Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"halata" poems
Tanghali na at nais ko sana magsulat, Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat, Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita, Nahihirapan na kahit hindi halata. Isang lapis at papel ang aking hawak, Ang daming bumubulabog sa aking utak, Nais ko sanang iparating sayo, Binighani mo ang puso ko. Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama, Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama, Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko, Naisip kong paraan para masabi sayo. Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig, Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig, Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan, Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan. Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa, Na hindi ito sinulat ng basta basta, Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko, Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko. Gagabihin nanaman kaka-isip, At bibisita nanaman  ang mga talang gabi gabing sumisilip, Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap, Habang natutulog ang mga ulap. Isang blankong papel ang aking hawak, Walang kawala sa magulo kong utak
0
Aug 9, 2016
Aug 9, 2016 at 9:44 AM UTC
BLANKONG PAPEL
Kahit na ano pang isipin ng lahat tungkol sa ating dalawa Pangako ko sayo na hinding-hindi na magbabago pa Ang natural na pag-ibig na nakatanim dito, oo dito Pag-ibig na nagbibigay lakas sakin at sa buong pagkatao ko Natatandaan mo ba? Lahat nang pagsuyo na aking ginawa Lahat nang binigay sayo'y ginusto ko at ninais ng kusa Hindi man ako tulad ng iba na may maipagmamalaki talaga Pinilit ko pa ding maki-ayon at kayanin para makasama ka Kung ano man ang nais na hilingin Handa akong ito'y tanggapin Kahit na magpakatanga sa lahat, Ng pagkakatao'y aking gagawin Kasi mahal kita, oo totoo na mahal kita Totoong lahat ng ito para sayo, noon pa Handa naman akong maghintay sa isang tabi Hanggang sa dumating ang araw na handa kana binibini Ikaw ang tanging lakas Sandalang walang wagas Para bang ako'y tinamaan ni kupido Ang puso ko ay lagi ng ganado Isipin man na ako ay nambobola Isipin man lahat ng 'to sa umpisa Isipin man na agad mabalewala Isipin man na maloko sa salita Hindi ko gagawin ang panloloko Na ginawa sayo't pang-uuto Mananatili lang akong nakagabay sayo Handang pasanin pati lahat ng problema mo Laging nakatitig sa maganda **** mga mata Lahat ng pagod ay agad na nawawala May mga bagay na madalas kuntento na Pag nakikita ang iyong ngiti, na nakatutuwa Patawad kung madalas ako'y madikit sayo Patawad kung masyado akong makulit sayo Pasensya na kung ganito ang nararamdaman ko Masyadong halata, masyadong mainip kung magmahal ako Salamat kahit wala kang ginagawa, Dahil presensiya mo lang sa aki'y sapat na Salamat sa pagtanggap at hindi pagtaboy sa akin Salamat sa maliligayang sandali na palagi kong gugunitain Nagdadalawang isip ka pa ba? Seryoso ako, mahal na mahal kita Hindi naman ako nagmamadali, alam kong nariyan ka Mahal kita, at iyon ang isinasaad ng aking tula.
0
Jul 1, 2019
Jul 1, 2019 at 10:18 AM UTC
Mahal. Kita.
