Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"kahinaan" poems
Sino ba ang modernong vincentiano? Ano ba ang kanyang pagkatao? Nagtatanong sa sarili ko Habang pinagmamasdan ang mahinanang kamay Kung anong magawa ko Dito ba sa munting palad nakahimlay Ang lahat ng kakayahan ko? Anong meron ako, anong meron tayo? kundi kaalaman. Kaalaman na di galing sa sabi sabi nilang “hugot” Kundi sa piraso ng mga aral na ating pinulot Dahil sa disiplina tayo y nililok Ang kabutihang asal sa diwa ay pumasok Mula sa Mga **** nating tinuturing na magulang, Mga mababang tao na ating ginagalang, Mga taong nakilala mula ng tayo’y musmos pa lang Ipinamana sa atin ang pananampalataya, pagpapakumbaba, at kabutihan Ang tanggapin ang katotohanan, At hangganan ng kakayahan Ang malaman ang kahinaan, kahit may kasimplehan Pilit inaabot ang makatulong ng buong kalooban Ng walang hinihintay na kapalit Tulad ng modelo nating si San Bisente (st. Vincent) Na sa pagtulong ay di napagod Kaya sa mata ng Diyos naging kalugod lugod Salamat sa  Amang nasa itaas Na nagbibigay ng lakas Ang lakas na di nauubos Para sa aming misyon na di pa rito natatapos Sandata ay ang panalangin Lakas ng loob at damdamin Dahil sa Diyos na mahabagin Walang pagsubok sa buhay ang hindi kakayanin Ating misyon, ang tumulong sa mga kapus palad at nawawalan Hindi lang sa taong nawawalan ng materyal na kayamanan Kundi para sa mga taong naliligaw, nalilito at nagugulumihan Pagkat ating ramdam ang bawat hirap Ang bigat na tinitiis ng bawat taong may pinapasan Handang makiramay at ibigay ang anuman Para lamang ang paghihirap sa pighati ay maibsan Pagkat sa bawat taong ating natutulongan gantimpalang pangkaluluwa ang dapat ipagyaman Sino ang gumagawa nito? Sino ba ang modernong vincentiano? Isa ba ako sa mga ito? Ang modernong vincentiano ay di lang ako kundi tayo Ang modernong vincentaino ay nagsasakripisyo at mapagpakumbabang nagseserbisyo Ang modernong vincentiano ang magpapatuloy ng ating kwento.
0
Sep 28, 2018
Sep 28, 2018 at 12:26 AM UTC
august28
Modernong Vincentiano
Sino ba ang modernong vincentiano? Ano ba ang kanyang pagkatao? Nagtatanong sa sarili ko Habang pinagmamasdan ang mahinanang kamay Kung anong magawa ko Dito ba sa munting palad nakahimlay Ang lahat ng kakayahan ko? Anong meron ako, anong meron tayo? kundi kaalaman. Kaalaman na di galing sa sabi sabi nilang “hugot” Kundi sa piraso ng mga aral na ating pinulot Dahil sa disiplina tayo y nililok Ang kabutihang asal sa diwa ay pumasok Mula sa Mga **** nating tinuturing na magulang, Mga mababang tao na ating ginagalang, Mga taong nakilala mula ng tayo’y musmos pa lang Ipinamana sa atin ang pananampalataya, pagpapakumbaba, at kabutihan Ang tanggapin ang katotohanan, At hangganan ng kakayahan Ang malaman ang kahinaan, kahit may kasimplehan Pilit inaabot ang makatulong ng buong kalooban Ng walang hinihintay na kapalit Tulad ng modelo nating si San Bisente (st. Vincent) Na sa pagtulong ay di napagod Kaya sa mata ng Diyos naging kalugod lugod Salamat sa  Amang nasa itaas Na nagbibigay ng lakas Ang lakas na di nauubos Para sa aming misyon na di pa rito natatapos Sandata ay ang panalangin Lakas ng loob at damdamin Dahil sa Diyos na mahabagin Walang pagsubok sa buhay ang hindi kakayanin Ating misyon, ang tumulong sa mga kapus palad at nawawalan Hindi lang sa taong nawawalan ng materyal na kayamanan Kundi para sa mga taong naliligaw, nalilito at nagugulumihan Pagkat ating ramdam ang bawat hirap Ang bigat na tinitiis ng bawat taong may pinapasan Handang makiramay at ibigay ang anuman Para lamang ang paghihirap sa pighati ay maibsan Pagkat sa bawat taong ating natutulongan gantimpalang pangkaluluwa ang dapat ipagyaman Sino ang gumagawa nito? Sino ba ang modernong vincentiano? Isa ba ako sa mga ito? Ang modernong vincentiano ay di lang ako kundi tayo Ang modernong vincentaino ay nagsasakripisyo at mapagpakumbabang nagseserbisyo Ang modernong vincentiano ang magpapatuloy ng ating kwento.
Continue reading...
47
mga tao sa kasalukuyan mga dayukdok sa kapayapaan pagkat bitbit sa kung saan ang paroroonan hatid na bigat ng ating kapaligiran oo, patuloy ang progreso nating mga tao taon-taon may mga bagong mapangusad na mga plano unti-unting nasasagot mga sigaw ng pagbabago ...kahit papano kahit gaano ito katagal lahat ng baraha para dito'y handang isugal pagkat lahat ng mga dumadaan na pagsusulit ang bawat paglagpas at wakas nama'y lubos ito na sulit sa ginagalawang mundo na abala sa munting paglabas, di na maiwasan ang pagalala bawat pilak parehong pang-hulma at resulta para sa mga gyera marami namang mas makahulugan pa upang igasta bilyon-bilyon na mga pera panloob na kapayapaan sa paghanap nito'y isang paghahanap sa karagatan lumulutang lamang ay katanungan kung ito'y katotohanan o isang kasinungalingan makakamit ba hangga't may natatapakan o madadama lamang ba pag tanaw mo na tanaw ng kalangitan o habang sa paglalakbay ba matututunan kung papano hulihin ang nasusulyap panandalian sumisikip, napupuno mga kulungan sumasagitsit ang mga bulong-bulungan kaysa sa tulungan, pinagtutulong-tulungan humihinga pa aking paniniwala sating patutunguhan, wala pa tayo sa kalahati sa nagmamasid sa itaas, aking tiwala pagkat hindi pa ito ating wakas patuloy mabubuhay ang pagasa hangga't may nabubuhay na umaasa simulan sa sarili, wag sa iba i-asa pagmamahal sa sarili't sa iba'y ipasa di kahinaan ang pagtakas minsa'y kinakailangan din nating maghilom, kumalas sa mapangwasak na mundo, patunayang ika'y mas malakas hindi upang ipakita'y pagkamanhid kundi magkaroon ng sapat na lakas upang kayanin pang hatakin sarili't ibang tao pataas
0
Oct 21, 2019
Oct 21, 2019 at 1:32 PM UTC
physio
panloob na kapayapaan
mga tao sa kasalukuyan mga dayukdok sa kapayapaan pagkat bitbit sa kung saan ang paroroonan hatid na bigat ng ating kapaligiran oo, patuloy ang progreso nating mga tao taon-taon may mga bagong mapangusad na mga plano unti-unting nasasagot mga sigaw ng pagbabago ...kahit papano kahit gaano ito katagal lahat ng baraha para dito'y handang isugal pagkat lahat ng mga dumadaan na pagsusulit ang bawat paglagpas at wakas nama'y lubos ito na sulit sa ginagalawang mundo na abala sa munting paglabas, di na maiwasan ang pagalala bawat pilak parehong pang-hulma at resulta para sa mga gyera marami namang mas makahulugan pa upang igasta bilyon-bilyon na mga pera panloob na kapayapaan sa paghanap nito'y isang paghahanap sa karagatan lumulutang lamang ay katanungan kung ito'y katotohanan o isang kasinungalingan makakamit ba hangga't may natatapakan o madadama lamang ba pag tanaw mo na tanaw ng kalangitan o habang sa paglalakbay ba matututunan kung papano hulihin ang nasusulyap panandalian sumisikip, napupuno mga kulungan sumasagitsit ang mga bulong-bulungan kaysa sa tulungan, pinagtutulong-tulungan humihinga pa aking paniniwala sating patutunguhan, wala pa tayo sa kalahati sa nagmamasid sa itaas, aking tiwala pagkat hindi pa ito ating wakas patuloy mabubuhay ang pagasa hangga't may nabubuhay na umaasa simulan sa sarili, wag sa iba i-asa pagmamahal sa sarili't sa iba'y ipasa di kahinaan ang pagtakas minsa'y kinakailangan din nating maghilom, kumalas sa mapangwasak na mundo, patunayang ika'y mas malakas hindi upang ipakita'y pagkamanhid kundi magkaroon ng sapat na lakas upang kayanin pang hatakin sarili't ibang tao pataas
Continue reading...
