Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"kainan" poems
Nagsimula ang lahat sa mga tingin na abot kaluluwa Nung ako'y ligaw at kusang hinahanap ka ng aking mga mata Sa bawat lihim na sulyap ay isang 'mahal kita' na hindi mo nakuha Di pa rin tanggap ang nakaguhit na linya Nakakatawang isipin, Na walang kaalam alam na sya ang pinaka importante sa buhay ko Ang inosente sa ngalan ng pag ibig, Na sya'y salarin sa pagbihag ng puso ko Sa bawat kainan na ating napuntahan Hindi ako nagsawa na ang istorya mo'y pakinggan Sa mga sinehan na ating pinanuoran Na mas gusto kong ikaw ang aking titigan Ikaw ang bituin sa gabi na lagi kong pinagmamasdan, Ang aking hiling sa bawat tingin sa langit, Panaginip na sa pag dilat ko sana'y totoo At ang buong sistema ng mga tula ko Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw Gusto kong humakbang, kung anong meron tayo Gusto kong higitan, ang mga nagawa ko para sayo Sana ako yung taong pinagbigyan **** magpapasaya sayo Binigay ko ang lahat na akala ko'y sapat Ngunit hinarangan mo ang daan para maging tunay ang lahat Konting lapit ay luwas ng mabilis Bulong sa hangin ang damdaming nais iparating Ilang luha ang iniyak mo na hindi kailanman mang gagaling sa akin At sa mga ngiti na sana'y ako ang sanhi.. Hindi mo na pansin na ako'y nasaktan Na habang buhay mag hihintay sa bakuran At umaasa na sana pwede pang humakbang..
0
Feb 25, 2016
Feb 25, 2016 at 1:43 AM UTC
ih8posers
Mag Kaibigan
Nagsimula ang lahat sa mga tingin na abot kaluluwa Nung ako'y ligaw at kusang hinahanap ka ng aking mga mata Sa bawat lihim na sulyap ay isang 'mahal kita' na hindi mo nakuha Di pa rin tanggap ang nakaguhit na linya Nakakatawang isipin, Na walang kaalam alam na sya ang pinaka importante sa buhay ko Ang inosente sa ngalan ng pag ibig, Na sya'y salarin sa pagbihag ng puso ko Sa bawat kainan na ating napuntahan Hindi ako nagsawa na ang istorya mo'y pakinggan Sa mga sinehan na ating pinanuoran Na mas gusto kong ikaw ang aking titigan Ikaw ang bituin sa gabi na lagi kong pinagmamasdan, Ang aking hiling sa bawat tingin sa langit, Panaginip na sa pag dilat ko sana'y totoo At ang buong sistema ng mga tula ko Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw Gusto kong humakbang, kung anong meron tayo Gusto kong higitan, ang mga nagawa ko para sayo Sana ako yung taong pinagbigyan **** magpapasaya sayo Binigay ko ang lahat na akala ko'y sapat Ngunit hinarangan mo ang daan para maging tunay ang lahat Konting lapit ay luwas ng mabilis Bulong sa hangin ang damdaming nais iparating Ilang luha ang iniyak mo na hindi kailanman mang gagaling sa akin At sa mga ngiti na sana'y ako ang sanhi.. Hindi mo na pansin na ako'y nasaktan Na habang buhay mag hihintay sa bakuran At umaasa na sana pwede pang humakbang..
Continue reading...
34
Maligayang bati, Sa aking pagsilang, Walang bakas ng gunita, Walang alaala ng nasabing araw. Nagdaan ang mga taon, Namulat sa katotohanan, Na hindi marunong magpatawad ang mundo, At hindi ito titigil na para lang sayo. Nagdaan ang mga taon, Ilang kaarawan ang lumipas, Andiyan ang pancit, At ang keyk na nakahanda, Sa hapag kainan para pagsaluhan, Mga ngiting di mabakas, Nagpapasalamat sa biyaya. Ngunit ito ang unang taon, Kung saan maghahanda ako, Hindi para sa iba, Kundi para sa sarili ko. At aanyayahan ko kayo, Nawa'y sana'y makadalo, Habang unti unti kong inilalapag, Sa ating hapag, upang ating pagsaluhan. Maghahanda ako, Ihahanda ko ang sarili ko, Na ang puso ko'y tatayuan ko ng pader, Na papalibot dito, Dahil pagod na kong masaktan, At nahahapo na ang aking katawan. Maghahanda ako, Na ibaon ang bawat alaala. Ang tamis nang bawat halik, Ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan, Mga labing bumubuhay nang aking kamalayan. Ihahanda ko din, Ang aking sarili, Na unti unti nang humakbang, Papalayo sa nakasanayan, Kung ano ang aking kinamulatan, Sa loob nang mga taong pinagsamahan. Mga umagang iyong mukha ang bumubungad, Sa aking mga mata, Habang ika'y pinagmamasdan, Sa taimtim **** paghihimlay, Habang ako'y nagninilay nilay, Eto na ba ang pagibig na hinihintay? Kaya mahal sa aking kaarawan, Kasabay ng pagihip ko nang kandila, Magpapaalam na ako sayo, Paalam na sa mga gabing kayakap kita, Sa mga sandaling magkakapit bisig tayo sa ilalim nang mga bitwin, Na kung saan langit ang saksi sa ating pagmamahalan, Sa mundong tayo lang ang nagkakaintindihan. Pipikit ako, At uulit ulitin ko ang mga salitang; "Handa na ako" At hihiling ng lakas ng loob, At tibay ng sikmura, Bibilang ako ng tatlo, Isa, dalawa, Tatlo, At sa aking pagdilat, Hihipan ko ang kandila, At magpapaalam na sayo.
