Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"malinis" poems
Boom! Pagsabog! Na sa aking dibdib ay kumabog! Ang isip at kaluluwa ko'y nabubulabog! Ito nga ba'y himig ng kapayapaan o himig ng digmaan? Isa akong musmos na batang---- naninirahan sa isang bayan, Dito ako lumaki at nagkaroon ng pangalan, Bayang Marawi ang lupang aking sinilangan, Isang bayang tanyag sa kaunlaran, Ngunit ngayo'y nagiging usap-usapan sa t.v, radyo at maging sa pahayagan. Hindi ko malilimutan ang gabing nagdaan, Gabi!--- ng ika-23 ng Mayo ang nagpinta sa aking pusong sugatan, Isa ako sa mga nawalan ng magulang, at saksi sa karahasan na walang katapusan, Hudyat ng pagguho ng pag-asang aking pinanghahawakan. at habang aking pinagmamasdan, Isa-isang nabubulagta at dugu-an, Ang aking mga kamag-anak at kaibigan, at sila'y.....wala na----- wala ng malay at nakahandusay. Wala akong magawa kundi ang tumakbo ng tumakbo, kumarepas ako ng takbo.....ng isang napakabilis na takbo.... nanginginig sa takot...pagod na pagod... humihingal.... Iyak ng iyak at nagsusumamo at habang ako'y papalayo ng papalayo-------- Naisip ko: "Saan ako patutungo?" "Sa mga pangyayaring ito sino ang namumuno?" Sila ba'y mga Muslim o Kristiyano?" Ngunit maging sino man sila---- Sila'y hindi santo na may pusong bato, Dahil sila'y pumapatay ng kahit na sino, at ito'y hindi makatarungan at makatao. Ang sakit....Oo ang saklap...ang bayan na naghahatid ng kaunlaran, Ngayon ay nabubura at nag-iiwan ng isang malagim na ala-ala, Nagsisilbing aral sa tuwina at nagpa-paalala, Na kinakailangan ng isang may malinis na adhikain at tapat sa tungkulin ang namamahala. Ano nga ba ang hatid ng kaguluhang ito? Kaginhawaan o Kahirapan? Kabuhayan o Kamatayan? Ang katotohanang ito'y-------- Isang malagim na karimlan! Pagluha para sa aming mga kabataan, Crestine Cuerpo at pagmamaka-awa para sa darating naming kinabukasan, Oo.....masakit ang mawalan, Ngunit kailangan kong maging matapang, Dahil ako'y isang Pilipinong handang lumaban, Kaya't sigaw ko Pagbabago! Katarungan! Sa mga kinauukulan: Nasaan? Nasaan? ang inyong pagmamalasakit sa kapwa at sa bayan? Kung sa isip at puso niyo'y para lamang sa pera at kapangyarihan? Kapatid... Kapuso.... Kabarkada.... at Kapamilya....... Gumising ka ang lahat ay may-----hangganan.
0
Aug 13, 2017
Aug 13, 2017 at 6:36 AM UTC
rizal200
Tinig Ng Isang Batang Marawi
Boom! Pagsabog! Na sa aking dibdib ay kumabog! Ang isip at kaluluwa ko'y nabubulabog! Ito nga ba'y himig ng kapayapaan o himig ng digmaan? Isa akong musmos na batang---- naninirahan sa isang bayan, Dito ako lumaki at nagkaroon ng pangalan, Bayang Marawi ang lupang aking sinilangan, Isang bayang tanyag sa kaunlaran, Ngunit ngayo'y nagiging usap-usapan sa t.v, radyo at maging sa pahayagan. Hindi ko malilimutan ang gabing nagdaan, Gabi!--- ng ika-23 ng Mayo ang nagpinta sa aking pusong sugatan, Isa ako sa mga nawalan ng magulang, at saksi sa karahasan na walang katapusan, Hudyat ng pagguho ng pag-asang aking pinanghahawakan. at habang aking pinagmamasdan, Isa-isang nabubulagta at dugu-an, Ang aking mga kamag-anak at kaibigan, at sila'y.....wala na----- wala ng malay at nakahandusay. Wala akong magawa kundi ang tumakbo ng tumakbo, kumarepas ako ng takbo.....ng isang napakabilis na takbo.... nanginginig sa takot...pagod na pagod... humihingal.... Iyak ng iyak at nagsusumamo at habang ako'y papalayo ng papalayo-------- Naisip ko: "Saan ako patutungo?" "Sa mga pangyayaring ito sino ang namumuno?" Sila ba'y mga Muslim o Kristiyano?" Ngunit maging sino man sila---- Sila'y hindi santo na may pusong bato, Dahil sila'y pumapatay ng kahit na sino, at ito'y hindi makatarungan at makatao. Ang sakit....Oo ang saklap...ang bayan na naghahatid ng kaunlaran, Ngayon ay nabubura at nag-iiwan ng isang malagim na ala-ala, Nagsisilbing aral sa tuwina at nagpa-paalala, Na kinakailangan ng isang may malinis na adhikain at tapat sa tungkulin ang namamahala. Ano nga ba ang hatid ng kaguluhang ito? Kaginhawaan o Kahirapan? Kabuhayan o Kamatayan? Ang katotohanang ito'y-------- Isang malagim na karimlan! Pagluha para sa aming mga kabataan, Crestine Cuerpo at pagmamaka-awa para sa darating naming kinabukasan, Oo.....masakit ang mawalan, Ngunit kailangan kong maging matapang, Dahil ako'y isang Pilipinong handang lumaban, Kaya't sigaw ko Pagbabago! Katarungan! Sa mga kinauukulan: Nasaan? Nasaan? ang inyong pagmamalasakit sa kapwa at sa bayan? Kung sa isip at puso niyo'y para lamang sa pera at kapangyarihan? Kapatid... Kapuso.... Kabarkada.... at Kapamilya....... Gumising ka ang lahat ay may-----hangganan.
Continue reading...
62
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa. naalala mo pa ba noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat, sa may malinaw at malinis na sapa? ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha, pagtupi ng mga obra: mga bangkang gawa sa papel, na ating pinapanood ang pag-anod sa tubig na banayad na dumadaloy; nagpapadala lang sa agos. at hindi, hindi ito isang paligsahan o karera. ang tanging pakay ay malibang at magsaya. kung lumubog o masira man ang ating mga bangka, ayos lang, gumawa na lang ng iba. pero ngayon, tayo ay lumaki at tumanda. pati lunan natin ay nag-iba. sa ating pagtingala, hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita, kundi ang bughaw na langit na walang anuman ang makakadaig sa lawak at laya. at siyempre, ang ating malinaw na sapa ay humantong na sa karagatan. di matalos ang hangganan, di matalos ang lalim. maraming tinatagong lihim. nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel. at dito sa dagat,   nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi araw-araw may digmaan sa laot. kalaban natin ang mabagsik na hangin, mga higanteng alon, mga piratang nananamantala, pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod. pero bago pa man magsimula ang digmaan, tayo na ang panalo. walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso. sa ating paglingon mapapagtanto na hindi masukat ang layo ng narating na pala at mararating pa natin. matagal nang wala ang gubat at sapa, napalitan na rin ang mga mumunting bangka. ngunit ako, ay nandito pa at patuloy na mananatili kahit na magkaiba at magkalayo ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko. 'di bale iisa lang naman ang Kapitan, iisa lamang ang kayamanan na hinahanap, iisa lamang ang lupain na tinutungo. hindi talaga matiwasay at madali ang paglalayag dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya kung dumanas man ng sindak at lungkot, huwag maniwala sa lawak at lalim na natatanaw sa mga alon; kasi kahit saan man mapadpad, kahit saan man ihatid ng tadhaha, nandito lang ako.
0
Jun 19, 2015
Jun 19, 2015 at 2:33 AM UTC
marge-redelicia
layag
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa. naalala mo pa ba noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat, sa may malinaw at malinis na sapa? ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha, pagtupi ng mga obra: mga bangkang gawa sa papel, na ating pinapanood ang pag-anod sa tubig na banayad na dumadaloy; nagpapadala lang sa agos. at hindi, hindi ito isang paligsahan o karera. ang tanging pakay ay malibang at magsaya. kung lumubog o masira man ang ating mga bangka, ayos lang, gumawa na lang ng iba. pero ngayon, tayo ay lumaki at tumanda. pati lunan natin ay nag-iba. sa ating pagtingala, hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita, kundi ang bughaw na langit na walang anuman ang makakadaig sa lawak at laya. at siyempre, ang ating malinaw na sapa ay humantong na sa karagatan. di matalos ang hangganan, di matalos ang lalim. maraming tinatagong lihim. nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel. at dito sa dagat,   nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi araw-araw may digmaan sa laot. kalaban natin ang mabagsik na hangin, mga higanteng alon, mga piratang nananamantala, pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod. pero bago pa man magsimula ang digmaan, tayo na ang panalo. walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso. sa ating paglingon mapapagtanto na hindi masukat ang layo ng narating na pala at mararating pa natin. matagal nang wala ang gubat at sapa, napalitan na rin ang mga mumunting bangka. ngunit ako, ay nandito pa at patuloy na mananatili kahit na magkaiba at magkalayo ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko. 'di bale iisa lang naman ang Kapitan, iisa lamang ang kayamanan na hinahanap, iisa lamang ang lupain na tinutungo. hindi talaga matiwasay at madali ang paglalayag dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya kung dumanas man ng sindak at lungkot, huwag maniwala sa lawak at lalim na natatanaw sa mga alon; kasi kahit saan man mapadpad, kahit saan man ihatid ng tadhaha, nandito lang ako.
