Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nagsusulat" poems
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
0
May 29, 2015
May 29, 2015 at 5:50 AM UTC
Hindi ako marunong tumula
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
Continue reading...
129
Ilang oras na akong nagsusulat Ilang tinta at papel na ang nasayang Pero hindi ko alam kung bakit hindi ko malabas ang nais iparating ng puso Wala akong magawa kung hindi titigan ang mga nasayang papel na nasa gilid ng aking mga kamay Ilang ulit na akong nagpalit nang kulay ng tinta ng bolpen, nagbabakasaling kung kulay pula ang gamiting pangsulat, mawawala ang lungkot na nadarama na may mahal kang iba Baka kung kulay dilaw ang bolpeng gagamitin mawawala ang sakit na nagpapaala-ala na hindi ako ang dahilan ng mga ngiti sa iyong labi Baka kung kulay berde ang bolpeng gagamitin maglalaho ang mga luhang hindi maubos-ubos tuwing nakikita kitang kapiling siya Ano pa ba ang dapat gawin? Ilang papel pa ba ang masasayang para sayo? Ilang kulay pa ba ng bolpen ang kailangan masayang para malaman ang nais sabihin Hindi ko alam kung ano at paano Ano ba ang dapat gawin para mawala ka sa isipan? Paano ba kita bibitawan kung alam kong sa pagtawid sa kulay pula ramdam kong ako lang nakakapit? Paano ko hihigpitan ang paghawak sa daming tumatawid sa dilaw na dahilan para bitawan ka kung alam kong malayo ka na para abutin pa Paano kita hahanapin sa huling kulay berde kung alam kong wala na, tapos na Wala ng dahilan para magpatuloy Dahil alam kong hindi tamang ipagpatuloy itong bugso ng damdaming na kahit saang anggulo, hindi tama, hindi nararapat Kaya hayaan mo kong sayangin ang mga papel, bahala na kung magalit ang kalikasan Hayaan mo akong maubos ang lahat ng kulay ng ballpen dahil dito ko nalamang masasabi ang mga salitang dapat iparinig sayo Wala na akong magagawa kung hindi hayaan ang panahon Hayaan ang sariling humilom Hindi ko alam kung gaano katagal Pero hayaan mo, makakapagsulat ulit din ako gamit ang isang papel at kulay itim na bolpen balang araw para sa tunay na nakalaan nito Pero sa ngayon hayaan mo lang muna akong titigan ka sa malayo habang nakatuon ang iyong mata sakanya Hayaan mo lang muna akong iyakan ka habang hindi mo mapigilan ang ngiti sa iyong labi kasama siya Hayaan mo lang akong masanay sa sakit, baka sakaling magsawa ako at hayaan ang sariling sumaya ulit...kapiling ang iba
0
Dec 24, 2016
Dec 24, 2016 at 8:51 AM UTC
26
Ilang oras na akong nagsusulat Ilang tinta at papel na ang nasayang Pero hindi ko alam kung bakit hindi ko malabas ang nais iparating ng puso Wala akong magawa kung hindi titigan ang mga nasayang papel na nasa gilid ng aking mga kamay Ilang ulit na akong nagpalit nang kulay ng tinta ng bolpen, nagbabakasaling kung kulay pula ang gamiting pangsulat, mawawala ang lungkot na nadarama na may mahal kang iba Baka kung kulay dilaw ang bolpeng gagamitin mawawala ang sakit na nagpapaala-ala na hindi ako ang dahilan ng mga ngiti sa iyong labi Baka kung kulay berde ang bolpeng gagamitin maglalaho ang mga luhang hindi maubos-ubos tuwing nakikita kitang kapiling siya Ano pa ba ang dapat gawin? Ilang papel pa ba ang masasayang para sayo? Ilang kulay pa ba ng bolpen ang kailangan masayang para malaman ang nais sabihin Hindi ko alam kung ano at paano Ano ba ang dapat gawin para mawala ka sa isipan? Paano ba kita bibitawan kung alam kong sa pagtawid sa kulay pula ramdam kong ako lang nakakapit? Paano ko hihigpitan ang paghawak sa daming tumatawid sa dilaw na dahilan para bitawan ka kung alam kong malayo ka na para abutin pa Paano kita hahanapin sa huling kulay berde kung alam kong wala na, tapos na Wala ng dahilan para magpatuloy Dahil alam kong hindi tamang ipagpatuloy itong bugso ng damdaming na kahit saang anggulo, hindi tama, hindi nararapat Kaya hayaan mo kong sayangin ang mga papel, bahala na kung magalit ang kalikasan Hayaan mo akong maubos ang lahat ng kulay ng ballpen dahil dito ko nalamang masasabi ang mga salitang dapat iparinig sayo Wala na akong magagawa kung hindi hayaan ang panahon Hayaan ang sariling humilom Hindi ko alam kung gaano katagal Pero hayaan mo, makakapagsulat ulit din ako gamit ang isang papel at kulay itim na bolpen balang araw para sa tunay na nakalaan nito Pero sa ngayon hayaan mo lang muna akong titigan ka sa malayo habang nakatuon ang iyong mata sakanya Hayaan mo lang muna akong iyakan ka habang hindi mo mapigilan ang ngiti sa iyong labi kasama siya Hayaan mo lang akong masanay sa sakit, baka sakaling magsawa ako at hayaan ang sariling sumaya ulit...kapiling ang iba
Continue reading...