56
Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#
0
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 2:26 AM UTC
kryselanson
SIYUDAD (City: Bones of the Jungles)
Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#
Continue reading...
45
Bato sa balat, Hayaan **** lumapat ang ‘yong kahinaan sa mahinahong baldosa Payagang lamig ay yumanig sa bawat panig ng iyong katawan Mula sa kalamlaman ng iyong talampakan hanggang umabot sa– Pagitan ng iyong mga hita, paakyat sa kalamnan, patungo sa dibdib Hanggang maramdaman nginig na dala ng iyong pag-iisa. Ipagpaliban mo muna ang mundo Ilaw sa paningin, Hayaan **** angkinin ka ng daang-daang mukhang nasasalamin sa bawat tisa Tignan ang iyong mga nakikita, ikaw ngayon ay nakakahon sa bato– At mga multo na iisa lang ang mga mukha’t hinaing Payagang ika’y ariin ng kanilang mga nanlilisik na titig, Huminga ng malalim at iyong sabihing Ginusto mo ang linggatong na ‘to Mata sa dutsa, Tumingala hanggang kadahilanan ay magunita Ang iyong katwiran kung bakit pinili mo ang kapangahasan Hamakin ang sarili’t magnilay-nilay sa nagbabadyang kasalanan ‘Di hamak naman na mas ikakasaya mo ang pait– Ng paglalapastangan sa sarili nang ilang makamundong saglit Pagbigayang mabasa ang sarili Silakbo sa kawalan, Ipikit ang mga mata’t pakiramdaman ang daloy ng tubig sa’yong balat Ipaanod sa agos ang haplos ng pighati’t pagtitimpi Sa mahigpit na bisig ng isang mapanghusgang mundo Tikman ang hagod ng malamig na pelus sa iyong mga labi Sumidhi sana ang pagdanak ng init ng pagnanasa sa bawat bena Mahalin mo ang iyong pagkatao Makipagtalik sa sarili, Ibigin **** maibigan ang pagiging makamundo’t makasalanan Ibaling ang pansin sa pagpapalabas ng himutok Muling sabihin na hindi makasarili ang pagnanasa sa sarili’t Ulit-ulitin ang pagbaluktot ng diwa’t isipan hanggang ito’y tumatak, Hanggang sa mabulalas mo ang iyong mga suliranin At matapos ang lahat ng iyon hindi mo maiiwasan– Pagkamuhi sa sarili.
0
Jun 9, 2018
Jun 9, 2018 at 1:20 PM UTC
BrixArtan
Onanism
Bato sa balat, Hayaan **** lumapat ang ‘yong kahinaan sa mahinahong baldosa Payagang lamig ay yumanig sa bawat panig ng iyong katawan Mula sa kalamlaman ng iyong talampakan hanggang umabot sa– Pagitan ng iyong mga hita, paakyat sa kalamnan, patungo sa dibdib Hanggang maramdaman nginig na dala ng iyong pag-iisa. Ipagpaliban mo muna ang mundo Ilaw sa paningin, Hayaan **** angkinin ka ng daang-daang mukhang nasasalamin sa bawat tisa Tignan ang iyong mga nakikita, ikaw ngayon ay nakakahon sa bato– At mga multo na iisa lang ang mga mukha’t hinaing Payagang ika’y ariin ng kanilang mga nanlilisik na titig, Huminga ng malalim at iyong sabihing Ginusto mo ang linggatong na ‘to Mata sa dutsa, Tumingala hanggang kadahilanan ay magunita Ang iyong katwiran kung bakit pinili mo ang kapangahasan Hamakin ang sarili’t magnilay-nilay sa nagbabadyang kasalanan ‘Di hamak naman na mas ikakasaya mo ang pait– Ng paglalapastangan sa sarili nang ilang makamundong saglit Pagbigayang mabasa ang sarili Silakbo sa kawalan, Ipikit ang mga mata’t pakiramdaman ang daloy ng tubig sa’yong balat Ipaanod sa agos ang haplos ng pighati’t pagtitimpi Sa mahigpit na bisig ng isang mapanghusgang mundo Tikman ang hagod ng malamig na pelus sa iyong mga labi Sumidhi sana ang pagdanak ng init ng pagnanasa sa bawat bena Mahalin mo ang iyong pagkatao Makipagtalik sa sarili, Ibigin **** maibigan ang pagiging makamundo’t makasalanan Ibaling ang pansin sa pagpapalabas ng himutok Muling sabihin na hindi makasarili ang pagnanasa sa sarili’t Ulit-ulitin ang pagbaluktot ng diwa’t isipan hanggang ito’y tumatak, Hanggang sa mabulalas mo ang iyong mga suliranin At matapos ang lahat ng iyon hindi mo maiiwasan– Pagkamuhi sa sarili.
Continue reading...
36
Maraming salamat Sa mala alamat Na kwento ng ating pagmamahalan Na dati ay walang hangganan Nauwi sa hiwalayan Nauwi sa mahabang gabi ng iyakan Nasaktan tayo pareho Pero hindi ako sumuko Tatlong buwan nag-isip Ngunit ika'y nainip Hindi ko na nasagip Natangay na ng hangin na malakas ang ihip Maraming salamat Sa lahat lahat Sa kahinaan at kalakasan ko Tinulungan mo akong magbuhat Tinuruan mo akong tumayo Pinangako sayo ang hindi paglayo Binago ako ng ating pagmamahalan Mga pangarap nati'y nagkakaroon ng katuparan Ngunit pagmamahalan natin nagkaroon ng katapusan Hindi na din natin nagawan ng paraan Na ayusin at bigyan ng pagkakataon Nagkulang na ata sa oras at panahon Ikakahon ko na ang lahat ng ating alaala Itatago sa isang parte ng puso ko kung saan wala ka na
0
Oct 8, 2015
Oct 8, 2015 at 9:23 PM UTC
inggo
Salamat
Maraming salamat Sa mala alamat Na kwento ng ating pagmamahalan Na dati ay walang hangganan Nauwi sa hiwalayan Nauwi sa mahabang gabi ng iyakan Nasaktan tayo pareho Pero hindi ako sumuko Tatlong buwan nag-isip Ngunit ika'y nainip Hindi ko na nasagip Natangay na ng hangin na malakas ang ihip Maraming salamat Sa lahat lahat Sa kahinaan at kalakasan ko Tinulungan mo akong magbuhat Tinuruan mo akong tumayo Pinangako sayo ang hindi paglayo Binago ako ng ating pagmamahalan Mga pangarap nati'y nagkakaroon ng katuparan Ngunit pagmamahalan natin nagkaroon ng katapusan Hindi na din natin nagawan ng paraan Na ayusin at bigyan ng pagkakataon Nagkulang na ata sa oras at panahon Ikakahon ko na ang lahat ng ating alaala Itatago sa isang parte ng puso ko kung saan wala ka na
Continue reading...