Continue reading...
70
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
0
Jul 12, 2015
Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC
marlo-cabrera
Jebs.
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
Continue reading...
44
sumulat ako ng elehiya ginamit ko lahat ng palasak na salita ninais ko ang naunsiyaming kapayapaan: yaong hindi bayolente't nababahiran ng dugo't karahasan mayroon pa naman sigurong mas malinis na paraan, 'yun, 'y-'yun bang legal at dinaraan sa reporma 'yaong tulad ng kay rizal! tama! yaong may diplomasya tumigil ako pansamantala upang bumuklat ng pahina napakarami nang rebolusyong hindi tulad ng inihahatag nila, katulad ng, ah! katulad ng EDSA! nauhaw ako at tumigil pansamantala habang sa lamig ng aking kwarto'y rinig malakas na buhos ng galit ng araw mabuti't nang buksan ko ang mga kurtina, payapang nagwawalis sa bakuran ang kapitbahay may nagpapaligo ng aso't magagarang sasakyan ipinagpasalamat ko ang bubong sa king ulunan. ah, payapa. hindi rinig sa balita ang pandarahas ng militar sa kanayunan ngunit batid ng karamihan, at ang solusyon ika nila ay armadong pakikibaka nanlamig ako at namutla, binaybay ko ang mga taong nakalipas bago ko marinig ang pangangalampag sa aming pintuan pilit kaming inaakusahan, walang dokumento o anumang ebidensya at dumaan ang mga imahe ng militar sa kanayunan: ang daan-daang pamamaslang habang walang kalaban-laban sa huli, wala akong armas na nilundayan sa aking mga huling sandali, para sa sarili ko lamang, sumulat ako ng elehiya
0
Sep 2, 2018
Sep 2, 2018 at 1:07 AM UTC
AndieBonifacio
sumulat ako ng elehiya
sumulat ako ng elehiya ginamit ko lahat ng palasak na salita ninais ko ang naunsiyaming kapayapaan: yaong hindi bayolente't nababahiran ng dugo't karahasan mayroon pa naman sigurong mas malinis na paraan, 'yun, 'y-'yun bang legal at dinaraan sa reporma 'yaong tulad ng kay rizal! tama! yaong may diplomasya tumigil ako pansamantala upang bumuklat ng pahina napakarami nang rebolusyong hindi tulad ng inihahatag nila, katulad ng, ah! katulad ng EDSA! nauhaw ako at tumigil pansamantala habang sa lamig ng aking kwarto'y rinig malakas na buhos ng galit ng araw mabuti't nang buksan ko ang mga kurtina, payapang nagwawalis sa bakuran ang kapitbahay may nagpapaligo ng aso't magagarang sasakyan ipinagpasalamat ko ang bubong sa king ulunan. ah, payapa. hindi rinig sa balita ang pandarahas ng militar sa kanayunan ngunit batid ng karamihan, at ang solusyon ika nila ay armadong pakikibaka nanlamig ako at namutla, binaybay ko ang mga taong nakalipas bago ko marinig ang pangangalampag sa aming pintuan pilit kaming inaakusahan, walang dokumento o anumang ebidensya at dumaan ang mga imahe ng militar sa kanayunan: ang daan-daang pamamaslang habang walang kalaban-laban sa huli, wala akong armas na nilundayan sa aking mga huling sandali, para sa sarili ko lamang, sumulat ako ng elehiya
Continue reading...
21
Tayo ay magkasalungat Magkaiba, hindi tugma At kahit baliktarin mo ang mundo Tayo ay dalawang taong Hindi maipagsasama, Hindi maipapares, hindi din maitutugma Pero mahal pa rin kita Ikaw, Ikaw, na nagmamahal ng iba Ikaw, na mayroon mga mata Na para bang sila ang dahilan kung bakit may mga tala Ikaw, na mayroong bibig Para ngumiti o sumimangot Sa tamis at pait ng buhay Ikaw, na mayroong kamay Para mahawakan ang kamay ng taong mahal mo Ikaw, na mayroong puso, Na naghahanap ng kasabay sa pagtibok nito Ako, Ako, na nagmamahal sa'yo Ako, na mayroon ding mga mata Na nakakakita sa'yo kahit ang kwarto ay punong-puno ng libu-libong tao Ako, na mayroon ding bibig Para ngumiti, tumawa, humalakhak Kahit wala ka sa tabi ko Ako, na mayroon ding mga kamay Na dapat hawak ang iyo Ako, na mayroon ding puso Na hindi pala tutugma ng tibok ng iyo Kasi pabilis ito ng pabilis habang ikaw ay papalapit ng papalapit Pero pakinggan mo sana sa ingay ng 'di tugmang tibok ng puso natin May nagsasabing Mahal kita, gusto kita, ako na lang, sana tayo Pero nandiyan pala siya. Siya, na minamahal mo Siya, na parang buwan kasama ang mga tala Siya, na laging hawak ang kamay mo Siya, ang dahilan kung bakit hindi ko kayang sabihin lahat ng 'to sa harap mo. Tayo, Tayo ay parang tubig at langis, Liwanag at dilim, langit at lupa Mapait at matamis, madumi at malinis Maingay at tahimik, itim at puti Tayo ang perpektong kahulugan ng salitang 'salungat' Sana, Sana magising ako sa katotohanan na mali ang konsepto ng pag-ibig na nalaman ko Na ang pag-ibig pala hindi lagi inaantay, At hindi din lagi naghahanap ng kapalit Sana nagkakilala tayong may lihim na nararamdaman sa isa't-isa Sana kayanin **** magmahal ng higit pa sa kaibigan Sana hindi na lang kayo nagkakilala Sana ikaw ang pangalan na nawawalan ng saysay pag paulit ulit ko itong sinasabi Sana hindi na lang ako lagi kumakapit sa sana. Pangako, Pinangako ko sa sarili ko Na pagkatapos ng tulang 'to Titigil na akong isipin ka Titigil na akong alalahanin ang ngiti mo, ang paggalaw ng iyong bibig tuwing sasabihin mo ang pangalan ko Titigilan na kita sulatan ng tula Titigil na akong mahalin ka At ang huling sana na aasahan kong matupad Na sana tandaan mo, Minahal kita, Ginusto kita, Kahit siya na lang At sana masaya ka.
0
Feb 10, 2016
Feb 10, 2016 at 11:13 AM UTC
jramos
Magkasalungat
Tayo ay magkasalungat Magkaiba, hindi tugma At kahit baliktarin mo ang mundo Tayo ay dalawang taong Hindi maipagsasama, Hindi maipapares, hindi din maitutugma Pero mahal pa rin kita Ikaw, Ikaw, na nagmamahal ng iba Ikaw, na mayroon mga mata Na para bang sila ang dahilan kung bakit may mga tala Ikaw, na mayroong bibig Para ngumiti o sumimangot Sa tamis at pait ng buhay Ikaw, na mayroong kamay Para mahawakan ang kamay ng taong mahal mo Ikaw, na mayroong puso, Na naghahanap ng kasabay sa pagtibok nito Ako, Ako, na nagmamahal sa'yo Ako, na mayroon ding mga mata Na nakakakita sa'yo kahit ang kwarto ay punong-puno ng libu-libong tao Ako, na mayroon ding bibig Para ngumiti, tumawa, humalakhak Kahit wala ka sa tabi ko Ako, na mayroon ding mga kamay Na dapat hawak ang iyo Ako, na mayroon ding puso Na hindi pala tutugma ng tibok ng iyo Kasi pabilis ito ng pabilis habang ikaw ay papalapit ng papalapit Pero pakinggan mo sana sa ingay ng 'di tugmang tibok ng puso natin May nagsasabing Mahal kita, gusto kita, ako na lang, sana tayo Pero nandiyan pala siya. Siya, na minamahal mo Siya, na parang buwan kasama ang mga tala Siya, na laging hawak ang kamay mo Siya, ang dahilan kung bakit hindi ko kayang sabihin lahat ng 'to sa harap mo. Tayo, Tayo ay parang tubig at langis, Liwanag at dilim, langit at lupa Mapait at matamis, madumi at malinis Maingay at tahimik, itim at puti Tayo ang perpektong kahulugan ng salitang 'salungat' Sana, Sana magising ako sa katotohanan na mali ang konsepto ng pag-ibig na nalaman ko Na ang pag-ibig pala hindi lagi inaantay, At hindi din lagi naghahanap ng kapalit Sana nagkakilala tayong may lihim na nararamdaman sa isa't-isa Sana kayanin **** magmahal ng higit pa sa kaibigan Sana hindi na lang kayo nagkakilala Sana ikaw ang pangalan na nawawalan ng saysay pag paulit ulit ko itong sinasabi Sana hindi na lang ako lagi kumakapit sa sana. Pangako, Pinangako ko sa sarili ko Na pagkatapos ng tulang 'to Titigil na akong isipin ka Titigil na akong alalahanin ang ngiti mo, ang paggalaw ng iyong bibig tuwing sasabihin mo ang pangalan ko Titigilan na kita sulatan ng tula Titigil na akong mahalin ka At ang huling sana na aasahan kong matupad Na sana tandaan mo, Minahal kita, Ginusto kita, Kahit siya na lang At sana masaya ka.
