Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"maawa" poems
Para sa Gobyerno: Walang halaga ng pintura Ang kayang takpan Ng kalagayan ng inang bayan. Walang halaga ng tamis ng mga pangako mo ang kayang Magpakalimot ng mga Kalapastanganan na ginawa mo sa kaniya. Para ka lang isang puta, Na Nag nagsabi akoy iyong mahal, Pero pag gising sa umaga Wala ka na. Iniwan mo lang akong Umaasa na tayo'y Magkakaroon ng magandang kinabukasan. Pero wala. Akoy' niloko mo lang, At pinagpalit sa iyong kabit, Ang pera. Ikay' walang ginawa Kung hindi gahasain Ang walang laban na Bansa. Siya ay Ibinugaw mo sa iyong mga kaibigan, Kapalit ang kakaonting piraso ng pilak para makamit ang Panandaliang kapayapaan. Siya ay hinalikan mo sa pisngi, Sabay tinraydor ng tulad ng nangyari kay Cristo. Parang awa mo na. Umayos ka na. Para sa kabataan: Ilang Rizal, Bonifacio, Luna, Ang kelangan isakripisyo Para lang Magising ka Sa masakit na katotohanan? Ilang rebolusyon pa ang kelangan Mangyari Para ikay tumayo Sa iyong trono At gumawa ng pagbabago Ilang buhay pa ba Ang kailangan ialay Upang ikay Maistorbo sa   Pagdudot ng iyong telepono. Parati mo nalang sinasabi, Na wala ng pag-asa, At kahit anong gawin natin, Hinding hindi na kailan mag babago ang lugar na to' Ikaw pa ang may ganang mag reklamo, Tungkol sa mga perwisyo Na naidudulot sayo, Ng mga opisyal, Na nakaluklok sa puwesto. Maawa ka naman sa kaniya, Nanglilimos siya ng pag mamahal sa sarili niyang lupa. Kaya may tanong ako sayo, Sa inyo. Ayaw mo ang nakikita mo? Edi, baguhin mo.
0
Nov 10, 2015
Nov 10, 2015 at 3:00 AM UTC
"Isang Liham Para Sa Gobyerno at Kabataan"
Dis oras na ng gabi ngunit ikaw pa din Ang bukod tanging laman ng aking isipan Patawad na kung puro siya na lang lagi ang alam Ng aking mga kwento. Hindi ko kasi mapigilan mag buhos ng aking hinaing Dahil alam mo hanggang ngayon kasi tandang-tanda ko pa din Ang araw at oras kung kailan mo ako iniwan. Anong gagawin ko sa mga salitang iniwan mo Isa nga lang ba akong pangalan sa buhay mo? Ano ba ang naging parte ko sa'yo? Iba’t ibang tanong ang bumabagabag sa akin Pero kung alam ko lang na sa ganito tayo hahantong; Matagal ko nang pinatay ang natitirang posibilidad Sa akin isipan na may mundo para lang sa ating dalawa. Alam mo ba gabi gabi kong binabalikan ang Matatamis nating alaala pero pilit ko din Pinapaalala sa aking sarili na ‘’Itigil mo na ‘to’’ ''Tama na 'to'' Gumising kana sa totoong estado ng buhay mo. Maawa ka naman sa sarili mo. Ikaw ang naging punot dulot nang gabi gabi kong Pag-pupuyat hindi mo ma-itatanong pero walang araw Na lumipas na hindi ako nagiging tambay sa'yong mga Social media accounts. Nagmamasid sa bawat post at update mo at tinatanong Sa aking sarili ''Bakit nga ba ang manhid mo?'' Dahil hanggang ngayon May kumakatok pa din sa puso ko umaasa na Pwede pa. Pwede pang ipiglaban. Kahit matagal man ang abutin natin. Ako'y handang maghintay. Kahit mag muka na tayong gurang. Okay lang. Handa akong tiisin. Pero alam mo ba nakakapagod din palang Makipaglaro sa taong ayaw magpaawat Handa na akong sumuko kahit noon pa naman Alam kong malabo na maging tayo; Malabo mapasa-akin ang puso mo. Ayoko ng makipagsiksikan sa Evacuation Center Pilit ka magbubuwis ng buhay mo para sa taong ‘yon Panahon na para lisanin ang delubyo na ito Hindi na ako dapat mag tagal baka Pati ang aking sarili ay iwanan din ako.