Kahit na ano pang isipin ng lahat tungkol sa ating dalawa Pangako ko sayo na hinding-hindi na magbabago pa Ang natural na pag-ibig na nakatanim dito, oo dito Pag-ibig na nagbibigay lakas sakin at sa buong pagkatao ko Natatandaan mo ba? Lahat nang pagsuyo na aking ginawa Lahat nang binigay sayo'y ginusto ko at ninais ng kusa Hindi man ako tulad ng iba na may maipagmamalaki talaga Pinilit ko pa ding maki-ayon at kayanin para makasama ka Kung ano man ang nais na hilingin Handa akong ito'y tanggapin Kahit na magpakatanga sa lahat, Ng pagkakatao'y aking gagawin Kasi mahal kita, oo totoo na mahal kita Totoong lahat ng ito para sayo, noon pa Handa naman akong maghintay sa isang tabi Hanggang sa dumating ang araw na handa kana binibini Ikaw ang tanging lakas Sandalang walang wagas Para bang ako'y tinamaan ni kupido Ang puso ko ay lagi ng ganado Isipin man na ako ay nambobola Isipin man lahat ng 'to sa umpisa Isipin man na agad mabalewala Isipin man na maloko sa salita Hindi ko gagawin ang panloloko Na ginawa sayo't pang-uuto Mananatili lang akong nakagabay sayo Handang pasanin pati lahat ng problema mo Laging nakatitig sa maganda **** mga mata Lahat ng pagod ay agad na nawawala May mga bagay na madalas kuntento na Pag nakikita ang iyong ngiti, na nakatutuwa Patawad kung madalas ako'y madikit sayo Patawad kung masyado akong makulit sayo Pasensya na kung ganito ang nararamdaman ko Masyadong halata, masyadong mainip kung magmahal ako Salamat kahit wala kang ginagawa, Dahil presensiya mo lang sa aki'y sapat na Salamat sa pagtanggap at hindi pagtaboy sa akin Salamat sa maliligayang sandali na palagi kong gugunitain Nagdadalawang isip ka pa ba? Seryoso ako, mahal na mahal kita Hindi naman ako nagmamadali, alam kong nariyan ka Mahal kita, at iyon ang isinasaad ng aking tula.
Continue reading...
44
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
0
Feb 28, 2018
Feb 28, 2018 at 6:10 AM UTC
Kaibigan Lang
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
Continue reading...
50
Nadudurog na ba ang dila mo? Ikaw ba'y naghihingalo na? Nagsasawa ka na ba? Sabihin mo nga, nadudurog na ba ang dila mo sa tuwing binibigkas mo sakin ang mga salitang "Mahal kita" Ngunit siya ang nais **** makaharap? Dahil ramdam ko ang pait sa iyong dila sa bawat letra. Alam kong ayaw **** ipakita na nahihirapan ka na. Pero mahal, sabihin mo kung suko ka na. Dahil nauubusan na ko ng rason para manatili pa. Kung sabihin ko ba sa iyo na ramdam kong nalalapnos ang iyong balat sa tuwing niyayakap kita. Hindi mo ba halata? Wala ng init na dumadaloy sa ating dalawa. Parang kapeng naiwan, onti onting nanlalamig na ngunit hindi ko malimutan ang pasong iniwan mo saking mga labi. Kung ako na kaya ang bumitaw? Mahihirapan ka pa ba? Madudurog ka pa ba? O di kaya ikaw na ang magsabing "Ayoko na" Sabihin mo nga, Magdurugo ba ang iyong dila?
0
Jul 8, 2015
Jul 8, 2015 at 5:09 AM UTC
Nadudurog na ba ang dila mo?
Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.
0
May 23, 2016
May 23, 2016 at 12:58 PM UTC
Plaza Maestranza
Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.
Continue reading...
44
Siya ay parang ulan Kay tagal **** hinintay Sa panahon ng tag init, Na sa pag dating nito Ay maiibsan ang sakit Na dala ng sunog Sa iyong katawan. Na dala ng init Na nang gagaling sa kaniyang mga halik. Tandaan mo, siya din ang sumunog sa iyong dibdib Pero siya padin ang iyong hinihimig. Eto ka nanaman, nakatayo sa kalagitnaan ng bagyo. Nakayuko, sinasalo ang bawat patak ng ulan. Umaasang na siya'y iyong mahahawakan. Pero wag kang magpaka tanga. Siya ay tubig, lumulusot sa mga singit ng iyong mga daliri. At humahaplos sa bawat sulok ng iyong mga sanga. Pinararamdam kung anong piling ng kasama siya. Sige, pwede kang umiyak, walang makaka halata, sa bawat pag bagsak ng mga luha na nanggagaling sa iyong mga mata. Iyak lang ng iyak. Maghihintay ako sa iyong pagtahan Pero tandaan mo, wala kang karapatan magselos. Kase hindi mo naman siya pagaari, Siya ay pangpataba ng lupa. Wag kang maging hadlang, Sa pagtubo ng mga bunga ng kanilang pag mamahalan. Pero wag kang magalala. Hindi ko ba nasabi sa iyo Na ikay isang puno, Na paparating na ang tag sibon. At ngayon mo lang mapagtatanto Na sa kabila ng lahat ng ito, siya ay nasa tabi mo lang, patuloy na binubulong sa iyong mga tenga, "Mahal, nadito lang ako. Akap akap ang iyong mga braso. Hinding hindi ako kailanman maglalaho" "Halika tayo'y muling mag simula."
