Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"tigang" poems
In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan  naranasan mo na bang matitigan  na para kang hinuhubaran?  Naranasan mo na bang maging barya?  Na gagamitin kang panukli  sa mga kasalanan nila.  Masarap pa bang mabuhay sa labas,  kung ang tingin sayo ay  labasan ng sarap ng loob.  Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya  ay panandaliang pulutan.  na kapag nabulatlat mo na't lahat   ay pssst waiter isa pa ngang ganyan,   ung malaman para  kumukulo kong kalamnan.   ung makinis,   masarap titigan,   ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli  ay pinasok mo na agad  sa makitid **** utak,  napakabilis ng kamay mo,  sing bilis ng kabayo.  Nagmahal ka na bang ilang katawan?  dahil lang sa ika'y tigang  dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang.  Naputokan ka na ba?  ng mga sumasabog na alispusta?  dahil lang sa nagsuot ka ng maganda,  pokpok ka na?  Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae  ay parang laro sa perya,  iyong may itatapon kang matalim  para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo  ay yun din ang estado mo,  syempre mas marami  mas malaki ang premyo.  Tinuruan ako ng lipunan  na tratohin silang parang salamin,  alagaan at mahalin,  pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito  ay isa ka ng ganap na lalake.  Na para mapitas mo ang mansanas ni eba  ay dapat magbalat kayo ka.  ahas ika nga,  magbabalat ang katawan  para sa iba naman.  para makarami naman.  Na kapag napaikot mo na't  sumangayon na sayo  ay dahan dahan **** ipasok  ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I  sa mga babaeng nagawan ko ng masama.  Sa lipunang ating kinatatayoan,  sa lipunang ating unti unting binubuo  para sa darating pang henerasyon  Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon  maski ang ating lipunan  ay hindi alam depinisyonwas one  ng pagiging lalake.  Pero siguro panahon na  para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin?  ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?
0
May 21, 2018
May 21, 2018 at 10:20 PM UTC
Have You Ever Love Some Body (Spoken Word PoetryPiece)
In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan  naranasan mo na bang matitigan  na para kang hinuhubaran?  Naranasan mo na bang maging barya?  Na gagamitin kang panukli  sa mga kasalanan nila.  Masarap pa bang mabuhay sa labas,  kung ang tingin sayo ay  labasan ng sarap ng loob.  Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya  ay panandaliang pulutan.  na kapag nabulatlat mo na't lahat   ay pssst waiter isa pa ngang ganyan,   ung malaman para  kumukulo kong kalamnan.   ung makinis,   masarap titigan,   ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli  ay pinasok mo na agad  sa makitid **** utak,  napakabilis ng kamay mo,  sing bilis ng kabayo.  Nagmahal ka na bang ilang katawan?  dahil lang sa ika'y tigang  dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang.  Naputokan ka na ba?  ng mga sumasabog na alispusta?  dahil lang sa nagsuot ka ng maganda,  pokpok ka na?  Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae  ay parang laro sa perya,  iyong may itatapon kang matalim  para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo  ay yun din ang estado mo,  syempre mas marami  mas malaki ang premyo.  Tinuruan ako ng lipunan  na tratohin silang parang salamin,  alagaan at mahalin,  pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito  ay isa ka ng ganap na lalake.  Na para mapitas mo ang mansanas ni eba  ay dapat magbalat kayo ka.  ahas ika nga,  magbabalat ang katawan  para sa iba naman.  para makarami naman.  Na kapag napaikot mo na't  sumangayon na sayo  ay dahan dahan **** ipasok  ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I  sa mga babaeng nagawan ko ng masama.  Sa lipunang ating kinatatayoan,  sa lipunang ating unti unting binubuo  para sa darating pang henerasyon  Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon  maski ang ating lipunan  ay hindi alam depinisyonwas one  ng pagiging lalake.  Pero siguro panahon na  para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin?  ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?
Continue reading...
