Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"parati" poems
Para sa Gobyerno: Walang halaga ng pintura Ang kayang takpan Ng kalagayan ng inang bayan. Walang halaga ng tamis ng mga pangako mo ang kayang Magpakalimot ng mga Kalapastanganan na ginawa mo sa kaniya. Para ka lang isang puta, Na Nag nagsabi akoy iyong mahal, Pero pag gising sa umaga Wala ka na. Iniwan mo lang akong Umaasa na tayo'y Magkakaroon ng magandang kinabukasan. Pero wala. Akoy' niloko mo lang, At pinagpalit sa iyong kabit, Ang pera. Ikay' walang ginawa Kung hindi gahasain Ang walang laban na Bansa. Siya ay Ibinugaw mo sa iyong mga kaibigan, Kapalit ang kakaonting piraso ng pilak para makamit ang Panandaliang kapayapaan. Siya ay hinalikan mo sa pisngi, Sabay tinraydor ng tulad ng nangyari kay Cristo. Parang awa mo na. Umayos ka na. Para sa kabataan: Ilang Rizal, Bonifacio, Luna, Ang kelangan isakripisyo Para lang Magising ka Sa masakit na katotohanan? Ilang rebolusyon pa ang kelangan Mangyari Para ikay tumayo Sa iyong trono At gumawa ng pagbabago Ilang buhay pa ba Ang kailangan ialay Upang ikay Maistorbo sa   Pagdudot ng iyong telepono. Parati mo nalang sinasabi, Na wala ng pag-asa, At kahit anong gawin natin, Hinding hindi na kailan mag babago ang lugar na to' Ikaw pa ang may ganang mag reklamo, Tungkol sa mga perwisyo Na naidudulot sayo, Ng mga opisyal, Na nakaluklok sa puwesto. Maawa ka naman sa kaniya, Nanglilimos siya ng pag mamahal sa sarili niyang lupa. Kaya may tanong ako sayo, Sa inyo. Ayaw mo ang nakikita mo? Edi, baguhin mo.
0
Nov 10, 2015
Nov 10, 2015 at 3:00 AM UTC
"Isang Liham Para Sa Gobyerno at Kabataan"
I. Naalala ko pa dati nung tayo'y musmos pa lamang Naglalaro tayo sa labasan ng habulan at tayaan. Hindi ka tumitigil hangga’t tayo'y mapagod, Pareho tayong hapong-hapo at basa ating likod. II. Hanggang sa eskwelahan tayo'y magkasama pa rin. Magkaklase, nagkokopyahan sa mga takdang-aralin. Nakikinig kunyari sa **** at nagsusulat na rin. Sabay kumakain sa tanghalian, hatian pa sa ulam. III. Hanggang sa tayo ay nangako sa isa’t-isa, Nangako tayo na walang iwanan, hindi ba? Tinupad mo ‘yun at ganun din ako sayo. Ako'y nagbigay ng singsing sabay sa pangako natin. IV. Tumagal ang panahon, tila pakikitungo mo'y nag-iba/ Ang kaibigan kong kilala, sa akin ay nanlamig na. Hindi ko alam kung anong problema kaya kinausap kita. Tinanong ko kung anong nangyari, tugon mo'y malamig na; “Wala.” V. At nalaman ko nalang na may ibang kaibigan ka na pala, Parati kong tinatanong sarili ko kung ako ba'y may nagawa May nagawa ba akong hindi tama? Bakit ganun? Paano? Paano na lamang ang pangako natin noon? VI. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako naliliwanagan, Sinubukan kitang kausapin, ngunit ako'y tinatalikuran. Ganito pala kasakit ang maiwan ng isang kaibigan. Ganito pala kasakit ang mawalan ng matalik na kaibigan.
0
Jun 28, 2015
Jun 28, 2015 at 9:59 AM UTC
Ang Nawalan ng Matalik na Kaibigan
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
0
May 20, 2015
May 20, 2015 at 11:59 AM UTC
Kailan Ba Ako Matuto?
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
Continue reading...
38
Simulan natin sa katapusan nang taon, Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon, Naalintana ang palagiang paglamon, At uminit ang Pasko nang kahapon. “Napakaganda nang buhok mo”, aking bati, Para sa minimithi kong binibini, Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi, Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati. Humingi nang payo kung kani-kanino, Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko, Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo, ‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo” Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero, Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso, Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto, Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo. Naputol man ang ating koneksyon, Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon, Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon, Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon. Pinaghigpitan man’y iginagalang ko Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo, Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio, Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”. Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan, Ay mayroong napakalaking kahalagahan, Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan, Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan. Kaya nandito ako ngayon, Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon, Nanabik sa pangako nang kahapon, Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon, Ngayong ika-siyam nang Pebrero, Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago, Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod, Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.