0
May 12, 2016
May 12, 2016 at 11:25 AM UTC
ace-jhan-de-vera
Handa sa aking kaarawan
Maligayang bati, Sa aking pagsilang, Walang bakas ng gunita, Walang alaala ng nasabing araw. Nagdaan ang mga taon, Namulat sa katotohanan, Na hindi marunong magpatawad ang mundo, At hindi ito titigil na para lang sayo. Nagdaan ang mga taon, Ilang kaarawan ang lumipas, Andiyan ang pancit, At ang keyk na nakahanda, Sa hapag kainan para pagsaluhan, Mga ngiting di mabakas, Nagpapasalamat sa biyaya. Ngunit ito ang unang taon, Kung saan maghahanda ako, Hindi para sa iba, Kundi para sa sarili ko. At aanyayahan ko kayo, Nawa'y sana'y makadalo, Habang unti unti kong inilalapag, Sa ating hapag, upang ating pagsaluhan. Maghahanda ako, Ihahanda ko ang sarili ko, Na ang puso ko'y tatayuan ko ng pader, Na papalibot dito, Dahil pagod na kong masaktan, At nahahapo na ang aking katawan. Maghahanda ako, Na ibaon ang bawat alaala. Ang tamis nang bawat halik, Ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan, Mga labing bumubuhay nang aking kamalayan. Ihahanda ko din, Ang aking sarili, Na unti unti nang humakbang, Papalayo sa nakasanayan, Kung ano ang aking kinamulatan, Sa loob nang mga taong pinagsamahan. Mga umagang iyong mukha ang bumubungad, Sa aking mga mata, Habang ika'y pinagmamasdan, Sa taimtim **** paghihimlay, Habang ako'y nagninilay nilay, Eto na ba ang pagibig na hinihintay? Kaya mahal sa aking kaarawan, Kasabay ng pagihip ko nang kandila, Magpapaalam na ako sayo, Paalam na sa mga gabing kayakap kita, Sa mga sandaling magkakapit bisig tayo sa ilalim nang mga bitwin, Na kung saan langit ang saksi sa ating pagmamahalan, Sa mundong tayo lang ang nagkakaintindihan. Pipikit ako, At uulit ulitin ko ang mga salitang; "Handa na ako" At hihiling ng lakas ng loob, At tibay ng sikmura, Bibilang ako ng tatlo, Isa, dalawa, Tatlo, At sa aking pagdilat, Hihipan ko ang kandila, At magpapaalam na sayo.
Continue reading...
65
ni Reagan A. Latumbo Hindi man ako biniyayaan ng karangyaan, O nakakain ng masasarap na pagkain sa hapag-kainan, O nakabili at nakasuot ng magagarang kasuotan, Kuntento naman ako sa lahat noong panahon ng aking kabataan. Mahirap man ang buhay na aking pinagdaanan, Milya man ang nilalakad ko noon marating lang ang paaralan, Ipinagpatuloy ko pa rin ang pag-abot ng aking pangarap kahit na nasaktan, Tiniis ko ang lahat dahil Siya ay nariyan. Kahit na pandinig ko ay unti-unti na ngayong nawawala sa akin, Nariyan pa rin si Ama at ako ay hindi Niya pinababayaan. Kaya kahit ako man ay may kapansanan, Naibabahagi ko pa rin ang aking talento at kaalaman. Sa mundong aking pinapasukan, Sa trabahong aking iniingatan, Kahit bingi man ay marami pa rin akong natutulungan. Mga baguhang empleyado ay aking tinuturuan. May kapansanan ka man o wala, Ang pagtulong ay hindi dinadaan sa usap-usapan. Ito ay kusang ginagawa at pinaninindigan, Maraming tao ang lubos na masisiyahan kung tulong mo ay hindi ipinagkakait sa kanilang harapan. Bingi ka man o bulag o kulang ka man ng kamay o paa, May sakit ka man sa puso o namanang karamdaman o wala, Kapag tulong ang hinihingi, 'wag kang mag-aatubiling ipagkait ito sa iba, Dahil sa bandang huli, ang iyong kabutihan ay masusuklian Niya.
0
Aug 14, 2017
Aug 14, 2017 at 1:20 PM UTC
eugene
Kapansanan Ay Hindi Hadlang
ni Reagan A. Latumbo Hindi man ako biniyayaan ng karangyaan, O nakakain ng masasarap na pagkain sa hapag-kainan, O nakabili at nakasuot ng magagarang kasuotan, Kuntento naman ako sa lahat noong panahon ng aking kabataan. Mahirap man ang buhay na aking pinagdaanan, Milya man ang nilalakad ko noon marating lang ang paaralan, Ipinagpatuloy ko pa rin ang pag-abot ng aking pangarap kahit na nasaktan, Tiniis ko ang lahat dahil Siya ay nariyan. Kahit na pandinig ko ay unti-unti na ngayong nawawala sa akin, Nariyan pa rin si Ama at ako ay hindi Niya pinababayaan. Kaya kahit ako man ay may kapansanan, Naibabahagi ko pa rin ang aking talento at kaalaman. Sa mundong aking pinapasukan, Sa trabahong aking iniingatan, Kahit bingi man ay marami pa rin akong natutulungan. Mga baguhang empleyado ay aking tinuturuan. May kapansanan ka man o wala, Ang pagtulong ay hindi dinadaan sa usap-usapan. Ito ay kusang ginagawa at pinaninindigan, Maraming tao ang lubos na masisiyahan kung tulong mo ay hindi ipinagkakait sa kanilang harapan. Bingi ka man o bulag o kulang ka man ng kamay o paa, May sakit ka man sa puso o namanang karamdaman o wala, Kapag tulong ang hinihingi, 'wag kang mag-aatubiling ipagkait ito sa iba, Dahil sa bandang huli, ang iyong kabutihan ay masusuklian Niya.