26
Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat.   Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.
0
Nov 28, 2017
Nov 28, 2017 at 12:58 AM UTC
WALANG KAHULUGAN ANG BUHAY
Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat.   Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.
Continue reading...
5
I. Naalala ko pa dati nung tayo'y musmos pa lamang Naglalaro tayo sa labasan ng habulan at tayaan. Hindi ka tumitigil hangga’t tayo'y mapagod, Pareho tayong hapong-hapo at basa ating likod. II. Hanggang sa eskwelahan tayo'y magkasama pa rin. Magkaklase, nagkokopyahan sa mga takdang-aralin. Nakikinig kunyari sa **** at nagsusulat na rin. Sabay kumakain sa tanghalian, hatian pa sa ulam. III. Hanggang sa tayo ay nangako sa isa’t-isa, Nangako tayo na walang iwanan, hindi ba? Tinupad mo ‘yun at ganun din ako sayo. Ako'y nagbigay ng singsing sabay sa pangako natin. IV. Tumagal ang panahon, tila pakikitungo mo'y nag-iba/ Ang kaibigan kong kilala, sa akin ay nanlamig na. Hindi ko alam kung anong problema kaya kinausap kita. Tinanong ko kung anong nangyari, tugon mo'y malamig na; “Wala.” V. At nalaman ko nalang na may ibang kaibigan ka na pala, Parati kong tinatanong sarili ko kung ako ba'y may nagawa May nagawa ba akong hindi tama? Bakit ganun? Paano? Paano na lamang ang pangako natin noon? VI. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako naliliwanagan, Sinubukan kitang kausapin, ngunit ako'y tinatalikuran. Ganito pala kasakit ang maiwan ng isang kaibigan. Ganito pala kasakit ang mawalan ng matalik na kaibigan.
0
Jun 28, 2015
Jun 28, 2015 at 9:59 AM UTC
Ang Nawalan ng Matalik na Kaibigan
Eto nanaman ako nagsusulat ng mga tula, Mga tulang nakakasakit ng damdamin ng iba, Hindi ko alam paano mawala lahat ng sakit, Para sa isang taong magulo lagi ang isip. Paano nga ba? Paano mabura lahat ng pagkakamali? Paano mabago at maulit muli? Paano? Ilan sa mga tanong na hindi ko masagot, Mga tanong na puno ng takot. Tao lang naman ako hindi ba? May damdamin at pwede masaktan tulad ng iba, Ang buong akala ko ay okay na ako, Okay na ako..... Siguro. Pilit kong inayos ang tagpi-tagping nakaraan, Ngunit sila na mismo ang hindi gumawa ng paraan. Pinilit; ngunit hindi na pala— hindi na pala ito maaayos, Umasa at hinangad na lahat ng ito ay matapos.
0
Apr 7, 2017
Apr 7, 2017 at 1:25 PM UTC
WALANG KATAPUSAN
“I am not a teacher, but an awakener.” ― Robert Frost May mga walang alam na nagpapanggap na may alam. Mga nagmamarunong na akala mo ay mga pantas pero ang totoo ay masahol pa sa tunay na mga mangmang. May mga nagsusulat pero hindi marunong magmulat, kahit bulatlatin mo ang kanilang mga aklat na hindi magluluwat wala kang mapupulot, wala itong alamat kundi puro lamat. Ganito sila ‘pag iyong sinalat walang k’wentang bumanat. Ang mga panaginip ng isang paslit ay laging naghahanap ng katuparan tulad ito sa isang malawak na paliparan na ang mga tapakan ay tila walang hangganan. Ang banggaan ng mga saranggola guryon man o boka-boka ay sumasagisag sa sigla ng kamusmusan. Walang bobo, walang tanga at walang mahina ang totoo para-paraan lang para matuto ‘yan ang hindi alam ng mga ungas na nagtuturo. Natatandaan ko madalas na pinapatayo ako sa harap ng pisara kasi maingay daw ako at malikot. Madalas din akong mapalo kasi mahina ang ulo ko pagdating sa Matematika. Bakit ano’ng kadakilaan ba ang meron sa pananahimik at kelan pa naging pang-aliw sa puso at kaluluwa ang mga numero? Walang lumiligaya sa pagmememorya at hindi nakaka-ulol ang pagiging malikot at maligaya. **** ka ba talaga? Parang hindi naman, mas mukha kang tinderang tuliro na abala lagi sa pagbebenta ng yema, kendi at kung ano-anong sitsiriya. **** pangalawang