0
Jun 4, 2018
Jun 4, 2018 at 9:36 AM UTC
Dieciocho (Eighteen)
Simulan natin sa katapusan nang taon, Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon, Naalintana ang palagiang paglamon, At uminit ang Pasko nang kahapon. “Napakaganda nang buhok mo”, aking bati, Para sa minimithi kong binibini, Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi, Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati. Humingi nang payo kung kani-kanino, Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko, Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo, ‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo” Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero, Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso, Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto, Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo. Naputol man ang ating koneksyon, Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon, Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon, Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon. Pinaghigpitan man’y iginagalang ko Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo, Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio, Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”. Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan, Ay mayroong napakalaking kahalagahan, Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan, Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan. Kaya nandito ako ngayon, Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon, Nanabik sa pangako nang kahapon, Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon, Ngayong ika-siyam nang Pebrero, Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago, Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod, Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.
Continue reading...
36
Dala na din ng pagod ako ay humandusay ng walang kaabog abog Sa bangketang madumi, ang katawan ko ay pinabayaan. Basa ng ulan, ang pag ubo'y walang alangan, Hanggang sa muli, hanggang sa makasakay Dala na din ng pagod sa pagkayod at hanap buhay At pakikipagtunggali sa mundong walang tigil, puro tagay. Ang pag aasam maging karaniwan at humanay ay 'di mawaglit. Hindi parin labis na masanay. Bakit nananatiling lumalaban sa tamis at pait? Dala na din ng pagod, ay hindi man lang mkapag ahit. Ang pagod na wari sa sabog na balbas ay di alintanang lumago, Buhok na primitibo ay minsan 'di na mailitrato. Sapagkat napakaraming bagay ang naikot sa isip, Upang sarili ay ihuli at sadyang balewalain; Dahil minsa'y di mapigil ang sariling takbo ng ideya, Sa pagkain ng isip sa puso, minsan ikaw ay madidismaya. Sapagkat ako ay tumatanda ng paabante Na walang iniisip kundi ang mabilis at walang kasiguruhang bukas , Na walang oras man ang pwedeng malibre at mabakante. Dala na din ng pagod ako'y biglang natuturete sa ingay ng maduming palengke, sa mahal ng kuryente, Sa araw araw na madugong pagbyahe, pamamasahe; Sa mala sinaunang Kastilang amo. Mga taong may ugaling dyahe. Ang pakikisamang hinog na alam nating importante. Dala na din ng pagod, alam nating hindi pasko parati. Sa ambisyon at oras, ginagawa ang lahat at pilit naghahabol, Kapag isipan ay nalason. Bilisan at ang oras ay nagagahol. Dala nadin ng pagod, nagiiba ang pangangailangan bakit ang dating madali ngayon sa hirap ay saksakan? ang maliit at lumalaki, ang punong kahoy **** matikas, ay sadyang binabato sa tuwing ito ay namumunga ng wagas. Sa kabilang buhay, huwag **** kalilimutan. lahat ng paghihirap ay sadyang mawawala. Mga maling desisyon huwag kaagad itulak, mga iniisip huwag sadyaing ibalak. Dala lang yan ng iyong saloobin at pagod iho, matatapos din ang pait sa sa paglaklak ng alak
0
May 14, 2013
May 14, 2013 at 1:01 PM UTC
Dala na din ng pagod
Dala na din ng pagod ako ay humandusay ng walang kaabog abog Sa bangketang madumi, ang katawan ko ay pinabayaan. Basa ng ulan, ang pag ubo'y walang alangan, Hanggang sa muli, hanggang sa makasakay Dala na din ng pagod sa pagkayod at hanap buhay At pakikipagtunggali sa mundong walang tigil, puro tagay. Ang pag aasam maging karaniwan at humanay ay 'di mawaglit. Hindi parin labis na masanay. Bakit nananatiling lumalaban sa tamis at pait? Dala na din ng pagod, ay hindi man lang mkapag ahit. Ang pagod na wari sa sabog na balbas ay di alintanang lumago, Buhok na primitibo ay minsan 'di na mailitrato. Sapagkat napakaraming bagay ang naikot sa isip, Upang sarili ay ihuli at sadyang balewalain; Dahil minsa'y di mapigil ang sariling takbo ng ideya, Sa pagkain ng isip sa puso, minsan ikaw ay madidismaya. Sapagkat ako ay tumatanda ng paabante Na walang iniisip kundi ang mabilis at walang kasiguruhang bukas , Na walang oras man ang pwedeng malibre at mabakante. Dala na din ng pagod ako'y biglang natuturete sa ingay ng maduming palengke, sa mahal ng kuryente, Sa araw araw na madugong pagbyahe, pamamasahe; Sa mala sinaunang Kastilang amo. Mga taong may ugaling dyahe. Ang pakikisamang hinog na alam nating importante. Dala na din ng pagod, alam nating hindi pasko parati. Sa ambisyon at oras, ginagawa ang lahat at pilit naghahabol, Kapag isipan ay nalason. Bilisan at ang oras ay nagagahol. Dala nadin ng pagod, nagiiba ang pangangailangan bakit ang dating madali ngayon sa hirap ay saksakan? ang maliit at lumalaki, ang punong kahoy **** matikas, ay sadyang binabato sa tuwing ito ay namumunga ng wagas. Sa kabilang buhay, huwag **** kalilimutan. lahat ng paghihirap ay sadyang mawawala. Mga maling desisyon huwag kaagad itulak, mga iniisip huwag sadyaing ibalak. Dala lang yan ng iyong saloobin at pagod iho, matatapos din ang pait sa sa paglaklak ng alak
Continue reading...
