Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"kinain" poems
Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.
0
Oct 3, 2015
Oct 3, 2015 at 10:52 AM UTC
ZT
Napaka Masyado (TAGALOG)
Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.
Continue reading...
40
Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.
0
Oct 20, 2017
Oct 20, 2017 at 4:08 AM UTC
danie-1
Pangalawa
Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.
Continue reading...
84
#012917 Naisip kong magpatangay sa hanging kumot sa aking paggising. Naisip kong hamunin ang araw ng mga talatang pasalaysay at huminto gamit ang panalangin. Isa, dalawa, tatlo: oo, ito na ang ikatlong araw nang tayong ipinalipad sa iba't ibang dako -- patungo sa bawat sulok ng mga pangarap at doo'y sabay-sabay nating maitataas ang Kanyang Ngalan. Di ko kayang amuhin ang bawat petsa sa kalendaryo para lang maggising tayo't muling mabuo. Di ko kayang sipulan ang ulap na kukumpas sa kalangitang hindi naman nagbabago. Sa bawat pangarap na minsang natabunan ng ating mga mapapait na nakaraan -- mga pangarap na ni minsa'y di sumagi sa isipang mabubuo natin nang sabay; oo, posible palang maitagpi-tagpi ang bawat istorya para sa mas malaki pang larawang ni minsa'y di natin nasilayang mag-isa. Marahil napuno tayo ng takot na muling humakbang sa bukas pagkat nahihila tayo ng dilim. Marahil kinain tayo ng sakit, kirot at alalahanin kaya naman tila kayhirap nang lakaran ang tubig ng pagpapala. Pero kahit na -- kahit na lumubog pa tayo sa kumunoy ng distansya't walang kasiguraduha'y may iisa pa rin tayong di dapat na bitiwan -- na patuloy tayong kumapit sa iisang Ngalang titingalain natin hanggang sa Kanyang pagdating. Siguro nga mapapagod tayo pagkat taksil ang landas o ang pagkakataon pero hindi pa ba ito sapat na dahilan para muling masubok at tayo't tuluyang magpasakop? Kung ang lupa nga'y kayang sakupin ng mga dayuhan lang; ano pa't ang puso't buhay nating tanging hiram lang? Kakatok hindi ang pangarap bagkus ang may dala ng mga ito; ilapit mo ang mga kamay sa puso at doo'y mabubuksan ang pintong may sagot sa mga hiling at dasal mo. Mabuhay si Kristo! Buhay Siya sa iyo!
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 3:35 AM UTC
psalmiseta
Pahiram ng Tula (Pahingi ng Salita)
#012917 Naisip kong magpatangay sa hanging kumot sa aking paggising. Naisip kong hamunin ang araw ng mga talatang pasalaysay at huminto gamit ang panalangin. Isa, dalawa, tatlo: oo, ito na ang ikatlong araw nang tayong ipinalipad sa iba't ibang dako -- patungo sa bawat sulok ng mga pangarap at doo'y sabay-sabay nating maitataas ang Kanyang Ngalan. Di ko kayang amuhin ang bawat petsa sa kalendaryo para lang maggising tayo't muling mabuo. Di ko kayang sipulan ang ulap na kukumpas sa kalangitang hindi naman nagbabago. Sa bawat pangarap na minsang natabunan ng ating mga mapapait na nakaraan -- mga pangarap na ni minsa'y di sumagi sa isipang mabubuo natin nang sabay; oo, posible palang maitagpi-tagpi ang bawat istorya para sa mas malaki pang larawang ni minsa'y di natin nasilayang mag-isa. Marahil napuno tayo ng takot na muling humakbang sa bukas pagkat nahihila tayo ng dilim. Marahil kinain tayo ng sakit, kirot at alalahanin kaya naman tila kayhirap nang lakaran ang tubig ng pagpapala. Pero kahit na -- kahit na lumubog pa tayo sa kumunoy ng distansya't walang kasiguraduha'y may iisa pa rin tayong di dapat na bitiwan -- na patuloy tayong kumapit sa iisang Ngalang titingalain natin hanggang sa Kanyang pagdating. Siguro nga mapapagod tayo pagkat taksil ang landas o ang pagkakataon pero hindi pa ba ito sapat na dahilan para muling masubok at tayo't tuluyang magpasakop? Kung ang lupa nga'y kayang sakupin ng mga dayuhan lang; ano pa't ang puso't buhay nating tanging hiram lang? Kakatok hindi ang pangarap bagkus ang may dala ng mga ito; ilapit mo ang mga kamay sa puso at doo'y mabubuksan ang pintong may sagot sa mga hiling at dasal mo. Mabuhay si Kristo! Buhay Siya sa iyo!
Continue reading...
7
"A spectre is haunting Europe" - Communist Manifesto Ang multong gumagala noon sa Europa ay hindi parin natatahimik. Hanggang ngayon ay patuloy itong gumagala at nanggagambala. Hindi n’ya pinatatahimik ang mga burgis at elitista. Kaya’t patuloy na nagsasabwatan ang ibat-ibang kapangyarihan sa lipunan upang labanan ang multong ito at hadlangan ang kanyang paggala. Ang mga lider ng relihiyon, ang mga kapitalista, ang mga namumuno sa gobyerno na panay oportunista, ang pasistang militar, ang pulisya pati na ang midya lahat sila ay nagsasamasama upang kalabanin ang multong gumagala. Nasaan na ang tunay na partido ng mga manggagawa na kinakatawan ng multong gumagala? Nasaan na ang mga rebolusyunaryo at mga aktibista na kakalaban sa bulok na Sistema? Bakit hanggang ngayon ay namamayani parin ang naghaharing mapagsamantalang uri? Kinain na ba kayo ng maling sistema at ngayo’y naaagnas na rin? Nang bumagsak ang Rusya at lumihis ang Tsina ay nagdiwang ang mga imperyalista. Akala nila ito na ang wakas nang paggala ng multo, subalit nabigo sila at nagmukhang mga asong hangal na kumakahol sa sariling suka. Pagkat nagpatuloy ang multo sa kanyang paggala at ibayong lagim ang kanyang dala-dala. Subalit bakit tanong nila? Simple lang ang dahilan: Hanggat laganap ang kahirapan at hindi pagkakapantay-pantay hindi sila patatahimikin ng multong gumagala. Patuloy nitong uusigin ang budhi ng mga ganid at sakim sa kayamanan. Hanggat ang biyaya ng lupa ay hindi nakakamtan ng lahat ng tao ay patuloy itong magmumulto. Hanggat ang mga manggagawa ay hindi gumiginhawa hindi mananawa ang multo na magpaalala sa kanila na patuloy nilang igiit at ipaglaban ang kanilang mga karapatan na s’yang nararapat. Patuloy na gumagala ang multo ng Komunismo na nagmula pa sa Europa kailanman hindi nito patatahimikin ang mga sakim sa yaman at sukaban sa kapangyarihan.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 12:36 AM UTC
makabagongmakata69
Ang Multong Gumagala
"A spectre is haunting Europe" - Communist Manifesto Ang multong gumagala noon sa Europa ay hindi parin natatahimik. Hanggang ngayon ay patuloy itong gumagala at nanggagambala. Hindi n’ya pinatatahimik ang mga burgis at elitista. Kaya’t patuloy na nagsasabwatan ang ibat-ibang kapangyarihan sa lipunan upang labanan ang multong ito at hadlangan ang kanyang paggala. Ang mga lider ng relihiyon, ang mga kapitalista, ang mga namumuno sa gobyerno na panay oportunista, ang pasistang militar, ang pulisya pati na ang midya lahat sila ay nagsasamasama upang kalabanin ang multong gumagala. Nasaan na ang tunay na partido ng mga manggagawa na kinakatawan ng multong gumagala? Nasaan na ang mga rebolusyunaryo at mga aktibista na kakalaban sa bulok na Sistema? Bakit hanggang ngayon ay namamayani parin ang naghaharing mapagsamantalang uri? Kinain na ba kayo ng maling sistema at ngayo’y naaagnas na rin? Nang bumagsak ang Rusya at lumihis ang Tsina ay nagdiwang ang mga imperyalista. Akala nila ito na ang wakas nang paggala ng multo, subalit nabigo sila at nagmukhang mga asong hangal na kumakahol sa sariling suka. Pagkat nagpatuloy ang multo sa kanyang paggala at ibayong lagim ang kanyang dala-dala. Subalit bakit tanong nila? Simple lang ang dahilan: Hanggat laganap ang kahirapan at hindi pagkakapantay-pantay hindi sila patatahimikin ng multong gumagala. Patuloy nitong uusigin ang budhi ng mga ganid at sakim sa kayamanan. Hanggat ang biyaya ng lupa ay hindi nakakamtan ng lahat ng tao ay patuloy itong magmumulto. Hanggat ang mga manggagawa ay hindi gumiginhawa hindi mananawa ang multo na magpaalala sa kanila na patuloy nilang igiit at ipaglaban ang kanilang mga karapatan na s’yang nararapat. Patuloy na gumagala ang multo ng Komunismo na nagmula pa sa Europa kailanman hindi nito patatahimikin ang mga sakim sa yaman at sukaban sa kapangyarihan.