Continue reading...
25
Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong natikman ang sarap ng mga putaheng hinahanda niya sa hapag-kainan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong nasilayan ang ngiti niyang nakapapawi ng pagod at kalungkutan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong narinig ang mga salitang mahal kita mula sa ina kong tangan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong naramdaman ang higpit ng kanyang yakap at haplos na kinagigiliwan Sampung taon... kay tagal na panahong nagdaan wala na muling natikman, nasilayan, narinig at naramdaman, pagmamahal ng isang ina na kinasasabikan. Happy Mother's Day Mama. Mahal na mahal kita.
0
May 24, 2011
May 24, 2011 at 6:46 AM UTC
shai-avecilla-riofrio
Sampung Taong Pangungulila
Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong natikman ang sarap ng mga putaheng hinahanda niya sa hapag-kainan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong nasilayan ang ngiti niyang nakapapawi ng pagod at kalungkutan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong narinig ang mga salitang mahal kita mula sa ina kong tangan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong naramdaman ang higpit ng kanyang yakap at haplos na kinagigiliwan Sampung taon... kay tagal na panahong nagdaan wala na muling natikman, nasilayan, narinig at naramdaman, pagmamahal ng isang ina na kinasasabikan. Happy Mother's Day Mama. Mahal na mahal kita.
Continue reading...
21
Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#
0
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 2:26 AM UTC
kryselanson
SIYUDAD (City: Bones of the Jungles)
Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#
Continue reading...
45
Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex tatlo ang maglalakad nang napakalayo, mula pinakamasikip na eskinita sa Valenzuela hanggang pabrika para makatipid sa tricycle. Sayang din kasi. Dalawa siguro sa tatlong yun, babae, may tig-isang anak na dumedede pa at hindi pa talaga maiwan pero kailangan nang iwanan kahit mahigpit ang pagkakakapit sa tuwing paalamanan dahil mas mahigpit ang pangangailangan. Sa sampung rin sigurong manggagawa ng Kentex siyam yung nagbabaon ng kaning tinipid nung hapunan at ulam para hindi na bumili sa kainan. Yung isa siguro kakain na lang ng biskwit at tubig. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex siyam yung hindi na magbebreaktime para magmeryenda. Sayang ang bawat minutong titigil sa paggawa ng tsinelas, baka hindi umabot sa quota, baka mawalan ng trabaho bukas. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex dalawa lang ang nagpapansinan sa oras ng trabaho- yung magkaedad at magkatabi. Sayang ang bawat minutong tatakas ang atensyon sa ginagawa, baka mareject ang gawa, baka tuluyan nang tumunganga. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung hindi pa nakaranas ng fire drill. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung walang benepisyo. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung mababa ang sweldo. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung inaasahan ng pamilya. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa ang hindi mo kilala kaya wala kang pakialam mabigyan man sila o hindi ng hustisya.
0
Aug 2, 2015
Aug 2, 2015 at 12:48 PM UTC
stum-casia
SIGURO, HINDI KO SIGURADO
Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex tatlo ang maglalakad nang napakalayo, mula pinakamasikip na eskinita sa Valenzuela hanggang pabrika para makatipid sa tricycle. Sayang din kasi. Dalawa siguro sa tatlong yun, babae, may tig-isang anak na dumedede pa at hindi pa talaga maiwan pero kailangan nang iwanan kahit mahigpit ang pagkakakapit sa tuwing paalamanan dahil mas mahigpit ang pangangailangan. Sa sampung rin sigurong manggagawa ng Kentex siyam yung nagbabaon ng kaning tinipid nung hapunan at ulam para hindi na bumili sa kainan. Yung isa siguro kakain na lang ng biskwit at tubig. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex siyam yung hindi na magbebreaktime para magmeryenda. Sayang ang bawat minutong titigil sa paggawa ng tsinelas, baka hindi umabot sa quota, baka mawalan ng trabaho bukas. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex dalawa lang ang nagpapansinan sa oras ng trabaho- yung magkaedad at magkatabi. Sayang ang bawat minutong tatakas ang atensyon sa ginagawa, baka mareject ang gawa, baka tuluyan nang tumunganga. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung hindi pa nakaranas ng fire drill. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung walang benepisyo. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung mababa ang sweldo. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung inaasahan ng pamilya. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa ang hindi mo kilala kaya wala kang pakialam mabigyan man sila o hindi ng hustisya.
Continue reading...