Continue reading...
65
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa. naalala mo pa ba noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat, sa may malinaw at malinis na sapa? ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha, pagtupi ng mga obra: mga bangkang gawa sa papel, na ating pinapanood ang pag-anod sa tubig na banayad na dumadaloy; nagpapadala lang sa agos. at hindi, hindi ito isang paligsahan o karera. ang tanging pakay ay malibang at magsaya. kung lumubog o masira man ang ating mga bangka, ayos lang, gumawa na lang ng iba. pero ngayon, tayo ay lumaki at tumanda. pati lunan natin ay nag-iba. sa ating pagtingala, hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita, kundi ang bughaw na langit na walang anuman ang makakadaig sa lawak at laya. at siyempre, ang ating malinaw na sapa ay humantong na sa karagatan. di matalos ang hangganan, di matalos ang lalim. maraming tinatagong lihim. nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel. at dito sa dagat, nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi araw-araw may digmaan sa laot. kalaban natin ang mabagsik na hangin, mga higanteng alon, mga piratang nananamantala, pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod. pero bago pa man magsimula ang digmaan, tayo na ang panalo. walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso. sa ating paglingon mapapagtanto na hindi masukat ang layo ng narating na pala at mararating pa natin. matagal nang wala ang gubat at sapa, napalitan na rin ang mga mumunting bangka. ngunit ako, ay nandito pa at patuloy na mananatili kahit na magkaiba at magkalayo ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko. 'di bale iisa lang naman ang Kapitan, iisa lamang ang kayamanan na hinahanap, iisa lamang ang lupain na tinutungo. hindi talaga matiwasay at madali ang paglalayag dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya kung dumanas man ng sindak at lungkot, huwag maniwala sa lawak at lalim na natatanaw sa mga alon; kasi kahit saan man mapadpad, kahit saan man ihatid ng tadhaha, nandito lang ako.
0
Aug 11, 2015
Aug 11, 2015 at 9:28 AM UTC
phylodophy
Layag
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa. naalala mo pa ba noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat, sa may malinaw at malinis na sapa? ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha, pagtupi ng mga obra: mga bangkang gawa sa papel, na ating pinapanood ang pag-anod sa tubig na banayad na dumadaloy; nagpapadala lang sa agos. at hindi, hindi ito isang paligsahan o karera. ang tanging pakay ay malibang at magsaya. kung lumubog o masira man ang ating mga bangka, ayos lang, gumawa na lang ng iba. pero ngayon, tayo ay lumaki at tumanda. pati lunan natin ay nag-iba. sa ating pagtingala, hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita, kundi ang bughaw na langit na walang anuman ang makakadaig sa lawak at laya. at siyempre, ang ating malinaw na sapa ay humantong na sa karagatan. di matalos ang hangganan, di matalos ang lalim. maraming tinatagong lihim. nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel. at dito sa dagat, nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi araw-araw may digmaan sa laot. kalaban natin ang mabagsik na hangin, mga higanteng alon, mga piratang nananamantala, pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod. pero bago pa man magsimula ang digmaan, tayo na ang panalo. walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso. sa ating paglingon mapapagtanto na hindi masukat ang layo ng narating na pala at mararating pa natin. matagal nang wala ang gubat at sapa, napalitan na rin ang mga mumunting bangka. ngunit ako, ay nandito pa at patuloy na mananatili kahit na magkaiba at magkalayo ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko. 'di bale iisa lang naman ang Kapitan, iisa lamang ang kayamanan na hinahanap, iisa lamang ang lupain na tinutungo. hindi talaga matiwasay at madali ang paglalayag dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya kung dumanas man ng sindak at lungkot, huwag maniwala sa lawak at lalim na natatanaw sa mga alon; kasi kahit saan man mapadpad, kahit saan man ihatid ng tadhaha, nandito lang ako.
Continue reading...
70
isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan
0
Jan 5, 2019
Jan 5, 2019 at 11:18 AM UTC
MiruMcFritz
Maskara
isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan
Continue reading...
63
011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..
0
Jan 15, 2021
Jan 15, 2021 at 12:29 AM UTC
psalmiseta
Kalye
011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..
Continue reading...
59
Sa bawat paghakbang ng paang maputik, anaki'y malugmok ang katawang impis. Hindi iniinda ang ngawit ng bisig, sa bawat paghampas ng pulpol na karit. Mata'y pumapait sa agos ng pawis, di ramdam ang init sa katawang manhid. Sa bawat pagbuhos ng mumunting bagsik, tila sumasaliw sa pintig ng dibdib. Tinig ng sikmura'y parang humihibik, lalong gumagatong sa hapo at sakit. Pilit pinapawi sa tuwing iihip, ang simoy ng hanging tila umaawit. Sa gitna ng hirap na pinagdaanan, ang tanging hiling sa Poong Maykapal. Nawa'y didiligan ang sangkalupaan, at binhi'y tutubo't ang punla'y mabuhay. Sapagkat sa munting pawis-magsasaka, sanlibong sikmura ang pinapasaya. Ang tinik sa paang nakapanghihina, Sanlibong katawan ang pinasisigla. Ginaw ng tag-ulan at init ng sikat, hindi iniinda kahit naghihirap. Para may mahain sa mumunting hapag, at pagsasaluhan na mayroong galak. Ang iba'y inisip kung anong lutuin, ngunit sa kanila'y mayr'on bang mahain. Ito ba ang buhay, Diyos na mahabagin, ang mga nagtanim salat sa makain? Ganito ang buhay ng may gintong kamay, na puno ng lipak, marumi't magaspang. Subalit malinis ang pusong tinaglay, bisig ng daigdig, sa pagod nabuhay. Sila ang bayaning dapat na purihin, sandata'y palakol, tumana'y suungin. Sa bawat pagpatak ng pawis sa tanim, katumbas ang bungang gumigintong butil. ©Raffy Love Canoy |May 2019|
0
May 29, 2019
May 29, 2019 at 8:24 AM UTC
RLCanoy11
Gintong Kamay
Sa bawat paghakbang ng paang maputik, anaki'y malugmok ang katawang impis. Hindi iniinda ang ngawit ng bisig, sa bawat paghampas ng pulpol na karit. Mata'y pumapait sa agos ng pawis, di ramdam ang init sa katawang manhid. Sa bawat pagbuhos ng mumunting bagsik, tila sumasaliw sa pintig ng dibdib. Tinig ng sikmura'y parang humihibik, lalong gumagatong sa hapo at sakit. Pilit pinapawi sa tuwing iihip, ang simoy ng hanging tila umaawit. Sa gitna ng hirap na pinagdaanan, ang tanging hiling sa Poong Maykapal. Nawa'y didiligan ang sangkalupaan, at binhi'y tutubo't ang punla'y mabuhay. Sapagkat sa munting pawis-magsasaka, sanlibong sikmura ang pinapasaya. Ang tinik sa paang nakapanghihina, Sanlibong katawan ang pinasisigla. Ginaw ng tag-ulan at init ng sikat, hindi iniinda kahit naghihirap. Para may mahain sa mumunting hapag, at pagsasaluhan na mayroong galak. Ang iba'y inisip kung anong lutuin, ngunit sa kanila'y mayr'on bang mahain. Ito ba ang buhay, Diyos na mahabagin, ang mga nagtanim salat sa makain? Ganito ang buhay ng may gintong kamay, na puno ng lipak, marumi't magaspang. Subalit malinis ang pusong tinaglay, bisig ng daigdig, sa pagod nabuhay. Sila ang bayaning dapat na purihin, sandata'y palakol, tumana'y suungin. Sa bawat pagpatak ng pawis sa tanim, katumbas ang bungang gumigintong butil. ©Raffy Love Canoy |May 2019|
Continue reading...