Continue reading...
10
Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/
0
Jan 29, 2016
Jan 29, 2016 at 4:18 PM UTC
elle-manabat
Hilamos ng Alaala
Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/
Continue reading...
27
"TAHIMIK!" sigaw ng mga nasa itaas, mga taong gumagawa ng batas, ngunit ang hustisya'y hindi patas, 'pagkat sa kanila ang batas ay may butas. "TAHIMIK!" sigaw ng mga may kapangyarihan, mga taong inaasaahang maging huwaran, sa panahon na sila'y ating kinakailangan, ang tanging naitatanong ay "saan?" "TAHIMIK!" sigaw ng mga mapagmanipula, mga taong ginagawang hanapbuhay ang pulitika, pondong mga winawaldas at nawawalang parang bula ang mga sagot ay tanging paghuhula. "TAHIMIK!" sigaw ng mga ayaw sa kritisismo, mga takot sa hinaing at nagrereklamo, mga tutang kinain ng koloniyalismo, sa ibang bayan sila ay tila maamo. ngunit sa kabila ng lahat ng pagtatahimik, patuloy kang umimik, sa hustiya at paglaban ay maging sabik, sa mga mapanakot huwag magpapitik. ipagpatuloy ang pagiingay, sa masa ika'y sumabay, magising ka sa iyong malay, pagkamakabayan huwag sanang mawalay. huwag **** hayaang kunin ang boses natin, 'pagkat ang pag-aaklas ay pilit na isinalin-salin, mag-salita ka pa rin, hindi lang para sa'yo kundi para rin sa akin. ialay ang mo ang salita mo sa mamayan, ikaw ang maging tunay na huwaran, susunod na henerasyon iyong ipasan, mag-ingay sa kahit anong paraan. "TAHIMIK!" ani ng taong bayan, sawa na sa pagmamanipula na naghahari-harian. "TAHIMIK!" ani ng mga mamamayan, tandaan na laging buksan ang mata at isipan.
0
Jul 3, 2020
Jul 3, 2020 at 5:22 AM UTC
jia
tahimik
"TAHIMIK!" sigaw ng mga nasa itaas, mga taong gumagawa ng batas, ngunit ang hustisya'y hindi patas, 'pagkat sa kanila ang batas ay may butas. "TAHIMIK!" sigaw ng mga may kapangyarihan, mga taong inaasaahang maging huwaran, sa panahon na sila'y ating kinakailangan, ang tanging naitatanong ay "saan?" "TAHIMIK!" sigaw ng mga mapagmanipula, mga taong ginagawang hanapbuhay ang pulitika, pondong mga winawaldas at nawawalang parang bula ang mga sagot ay tanging paghuhula. "TAHIMIK!" sigaw ng mga ayaw sa kritisismo, mga takot sa hinaing at nagrereklamo, mga tutang kinain ng koloniyalismo, sa ibang bayan sila ay tila maamo. ngunit sa kabila ng lahat ng pagtatahimik, patuloy kang umimik, sa hustiya at paglaban ay maging sabik, sa mga mapanakot huwag magpapitik. ipagpatuloy ang pagiingay, sa masa ika'y sumabay, magising ka sa iyong malay, pagkamakabayan huwag sanang mawalay. huwag **** hayaang kunin ang boses natin, 'pagkat ang pag-aaklas ay pilit na isinalin-salin, mag-salita ka pa rin, hindi lang para sa'yo kundi para rin sa akin. ialay ang mo ang salita mo sa mamayan, ikaw ang maging tunay na huwaran, susunod na henerasyon iyong ipasan, mag-ingay sa kahit anong paraan. "TAHIMIK!" ani ng taong bayan, sawa na sa pagmamanipula na naghahari-harian. "TAHIMIK!" ani ng mga mamamayan, tandaan na laging buksan ang mata at isipan.
Continue reading...
36
Ikinulong mo na sa'yong sarili Ang patinig sa'yong pangalan Kung paanong itinatago ng 'yong mata Ang katotohanan sa mga katanungan Napangunahan ba kita ng sigaw sa'king puso, Kaya nasambit **** di lahat ay totoo? Nasukol ka ba ng 'king binubuntunghininga Kaya tila naumid sa tugon yaring dila? Giliw, di yata nalimot **** ang salita'y di pulos patinig lamang Kaya binabalewala mo ang tunog sa mga pahiwatig Giliw iyong alalahanin na ang lahat ng bagay may sariling tinig Sa musika ng 'ting buhay, lahat nauunawaan sa kahit iilang pantig
0
Jul 14, 2015
Jul 14, 2015 at 9:03 AM UTC
katrina-paula
ang babaeng kinain ang patinig sa kanyang pangalan
Ikinulong mo na sa'yong sarili Ang patinig sa'yong pangalan Kung paanong itinatago ng 'yong mata Ang katotohanan sa mga katanungan Napangunahan ba kita ng sigaw sa'king puso, Kaya nasambit **** di lahat ay totoo? Nasukol ka ba ng 'king binubuntunghininga Kaya tila naumid sa tugon yaring dila? Giliw, di yata nalimot **** ang salita'y di pulos patinig lamang Kaya binabalewala mo ang tunog sa mga pahiwatig Giliw iyong alalahanin na ang lahat ng bagay may sariling tinig Sa musika ng 'ting buhay, lahat nauunawaan sa kahit iilang pantig
Continue reading...