0
Nov 4, 2015
Nov 4, 2015 at 3:55 PM UTC
''Delubyo''
Dis oras na ng gabi ngunit ikaw pa din Ang bukod tanging laman ng aking isipan Patawad na kung puro siya na lang lagi ang alam Ng aking mga kwento. Hindi ko kasi mapigilan mag buhos ng aking hinaing Dahil alam mo hanggang ngayon kasi tandang-tanda ko pa din Ang araw at oras kung kailan mo ako iniwan. Anong gagawin ko sa mga salitang iniwan mo Isa nga lang ba akong pangalan sa buhay mo? Ano ba ang naging parte ko sa'yo? Iba’t ibang tanong ang bumabagabag sa akin Pero kung alam ko lang na sa ganito tayo hahantong; Matagal ko nang pinatay ang natitirang posibilidad Sa akin isipan na may mundo para lang sa ating dalawa. Alam mo ba gabi gabi kong binabalikan ang Matatamis nating alaala pero pilit ko din Pinapaalala sa aking sarili na ‘’Itigil mo na ‘to’’ ''Tama na 'to'' Gumising kana sa totoong estado ng buhay mo. Maawa ka naman sa sarili mo. Ikaw ang naging punot dulot nang gabi gabi kong Pag-pupuyat hindi mo ma-itatanong pero walang araw Na lumipas na hindi ako nagiging tambay sa'yong mga Social media accounts. Nagmamasid sa bawat post at update mo at tinatanong Sa aking sarili ''Bakit nga ba ang manhid mo?'' Dahil hanggang ngayon May kumakatok pa din sa puso ko umaasa na Pwede pa. Pwede pang ipiglaban. Kahit matagal man ang abutin natin. Ako'y handang maghintay. Kahit mag muka na tayong gurang. Okay lang. Handa akong tiisin. Pero alam mo ba nakakapagod din palang Makipaglaro sa taong ayaw magpaawat Handa na akong sumuko kahit noon pa naman Alam kong malabo na maging tayo; Malabo mapasa-akin ang puso mo. Ayoko ng makipagsiksikan sa Evacuation Center Pilit ka magbubuwis ng buhay mo para sa taong ‘yon Panahon na para lisanin ang delubyo na ito Hindi na ako dapat mag tagal baka Pati ang aking sarili ay iwanan din ako.
Continue reading...
46
sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.
0
Jan 12, 2019
Jan 12, 2019 at 8:24 AM UTC
Tayong dalawa ang nawawalang bituin sa langit
sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.
Continue reading...
87
Isang gabi, sa paghiga Tumabi kay inang nahihimbing Di niya batid ang luhang Sa mga mata ko'y naglalambitin Di ko alam kung paano Maitatago ang sakit Di ko alam kung ano Ngunit parang sa puso'y gumuguhit Kinupkop ang sarili sa aking pagtabi Labi'y halukipkip tinakpab ang bibig Pilit pinatatahan ang aking sarili Ngunit luhay umaagos na para ngang tubig Ang hikbi kong ako lang ang nakakarinig Ang wasak kong puso, ikaw ang may hatid Ang huwad na pag-ibig sa akin inilaan Sino pa ang susunod mo na sasaktan? Maawa ka, sinta, maawa ka sa kanya Huwag mo siyang wasakin na katulad ko Maawa ka, mahal ko, wag mo na siyang saktan Dahil ang puso niya'y madudurog mo lang Ina, patawad, hindi ko masabi Ang pait at hapdi nitong puso kong sawi Dahil sa estrangherong nagpanggap na anghel Matapos ko'y iba naman ang pusong kaniyang hinahati...
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 3:14 AM UTC
Huwad Na Pag-Ibig
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
0
May 10, 2017
May 10, 2017 at 3:32 PM UTC
tahanan
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
Continue reading...
77
Binibining aking minimithi, sana'y maging masaya ka sa huling araw nating magkasama, sana'y ipagpatuloy mo ang iyong pagkamasayahin at palangiti, dun pa lamang ako'y labis nang masaya kahit ika'y may kasama ka nang iba. Binibini, sana'y wag kang maawa sa aking pagsuko at pagkabigo sa pag suyo sa iyo. Dahil sa sandaling nagtangka akong ligawan at pangitiin ka ako'y iyong napasaya nang makita kang nakangiti at masaya nang dahil sakin. Binibining aking minimithi, ako sana'y iyong patawarin kung minsan ako'y nakakainis na, sana'y maintindihan mo na ikaw lamang ang nagbibigay kulay saaking araw na matamlay at tila walang kinabukasan. Binibini, sana'y malaman mo na ako'y magiging ok pag dating ng panahon. Ang hinihiling ko lamang ay ang iyong kasiyahan na sana'y matupad, dahil alam ng lahat na, ang nararapat sayo ay ang kasiyahan sa mundo. Paalam.