71
Lord, para kang driver ng shuttle. Sa bawat pagpara ng mga tauhan, humihinto ka. Ang bawat isa’y may tangang istorya at pawang may mga kakambal na destinasyon. Sa dilim, tanging ang ilaw mo ang nagbibigay pag-asa sa mga tambay at naghihintay na pagkatao. Hindi mahalaga sayo kung matagal na silang nag-aabang o kararating lang nila sa tagpuan. Hindi naman lingid sa aming kaalaman na diretso lamang ang daan; alam naming dumaraan Ka talaga sa amin at minsan ayaw lang talaga naming pumara. Kung malayo kami’t nasa eskinita pa; kami ang nararapat na maglakad patungo sayo at maghintay. Minsan nga lang mahuhuli kami sa oras, pero babalik ka naman para sa amin. Hindi ka napapagod pagbuksan ng pinto ang bawat pasahero; kahit may lakas naman ang bawat isa. Isasara mo ang naturang pinto nang kami’y maging ligtas. Matulog man ang isa sa amin, ang byahe’y isang hele. Minsan talaga malubak lalo sa tigang na kapatagan. Sa bawat alikabok at aspaltong sinsayaran; nananatili ka sa iyong pagmamaneho. Minsan, mabilis ang takbo; minsan mabagal. Tulad ng bawat panalangin; minsan agapan **** sinusolusyunan; minsan naman, tinuturuan mo ang bawat puso kung ano ba talaga ang "paghihintay." Pero alam namin -- mabilis man o mabagal ang takbo; hawak Mo ang oras at tanging kaligtasan at kabutihan lamang ang alay Mo sa amin. Sa pangunguna mo, salamat po pagkat may iisang direksyon ang biyahe. Alam namin ang patutunguhan buhat sa karatulang nasa salamin. Pag sinabi naming “Dito na lang,” muli kang humihinto at muli kaming pinagbubuksan para lumisan. Hindi ito paalam; bagkus, bukas ay sasakay muli at tayo’y magkikita sa lagi nating tagpuan. “Alam mo kung nasaan ako; hihintayin Kita. Lord, salamat sa kaligtasan.”
0
Nov 20, 2014
Nov 20, 2014 at 10:31 AM UTC
Drayber ng Shuttle
Lord, para kang driver ng shuttle. Sa bawat pagpara ng mga tauhan, humihinto ka. Ang bawat isa’y may tangang istorya at pawang may mga kakambal na destinasyon. Sa dilim, tanging ang ilaw mo ang nagbibigay pag-asa sa mga tambay at naghihintay na pagkatao. Hindi mahalaga sayo kung matagal na silang nag-aabang o kararating lang nila sa tagpuan. Hindi naman lingid sa aming kaalaman na diretso lamang ang daan; alam naming dumaraan Ka talaga sa amin at minsan ayaw lang talaga naming pumara. Kung malayo kami’t nasa eskinita pa; kami ang nararapat na maglakad patungo sayo at maghintay. Minsan nga lang mahuhuli kami sa oras, pero babalik ka naman para sa amin. Hindi ka napapagod pagbuksan ng pinto ang bawat pasahero; kahit may lakas naman ang bawat isa. Isasara mo ang naturang pinto nang kami’y maging ligtas. Matulog man ang isa sa amin, ang byahe’y isang hele. Minsan talaga malubak lalo sa tigang na kapatagan. Sa bawat alikabok at aspaltong sinsayaran; nananatili ka sa iyong pagmamaneho. Minsan, mabilis ang takbo; minsan mabagal. Tulad ng bawat panalangin; minsan agapan **** sinusolusyunan; minsan naman, tinuturuan mo ang bawat puso kung ano ba talaga ang "paghihintay." Pero alam namin -- mabilis man o mabagal ang takbo; hawak Mo ang oras at tanging kaligtasan at kabutihan lamang ang alay Mo sa amin. Sa pangunguna mo, salamat po pagkat may iisang direksyon ang biyahe. Alam namin ang patutunguhan buhat sa karatulang nasa salamin. Pag sinabi naming “Dito na lang,” muli kang humihinto at muli kaming pinagbubuksan para lumisan. Hindi ito paalam; bagkus, bukas ay sasakay muli at tayo’y magkikita sa lagi nating tagpuan. “Alam mo kung nasaan ako; hihintayin Kita. Lord, salamat sa kaligtasan.”