12
“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.
0
Nov 21, 2017
Nov 21, 2017 at 3:56 AM UTC
makabagongmakata69
NALULUNGKOT AKO
“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.
Continue reading...
7
Nagtatanong ako kung bakit di ko mailarawan Lahat ng naglalaro sa'king isipan Na kailangan pa umaano bigyan ng isang kwadro Sa inyong mga tamad na isipan At trabaho ko pang sa inyo'y isubo ang matigas na katotohanan Na para saaki'y isang malaking katangahan At ginagamit lamang ng maraming nais magpasikat upang tumaba ang kapalaluan sa kani-kanilang tiyan At kumain ng papuri na siyang lalamunin pang kape lang at pambili ng tinta ng bolpen o ng papel man 'yan At ano pa ang sining kung wala ka nang mapiga sa utak **** kinain ng uod ang laman Lumuluha ka ng dugo para sila'y mamangha; mga burgis na magpopondo sa iyong katha Na ano? Kasabay mo lang rin pumasok sa pamantasan bilang dukha Pero ibang iba na mga mukhang inalisan na ng pasakit ng pag-iisip Kung ano na ang para kinabukasan o kung meron pa nga namang daratnang liwanag O kung bukas ay ang kadiliman naman Saan ka pupulutin lintik kang di naging gahaman na piniling 'wag magpakayaman sa mumunti **** naisin na pagnanasa ng 'yong katawan? Pinili **** sundin ang tawag ng 'yong laman, ang tawag ng uhaw na kalooban Ano nga ba ang silbi ng pagpapakain sa kanila ng iyong isipan kung maari namang ito'y bigyan mo ng isang kasangkapan o kaya ito'y laktawan Ng kahit anong katanungan at pagpagin ang natutulog nilang kulot na taba mula sa pang-aalipin ng katamaran?
0
Jul 8, 2016
Jul 8, 2016 at 11:05 AM UTC
AndieBonifacio
Kwadro
Nagtatanong ako kung bakit di ko mailarawan Lahat ng naglalaro sa'king isipan Na kailangan pa umaano bigyan ng isang kwadro Sa inyong mga tamad na isipan At trabaho ko pang sa inyo'y isubo ang matigas na katotohanan Na para saaki'y isang malaking katangahan At ginagamit lamang ng maraming nais magpasikat upang tumaba ang kapalaluan sa kani-kanilang tiyan At kumain ng papuri na siyang lalamunin pang kape lang at pambili ng tinta ng bolpen o ng papel man 'yan At ano pa ang sining kung wala ka nang mapiga sa utak **** kinain ng uod ang laman Lumuluha ka ng dugo para sila'y mamangha; mga burgis na magpopondo sa iyong katha Na ano? Kasabay mo lang rin pumasok sa pamantasan bilang dukha Pero ibang iba na mga mukhang inalisan na ng pasakit ng pag-iisip Kung ano na ang para kinabukasan o kung meron pa nga namang daratnang liwanag O kung bukas ay ang kadiliman naman Saan ka pupulutin lintik kang di naging gahaman na piniling 'wag magpakayaman sa mumunti **** naisin na pagnanasa ng 'yong katawan? Pinili **** sundin ang tawag ng 'yong laman, ang tawag ng uhaw na kalooban Ano nga ba ang silbi ng pagpapakain sa kanila ng iyong isipan kung maari namang ito'y bigyan mo ng isang kasangkapan o kaya ito'y laktawan Ng kahit anong katanungan at pagpagin ang natutulog nilang kulot na taba mula sa pang-aalipin ng katamaran?
Continue reading...
18
032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.
0
Mar 22, 2017
Mar 22, 2017 at 3:56 AM UTC
psalmiseta
Ang Bilis Naman
032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.
Continue reading...
54
Ipipinta sa sahig ang mga  rosas at hihigaan upang malaman ang pakiramdam na maihagis sa kaniyang dibdib Sa matamis na ngiti na nang-aakit Lahat kayang ibigay kahit na higit pa kaysa pag-ibig Para maipabatid ang katindihan Ang pagsasanib ng di katanggap-tanggap na uri ay wala na makapag-aalis Dininig ang pakiusap Katawan ay instrumento Tinubuan ng sungay gaya ng kambing Kinain ang liwanag ng araw upang makipaghasik ng lagim Ito'y sariling imahinasyon Gaya ng nalalapit na paggunaw ng mundo sa tuwing may eklipse Haharanahan nang dumungaw at mahinhin na hilain ang kurtina Kung maririnig ang boses niyang malambing Makukumpleto ba ang araw at habang-buhay alalahanin? Nanakawin ang sandali sa palatakdaan ng oras? Sumpain na lang, sapagkat pinairal ang kapusukan Paulit-ulit na dinarasal hanggang sumigaw Kung hindi ibibigay ay tatalikod Makipagsanduguan sa pulang hari Binigo ng sentro ng daigdig kaya ayaw na maglala ng susunod na panahon Sa hungkag na kalawakan Nabubulok ang katuturan Ang malumanay na  pananalita ay nagmamaliw
0
Dec 27, 2018
Dec 27, 2018 at 7:16 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #32
Ipipinta sa sahig ang mga  rosas at hihigaan upang malaman ang pakiramdam na maihagis sa kaniyang dibdib Sa matamis na ngiti na nang-aakit Lahat kayang ibigay kahit na higit pa kaysa pag-ibig Para maipabatid ang katindihan Ang pagsasanib ng di katanggap-tanggap na uri ay wala na makapag-aalis Dininig ang pakiusap Katawan ay instrumento Tinubuan ng sungay gaya ng kambing Kinain ang liwanag ng araw upang makipaghasik ng lagim Ito'y sariling imahinasyon Gaya ng nalalapit na paggunaw ng mundo sa tuwing may eklipse Haharanahan nang dumungaw at mahinhin na hilain ang kurtina Kung maririnig ang boses niyang malambing Makukumpleto ba ang araw at habang-buhay alalahanin? Nanakawin ang sandali sa palatakdaan ng oras? Sumpain na lang, sapagkat pinairal ang kapusukan Paulit-ulit na dinarasal hanggang sumigaw Kung hindi ibibigay ay tatalikod Makipagsanduguan sa pulang hari Binigo ng sentro ng daigdig kaya ayaw na maglala ng susunod na panahon Sa hungkag na kalawakan Nabubulok ang katuturan Ang malumanay na  pananalita ay nagmamaliw
Continue reading...