magulang? Kaya pala mas mabagsik kapa sa tatay kong maton at mas masungit kapa sa nanay ko. Nagtuturo ka ba’ng talaga? Hindi naman, mas mahaba pa nga ang oras mo sa pakikipaghuntahan. Ang **** ay hindi lamang dapat na nagtuturo s’ya ay tagapagmulat din. Isang John Keating (teacher sa pelikulang Dead Poet Society) ang kailangan ng mga bata sa mundo. Nagmumulat hindi nagmamalupit, hindi kailangan na manghagupit at walang dapat na ipilit. Ang eskwelahan ay hindi pugad ng mga pipit. Matalino, magaling at matalas mag-isip ayos lang yan. Subalit punong-puno na ang mundo ng mga matatalinong walang pakinabang. Ang umibig at maging tunay na kapakipakinabang sa mundo at sa kapwa tao, ito ang dakilang aral na dapat na ipangaral. Walang silbi ang mga pagpapagal sa loob ng paaralan kung ang natutuhan mo lang ay kung paano kumita ng limpak-limpak na salapi. Kung ang alam mo lang sabihin ay Yes Sir at Yes Ma’am walang silbi ang iyong pinag-aralan. Nakakalat na sa lupa ang mga pipi na hindi marunong magsalita at magpahayag nang kanilang tunay na saloobin. **** na nagtuturo maliban sa hintuturo at nguso sana gamitin mo rin ang iyong puso.
0
Nov 15, 2017
Nov 15, 2017 at 10:19 PM UTC
****
“I am not a teacher, but an awakener.” ― Robert Frost May mga walang alam na nagpapanggap na may alam. Mga nagmamarunong na akala mo ay mga pantas pero ang totoo ay masahol pa sa tunay na mga mangmang. May mga nagsusulat pero hindi marunong magmulat, kahit bulatlatin mo ang kanilang mga aklat na hindi magluluwat wala kang mapupulot, wala itong alamat kundi puro lamat. Ganito sila ‘pag iyong sinalat walang k’wentang bumanat. Ang mga panaginip ng isang paslit ay laging naghahanap ng katuparan tulad ito sa isang malawak na paliparan na ang mga tapakan ay tila walang hangganan. Ang banggaan ng mga saranggola guryon man o boka-boka ay sumasagisag sa sigla ng kamusmusan. Walang bobo, walang tanga at walang mahina ang totoo para-paraan lang para matuto ‘yan ang hindi alam ng mga ungas na nagtuturo. Natatandaan ko madalas na pinapatayo ako sa harap ng pisara kasi maingay daw ako at malikot. Madalas din akong mapalo kasi mahina ang ulo ko pagdating sa Matematika. Bakit ano’ng kadakilaan ba ang meron sa pananahimik at kelan pa naging pang-aliw sa puso at kaluluwa ang mga numero? Walang lumiligaya sa pagmememorya at hindi nakaka-ulol ang pagiging malikot at maligaya. **** ka ba talaga? Parang hindi naman, mas mukha kang tinderang tuliro na abala lagi sa pagbebenta ng yema, kendi at kung ano-anong sitsiriya. **** pangalawang magulang? Kaya pala mas mabagsik kapa sa tatay kong maton at mas masungit kapa sa nanay ko. Nagtuturo ka ba’ng talaga? Hindi naman, mas mahaba pa nga ang oras mo sa pakikipaghuntahan. Ang **** ay hindi lamang dapat na nagtuturo s’ya ay tagapagmulat din. Isang John Keating (teacher sa pelikulang Dead Poet Society) ang kailangan ng mga bata sa mundo. Nagmumulat hindi nagmamalupit, hindi kailangan na manghagupit at walang dapat na ipilit. Ang eskwelahan ay hindi pugad ng mga pipit. Matalino, magaling at matalas mag-isip ayos lang yan. Subalit punong-puno na ang mundo ng mga matatalinong walang pakinabang. Ang umibig at maging tunay na kapakipakinabang sa mundo at sa kapwa tao, ito ang dakilang aral na dapat na ipangaral. Walang silbi ang mga pagpapagal sa loob ng paaralan kung ang natutuhan mo lang ay kung paano kumita ng limpak-limpak na salapi. Kung ang alam mo lang sabihin ay Yes Sir at Yes Ma’am walang silbi ang iyong pinag-aralan. Nakakalat na sa lupa ang mga pipi na hindi marunong magsalita at magpahayag nang kanilang tunay na saloobin. **** na nagtuturo maliban sa hintuturo at nguso sana gamitin mo rin ang iyong puso.
Continue reading...