0
May 22, 2018
May 22, 2018 at 5:55 PM UTC
Binibini
Malakas ang bugso ng hangin Bunsod ng pangangailangan Bumubuhos ang ulan ng pananagutan Daluyong, sunud-sunod ang hagupit Mabuti pa ang kabuting mamunso Magkakambal lamang karaniwan kung sumibol Ngunit anong kalupitan mayroon ang kapalaran? Di na nga makaahon sa dagat ng kahirapan Ilulubog na naman ng alon ng kamalasan Bibilangin bang muli ang galos ng panghihinayang Tatapalan na lamang muli ang sugat ng puso Ng dahon ng ikmo ng kapaitan at binulungan ng orasyon ng sama ng loob Bigo pa rin sa paghihintay ng kayamanang mailap Litanya ng kabiguan:      Pagkawala ng mga ari-arian..........      Pagka-ilit ng lupa at tahanan..........      Pagkaulila sa magulang..........      Pagkasangla ng kinabukasan..........      Sakuna..........           Tila mga butil ng rosaryo           Walang hanggang pagtitiis Bukas darating ang maniningil – ng hinuhulugang 5-6 Nakasangla pa rin ang ATM sa ‘Lend Bank’ – di na matubos-tubos Tinawag na lahat ng santo at santang maaaring utangan Ng panustos na biyaya – GSIS Loan, ipanalangin mo po kami Provident Fund Loan, kaawaan mo po kami Kooperatibang Malapit, maawa ka sa amin Bumbay sa palengke, ipag-adya mo po kami Kubrador ng huweteng, patayain mo po kami Lotto, GrandLotto, MegaLotto, SuperLotto, UltraLotto,                     patamain mo po kami BIR, patawarin mo po kami Presyo ng langis, kahabagan mo po kami Lahat ng ito’y isinasamo namin Dahil lahat na yata ng kahirapa’y nasa AMEN.
0
Sep 12, 2017
Sep 12, 2017 at 5:08 AM UTC
Para sa Kaibigan Kong Binabagyo
Malakas ang bugso ng hangin Bunsod ng pangangailangan Bumubuhos ang ulan ng pananagutan Daluyong, sunud-sunod ang hagupit Mabuti pa ang kabuting mamunso Magkakambal lamang karaniwan kung sumibol Ngunit anong kalupitan mayroon ang kapalaran? Di na nga makaahon sa dagat ng kahirapan Ilulubog na naman ng alon ng kamalasan Bibilangin bang muli ang galos ng panghihinayang Tatapalan na lamang muli ang sugat ng puso Ng dahon ng ikmo ng kapaitan at binulungan ng orasyon ng sama ng loob Bigo pa rin sa paghihintay ng kayamanang mailap Litanya ng kabiguan:      Pagkawala ng mga ari-arian..........      Pagka-ilit ng lupa at tahanan..........      Pagkaulila sa magulang..........      Pagkasangla ng kinabukasan..........      Sakuna..........           Tila mga butil ng rosaryo           Walang hanggang pagtitiis Bukas darating ang maniningil – ng hinuhulugang 5-6 Nakasangla pa rin ang ATM sa ‘Lend Bank’ – di na matubos-tubos Tinawag na lahat ng santo at santang maaaring utangan Ng panustos na biyaya – GSIS Loan, ipanalangin mo po kami Provident Fund Loan, kaawaan mo po kami Kooperatibang Malapit, maawa ka sa amin Bumbay sa palengke, ipag-adya mo po kami Kubrador ng huweteng, patayain mo po kami Lotto, GrandLotto, MegaLotto, SuperLotto, UltraLotto,                     patamain mo po kami BIR, patawarin mo po kami Presyo ng langis, kahabagan mo po kami Lahat ng ito’y isinasamo namin Dahil lahat na yata ng kahirapa’y nasa AMEN.
Continue reading...
37
May bagong emosyon na sumisibol, May bagong sakuna na nagsisimula. Kailangan itong mapigilan ng aking Isipan Bago pa 'to maunahan ng aking Puso Na tumitibok, tumitibok, Tumatakbo! Pabilis ng pabilis *Tuwing naaalala ko ang Himig ng kanyang tawa at hugis ng kanyang ngiti.* Ay! **Kailangan nitong mahinto Ngayon din.** O Puso, sulong! Lumaki at lumago. Hanggang ngayon isa ka pa ring musmos na bata: Mapaglaro at mapagbiro. Walang nalalamang masamang hangarin ngunit Wala ring sinusundan na mabuting tuntunin. O Puso, urong... Kapag may naghahamon sa iyo. Dahil nga isang bata ka pa rin, Matulog ka lang ng mahimbing. Huwag kang lumaban, Sumabay lang sa agos ng tadhana. Maawa ka naman sa sarili mo Huwag ngayon, Huwag muna.