24
032217 Iniwasan kong tumingin sayo At ginawa ang mga bagay sa paraan na alam ko. Akala ko kakayanin ko, Dahil tingin ko sa sarili ko: malakas ako. Sa una'y naging maayos ang lahat Na para bang ang taas ko kung lumipad. Dahil ramdam ko sa aking mga palad Ang ihip ng hangin at ang mga ulap. Sinabayan ko ang ikot ng mundo Sinubukan lahat anuman ang naisin ko: Mga bagay na labag sa kalooban mo Na di mo ninais na gagawin ko. Ang taas na nga ng aking nalipad, Malayo-layo na rin ang aking napad-pad. Ngunit sa puso ko'y meron pa ring hanap-hanap Siyang bagay na di pa rin natutupad. Tingin ko'y kaya ko nga ang lahat -- Na kahit mag-isa'y lahat matutupad. Ngunit sa taas ng aking narating, ako'y bumagsak At nagtamo ng malaking sugat. Nalunod ako sa dagat ng pagkatalo Na akala ko kaya kong manalo. Na kahit magisa lang ako, Lahat ay kakayanin ko. Kinain ako ng sarili kong mundo, Ng paniniwala kong malakas ako. Na kahit hindi ako tumingin sayo, Lahat ng bagay ay makakamtan ko. Ngunit sa kabila ng lahat ay nandyan ka pa rin, Tinulungan akong tumayo mula sa pagkakadapa. Ginamot ang sugat ng pagkabalisa, Kahit na pinili kong lumakad mag-isa. Hindi ko pala kaya nang wala ka, Sa paniniwala sa sarili'y, ako'y naging tanga. Na ang hinahanap ng puso ko'y nasayo lang pala, Maraming salamat sa pagmamahal aking Ama.
0
Mar 22, 2017
Mar 22, 2017 at 11:06 AM UTC
psalmiseta
Huling Sabay
032217 Iniwasan kong tumingin sayo At ginawa ang mga bagay sa paraan na alam ko. Akala ko kakayanin ko, Dahil tingin ko sa sarili ko: malakas ako. Sa una'y naging maayos ang lahat Na para bang ang taas ko kung lumipad. Dahil ramdam ko sa aking mga palad Ang ihip ng hangin at ang mga ulap. Sinabayan ko ang ikot ng mundo Sinubukan lahat anuman ang naisin ko: Mga bagay na labag sa kalooban mo Na di mo ninais na gagawin ko. Ang taas na nga ng aking nalipad, Malayo-layo na rin ang aking napad-pad. Ngunit sa puso ko'y meron pa ring hanap-hanap Siyang bagay na di pa rin natutupad. Tingin ko'y kaya ko nga ang lahat -- Na kahit mag-isa'y lahat matutupad. Ngunit sa taas ng aking narating, ako'y bumagsak At nagtamo ng malaking sugat. Nalunod ako sa dagat ng pagkatalo Na akala ko kaya kong manalo. Na kahit magisa lang ako, Lahat ay kakayanin ko. Kinain ako ng sarili kong mundo, Ng paniniwala kong malakas ako. Na kahit hindi ako tumingin sayo, Lahat ng bagay ay makakamtan ko. Ngunit sa kabila ng lahat ay nandyan ka pa rin, Tinulungan akong tumayo mula sa pagkakadapa. Ginamot ang sugat ng pagkabalisa, Kahit na pinili kong lumakad mag-isa. Hindi ko pala kaya nang wala ka, Sa paniniwala sa sarili'y, ako'y naging tanga. Na ang hinahanap ng puso ko'y nasayo lang pala, Maraming salamat sa pagmamahal aking Ama.
Continue reading...
37
Mga punong nagtataasan, mga katawang nangingitim. Hibla dati sa kahoy ngayo'y sa bato nagbibitin. Ang tangkad mo ay laging masarap gawing lilim. Mula noon hanggang ngayo'y di ako makapagpasalin, Ng mga kasalanan, kahit na iyon ang iyong kinain. Matagal na ang huling pagsala ko sa kanyang bituin. Baka't hindi ko na ito kailangang damdamin. Dahil tila nagkukulang na ang iyong hangin. Mga dahon **** lapad at kumikinang. Nanalamin sa lahat ng aninong dumadaan. Nagpapabahay parin sa iba't-ibang nilalang. May mararahas. tahimik, at mapaggalang. Parang ang nagbabagong kulay ng mga bunga **** nakahalang. May gamot at may lason, pero mayroong pagkaing pang-ahon. Mayroong pabaon ngunit parang ikaw na ang unti-unting lumalamon. Umuusbong na mga panahon. Nakita na ang bukas ay ang kahapon. Kitang-kita ang daloy ng alon. Nadating ika'y mahinahon. Ngayo'y ika'y tagahamon. Nag-iipon ng lakas at laman. Habang nagtatapon na ng basura't mangmang.
0
Feb 16, 2016
Feb 16, 2016 at 5:24 AM UTC
sam-ishmael-nocum-cruz
Ang Gubat - The Forest
Mga punong nagtataasan, mga katawang nangingitim. Hibla dati sa kahoy ngayo'y sa bato nagbibitin. Ang tangkad mo ay laging masarap gawing lilim. Mula noon hanggang ngayo'y di ako makapagpasalin, Ng mga kasalanan, kahit na iyon ang iyong kinain. Matagal na ang huling pagsala ko sa kanyang bituin. Baka't hindi ko na ito kailangang damdamin. Dahil tila nagkukulang na ang iyong hangin. Mga dahon **** lapad at kumikinang. Nanalamin sa lahat ng aninong dumadaan. Nagpapabahay parin sa iba't-ibang nilalang. May mararahas. tahimik, at mapaggalang. Parang ang nagbabagong kulay ng mga bunga **** nakahalang. May gamot at may lason, pero mayroong pagkaing pang-ahon. Mayroong pabaon ngunit parang ikaw na ang unti-unting lumalamon. Umuusbong na mga panahon. Nakita na ang bukas ay ang kahapon. Kitang-kita ang daloy ng alon. Nadating ika'y mahinahon. Ngayo'y ika'y tagahamon. Nag-iipon ng lakas at laman. Habang nagtatapon na ng basura't mangmang.
Continue reading...