8
Matagal na kitang kilala, Matagal na kitang nakikita Minsan nakatayo't paligoy-ligoy Minsan nakaupo't para bang susuko. Parati kitang naririnig, Balita ko'y sikat ka Minsan sa kababaihan, Minsan sa iyong kababalaghan Siguro hindi ko maintindihan Bakit may kislap sa kanilang mata At ngiting di maalis sa kanilang labi Tuwing andyan ka Kasi nga matagal na kitang kilala Ilang buwan, taon na nga ba kita Parating nakikitang nagmumuni-muni Sa iyong sariling pangarap, alaala Pero bakit hindi ata kita kilala? Ako yata'y mali Sa mga hinalang pasubali At siguro'y nagbabakasakali Bakit nga ba sila natutuwa sa'yo? Bakit ka nga ba sikat sa kanila? Bakit ganito ako ngayon? At bakit ako nagsusulat ng isang tula, Tungkol sa'yo?
0
Sep 19, 2015
Sep 19, 2015 at 1:13 PM UTC
Isang Tula Tungkol Sa'yo
Ang hirap makipag-sabayan. Sino ba sya? Sino ba ako? Isang batikang manunulat. Isang hamak na nagsusulat. Ang hirap makipag-sabayan. Siya'y karagatan, ako'y patak ng ulan; Umaalon, walang hanggan. Isang butil, panandalian. Ang hirap makipag-sabayan. Sino ba kami sa buhay mo? Siya na may matalinhagang mga salita. Ako na salat sa banyagang wika.
0
Oct 16, 2014
Oct 16, 2014 at 11:15 AM UTC
Palaisipan
Kung kailan ako mapagbigay, doon ako madamot. Kung kailan ako malinis, doon ako nilulumot. Kung kailan ako gumagalaw, doon ako paralisado. Kung kailan ako malaya, doon ako limitado. Kung kailan ako makulay, doon ako monokromatiko. Kung kailan ako mapait, doon ako romantiko. Kung kailan ako masipag, doon ako tamad. Kung kailan ako magaling, doon ako nilalagnat. Kung kailan ako malinaw, doon ako malabo. Kung kailan ako matalino, doon ako bobo. Kung kailan ako umaalab, doon ako upos. Kung kailan ako puno, doon ako ubos. Kung kailan ako maayos, doon ako magulo. Kung kailan ako puro puso, doon ako puro ulo. Kung kailan ako mayaman, doon ako mahirap. Kung kailan ako nandyan, doon ako mailap. Kung kailan ako nagbabasa, doon ako nagsusulat. Kung kailan ako kalmado, doon ako nagugulat. Kung kailan ako sigurado, doon ako nagtataka. Kung kailan ako sumasagwan, doon ako bumabangka. Kung kailan ako nangangaso, doon ako nangingisda. Kung kailan ako umaatake, doon ako dumedepensa. Kung kailan ako hypothalamus, doon ako atay. Kung kailan ako buhay, doon ako patay. Kung kailan ako tao, doon ako hindi tao. Kung kailan ako ako, doon ako hindi ako.
0
Aug 7, 2014
Aug 7, 2014 at 12:49 AM UTC
Untitled
(Untitled) Kung kailan ako mapagbigay, doon ako madamot. Kung kailan ako malinis, doon ako nilulumot. Kung kailan ako gumagalaw, doon ako paralisado. Kung kailan ako malaya, doon ako limitado. Kung kailan ako makulay, doon ako monokromatiko. Kung kailan ako mapait, doon ako romantiko. Kung kailan ako masipag, doon ako tamad. Kung kailan ako magaling, doon ako nilalagnat. Kung kailan ako malinaw, doon ako malabo. Kung kailan ako matalino, doon ako bobo. Kung kailan ako umaalab, doon ako upos. Kung kailan ako puno, doon ako ubos. Kung kailan ako maayos, doon ako magulo. Kung kailan ako puro puso, doon ako puro ulo. Kung kailan ako mayaman, doon ako mahirap. Kung kailan ako nandyan, doon ako mailap. Kung kailan ako nagbabasa, doon ako nagsusulat. Kung kailan ako kalmado, doon ako nagugulat. Kung kailan ako sigurado, doon ako nagtataka. Kung kailan ako sumasagwan, doon ako bumabangka. Kung kailan ako nangangaso, doon ako nangingisda. Kung kailan ako umaatake, doon ako dumedepensa. Kung kailan ako hypothalamus, doon ako atay. Kung kailan ako buhay, doon ako patay. Kung kailan ako tao, doon ako hindi tao. Kung kailan ako ako, doon ako hindi ako.
0
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:26 PM UTC
DOON AKO HINDI AKO
ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.
0
Feb 22, 2018
Feb 22, 2018 at 6:14 AM UTC
pitong letra
ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.
Continue reading...