37
Sabi mo sa akin tumingala ako sa langit At tingnan ang mga talang kaakit akit Nang ako'y tumingin sa kalangitan Ni isang ningning ay wala akong namataan Nasan ang sinasabi mo? Bakit ang labo mo? Sabi sa isang dyaryong aking nadampot Ang mundo'y puno na ng poot Simoy ng hangi'y hindi na presko Pagsasa walang bahala, eto ang epekto Puro nalang kasi AKO AKO AKO Wala manlang SILA SILA SILA Paano na nga ba ang iba? Parati nalang sila ang taya Kelan ba sila makakalaya Tila ang tadhana'y maramot at madaya Mga walang kamalay malay parati nalang nadadamay sa mga bagay bagay na tayo ang may gawa Tila hindi na nagsawa Sa ilang ulit nang pagmamaka awa Sila ang nagbigay, bumuhay and nagpalago sa ating ekonomiyang nagduduwal ng daan daang salapi at nagbibigay sa atin ng gatas na naiiwan pa sa ating mga labi Tayo? Kelan kaya tayo makapagbibigay? Kanilang pangangailangan parati nalang "mamaya na yan" Kung kelan huli na ang lahat Kung kelan tayo na'y salat Saka lang mapapansin na malapit na tayong mag dildil ng asin Hindi ba pwedeng baliktarin? Baliktarin ang pamamaraan natin Sila naman ang pagbigyan Uhaw na sila sa kalayaan
0
Nov 24, 2015
Nov 24, 2015 at 7:44 AM UTC
Sila nga ba talaga ang hayop?
Matagal na kitang kilala, Matagal na kitang nakikita Minsan nakatayo't paligoy-ligoy Minsan nakaupo't para bang susuko. Parati kitang naririnig, Balita ko'y sikat ka Minsan sa kababaihan, Minsan sa iyong kababalaghan Siguro hindi ko maintindihan Bakit may kislap sa kanilang mata At ngiting di maalis sa kanilang labi Tuwing andyan ka Kasi nga matagal na kitang kilala Ilang buwan, taon na nga ba kita Parating nakikitang nagmumuni-muni Sa iyong sariling pangarap, alaala Pero bakit hindi ata kita kilala? Ako yata'y mali Sa mga hinalang pasubali At siguro'y nagbabakasakali Bakit nga ba sila natutuwa sa'yo? Bakit ka nga ba sikat sa kanila? Bakit ganito ako ngayon? At bakit ako nagsusulat ng isang tula, Tungkol sa'yo?
0
Sep 19, 2015
Sep 19, 2015 at 1:13 PM UTC
Isang Tula Tungkol Sa'yo
Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.
0
Jan 3, 2016
Jan 3, 2016 at 6:05 AM UTC
Guni-guni
Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.
Continue reading...
63
sino ka nga ba, at ika'y dumating bigla? anong rason mo, para biglang magpakita? sa buhay kong magulo sa buhay kong sakit sa ulo tumagal ang mga araw, linggo at buwan ako'y unti unting nasasanay na lagi kang andyan hindi sinasadya, ika'y naging importante laging hinihiling na nariyan ka parati ngunit dumating sa tanong na "ano ba tayo" at ako'y sinagot mo ng "magkaibigan tayo" 'di ko alam kung anong dapat kong maramdaman ngunit ang masasabi ko lamang, ako'y iyong nasaktan aaaminin kong ako'y umasa't naging tanga, sa mga kilos **** naakit akong talaga akala ko kasi'y parehas tayo ng damdamin ngunit ikaw pala ay hindi para sakin
0
Feb 4, 2017
Feb 4, 2017 at 6:48 AM UTC
tula para sa'yo
Binagtas ang rumaragasang ilog Tubig sa leeg ay lampas Sa lusak pa rin sumayad ang talampakan kahit nagsitaasan na parang alon -makupad nang umahon Naaninag sa tumok ng kugon ang kweba Doon nagpasyang humimpil Di muna bumalik ng tahanan dahil ang sidhi ay di masupil, ang sakit ay di matigil Sa kapanlawan ay tumambad sa isip ang pamana ng itay na parati sa lukbutan- isang papel Nakasulat ang iba't ibang matalinhagang pangkukulam di maka-Diyos, maaaring di maka-totohanan Paano kung sisimulan sa katapusan Masaliwa ang lahat na nagdaan Kung makukuha ang pintuho ng paraluman na siyang puno't dulo ng napapariwarang pag-iibigan ay doon lamang magkaroon ng tiwasay Bago ang kulam Gustong isiwalat ang talambuhay para lalo watasan Sa bawat pahina'y mapa timbang-timbang kung sino ang ihuhukom sa hangganan
0
Jan 3, 2019