Continue reading...
8
Naihasik na ang luhang dugo Sa tigang na lupa ng ating mga ninuno. Mga alingawngaw na daing, Mga daing ng gatilyo, Sanlaksang katotohanan, kayo'y Hindi mga bayani, bagkus mga Biktima ng huling uwak ng Takipsilim, unang kalapati ng Bukangliwayway. Sanlaksang katotohanan, kayo'y Hindi mga bayani, bagkus mga Moog sa pedestal ng idelohiya't Pananampalataya ng digmaan. Naihasik na ang luhang dugo Sa tigang na lupa ng mga Pangako.
0
May 19, 2016
May 19, 2016 at 3:42 AM UTC
44
061217 Hayaan **** makisabay ang iyong kagaanan sa himpapawid Nang ang bawat hibla'y makatikim ng tagumpay. Pagkat ang iyong baluti'y sagisag ng pagkakaisa At ika'y titingalain sa iyong pagliyad Patungo sa pinakataas-taasang bughaw naming kalangitan. Balutin mo ng dunong ang moog na salinlahi At ika'y gumayak Kasabay ng pagkurap ng haring araw. Wag **** itikom ang panaghoy sa katotohanan Habang ang bulong mo noo'y Maging hayag na sa pitong libong pinagmanahan At maraang mapagyaman ang Perlas ng Silanganan. Ipag-isa mo ang tatlong bituing ipinaglihis ng kadiliman Hindi bilang isang taksil sa lipunang mapanghasik ng lagim. Igapos mo ang kabuuan na tila isang dalisay na karagatan At iyong tabunan ang mga patak ng dugo Sa tigang at umaalingasaw na sistema ng bayan. Sa iyong lubid, kami'y kakapit Habang ang himagsika'y sing-bagsik ng leong May matalim na pangil sa pakikipaglaban. Ang kamandag mo'y tagos sa puso't kaluluwa, Dugtong sa bituka ng kasaysayang may bantog na pag-alala. At sa bawat pintig at pag-indayog ng iyong himig, Ang lahat ay magpakumbaba. Gisingin mo ang diwang nahimbing sa kababalaghan Siyang dulot ng sakim na mekanismo't maitim na pamamaraan. Lapag sa puso at sa sahig ay papagpag ng paninindigan Taas-noo ang aming pagpapatirapa para sa nag-iisang sandigan. Ikaw ang bakas ng aming pinagmulan, Ang ugat ng lakas, dunong at prinsipyo Ng mga supling mo, o Inang Bayan.
0
Jun 13, 2017
Jun 13, 2017 at 8:50 AM UTC
Ipinag-isang Tatlong mga Bituin
#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.
0
Feb 8, 2017
Feb 8, 2017 at 11:24 AM UTC
Sana Bukas May "Tayo" Na
#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.
Continue reading...
67
Gusto kong higitan ang kinang ng mga butuin Baka sakali ako'y iyong mapansin Nagtatago sa mga hibla ng ulap Ang pag sinta ko sayo Sa puso ko'y lumaganap Tila apoy na nilalamon ang kaluluwang Tigang sa pagibig Ang simpleng hiling Higitan ang mga butuin At kung maaari kay Kupido bigkasin Sana'y puso nya din ay panain -Tula II, Margaret Austin Go
0
Nov 20, 2014
Nov 20, 2014 at 4:57 AM UTC
Tula II
090316 Pambungad Mo'y matatamis na mga ngiti Habang bitbit ko ang mga sandaling nilisan ang pagbati. Batid ng panlasa ang mapait na takipsilim, Ang kahapong yumurak sa Iyong kariktan. May iilang sumisirit ng kandilang bilang Mayroon ding mga nagwawaldas ng dila; May nagwawalis ng kalat at siyang binabasura, Mayroon ding naglalakad ng nakaluhod. Naging tigang ang lupaing napuno ng banyaga Sa haplos ng mga nanlilisik na mga mangungusig. Naging batas ang ideolohiyang makasarili, Itatakwil ang Perlas na sinisid pa't buhat sa bahaghari. Tila mga kandadong walang susi Ang pagsaboy ng mga dikdikang tutuligsa sa Bayan. Dalamhati sa mga Anak ni Juan Mga bayaning umani ng nagniningas na rebolusyon. Ramdam ko ang pluma ni Rizal Sa kamandag nito'y henerasyon ay aahon. Bulag, pipi't bingi'y aakma't aaklas ng panalangin Bangon Pilipinas! Ikaw ang natatangi naming Perlas!