26
sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya hindi ko nakakalimutan sabihin ang mga linyang ‘to: “ikaw ang pahinga ko” pahinga ko pagtapos ng mahabang araw makipagsapalaran sa buhay at para makahabol sa liga pahinga ko habang naglalakbay mula timog hanggang hilaga pahinga ko upang mapaalala na ang bawat pagkakataon na makasama siya ay mahalaga pahinga ko dahil napapakalma niya puso’t isipan ko nang walang bahala sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya, na siya ang pahinga ko, ako pala yung unang kakapusin ng hininga, boses ko’y di na madinig sa sobrang hina, mag-isa tuwing gabi at ang tanging katabi ay pangamba, habang nakatitig sa sapot sa kisame na gawa ng gagamba ngayon, napagtanto ko na sa mga panahong kinailangan ko siya para maging kalakasan ko, siya din pala ang magiging dahilan ng kahinaan ko sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya, na siya ang pahinga ko, hindi ko namalayan na pa kunti-konti na akong hinihingal, bumabagal, na-uutal, umaangal, nawawalan ng tamang asal, nakakalimutan ko na nga din ata mag-dasal. nakakapagod din pala ‘no? magpaalala palagi, kahit na hindi ka maalala, kaya pahinga muna ako, kahit ngayon lang, hihiga muna magpapahinga upang makahinga.
0
Feb 5, 2020
Feb 5, 2020 at 9:22 AM UTC
kahel
ikaw ang pahinga ko
sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya hindi ko nakakalimutan sabihin ang mga linyang ‘to: “ikaw ang pahinga ko” pahinga ko pagtapos ng mahabang araw makipagsapalaran sa buhay at para makahabol sa liga pahinga ko habang naglalakbay mula timog hanggang hilaga pahinga ko upang mapaalala na ang bawat pagkakataon na makasama siya ay mahalaga pahinga ko dahil napapakalma niya puso’t isipan ko nang walang bahala sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya, na siya ang pahinga ko, ako pala yung unang kakapusin ng hininga, boses ko’y di na madinig sa sobrang hina, mag-isa tuwing gabi at ang tanging katabi ay pangamba, habang nakatitig sa sapot sa kisame na gawa ng gagamba ngayon, napagtanto ko na sa mga panahong kinailangan ko siya para maging kalakasan ko, siya din pala ang magiging dahilan ng kahinaan ko sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya, na siya ang pahinga ko, hindi ko namalayan na pa kunti-konti na akong hinihingal, bumabagal, na-uutal, umaangal, nawawalan ng tamang asal, nakakalimutan ko na nga din ata mag-dasal. nakakapagod din pala ‘no? magpaalala palagi, kahit na hindi ka maalala, kaya pahinga muna ako, kahit ngayon lang, hihiga muna magpapahinga upang makahinga.
Continue reading...
29
Walang salitang “sayang” Hindi tayo sayang, Dahil may mga panahon na tayo lang ang nakakaintindi sa isat-isa. Hindi alintana ang alingawngaw na dala ng lipunan, Mga bibig na hindi magkamayan sa pagtutol. Hindi sayang ang mga panahong sabay nating tinahak ang mundo imbes pakanan ang ikot ay mas pinili natin ang pakaliwa. Hindi natin nasayang ang mga oras ng katahimikan, dahil sabay natin itong sinalin sa musika at sabay nating sinayaw ang tugtog ng ating mga puso. Sabay nating niyakap ang kahinaan ng bawat isa, nagsilbi tayong lakas na kayang pumawi ng panghihinang hatid ng mga mapangahas na hamon. Walang lakad na nasayang, dahil sabay nating hinakbang ang ating mga paa patungo sa di malamang dito, doon, d’yan at kung saan man. Walang takot na naramdaman dahil sabay nating sinilip ang kung anong merong hatid ang kabilang daigdig. Walang sayang, Kahit sabay nating kinumpas ang ating mga kamay upang magpaalam. Walang sayang. Dahil sa mga oras na iyon alam natin, ang kabilang mundo ay pansamantala lamang. Alam natin na ang mundo ay iikot muli sa atin, at sa pangalawang pagkakataon. Magtatagpo tayong muli, Hanggang sa susunod nating pagkikita. Paalam. ­­­­
0
Mar 28, 2018
Mar 28, 2018 at 3:05 AM UTC
khat_R
Hanggang sa muli nating pagkikita
Walang salitang “sayang” Hindi tayo sayang, Dahil may mga panahon na tayo lang ang nakakaintindi sa isat-isa. Hindi alintana ang alingawngaw na dala ng lipunan, Mga bibig na hindi magkamayan sa pagtutol. Hindi sayang ang mga panahong sabay nating tinahak ang mundo imbes pakanan ang ikot ay mas pinili natin ang pakaliwa. Hindi natin nasayang ang mga oras ng katahimikan, dahil sabay natin itong sinalin sa musika at sabay nating sinayaw ang tugtog ng ating mga puso. Sabay nating niyakap ang kahinaan ng bawat isa, nagsilbi tayong lakas na kayang pumawi ng panghihinang hatid ng mga mapangahas na hamon. Walang lakad na nasayang, dahil sabay nating hinakbang ang ating mga paa patungo sa di malamang dito, doon, d’yan at kung saan man. Walang takot na naramdaman dahil sabay nating sinilip ang kung anong merong hatid ang kabilang daigdig. Walang sayang, Kahit sabay nating kinumpas ang ating mga kamay upang magpaalam. Walang sayang. Dahil sa mga oras na iyon alam natin, ang kabilang mundo ay pansamantala lamang. Alam natin na ang mundo ay iikot muli sa atin, at sa pangalawang pagkakataon. Magtatagpo tayong muli, Hanggang sa susunod nating pagkikita. Paalam. ­­­­
Continue reading...
24
Hindi ka isang pagbibiro dala ng aking ibang katauhan Sapagkat simula't sapul pa man, batid kong mararamdaman ko ang ganitong halimuyak. Nalaman kong awitin ang pinakamalungkot na sonata, Sumayaw ako sa walang saliw at indayog na musika nang parang baliw sa kalsada. Higit sa lahat, nag-agahan, nananghalian, nagmeryenda at naghapunan ako ng luha, kalungkutan, pagdadalamhati at pagsisisi. Ikaw ang dahilan nito, dahil sa pag-ibig na napagtanto ng hungkag na isipan. Noong mga panahon, wala akong pakialam kung bitayin man ako ng sarili kong kahinaan at panglilimos. Ilang pagkakataon ba ng pagnanakaw ng kasiyahan ang ipinagkasala makasama ka lang? Hinayaan ko ang sarili na tumalon, mahulog, at lumagapak mula sa mataas  na bangin gayong batid kong di mo rin naman ako kayang saluin.
0
Mar 2, 2016
Mar 2, 2016 at 11:53 PM UTC
someonesomeone
Untitled
Hindi ka isang pagbibiro dala ng aking ibang katauhan Sapagkat simula't sapul pa man, batid kong mararamdaman ko ang ganitong halimuyak. Nalaman kong awitin ang pinakamalungkot na sonata, Sumayaw ako sa walang saliw at indayog na musika nang parang baliw sa kalsada. Higit sa lahat, nag-agahan, nananghalian, nagmeryenda at naghapunan ako ng luha, kalungkutan, pagdadalamhati at pagsisisi. Ikaw ang dahilan nito, dahil sa pag-ibig na napagtanto ng hungkag na isipan. Noong mga panahon, wala akong pakialam kung bitayin man ako ng sarili kong kahinaan at panglilimos. Ilang pagkakataon ba ng pagnanakaw ng kasiyahan ang ipinagkasala makasama ka lang? Hinayaan ko ang sarili na tumalon, mahulog, at lumagapak mula sa mataas  na bangin gayong batid kong di mo rin naman ako kayang saluin.