Jan 3, 2019 at 5:16 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #41
I. Nakilala ka dahil sa isang kaibigan, Di nagtagal, tayo'y nagkamabutihan. Walang araw na hindi nagkakausap, Tuwing nagmemensahe ka ako'y parang nasa ulap. II. Nakilala pa natin ang isa't-isa. Tandang-tanda ko pa nung una tayong magkita, Hindi ko maalis sayo aking mga mata, Pero ramdam ko ika'y sakin ay ilang pa. III. Unang larawan na tayo'y magkasama, Proud na proud ko pang ipinakita sa tropa. Ako na ata ang pinaka-masaya nung araw na 'yun, Dinarasal na sana parati nalang ganun. III. Nagpatuloy ang ating palitan ng matatamis na salita, Pero kada-araw na lumilipas na araw, tila ika'y nanlalamig ata. Hinayaan ko, kahit na hulog na hulog na ako sa'yo. Sabi ko sa sarili ko: "Wala kang karapatan mag-tampo dahil di naman kayo." IV. Nagsawa na ako sa ganoong estado kaya't nagtanong ako ulit: "Ano ba ang meron tayo? Kasi mahal kita, eh ako ba?" Hindi ka umimik, nagpumilit kang ibahin ang usapan. Tinanong ko ulit ang aking sarili kung; "Itutuloy ko pa ba ang laban?" V. "Hindi kita kayang mahalin gaya ng pagmamahal mo sa akin." Ang ganda ng umaga ito, tapos ganito ang bungad mo? "Bakit ano ang dahilan, gusto kong maliwanagan?" Tanong ko. "Gusto na niya makipagbalikan. Patawarin mo ako." VI. Halos gumuho ang mundo ko sa nabasa ko. Para akong natutulog ng mahimbing, tapos binuhusan ng yelo. Alam ko namang hahantong sa ganito, Buti na lamang handa ako, pero di ko akalain bakit sa araw pa na 'to? VII. Masyado akong nagpadala sa mga ngiti mo, Hinahanap-hanap ko pa presensya mo, Hulog na hulog na ako, kasi akala ko kaya mo ako. May kalakihan ako, pero sana nagsabi kang hindi mo ako kayang masalo. VIII. Ikaw ang bumuo sa mga araw ko, Pero ikaw rin pala ang wawasak nito. Lumaban ako--kasi akala ko kaya mo rin akong ipaglaban, Pero mas piniling **** balikan yung taong minsan ka nang iniwan.
0
May 10, 2016
May 10, 2016 at 10:14 PM UTC
Pa-Fall
I. Nakilala ka dahil sa isang kaibigan, Di nagtagal, tayo'y nagkamabutihan. Walang araw na hindi nagkakausap, Tuwing nagmemensahe ka ako'y parang nasa ulap. II. Nakilala pa natin ang isa't-isa. Tandang-tanda ko pa nung una tayong magkita, Hindi ko maalis sayo aking mga mata, Pero ramdam ko ika'y sakin ay ilang pa. III. Unang larawan na tayo'y magkasama, Proud na proud ko pang ipinakita sa tropa. Ako na ata ang pinaka-masaya nung araw na 'yun, Dinarasal na sana parati nalang ganun. III. Nagpatuloy ang ating palitan ng matatamis na salita, Pero kada-araw na lumilipas na araw, tila ika'y nanlalamig ata. Hinayaan ko, kahit na hulog na hulog na ako sa'yo. Sabi ko sa sarili ko: "Wala kang karapatan mag-tampo dahil di naman kayo." IV. Nagsawa na ako sa ganoong estado kaya't nagtanong ako ulit: "Ano ba ang meron tayo? Kasi mahal kita, eh ako ba?" Hindi ka umimik, nagpumilit kang ibahin ang usapan. Tinanong ko ulit ang aking sarili kung; "Itutuloy ko pa ba ang laban?" V. "Hindi kita kayang mahalin gaya ng pagmamahal mo sa akin." Ang ganda ng umaga ito, tapos ganito ang bungad mo? "Bakit ano ang dahilan, gusto kong maliwanagan?" Tanong ko. "Gusto na niya makipagbalikan. Patawarin mo ako." VI. Halos gumuho ang mundo ko sa nabasa ko. Para akong natutulog ng mahimbing, tapos binuhusan ng yelo. Alam ko namang hahantong sa ganito, Buti na lamang handa ako, pero di ko akalain bakit sa araw pa na 'to? VII. Masyado akong nagpadala sa mga ngiti mo, Hinahanap-hanap ko pa presensya mo, Hulog na hulog na ako, kasi akala ko kaya mo ako. May kalakihan ako, pero sana nagsabi kang hindi mo ako kayang masalo. VIII. Ikaw ang bumuo sa mga araw ko, Pero ikaw rin pala ang wawasak nito. Lumaban ako--kasi akala ko kaya mo rin akong ipaglaban, Pero mas piniling **** balikan yung taong minsan ka nang iniwan.