0
Sep 3, 2016
Sep 3, 2016 at 8:27 PM UTC
Durian, Mangosteen, Atbp.
#041716 Naakit ako sa linyang pahalang at patayo, Mga detalyeng pinira-piraso. Sabi ko sa sarili: saulo ko na ang istilo Mo Pero sa bawat pahina'y nabibighani pa rin ako. Hindi ko alam kung kaya ko, Magtiyaga man ako pero hanggang kailan kaya? Kung maglalaan ako ng sentimo sa araw-araw, Ako'y pulubi pa ring manlilimos Sayo Sasahod at maghihintay. Masisilayan ko ang pundasyon Ang mga bakal na kinalawang Sa bodegang inimbakan. Pagkat malayo pa ang byahe, Bagkus sinelyuhan ng langis Ang may tagas ng pagbabago. Ang halo ng semento, ni hindi naging pribado Nasa hulog ang mga poste Gaya ng minsang banging tinalunan ko. Ako'y malaya sa pagsilip Ng paglapat ng palitada sa tigang na kahong sementado. Ramdam ko ang gaspang ng kahapon, Ang kurba ng mga bakal na di patitibag Sa kaibuturan ng pundasyong timplado. Ilalatag ang sahig na papagpagan sa araw-araw Ihahalik ang mga paa nang may pagpapakumbaba Huhubarin ang saplot nang kalingain ang lupa At ihihimlay ang mga paa't mamamahinga. Pagmamasdan ko ang mga kahoy na malapad Isang dipa, dalawang dipa at higit pa Mapapatingin sa langit na hubad sa bituin at buwan. Ang bubong na siyang sasaklolo sa umuubong baga Mga kahoy at bakal na matibay Sasalo sa bigat ng orasyon ng klima. Bubuksan ko ang bintanang may iba't ibang pagkapinta Ni hindi pumapalya ang eksena na bumubusina sa umaga At sa gabing hamog ang yakap sa dilim, Kagat ng niknik, siyang sining sa maalat kong balat. Tanging kumot ng grasya, Pantago't pantapal sa pagkataong nilalagnat. Nakakaakit ang plano, maging itsura nito Kaya nga magtiya-tiyaga ako, Hanggang sa masilayan ang tunay na disenyo. Hindi lang ako ang lalaban sa presyo, Oo mahal nga, ganyan ang pagtingin Mo Tataya ako, pagkat kliyente lang ako At alam kong linya Mo yan, Ikaw ang aking Arkitekto.