Continue reading...
20
Bukas Samahan mo ako Pagsapit ng takip-silim, Kung saan nag-aagawan ang liwanag at dilim At ang langit na bughaw ay magliliyab ng pula Tapos kukupas sa mga bituin. Samahan mo ako Sa tabi ng kalsada Kaharap ng mga naglalarong bata Sa ilalim ng mga nagbubulaklak na punong acacia At lasapin natin ang malamig na hangin Na humahaplos sa atin ng kay lambing. Halika, Balik tanawin nating ang nakaraan At mangarap ng mas malaki pa Para sa kinabukasan. Wala nang lihim na itatago, Walang kahinaan na ikakahiya. *Ikaw ay ngingiti. Ako ay tatawa.* Bukas.
0
Jan 29, 2014
Jan 29, 2014 at 10:38 PM UTC
marge-redelicia
Bukas.
Bukas Samahan mo ako Pagsapit ng takip-silim, Kung saan nag-aagawan ang liwanag at dilim At ang langit na bughaw ay magliliyab ng pula Tapos kukupas sa mga bituin. Samahan mo ako Sa tabi ng kalsada Kaharap ng mga naglalarong bata Sa ilalim ng mga nagbubulaklak na punong acacia At lasapin natin ang malamig na hangin Na humahaplos sa atin ng kay lambing. Halika, Balik tanawin nating ang nakaraan At mangarap ng mas malaki pa Para sa kinabukasan. Wala nang lihim na itatago, Walang kahinaan na ikakahiya. *Ikaw ay ngingiti. Ako ay tatawa.* Bukas.
Continue reading...
21
Nandito tayo sa unang parte na di ko alam kung paano naiwasto Hinihintay ang inaasam na pagbalik mo Tulad ng aso na nag-aabang sa paguwi ng kanyang amo Ikaw ang kalakasan at siya ding kahinaan ko Daig ko pa ang isang tanga sa pagiging uto-uto Nandito tayo sa iisang bangka ng ating paglalakbay Ako yung nagsasagwan ngunit ikaw yung unang nangalay Kaya pala nanlalamig na parang isang bangkay Ang mundong nilisan ay hindi na maipapantay Bulaklak na sabay itinanim ay simula ng mamatay Nandito na ako at hawak ang libro, ililipat na sa huling pahina Ang mga sigaw na naging mga bulong na sa hina Hirap na tiniis at pighating matagal ng gustong kumawala Nagwawala, nawawala, na parang ibong na sa hawla Dalawang pusong pagod, na kailangan ng mag-pahinga at huminga
0
Dec 10, 2016
Dec 10, 2016 at 11:57 PM UTC
kahel
Nandito. Nalito. Nahinto.
Nandito tayo sa unang parte na di ko alam kung paano naiwasto Hinihintay ang inaasam na pagbalik mo Tulad ng aso na nag-aabang sa paguwi ng kanyang amo Ikaw ang kalakasan at siya ding kahinaan ko Daig ko pa ang isang tanga sa pagiging uto-uto Nandito tayo sa iisang bangka ng ating paglalakbay Ako yung nagsasagwan ngunit ikaw yung unang nangalay Kaya pala nanlalamig na parang isang bangkay Ang mundong nilisan ay hindi na maipapantay Bulaklak na sabay itinanim ay simula ng mamatay Nandito na ako at hawak ang libro, ililipat na sa huling pahina Ang mga sigaw na naging mga bulong na sa hina Hirap na tiniis at pighating matagal ng gustong kumawala Nagwawala, nawawala, na parang ibong na sa hawla Dalawang pusong pagod, na kailangan ng mag-pahinga at huminga
Continue reading...
15
040120 Hinga, buga Hinga, buga Ganyan nga Langhapin mo ang sariwang hanging pabaon Ko sayo, Kasama ng mga pangakong kalasag at kalakasan mo, Mga pangakong magsisilbihing pahingahan mo, Mga pangakong ilaw mo sa dilim Na mas maliwanag pa sa Buwan at mga bituin Mas maliwanag kaysa sa mga alitaptap Na sinusundan mo ng tingin. Na sa tuwing tiyak ang ligaya o lungkot **** taglay Ay napapawi nito ang sakit Ang hikbi ng puso **** walang ginawa kundi umiyak Ang bilis ng tibok na puso **** paulit ulit na kinakabahan — Kinakabahan na mahuli ang iyong kamalian At hindi tanggapin at akayin ng kahit na sinuman. At habang pasan mo, tagumpay man o kabiguan Ay matikman mo rin na hindi ka lang basta-basta Hindi Basta-bastang buhay lamang At nagtatago sa dilim. Hindi ko hinayang madala ka ng dilim Hindi kita dinala sa dilim para ikay maging sakim At mapuno ng kirot ang kawalan mo ng pag-ibig. Huminga ka na may gayak, Huminga ka nang May pag-asa. Hinga, buga Hinga, buga Ganyan, paulit ulit hanggang sa makuha mo ang tamang tiyempo Nang masabayan mo ang binabato kong mga ritmo Ibuga mo ang iyong mga kamalian Ibuga mo ang iyong mga kasalanan — Mga kasalanang tila isang kumunoy na humahatak sayo Pabalik sa kadiliman Mga kasalanang minsan mo nang iniwan Tama na ang paghinga sa walang kasiguraduhan, Tama na ang pagsambit na kasalanan mo naman Tama na ang paulit-ulit na bersyon mo ng “Ayoko na ng kasalanan at gusto ko na tong iwan,” Ngunit nariyan ka pa rin, Humihinga ka pa rin sa iskwater na minsang ika’y parang sardinas na nakasiksik Tama na, tama na Anak. Hinga, buga Hinga buga, Naghihingalo ka na At paulit-ulit **** nasasaktan ang iyong sarili kahit Sabi Kong tama na Naghihikahos ka na — Ngunit wag **** isiping napapagod ako Na sa tuwing nakikita kita sa iyong kahinaan Ay napapagod na rin akong gamutin ka. Pagkat hindi ako nagsasawang mahalin ka, Na sa tuwing sinasabi ko sayong Umuwi ka sa akin ay naghihintay ako sa pagbabalik mo Na hindi ako nagsasawang maghintay sa pagsabi **** “Ama, narito na ako.” Hinga, buga, Hinga, buga Malayo pa Lang ay nakikilala ko na maging ang iyong anino Ang iyong pagsisisi buhat sa iyong paglisang makasarili Ngunit buo ang aking pagpatawad At ang pag-ibig ko’y dalisay at wagas Na sa Krus ay dumanak ang dugo ng bugtong kong anak Ang Anak ko si Hesus na nagpalaya sa iyo At nagbigay sayo ng daan patungo sa katiyakan Naririnig ko na Ang mga padyak **** sabik sa aking paglambing Ang mga pandinig **** naghihintay sa aking mga Salita Na pinuno ko ng siksik, liglig at umaapaw kong pag-ibig Maging ang pagtambol ng puso mo sa kaba Nakikilala ko ang lahat sayo at sana alam **** Sanang alam **** Matagal nang bukas ang ating pintuan para sayo, Oo ating pintuan at hindi pintuan Ko lamang. Tahan na Anak, tahan na at nakauwi ka na Nakauwi ka na sayong tahanan. Hinga, buga, Hinga, buga Tayo na anak, Sa akin ka na mamahinga.