52
Magsisimula ako nang hindi sa umpisa Magsisimula ako kung nasaan ka Magsisimula ako sa huli Magsiisimula ako kung kailan hindi kana uuwi. Nagsusulat ako hindi dahil gusto kitang ipabalik Nagsusulat ako dahil gusto kitang ibalik Sa dating princresa na kilala ko'ng ikaw. Magsisimula ako sa huli kung saan wala na talaga, kung saan ako sayo ay umiibig pa, at umiiyak habang sinusulat ang aking tula. Sa huli kung saan gusto kitang ipabalik, minsan naging desperado ako matikman lang uli ang iyong halik. Susunod naman ay ang kalagitnaan kung saan nating ginawa ag lahat ng mabuti at masama, dito tayo naging malungkot at masaya, habang pag-ibig natin ay buo pa. At mag tatapos ako sa pinaka-una unang pag sabi mo na "mahal kita" unang oras na sinabe mo na "hinahanap-hanap kita" unang tikim ng iyong halik unang tingin na iyong ibinalik. Sana na aalala mo pa noong tayo ay ag dadalawang isip pa kung anong relasyon ba nating dalawa, pero masaya tayo na nag sasabi sa isat-isa na "ito na talaga ,mahal kita". Pinili ko'ng mag simula sa wakas at mag wakas simula. Nang sa ganun ay kahit papano ay maramdaman ko'ng maging masaya kahit alam kong patapos na ang aking tula.
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 7:25 AM UTC
"Mag-sisimula sa wakas at magtatapos sa simula"
sisimulan ko sa kumusta pagkatapos ay sunod-sunod na tanong kung kumain ka na ba o kung bakit mukhang galit ka may umaway ba sayo? may problema ba tayo? mahaba ako kung magsulat sa simula punung-puno ng sigla wala pang takot o kaba dahil ang liham na ito ay hindi ko ipapadala ang importante lang ay masabi ko na kahit na sa ngayon, ito ay akin lang muna
0
Oct 4, 2015
Oct 4, 2015 at 10:51 AM UTC
halos araw-araw akong nagsusulat
010121 Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
0
Jan 1, 2021
Jan 1, 2021 at 10:31 AM UTC
Landas
010121 Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
Continue reading...
68
Ako'y nagsusulat ng librong lahat ay patungkol sa kasakitan Mga pinagdaanang puro kapaitan Mga alaalang pilit mang kalimutan Hindi magawa gawa dahil nakatatak na sa aking kaisipan Kaya naisipang isulat nalang at gawing topiko Mga karanasang balak gawing libro Bawat kabanata sa buhay kong hindi ko alam kung wasto Ngunit lahat ng ito'y isusulat ko Sinusubukang ibahin ang bawat kabanata Ngunit tila lahat ng ito'y kusang naitugma Mga pangyayari sa'king buhay na gustong iwasto Sana balang araw ito ay maitama ko Ngunit isang araw kapalaran ko ay tila nagbago May nakilalang tao na dahil sakanya ay gusto kong magbago Kadiliman sa aking isipan na kanyang binigyang ilaw Buhay ko'y kanyang binigyan ulit ng saysay at linaw Bagong kabanatang sana'y kasama ka Librong sinusulat dahil sayo ay nag-iba Mga kabanatang nagdaang kay pait Kasiyahan kasama ka ay gustong ipalit Bagong kabanatang gusto kang makasama hanggang sa pagtanda Makalimutan man ang librong naisulat na Hinding hindi ang rason kung bakit nagbago ang paksa Ngayon, ikaw lang ang gustong makasama sa lahat ng bagong kabanata na aking isusulat pa.