22
Kinain ng kadiliman ang buong daigdig Saksi ang mga kabundukan at karagatan Sa kung paanong natakpan ang araw na siya noong naghahari sa langit Nagkalat sa buong lupain ang pait Ang sakit Dahil ang gabi dulot lang lagi ay kasawian Ang gabi'y hindi isang kaibigan Ang gabi'y hindi titigil hanggang ang kaisa isang tala na hawak mo ay kumupas na nang tuluyan Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At oo Sirang sira na ang taong sumulat ng binabasa mo Sumasabog ang ulo na tila pagputok ng bulkan Pumapatak ang luha na tila pagbuhos ng ulan Ngunit lahat ng ito ay nakatago Gaya ng kayamanan na nakadeposito sa bangko Na kayang kaya ilabas ngunit mas piniling ipunin ng husto Ipunin ang mga delubyo Delubyo na animo'y itinanim sa dibdib ng isang demonyo Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At walang sinuman ang makakasaksi nito Dahil ang dilim ay inipon ko At ang buhay ay kikitilin Ang hininga ay lalagutin Ang sarili ay papatayin At lalong walang makakasaksi na sinuman Dahil walang pakialam sa aking gabi ang sambayanan Lahat ay nahihimbing sa kanilang kinaroroonan At sa wakas Nandito na ang wakas
0
Dec 28, 2017
Dec 28, 2017 at 8:57 AM UTC
neil_382
Gabi
Kinain ng kadiliman ang buong daigdig Saksi ang mga kabundukan at karagatan Sa kung paanong natakpan ang araw na siya noong naghahari sa langit Nagkalat sa buong lupain ang pait Ang sakit Dahil ang gabi dulot lang lagi ay kasawian Ang gabi'y hindi isang kaibigan Ang gabi'y hindi titigil hanggang ang kaisa isang tala na hawak mo ay kumupas na nang tuluyan Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At oo Sirang sira na ang taong sumulat ng binabasa mo Sumasabog ang ulo na tila pagputok ng bulkan Pumapatak ang luha na tila pagbuhos ng ulan Ngunit lahat ng ito ay nakatago Gaya ng kayamanan na nakadeposito sa bangko Na kayang kaya ilabas ngunit mas piniling ipunin ng husto Ipunin ang mga delubyo Delubyo na animo'y itinanim sa dibdib ng isang demonyo Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At walang sinuman ang makakasaksi nito Dahil ang dilim ay inipon ko At ang buhay ay kikitilin Ang hininga ay lalagutin Ang sarili ay papatayin At lalong walang makakasaksi na sinuman Dahil walang pakialam sa aking gabi ang sambayanan Lahat ay nahihimbing sa kanilang kinaroroonan At sa wakas Nandito na ang wakas
Continue reading...
29
tuluyan ka nang naupos tulad sa kandila. unti-unting natunaw ang buhay mo. dahan-dahan itong kinain nang imbing kamatayan. isang pahingalay sa tulad mo'ng nagtiis ng malubhang karamdaman. buto't balat ka na lang at laging dumadaing, buhay na patay kung ika'y pinagmamasdan. sa wakas hindi kana maghihirap. wala na ang kirot na saksakan ng lupit. wala na ang sugat na bumubulok sa'yong likuran. hindi kana mapapagod sa paghabol ng iyong hininga. hindi kana pagpipistahan ng mga lamgam. wala na ang diaper na kailangan palitan. alam namin na pagod kana, kailangan mo nang magpahinga. paalam na sa mga tusok ng karayom na hindi makita ang tamang ugat saiyong katawan. paalam sa mabaho at mainit na ospital. hindi na lilipas ang maghapon na puno ng bagut. wala na ang mapapait na daing 'twing madaling-araw. dumating na ang mga sundo, kukunin ka nila at di na muling ibabalik. tinatawag ka na ng hangin papalayo sa amin, inagaw ka ng liwanag sa kalaliman ng gabi. sa huling hantungan mo ay tatanawin kita. aalalahanin ko ang kabataan ko na kasama kita. babalikan ko ang lumipas na may lungkot at saya. may mga umaga na hindi na darating, pero may mga kahapon na 'pwede pang balikan. walumpot-limang taon sa mundong ibabaw, at marami-rami ka na ring narating. siguro nga wala ka nang hahanapin pa, sapat na marahil ang layo ng iyong nalakbay. kaming mga naiwan mo hindi maglalaon ay tutugpa din na gaya mo. ang hindi lang namin alam ay kung kailan, paano at saan. paalam po at salamat sa mga ala-ala.
0
Dec 3, 2017
Dec 3, 2017 at 6:23 PM UTC
makabagongmakata69
NAUPOS NA ANG KANDILA
tuluyan ka nang naupos tulad sa kandila. unti-unting natunaw ang buhay mo. dahan-dahan itong kinain nang imbing kamatayan. isang pahingalay sa tulad mo'ng nagtiis ng malubhang karamdaman. buto't balat ka na lang at laging dumadaing, buhay na patay kung ika'y pinagmamasdan. sa wakas hindi kana maghihirap. wala na ang kirot na saksakan ng lupit. wala na ang sugat na bumubulok sa'yong likuran. hindi kana mapapagod sa paghabol ng iyong hininga. hindi kana pagpipistahan ng mga lamgam. wala na ang diaper na kailangan palitan. alam namin na pagod kana, kailangan mo nang magpahinga. paalam na sa mga tusok ng karayom na hindi makita ang tamang ugat saiyong katawan. paalam sa mabaho at mainit na ospital. hindi na lilipas ang maghapon na puno ng bagut. wala na ang mapapait na daing 'twing madaling-araw. dumating na ang mga sundo, kukunin ka nila at di na muling ibabalik. tinatawag ka na ng hangin papalayo sa amin, inagaw ka ng liwanag sa kalaliman ng gabi. sa huling hantungan mo ay tatanawin kita. aalalahanin ko ang kabataan ko na kasama kita. babalikan ko ang lumipas na may lungkot at saya. may mga umaga na hindi na darating, pero may mga kahapon na 'pwede pang balikan. walumpot-limang taon sa mundong ibabaw, at marami-rami ka na ring narating. siguro nga wala ka nang hahanapin pa, sapat na marahil ang layo ng iyong nalakbay. kaming mga naiwan mo hindi maglalaon ay tutugpa din na gaya mo. ang hindi lang namin alam ay kung kailan, paano at saan. paalam po at salamat sa mga ala-ala.
Continue reading...
37
Nababasa mo ba ito? Alam ko oo. Dahil dito sa mundo ito Alam ko naririnig mo ako. Maaring maging mahaba ito isusulat ko. Pero sa huli pagkakataon magsusulat ako para sa’yo. Sa huli pagkakataon pakinggan mo ang sasabihin ko. Naalala mo un gabi sinabi mo sa akin gusto mo ako? Oo, alam ko na ako yun bago mo pa sabihin. Nagtataka ka bakit hindi ko sinabi sayo? Kasi natatakot ako umasa sa bagay na wala patunay. Naalala mo un araw na niyakap kita mahigpit? Natakot ako noon dahil baka marinig mo un puso ko kumakabog. Naalala mo un araw na sinabi ko gusto din kita? Ilang araw ko inipon yung lakas ng loob na sabihin yon sayo. Naalala mo yun araw na nagaway tayo at sinabi mo may pag-asa pero takot ako? Alam mo ba yun araw na yun kinain ko lahat ng takot ko dahil mas takot ako mawala ka. Naalala mo un araw na sinagot kita ay naging tayo? Sobra saya ko dahil may tao tumingin sa akin kung ano ako at wala hinging pagbabago sa akin. Ikaw naaalala mo ba lahat ng yan? Naramdaman mo din ba yan? Sa huli pagkakataon magsusulat ako para sayo. Huli? Oo huli na. Dahil baka kahit kailan ay hindi ka na lumingon sa akin. Sa huli pagkakataon sasabihin ko sayo, Oo minahal kita. Oo mahal pa kita. Oo nasakatan mo ako. Oo sobra sakit na mas pinili mo bitawan ako kesa ipaglaban ako. Oo gusto kita tulungan pero binulag ako ng galit sa puso ko. Oo galit ako sa kanya sa babae hindi ko mapalitan sa puso mo. Oo gustong gusto ko na ako ang piliin mo nun gabi un. Oo na sana pangalan ko ang sinabi mo. Sa huli pagkakataon, oo kung ako ang pinili mo lalaban ako.