0
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 2:50 AM UTC
psalmiseta
PaHINGAhan
040120 Hinga, buga Hinga, buga Ganyan nga Langhapin mo ang sariwang hanging pabaon Ko sayo, Kasama ng mga pangakong kalasag at kalakasan mo, Mga pangakong magsisilbihing pahingahan mo, Mga pangakong ilaw mo sa dilim Na mas maliwanag pa sa Buwan at mga bituin Mas maliwanag kaysa sa mga alitaptap Na sinusundan mo ng tingin. Na sa tuwing tiyak ang ligaya o lungkot **** taglay Ay napapawi nito ang sakit Ang hikbi ng puso **** walang ginawa kundi umiyak Ang bilis ng tibok na puso **** paulit ulit na kinakabahan — Kinakabahan na mahuli ang iyong kamalian At hindi tanggapin at akayin ng kahit na sinuman. At habang pasan mo, tagumpay man o kabiguan Ay matikman mo rin na hindi ka lang basta-basta Hindi Basta-bastang buhay lamang At nagtatago sa dilim. Hindi ko hinayang madala ka ng dilim Hindi kita dinala sa dilim para ikay maging sakim At mapuno ng kirot ang kawalan mo ng pag-ibig. Huminga ka na may gayak, Huminga ka nang May pag-asa. Hinga, buga Hinga, buga Ganyan, paulit ulit hanggang sa makuha mo ang tamang tiyempo Nang masabayan mo ang binabato kong mga ritmo Ibuga mo ang iyong mga kamalian Ibuga mo ang iyong mga kasalanan — Mga kasalanang tila isang kumunoy na humahatak sayo Pabalik sa kadiliman Mga kasalanang minsan mo nang iniwan Tama na ang paghinga sa walang kasiguraduhan, Tama na ang pagsambit na kasalanan mo naman Tama na ang paulit-ulit na bersyon mo ng “Ayoko na ng kasalanan at gusto ko na tong iwan,” Ngunit nariyan ka pa rin, Humihinga ka pa rin sa iskwater na minsang ika’y parang sardinas na nakasiksik Tama na, tama na Anak. Hinga, buga Hinga buga, Naghihingalo ka na At paulit-ulit **** nasasaktan ang iyong sarili kahit Sabi Kong tama na Naghihikahos ka na — Ngunit wag **** isiping napapagod ako Na sa tuwing nakikita kita sa iyong kahinaan Ay napapagod na rin akong gamutin ka. Pagkat hindi ako nagsasawang mahalin ka, Na sa tuwing sinasabi ko sayong Umuwi ka sa akin ay naghihintay ako sa pagbabalik mo Na hindi ako nagsasawang maghintay sa pagsabi **** “Ama, narito na ako.” Hinga, buga, Hinga, buga Malayo pa Lang ay nakikilala ko na maging ang iyong anino Ang iyong pagsisisi buhat sa iyong paglisang makasarili Ngunit buo ang aking pagpatawad At ang pag-ibig ko’y dalisay at wagas Na sa Krus ay dumanak ang dugo ng bugtong kong anak Ang Anak ko si Hesus na nagpalaya sa iyo At nagbigay sayo ng daan patungo sa katiyakan Naririnig ko na Ang mga padyak **** sabik sa aking paglambing Ang mga pandinig **** naghihintay sa aking mga Salita Na pinuno ko ng siksik, liglig at umaapaw kong pag-ibig Maging ang pagtambol ng puso mo sa kaba Nakikilala ko ang lahat sayo at sana alam **** Sanang alam **** Matagal nang bukas ang ating pintuan para sayo, Oo ating pintuan at hindi pintuan Ko lamang. Tahan na Anak, tahan na at nakauwi ka na Nakauwi ka na sayong tahanan. Hinga, buga, Hinga, buga Tayo na anak, Sa akin ka na mamahinga.
Continue reading...
78
Pangarap kong maipinta ka nang hubo't hubad gamit ang ang luha at luwad na lupang humulma sa gayak na engkantasyon ng aking mga mata. Iguguhit ko ang kurba ng iyong balakang gaya ng along nakikipagniig sa malaking bato sa dalampasigan. Ilulugay ko ang mahaba **** buhok hanggang sa magmistula itong malabay na lambong na magkukubli sa'yong kahinaan. Igugughit ko ang iyong kabuuhan gaya ng isang paslit na namamangha sa hiwaga ng mariposang paroo't parito sa alindog ng rosas ng digma.
0
Sep 17, 2013
Sep 17, 2013 at 1:34 PM UTC
jose-remillan
Katawan
Pangarap kong maipinta ka nang hubo't hubad gamit ang ang luha at luwad na lupang humulma sa gayak na engkantasyon ng aking mga mata. Iguguhit ko ang kurba ng iyong balakang gaya ng along nakikipagniig sa malaking bato sa dalampasigan. Ilulugay ko ang mahaba **** buhok hanggang sa magmistula itong malabay na lambong na magkukubli sa'yong kahinaan. Igugughit ko ang iyong kabuuhan gaya ng isang paslit na namamangha sa hiwaga ng mariposang paroo't parito sa alindog ng rosas ng digma.
Continue reading...
19
032317 Sinubukan kong intindihin ang bawat salitang sinasabi mo Hinabi gamit ang iba't ibang lenggwaheng Bago lang sa paningin at pandinig ko. Natakot ako pagkat hindi ko maintindihan At dumating na nga sa puntong hindi na  rin kita maintindihan. Kaya sumubok akong humanap ng ibang kahulugan Nagbaka sakaling sa "doon" ay may mapupuntahan. Pero mali pala yung takot na namuo saking pagkatao. Lahat ng sabi kong iintindihin ko'y bigla na ring naglaho. Lumapit ako sayo pagkat kinakain ako ng emosyon ko, Ng takot, duda at kakulangan sa tiwala sayo. Sinambit mo sa aking tumigil na ako -- Sa pag-aalala sa mga bagay na ikaw mismo ang aareglo. Dagdag mo pa'y ikaw ang aakay sa mga walang katapusang kahinaan ko At doon ako natutong: wag ka nang ipilit ang kakayahan ko. Nilinis mo ako at ginawa mo pa ring bago At sabi mo pa nga'y aabahin mo ako Hanggang sa makarating tayo sa simulang dulo. Ama, sa aking pagpapasakop, Pwede bang yung buong ako Yung yakapin **** may pagkalinga? Napagod na kasi akong mag-isa Gusto ko nang sumilong -- Sumilong sa tangi **** presensya.
0
Mar 22, 2017
Mar 22, 2017 at 11:45 PM UTC
psalmiseta
Silong
032317 Sinubukan kong intindihin ang bawat salitang sinasabi mo Hinabi gamit ang iba't ibang lenggwaheng Bago lang sa paningin at pandinig ko. Natakot ako pagkat hindi ko maintindihan At dumating na nga sa puntong hindi na  rin kita maintindihan. Kaya sumubok akong humanap ng ibang kahulugan Nagbaka sakaling sa "doon" ay may mapupuntahan. Pero mali pala yung takot na namuo saking pagkatao. Lahat ng sabi kong iintindihin ko'y bigla na ring naglaho. Lumapit ako sayo pagkat kinakain ako ng emosyon ko, Ng takot, duda at kakulangan sa tiwala sayo. Sinambit mo sa aking tumigil na ako -- Sa pag-aalala sa mga bagay na ikaw mismo ang aareglo. Dagdag mo pa'y ikaw ang aakay sa mga walang katapusang kahinaan ko At doon ako natutong: wag ka nang ipilit ang kakayahan ko. Nilinis mo ako at ginawa mo pa ring bago At sabi mo pa nga'y aabahin mo ako Hanggang sa makarating tayo sa simulang dulo. Ama, sa aking pagpapasakop, Pwede bang yung buong ako Yung yakapin **** may pagkalinga? Napagod na kasi akong mag-isa Gusto ko nang sumilong -- Sumilong sa tangi **** presensya.