37
Sinulat ko ito para sa babaeng inspirasyon ko Sinulat ko to para sa babaeng gusto ko Sinulat ko to kahit di mo gusto Sinulat ko to sa damdaming nanawagan para sayo Sinulat ko to kahit kupas na ang gamit na mga litanya Sinulat ko ito sana'y dinggin at pakinggan Sinulat ko to para sa babaeng mahal at mamahalin ko Sinulat ko to para sayo, aking sinta. Babaeng sinta nakita ko sa'yong matang nakasandal sa pighati hatid ay lumbay at kalungkutan Damdamin mo'y gusot nilukot pinaikot-ikot, kirot ang naidulot Di ka ba napapagod Sa iyong matang luhang di mapigilan pumatak ,umaagos hanggang sa mapagod at makatulog ngunit minsan nauudlot dahil sa sakit na naidulot Bibig at boses na ginapos ng nakaraan sa matatamis mabobolang salita lumipad sa kawalan humantong na bitiwan ka nya Ngayon ay hikbing paudlot udlot, pwede mo na ba ihinto? Para sa taong handa kang hintayin at mahalin ng walang halong kasinungalin at tunay. Handa ang panyo para punasahan ang iyong luha Handa ang tenga para dinggin ang iyong walang katapusan na drama Handa ang mga kamay ipagluto ka punan ang iyong katakawan Handa ang boses para ikaw kantahan kahit sa lumang paraan na tawag ay harana Handang handa kang paglingkuran kahit labhan ang damit ng iyong mga kuya Handa kang samahan sa iyong kasiyahan lalo na sa panahon ng iyong kalungkutan Handang gawin ang lahat ng makakaya para ikaw mapasaya lamang Handa iaalay ang sarili sa Diyos at hubugin ang sarili para maging karapat dapat sayo at sa pag ibig **** alay Handa ako ipakilala ka sa aking pamilya Handa kang hintayin kahit gano man katagal Handa ako na patunayan ang bawat pangako na nakasulat dahil dapat ang isang lalaki ay may isang salita Handang handa ako mahalin at ipaglaban ka sinta. Kapal man ng mukha ang sayo'y iharap Wag mo sana tingan sa itsura sana makita mo ang puso kong malinis ang intensyon totoong tunay Pakiusap muling buksan ang iyong sugatan hilom na puso; Para sa lalake di uso ang laro Sa bawat bigkas na taludtod Pangako sayo di mapupudpod Puso **** naupod napagod Di na mauulit ang pagkakataon na iyon Sayo'y di kahit kelan mapapagod Intidihin ka sa bawat pagkakataon Respeto at pangunawa ang aahon Para sa panahon sa muling pagkakataon Andito lang ako andito ako naghihintay at maghihintay sayo
0
Mar 4, 2018
Mar 4, 2018 at 2:05 AM UTC
standinakashi
Handa
Sinulat ko ito para sa babaeng inspirasyon ko Sinulat ko to para sa babaeng gusto ko Sinulat ko to kahit di mo gusto Sinulat ko to sa damdaming nanawagan para sayo Sinulat ko to kahit kupas na ang gamit na mga litanya Sinulat ko ito sana'y dinggin at pakinggan Sinulat ko to para sa babaeng mahal at mamahalin ko Sinulat ko to para sayo, aking sinta. Babaeng sinta nakita ko sa'yong matang nakasandal sa pighati hatid ay lumbay at kalungkutan Damdamin mo'y gusot nilukot pinaikot-ikot, kirot ang naidulot Di ka ba napapagod Sa iyong matang luhang di mapigilan pumatak ,umaagos hanggang sa mapagod at makatulog ngunit minsan nauudlot dahil sa sakit na naidulot Bibig at boses na ginapos ng nakaraan sa matatamis mabobolang salita lumipad sa kawalan humantong na bitiwan ka nya Ngayon ay hikbing paudlot udlot, pwede mo na ba ihinto? Para sa taong handa kang hintayin at mahalin ng walang halong kasinungalin at tunay. Handa ang panyo para punasahan ang iyong luha Handa ang tenga para dinggin ang iyong walang katapusan na drama Handa ang mga kamay ipagluto ka punan ang iyong katakawan Handa ang boses para ikaw kantahan kahit sa lumang paraan na tawag ay harana Handang handa kang paglingkuran kahit labhan ang damit ng iyong mga kuya Handa kang samahan sa iyong kasiyahan lalo na sa panahon ng iyong kalungkutan Handang gawin ang lahat ng makakaya para ikaw mapasaya lamang Handa iaalay ang sarili sa Diyos at hubugin ang sarili para maging karapat dapat sayo at sa pag ibig **** alay Handa ako ipakilala ka sa aking pamilya Handa kang hintayin kahit gano man katagal Handa ako na patunayan ang bawat pangako na nakasulat dahil dapat ang isang lalaki ay may isang salita Handang handa ako mahalin at ipaglaban ka sinta. Kapal man ng mukha ang sayo'y iharap Wag mo sana tingan sa itsura sana makita mo ang puso kong malinis ang intensyon totoong tunay Pakiusap muling buksan ang iyong sugatan hilom na puso; Para sa lalake di uso ang laro Sa bawat bigkas na taludtod Pangako sayo di mapupudpod Puso **** naupod napagod Di na mauulit ang pagkakataon na iyon Sayo'y di kahit kelan mapapagod Intidihin ka sa bawat pagkakataon Respeto at pangunawa ang aahon Para sa panahon sa muling pagkakataon Andito lang ako andito ako naghihintay at maghihintay sayo
Continue reading...
40
Kung kailan ako mapagbigay, doon ako madamot. Kung kailan ako malinis, doon ako nilulumot. Kung kailan ako gumagalaw, doon ako paralisado. Kung kailan ako malaya, doon ako limitado. Kung kailan ako makulay, doon ako monokromatiko. Kung kailan ako mapait, doon ako romantiko. Kung kailan ako masipag, doon ako tamad. Kung kailan ako magaling, doon ako nilalagnat. Kung kailan ako malinaw, doon ako malabo. Kung kailan ako matalino, doon ako bobo. Kung kailan ako umaalab, doon ako upos. Kung kailan ako puno, doon ako ubos. Kung kailan ako maayos, doon ako magulo. Kung kailan ako puro puso, doon ako puro ulo. Kung kailan ako mayaman, doon ako mahirap. Kung kailan ako nandyan, doon ako mailap. Kung kailan ako nagbabasa, doon ako nagsusulat. Kung kailan ako kalmado, doon ako nagugulat. Kung kailan ako sigurado, doon ako nagtataka. Kung kailan ako sumasagwan, doon ako bumabangka. Kung kailan ako nangangaso, doon ako nangingisda. Kung kailan ako umaatake, doon ako dumedepensa. Kung kailan ako hypothalamus, doon ako atay. Kung kailan ako buhay, doon ako patay. Kung kailan ako tao, doon ako hindi tao. Kung kailan ako ako, doon ako hindi ako.
0
Aug 7, 2014
Aug 7, 2014 at 12:49 AM UTC
stutteringintestines
Untitled
Kung kailan ako mapagbigay, doon ako madamot. Kung kailan ako malinis, doon ako nilulumot. Kung kailan ako gumagalaw, doon ako paralisado. Kung kailan ako malaya, doon ako limitado. Kung kailan ako makulay, doon ako monokromatiko. Kung kailan ako mapait, doon ako romantiko. Kung kailan ako masipag, doon ako tamad. Kung kailan ako magaling, doon ako nilalagnat. Kung kailan ako malinaw, doon ako malabo. Kung kailan ako matalino, doon ako bobo. Kung kailan ako umaalab, doon ako upos. Kung kailan ako puno, doon ako ubos. Kung kailan ako maayos, doon ako magulo. Kung kailan ako puro puso, doon ako puro ulo. Kung kailan ako mayaman, doon ako mahirap. Kung kailan ako nandyan, doon ako mailap. Kung kailan ako nagbabasa, doon ako nagsusulat. Kung kailan ako kalmado, doon ako nagugulat. Kung kailan ako sigurado, doon ako nagtataka. Kung kailan ako sumasagwan, doon ako bumabangka. Kung kailan ako nangangaso, doon ako nangingisda. Kung kailan ako umaatake, doon ako dumedepensa. Kung kailan ako hypothalamus, doon ako atay. Kung kailan ako buhay, doon ako patay. Kung kailan ako tao, doon ako hindi tao. Kung kailan ako ako, doon ako hindi ako.
Continue reading...