0
Jan 18, 2021
Jan 18, 2021 at 10:12 AM UTC
Bagong kabanata
Sayong paglalakad sa kalagitnaan ng daan ika'y nakita Mga mata **** mapungay at mukhang **** maamo Posturang natural at ngiti **** hindi nagbabago Na para bang lagi akong tinutukso O bakit ka ganyan, binibini? Para bang sa 'yong mga mukha ay walang problemang namumutawi Kada salubungan ng ating mga mata ay talaga namang pagod ko ay napapawi Nagsusulat ako ng bigla kang dumaan saking harapan Ako'y napatingin at napahinto sa aking lugar na ginagalawan Para **** niyanig ang mundo kong tahimik Puso kong parang gustong muling umibig Handa kong ika'y haranahin at gawan ng isang awit Ngunit paano pala kung puso mo ay meron ng nag mamay-ari? Mga bagay sa aking isipan na nawari Hanggang tingin nalang ba ako sayo Kahit na parang ako'y pinana na ni kupido? Handa akong sumugal malaman mo lamang na ang pag ibig ko ay tunay Nais mahagkan ka at mapakilala saking Nanay Mga mata kong kislap ay talaga namang tunay Kaya sana hayaan mo kong iyong buhay ay bigyan ng kulay Magpapakilala ako sayo ng walang pag iimbot Irerespeto ka kahit magsuot ng maigsing saplot Unang hakbang ng puso mo'y maabot Ihahatid sundo sa inyo pag uwi sa tahanan Hindi ka hahayaang mabastos ng kung sino sa daan Liligawan pati iyong mga magulang, Nangangako sa magandang intensyon at hindi magkukulang Sa Itsura man ako'y salat Akin nalang ibabawi sa matatamis na sulat at ugaling tapat
0
May 24, 2018
May 24, 2018 at 2:22 AM UTC
MARIKIT
Sanay na sa tapang ng kape Mapa-barako, cappuccino, espresso Instant coffee, iced coffee o galing Man yan sa vendo machine. Wala nang bisa ang caffeine Di na ramdam ang nerbyos, Maski ang biglaang palpitations. At hindi kompleto ang mga gabi Kung walang ang init, mula sa Tasang tangan, upang ibsan ang ginaw. Saksi sa matang puyat Sa mga gabing walang inspirasyon Sa tuwing nagsusulat Sapagkat ngayong gabi ay iba na Ang dahilan ng patuloy na pagdilat Di na kape ang dahilan ng kaba, Ng pagbilis ng puso at paghinga. Marahil nga ay mas malakas ang tama nya. Dahilang kasabay ng pagkataranta Ay ang tulo ng pawis mula sa likod ng tainga. Sya na rin ang isinisigaw, Sa bawat tintang ipinahid Na nilangkapan ng maliliit na patak ng kape Na nagmamantsa sa sinintang pahina. Ang bawat piyesa ay may ibang kulay na. Hindi pala kape ang gigising sa diwa, At hindi rin ito ang magiging dahilan Ng pagkabalisa, Sapagkat narito ka Ikaw na nagbigay ng malakas na tama Tamang kung minsan ay di na pala tama.
0
Mar 10, 2021
Mar 10, 2021 at 10:42 AM UTC
Coffee Lover
daming alam// habang sinusulat, nakaupo sa sofa sa sala, nag iisip. bakit ganun? sya pa rin? ewan, palitan natin. bakit nga ako nagsusulat? san ba to nag simula? siya kasi // siya nanaman. makwento ko lang sa inyo ang pinagdaanan ko noong isang taon at pitong buwang nakalipas. ayos lang naman sana ako. masyadong makulit, mapagbiro, maingay. pero seryoso. // di man halata pero, oo... kahit papaano. siya naman, masyadong madilim, yung tipong pag sa anime, siya yung si senpai na di ka mapapansin kasi tahimik lang siya at gusto nya palaging mag isa... pero gusto lang nya sana ng tamang taong makakasama. doon ako pumasok sa buhay nya, dun ko ginulo ang mundong hindi ko sinasadyang wasakin. kung dati rati'y screamo at ******** lang na musika ang bumabalot sa kanya, nadagdagan yun ng matinding impact ng bunganga ko at malakas na halakhak. kung dati rati'y mas matipid pa sya sa intsik ngumiti, nakikita mo na syang humahalakhak na parang walang bukas... **** that smile. ACHIEVEMENT UNLOCKED. di nagtagal, di na pinatagal at nagtagal naging tayo. Ang saya, ang lungkot, nagagalit ako, ikaw, naaawa, nasurpresa, nasaktan, bumalik sa dating tayo... strangers. na parang di lang nating namalayang naging tayo pala? // tama na. malulungkot nanaman tayo nang wala sa oras. wala nang oras para malungkot. dahil kahit anong pilit mo, di na mababalik yung oras. kung saan, naglalakad lang tayo sa daan, tawa nang tawa, napapaluha na sa.... CTRL + A + Delete
0
Nov 6, 2017
Nov 6, 2017 at 9:46 AM UTC
Gusto ko sanang mag kwento
Ang problema? Mga nagsusulat na di nagbabasa Mga nagbabasa na nakakaintindi Mga nakakaintindi na di nakakaunawa Mga nakakaunawa na di gumagawa Mga gumagawa na di nag-iisip Mga nag-iisip na di nagmamahal Mga nagmamahal na di nagpapatawad Mga nagpapatawad na di nakakalimot Mga nakakalimot...