Continue reading...
45
sa pagbukas ng aking mga mata ikaw agad ang gusto kong makita sa umaga na gustong lunurin ng saya lunurin ng ikaw hinahanap ang nawalang "ikaw" nasaan ang "ikaw" nasaan kaba? kagabi lang katabi ka pero ngayon wala kana anung kalokohan to'? umupo ako at iniisip na ikaw ay umalis ng hindi nagpapaalam ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? gumawa ako ng mainit na tsokolate na paborito natin inumin parati walang emosyon ang aking nararamdaman ang maliit na butas sa aking puso, na tinutusok ng kalungkutan ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? sa pagbukas ng pinto ng ating aparador naisip ko na baka nagtago kalang para ako'y iyong gulatin handa sa kaba ng iyong hindi pag-alis sa aking pagbukas hinahanp kita hindi moko ginulat bakit hindi mo ako ginulat? hindi ka nagtago nasaan kaba? sinara ko ulit ang pintuan ng aparador niloloko ang sarili na ako'y gugulatin ulit sa pagbukas ko wala kapadin don hindi kapa din nagpapakita nakita kong nakasabit ang damit mo ang iyong amoy ang mahalimuyak na amoy ng paborito **** pabango na sana malanghap ko pa na sana malanghap ko pa ang amoy ng iyong pagdating nakita na kita sa letrato nating dalawa tinitignan ang ating mga imahe tinitignan ang ating mga ala-ala binabalikan kung anung meron pa takot bumitaw sa tadhanang biglang umayaw mga letratong tayo ay masaya tayo ay magkasama tayo na punong puno ng tawa nakita ko ang letrato na paborito nating dlawa pero ikaw hindi parin kita makita makikita pa kaya kita? hinanap kita nilibot ko ang bawat sulok pinuntahan ang dating tagpuan sinilip ang dilim ng kalungkutan binukas ang posibleng pinagtaguan hinahanap ka saan-saan tinanong ang mga tao sa lansangan hindi parin kita makita saan kaba tama na ang taguan magpakita kana lumabas kana sige na labas na ayoko nang magisa tinanggap ang katotohanang ikaw ay wala na na iniwan mokong walang ideya kung nasan ka saan kaba nagpunta? kung alam kolang na akoy iiwan mo edi sana ikinulong kita kung alam kolang na ikaw ay aalis edi sana ikinandado nalang kita sana sumulat ka manlang o kaya nagiwan ng ideya kung nasaan ka man habang ako nandito parin hinihintay ang iyong pagbabalik nakahiga sa kama nagpapahinga katabi ang mga unan mga basang unan na nilunod ng luha at iniisip ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM?
0
Jul 22, 2017
Jul 22, 2017 at 1:30 PM UTC
tula ni VJ: "umalis ng hindi nagpapaalam"
sa pagbukas ng aking mga mata ikaw agad ang gusto kong makita sa umaga na gustong lunurin ng saya lunurin ng ikaw hinahanap ang nawalang "ikaw" nasaan ang "ikaw" nasaan kaba? kagabi lang katabi ka pero ngayon wala kana anung kalokohan to'? umupo ako at iniisip na ikaw ay umalis ng hindi nagpapaalam ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? gumawa ako ng mainit na tsokolate na paborito natin inumin parati walang emosyon ang aking nararamdaman ang maliit na butas sa aking puso, na tinutusok ng kalungkutan ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? sa pagbukas ng pinto ng ating aparador naisip ko na baka nagtago kalang para ako'y iyong gulatin handa sa kaba ng iyong hindi pag-alis sa aking pagbukas hinahanp kita hindi moko ginulat bakit hindi mo ako ginulat? hindi ka nagtago nasaan kaba? sinara ko ulit ang pintuan ng aparador niloloko ang sarili na ako'y gugulatin ulit sa pagbukas ko wala kapadin don hindi kapa din nagpapakita nakita kong nakasabit ang damit mo ang iyong amoy ang mahalimuyak na amoy ng paborito **** pabango na sana malanghap ko pa na sana malanghap ko pa ang amoy ng iyong pagdating nakita na kita sa letrato nating dalawa tinitignan ang ating mga imahe tinitignan ang ating mga ala-ala binabalikan kung anung meron pa takot bumitaw sa tadhanang biglang umayaw mga letratong tayo ay masaya tayo ay magkasama tayo na punong puno ng tawa nakita ko ang letrato na paborito nating dlawa pero ikaw hindi parin kita makita makikita pa kaya kita? hinanap kita nilibot ko ang bawat sulok pinuntahan ang dating tagpuan sinilip ang dilim ng kalungkutan binukas ang posibleng pinagtaguan hinahanap ka saan-saan tinanong ang mga tao sa lansangan hindi parin kita makita saan kaba tama na ang taguan magpakita kana lumabas kana sige na labas na ayoko nang magisa tinanggap ang katotohanang ikaw ay wala na na iniwan mokong walang ideya kung nasan ka saan kaba nagpunta? kung alam kolang na akoy iiwan mo edi sana ikinulong kita kung alam kolang na ikaw ay aalis edi sana ikinandado nalang kita sana sumulat ka manlang o kaya nagiwan ng ideya kung nasaan ka man habang ako nandito parin hinihintay ang iyong pagbabalik nakahiga sa kama nagpapahinga katabi ang mga unan mga basang unan na nilunod ng luha at iniisip ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM?