26
Gusto ko ng panibagong balat. Iyong maputi at makinis. Mala porselana, Na halos kuminang tuwing masisinagan ng araw. Kabisado ko ang bilang ng araw, Na ginugugol sa ilalim ng araw kakabanat. Ngunit, Ang panibagong balat, Hindi nito ako kayang protektahan, alam ko. Lilimitahan lamang nito ang mga nalalaman ko. Ngunit, Sa panibagong balat, nais ko magsimula. Kilalanin at kalimutan ng halos magkasabay, Ang imahe ng nakakadiri kong balat. Bilang ang peklat. Sukat ko kung gaano kalalim ito, Noong sugat pa lamang. Kaya ko gusto ng bagong balat para pagtakpan ito. Baka sakaling iwasto ng bago kong balat, Ang mga naimali ko. Makikilala kaya ako ng ibang tao, Sa bagong balat na suot ko? Marahil hindi, sana hindi, panigurado hindi. Nais kong magtago, Sa paraan kung paano ako lulutang ng hubo't hubad. Nang hindi ko na itatakip, Ang aking palad sa aking dibdib, Dahon sa ibaba ng puson. Isisigaw ko ang salitang "PUTA!" ng napakalakas, Halos magsisilabas Ang mga putang mismong makakarinig, At yayakapin ko sila. Dahil bago ang balat ko, ito'y mainit. Kumpara sa nahamugan kong balat kagabi. Malinis, Kumpara sa balat kong may dampi ng mabahong laway. Mabango, Kumpara sa mumurahing aficionado na nahaluan Ng pawis ni Ricardo kagabi. Bagong balat. Ibebenta ko ang luma kong balat, Sa gabing ito. Bilhin mo ang aking balat. May panibago bukas, Pag-asa, hamon, Mantikilya sa loob ng pandesal. Gamit ang luma kong balat, Makakabili pa ba ako ng bago? Magkaiba ang bagong uri sa bagong palit. Ang balat ko, nalaspag na. Tulad ng puti kong damit, Hindi na ito puti. Marumi ang titig ko. Marumihin ang aking naisuot. Ang balat ko ay puno ng mantsa, Ngunit bago ang aking suot ngayon, bagamat, Iisa parin ng uri. Balat na nakalaan para ulitin ang pagrumi at Yurak sa puti kong suot. Bagong balat, kulay puti. Wala na akong maisuot. Hubad na ang aking puri. Hindi ko masuot ang salapi. Magkano pera mo? Tara? Nais mo bang makita ang aking balat?
0
Dec 13, 2017
Dec 13, 2017 at 10:01 AM UTC
nielism
Mahabang Sigarilyo, Mahabang Gabi ni Maria.
Gusto ko ng panibagong balat. Iyong maputi at makinis. Mala porselana, Na halos kuminang tuwing masisinagan ng araw. Kabisado ko ang bilang ng araw, Na ginugugol sa ilalim ng araw kakabanat. Ngunit, Ang panibagong balat, Hindi nito ako kayang protektahan, alam ko. Lilimitahan lamang nito ang mga nalalaman ko. Ngunit, Sa panibagong balat, nais ko magsimula. Kilalanin at kalimutan ng halos magkasabay, Ang imahe ng nakakadiri kong balat. Bilang ang peklat. Sukat ko kung gaano kalalim ito, Noong sugat pa lamang. Kaya ko gusto ng bagong balat para pagtakpan ito. Baka sakaling iwasto ng bago kong balat, Ang mga naimali ko. Makikilala kaya ako ng ibang tao, Sa bagong balat na suot ko? Marahil hindi, sana hindi, panigurado hindi. Nais kong magtago, Sa paraan kung paano ako lulutang ng hubo't hubad. Nang hindi ko na itatakip, Ang aking palad sa aking dibdib, Dahon sa ibaba ng puson. Isisigaw ko ang salitang "PUTA!" ng napakalakas, Halos magsisilabas Ang mga putang mismong makakarinig, At yayakapin ko sila. Dahil bago ang balat ko, ito'y mainit. Kumpara sa nahamugan kong balat kagabi. Malinis, Kumpara sa balat kong may dampi ng mabahong laway. Mabango, Kumpara sa mumurahing aficionado na nahaluan Ng pawis ni Ricardo kagabi. Bagong balat. Ibebenta ko ang luma kong balat, Sa gabing ito. Bilhin mo ang aking balat. May panibago bukas, Pag-asa, hamon, Mantikilya sa loob ng pandesal. Gamit ang luma kong balat, Makakabili pa ba ako ng bago? Magkaiba ang bagong uri sa bagong palit. Ang balat ko, nalaspag na. Tulad ng puti kong damit, Hindi na ito puti. Marumi ang titig ko. Marumihin ang aking naisuot. Ang balat ko ay puno ng mantsa, Ngunit bago ang aking suot ngayon, bagamat, Iisa parin ng uri. Balat na nakalaan para ulitin ang pagrumi at Yurak sa puti kong suot. Bagong balat, kulay puti. Wala na akong maisuot. Hubad na ang aking puri. Hindi ko masuot ang salapi. Magkano pera mo? Tara? Nais mo bang makita ang aking balat?
Continue reading...
67
Hindi mo ko minahal. Hindi mo ko minahal. Ginawa mo lang akong basahan, isang tela na pupunitin para lang matakpan at maalis ang dumi mo para mag mukhang malinis ka sa iba Hindi mo ko minahal. Nagsilbi lamang akong isang laruan isang manikang matagal ng nakatago sa iyong aparador na gagalawin mo lang para ika'y malibang. Hindi mo ko minahal. Pinaasa mo lamang ako na ako'y hindi mo iiwan para lang ika'y hindi mawalan ng masasandalan dahil alam **** ako'y nariyan lamang. Ilang beses kitang binuhay tuwing nararamdaman **** sarili mo'y ikaw ay pinapatay. Ako ang kasama mo ng mga panahong wala ka ng maiyakan Tatlong taon akong nagpakatanga. Hindi mo ko minahal. Pero tangina minahal kita. Ngunit iyon ay matagal na panahon na.
0
Jul 3, 2015
Jul 3, 2015 at 2:28 PM UTC
c-entralperked
Para sa unang babaeng minahal ko
Hindi mo ko minahal. Hindi mo ko minahal. Ginawa mo lang akong basahan, isang tela na pupunitin para lang matakpan at maalis ang dumi mo para mag mukhang malinis ka sa iba Hindi mo ko minahal. Nagsilbi lamang akong isang laruan isang manikang matagal ng nakatago sa iyong aparador na gagalawin mo lang para ika'y malibang. Hindi mo ko minahal. Pinaasa mo lamang ako na ako'y hindi mo iiwan para lang ika'y hindi mawalan ng masasandalan dahil alam **** ako'y nariyan lamang. Ilang beses kitang binuhay tuwing nararamdaman **** sarili mo'y ikaw ay pinapatay. Ako ang kasama mo ng mga panahong wala ka ng maiyakan Tatlong taon akong nagpakatanga. Hindi mo ko minahal. Pero tangina minahal kita. Ngunit iyon ay matagal na panahon na.
Continue reading...
28
Iboboto ko nang matuwid Para sa asensong walang patid Buong Team PNoy – sa senado ko ihahatid Sonny Angara – hatid niya ang solusyon Para sa atin, trabaho’t edukasyon Bam Aquino – nasa dugo ang katapangan Marangal, malinis na pangalan A.P. Cayetano – Presyo, Trabaho at Kita Ibabalanse niya Chiz Escudero – subok na sa senado Kabataan ay hindi mabibigo Risa Hontiveros – tayo’y ipaglalaban Ayaw niya sa korapsyon at katiwalian Loren Legarda – marami nang nagawa Bida sa kanya ang masa Jamby Madrigal – kakampi ang mahirap Galit sa korap Ramon Magsaysay, Jr. – isa ring kampeon ng masa Katulad ng kanyang ama Grace Poe – magalang at maaasahan Sagot siya sa kahirapan Koko Pimentel – ayaw sa madaya Katiwalian ay susugpuin niya A. Trillanes – produktibo sa senado Marami nang nagawang batas ito Cynthia Villar – ang Mrs. Hanepbuhay Siya ang ating kaagapay Dadalhin ko sa senado Mga pambato ng pangulo Dahil kailangan sila ng mga Pilipino. -05/12/2013 (Dumarao) *My Yellow Poems Collection…written on the day before the Elections
0
Sep 14, 2019
Sep 14, 2019 at 9:35 PM UTC
JoRaLG
Team PNoy – Iboboto Ko Nang Matuwid!