0
May 29, 2016
May 29, 2016 at 12:38 AM UTC
The Problem
Ikaw, ako, sila, tayo, Panghalip lamang ba ang mga ito? Hanggang panghalip nga lang ba? O baka may tinatago pang iba. Yung mga panghalip na panao, Inihahalili sa ngalan ng tao, Yung ginagamit pag di tiyak, O may alinlangang hawak. Dahil di ako sigurado, Di ako tiyak kung ano, Kung ano ang itatawag ko, O kung sino ka nga ba sa buhay ko. S'ya ba'y kilala ko? Panghalip ba'y kailangan dito? baka ako'y nagmamaang-maangan lang, At sabihing di ko to alam. Ikaw, yung parang naging kapatid, Ikaw, yung simpleng nakaka-akit, ikaw, yung saki'y nkapagpangaral, Ikaw, yung sana'y sagot saking dasal. Ako, yung kasalukuyang nagsusulat, Ako, yung para sayo'y salat, Ako, yung masasabing mangangarap nalang, Ako, yung lupa't ikaw ang kalangitan. Sila? sino nga ba yang sila? Sila, yung iyo at aking nakasama, Sila, yung sa buhay nati'y naging parte, Sila, yung kasama natin sa pag abante. Tayo, ito yung sakit sa ulo, Tayo, yung si ko alam kung sinu-sino, Tayo, yung ako at mga kasama ko, Tayo, yung ikaw ba yan at ako? Hep hep hep! parang mali, Dahil yung ikaw at ako'y parang di maaari, Wag naman nating kalimutan sila, yung iba pa nating mga kasama. Dahil yung tayong ikaw at ako, Yung tayong sa totoo'y ninanais ko, Yung alam kong di angkop sa pagkakataon, "Tayo", ang etiketang di pa napapanahon.
0
Jun 29, 2017
Jun 29, 2017 at 2:17 PM UTC
Etiketa
Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
0
Apr 26, 2021
Apr 26, 2021 at 11:22 PM UTC
Walang Tugon
Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
Continue reading...
67
Mga salitang walang kahihinatnan Bakit pa ba ako nagsusulat? Puso'y ulila at walang tahanan, Puno ng tulang walang pamagat.
0
Oct 11, 2018
Oct 11, 2018 at 8:59 PM UTC
Day 103
habang ikinakawing ko ang aking mga daliri unti-unti rin nitong napupunan ang bawat patlang sa pagitan ng aking mga daliri, naisip ko kung bakit patuloy akong nagsusulat. nagsusulat ako na para bang pinupunan nito lahat ng patlang na aking nararamdaman. umaasa na sa paraang ito kahit papaano, kahit kaunti mabawasan lahat ng halu-halong emosyon. na tulad ng mga kamay na ikinawing ay mas magiging matibay ito, hindi madaling paghiwalayin. na para bang kinukuha ko ang lakas sa mga kataga na binibitawan ko at pinupunan ang bawat butas na para bang kailan man hindi ito nagkaroon ng kakulangan o guwang. nagsisilbing bakas bilang patunay na, "kaya ko" o kadalasan ay, "okay lang ako"
0
Apr 12, 2020
Apr 12, 2020 at 4:15 PM UTC
sumusulat ako
Filipino: Ang sumusulat - Lumalamig ang puso, Nag-iisa lang. Damdaming tinatago - Nagsusulat ng tanka. English: The person writing - Her heart is getting colder, She's isolated. Her feelings are her secrets - She is writing a tanka.
0
Sep 10, 2018
Sep 10, 2018 at 7:41 AM UTC
ang sumusulat/the person writing
Ang buhay ay parang isang nobela, May mga karakter na papasok sa kwento mo, Meron silang layunin na gagampanan Pero hindi magtatagal, sila'y lilisan rin. Unang kabanata, nandyan na ba sila? Anong klaseng karakter kaya ang isinulat ng manunulat? Maisasama ko kaya sila sa kwento kong maulap? Pangalawang kabanata, meron pa pala. Anong klaseng aral kaya ang hatid nila? Hanggang dulo na ba sila? Pangatlong kabanata, ay dinagdagan pa pala niya. Hindi ka ba nauubusan ng iisipin, aking manunulat? Kailan ka kaya mapapagod? Pang-apat na kabanata, may bago ng pahina. Anong usapan kaya ang magbibigay kulay sa pahinang ito? Ikaw at ako, siguro. Pang-limang kabanata, dagdagan mo pa. Anong suliranin naman kaya ang maisusulat mo manunulat? Sana, wag mo akong pahirapan. Pang-anim na kabanata, kamusta ka na kaya? Maitutuloy mo pa kaya ang pahina? Tinatamad ka na bang magsulat? O naubusan ka na ng tinta? Pang-pitong kabanata, ang saya. Salamat manunulat sa pahinang ito, Patuloy mo pa kaya akong bibigyan ng biyaya? Para matuloy ang ligaya? Pang-walong kabanata, kay saya naman sa isang nobela Ang manunulat na ang bahala, Bahalang mag plano kung anong mangyayari sa kabanata. Pang-siyam na kabanata, nasa gitna na ba? Nasa simula pa ba tayo, manunulat? Kailangan ka kaya mapapagod sa pag-uulat? Pang-sampung kabanata, bakit naman ganon manunulat? Ang dami mo namang binigay na problema, Simple lang naman ang hiniling ko, Na wag mo akong pahirapan. Ikalabing-isang kabanata, may tutulong kaya? "Sino kaya ang tutulong sakin?" Napaisip ang karakter Manunulat, bibigyan mo pa ba siya ng ligaya? Ikalabing-dalawang kabanata, saan pa ba patungo ang nobelang ito? Lahat ng karakter ay lumilisan na, At nag-iisa na ang pangunahing karakter Maawa ka naman, aking manunulat. Ikalabing-tatlong kabanata, may katapusan pa ba ang nobelang ito? Napapagod na ako, aking manunulat Bigyan mo naman ako ng pahinga. Tama na, manunulat. Nagsusulat pa ba tayo dito ng nobela? Bakit lahat sila'y lumisan na? Akala ko ba, hanggang dulo na sila? Teka, nasa loob ba ako ng nobela? O sinasalamin ko lang ang sarili ko sa isang nobelang nabasa ko Tama nga ako, ang buhay ay parang isang nobela, May sarili itong simula, gitna at wakas Na akala natin ito'y patuloy na mag-uulat Naalala ko nga pala, Ako nga pala ang sarili kong manunulat Ako ang mag-uulat sa buhay kong maulap Naalala ko, tayo nga pala ang gumagawa sa sarili nating kahulugan. Hindi mo naman makikita ang kahulugan mo, Kung hindi mo bubuksan ang isip mo At kung hindi mo dadamdamin ang puso mo. Oh sige na aking manunulat, Ituloy mo na ang iyong pag ulat Sa karakter na nais **** bigyan ng kahulugan, Sa karakter na nais **** maulat. Sa iyong sariling nobela.