0
Nov 10, 2017
Nov 10, 2017 at 4:46 AM UTC
leeannejjang
Basahin mo
Nababasa mo ba ito? Alam ko oo. Dahil dito sa mundo ito Alam ko naririnig mo ako. Maaring maging mahaba ito isusulat ko. Pero sa huli pagkakataon magsusulat ako para sa’yo. Sa huli pagkakataon pakinggan mo ang sasabihin ko. Naalala mo un gabi sinabi mo sa akin gusto mo ako? Oo, alam ko na ako yun bago mo pa sabihin. Nagtataka ka bakit hindi ko sinabi sayo? Kasi natatakot ako umasa sa bagay na wala patunay. Naalala mo un araw na niyakap kita mahigpit? Natakot ako noon dahil baka marinig mo un puso ko kumakabog. Naalala mo un araw na sinabi ko gusto din kita? Ilang araw ko inipon yung lakas ng loob na sabihin yon sayo. Naalala mo yun araw na nagaway tayo at sinabi mo may pag-asa pero takot ako? Alam mo ba yun araw na yun kinain ko lahat ng takot ko dahil mas takot ako mawala ka. Naalala mo un araw na sinagot kita ay naging tayo? Sobra saya ko dahil may tao tumingin sa akin kung ano ako at wala hinging pagbabago sa akin. Ikaw naaalala mo ba lahat ng yan? Naramdaman mo din ba yan? Sa huli pagkakataon magsusulat ako para sayo. Huli? Oo huli na. Dahil baka kahit kailan ay hindi ka na lumingon sa akin. Sa huli pagkakataon sasabihin ko sayo, Oo minahal kita. Oo mahal pa kita. Oo nasakatan mo ako. Oo sobra sakit na mas pinili mo bitawan ako kesa ipaglaban ako. Oo gusto kita tulungan pero binulag ako ng galit sa puso ko. Oo galit ako sa kanya sa babae hindi ko mapalitan sa puso mo. Oo gustong gusto ko na ako ang piliin mo nun gabi un. Oo na sana pangalan ko ang sinabi mo. Sa huli pagkakataon, oo kung ako ang pinili mo lalaban ako.
Continue reading...
33
Kailan ba ako huling nagsulat? Matagal na ata Kinain na rin ba ako ng sistema? O talagang walang salita Para maihulma ang mga katagang “Mahal Kita.” Ilang beses bang Ikaw ang naging paksa? O sadyang ako na lang hanggang sa huli Ang gagawa ng panibago? Pahiram — Pahiram ako ng salita Pahiram ako ng MGA salita Pahiram — Ayoko na lang manghiram Pagkat ang pag-ibig Ay di pwedeng pahiram.
0
Mar 11, 2018
Mar 11, 2018 at 9:06 AM UTC
psalmiseta
Pahiram
Kailan ba ako huling nagsulat? Matagal na ata Kinain na rin ba ako ng sistema? O talagang walang salita Para maihulma ang mga katagang “Mahal Kita.” Ilang beses bang Ikaw ang naging paksa? O sadyang ako na lang hanggang sa huli Ang gagawa ng panibago? Pahiram — Pahiram ako ng salita Pahiram ako ng MGA salita Pahiram — Ayoko na lang manghiram Pagkat ang pag-ibig Ay di pwedeng pahiram.
Continue reading...
16
Naalala ko pa yung araw na napagdesisyunan kong kumain sa McDo. Kasi wala lang, trip ko lang. Hindi naman ako gutom, hindi rin pagod. Pero nag-McDo ako. Noong panahong yun, Saka ko lang narealize yung sinasabi nilang "Self Worth." Pahalagahan ang sarili, mahalin. Bagay na hindi ko nagawa sa nakaraan. Kaya ayun, nagwakas, natuldukan. Paano naman nga ba kasi magpapahalaga sa iba Kung sarili ko nga di ko mapahalagahan. Umorder na ko ng fries at Big Mac Syempre kasama ang paborito kong McFloat. Nasa kalagitnaan na ko ng pagnguya Nung nagtanong ka "May nakaupo na po ba?" Hindi ko na tiningnan ang kanyang mukha Umiling nalang ako. Nagtataka rin kasi ako bat sa harap ko pa naisipan **** umupo. Yun pala, wala na talagang pwesto sa McDo. Binasag mo ang katahimikan sa pagpapakilala mo sa akin. Bigla atang lumamig ng hangin Lalo na nung nakita kong nakangiti ka sakin. Nagkakilala tayo. Naging magkaibigan. Ikaw ang nagsilbi kong Happy Meal sa araw-araw na paggising ko. Hindi ko na kailangan ng Happy Meal toy Kasi makasama ka lang enjoy na ako. Ikaw yung chicken fillet na sa sobrang lambot ng pisngi mo nanggigigil ako. Ikaw yung Hot Fudge na mas matamis pa sa Dairy Milk kasi sobrang sweet mo. At para kang gravy ng McDo na hanggat di ubos yung ulam magrerefill ako. Hanggang isang araw, inaya mo ko mag-McDo. Masaya akong sumama kasi minsan lang yun. Ako naman ililibre ng taong madalas ilibre ko. Feeling ko tuloy sasagutin mo na ako. Nagpresenta kang ikaw na o-order At ako nang bahala sa uupuan. Hindi ko alam bakit pagkaupo ko palang Nakaramdam na ko ng kalungkutan. Natakot ako bigla sa di malamang dahilan. Buti dumating ka na, at Buti nakangiti ka. Ngunit ako ay nagtaka na Ang pagkaing binili mo ay hindi para sa dalawa. Agad **** sinabi saken na saglit lang, May pupuntahan ka lang. Pagkaalis mo, kinain ko na ang binili mo. Pero nagulat ako Matapos kong i-angat ang burger na inorder mo. "Hindi pa pala ako handa." Nakasulat sa sticky note na nilagay mo. Di ko alam ano ibig **** sabihin Kaya nagdecide akong ikaw ay hintayin. Mahal, sabi mo saglit. Pero bakit hindi ka na bumalik? Iniwan mo na ako. Iniwan mo gamit ang isang sticky note, Kasama ang favorite kong McFloat.