Iboboto ko nang matuwid Para sa asensong walang patid Buong Team PNoy – sa senado ko ihahatid Sonny Angara – hatid niya ang solusyon Para sa atin, trabaho’t edukasyon Bam Aquino – nasa dugo ang katapangan Marangal, malinis na pangalan A.P. Cayetano – Presyo, Trabaho at Kita Ibabalanse niya Chiz Escudero – subok na sa senado Kabataan ay hindi mabibigo Risa Hontiveros – tayo’y ipaglalaban Ayaw niya sa korapsyon at katiwalian Loren Legarda – marami nang nagawa Bida sa kanya ang masa Jamby Madrigal – kakampi ang mahirap Galit sa korap Ramon Magsaysay, Jr. – isa ring kampeon ng masa Katulad ng kanyang ama Grace Poe – magalang at maaasahan Sagot siya sa kahirapan Koko Pimentel – ayaw sa madaya Katiwalian ay susugpuin niya A. Trillanes – produktibo sa senado Marami nang nagawang batas ito Cynthia Villar – ang Mrs. Hanepbuhay Siya ang ating kaagapay Dadalhin ko sa senado Mga pambato ng pangulo Dahil kailangan sila ng mga Pilipino. -05/12/2013 (Dumarao) *My Yellow Poems Collection…written on the day before the Elections
Continue reading...
33
Maari ko bang masabing, iniiwasan ko ang pag-ibig? Para bang sinasabi kong pinipigilan ko na ang huminga? Lumanghap ng buhay at magtaboy ng karamay? Sinasabi ko ring araw-araw na ang aking lamay Hindi ako sumusulat ng tula ng poot Pawang pag-ibig lamang na sa dugo'y nanunuot Pagkahalina sa pag-iisa at paglalakbay Pag-ibig na lamang ang sa tao'y bumubuhay Iniibig ko ay hindi ang tinubuang lupa Kundi sa mundong unos na ang sinagupa Hinati ng porma ng pag-ibig sa sarili at kapwa Nang bakuran, tinatawag nating ngayong mga bansa Kung ang ideya ng mga tao'y di magkakapareho Paanong lahat tayo'y magkakasundo? Pag-ibig na dalisay sa pagtanggap Hindi huwad, malinis at di nagpapanggap
0
Oct 24, 2016
Oct 24, 2016 at 10:29 PM UTC
AndieBonifacio
Bakuran
Maari ko bang masabing, iniiwasan ko ang pag-ibig? Para bang sinasabi kong pinipigilan ko na ang huminga? Lumanghap ng buhay at magtaboy ng karamay? Sinasabi ko ring araw-araw na ang aking lamay Hindi ako sumusulat ng tula ng poot Pawang pag-ibig lamang na sa dugo'y nanunuot Pagkahalina sa pag-iisa at paglalakbay Pag-ibig na lamang ang sa tao'y bumubuhay Iniibig ko ay hindi ang tinubuang lupa Kundi sa mundong unos na ang sinagupa Hinati ng porma ng pag-ibig sa sarili at kapwa Nang bakuran, tinatawag nating ngayong mga bansa Kung ang ideya ng mga tao'y di magkakapareho Paanong lahat tayo'y magkakasundo? Pag-ibig na dalisay sa pagtanggap Hindi huwad, malinis at di nagpapanggap
Continue reading...
16
Puti, para sa malinis na intensyon. Ang mukha **** sigaw ay perpeksyon. Ako at ikaw ay hanggang sa imahinasyon, Pero ako ay may limitasyon. Pula, para sa mabungang alaala, Walang humpay na pagsasaya. Hindi matapos tapos na tawa, Pula rin, para sa dugong bubulwak at magsasama-sama. Lilac, para sa iba **** balak. Sakit na paeang kutsilyo ang sumaksak. Ang mga gamit ngayon ay iyong hawak, Puro ka galit at talak. Asul, para sa masalimuot na hangganan. Mga naburang tawanan, Naburang talaan At naburang pangalan. Itim, para sa pusong nagdadadalamhati. Para sa natamong sugat at pighati. Mga nawalang sabi-sabi at bati. Itim, para sa pag-ibig kong nahati.
0
Apr 18, 2017
Apr 18, 2017 at 3:07 AM UTC
jia
Limang kulay ng Pag-ibig
Puti, para sa malinis na intensyon. Ang mukha **** sigaw ay perpeksyon. Ako at ikaw ay hanggang sa imahinasyon, Pero ako ay may limitasyon. Pula, para sa mabungang alaala, Walang humpay na pagsasaya. Hindi matapos tapos na tawa, Pula rin, para sa dugong bubulwak at magsasama-sama. Lilac, para sa iba **** balak. Sakit na paeang kutsilyo ang sumaksak. Ang mga gamit ngayon ay iyong hawak, Puro ka galit at talak. Asul, para sa masalimuot na hangganan. Mga naburang tawanan, Naburang talaan At naburang pangalan. Itim, para sa pusong nagdadadalamhati. Para sa natamong sugat at pighati. Mga nawalang sabi-sabi at bati. Itim, para sa pag-ibig kong nahati.
Continue reading...
20
(Untitled) Kung kailan ako mapagbigay, doon ako madamot. Kung kailan ako malinis, doon ako nilulumot. Kung kailan ako gumagalaw, doon ako paralisado. Kung kailan ako malaya, doon ako limitado. Kung kailan ako makulay, doon ako monokromatiko. Kung kailan ako mapait, doon ako romantiko. Kung kailan ako masipag, doon ako tamad. Kung kailan ako magaling, doon ako nilalagnat. Kung kailan ako malinaw, doon ako malabo. Kung kailan ako matalino, doon ako bobo. Kung kailan ako umaalab, doon ako upos. Kung kailan ako puno, doon ako ubos. Kung kailan ako maayos, doon ako magulo. Kung kailan ako puro puso, doon ako puro ulo. Kung kailan ako mayaman, doon ako mahirap. Kung kailan ako nandyan, doon ako mailap. Kung kailan ako nagbabasa, doon ako nagsusulat. Kung kailan ako kalmado, doon ako nagugulat. Kung kailan ako sigurado, doon ako nagtataka. Kung kailan ako sumasagwan, doon ako bumabangka. Kung kailan ako nangangaso, doon ako nangingisda. Kung kailan ako umaatake, doon ako dumedepensa. Kung kailan ako hypothalamus, doon ako atay. Kung kailan ako buhay, doon ako patay. Kung kailan ako tao, doon ako hindi tao. Kung kailan ako ako, doon ako hindi ako.
0
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:26 PM UTC
Princeallival132923
DOON AKO HINDI AKO
(Untitled) Kung kailan ako mapagbigay, doon ako madamot. Kung kailan ako malinis, doon ako nilulumot. Kung kailan ako gumagalaw, doon ako paralisado. Kung kailan ako malaya, doon ako limitado. Kung kailan ako makulay, doon ako monokromatiko. Kung kailan ako mapait, doon ako romantiko. Kung kailan ako masipag, doon ako tamad. Kung kailan ako magaling, doon ako nilalagnat. Kung kailan ako malinaw, doon ako malabo. Kung kailan ako matalino, doon ako bobo. Kung kailan ako umaalab, doon ako upos. Kung kailan ako puno, doon ako ubos. Kung kailan ako maayos, doon ako magulo. Kung kailan ako puro puso, doon ako puro ulo. Kung kailan ako mayaman, doon ako mahirap. Kung kailan ako nandyan, doon ako mailap. Kung kailan ako nagbabasa, doon ako nagsusulat. Kung kailan ako kalmado, doon ako nagugulat. Kung kailan ako sigurado, doon ako nagtataka. Kung kailan ako sumasagwan, doon ako bumabangka. Kung kailan ako nangangaso, doon ako nangingisda. Kung kailan ako umaatake, doon ako dumedepensa. Kung kailan ako hypothalamus, doon ako atay. Kung kailan ako buhay, doon ako patay. Kung kailan ako tao, doon ako hindi tao. Kung kailan ako ako, doon ako hindi ako.
Continue reading...
27
Sadyang puno ng kabalintunaan ang mundo. Sa isang lugar na tinaguriang tirahan ng mga patay, sinong mag-aakalang doon rin nakatira ang mga buhay? Nagsimula ang aking malungkot na karanasan nang matanggal sa trabaho ang aking ama at pinaalis kami sa aming bahay. Kaya't naisipan ng aking mga magulang na manuluyan sa kanyang kumare na naninirahan sa North Cemetery. Hindi naging madali ang manirahan sa sementeryo. Sa gabi, walang ilaw. Umaasa lamang kami sa mga poste ng ilaw sa parke. Walang malinis na tubig at kailangan pa naming mag-igib sa malayo. Hindi ko magawa ang mga gusto ko. Bukod sa iniisip kong wala kaming matinong bahay. Nariyan pa ang di maintindihang takot at pangamba lalo na't sagana sa kwentong katatakutan ang mga palabas at naririnig ko sa mga tao dito. Naku, saan pa kaya maaaring magkaroon ng multi mundo sa hantungan ng mga patay. Ngi!! Pero sa awa ng Diyos, wala pa akong nakikita. Sa sobrang kahirapan, naranasan namin na hindi kumain ng isang araw o mag-ulam ng asin. Pero malakas pa rin ang pananampalataya ko sa Diyos, sa huli, muling nagkatrabaho ang aking ama at ngayon, nakalipat na kami ng bahay sa labas ng sementeryo. Ngunit hinding-hindi ko malilimutan ang aking karanasan na tumira sa sementeryo. Ito ay alaalang nagsisilbing sandata ko sa kahirapan upang magsikap at maging ganap na pari. Ating pakatandaan saan man tayo ilagak ng Diyos, magulo man o katakot-takot, hinding-hindi niya tayo pababayaan.