0
Dec 27, 2023
Dec 27, 2023 at 11:11 AM UTC
Nobela
Ang buhay ay parang isang nobela, May mga karakter na papasok sa kwento mo, Meron silang layunin na gagampanan Pero hindi magtatagal, sila'y lilisan rin. Unang kabanata, nandyan na ba sila? Anong klaseng karakter kaya ang isinulat ng manunulat? Maisasama ko kaya sila sa kwento kong maulap? Pangalawang kabanata, meron pa pala. Anong klaseng aral kaya ang hatid nila? Hanggang dulo na ba sila? Pangatlong kabanata, ay dinagdagan pa pala niya. Hindi ka ba nauubusan ng iisipin, aking manunulat? Kailan ka kaya mapapagod? Pang-apat na kabanata, may bago ng pahina. Anong usapan kaya ang magbibigay kulay sa pahinang ito? Ikaw at ako, siguro. Pang-limang kabanata, dagdagan mo pa. Anong suliranin naman kaya ang maisusulat mo manunulat? Sana, wag mo akong pahirapan. Pang-anim na kabanata, kamusta ka na kaya? Maitutuloy mo pa kaya ang pahina? Tinatamad ka na bang magsulat? O naubusan ka na ng tinta? Pang-pitong kabanata, ang saya. Salamat manunulat sa pahinang ito, Patuloy mo pa kaya akong bibigyan ng biyaya? Para matuloy ang ligaya? Pang-walong kabanata, kay saya naman sa isang nobela Ang manunulat na ang bahala, Bahalang mag plano kung anong mangyayari sa kabanata. Pang-siyam na kabanata, nasa gitna na ba? Nasa simula pa ba tayo, manunulat? Kailangan ka kaya mapapagod sa pag-uulat? Pang-sampung kabanata, bakit naman ganon manunulat? Ang dami mo namang binigay na problema, Simple lang naman ang hiniling ko, Na wag mo akong pahirapan. Ikalabing-isang kabanata, may tutulong kaya? "Sino kaya ang tutulong sakin?" Napaisip ang karakter Manunulat, bibigyan mo pa ba siya ng ligaya? Ikalabing-dalawang kabanata, saan pa ba patungo ang nobelang ito? Lahat ng karakter ay lumilisan na, At nag-iisa na ang pangunahing karakter Maawa ka naman, aking manunulat. Ikalabing-tatlong kabanata, may katapusan pa ba ang nobelang ito? Napapagod na ako, aking manunulat Bigyan mo naman ako ng pahinga. Tama na, manunulat. Nagsusulat pa ba tayo dito ng nobela? Bakit lahat sila'y lumisan na? Akala ko ba, hanggang dulo na sila? Teka, nasa loob ba ako ng nobela? O sinasalamin ko lang ang sarili ko sa isang nobelang nabasa ko Tama nga ako, ang buhay ay parang isang nobela, May sarili itong simula, gitna at wakas Na akala natin ito'y patuloy na mag-uulat Naalala ko nga pala, Ako nga pala ang sarili kong manunulat Ako ang mag-uulat sa buhay kong maulap Naalala ko, tayo nga pala ang gumagawa sa sarili nating kahulugan. Hindi mo naman makikita ang kahulugan mo, Kung hindi mo bubuksan ang isip mo At kung hindi mo dadamdamin ang puso mo. Oh sige na aking manunulat, Ituloy mo na ang iyong pag ulat Sa karakter na nais **** bigyan ng kahulugan, Sa karakter na nais **** maulat. Sa iyong sariling nobela.
Continue reading...
67