0
Jun 26, 2014
Jun 26, 2014 at 1:48 AM UTC
Munting Puso
Uy, gawa tayo ng tula Kasi putang ina ng Maynila Sa nayon ay dinadakila Isang abot-kamay na tala Kailan ka ba kakawala Sa anino ng Maynila? Umambon ay may baha Selpon ay may kukuha Walang pawis at luha Walang ngiti ni tuwa Kwartang pulos kaltas Walang pambili ng bigas Kapit kahit mapurol Mga bundok ay gagawing burol Nakakita ka na ba ng ulol? Sa Maynila marami niyan, buhol-buhol Kung saan walang permanente Maging sa suplay ng kuryente Ang pamahalaan ang hinete Tagasulsol naman ang gabinete Kapatiran may kaputol Basta't kumapit mala kuhol May nakahihigit sa batas Umangal ka at ika'y utas Wala nang lunas Wag ka nang lumuwas Utang na loob kaibigan Maawa ka sa iyong ksasadlakan
0
Aug 3, 2016
Aug 3, 2016 at 10:42 AM UTC
May Nila (They Have)
Matapos ang bawat kanta ng aming pwedeng kantahin Dasal na alay para sa mga taong may ilaw na bilog sakanilang ulo Hihinga ako ng malalim Ngunit di maaalis ng aking paghinga ang kaba at takot sa aking dibdib Tubig at bolpen lang laman ng aking bag Sa pagdarasal Alam kong hindi sapat ito para ako’y manatili sa aking kinalalagyan At tulad ng aking dalangin Naghihintay ang aking ina sa ibaba Sa kanyang puso at mata Dama ko ang kanyang pagmamakaawa                                   “Bigyan niyo po kami ng awa”                                               “Maawa po kayo” Rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo Rosaryo sa Huwebes Rosaryo na aming kailangan sabihin sa wikang ingles Siguro sa aking pagdarasal ng rosaryo ng malakas Ay maawa sila saamin Masakit man ang tuhod sa pagluhod Hindi pa rin nito maalis ang takot at kaba sa aking puso                      “Alam ko pong hindi sapat ang aming dala” Ang Ikalimang Misteryo ng aking pagmamakaawa                             “Pero sigurado po na ako’y may alam” Naghihintay ang aking ina sa ibaba Nananalangin na sana’y hindi niya ako isama sa kanyang pag-uwi Matapos man ang mga Misteryo ng Rosaryo Alam kong hindi pa tapos ang aking kalbaryo Dahil ilang minuto na lang alam kong tatawagin na aking pangalan                                           “Maawa po kayo”                                                              .                                                              .                                                              .                                                              .                                                              .                                                              . Hindi maaalis ng lamig ang pagpawis ng aking mga kamay ng buksan ko ang pinto At sa ibaba, nakita ko agad ang aking ina Itinaas ko ang aking kamay Sabay ng kanyang pagngiti Ako’y mananatili Hindi na niya kailangang mag-alala Magsisimula na ang aming pagsusulit At kailangan kong pumasok na © 2019 B.L. All Rights Reserved.
0
Mar 11, 2019
Mar 11, 2019 at 11:12 PM UTC
Tubig at Bolpen
Matapos ang bawat kanta ng aming pwedeng kantahin Dasal na alay para sa mga taong may ilaw na bilog sakanilang ulo Hihinga ako ng malalim Ngunit di maaalis ng aking paghinga ang kaba at takot sa aking dibdib Tubig at bolpen lang laman ng aking bag Sa pagdarasal Alam kong hindi sapat ito para ako’y manatili sa aking kinalalagyan At tulad ng aking dalangin Naghihintay ang aking ina sa ibaba Sa kanyang puso at mata Dama ko ang kanyang pagmamakaawa                                   “Bigyan niyo po kami ng awa”                                               “Maawa po kayo” Rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo Rosaryo sa Huwebes Rosaryo na aming kailangan sabihin sa wikang ingles Siguro sa aking pagdarasal ng rosaryo ng malakas Ay maawa sila saamin Masakit man ang tuhod sa pagluhod Hindi pa rin nito maalis ang takot at kaba sa aking puso                      “Alam ko pong hindi sapat ang aming dala” Ang Ikalimang Misteryo ng aking pagmamakaawa                             “Pero sigurado po na ako’y may alam” Naghihintay ang aking ina sa ibaba Nananalangin na sana’y hindi niya ako isama sa kanyang pag-uwi Matapos man ang mga Misteryo ng Rosaryo Alam kong hindi pa tapos ang aking kalbaryo Dahil ilang minuto na lang alam kong tatawagin na aking pangalan                                           “Maawa po kayo”                                                              .                                                              .                                                              .                                                              .                                                              .                                                              . Hindi maaalis ng lamig ang pagpawis ng aking mga kamay ng buksan ko ang pinto At sa ibaba, nakita ko agad ang aking ina Itinaas ko ang aking kamay Sabay ng kanyang pagngiti Ako’y mananatili Hindi na niya kailangang mag-alala Magsisimula na ang aming pagsusulit At kailangan kong pumasok na © 2019 B.L. All Rights Reserved.