35
Kay dami nang hindi mo katulad ang sinarahan ko ng pinto Hindi labag sa aking kalooban na mag papasok kung sino-sino Para mag kalat, mang gulo, at bantayan ang mahalagang bagay sa akin Dahil alam ko na ikaw ang tahanan ko At nakalaan to para sayo Ikaw ang banyo na binabalik balikan ko na parang balisawsaw ako Ang kusina na nagsilbing lugar, para iluto ko ang putahe na mas matamis pa sa mga ngiti mo Ang silid kainan, kung saan lahat ng gusto mo ay inihain, dulot ng pagmamahal ko Ang sala, kung saan ang tinig ng halakhak at tawanan ay maingat na tinatabunan ang pintig ng puso, Ang aparador, kung saan nakatago lahat ng liham na dapat basahin mo At ang kwarto, kung saan bumubuhos ang luha, na naging takbuhan ko tuwing nalulungkot ako, Sabay mahigpit na yakap sa unan nang hindi ako bitawan nito Ikaw ang susi para mabuo ang tahanan ko, Isang katok lang ang tunog na gusto kong marinig galing sayo Kung pwede lang tanggalin ang pinto na nakaharang dito Ito'y gagawin ko Isang sulyap lang kahit may harang na matataas na bakuran na nakapaligid sakin ay masaya na ako Ipaalam mo lang na hinahanap ako ng mga mata mo dahil para sayo ito Gusto ko nang ipaalam sayo, Ang mga lihim, na wala nang espasyo para ipaglagyan pa Gusto ko nang ipaalam sayo, Na ikaw ang gusto ko, sya lang ang kailangan ko Gusto ko nang ipaalam sayo, Na tunay kang mahal nito At sana'y alam mo ang lihim ko, Na gusto kong ako ang maging tahanan ng puso mo
0
Feb 18, 2016
Feb 18, 2016 at 11:08 AM UTC
ih8posers
Lihim na Tahanan
Kay dami nang hindi mo katulad ang sinarahan ko ng pinto Hindi labag sa aking kalooban na mag papasok kung sino-sino Para mag kalat, mang gulo, at bantayan ang mahalagang bagay sa akin Dahil alam ko na ikaw ang tahanan ko At nakalaan to para sayo Ikaw ang banyo na binabalik balikan ko na parang balisawsaw ako Ang kusina na nagsilbing lugar, para iluto ko ang putahe na mas matamis pa sa mga ngiti mo Ang silid kainan, kung saan lahat ng gusto mo ay inihain, dulot ng pagmamahal ko Ang sala, kung saan ang tinig ng halakhak at tawanan ay maingat na tinatabunan ang pintig ng puso, Ang aparador, kung saan nakatago lahat ng liham na dapat basahin mo At ang kwarto, kung saan bumubuhos ang luha, na naging takbuhan ko tuwing nalulungkot ako, Sabay mahigpit na yakap sa unan nang hindi ako bitawan nito Ikaw ang susi para mabuo ang tahanan ko, Isang katok lang ang tunog na gusto kong marinig galing sayo Kung pwede lang tanggalin ang pinto na nakaharang dito Ito'y gagawin ko Isang sulyap lang kahit may harang na matataas na bakuran na nakapaligid sakin ay masaya na ako Ipaalam mo lang na hinahanap ako ng mga mata mo dahil para sayo ito Gusto ko nang ipaalam sayo, Ang mga lihim, na wala nang espasyo para ipaglagyan pa Gusto ko nang ipaalam sayo, Na ikaw ang gusto ko, sya lang ang kailangan ko Gusto ko nang ipaalam sayo, Na tunay kang mahal nito At sana'y alam mo ang lihim ko, Na gusto kong ako ang maging tahanan ng puso mo
Continue reading...
26
Lunes Siya ay tatlong-daang talampakan mula sa aking kinatatayuan Sa kanyang pinaroroonan ako ay patungo Sa dulo ng pasilyong ito siya'y taimtim na naghihintay Sinuway ko ang tawag ng kahayokan ng damdamin At hindi kumatok nang madatnan ang pintuan ng kanyang silid "Hahayaan ko na lang siyang umidlip." sambit sa sarili Martes Siya, isang panibagong habol ng paningin, sumenyas May ngiti siyang ipinakita bago dumiretso sa kasilyas Sa silong ng eskuwelahan kung saan ako nag-aaral Ako'y sumunod sa utos ng aking katigangan Sumunod sa estrangherong may kislap sa kanyang ngiti Ngunit dali-dali akong umalis nang mga mata ko'y nanlisik Miyerkules Ako ay nakaupo sa dulo ng bus, iniwan ng mga pasaherong inip Napaisip at nag-iisip na bumaba na ngunit May sumakay na lalaking marilag at ako'y nabihag Hindi ko naiwasang hindi tumitig habang siya'y nakangisi At sa kanyang pagtabi at mag-dikit ang mga biyas namin Agarang tinawag ko ang kundoktor at pinahinto ang sasakyan Huwebes Mag-isa sa aking silid, nakahilata sa kama, Luna sa aking mukha Ang diwa ay naglalakbay at may hinahabol na alaala Bigla kong naalala may mensahe sa aking selepono Isang hubad na larawan ng kausap ko nang wala pang limang araw Nandilat ang aking mga mata at nagising ang aking diwa Sa kalakhang kanyang ipinakita na aking di naman gaanong pinansin Biyernes Ikaw ay aking muling nasulyapan sa isang kainan Malapit sa iyong tinitirhan, may kausap sa iyo'y nakikipagtitigan O sa imahinasyon ko lang iyon? Ngunit hindi ko maiaalis sa puso ko ang masindak, Manlumo, malumbay na kaya **** mabuhay na wala Ang init ng mga balat nating nagtatagpo. Oh Diyos ko, Ako'y pagbigyan mo makasama siya kahit isang gabi lang Isang magdamagang nananaig ang kamunduan Na maglapat ang aming mga dila Na masubo ko ang kabuuan niya hanggang mabulunan Na malasap ang alat ng pawis sa kanyang balat Na mahila ko ang kanyang buhok sa gigil ng pagkasabik Na muling takpan niya ang aking bibig, pinipigilan akong umimik Sabado ng gabi may mensaheng bumungad sa'kin Kami raw ay mag-hapunan at kumain ng pang-himagas hanggang Linggo ng umaga At sa pagkakataong ito ay pumayag na ako.