0
Aug 9, 2015
Aug 9, 2015 at 10:53 AM UTC
Pag-Buhos
Niccolo di bernardo di Machiavelli Ang taong may pera ngunit di makabili Ng mga bagay para sa kanyang sarili Inuuna parati ang bisyong pambababae Ngunit kelan ba ang araw na nagkaroon ka ng ***** Akoy nagtataka dahil Pogi ka naman di lang halata Nakikita kitang laging sawi, Ang sagot mo “sa susunod nalang babawi” Paulit ulit at parati, di ka nagsasawa laging may pili Niccolo, Niccolo, ang buhay mo man ay magulo May makapagbagbagbagbag damdaming kwento Tagus sa balat at sagad buto Hanep ang yong liriko, liriko Niccolo, Niccolo, ang isipan **** magulo Sa larangang paborito Kakaibang istilo mo, Niccolò Babangon Ilang beses man madapa, Ang pangarap mo ay makukuwa Pagkat ang sipag moy di matutumbasan Apak apakan ka man ng sino man, Walang kang pake alam, bastat deretso kalang At sa iyong pananaw, prinsipyong di maagaw Isip Di mababaw, pagkat ayaw mo ng hilaw Dahil.... Niccolo, Niccolo, ang buhay mo man ay magulo May makapagbagbagbagbag damdaming kwento Tagus sa balat at sagad buto Hanep ang yong liriko, liriko Niccolo, Niccolo, ang isipan **** magulo Sa larangang paborito Kakaibang istilo mo, Niccolò
0
Nov 1, 2018
Nov 1, 2018 at 9:02 AM UTC
Niccolo di Bernardo di Machiavelli
Maraming tanong sa isip ko At isa na doon kung meron bang tayo Ngunit hindi mo ako pinapansin Katulad ng iyong emosyon, mahirap basahin Ngayon ay umaasa parin ako Sa sinabi nila na gusto mo daw ako? Ako'y kinilig at napatalon sa sobrang saya Pero hindi ko maiwasan na mag isip kung meron nga ba? Hindi ko alam kung nalaman mo na Na ako'y may lihim na pagkagusto, hindi ba halata? Siguro sa sobrang pagka-manhid mo Hindi mo alam na may umaasang tao sayo Hindi ko alam kung anong iyong pahiwatig Lalo na ang mga nakakalusaw **** titig At sa tuwing ika'y napa-padaan Hindi ko mapigilang humanga at ika'y pagmasdan
0
Mar 9, 2017
Mar 9, 2017 at 2:09 AM UTC
Meron nga ba?
sa dami ng puting buhangin,,may ugong ang paligid sapantaha koy taimtim na nagmamasid sapagkat pikit-mata akong napatitig ng isang iglap dahil sa aking hinagap tanging puwing ang nasagap o luntiang hugis-bakit ang kaanyuan meron akong mumunting katanungan hiraya manawari,, maibsan itong alinlangan kapara ng hardinero sa kanyang halamanan hanggang kailan pa kaya ang pagkapa ko sa dilim? at sa aking pagdilat,,di na ba matatakam sa pagtikim? sa samyo ng mahiwagang halaman,, sa tubig ay tigib sa nakaambang mga tinik,,pahiwatig ay kutob sa king dibdib Tanong Ko Lang?,,,,,,, KANINONG ANINO NGA BA ANG TILA NANGANGAMBA, SA SILWETA O SA TALABABA? DI KASI HALATA,SINTOMAS NG AMIBA!