0
Feb 24, 2019
Feb 24, 2019 at 10:16 PM UTC
InkSpeaks
"McFloat"
Naalala ko pa yung araw na napagdesisyunan kong kumain sa McDo. Kasi wala lang, trip ko lang. Hindi naman ako gutom, hindi rin pagod. Pero nag-McDo ako. Noong panahong yun, Saka ko lang narealize yung sinasabi nilang "Self Worth." Pahalagahan ang sarili, mahalin. Bagay na hindi ko nagawa sa nakaraan. Kaya ayun, nagwakas, natuldukan. Paano naman nga ba kasi magpapahalaga sa iba Kung sarili ko nga di ko mapahalagahan. Umorder na ko ng fries at Big Mac Syempre kasama ang paborito kong McFloat. Nasa kalagitnaan na ko ng pagnguya Nung nagtanong ka "May nakaupo na po ba?" Hindi ko na tiningnan ang kanyang mukha Umiling nalang ako. Nagtataka rin kasi ako bat sa harap ko pa naisipan **** umupo. Yun pala, wala na talagang pwesto sa McDo. Binasag mo ang katahimikan sa pagpapakilala mo sa akin. Bigla atang lumamig ng hangin Lalo na nung nakita kong nakangiti ka sakin. Nagkakilala tayo. Naging magkaibigan. Ikaw ang nagsilbi kong Happy Meal sa araw-araw na paggising ko. Hindi ko na kailangan ng Happy Meal toy Kasi makasama ka lang enjoy na ako. Ikaw yung chicken fillet na sa sobrang lambot ng pisngi mo nanggigigil ako. Ikaw yung Hot Fudge na mas matamis pa sa Dairy Milk kasi sobrang sweet mo. At para kang gravy ng McDo na hanggat di ubos yung ulam magrerefill ako. Hanggang isang araw, inaya mo ko mag-McDo. Masaya akong sumama kasi minsan lang yun. Ako naman ililibre ng taong madalas ilibre ko. Feeling ko tuloy sasagutin mo na ako. Nagpresenta kang ikaw na o-order At ako nang bahala sa uupuan. Hindi ko alam bakit pagkaupo ko palang Nakaramdam na ko ng kalungkutan. Natakot ako bigla sa di malamang dahilan. Buti dumating ka na, at Buti nakangiti ka. Ngunit ako ay nagtaka na Ang pagkaing binili mo ay hindi para sa dalawa. Agad **** sinabi saken na saglit lang, May pupuntahan ka lang. Pagkaalis mo, kinain ko na ang binili mo. Pero nagulat ako Matapos kong i-angat ang burger na inorder mo. "Hindi pa pala ako handa." Nakasulat sa sticky note na nilagay mo. Di ko alam ano ibig **** sabihin Kaya nagdecide akong ikaw ay hintayin. Mahal, sabi mo saglit. Pero bakit hindi ka na bumalik? Iniwan mo na ako. Iniwan mo gamit ang isang sticky note, Kasama ang favorite kong McFloat.
Continue reading...
61
Isang linggo. Isang linggo lang tumagal ang relasyon natin. Pitong araw lang nagawan mo ako bitawan. Isang linggo. Isang linggo ako kinain ng galit. Sa iyo at sa babae mo. Sa nakaraan **** pinili kaysa sa akin. Isang linggo. Isang linggo puro patawad ang nairinig ko sa iyo. Andali sabihin tulad noon sanabi mo mahal mo ko. Isang linggo. Isang linggo ako umiyak. Dahil sa mga pangako mo na napako. Isang linggo. Hindi ko kaya kalimutan lahat ng nagawa mo sa isang linggo. Sakit. Galit. Lungkot. Isang linggo lang naitanim mo sa puso ko yan.
0
Nov 25, 2017
Nov 25, 2017 at 9:20 AM UTC
leeannejjang
Isang linggo
Isang linggo. Isang linggo lang tumagal ang relasyon natin. Pitong araw lang nagawan mo ako bitawan. Isang linggo. Isang linggo ako kinain ng galit. Sa iyo at sa babae mo. Sa nakaraan **** pinili kaysa sa akin. Isang linggo. Isang linggo puro patawad ang nairinig ko sa iyo. Andali sabihin tulad noon sanabi mo mahal mo ko. Isang linggo. Isang linggo ako umiyak. Dahil sa mga pangako mo na napako. Isang linggo. Hindi ko kaya kalimutan lahat ng nagawa mo sa isang linggo. Sakit. Galit. Lungkot. Isang linggo lang naitanim mo sa puso ko yan.
Continue reading...
19
ilang beses mo itinatakda sa telepono ang alarmang gigising sa 'yo kinaumagahan? tipong ididilat mo na lamang ang mga mata, magdadasal, babangon, iinom ng mainit na kape, at wala nang iba. sana ganoon din dito sa amin. sa munting tahanan namin dito sa mandaluyong, pinalaki kaming alerto sa wangwang ng mga bumbero. ito ang alarmang gigising sa 'min kahit kami'y mga gising na. mapapipikit ang mga mata sa takot, sabay takip ng tainga, dahil sa sunod-sunod na sunog, tanaw mula sa bintanang karatig ng kama. paano nga ba matulog nang nakatatak sa isipan ang sangkatutak na pamilyang walang matutulugan? tag-ulan pa naman, maaaring bumaha. at sa tanghali kinabukasan ay bilad sa lansangan. paano nga ba matulog sa ugong ng mga trak na kumakalampag sa dingding, nanunuot ang alingawngaw sa balat? paano nga ba matulog sa ilalim ng kahel na kalangitan? takipsilim sa pagsapit ng alas-dyis ng gabi. kinain ng nagniningas na apoy ang orasan. pribilehiyo na ang tanungin ang sarili kung paano ka gigising bukas 'pagkat paano nga ba sila matutulog?
0
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 10:45 AM UTC
vintukin
snooze
ilang beses mo itinatakda sa telepono ang alarmang gigising sa 'yo kinaumagahan? tipong ididilat mo na lamang ang mga mata, magdadasal, babangon, iinom ng mainit na kape, at wala nang iba. sana ganoon din dito sa amin. sa munting tahanan namin dito sa mandaluyong, pinalaki kaming alerto sa wangwang ng mga bumbero. ito ang alarmang gigising sa 'min kahit kami'y mga gising na. mapapipikit ang mga mata sa takot, sabay takip ng tainga, dahil sa sunod-sunod na sunog, tanaw mula sa bintanang karatig ng kama. paano nga ba matulog nang nakatatak sa isipan ang sangkatutak na pamilyang walang matutulugan? tag-ulan pa naman, maaaring bumaha. at sa tanghali kinabukasan ay bilad sa lansangan. paano nga ba matulog sa ugong ng mga trak na kumakalampag sa dingding, nanunuot ang alingawngaw sa balat? paano nga ba matulog sa ilalim ng kahel na kalangitan? takipsilim sa pagsapit ng alas-dyis ng gabi. kinain ng nagniningas na apoy ang orasan. pribilehiyo na ang tanungin ang sarili kung paano ka gigising bukas 'pagkat paano nga ba sila matutulog?
Continue reading...