0
Jul 21, 2016
Jul 21, 2016 at 5:12 AM UTC
BrixArtan
Araw-Araw
Lunes Siya ay tatlong-daang talampakan mula sa aking kinatatayuan Sa kanyang pinaroroonan ako ay patungo Sa dulo ng pasilyong ito siya'y taimtim na naghihintay Sinuway ko ang tawag ng kahayokan ng damdamin At hindi kumatok nang madatnan ang pintuan ng kanyang silid "Hahayaan ko na lang siyang umidlip." sambit sa sarili Martes Siya, isang panibagong habol ng paningin, sumenyas May ngiti siyang ipinakita bago dumiretso sa kasilyas Sa silong ng eskuwelahan kung saan ako nag-aaral Ako'y sumunod sa utos ng aking katigangan Sumunod sa estrangherong may kislap sa kanyang ngiti Ngunit dali-dali akong umalis nang mga mata ko'y nanlisik Miyerkules Ako ay nakaupo sa dulo ng bus, iniwan ng mga pasaherong inip Napaisip at nag-iisip na bumaba na ngunit May sumakay na lalaking marilag at ako'y nabihag Hindi ko naiwasang hindi tumitig habang siya'y nakangisi At sa kanyang pagtabi at mag-dikit ang mga biyas namin Agarang tinawag ko ang kundoktor at pinahinto ang sasakyan Huwebes Mag-isa sa aking silid, nakahilata sa kama, Luna sa aking mukha Ang diwa ay naglalakbay at may hinahabol na alaala Bigla kong naalala may mensahe sa aking selepono Isang hubad na larawan ng kausap ko nang wala pang limang araw Nandilat ang aking mga mata at nagising ang aking diwa Sa kalakhang kanyang ipinakita na aking di naman gaanong pinansin Biyernes Ikaw ay aking muling nasulyapan sa isang kainan Malapit sa iyong tinitirhan, may kausap sa iyo'y nakikipagtitigan O sa imahinasyon ko lang iyon? Ngunit hindi ko maiaalis sa puso ko ang masindak, Manlumo, malumbay na kaya **** mabuhay na wala Ang init ng mga balat nating nagtatagpo. Oh Diyos ko, Ako'y pagbigyan mo makasama siya kahit isang gabi lang Isang magdamagang nananaig ang kamunduan Na maglapat ang aming mga dila Na masubo ko ang kabuuan niya hanggang mabulunan Na malasap ang alat ng pawis sa kanyang balat Na mahila ko ang kanyang buhok sa gigil ng pagkasabik Na muling takpan niya ang aking bibig, pinipigilan akong umimik Sabado ng gabi may mensaheng bumungad sa'kin Kami raw ay mag-hapunan at kumain ng pang-himagas hanggang Linggo ng umaga At sa pagkakataong ito ay pumayag na ako.
Continue reading...
46
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 1:58 AM UTC
makabagongmakata69
HIGIT SA KAYAMANAN
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
Continue reading...
5
082021 Inuusig niya ang mga talang kumikinang At tumatabon sa mga parating na bulalakaw. Ang mga mata ng santelmo’y Hindi na lagim ang ibinubuntong hininga Kundi liwanag na humahabol Sa bawat paghikab nang nakatihaya. Hati-hati sila sa papag Sa kung sino ang taya sa pagsilang ng araw At sa pinintang dilim Na hindi na bangunot ang pasalubong Kundi pag-asang makapagsalu-salong muli Sa hapag-kainan sa panibagong kalendaryo. Habang nagniningas ang mga baga’y Guguhitan nila ang pisngi ng bawat isa Gamit ang bawat kwentong agimat ng kahapon. At mapupuno ng halakhakan ang bawat kurtina Na para bang sila’y nasa entablado Ng sarili nilang istoryang sila rin ang nagbigay-buhay. Ang bawat butil ng bigas Ay katumbas ng pawis na alay nila sa palayan Habang ang kirampot na tuyong walang sawsawan Ay sining na makulay sa kanilang mga mata. At sila’y magtatampisaw Sa putikan ng kanilang hanapbuhay At ni isa sa kanila’y ni minsa’y Di ginambala na ang bukas ay magiging sakuna. Isa, dalawa, tatlo.. Sunud-sunod ang mabibilis na butil Na ni isa’y di mailagan. Ang mga butil ng palay Ay nagmistulang mga basura sa lansangan Na nilalangaw at pinag-aagawan Ng mga itim na ibong gahaman sa kapangyarihan.
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 9:11 AM UTC
psalmiseta
Palay at Abo
082021 Inuusig niya ang mga talang kumikinang At tumatabon sa mga parating na bulalakaw. Ang mga mata ng santelmo’y Hindi na lagim ang ibinubuntong hininga Kundi liwanag na humahabol Sa bawat paghikab nang nakatihaya. Hati-hati sila sa papag Sa kung sino ang taya sa pagsilang ng araw At sa pinintang dilim Na hindi na bangunot ang pasalubong Kundi pag-asang makapagsalu-salong muli Sa hapag-kainan sa panibagong kalendaryo. Habang nagniningas ang mga baga’y Guguhitan nila ang pisngi ng bawat isa Gamit ang bawat kwentong agimat ng kahapon. At mapupuno ng halakhakan ang bawat kurtina Na para bang sila’y nasa entablado Ng sarili nilang istoryang sila rin ang nagbigay-buhay. Ang bawat butil ng bigas Ay katumbas ng pawis na alay nila sa palayan Habang ang kirampot na tuyong walang sawsawan Ay sining na makulay sa kanilang mga mata. At sila’y magtatampisaw Sa putikan ng kanilang hanapbuhay At ni isa sa kanila’y ni minsa’y Di ginambala na ang bukas ay magiging sakuna. Isa, dalawa, tatlo.. Sunud-sunod ang mabibilis na butil Na ni isa’y di mailagan. Ang mga butil ng palay Ay nagmistulang mga basura sa lansangan Na nilalangaw at pinag-aagawan Ng mga itim na ibong gahaman sa kapangyarihan.
Continue reading...
34
Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.