0
Nov 14, 2015
Nov 14, 2015 at 7:11 AM UTC
tuloy po kayo! taka?
Nagugunita pa nang winika na ang unang halik para sa lalaking mahal Namumugto ang mga mata Ngayon ay lubos na naunawaan Ang puso'y mainit nang dumampi ang dibdib malambot na katawan sa sedang marikit habang naka-talukbong ang dalagang bukid Sa nais na ipalitaw na talagang umiibig ay nag-udyok para magtanong Halata man sa mga tingin Tikom ang bibig, mabasag man ang salamin Ang kanyang hangad ay mananakop Sa kanya na ang lahat kailangan pa na maghinuhod Hiyas na nakabalot ng ginto Sa labas at loob pang-maharlika ang anyo Higit pa sa kanyang inaakala ang tunay na nadarama Gusto man at kahit na magawa na maihayag Magiging makasarili lamang ang pagmamahal
0
Mar 11, 2019
Mar 11, 2019 at 7:40 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #63
isang salita na kayang gawing meron ang wala bawiin ang nasabi na gawing biro ang seryoso na pala ikaw pa rin pala charot masakit pa rin kaya charot mahal pa rin kita charot hindi mo alam kung seseryosohin dahil sa dala ng unang kataga na sinundan ng charot para hindi masyadong halata ang sakit ang hapdi ang paparating na luha charot tila isang malaking pantakip sa butas na iniwan mo ng matagal charot lang
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 4:01 AM UTC
charot
Hahayaan kita Hindi na ko magsasalita Hindi na ko babalik sa mga araw na masaya pa Hindi ko na sasabihin pa ang mga salitang sinasabi ko sayo Nung tayo pa Pero bago ka mawala ng tuluyan Sana. Sana magkunwari ka man lang magkunwari kang tayo na parang mahal mo pa ako na parang ikaw at ako lang ang tao mundo Na parang atin parin ang bukas yung takot tayong dumating ang bukas Na parang wala sa diksyonaryo natin ang bukas. Pero wala na nga palang bukas Hindi na pala sa atin ang bukas Dahil bukas, ang matitira ay ako Kaya may isang hiling lang ako sayo Na kung ito man ang huling gabi na magkasama tayo Ituring mo akong higit. Lalo sa puso mo Bigyan mo ako ng huling sandali Yung pwedeng kong baunin Yung pwedeng sa utak ulit ulitin. Ulit ulit ulit Hahayaan kita Hindi na ko magsasalita Hindi na ko babalik sa mga araw na masaya pa Hindi ko na sasabihin pa ang mga salitang sinasabi ko sayo Nung tayo pa Nung mga araw na mahal mo pa ako na hawak mo pa ang kamay ko Noong bago dumating ang ngayon Ngayon Wag ka nang magsalita Halata na sa yong mga mata Na itoy huling gabi na At alam ko nakikita mo rin sa mga mata ko Na sa akin ang gabing ito ay mahalaga Kaya bigyan mo ako ng alaala Dahil baka akoy hindi na muling magmahal pa.