Continue reading...
34
Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”
0
Mar 14, 2022
Mar 14, 2022 at 11:07 PM UTC
urmomclara
Ang Paaralan ng mga Makasalanan (2017/18)
Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”
Continue reading...
72
Ngayon ikaw ay masaya Dahil sa muli **** naipunyagi ang madalas mo ng ginagawa. Kailangan ko pa bang i-klaro para sa'yo? Sige, sige para 'di ka na malito. Nais **** ika'y matuto, ngunit tamad ka. Kaya naman ang mga pagkukulang mo'y sa **** mo ipinasa. Ngayo'y ikaw ang nagmumukhang malaking tanga. Maari naman sigurong gawin mo 'yong bagay na makakapagsalba sa'yo. Pero utak-ipis ka kaya ikaw ay nagpabibo. Akala mo sa ginawa **** yan mababago mo ang ihip ng hangin at ika'y magiging pasado? Sorry ka nalang dahil magigipit ka pa lalo. Ang ating mga guro'y hindi perpekto. Kagaya **** may kahinaan na likas na sa tao. Kung may pagkukulang man siya dapat mo itong punan, Dahil sa paaralan, istudyante at guro'y nagtutulungan. Ngunit 'di nga maipagkakailang 'di mo 'yon alam. Tiwalang tiwala ka sa sarili **** kakayahan. Sana nga magtagumpay ka, Mag-ingat ka, halatadong wala ka ng natitirang baraha. Dahil ang huling alas na babagsak sa harap ng mukha mo'y nasa kamay na ng KARMA.
0
Oct 28, 2018
Oct 28, 2018 at 10:20 AM UTC
wizmorrison
TULA NG KARMA
Ngayon ikaw ay masaya Dahil sa muli **** naipunyagi ang madalas mo ng ginagawa. Kailangan ko pa bang i-klaro para sa'yo? Sige, sige para 'di ka na malito. Nais **** ika'y matuto, ngunit tamad ka. Kaya naman ang mga pagkukulang mo'y sa **** mo ipinasa. Ngayo'y ikaw ang nagmumukhang malaking tanga. Maari naman sigurong gawin mo 'yong bagay na makakapagsalba sa'yo. Pero utak-ipis ka kaya ikaw ay nagpabibo. Akala mo sa ginawa **** yan mababago mo ang ihip ng hangin at ika'y magiging pasado? Sorry ka nalang dahil magigipit ka pa lalo. Ang ating mga guro'y hindi perpekto. Kagaya **** may kahinaan na likas na sa tao. Kung may pagkukulang man siya dapat mo itong punan, Dahil sa paaralan, istudyante at guro'y nagtutulungan. Ngunit 'di nga maipagkakailang 'di mo 'yon alam. Tiwalang tiwala ka sa sarili **** kakayahan. Sana nga magtagumpay ka, Mag-ingat ka, halatadong wala ka ng natitirang baraha. Dahil ang huling alas na babagsak sa harap ng mukha mo'y nasa kamay na ng KARMA.
Continue reading...
25
Sa sulating papel, ilang letra ang nailimbag para lantaran maipahayag na ang pagdarahop sa alpabeto ay ang masamang salagimsim na pasanin Mapait ang sasapitin sa guhit ng palad Makulimlim na hudyat ng kaharian Sa malas na katalagahan Ang pangawan na nag-alingayngay Nagtitiis nang pagkahimay-himay Mahabang kadena na nakakabit Sa dantaon na nagnobena sa templo Ang naisaulo lang sa gilid ay ang iba't-ibang kapintasan na nagkadikit-dikit at nagtatanikala Natumba sa kaskaho ang nanlambot na tuhod Ito'y naging karanasan ng pilay Ginamit ang tungkod ng katatagan nang maayos na kumandirit sa daan Karamdamang na di maibsan Ang pagtitimpi ay sadyang kahinaan Tila'y sakitin na sisiw nagtatampisaw sa baha na sa inahin nakahanap ng pagkalinga
0
Dec 17, 2018
Dec 17, 2018 at 4:50 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #13
Sa sulating papel, ilang letra ang nailimbag para lantaran maipahayag na ang pagdarahop sa alpabeto ay ang masamang salagimsim na pasanin Mapait ang sasapitin sa guhit ng palad Makulimlim na hudyat ng kaharian Sa malas na katalagahan Ang pangawan na nag-alingayngay Nagtitiis nang pagkahimay-himay Mahabang kadena na nakakabit Sa dantaon na nagnobena sa templo Ang naisaulo lang sa gilid ay ang iba't-ibang kapintasan na nagkadikit-dikit at nagtatanikala Natumba sa kaskaho ang nanlambot na tuhod Ito'y naging karanasan ng pilay Ginamit ang tungkod ng katatagan nang maayos na kumandirit sa daan Karamdamang na di maibsan Ang pagtitimpi ay sadyang kahinaan Tila'y sakitin na sisiw nagtatampisaw sa baha na sa inahin nakahanap ng pagkalinga
Continue reading...
19
Ang hirap pala ipakita sa mundong ito kung ano at sino ka. Ang hirap, kasi yung mga taong nakapaligid sa'yo akala nila perpekto ang tingin sa mga sarili nila. Ang hirap ipakita ang totoong ikaw kasi takot ka nang hilain ka pababa gamit ang kanilang makapangyarihang salita. Ang hirap ng ngumiti kung nakakapagod na. Pero sa ngayon, isantabi ko muna ang takot at mga kahinaan dahil alam ko kaya ko pang lumaban sa mapanghusgang mundo na ating ginagalawan.
0
Sep 5, 2017
Sep 5, 2017 at 10:25 AM UTC
gelaiidulz
MAHIRAP PERO LUMABAN
Ang hirap pala ipakita sa mundong ito kung ano at sino ka. Ang hirap, kasi yung mga taong nakapaligid sa'yo akala nila perpekto ang tingin sa mga sarili nila. Ang hirap ipakita ang totoong ikaw kasi takot ka nang hilain ka pababa gamit ang kanilang makapangyarihang salita. Ang hirap ng ngumiti kung nakakapagod na. Pero sa ngayon, isantabi ko muna ang takot at mga kahinaan dahil alam ko kaya ko pang lumaban sa mapanghusgang mundo na ating ginagalawan.
Continue reading...