0
Jan 5, 2017
Jan 5, 2017 at 10:05 PM UTC
kahel
Cool lang ako.
Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.
Continue reading...
25
Isa, dalawa, tatlo Pagbilang kong sampu, nakatago na kayo Apat, lima, anim, Magmadali, papatak na ang dilim Pito, walo, sa rimarim na ito sa’yo’y walang sasambot siyam, sampu pipindot na sila sa gatilyo Naaalala ko pa noong matiwasay pa ang lahat tahimik bukod sa sipol ng hangin na rinig na rinig walang ingay sa paligid puti ang sahig – linis hanggang gilid Naalala ko pa noon, walang pangambang tahi sa bawat isa sa t’wing pumapatak ang gabi Madilim ang lansangan, ngunit may liwanag ang daan Di mag-aalalang umuwi, ‘di magugulumihanan Naaalala ko pa nung una silang pumindot sa gatilyo Nayanig ang paligid, nagulo ang tahimik Tintado na ang sahig na dating puti ng dugo mula sa bago nilang kitil. Naalala ko pa noong nagpasabog sila ng bomba Nabingi ang lahat sa ingay na likha, mga tarantang mukha, mga takbong halos ikadapa mga matang labong labo na ng mga luha Naalala ko pa noong kinuha nila si itay lupa raw namin ay ayaw niyang ibigay pinuno ng latay, inuwing akay-akay - muntik na siyang mamatay - walang kamalay-malay na kami’y unti-unting pinapatay ni walang panahong makinig saming salaysay May dugo ang bigas na iginagatong ninyo May bakas ng dahas ang pagkaing hapag sa kainan ninyo Mga sigaw na busal ng kasadong gatilyo May namamatay na dito makinig naman kayo! Isa, dalawa, tatlo Pagbilang kong sampu, nakatago na kayo Apat, lima, anim, Magmadali, papatak na ang dilim Pito, walo, pipindot na sila sa gatilyo Siyam, sampu
0
Apr 8, 2017
Apr 8, 2017 at 12:31 PM UTC
AngelaMercado
Untitled
Isa, dalawa, tatlo Pagbilang kong sampu, nakatago na kayo Apat, lima, anim, Magmadali, papatak na ang dilim Pito, walo, sa rimarim na ito sa’yo’y walang sasambot siyam, sampu pipindot na sila sa gatilyo Naaalala ko pa noong matiwasay pa ang lahat tahimik bukod sa sipol ng hangin na rinig na rinig walang ingay sa paligid puti ang sahig – linis hanggang gilid Naalala ko pa noon, walang pangambang tahi sa bawat isa sa t’wing pumapatak ang gabi Madilim ang lansangan, ngunit may liwanag ang daan Di mag-aalalang umuwi, ‘di magugulumihanan Naaalala ko pa nung una silang pumindot sa gatilyo Nayanig ang paligid, nagulo ang tahimik Tintado na ang sahig na dating puti ng dugo mula sa bago nilang kitil. Naalala ko pa noong nagpasabog sila ng bomba Nabingi ang lahat sa ingay na likha, mga tarantang mukha, mga takbong halos ikadapa mga matang labong labo na ng mga luha Naalala ko pa noong kinuha nila si itay lupa raw namin ay ayaw niyang ibigay pinuno ng latay, inuwing akay-akay - muntik na siyang mamatay - walang kamalay-malay na kami’y unti-unting pinapatay ni walang panahong makinig saming salaysay May dugo ang bigas na iginagatong ninyo May bakas ng dahas ang pagkaing hapag sa kainan ninyo Mga sigaw na busal ng kasadong gatilyo May namamatay na dito makinig naman kayo! Isa, dalawa, tatlo Pagbilang kong sampu, nakatago na kayo Apat, lima, anim, Magmadali, papatak na ang dilim Pito, walo, pipindot na sila sa gatilyo Siyam, sampu
Continue reading...
56
081716 Inagaw ko ang silya kay Itay, Nagdabog at nagkalansingan ang hain Niya; Nilisan Siya kahit may habilin pa. Nagmamadali ako, ayokong mahuli. Pero ang oras, Siya pala ang Eksperto. Nadapa, nasugatan -- Umiyak ako sa sobrang sakit. Di bale nang pagalitan ako ni Itay, Gusto ko lang talagang makauwi. Kaya't bumalik ako, Hindi ko napigilang mas umiyak pa Nang yayain Niya ako sa Hapag-kainan. "Kain na, anak." Parang walang nagbago. Alam ko, bawal ang "Tayo" Kaya umupo ako sa silyang alok Niya. Saka na ako tatayo, Ayoko na kasing mauna. Bahala na si Itay.
0
Aug 25, 2016
Aug 25, 2016 at 8:57 PM UTC
psalmiseta
Bawal TAYO, Pwede UMUPO
081716 Inagaw ko ang silya kay Itay, Nagdabog at nagkalansingan ang hain Niya; Nilisan Siya kahit may habilin pa. Nagmamadali ako, ayokong mahuli. Pero ang oras, Siya pala ang Eksperto. Nadapa, nasugatan -- Umiyak ako sa sobrang sakit. Di bale nang pagalitan ako ni Itay, Gusto ko lang talagang makauwi. Kaya't bumalik ako, Hindi ko napigilang mas umiyak pa Nang yayain Niya ako sa Hapag-kainan. "Kain na, anak." Parang walang nagbago. Alam ko, bawal ang "Tayo" Kaya umupo ako sa silyang alok Niya. Saka na ako tatayo, Ayoko na kasing mauna. Bahala na si Itay.
Continue reading...