0
Apr 25, 2016
Apr 25, 2016 at 12:55 AM UTC
Architect Vs. Client
#041716 Naakit ako sa linyang pahalang at patayo, Mga detalyeng pinira-piraso. Sabi ko sa sarili: saulo ko na ang istilo Mo Pero sa bawat pahina'y nabibighani pa rin ako. Hindi ko alam kung kaya ko, Magtiyaga man ako pero hanggang kailan kaya? Kung maglalaan ako ng sentimo sa araw-araw, Ako'y pulubi pa ring manlilimos Sayo Sasahod at maghihintay. Masisilayan ko ang pundasyon Ang mga bakal na kinalawang Sa bodegang inimbakan. Pagkat malayo pa ang byahe, Bagkus sinelyuhan ng langis Ang may tagas ng pagbabago. Ang halo ng semento, ni hindi naging pribado Nasa hulog ang mga poste Gaya ng minsang banging tinalunan ko. Ako'y malaya sa pagsilip Ng paglapat ng palitada sa tigang na kahong sementado. Ramdam ko ang gaspang ng kahapon, Ang kurba ng mga bakal na di patitibag Sa kaibuturan ng pundasyong timplado. Ilalatag ang sahig na papagpagan sa araw-araw Ihahalik ang mga paa nang may pagpapakumbaba Huhubarin ang saplot nang kalingain ang lupa At ihihimlay ang mga paa't mamamahinga. Pagmamasdan ko ang mga kahoy na malapad Isang dipa, dalawang dipa at higit pa Mapapatingin sa langit na hubad sa bituin at buwan. Ang bubong na siyang sasaklolo sa umuubong baga Mga kahoy at bakal na matibay Sasalo sa bigat ng orasyon ng klima. Bubuksan ko ang bintanang may iba't ibang pagkapinta Ni hindi pumapalya ang eksena na bumubusina sa umaga At sa gabing hamog ang yakap sa dilim, Kagat ng niknik, siyang sining sa maalat kong balat. Tanging kumot ng grasya, Pantago't pantapal sa pagkataong nilalagnat. Nakakaakit ang plano, maging itsura nito Kaya nga magtiya-tiyaga ako, Hanggang sa masilayan ang tunay na disenyo. Hindi lang ako ang lalaban sa presyo, Oo mahal nga, ganyan ang pagtingin Mo Tataya ako, pagkat kliyente lang ako At alam kong linya Mo yan, Ikaw ang aking Arkitekto.
Continue reading...
48
#112915 #12:28PM Naglisawan ang mga katauhang nakaputi At siya’y mistulang diwata Sa kanyang putong at pamato. *“May kuwit ang Langit * Siyang puspos sa pangako – Pangakong may habilin Sa naudlot na pagtatapat. At sa pagniningas ng simboryo’y Ako ang ‘yong katipang sabik, At may bantayog na pagsinta.” Paimpit ang tibok ng puso Habang sayad ang telang puti sa lupa, Mistulang palamuti ang mga rosas Sa pulang salawal ng papag. “Naging maselan ang puso Sa tagal ng paghihintay. Bagkus ito’y maiksing ihip ng hangin, Tanging hiram sa Tagapagbigay ng Buhay. Hindi mahinuha Ang bigkas ng bawat pintig, Ako’y Kanya bagamat inilaan sayo.” “Paumanhin, pagkat minsa’y naging duwag, Duwag akong sa bangin ng pagsuyo Pagkat baka ang huli’y maging pauna. At hindi sapat ang pagsinta Kung wala ang basbas ng Ama.” “O tamang panahon, salamat sa Kanya! Ito’y ipinagtirapa nang ilang ulit. Kung ang pagtugon ay plantsado, Ilang butil ang buhos ng Langit, Sagot sa nakaluhod na pagnilay. Siyang Barandila sa pusong tigang – Sumuyo sa’ki’t bulong iyong ngalan.” “Anumang dagok sa nakaraan, Ang ngayo’y walang katumbas. Minsan hinayaang magpatibuwal Ang pangakong laan sayo. Pagkat pag-ibig Sinta’y Hindi pa hitik sa bunga. Kaya kahit anong pagpalahaw ng damdamin, Tinakpan ito’t di nais na magkayabag.” “Dalpak man ang mga paa, Damdamin ko nama’y tiyak. Kanyang isinulat ang pag-iibigan natin, Siyang patotoo sa tunay na nakapaghihintay.” Yayariin ang detalye’t estilo Ang dunggot ng tuldok, Doon lamang sa ikalawang pagbabalik. Mula sa Langit na Siyang Tagapagkatha.