Continue reading...
45
“Wake up and live” ― Bob Marley Mga mukhang tao pero ugaling hayup, hindi naman aso pero laging kumakahol. Mga bastos magsalita, mas salaula pa sa baboy ang mga putang-ina. Matataas ang kanilang pinag-aralan pero bagsak ang grado pagdating sa kagandahang asal. Sa maiksing salita mga MAL-EDUKADO sila. Ayaw nila nang sinasagot sila kahit nambabastos sila. Gusto nila na galangin sila pero wala silang galang sa kapwa nila. Masyadong mataas ang tingin sa kanilang sarili kaya sobrang baba kung ituring nila ang iba. In short, mga HIJO at HIJA DE PUTA sila. Ang kanilang libangan ay ang pagalitan ang mga nasa ibaba nila. Hindi sila kailanman pweding magkamali at hindi nila tatanggapin ang kanilang naging pagkakamali. Ang ipasa ang sisi d’yan sila dalubhasa na tila ba sanay na manggahasa, manggahasa ng damdamin ng iba. Ang paborito nilang motto ay ito “THE BOSS IS ALWAYS RIGHT”. Mga bossing na saksakan ng kupal hindi pa kayo tamaan ng kidlat. Sana bumuka ang lupa at lamunin kayong lahat. Kung totoo ang aswang sana dagitin kayo ng mga manananggal. Bakit kasi hindi pa kayo dukutin ng mga Tamawo?   Ang mga katulad ninyo ang nagpapahirap sa buhay ng mga maliliit na tao. "You're adding insult to injury." Dinadagdagan ninyo ang sugat sa kanilang mga dibdib. Ipinamumukha ninyo lagi kung gaano lang sila kaliit. Hindi kayo marunong umunawa at maawa kasi ang alam lang ninyo ay ang mag-utos. Puro lang pakinabang ang laman ng utak ninyo. Hindi ninyo alam kung paano mabuhay ng marangal kasi wala kayong dangal. Salapi at posisyon ‘yan lang ang gusto ninyo. Kapag hindi na ninyo napapakinabangan ang isang manggagawa hindi na n’yo ito pinapansin, walang pagsalang na inyong binabaliwala.
0
Nov 24, 2017
Nov 24, 2017 at 3:42 AM UTC
BOSS, AMO, MANAGER NA GAGO
“Wake up and live” ― Bob Marley Mga mukhang tao pero ugaling hayup, hindi naman aso pero laging kumakahol. Mga bastos magsalita, mas salaula pa sa baboy ang mga putang-ina. Matataas ang kanilang pinag-aralan pero bagsak ang grado pagdating sa kagandahang asal. Sa maiksing salita mga MAL-EDUKADO sila. Ayaw nila nang sinasagot sila kahit nambabastos sila. Gusto nila na galangin sila pero wala silang galang sa kapwa nila. Masyadong mataas ang tingin sa kanilang sarili kaya sobrang baba kung ituring nila ang iba. In short, mga HIJO at HIJA DE PUTA sila. Ang kanilang libangan ay ang pagalitan ang mga nasa ibaba nila. Hindi sila kailanman pweding magkamali at hindi nila tatanggapin ang kanilang naging pagkakamali. Ang ipasa ang sisi d’yan sila dalubhasa na tila ba sanay na manggahasa, manggahasa ng damdamin ng iba. Ang paborito nilang motto ay ito “THE BOSS IS ALWAYS RIGHT”. Mga bossing na saksakan ng kupal hindi pa kayo tamaan ng kidlat. Sana bumuka ang lupa at lamunin kayong lahat. Kung totoo ang aswang sana dagitin kayo ng mga manananggal. Bakit kasi hindi pa kayo dukutin ng mga Tamawo?   Ang mga katulad ninyo ang nagpapahirap sa buhay ng mga maliliit na tao. "You're adding insult to injury." Dinadagdagan ninyo ang sugat sa kanilang mga dibdib. Ipinamumukha ninyo lagi kung gaano lang sila kaliit. Hindi kayo marunong umunawa at maawa kasi ang alam lang ninyo ay ang mag-utos. Puro lang pakinabang ang laman ng utak ninyo. Hindi ninyo alam kung paano mabuhay ng marangal kasi wala kayong dangal. Salapi at posisyon ‘yan lang ang gusto ninyo. Kapag hindi na ninyo napapakinabangan ang isang manggagawa hindi na n’yo ito pinapansin, walang pagsalang na inyong binabaliwala.
Continue reading...