0
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:26 AM UTC
matabang-utak-ni-ong
Buhay sa lugar ng mga patay ....
Sadyang puno ng kabalintunaan ang mundo. Sa isang lugar na tinaguriang tirahan ng mga patay, sinong mag-aakalang doon rin nakatira ang mga buhay? Nagsimula ang aking malungkot na karanasan nang matanggal sa trabaho ang aking ama at pinaalis kami sa aming bahay. Kaya't naisipan ng aking mga magulang na manuluyan sa kanyang kumare na naninirahan sa North Cemetery. Hindi naging madali ang manirahan sa sementeryo. Sa gabi, walang ilaw. Umaasa lamang kami sa mga poste ng ilaw sa parke. Walang malinis na tubig at kailangan pa naming mag-igib sa malayo. Hindi ko magawa ang mga gusto ko. Bukod sa iniisip kong wala kaming matinong bahay. Nariyan pa ang di maintindihang takot at pangamba lalo na't sagana sa kwentong katatakutan ang mga palabas at naririnig ko sa mga tao dito. Naku, saan pa kaya maaaring magkaroon ng multi mundo sa hantungan ng mga patay. Ngi!! Pero sa awa ng Diyos, wala pa akong nakikita. Sa sobrang kahirapan, naranasan namin na hindi kumain ng isang araw o mag-ulam ng asin. Pero malakas pa rin ang pananampalataya ko sa Diyos, sa huli, muling nagkatrabaho ang aking ama at ngayon, nakalipat na kami ng bahay sa labas ng sementeryo. Ngunit hinding-hindi ko malilimutan ang aking karanasan na tumira sa sementeryo. Ito ay alaalang nagsisilbing sandata ko sa kahirapan upang magsikap at maging ganap na pari. Ating pakatandaan saan man tayo ilagak ng Diyos, magulo man o katakot-takot, hinding-hindi niya tayo pababayaan.
Continue reading...
1
Dilaw na trayanggulang babala Ilang hugis lobo na sayad sa lupa Parisukat na alaga'y basong nag-iisa Naghihintay sa ekstrangherong sasaling muli Nang ang dati'y maitapon Ang bago'y maidampi na sa uhaw na lalamunan. Naglaho sila't nagsipangwala Ang lupa'y hati sa sukat na pantay Nilamon ang mainit na hangin, Umihip ang taglamig na hindi nyebe Bumulong sa akin, ngunit walang pahiwatig. Tila namamasyal ang telang marumi Pupuswit ang tubig mula sa bibig Ipon nya'y kayrami, Bukas sana'y maubos na ang mga ito Nang ang dungis ay pahiran din ng malinis na likido. Parehas ang kulay ng tumawid sa linyang puti Higit sa isa ang bawas na sinyales Akala ko'y kilala ko, ngunit naglaho sa usok Ang apat na bilog na itim, Gumulong at rumolyo sa aspaltong pulbura. Itong may pula ang sutla Itim ang tangan na may kasama pa Bumungad at inihaing may lista Ngayon pala'y may salamin sa harap Malayo ang hugis at ang porma Hindi ko na binalingan ng pansin Ngayo'y laos na ang bawat eksena. (6/3/2014 @xirlleelang)
0
Jun 26, 2014
Jun 26, 2014 at 10:41 PM UTC
psalmiseta
Kung Saan Bida ang Saya
Dilaw na trayanggulang babala Ilang hugis lobo na sayad sa lupa Parisukat na alaga'y basong nag-iisa Naghihintay sa ekstrangherong sasaling muli Nang ang dati'y maitapon Ang bago'y maidampi na sa uhaw na lalamunan. Naglaho sila't nagsipangwala Ang lupa'y hati sa sukat na pantay Nilamon ang mainit na hangin, Umihip ang taglamig na hindi nyebe Bumulong sa akin, ngunit walang pahiwatig. Tila namamasyal ang telang marumi Pupuswit ang tubig mula sa bibig Ipon nya'y kayrami, Bukas sana'y maubos na ang mga ito Nang ang dungis ay pahiran din ng malinis na likido. Parehas ang kulay ng tumawid sa linyang puti Higit sa isa ang bawas na sinyales Akala ko'y kilala ko, ngunit naglaho sa usok Ang apat na bilog na itim, Gumulong at rumolyo sa aspaltong pulbura. Itong may pula ang sutla Itim ang tangan na may kasama pa Bumungad at inihaing may lista Ngayon pala'y may salamin sa harap Malayo ang hugis at ang porma Hindi ko na binalingan ng pansin Ngayo'y laos na ang bawat eksena. (6/3/2014 @xirlleelang)
Continue reading...
29
Hahabi ng mga bagong tugma para sa bagong libro Sa mga bagong pahina nito,may pag-ibig na kayang mabubuo? O mga kasawian na naman ang tanging isusulat ko? Kalungkutan na naman ba ang uubos sa tinta ng aking pluma? O sa malinis nitong papel,may pag-ibig nang magmamarka? Maisulat ko kaya ang kuwentong inaasam At sa matayog **** isipan,magawa ko itong ipaalam? Posible kayang mapansin mo ang iaalay kong regalo Kahit na ba di mo pa alam ang pangalan ko? Wala naman kasi akong balak na magpakilala sa iyo! Kahit madalas man tayong magkatagpo— Magkakasya nalang sa mga nakaw na tingin Sa mga simpleng sulyap na ginagawa ng palihim Patuloy akong magmamasid mula sa malayo— Malayo sa iyong tabi, Pagtatagpi-tagpiin ang mga tugmang kapares ng iyong ngiti Hindi ako lalapit at patuloy lang na magkukubli, Pagkat alam kong kapag ika'y nakaramdam— Wala akong magagawa kundi humulmang muli ng paalam.
0
Mar 23, 2018
Mar 23, 2018 at 11:11 PM UTC
ChameleonInk
"Unang Tula para sa Bagong Inspirasyon"
Hahabi ng mga bagong tugma para sa bagong libro Sa mga bagong pahina nito,may pag-ibig na kayang mabubuo? O mga kasawian na naman ang tanging isusulat ko? Kalungkutan na naman ba ang uubos sa tinta ng aking pluma? O sa malinis nitong papel,may pag-ibig nang magmamarka? Maisulat ko kaya ang kuwentong inaasam At sa matayog **** isipan,magawa ko itong ipaalam? Posible kayang mapansin mo ang iaalay kong regalo Kahit na ba di mo pa alam ang pangalan ko? Wala naman kasi akong balak na magpakilala sa iyo! Kahit madalas man tayong magkatagpo— Magkakasya nalang sa mga nakaw na tingin Sa mga simpleng sulyap na ginagawa ng palihim Patuloy akong magmamasid mula sa malayo— Malayo sa iyong tabi, Pagtatagpi-tagpiin ang mga tugmang kapares ng iyong ngiti Hindi ako lalapit at patuloy lang na magkukubli, Pagkat alam kong kapag ika'y nakaramdam— Wala akong magagawa kundi humulmang muli ng paalam.
Continue reading...
19
puti, para sa malinis na intensyon para sa mukhang sigaw ay perpeksyon ako't ikaw ay hanggang sa imahinasyon walang katapusan, walang limitasyon pula, para sa mabungang alaala walang humpay na pagsasaya hindi matapos-tapos na tawa pula rin, para sa pagibig na pinalaya asul, para sa nakakubling nakaraan mga naburang tawanan naburang talaan at naburang pangalan  itim, para sa pusong nagdadalamhati para sa natamong sugat at pighati mga nawalang sabi-sabi at bati itim, para sa pag-ibig kong nahati
0
Mar 30, 2020
Mar 30, 2020 at 7:42 AM UTC
44_dg
Untitled
puti, para sa malinis na intensyon para sa mukhang sigaw ay perpeksyon ako't ikaw ay hanggang sa imahinasyon walang katapusan, walang limitasyon pula, para sa mabungang alaala walang humpay na pagsasaya hindi matapos-tapos na tawa pula rin, para sa pagibig na pinalaya asul, para sa nakakubling nakaraan mga naburang tawanan naburang talaan at naburang pangalan  itim, para sa pusong nagdadalamhati para sa natamong sugat at pighati mga nawalang sabi-sabi at bati itim, para sa pag-ibig kong nahati
Continue reading...