20
Tuwing Halalan, may kalakalan… Palitan, tindahan ng mga pangalan Manibalang, sariwa’t bulok man Hilaw o hinog, merong pagpipilian. Tuwing Halalan, may paligsahan… Maliit, malaki, mahirap, mayaman Basta handa at gustong lumaban Maging sino ka man, pwedeng sumali diyan. Tuwing Halalan, may kaaliwan… Kantahan, sayawan at palakpakan Kainan, kwentuhan at inuman Wari’y may pista ang buong bayan. Tuwing Halalan, may kasawian… Tsisimisan, siraan, banghayan, alitan Hamunan, bugbugan at bantaan Hanggang kamatayan, walang uurungan. Tuwing Halalan, may kalayaan Pumili ng pinuno ang mamamayan Dikta ng sarili **** isipan O maging anong uri ng kabayaran. Tuwing Halalan, may karanasan! -09/29/07 (Dumarao) *upcoming local elections
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 2:04 AM UTC
JoRaLG
Tuwing Halalan
Tuwing Halalan, may kalakalan… Palitan, tindahan ng mga pangalan Manibalang, sariwa’t bulok man Hilaw o hinog, merong pagpipilian. Tuwing Halalan, may paligsahan… Maliit, malaki, mahirap, mayaman Basta handa at gustong lumaban Maging sino ka man, pwedeng sumali diyan. Tuwing Halalan, may kaaliwan… Kantahan, sayawan at palakpakan Kainan, kwentuhan at inuman Wari’y may pista ang buong bayan. Tuwing Halalan, may kasawian… Tsisimisan, siraan, banghayan, alitan Hamunan, bugbugan at bantaan Hanggang kamatayan, walang uurungan. Tuwing Halalan, may kalayaan Pumili ng pinuno ang mamamayan Dikta ng sarili **** isipan O maging anong uri ng kabayaran. Tuwing Halalan, may karanasan! -09/29/07 (Dumarao) *upcoming local elections
Continue reading...
24
i just can't remember the exact date but yes i can still recall when was the time i saw you walking across that aisle because from then on i found you sublime what a sunny day on that very moment and it so funny that i was born as if my dark skin felt so dry unto your look so wet yet the significance of essence was relevant when we get inside hand in hand you and i meet and greet so sigh wala akong ibang inisip kundi ang paano kita mapapangiti nang mayroong kislap sa iyong mga mata gayong sa mga hugot at banat hindi handa yaong mga piraso at piyesa nitong mabulaklak kong dila nagkusang tumimo sa aking puso dahilan para makasumpong ng sulo sa sandaling matamang kong napagmasdan malinaw kong imahe habang ako'y iyong tinitigan wala pa akong sinasabi noong tayo'y nasa hapag-kainan wala mang nakahain,sarap-sarap na ng ating mga tawanan as a matter of fact we don't care about clock as we alter our talk in the middle of flock minamahal kong dalaga naa-alala mo na nga ba? how much we had important fun on that prominent fast food-chain iyon yung mga panahon nawala ako sa talababa!
0
Dec 30, 2018
Dec 30, 2018 at 9:27 AM UTC
TanglawatPanglaw
" jolly bee "
i just can't remember the exact date but yes i can still recall when was the time i saw you walking across that aisle because from then on i found you sublime what a sunny day on that very moment and it so funny that i was born as if my dark skin felt so dry unto your look so wet yet the significance of essence was relevant when we get inside hand in hand you and i meet and greet so sigh wala akong ibang inisip kundi ang paano kita mapapangiti nang mayroong kislap sa iyong mga mata gayong sa mga hugot at banat hindi handa yaong mga piraso at piyesa nitong mabulaklak kong dila nagkusang tumimo sa aking puso dahilan para makasumpong ng sulo sa sandaling matamang kong napagmasdan malinaw kong imahe habang ako'y iyong tinitigan wala pa akong sinasabi noong tayo'y nasa hapag-kainan wala mang nakahain,sarap-sarap na ng ating mga tawanan as a matter of fact we don't care about clock as we alter our talk in the middle of flock minamahal kong dalaga naa-alala mo na nga ba? how much we had important fun on that prominent fast food-chain iyon yung mga panahon nawala ako sa talababa!
Continue reading...
32
082920 Nagbibilang na lamang ako ng oras Upang ang bukas ay tuluyan nang kumalas At kusang sumabay sa palakpakan Sa entabladong nakatikom sa aking damdamin. Ilang taon nang nakikibaka ang Iyong mga kamay Sa modernong pagkatha at paglikom ng mga salapi. At sa aming hapag-kaina’y ilang ulit na akong tinutukso Ng mga matatamis na panimula sa telebisyon — Na baka sakaling matikman ko rin Ang hain nila sa sarili nilang hapag-kainan. Minsan akong nangulila Buhat sa kawalan nang may mga katanungang, “Sino nga ba ang tama?” Na sa paulit-ulit na pagtatapon ko ng mga ito’y Ang mga ito rin ang sumasampal sa aking pagkatao. Ngunit ang totoo’y: Nilimot ko na ang mga katanungang iyon Hindi ako sumabay sa agos ng galit Na bumabawi sa aking paghinga Na tila ba ako’y pagod na At gusto ko na lamang manahimik mag-isa. Nais kong sambiting Hindi ako nagalit nang minsan mo kaming pinagtaksilan, Inisip ko na lamang na iba ang latag ng kapalaran — Iba ang laro sa loretang ito At hindi ito madali — Pero ito’y panandalian. Siguro nga — Iniisip **** saan nanggaling ang mga ito Ang mga salitang tila ba hindi ko man lamang pinag-isipan At tuluyan kong binitawan Gaya ng pagbitaw mo para sa amin. Pero gaya ng sambit ko — Hindi ako galit, Hubad ang aking emosyon At umaapaw pa rin ang aking pagpapasalamat Na sa mga oras na ito’y — Hindi mo kami iniwan. Higit pa sa pagpapabatid ko ng pasasalamat sa ito’y, Nais kong ihagis ang aking mga kamay sa langit Na tila ba higit pa sa nagagalak ang pakiramdam Ang aking puso’y tiyak na ang grasyang alay ng Langit Ang gumawad sa akin ng kalayaan. Malaya akong piliin ang saya kesa sa galit, Na parang paghihimay ng mga butil ng buhangin, Parang imposible, di ba? Pero naging posible At wala na akong maihain pa Kundi ang umaapaw kong pusong Ginawang Malaya ng Maykapal. Lubos ang aking pagsamba, Salamat Ama. Salamat sa dalawa kong ama at Ama.