0
Dec 18, 2015
Dec 18, 2015 at 8:03 PM UTC
Telegrama sa Altar
#112915 #12:28PM Naglisawan ang mga katauhang nakaputi At siya’y mistulang diwata Sa kanyang putong at pamato. *“May kuwit ang Langit * Siyang puspos sa pangako – Pangakong may habilin Sa naudlot na pagtatapat. At sa pagniningas ng simboryo’y Ako ang ‘yong katipang sabik, At may bantayog na pagsinta.” Paimpit ang tibok ng puso Habang sayad ang telang puti sa lupa, Mistulang palamuti ang mga rosas Sa pulang salawal ng papag. “Naging maselan ang puso Sa tagal ng paghihintay. Bagkus ito’y maiksing ihip ng hangin, Tanging hiram sa Tagapagbigay ng Buhay. Hindi mahinuha Ang bigkas ng bawat pintig, Ako’y Kanya bagamat inilaan sayo.” “Paumanhin, pagkat minsa’y naging duwag, Duwag akong sa bangin ng pagsuyo Pagkat baka ang huli’y maging pauna. At hindi sapat ang pagsinta Kung wala ang basbas ng Ama.” “O tamang panahon, salamat sa Kanya! Ito’y ipinagtirapa nang ilang ulit. Kung ang pagtugon ay plantsado, Ilang butil ang buhos ng Langit, Sagot sa nakaluhod na pagnilay. Siyang Barandila sa pusong tigang – Sumuyo sa’ki’t bulong iyong ngalan.” “Anumang dagok sa nakaraan, Ang ngayo’y walang katumbas. Minsan hinayaang magpatibuwal Ang pangakong laan sayo. Pagkat pag-ibig Sinta’y Hindi pa hitik sa bunga. Kaya kahit anong pagpalahaw ng damdamin, Tinakpan ito’t di nais na magkayabag.” “Dalpak man ang mga paa, Damdamin ko nama’y tiyak. Kanyang isinulat ang pag-iibigan natin, Siyang patotoo sa tunay na nakapaghihintay.” Yayariin ang detalye’t estilo Ang dunggot ng tuldok, Doon lamang sa ikalawang pagbabalik. Mula sa Langit na Siyang Tagapagkatha.
Continue reading...
50
ilang beses ko nga ba sasabihin na hindi ko na kaya, oo tama ka sa narinig **** sinambit ko mismo, tama na, kasi ayoko na. tama na ang mga patay na oras na pilit **** kinukuha hindi namumuhay ni gumagalaw naroon lang, tulala't naninigas na. wala ng ibang iniisip kundi paano, paano hindi sa pagkakasyahin kundi paano uubusin ang lubos - na oras na kailangang punan. tama na kasi mahirap gumawa ng wala at magpanggap na meron kang pinagkakaabalahan at lokohin ang sarili **** bayad ang oras. Nilalason nito paunti-unti, ang bisyo ng lantay na katawan at tiwangwang na utak. kaya pakiusap, tama na.
0
Oct 27, 2015
Oct 27, 2015 at 5:52 AM UTC
Tigang sa Trabaho
#032816 Ikaw ang siyang umaga, Ikaw ang takipsilim at gabi. Lilihis man ang pagkatao, Ako'y saksi sa matamis **** mga ngiti. Nahilom na ang pusong tigang, Ang pusong niyupi't binulsa't itinapon. Pero ang pintig nito'y musika pa rin Sa alon at agos ng kahapon at ngayon. Ikaw ang alalay ng bagong umaga, Ang umaga mo nama'y iba At ang paggising ay kaylayo. Paulit-ulit man ang mensaheng hindi maisulat-sulat, Ni hindi maibig ng pusong may yurak. Hawak mo ang gitarang may ibang sinusuyo, Nagmimintis ang ngiting Kailan lamang sa akin ang agos. Pagkakataon, siya nga namang dibuho na lang Lanta na ng bulaklak sa disyertong palapag.
0
Mar 28, 2016
Mar 28, 2016 at 7:57 AM UTC
Goodmorning Awkward, Goodnight Awkward
Naalala ko noong tayong dalawa pa. Ikaw at ako ay laging magkasama. Magkahawak ang kamay at hindi nag-iisa. Walang makakapaghiwalay dahil tayo ay iisa. Kahit munting kubo lamang ang ating tahanan, Puno naman ng pagmamahalan ang buong kabahayan. Walang pag-iimbot, walang pinagdududahan. Pagka't nasa gitna ang Diyos sa ating puso at isipan. Aliw na aliw kang ako'y pagsilbihan, tinalikuran ang karangyaan, Sumama sa akin sa kabukiran, at pinagsaluhan ang matamis na pag-iibigan. Payapang namuhay malayo sa mapanghusgang mata at mapang-aping bayan. Nagbungkal, nagtanim, nag-araro at nagdilig sa lupa upang gawing ating sakahan. Ngunit malupit ang tadhana at tayo ay pinaghiwalay. Ninakaw ang ating kabuhayan at ika'y nilapastanganan, Ng mga hayok sa laman, pinagpiyestahan ang iyong katawan, Hanggang sa dugo mo'y dumaloy sa tigang na lupa at ako'y iniwan.