Continue reading...
82
Niccolo di bernardo di Machiavelli Ang taong may pera ngunit di makabili Ng mga bagay para sa kanyang sarili Inuuna parati ang bisyong pambababae Ngunit kelan ba ang araw na nagkaroon ka ng ***** Akoy nagtataka dahil Pogi ka naman di lang halata Nakikita kitang laging sawi, Ang sagot mo “sa susunod nalang babawi” Paulit ulit at parati, di ka nagsasawa laging may pili Niccolo, Niccolo, ang buhay mo man ay magulo May makapagbagbagbagbag damdaming kwento Tagus sa balat at sagad buto Hanep ang yong liriko, liriko Niccolo, Niccolo, ang isipan **** magulo Sa larangang paborito Kakaibang istilo mo, Niccolò Babangon Ilang beses man madapa, Ang pangarap mo ay makukuwa Pagkat ang sipag moy di matutumbasan Apak apakan ka man ng sino man, Walang kang pake alam, bastat deretso kalang At sa iyong pananaw, prinsipyong di maagaw Isip Di mababaw, pagkat ayaw mo ng hilaw Dahil.... Niccolo, Niccolo, ang buhay mo man ay magulo May makapagbagbagbagbag damdaming kwento Tagus sa balat at sagad buto Hanep ang yong liriko, liriko Niccolo, Niccolo, ang isipan **** magulo Sa larangang paborito Kakaibang istilo mo, Niccolò
0
Nov 1, 2018
Nov 1, 2018 at 9:02 AM UTC
Niccolo di Bernardo di Machiavelli
Kailan mo kaya mapapansin Ang isang katulad ko Parati na lang hanggang tingin Ang abot kaya ko Makausap ka'y di ko magawa sapagkat nahihiya Maraming tao ang nakapaligid sayo Isang tingin, isang iglap Ika'y maglalaho
0
Sep 14, 2019
Sep 14, 2019 at 6:32 AM UTC
Paghanga mula sa malayo
kahit sabihing sandali hindi ako nag-atubili bakas sa mga labi ang aking mga ngiti makasama ka'y nag pauwi sa aking pighati kaya kahit sa sandali pangamba ko'y pinawi kahit sabihing sandali oras nama'y bumabagal at gustong ulit-uliting muli at sa iyo'y sumandal kaya't sandali huminahon ka man lang wag mag madali nais kang samahan at nasa alaala ko parati na bago umuwi mga kamay nati'y nagdampi kaya sa pagtalikod ay nakangiti at ang puso ko'y humihikbi sa tuwing ako'y iyong nilalapitan kaya sa mga susunod na sandali makasama'y aking aasahan
0
Dec 14, 2020
Dec 14, 2020 at 1:51 PM UTC
sandali.
ikaw parin tinitibok ng puso ko ikaw parin tanging nasa isip ko ikaw parin pinapangarap makatabi sa gabi ikaw parin hinahanap pagkagising sa umaga ikaw parin kahit malayo na ikaw parin kahit iba na ikaw parin hanggat humihinga pa hindi magbabago pag - ibig ko sayo tag - init, tag -ulan, tag - lamig tag- lagas mahalin ka parati araw at gabi inaasam palagi iisipin sa bawat sandali tag - araw, tag - ulan tag - lagas, tag - lamig pag - ibig ko ay mananatili sa ilalim ng lihim ako lamang nakakaalam at ang buwan
0
Aug 4, 2017
Aug 4, 2017 at 1:26 AM UTC
ikaw pa rin
Pahinga ka muna Mukhang pagod kana Ilang milya na ba nalakad Bago ka tuluyang dito mapadpad Hindi mo kailangan parating mag-madali Tipong bawat araw na lamang ay nag-aatubili Sapagkat hindi ganiyan ang turo ng buhay Ika'y parati nasa unahan sa karamihan nakahiwalay Kung minsan dapat mo ring maranasan sa hulihan Nang malaman mo ang tunay na kahulugan Nang kasiyahan matapos ang tagumpay Kahit sugat-sugat ang katawan at ang paa'y pilay Pahinga ka muna Mukhang pagod kana Sa karera ng buhay Na 'di mo dapat itunuring na ganoong bagay Ayos lang mag-kamali Makailang beses mang maulit muli Dahil kung minsan kailangan mo matuto Mula sa pagkakamali na kung saan ka nalito Huminto ka ng sandali H'wag kang mag-madali Pakinggan ang pusong sumasambit Hindi mo kailangan lahat ng bagay ipilit Tandaan mo walang tunay na katagumpayan Sa isang tao na napipilitan Kaya ikaw na ay tuluyang huminto Nang dahil 'di talaga 'yan ang gusto