36
lulubog lilitaw haharap sa'yo tila kahapon hindi nagkasakitan mangangamusta ngayon bukas wala na naman ang gulo mo ano ba talaga ang sadya mo? andito ka na naman babalik na tila parang wala lang maawa ka naman utak ko naguguluhan mga mensahe kong iyong binabalewala kahit seen hindi mo magawa parang tanga nag-aantay may pag-asa pa ba o wala? kaya ako'y titigil na sa kahibangang kay tagal kong inalagaan tatakbo palayo sa anino **** nagmistulang naging multo na ng nakaraan ko
0
Jul 28, 2019
Jul 28, 2019 at 8:55 AM UTC
Aparisyon
ayaw niya saiyo kaya tama na hindi pa ba sapat na ipinagtulakan ka niya? kahit anong pilit mo hindi ka mapapasakanya maawa ka naman sa puso **** wasak na wasak na tigilan mo na ang kahibangan mo pangarap moy hindi matutupad dahil siyay di para sayo madudurog at madudurog lamang ang puso mo sinasabi ko, siya ay para sa iba at hindi sayo tama na, maawa ka naman sa sarili mo uulitin ko wala kang mapapala dahil siya ay isang gago darating din ang tamang lalaki para sayo malay mo makasungkit ka ng sobrang gwapo
0
Apr 20, 2018
Apr 20, 2018 at 3:38 AM UTC
Tama na!
habang kaya ko pa, sabihin mo ang totoo. habang kaya ko pa, aminin mo. habang kaya ko pa, wag ka ng magpanggap habang kaya ko pa, lalayo ng ganap habang kaya ko pa, pabayaan mo na sana habang kaya ko pa, atin ng itigil na habang kaya ko pa, maari ba, tama na? habang kaya ko pa, na di ka na mahalin pa. habang kaya ko pa, maawa ka sinta habang kaya ko pa, ako'y palayain na. habang kaya ko pa, sabihin mo na. na hindi ako mahal, habang kaya ko pa....
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 3:10 AM UTC
Habang Kaya Pa
Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Kung papaano mo sayangin ang gabing ito Napakasaya mo habang nilalaklak ang limang pitsel ng beer Habang yung mga kasama mo ay walang pakialam sayo Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Habang binibigyan ka niya ng perang pantagay mo Huling gabi na to na kasama sila ang paalam mo Huling gabi na sana… Kasi pupunta ka na sa inaasam-asam **** Amerika Minamasdan ka lamang ng asawa mo Kung paano ka sinipa sa mukha ng Arabo Sa laki at bigat ba naman ng sapatos nun Basag tuloy ilong at ngipin mo Pagmamasdan ka lamang ng asawa mo Sa kung ano na ang mangyayari sayo?! Bibitiw ka sa trabaho tapos ano?! Papaopera ang makapal **** mukha?! Ilang operasyon pa ba sa mukha ang dapat mo matikman?! Para pagiging lasingero mo ay matigilan?! Maawa ka naman sa asawa mo Lahat na iniintindi dahil sa pagmamahal sayo! Tangenang alak na yan!!! Kelan ka ba tatanda?! Huwag mo na sanang hintayin na pagmamasdan ka na lamang namin… sa burol mo!
0
Jun 20, 2022
Jun 20, 2022 at 12:01 AM UTC
Pinagmamasdan
WAG NA DI NA KAILANGAN NG RASON WAG NANG MAGPANGGAP NA KAKAYANIN MO HANGGANG NGAYON DI KANAMAN PINAPAHALGAHAN NG NASA PALIGID MO WALA NA DIN NAMAN PAKE ANG BAWAT KAIBIGAN MO SO PARA SAAN PA ANG PAKIKIPAG TUNGALI SA SARILI MO ? WAG KANG UMASTA NA IKAW ANG NASAKTAN DAHIL UNANG UNA IKAW ANG TALAGANG DAHILAN. NANG PROBLEMA SA LOOB AT LABAS NG ISKWELAHAN WALANG MAY GUSTO SAYONG MAKASAMA KA NI KAHIT SINO ATA AY PINANDIDIRIHAN KA WALA KANG RESPETO AT PANAY KANALANG PATAWA PERO MAS MADALAS NA WALA KA SA TAMANG ORAS KUNG UMASINTA WALA KANG SILBE. YAN ANG SUSUNOD NA KANILANG SINASABE MASKI KAUNTING GALAW MO PALANG LAHAT WALANG PAKE KAHIT NA TUMANDA KA JAN O MAMATAY. WALANG MAY PAKE MANHID KA BA ? PANSININ MO YUNG TINGIN NILA TINGIN NA MAGDIDIKTA SA BAWAT GALAW MO SA MADLA ISANG KURAP ISANG NGISI LAHAT SILA AY MAGDIDIKTA WALA KANG SILBE WAG KANANG MAG MARUNONG WAG KA MAG MAKAAWANG MAY MAAWA SAYO NGAYON TANGGAPIN MO ANG BAWAT SAKIT NG PINAPARANAS MO NOON AT HAYAAN KANG MAGISA NG WALANG SASALUBONG SAYO ROON DAHIL HINDI KA MAHALAGA. WALANG MAGPAPAHALAGA SAYO MASKI SINO SIGUROY LALAYUAN KA SA UGALI MO MAMATAY KA NA ISA KANG IRESPONSABLENG KAAWA AWANG WALANG MAY PAKE. DAHIL IKAW AY MAKASARILE.