28
Why Are There Tears in My Eyes crying when I don't want to Every time we are apart I'm drowning in tears Because my heart is so heavy At the bottom I can't climb In my tears There is a secret plea There is a cry for you to help When you are stubborn In what you truly want to achieve The tears don't stop because you are leaving Is it right to leave but it's wrong in my heart Because I love you That's how I try to let you go and give you The pain in my chest is just as intense I just love you I don't claim you Because you have someone else with you and will love you You love me and us But not everything is mine Behind love, there is someone to share I don't share I love you What is your happiness I will let you go Be happy I will let you go her it hurts to drown With no one to rescue If I choose this too You cling more You drown more You cry more I'm drowning in all the memories If I always remember you I'm always drowning in the drops of tears I'm tired of the rain Forgive me There's a battle that needs to be fought If there's a war that can't be seen But there are tears that can be seen Inside, trying to get out The heart is drowning in sorrows The darkness has eaten the unfortunate heart The pain of separation is drowning in tears *************** “ℕ𝕒𝕝𝕦𝕝𝕦𝕟𝕠𝕕 𝕊𝕒 𝕃𝕦𝕙𝕒” Bakit May Luha Sa Aking Mga Mata umiyak ng hindi ko gusto Sa tuwing mag kakalayo tayo Nalulunod ako sa mga luha Na kay bigat ng puso Sa ilalim hindi maka ahon Sa aking mga luha May lihim na pag samo May sigaw na tulongan mo Sa pag mamatigas Sa tunay na ninanais makamtam Walang tigil ang luha dahil lumilisan ka Tama nga ba lumisan pero mali na sa puso Dahil inibig na kita Kung gano kita pilit na pinapakawalan at ibinibigay Ganon din ka tindi ang hirap sa dibdib Iniibig lang kita Hindi kita inaangkin Dahil may iba kang kapiling at mamahalin Mahal mo ako at tayo Pero hindi lahat akin Sa likod pag mamahal may kahati Hindi ako nakikihati Akoy umiibig Kung ano ang kaligayahan mo Hahayaan na kita Maging masaya Hahayaan na kita sa kanya masakit pala malunod Na walang sumasagip Kung pinipili rin ito Lalo kang kumakapit Lalo kang nalulunod Lalo kang lumuluha Nalulunod ako sa lahat ng alaala Kung palagi kita naalala Palagi akong nalulunod sa patak ng mga luha Napapagod na ako sa ulan Patawarin mo May labanan na kailangan labanan Kung may digmaan na hindi makita Pero may luha na nakikita Sa loob pilit kumakalawa Ang puso nalulunod Na sa mga lungkot Kinain na ng dilim ang pusong sawi Ang sakit ng maghiwalay nalulunod sa luha
0
Aug 23, 2025
Aug 23, 2025 at 5:59 PM UTC
Ma_RiaPoetry
"Drowning In Tears" (Tagalog Version)
Why Are There Tears in My Eyes crying when I don't want to Every time we are apart I'm drowning in tears Because my heart is so heavy At the bottom I can't climb In my tears There is a secret plea There is a cry for you to help When you are stubborn In what you truly want to achieve The tears don't stop because you are leaving Is it right to leave but it's wrong in my heart Because I love you That's how I try to let you go and give you The pain in my chest is just as intense I just love you I don't claim you Because you have someone else with you and will love you You love me and us But not everything is mine Behind love, there is someone to share I don't share I love you What is your happiness I will let you go Be happy I will let you go her it hurts to drown With no one to rescue If I choose this too You cling more You drown more You cry more I'm drowning in all the memories If I always remember you I'm always drowning in the drops of tears I'm tired of the rain Forgive me There's a battle that needs to be fought If there's a war that can't be seen But there are tears that can be seen Inside, trying to get out The heart is drowning in sorrows The darkness has eaten the unfortunate heart The pain of separation is drowning in tears *************** “ℕ𝕒𝕝𝕦𝕝𝕦𝕟𝕠𝕕 𝕊𝕒 𝕃𝕦𝕙𝕒” Bakit May Luha Sa Aking Mga Mata umiyak ng hindi ko gusto Sa tuwing mag kakalayo tayo Nalulunod ako sa mga luha Na kay bigat ng puso Sa ilalim hindi maka ahon Sa aking mga luha May lihim na pag samo May sigaw na tulongan mo Sa pag mamatigas Sa tunay na ninanais makamtam Walang tigil ang luha dahil lumilisan ka Tama nga ba lumisan pero mali na sa puso Dahil inibig na kita Kung gano kita pilit na pinapakawalan at ibinibigay Ganon din ka tindi ang hirap sa dibdib Iniibig lang kita Hindi kita inaangkin Dahil may iba kang kapiling at mamahalin Mahal mo ako at tayo Pero hindi lahat akin Sa likod pag mamahal may kahati Hindi ako nakikihati Akoy umiibig Kung ano ang kaligayahan mo Hahayaan na kita Maging masaya Hahayaan na kita sa kanya masakit pala malunod Na walang sumasagip Kung pinipili rin ito Lalo kang kumakapit Lalo kang nalulunod Lalo kang lumuluha Nalulunod ako sa lahat ng alaala Kung palagi kita naalala Palagi akong nalulunod sa patak ng mga luha Napapagod na ako sa ulan Patawarin mo May labanan na kailangan labanan Kung may digmaan na hindi makita Pero may luha na nakikita Sa loob pilit kumakalawa Ang puso nalulunod Na sa mga lungkot Kinain na ng dilim ang pusong sawi Ang sakit ng maghiwalay nalulunod sa luha
Continue reading...
100
Bumalikwas ang madaling araw Mapula ang sinag ng malamlam na ilaw Mula sa pagkagupiling ng iniwang gabi Isang paos na tilaok pinilit magsabi Tila inutil na tuod ang unan at papag Walang tugon ni tikhim man lang para sa likod at ulong lumapat Mapagkunwari ang kulambo Lamok pala’y kalaguyo Akala ng balana’y karamay Sa magdamag na paglalamay Batang ipinaglihi sa Sto Niño Ibebenta pala sa demonyo Naglaga ng kape ang among kapre Butil daw ay hinirang ng musang na tumae Galapong pala’y napanis na sapal Nilagyan ng dagta ng nilinlang na bangkal Bang-aw na ang panatikong tagasunod Lublob na sa pusali, puwit pa rin ang hinihimod:           Sayang ang kita, mamaya’y bayaran na!           Copy-paste-post - sige pa!           Ang perang kikitain ay mas mahalaga           May paburger pa sina konsi at mayora           O e 'no kung nasa poso ***** tanang kaluluwa? Bayaning tangan ay tabak, tila nakanganga Kinain na ng anay ang papel at pluma.
0
Nov 29, 2020
Nov 29, 2020 at 4:41 PM UTC
JunLit
Kapeng Barako XII
Bumalikwas ang madaling araw Mapula ang sinag ng malamlam na ilaw Mula sa pagkagupiling ng iniwang gabi Isang paos na tilaok pinilit magsabi Tila inutil na tuod ang unan at papag Walang tugon ni tikhim man lang para sa likod at ulong lumapat Mapagkunwari ang kulambo Lamok pala’y kalaguyo Akala ng balana’y karamay Sa magdamag na paglalamay Batang ipinaglihi sa Sto Niño Ibebenta pala sa demonyo Naglaga ng kape ang among kapre Butil daw ay hinirang ng musang na tumae Galapong pala’y napanis na sapal Nilagyan ng dagta ng nilinlang na bangkal Bang-aw na ang panatikong tagasunod Lublob na sa pusali, puwit pa rin ang hinihimod:           Sayang ang kita, mamaya’y bayaran na!           Copy-paste-post - sige pa!           Ang perang kikitain ay mas mahalaga           May paburger pa sina konsi at mayora           O e 'no kung nasa poso ***** tanang kaluluwa? Bayaning tangan ay tabak, tila nakanganga Kinain na ng anay ang papel at pluma.
Continue reading...
26