0
Dec 26, 2020
Dec 26, 2020 at 7:20 AM UTC
"Tigil na"
Sa ngalang makahiya ay nawawari Palaging nag-iisa at nangingimi Daho'y tumitikom kapag nasasagi Kahiman sa patak ng ulan sa gabi ay tila may alerhiya't pangangati Di nababatid kung mayro'ng ipagsabi Dalawin ng hangi'y siya rin magtimpi Sinanay na pumipinid ang sarili Kaya lubhang masukal maiintindi Nakikitang walang pahayag 't lunggati Sa banayad na sanggi'y humahapdi Ang buong tangkay ay parang nababali Sinadya na labis ang sanggalang dagli Sapagkat takot na mahipo parati At sa kinabukasa'y bubuka muli Matampuhing halamang namamalagi Sa diwa'y natigalgal nang kumukubli Anong alamat 't pinanggalingang uri Bakit ang iba ay ayaw kumandili Sa lalang ng D'yos nasasaktan sa anggi Lapain man ng pantas ang mga bahagi Ay di matalos kung bakit tumutupi Ang kaganapan ng agham 'y lumalapi Sa pagkagulumihanan ng pagsuri Guwang sa bahay ng dunong nanatili Yaon taglay na mga tinik ay mumunti Madalas nagagambala't inaapi Ng mapangahas na palad at daliri Dahil sa tingi'y manunusok ang gawi Tinuring kapintasa'y ikinamuhi Kung hahawaka'y nangungulubot dali Umuurong ang awra kahit tanghali Duwag sa damdamin - puro atubili Nagbabantulot ang kilos at ugali Balasik na katangia'y itinanggi
0
Jan 31, 2020
Jan 31, 2020 at 6:24 PM UTC
Makahiyang pag-ibig
Naging masaya ako ng dumating ka sa buhay ko Parati tayong magkausap lahat sinishare mo Mabilis na nagkasundo naging close pa nga tayo Masaya ako na sa work, ikay ang unang kaibigan ko. Pero ewan ko ba sa puso kong ito Sa tagal nating magkasama parang nahulog na sayo Kasi naman si kupido pinana pa tong puso ko Tuloy naguguluhan kung ano ba talaga ang nararamdaman ko Gusto ko sanag ipagtapat tinatagong lihim ko Na ako’y talaga naming nahuhulog na sa’yo Ngunit paano ko sasabihin kung may iba ka nang gusto Masira masira lang pagkakaibigan nating nabuo Sana’y dumating ang panahong lumakas ang loob ko Nang masabi ko sayo itong nararamdaman ko Hahamakin ang COI at kahit ano pa mang hadlang Pagmamahal ko sayo masabi ko lamang.
0
Oct 5, 2017
Oct 5, 2017 at 5:40 AM UTC
Pusong Nag-aalangan
Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw, sasambitin ko sa kan'ya na alam mo ba, ikay isang batang maraming talento. Mapapahanga sa'yo ang mga tao nang dahil sa pag-kanta mo. Hahanap-hanapin nila boses na napakaganda, mistulang anghel ang umaawit kapag narinig na. Lahat ng kanilang mata'y sa'yo titig kapag inumpisahang umawit, 'di sila kukurap kahit saglit. Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw, papayuhan ko s'ya na marami kang makikilala kaibigan man at kaaway, mayroong mananatili at aaalis, may mamaalam at 'di na muling babalik. May makikilala ka na isang pag-ibig, mamahalin ka niya. Gabi't araw ka niyang ipapanalangin na sana maayos kalagayan mo. Siya sa'yo mag-aalala kung kumain kana ba o may sakit ka. Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw, Ipapaalam ko sa kan'ya na kay raming paghihirap ang dinaranas mo, pero sa kabila nito ay hindi ka sumusuko, parati mo kinayakayanang lampasan. Isa kang napakatatag na babae na hindi agad aatras sa ano mang pag-subok sa harap, parati kang nag-papatuloy na may bitbit na ngiti sa mukha na hindi basta-basta mabubura. Kung makakausap ko man ang batang ikaw, babanggitin ko sa kan'ya na huwag kang mag-alala ang hinaharap mo ay nasa maayos na kalagayan. Kasama n'ya iyong pamiya at minamahal siya. Huwag kang mag-alala sa kinabukasan, pag-tuunan mo ng pansin ang kasalukuyan, sulitin mo ang bawat araw para maging masaya, dahil ang kinabakusan ay malayo pa ang kasalukuyan ay nasa harap na.