0
Nov 10, 2016
Nov 10, 2016 at 11:12 PM UTC
Huling hiling
pilit na ngiti ang iginawad ko sayo sabay sabi ng pangalan mo nanginginig na mga kamay nakatago sa likod ko ang mga daga sa loob ko'y nagwawala ganito ang epekto mo sa sistema ko hindi lang halata ayaw ko kasing makita mo kung gaano ako kahina pagdating sayo ang mga kalamnan ko na halos nanamlay nang makita ang mga ngiti mo kahit asiwa marinig ang boses mo maliban sa telepono andito ka sa harapan ko puso ko'y kabado utak ko na blangko kung ano sasabihin ko ang boses kong pagal kasi nerbiyoso hindi ko alam kong ano gagawin ko habang naglalakad tayo tinatanong mo ako kung kamusta na ba ako? ang sagot ko sayo ay ayos lang ako pero kung alam mo lang hindi ako sigurado sa sagot ko matatawa ka at sasabihin **** nagbibiro ako sana nga biro lang ang lahat ng 'to sa sobrang seryoso ng nararamdaman ko natatakot ako para sa sarili ko nahuhulog ako ng sobra sobra sayo hindi ko alam kung kaya kong bumangon sa kababagsakan kong bangin ng emosyon na sobrang lalim na para bang pati katinuan ko kaya nitong higopin pati kaluluwa ko Ah sobra na hindi ko man lang naisip kong pareho ba tayo nang nadarama? sana naman umamin ka pipilitin ko na lang itatago ang lahat ng 'to baka sakali hanggang sa dulo ng buhay ko maiibabaon ko sa likod ng pagpapanggap ko na sinabi kong ayos lang ako nung kinamusta mo mga ngiting pilit na nakikita mo kay tagal kong ininsayo sa harap ng salamin habang walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko
0
Aug 12, 2019
Aug 12, 2019 at 10:21 AM UTC
Pakunwari
daming alam// habang sinusulat, nakaupo sa sofa sa sala, nag iisip. bakit ganun? sya pa rin? ewan, palitan natin. bakit nga ako nagsusulat? san ba to nag simula? siya kasi // siya nanaman. makwento ko lang sa inyo ang pinagdaanan ko noong isang taon at pitong buwang nakalipas. ayos lang naman sana ako. masyadong makulit, mapagbiro, maingay. pero seryoso. // di man halata pero, oo... kahit papaano. siya naman, masyadong madilim, yung tipong pag sa anime, siya yung si senpai na di ka mapapansin kasi tahimik lang siya at gusto nya palaging mag isa... pero gusto lang nya sana ng tamang taong makakasama. doon ako pumasok sa buhay nya, dun ko ginulo ang mundong hindi ko sinasadyang wasakin. kung dati rati'y screamo at ******** lang na musika ang bumabalot sa kanya, nadagdagan yun ng matinding impact ng bunganga ko at malakas na halakhak. kung dati rati'y mas matipid pa sya sa intsik ngumiti, nakikita mo na syang humahalakhak na parang walang bukas... **** that smile. ACHIEVEMENT UNLOCKED. di nagtagal, di na pinatagal at nagtagal naging tayo. Ang saya, ang lungkot, nagagalit ako, ikaw, naaawa, nasurpresa, nasaktan, bumalik sa dating tayo... strangers. na parang di lang nating namalayang naging tayo pala? // tama na. malulungkot nanaman tayo nang wala sa oras. wala nang oras para malungkot. dahil kahit anong pilit mo, di na mababalik yung oras. kung saan, naglalakad lang tayo sa daan, tawa nang tawa, napapaluha na sa.... CTRL + A + Delete
0
Nov 6, 2017
Nov 6, 2017 at 9:46 AM UTC
Gusto ko sanang mag kwento
Ito na nga ba ang huli Mapuputol na ba ang tali na naguugnay sating mali Pwede bang maulit pang muli? Ang hirap matanggap Mas lalong mahirap magpanggap Kahit anong takip halata pading hirap Ang mga sakit di ko na kaya pang humarap Humarap sa laro ng panahon at tadhana Nagtulong pa silang dalawa para sakin ipadama Ang sakit na tuwing ako ay madarapa Sugat mula tuhod tagos hanggang kaluluwa Malalim pa sa malalim ang iiwanan mo sakin Durog pa sa durog ang puso ko’y nag mistulang buhangin Di mo na gugustuhin pang kilalanin Sapagkat kailanmay di mo ako kayang piliin Noong ika'y nilalamig, ako ang iyong nagsilbing init Kapag takot ka sa bukas, ako sayo ang unang sisilip Ginawa ko naman ang lahat Pero bakit di pa din sapat .... kasi ika'y mawawala na Nawalan na ng gana ang tadhana Matapos nya akong bigyan ng pag asa Bigla bigla ka ring mawawala na Sana makabalik pa ako sa punto na hindi ko sinubukang matuto Mag-isip at gumawa ng tula para sayo Dahil wala namang magiging tayo Wala na bang bisa aking mga dalangin Tinatangay lang ba lahat ng hangin Ngayon mawawala na sakin Ang kailanma’y di naging akin.