0
Oct 11, 2018
Oct 11, 2018 at 1:57 AM UTC
GALIT AT POOT SA SARILI
Oh Poong Hesus Nazareno Kahit ngayong Ikaw ay malayo Kahit ako’y hindi mkapunta diyan sa Quiapo Ako ay sa Iyo parin sumasamo Ikaw na Siyang noon ay dinaingan ko Ikaw na Siyang noon ay hinilingan ko Na makatapos ako sa kolehiyo Ikaw na Siyang mismong tinungo ko Ikaw na Siyang mismong dinasalan ko At duminig sa mga panalangin ko Ako’y muling sumasamo sa Iyo Tingnan Mo ngayon ang sitwasyon ko Nasa alanganin na naman ang buhay ko Walang kasiguruhan sa trabaho Kinabukasang maganda ay malabo Maawa Ka naman sa pamilya ko Maawa Ka naman sa ibang tao Sila ay matutulungan ko Kapag dininig Mo ang samong ito Kung ano ito ay alam Mo na po Upang akin naring mabago Ang nabubulok na buhay at pagkatao. -0/09/2014 (Dumarao) *written this day of the Feast of the Black Nazarene
0
Sep 14, 2019
Sep 14, 2019 at 9:58 PM UTC
Samo Kay Nazareno
Ang buhay ay parang isang nobela, May mga karakter na papasok sa kwento mo, Meron silang layunin na gagampanan Pero hindi magtatagal, sila'y lilisan rin. Unang kabanata, nandyan na ba sila? Anong klaseng karakter kaya ang isinulat ng manunulat? Maisasama ko kaya sila sa kwento kong maulap? Pangalawang kabanata, meron pa pala. Anong klaseng aral kaya ang hatid nila? Hanggang dulo na ba sila? Pangatlong kabanata, ay dinagdagan pa pala niya. Hindi ka ba nauubusan ng iisipin, aking manunulat? Kailan ka kaya mapapagod? Pang-apat na kabanata, may bago ng pahina. Anong usapan kaya ang magbibigay kulay sa pahinang ito? Ikaw at ako, siguro. Pang-limang kabanata, dagdagan mo pa. Anong suliranin naman kaya ang maisusulat mo manunulat? Sana, wag mo akong pahirapan. Pang-anim na kabanata, kamusta ka na kaya? Maitutuloy mo pa kaya ang pahina? Tinatamad ka na bang magsulat? O naubusan ka na ng tinta? Pang-pitong kabanata, ang saya. Salamat manunulat sa pahinang ito, Patuloy mo pa kaya akong bibigyan ng biyaya? Para matuloy ang ligaya? Pang-walong kabanata, kay saya naman sa isang nobela Ang manunulat na ang bahala, Bahalang mag plano kung anong mangyayari sa kabanata. Pang-siyam na kabanata, nasa gitna na ba? Nasa simula pa ba tayo, manunulat? Kailangan ka kaya mapapagod sa pag-uulat? Pang-sampung kabanata, bakit naman ganon manunulat? Ang dami mo namang binigay na problema, Simple lang naman ang hiniling ko, Na wag mo akong pahirapan. Ikalabing-isang kabanata, may tutulong kaya? "Sino kaya ang tutulong sakin?" Napaisip ang karakter Manunulat, bibigyan mo pa ba siya ng ligaya? Ikalabing-dalawang kabanata, saan pa ba patungo ang nobelang ito? Lahat ng karakter ay lumilisan na, At nag-iisa na ang pangunahing karakter Maawa ka naman, aking manunulat. Ikalabing-tatlong kabanata, may katapusan pa ba ang nobelang ito? Napapagod na ako, aking manunulat Bigyan mo naman ako ng pahinga. Tama na, manunulat. Nagsusulat pa ba tayo dito ng nobela? Bakit lahat sila'y lumisan na? Akala ko ba, hanggang dulo na sila? Teka, nasa loob ba ako ng nobela? O sinasalamin ko lang ang sarili ko sa isang nobelang nabasa ko Tama nga ako, ang buhay ay parang isang nobela, May sarili itong simula, gitna at wakas Na akala natin ito'y patuloy na mag-uulat Naalala ko nga pala, Ako nga pala ang sarili kong manunulat Ako ang mag-uulat sa buhay kong maulap Naalala ko, tayo nga pala ang gumagawa sa sarili nating kahulugan. Hindi mo naman makikita ang kahulugan mo, Kung hindi mo bubuksan ang isip mo At kung hindi mo dadamdamin ang puso mo. Oh sige na aking manunulat, Ituloy mo na ang iyong pag ulat Sa karakter na nais **** bigyan ng kahulugan, Sa karakter na nais **** maulat. Sa iyong sariling nobela.