0
Dec 28, 2020
Dec 28, 2020 at 8:26 AM UTC
"Natatangi Ka"
heto nanaman, ang oras na kinakatakutan, na ako’y bibitawan, sa araw na kasalukuyan, na ikaw ay na sa kalungkutan. heto na ang wakas mayroon pang konting oras, para bigkasin sayo ng malakas, mamahalin kita kahit wala ng bukas subalit ang sakit ng damdamin, kailangan kayanin, dahil wala na ang dati, pero narito parin ako parati.
0
Aug 23, 2017
Aug 23, 2017 at 8:07 AM UTC
Insert title
Nangarap lang naman ng isang pag-ibig Na kayang magtagal sa aking mga bisig Ngunit bakit ganoon kadaya ang tadhana? Parati na lamang naiiwan at namamaalam. Wagas na pagmamahal ay kayang ialay Ngunit kahit nilalako na ang pag-ibig Walang sinuman ang tumatanggap Walang sinuman ang kayang tumagal Hanggang dito na lang ba talaga tayo? Wala na bang pwede pang iareglo? Pinagdasal na umabot sana sa simbahan Ngunit mukhang ako lang talaga ang umasa Ang pinakamasakit sa lahat ng 'to? Yung naiwan kang nag-iisip na baka Pwede pang isalba kung anong meron Pero hindi ka pinayagang gumawa ng hakbang Kaya 'eto't nagmumukmok sa isang tabi Iniisip kung ano bang nagawang mali Kasi ang mga rasong "hindi ikaw, ako" Ay mas masakit pa sa "may iba ako" Mas maiintindihan ko pa kung ang pag-ibig Na kay tagal kong pinaghirapan ay bigla na lang maglaho Kaysa sa mga rasong malabo namang basahin At ang mga mala-bugtong na sagot sa aking mga tanong Namamaalam muli sa pag-ibig na hindi nagtagal Na kahit anong pilit ang aking gawin, walang nararating Walang kapangyarihang baguhin ang kasalukuyan Ang mga pinanghawakan dumudulas sa aking mga kamay. Hanggang sa mawala sa puso Isisigaw ang pagmamahal sa'yo Sambit ng mga labi ang ngalan mo Hanggang ang pag-ibig ay maglaho.
0
Mar 25, 2019
Mar 25, 2019 at 6:40 AM UTC
Dulo
Puno ng ngiti, Puno ng sigla, Itong mga labi, Na muling sumaya. Sa bawat pag-uusap, Di maipagkakaila ang sabik, Tinig mo ang hinahanap, Na sa mga tainga ko'y humalik. Lumbay ay lumalala, Dahil walang magawa, Ngunit dahil sa'yo, Nabubuo araw ko. Sana ganito nalang araw-araw, Ilang beses man lumubog ang araw, Kahit ang buwan makailang ulit lumitaw, Gusto kong saya muna ang mangibabaw. Subalit di ko naman hawak ang lahat, Kaya dito ako't nagpupuyat, Isisiwalat ang mga gusto, Na sana parating ganito.
0
May 29, 2017
May 29, 2017 at 8:51 PM UTC
Parati
Mahilig ka sa mga bulaklak lalo na 'yong may mga matitingkad na kulay. Hilig mo sila dahil kaya ka nilang pakinggan. Walang bahid ng panghuhusga. Naiintindihan nila ang mga kuwento na bihira **** ibahagi sa iba. Ilang beses na nilang nasilayan ang mga pag-ibig, ang mga sakít, ang kung paano ka mag-ipon ng tapang, ang kung paano ka maduwag. Matalik mo siláng mga kaibigan. Mahilig ka sa mga bulaklak at parati kang umaasa na dadalhan ka niya ng mga ito. Hindi ka nabigo. Hindi ka nabibigo. Gaya ng mga paborito **** rosas, tulips, at mariposa, nagagawa niyang ika'y intindihin. Makailang ulit niya na ring nakita kang umiyak, tumawa, matakot, at magmahal. Gaya ng mga paborito **** santan, sampaguita't gumamela, pamilyar na siya sa iyong mga damdamin. Sa madaling salita, mahilig ka sa mga bulaklak. Pero hindi yaong mga gáling sa akin.
0
Jun 2, 2021
Jun 2, 2021 at 11:21 PM UTC
she loves me? she loves me not.
Sana— matagpuan mo na, ang tao na ituturing kang tahanan, 'yong parati sa'yong uuwi, 'yong patatawanin ka— matapos ang nakakapagod na maghapon. Sa dinami-rami ng taong kaniyang nakakasalubong; Ikaw at ikaw parin kaniyang pinipili, hindi sumusulyap sa iba, deritso ang tingin at hakbang ng mga paa. At, sa kailaliman ng kaniyang puso, alam niya kung ano'ng gusto mo. Ang umuwi s'ya saiyo, matapos makidigma sa magulong mundo
0
Feb 26, 2022
Feb 26, 2022 at 7:53 AM UTC
Tahanan