5
Ilang linggong puro nakaw ang sulyap sa'yo Ilang araw na walang hinangad kundi pansinin mo Ilang beses nang nilalapitan at pilit na nagsusumamo Ilang beses pa bang magpapapansin para sa atensyon mo? Hindi ko alam kung saan ako magsisimula Hindi ko rin alam kung lahat ba ng ito ay tama Ang tanging pinanghahawakan ay ang lakas ng loob Ang aking hiling ay tanging maging sa'yo Sa bawat araw na hinirang ng Maykapal Sa bawat pintig ng puso, ngalan mo ang sinisigaw Sa impyernong ito na ating ginagalawan Ikaw ang tanging langit sa aking buhay na kawalan Ako'y sa'yo, nais kong malaman mo Ako'y sa'yo, sana'y pagbigyan ako Ako'y sa'yo, hayaan **** ibigin kita Ako'y sa'yo, sa lungkot at sa ligaya Tanging sa'yo, lumipas man ang mahabang panahon Tanging sa'yo, sa bawat pagdapa at sa bawat pagbangon Tanging sa'yo, magunaw man ngayon ang mundo Tanging sa'yo, at sa'yo lamang ang puso ko Ikaw ang ilaw sa madilim kong landas Ang parolang gabay sa bagyong malakas Ikaw ang laman ng damdaming puno ng lakas Ikaw din ang kahinaan, ang pag-ibig na wagas Tandaan mo na kahit saan man mapunta Kahit saan mapadpad at ako man ay maligaw Sa libong tula at liham na aking isusulat Tanging ngalan mo ang laman, tanging ikaw Ang gusto lang makamit ay ang 'oo' **** matamis At mamahalin kita sa habang buhay ng labis-labis Hindi man perpekto, magkaron man ng mga mintis Basta't ikaw ang kasama, lahat ng problema'y matitiis Ako'y sayo, aking uulit-ulitin Ako'y sa'yo, ika'y kukulit-kulitin Ako'y sa'yo sa hirap at ginhawa Ako'y sa'yo, dahil mahal kita
0
Sep 6, 2017
Sep 6, 2017 at 3:06 AM UTC
LonelyBard
Hiling
Ilang linggong puro nakaw ang sulyap sa'yo Ilang araw na walang hinangad kundi pansinin mo Ilang beses nang nilalapitan at pilit na nagsusumamo Ilang beses pa bang magpapapansin para sa atensyon mo? Hindi ko alam kung saan ako magsisimula Hindi ko rin alam kung lahat ba ng ito ay tama Ang tanging pinanghahawakan ay ang lakas ng loob Ang aking hiling ay tanging maging sa'yo Sa bawat araw na hinirang ng Maykapal Sa bawat pintig ng puso, ngalan mo ang sinisigaw Sa impyernong ito na ating ginagalawan Ikaw ang tanging langit sa aking buhay na kawalan Ako'y sa'yo, nais kong malaman mo Ako'y sa'yo, sana'y pagbigyan ako Ako'y sa'yo, hayaan **** ibigin kita Ako'y sa'yo, sa lungkot at sa ligaya Tanging sa'yo, lumipas man ang mahabang panahon Tanging sa'yo, sa bawat pagdapa at sa bawat pagbangon Tanging sa'yo, magunaw man ngayon ang mundo Tanging sa'yo, at sa'yo lamang ang puso ko Ikaw ang ilaw sa madilim kong landas Ang parolang gabay sa bagyong malakas Ikaw ang laman ng damdaming puno ng lakas Ikaw din ang kahinaan, ang pag-ibig na wagas Tandaan mo na kahit saan man mapunta Kahit saan mapadpad at ako man ay maligaw Sa libong tula at liham na aking isusulat Tanging ngalan mo ang laman, tanging ikaw Ang gusto lang makamit ay ang 'oo' **** matamis At mamahalin kita sa habang buhay ng labis-labis Hindi man perpekto, magkaron man ng mga mintis Basta't ikaw ang kasama, lahat ng problema'y matitiis Ako'y sayo, aking uulit-ulitin Ako'y sa'yo, ika'y kukulit-kulitin Ako'y sa'yo sa hirap at ginhawa Ako'y sa'yo, dahil mahal kita
Continue reading...
36
072124 Iduduyan Kita sa kalawakan At aaliwin ng mga nagniningning na mga tala. Hahayaang marahang mapagmasdan Ang mga palamuting bunga ng Aking hininga. Aawitan Kita ng kundiman na hehele sa’yong pagtulog. At sa pagsilang ng panibagong Araw Ay hahagkan ka ng mga sinag Nito At lulusawin ang mga pangamba’t pag-aalinlangan. Ang mga pira-pirasong liham ng kasaysayan Ay nagmistulang mga tagubilin At ilaw sa’yong paglalakbay. Habang ang hantungan ng bawat Salita’y Ang puso **** patuloy Kong sinusuyo — Sinusuyo ng aking Katapatan at Kadakilaan. At habang ang mga matutulis na palaso’y Hindi magkamayaw sa pag-uunahan; Maging ang mga payasong nakapalibot sayo’y Nag-aabang lamang sa’yong kahinaan. Narito Ako — Narito, upang waksian ang bawat pagpapanggap Nang hindi ka na mahulog pa Sa mga patibong na iginagawad nila sa’yo Na tila ba totoong mga parangal. Bagamat naging isang pamilyar na tahanan Ang mundong iyong ginagalawa’y Hindi ito ang habambuhay na alay Ko sa’yo. Sa piling Ko’y magiging buo ka — At ang Aking pag-anyaya’y kusang loob. Sa piling Ko’y dito ka na mamahinga’t Ako ang maging Sandigan at Sandata. Ako ang Simula at ang Katapusan; At nasa Akin ang huling Salita. Magbalik ka na, anak — Magbalik sa yaman ng Pag-ibig Ko.
0
Jul 21, 2024
Jul 21, 2024 at 9:09 AM UTC
psalmiseta
Turista
072124 Iduduyan Kita sa kalawakan At aaliwin ng mga nagniningning na mga tala. Hahayaang marahang mapagmasdan Ang mga palamuting bunga ng Aking hininga. Aawitan Kita ng kundiman na hehele sa’yong pagtulog. At sa pagsilang ng panibagong Araw Ay hahagkan ka ng mga sinag Nito At lulusawin ang mga pangamba’t pag-aalinlangan. Ang mga pira-pirasong liham ng kasaysayan Ay nagmistulang mga tagubilin At ilaw sa’yong paglalakbay. Habang ang hantungan ng bawat Salita’y Ang puso **** patuloy Kong sinusuyo — Sinusuyo ng aking Katapatan at Kadakilaan. At habang ang mga matutulis na palaso’y Hindi magkamayaw sa pag-uunahan; Maging ang mga payasong nakapalibot sayo’y Nag-aabang lamang sa’yong kahinaan. Narito Ako — Narito, upang waksian ang bawat pagpapanggap Nang hindi ka na mahulog pa Sa mga patibong na iginagawad nila sa’yo Na tila ba totoong mga parangal. Bagamat naging isang pamilyar na tahanan Ang mundong iyong ginagalawa’y Hindi ito ang habambuhay na alay Ko sa’yo. Sa piling Ko’y magiging buo ka — At ang Aking pag-anyaya’y kusang loob. Sa piling Ko’y dito ka na mamahinga’t Ako ang maging Sandigan at Sandata. Ako ang Simula at ang Katapusan; At nasa Akin ang huling Salita. Magbalik ka na, anak — Magbalik sa yaman ng Pag-ibig Ko.
Continue reading...
35
Pinilit lumaban, ngunit sadyang nahirapan, Isinuko sa tadhana,ang sitwasyong ‘di na tama, ‘Di na kailangan na itong emosyon ay mahirapan, Kaya’t itong iyong kamay na hinahawakan, ay kusa ko nang binitawan… Kusa ko nang hinayaan. Kusa ko nang pinabayaan… sa hangin kung saan man, ang kamay na ito’y ramdam ang kalayaan, Ang kaginhawaan… ang kapayapaan. Nagparaya, Nagpaubaya, Nagpalaya. Bakit tila hirap akong ito’y maunawaan? Tila hindi mapalagay itong puso’t isipan… At tunay na umasa sa kamalian… Kawalan ay tila tinakasan… Balakid ay aking kinalimutan… Naglakas loob dahil nasasaktan, Ininda ang natatanging kahinaan, At hinarap ang tatlong kalakasan. NAGPARAYA Sa tadhana ako’y nagparaya… Nagparaya na sa kanya’y maging taya, Nagparaya sa kanyang maging tanga, At nagparaya sa larong kayduga. NAGPAUBAYA Nagpaubaya nang natatanging biyaya, Nagpaubayang ang luha ay tumulo sa lupa, Nagpaubayang ang puso ay magambala, At lamunin ng takot sa muling pagkikita. NAGPALAYA Ang huli ngunit kaysakit na aking magagawa, Nang umabot sa puntong ako’y nagpalaya, Nagpalaya kahit nagmistula nang kawawa, Ang pusong nagmahal lamang… ngunit ‘di nakamit ang laya. Kaya’t sa huling pagkakataong ako’y gagawa, Nang aksyong sa salita ko ay aakma, Ay yun ay ang panahong ako ay… Nagparaya, Nagpaubaya, at Nagpalaya.