0
Dec 2, 2015
Dec 2, 2015 at 4:22 PM UTC
Kapalaran
#042416 Pumipiglas sa kadena, Nagwawalang may pagbubusina. Walang-wala siya sa datus Ng iskandalong panglaman-tiyan. Kilay ay naagnas Bunsod ng galit na mapagmataas. Mag-iiskandalo ang ugat sa magaspang na balat, Siyang bulkan pala ng naghihimutok na alamat. Lambat ng kahapon, isasaboy sa dagat Huli'y kaawa-awa sa dinamitang kagat-kagat. Sisisid kahit di akma ang tono ng tubig, Lulusong muli't paghihiganti'y bukambibig. Gamit ang sinulid ng tinapyas na bungangkahoy, Matutukso ng talim, siya nga palang abuloy. Istoryang tigang, nginuyang may malasakit, Paru-paro't bulaklak sa kutsilyo ang kapit. Kalawang ang uubos sa kadena, Sa ilang pagpihit ng litratong may ordinansa. Patay-sindi kaya't pondido ang ilaw, Pipihitin ang kable't ahas ang tutuklaw. Ang trono'y walang manggas at naantala, Pinilihan ng mga oportunistang kanya ring katiwala. Sapilitang makikipagniig sa kaharian, Batas ay iluluklok, pantawid sa katuwiran. Siya'y naghihimagsik sa haliging walang sabit, Langis ay tagas ng sikmurang kumakalabit. Gaya ng kahapong titulado ng dilim, Babagsik ang leong minsang karima-rimarim.
0
Apr 25, 2016
Apr 25, 2016 at 12:54 AM UTC
Selda
pula. kulay ng galit. kulay rin ng determinasyon. kulay ng mga gigil sa hinanakit ng kataasan-taasan kulay ng mga may pasyon sa pagbabago sa lupang tinubuan kulay ng galit sa opresyon sa mga mala-pasistang maylupa kulay ng tunay na lumalaban para sa bayan ngunit isang hipokrasiya para sa bansang ayaw sa pula ay tintado ng pula ang mga tigang na lupa at kalsada tintado ng pula ang dalawang watawat na sinasamba tintado ng pula ang ibinotong buwaya sa kongreo tintado ng pula ang pag-urong natin sa progreso
0
Jul 15, 2019
Jul 15, 2019 at 8:35 PM UTC
oda sa pula ng bayan
Ang tuyo na lupa sa kapatagan ay naghihikahos Kahit diligan ito ay hindi mangabubusog Sa tigang na kaanyuan Puso'y parang pipi Patulak ang mga lumalabas na salita Silakbo ng pag-ibig ay huwag pigilin Datapwa't bulagin ang mga mata Si Dessa ay di na makita Ibinuhat ang korona Sa hari kung saan nakatungtong At ang hiling habang buhay na magkapiling Di palalampasin ang sandaling magkasama Kahangalan ang sabi ng pari Halikan ang paa di ang labi Laging nabibiyak ang kasunduan Pinermahang papel isampal at ihati Ang hinihinging kapalaran sa isang panig ibig Ang dating pakiramdam ay laging bumabalik Sana'y tanggapin ang handog na na nanggaling sa kaibuturan ng pagsinta Ngunit hindi maalis ang ligalig
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 7:53 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #8