16
Hindi ko mapigil / aywan ko kung bakit Na bumaling sa’yo / nang paulit-ulit Ilang beses ko mang / ipikit nang pilit Didilat ang mata’t / magkukusang-titig Sa bawat pagtitig / ay nanahimik Ang lihim ng isang / sumaging pag-ibig Sa bawat pagbaling / ay may pagnanais Na masilid ikaw / sa diwa ko’t isip Sa libong pagbaling / at libong pagpihit Ang katumbas nito’y / pagsintang malinis Nang dahil sa iyong / gandang nilalangit Ang pihikang puso’y / nahaling nang labis At ang larawan **** / sa aki’y umakit Namugad sa puso’t / naging panaginip Dahilan sa isang / ninakaw na titig Mga puso nati’y / dagling napaibig
0
Jul 18, 2016
Jul 18, 2016 at 9:19 AM UTC
rey-tidalgo
Unang Titig
Hindi ko mapigil / aywan ko kung bakit Na bumaling sa’yo / nang paulit-ulit Ilang beses ko mang / ipikit nang pilit Didilat ang mata’t / magkukusang-titig Sa bawat pagtitig / ay nanahimik Ang lihim ng isang / sumaging pag-ibig Sa bawat pagbaling / ay may pagnanais Na masilid ikaw / sa diwa ko’t isip Sa libong pagbaling / at libong pagpihit Ang katumbas nito’y / pagsintang malinis Nang dahil sa iyong / gandang nilalangit Ang pihikang puso’y / nahaling nang labis At ang larawan **** / sa aki’y umakit Namugad sa puso’t / naging panaginip Dahilan sa isang / ninakaw na titig Mga puso nati’y / dagling napaibig
Continue reading...
16
Sumibol sa akin ang 'yong tahanan Ang hangin ko'y malinis, pinaramdam sa'yo ang kapayapaan Pananabik ay labis sa iyong pagtuloy Di inasahang mapapalitan ng panaghoy Dahil ako'y tahanan mo lamang Kapag sa ulan ay kailanganin mo ng masisilungan...
0
Sep 29, 2017
Sep 29, 2017 at 7:07 AM UTC
mahiwagangcorresel
.
Sumibol sa akin ang 'yong tahanan Ang hangin ko'y malinis, pinaramdam sa'yo ang kapayapaan Pananabik ay labis sa iyong pagtuloy Di inasahang mapapalitan ng panaghoy Dahil ako'y tahanan mo lamang Kapag sa ulan ay kailanganin mo ng masisilungan...
Continue reading...
6
Unang nakilala sa Araling Panlipunan Sa mga libro’t **** na siya’y ipinangaral ‘Sang simpleng maybahay na tanghal ng kasaysayan Babaeng sinipa diktaduryang pinairal… Sa kanyang panahon, ako’y ‘lang malay na musmos Pulitika, bansa – ano’ng pakialam ko diyan? Sa unting pagkagulang naunawaang lubos Bansang hinayupak, pulitika’y pandirian! Saksi kung paano ang mga hayok na tao Na parang tubig ang kapangyarihang inuhaw Lalo na yung mga sa trono ay nakaupo Daig pa ang mga busabos na magnanakaw! Mga namulatang pagluklok sa sinadlakan Ng mga itinuring na pinuno ng bansa Bahid ng anomalya’t ano pang karumihan Maliban sa isa na dapat ipagdakila. Ang nasabing pagluklok ipinagmalaki Maging ibang bansa’y hinuwaran, itinulad Ang Lakas ng Bayan nating ipinagpunyagi Nagpanumbalik sa demokrasyang hinahangad. Iyon ay dahil sa isang babaeng tumayo Siya’y sagisag ng pag-asa’t demokrasya Mapayapa’t malinis na inakyat ang trono Hanggang kailan ang diktadurya kung siya ay wala? At kahit wala na sa luklukang hinantungan Nagsilbing halimbawa na nagmahal sa bansa Nasilayan kong dinamayan niya’t kinalaban Isa ring sa Pilipinas ngayon ay nagrereyna. Sa kanyang paglisan sa mundong pinaglipasan ‘Di dapat kalimutan Dangal ng Pilipino Itatak sa kasaysayan simple niyang pangalan Corazon C. Aquino…Mahalagang Pangulo. -08/05/09 (Dumarao) *written this day of Pres. Cory Aquino’s burial
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 2:09 AM UTC
JoRaLG
Mahalagang Pangulo
Unang nakilala sa Araling Panlipunan Sa mga libro’t **** na siya’y ipinangaral ‘Sang simpleng maybahay na tanghal ng kasaysayan Babaeng sinipa diktaduryang pinairal… Sa kanyang panahon, ako’y ‘lang malay na musmos Pulitika, bansa – ano’ng pakialam ko diyan? Sa unting pagkagulang naunawaang lubos Bansang hinayupak, pulitika’y pandirian! Saksi kung paano ang mga hayok na tao Na parang tubig ang kapangyarihang inuhaw Lalo na yung mga sa trono ay nakaupo Daig pa ang mga busabos na magnanakaw! Mga namulatang pagluklok sa sinadlakan Ng mga itinuring na pinuno ng bansa Bahid ng anomalya’t ano pang karumihan Maliban sa isa na dapat ipagdakila. Ang nasabing pagluklok ipinagmalaki Maging ibang bansa’y hinuwaran, itinulad Ang Lakas ng Bayan nating ipinagpunyagi Nagpanumbalik sa demokrasyang hinahangad. Iyon ay dahil sa isang babaeng tumayo Siya’y sagisag ng pag-asa’t demokrasya Mapayapa’t malinis na inakyat ang trono Hanggang kailan ang diktadurya kung siya ay wala? At kahit wala na sa luklukang hinantungan Nagsilbing halimbawa na nagmahal sa bansa Nasilayan kong dinamayan niya’t kinalaban Isa ring sa Pilipinas ngayon ay nagrereyna. Sa kanyang paglisan sa mundong pinaglipasan ‘Di dapat kalimutan Dangal ng Pilipino Itatak sa kasaysayan simple niyang pangalan Corazon C. Aquino…Mahalagang Pangulo. -08/05/09 (Dumarao) *written this day of Pres. Cory Aquino’s burial
Continue reading...
35
Naaalala kaya niya ako Sa tuwing maaamoy ang pabangong paborito ko Sa tuwing hahalo ang amoy ng sigarilyo sa kamay Sa tuwing sisimoy ang hangin papunta sa kanya, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing maririnig ang dating awitin Sa tuwing tatama ang mga lirikong dating para sa akin Sa tuwing ang kanyang mundo ay napapaloob sa isang kanta, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing dadapo ang inspirasyon Sa tuwing hahanapin ng kamay niya ang isang lapis Sa tuwing lilikha ng isang larawang iguguhit sa malinis na papel, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing pipikit ang mga mata Sa tuwing kadiliman na lamang ang nakikita Sa tuwing lilipad ang isipan Bago makatulog ng tuluyan, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing mumulat ang kanyang mata sa bukang liwayway Sa tuwing ang isipan ay pumupungas pa pagkatapos ng panaginip Sa tuwing babangon siya sa panibagong araw Sa panibago na namang umaga na ang kami ay wala na, Naaalala kaya niya ako? Kasi ako, oo.
0
Aug 13, 2017
Aug 13, 2017 at 10:51 PM UTC
clarkent
-
Naaalala kaya niya ako Sa tuwing maaamoy ang pabangong paborito ko Sa tuwing hahalo ang amoy ng sigarilyo sa kamay Sa tuwing sisimoy ang hangin papunta sa kanya, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing maririnig ang dating awitin Sa tuwing tatama ang mga lirikong dating para sa akin Sa tuwing ang kanyang mundo ay napapaloob sa isang kanta, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing dadapo ang inspirasyon Sa tuwing hahanapin ng kamay niya ang isang lapis Sa tuwing lilikha ng isang larawang iguguhit sa malinis na papel, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing pipikit ang mga mata Sa tuwing kadiliman na lamang ang nakikita Sa tuwing lilipad ang isipan Bago makatulog ng tuluyan, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing mumulat ang kanyang mata sa bukang liwayway Sa tuwing ang isipan ay pumupungas pa pagkatapos ng panaginip Sa tuwing babangon siya sa panibagong araw Sa panibago na namang umaga na ang kami ay wala na, Naaalala kaya niya ako? Kasi ako, oo.
Continue reading...
28