0
Dec 27, 2023
Dec 27, 2023 at 11:11 AM UTC
Nobela
Ang buhay ay parang isang nobela, May mga karakter na papasok sa kwento mo, Meron silang layunin na gagampanan Pero hindi magtatagal, sila'y lilisan rin. Unang kabanata, nandyan na ba sila? Anong klaseng karakter kaya ang isinulat ng manunulat? Maisasama ko kaya sila sa kwento kong maulap? Pangalawang kabanata, meron pa pala. Anong klaseng aral kaya ang hatid nila? Hanggang dulo na ba sila? Pangatlong kabanata, ay dinagdagan pa pala niya. Hindi ka ba nauubusan ng iisipin, aking manunulat? Kailan ka kaya mapapagod? Pang-apat na kabanata, may bago ng pahina. Anong usapan kaya ang magbibigay kulay sa pahinang ito? Ikaw at ako, siguro. Pang-limang kabanata, dagdagan mo pa. Anong suliranin naman kaya ang maisusulat mo manunulat? Sana, wag mo akong pahirapan. Pang-anim na kabanata, kamusta ka na kaya? Maitutuloy mo pa kaya ang pahina? Tinatamad ka na bang magsulat? O naubusan ka na ng tinta? Pang-pitong kabanata, ang saya. Salamat manunulat sa pahinang ito, Patuloy mo pa kaya akong bibigyan ng biyaya? Para matuloy ang ligaya? Pang-walong kabanata, kay saya naman sa isang nobela Ang manunulat na ang bahala, Bahalang mag plano kung anong mangyayari sa kabanata. Pang-siyam na kabanata, nasa gitna na ba? Nasa simula pa ba tayo, manunulat? Kailangan ka kaya mapapagod sa pag-uulat? Pang-sampung kabanata, bakit naman ganon manunulat? Ang dami mo namang binigay na problema, Simple lang naman ang hiniling ko, Na wag mo akong pahirapan. Ikalabing-isang kabanata, may tutulong kaya? "Sino kaya ang tutulong sakin?" Napaisip ang karakter Manunulat, bibigyan mo pa ba siya ng ligaya? Ikalabing-dalawang kabanata, saan pa ba patungo ang nobelang ito? Lahat ng karakter ay lumilisan na, At nag-iisa na ang pangunahing karakter Maawa ka naman, aking manunulat. Ikalabing-tatlong kabanata, may katapusan pa ba ang nobelang ito? Napapagod na ako, aking manunulat Bigyan mo naman ako ng pahinga. Tama na, manunulat. Nagsusulat pa ba tayo dito ng nobela? Bakit lahat sila'y lumisan na? Akala ko ba, hanggang dulo na sila? Teka, nasa loob ba ako ng nobela? O sinasalamin ko lang ang sarili ko sa isang nobelang nabasa ko Tama nga ako, ang buhay ay parang isang nobela, May sarili itong simula, gitna at wakas Na akala natin ito'y patuloy na mag-uulat Naalala ko nga pala, Ako nga pala ang sarili kong manunulat Ako ang mag-uulat sa buhay kong maulap Naalala ko, tayo nga pala ang gumagawa sa sarili nating kahulugan. Hindi mo naman makikita ang kahulugan mo, Kung hindi mo bubuksan ang isip mo At kung hindi mo dadamdamin ang puso mo. Oh sige na aking manunulat, Ituloy mo na ang iyong pag ulat Sa karakter na nais **** bigyan ng kahulugan, Sa karakter na nais **** maulat. Sa iyong sariling nobela.
Continue reading...
67
Kasabay nang pagbanggit mo ng "Mahal kita" dahan-dahan kang kumalas sa mga yakap ko habang sinasabi mo ang katagang "Pero, mas mahal ko siya" Hindi ako makapaniwala sa aking narinig. Pilit na tinatanong sa 'king sarili "Ano? Anong nangyari? Bat nagkaganto?" Nangungusap ang mga mata, tumingin sa langit habang lumuha ng nakapikit. Hindi mawari ang lahat. Ito na ba? Ito na ba ang ating katapusan? Hindi, Hindi ko kaya. Ayoko, ayoko pa. Maawa ka!
0
Mar 27, 2018
Mar 27, 2018 at 2:28 AM UTC
Hindi! Ayoko pa...