Malamyos,Mabini Ni-walang Hampas Hindi Habagat O Amihan Ang Siyang Dumadampi Bagkos Masuyong Hinahaplos Ng Alimuom Ang Nagdadalamhating ilog ng kalaliman. samantala may ibig ipabatid Ang liwanag ng sinag mula sa bibig ng Mahiwagang bilog na buwan... at ang wika "ikaw at ang repleksyon ko sa ibabaw mo Maging Sa Karagatan Na Iyong Pinapakitungohan Ay Naroroon Ako Sa Tuwinang Nakatakda Ang Aking Pag-agapay. Sa Kabilang Banda,di Man Dalawin Ng Antok Ang Haring Araw Mismong Mga Ulap Ng Alapaap Ang Magkukubli Sa Silaw. Magbibigay Lilim Sa Walang Silong **** Kalagayan. Umaaraw Umuulan,umaapaw O Lilit Ang Lulan Nasasamsam Man Ang Ilan Sa Mga Taglay **** Nilalaman, Kailan man Ang Paraluman **** inaangkin Ay Di Makakamkam ! Nagdaramdam Ang Matabang Kalupaan Kapag Ito Ay Tigang Sapagkat Kapos Sa Pakikiramay Na Taos. Hiyang Lamang Sa Kapatagan Ng Paratang At Pakinabang... Lupang Hinirang Minsan Nang Nalinlang Talang Makinang, Na Sinagisag Ang Kalasag At Baluti Ng Banyaga.. Sa Ngayon Pahupa Na Ang Tubig Sa Ilog Sukdol Nga Ba O Sakdal Kung Dumatal At Kumintal Ang Alimpuyo't Tagtuyot Sa Panahon Ng Tagdahon At Sa Di Kalayoan Akin Ngang Naulinigan Ang Payo Ng Dayo Sa Bulwagan Kung Saan Ang Aking Katayoan Nagugulumihanan Sa Kanyang Pinamagitan... Ito Ay Kung Ano Din Po Yung Aking Pinamagatan !!!
0
Mar 22, 2022
Mar 22, 2022 at 10:42 PM UTC
" kapag natuyo ang ilog...hintayin mo ang mga ulap "
Muling pagtibok ng tigang na puso Namasdan sa mga bilang na segundo Tagos hanggang sa ikalawang pagkatao Nang masilayan ang ganda ng isang mapagtago Naiwan sa panaginip ang kamusmusan
0
Jan 18, 2019
Jan 18, 2019 at 9:26 PM UTC
Tingin
Oo, tigang ako. Tigang sa katawan ng tao. Sa haplos ng malalambing na wika na ilang beses hinaplos ang mga taingang sanay lamang sa palo. Sa halik ng atensyon na kay tamis lalo na sa mga oras ng lungkot. Sa pagpasok ng ideya na pag-ibig na pilit pinupunit ang dingding na noon pa butas-butas ngunit unti-unting bumubuka. Tigang ako sa palabas at pagpasok, labas at pasok ng anumang klaseng pagpapaibig. Basta't masarap, matamis, at maaaring ulit-ulitin, aking ibubuka ang sariling tigang sa pag-ibig.
0
Oct 8, 2017
Oct 8, 2017 at 11:30 AM UTC
Tigang
Kaba. Yan yung nararamdaman ko noon Sa tuwing nakikita ko siya. Pero bakit ngayon, parang may kakaiba? Sa lahat halos ng aking ginagawa, Kinakabahan ako. Bakit ganito? Isip ko'y nalilito Hindi ko na alam kung ano yung gagawin Masyado na rin akong naging malungkutin Ilang araw na rin akong ganito, Parang laging nakikipagkarera yung puso ko Hindi ko alam kung ano yung hinahabol nya Pero minsan ako, naghahabol ng hininga Gusto kong iiyak na lang ang lahat Pero ang luha ko'y ayaw nang pumatak Tila ba naging tigang na lupa Sa gitna ng tag ulan Naubos na ang aking mga luha At naipon ang nararamdaman Naghahanap ng sagot sa lahat ng tanong sa isip At luminaw ang lahat, mas malinaw pa sa aking panaginip. Pero ayokong aminin Ayokong tanggapin Pero alam kong kailangan Gagawan ko ito ng paraan. Ayokong masira lahat ng aking pinaghirapan. Kakayanin ko'to Sarili'y kailangan ko lang pagtiwalaan.
0
Oct 11, 2017
Oct 11, 2017 at 1:35 AM UTC
Kaba