0
May 23, 2017
May 23, 2017 at 9:40 PM UTC
"Kailanma'y Di Naging Akin"
Wala patutunguhan sa hiwas na landas Bawat gawain ay kanyang pinupuna Tinutuligsa ang mga munting kamalian Palaging umiinit ang ulo at sumisigaw kahit marami ang nakatingin Sa ikaapat at huling taon ay sa umpok ng kumikislap na dyamante Di naman irisponsable sa klase - maayos ang mga marka Sa pagtatapos walang anino doon ng itay kaya agad lumabas ng paaralan nang walang bahid ng pagkagalak Agrikultura ang kinuhang kurso Nang ikalawang taon na sa kolehiyo'y naparool ang anluwagi - ama'y nahulog at napilay sa gusaling itinatayo Hindi natanggap ang kanyang kapalaran kaya laging tumutungga ng alak Nagpasya na huminto sa pag-aaral para may kumandili sa kanya Pinapagalitan man ay di pa rin nagawang magsawa Sadyang maliit ang lupain ng San Arden Sapagkat nakasalubong si Dessa Halata sa mga mata na mayroong kinikimkim Pagbabalisa sa gabing madilim
0
Jan 11, 2019
Jan 11, 2019 at 5:42 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #48
Hibang na nga ba ako? Siguro nga, Hindi ko na maikakaila halata sa mga matang nakangiti sa kurba ng labing tila 'di nangangawit sa bilis at lakas ng tibok ng puso ng isang taong umiibig. Kabisado ko na ang gano'ng pakiramdam, sa mga gantong pagsulat ko ng liham at pangalan mo ang tumatakbo sa'king isipan.
0
Jul 18, 2020
Jul 18, 2020 at 1:36 AM UTC
ewan
Nasa harapan ko ngayon ang taong nanakit sa akin. Nasa harapan ko ngayon ang mga taong nasandalan ko noong umiiyak ako sa aking kwarto Nasa harapan ko ngayon ang mga kaibigan kong sumusuporta sa akin Nasa harapan ko ngayon kayong dalawa na halata namang mahal nyo ang isa't isa Nasa harapan ko ngayon kayong dalawa na masaya habang ako nagdurusa na minsa'y humiling na sana'y tayong dalawa masaya't magkasama.
0
Mar 14, 2018
Mar 14, 2018 at 10:21 AM UTC
Nasa harapan ko...
Lakad, akyat, kahit pagód, dala ay tuwâ. May pakanta-kanta pa ng Beatles, sadyâ. Buti classic, edad ay 'di-ga'nong" halata . . .
0
Feb 4, 2019
Feb 4, 2019 at 10:29 AM UTC
Liku-likong landas - 1
Ako'y napamahal sa isang munting butiun Di man masyadong halata pero sa aki'y walang siyang kahambing Isang bituing sa mata ko'y palaging numiningning At sa kabila ng dami ng bituin siya parin ang mamahalin
0
Mar 11, 2020
Mar 11, 2020 at 10:43 AM UTC
Bituin
but God, halata kaayo ka maka assume nlang ko
0
Jan 1, 2020
Jan 1, 2020 at 8:35 PM UTC
entry 11.
buhok mo ay nakapusod at may salamin ka sa mata. Ang hirap na tuloy ilihis ng aking mga mata. Hindi mo man pansin pero pinagmamasdan kita. Pasulyap sulyap lang para di halata. Titingin ngaun ,titingin mamaya. Konting titig pa, tutunawin na kita.
0
Aug 5, 2020
Aug 5, 2020 at 9:40 PM UTC
Buhok mo ay nakapusod