0
Oct 27, 2020
Oct 27, 2020 at 9:02 AM UTC
kurtlopez
"NAGPARAYA,PAGPAUBAYA,NAGPALAYA" (Inspired by Moira's song "PAUBAYA")
Pinilit lumaban, ngunit sadyang nahirapan, Isinuko sa tadhana,ang sitwasyong ‘di na tama, ‘Di na kailangan na itong emosyon ay mahirapan, Kaya’t itong iyong kamay na hinahawakan, ay kusa ko nang binitawan… Kusa ko nang hinayaan. Kusa ko nang pinabayaan… sa hangin kung saan man, ang kamay na ito’y ramdam ang kalayaan, Ang kaginhawaan… ang kapayapaan. Nagparaya, Nagpaubaya, Nagpalaya. Bakit tila hirap akong ito’y maunawaan? Tila hindi mapalagay itong puso’t isipan… At tunay na umasa sa kamalian… Kawalan ay tila tinakasan… Balakid ay aking kinalimutan… Naglakas loob dahil nasasaktan, Ininda ang natatanging kahinaan, At hinarap ang tatlong kalakasan. NAGPARAYA Sa tadhana ako’y nagparaya… Nagparaya na sa kanya’y maging taya, Nagparaya sa kanyang maging tanga, At nagparaya sa larong kayduga. NAGPAUBAYA Nagpaubaya nang natatanging biyaya, Nagpaubayang ang luha ay tumulo sa lupa, Nagpaubayang ang puso ay magambala, At lamunin ng takot sa muling pagkikita. NAGPALAYA Ang huli ngunit kaysakit na aking magagawa, Nang umabot sa puntong ako’y nagpalaya, Nagpalaya kahit nagmistula nang kawawa, Ang pusong nagmahal lamang… ngunit ‘di nakamit ang laya. Kaya’t sa huling pagkakataong ako’y gagawa, Nang aksyong sa salita ko ay aakma, Ay yun ay ang panahong ako ay… Nagparaya, Nagpaubaya, at Nagpalaya.
Continue reading...
39
Tinuruan po ninyo kami kung paano magsalita at sumulat nang taas-noó sa isang wikang inampon, na hindi naman namin Ina. Ang balumbon ng panuntunan at talaan ng mga tanggap na kataliwasan kabisadung-kabisado po ninyo at ipinagpakasanay po ninyo sa amin, buung-tiyagang inalagaan ang mahiyaing mga buko masikap na hinamon kami araw-araw, at ang iyong tinig hanggang ngayon sa diwa’y naririnig – “Correct practice makes perfect!” Higit pa sa mga tugmaan ng simuno at panaguri Ang inyo pong mga aralin sa balarila, na tila gintong may-uri Ay tinuruan ang mga batang puso, bata sa puso, Ang mga malambot pang isip: the malleable minds: Bawat lalaki o bawat babae ay – “Every man or every woman is” Pero Lahat ng lalaki at lahat ng babae ay – “Men or women are” Anuman – “regardless or irrespective” Ng pinagmulan – “of beginnings” Ay kailangang malaman: 1. May mga panuntunang dapat sundin.           - at isinabuhay namin ang bawat sinabi mo,           At hindi lang sa aming mga saknong at pangungusap 2. May mga taliwas o eksepsyon na dapat isa-alang-alang.           - di-tuwirang tinuruan po ninyo kami,           Kilalanin ang mga pagkakaiba-iba           At ang mga hirap sa pag-aaral at pagsasalita ng Ingles           Ay katulad lamang ng mga kahinaan ng mga tao           At mga katangi-tanging pag-uugali ng aming mga kaibigan 3. Mabuting magpakadalubhasa sa balarila           - Pero katapatan sa sarili at sa kapwa ang pinakadakila! Kung kaya, ang mga aralin **** pinakamahalaga higit pa sa maayos at pusturang pananamit at sapin sa paa at mga ebanghelyo ng tamang paggamit ng mga salita, syntax, at ibang hiyas lingguwistika ay naghatid ng mabuting pagkamamamayan at butil ng paano maging mabuting kaibigan Ang mahusay ng pag-i-Ingles na aming natutunan ay mga aral ng araw-araw na pamumuhay Mga kayamanang walang katapat na perang kabayaran.
0
Jan 25, 2020
Jan 25, 2020 at 8:21 AM UTC
JunLit
Higit Pa Sa Balarilang Ingles (Para kay “Miss Grammar”)
Tinuruan po ninyo kami kung paano magsalita at sumulat nang taas-noó sa isang wikang inampon, na hindi naman namin Ina. Ang balumbon ng panuntunan at talaan ng mga tanggap na kataliwasan kabisadung-kabisado po ninyo at ipinagpakasanay po ninyo sa amin, buung-tiyagang inalagaan ang mahiyaing mga buko masikap na hinamon kami araw-araw, at ang iyong tinig hanggang ngayon sa diwa’y naririnig – “Correct practice makes perfect!” Higit pa sa mga tugmaan ng simuno at panaguri Ang inyo pong mga aralin sa balarila, na tila gintong may-uri Ay tinuruan ang mga batang puso, bata sa puso, Ang mga malambot pang isip: the malleable minds: Bawat lalaki o bawat babae ay – “Every man or every woman is” Pero Lahat ng lalaki at lahat ng babae ay – “Men or women are” Anuman – “regardless or irrespective” Ng pinagmulan – “of beginnings” Ay kailangang malaman: 1. May mga panuntunang dapat sundin.           - at isinabuhay namin ang bawat sinabi mo,           At hindi lang sa aming mga saknong at pangungusap 2. May mga taliwas o eksepsyon na dapat isa-alang-alang.           - di-tuwirang tinuruan po ninyo kami,           Kilalanin ang mga pagkakaiba-iba           At ang mga hirap sa pag-aaral at pagsasalita ng Ingles           Ay katulad lamang ng mga kahinaan ng mga tao           At mga katangi-tanging pag-uugali ng aming mga kaibigan 3. Mabuting magpakadalubhasa sa balarila           - Pero katapatan sa sarili at sa kapwa ang pinakadakila! Kung kaya, ang mga aralin **** pinakamahalaga higit pa sa maayos at pusturang pananamit at sapin sa paa at mga ebanghelyo ng tamang paggamit ng mga salita, syntax, at ibang hiyas lingguwistika ay naghatid ng mabuting pagkamamamayan at butil ng paano maging mabuting kaibigan Ang mahusay ng pag-i-Ingles na aming natutunan ay mga aral ng araw-araw na pamumuhay Mga kayamanang walang katapat na perang kabayaran.
Continue reading...
45
ang huling beses ay mahinahong lason sa lahat ng unang beses sa una **** mga hakbang, ang huli kong pagtapak at sa huli kong kahinaan, ang una **** pagkabasag sa huling beses hihiling ako ng mga unang beses parang pagbukas sa bawat nagyeyelong bote na nababawasan ma'y lunas sa mapagtanong kong uhaw
0
Jul 18, 2017
Jul 18, 2017 at 9:07 AM UTC
clau
Untitled
ang huling beses ay mahinahong lason sa lahat ng unang beses sa una **** mga hakbang, ang huli kong pagtapak at sa huli kong kahinaan, ang una **** pagkabasag sa huling beses hihiling ako ng mga unang beses parang pagbukas sa bawat nagyeyelong bote na nababawasan ma'y lunas sa mapagtanong kong uhaw
Continue reading...
8