0
Aug 29, 2020
Aug 29, 2020 at 1:08 AM UTC
psalmiseta
Ama
082920 Nagbibilang na lamang ako ng oras Upang ang bukas ay tuluyan nang kumalas At kusang sumabay sa palakpakan Sa entabladong nakatikom sa aking damdamin. Ilang taon nang nakikibaka ang Iyong mga kamay Sa modernong pagkatha at paglikom ng mga salapi. At sa aming hapag-kaina’y ilang ulit na akong tinutukso Ng mga matatamis na panimula sa telebisyon — Na baka sakaling matikman ko rin Ang hain nila sa sarili nilang hapag-kainan. Minsan akong nangulila Buhat sa kawalan nang may mga katanungang, “Sino nga ba ang tama?” Na sa paulit-ulit na pagtatapon ko ng mga ito’y Ang mga ito rin ang sumasampal sa aking pagkatao. Ngunit ang totoo’y: Nilimot ko na ang mga katanungang iyon Hindi ako sumabay sa agos ng galit Na bumabawi sa aking paghinga Na tila ba ako’y pagod na At gusto ko na lamang manahimik mag-isa. Nais kong sambiting Hindi ako nagalit nang minsan mo kaming pinagtaksilan, Inisip ko na lamang na iba ang latag ng kapalaran — Iba ang laro sa loretang ito At hindi ito madali — Pero ito’y panandalian. Siguro nga — Iniisip **** saan nanggaling ang mga ito Ang mga salitang tila ba hindi ko man lamang pinag-isipan At tuluyan kong binitawan Gaya ng pagbitaw mo para sa amin. Pero gaya ng sambit ko — Hindi ako galit, Hubad ang aking emosyon At umaapaw pa rin ang aking pagpapasalamat Na sa mga oras na ito’y — Hindi mo kami iniwan. Higit pa sa pagpapabatid ko ng pasasalamat sa ito’y, Nais kong ihagis ang aking mga kamay sa langit Na tila ba higit pa sa nagagalak ang pakiramdam Ang aking puso’y tiyak na ang grasyang alay ng Langit Ang gumawad sa akin ng kalayaan. Malaya akong piliin ang saya kesa sa galit, Na parang paghihimay ng mga butil ng buhangin, Parang imposible, di ba? Pero naging posible At wala na akong maihain pa Kundi ang umaapaw kong pusong Ginawang Malaya ng Maykapal. Lubos ang aking pagsamba, Salamat Ama. Salamat sa dalawa kong ama at Ama.
Continue reading...
54
Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama, Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon Kung babalik pa sa kahapon, Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating Huwag mo sanang kalimutan Na oras man ang kaaway, Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan Ipahinga mo ang iyong mga paa Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo
0
Dec 2, 2019
Dec 2, 2019 at 10:22 AM UTC
wynne
94
Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama, Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon Kung babalik pa sa kahapon, Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating Huwag mo sanang kalimutan Na oras man ang kaaway, Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan Ipahinga mo ang iyong mga paa Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo
Continue reading...
20
Mangangata ako sa madaling araw ng panggagalaiti, nang mga panahong mas malalim pa sa dagat, ang panghahaplos sa kaluluwa na kinulang sa pagpapahinga at sa wakas: makakapagpahinga. Ako, ang sisidlan ng kalatas na nagpaagos sa rumaragasang ilog pagkatapos ipasok sa isang bote, sa pag-asang makararating sa iyo ito. Ayaw ko nang bumalik ang kalatas na 'to, baka sa susunod na bumalik sa akin ito, ay naglalaman na ng bulgarang pagtugon ng pagkalas. Ayaw ko na. Manghihipo na lang ako sa gabi sa pamamagitan ng paggunita sa mga alaala para sundan ang anino na unti-unting nawawala sa kusina, sa kuwarto, sa kama, at sa hapag-kainan. Sandali, may idadagdag pa pala ako, hindi ko kakayaning tanggapin ang pagtanggap na namamalikmata lamang ako, habang naglalaho ang pangalan mo sa kuwaderno ko. Mawawala na lamang ang pagkamarahas ng prosa o tula ko. Isasantabi muna kita sa mga susunod na tula o prosa, painda-indayog ang paksa, pero binabalik-balikan ka sa masusing pagsusuri ng konteksto. Magiging humpak na lamang ang dating matunog na ikaw at ang dating laksa-laksang paglalarawan sa bawat pag-ikot at paggalaw mo, na maingat na sinusundan ng mga mata ko. Sa kabila ng pagpipigil sa pagkatapos ng isang nakakainsultong nakakapagod na araw ay magsisilakbo muli ang damdamin, at 'di magpapaawat ang pintig na parang bumabalik ang mga mata sa unang pag-angat ng mga titig. Mahal, mangangata na lamang ako hanggang umaga, habang nginangata ako ng panggagalaiti sa pagsapit ng umaga.
0
Feb 17, 2019
Feb 17, 2019 at 6:33 AM UTC
liberatovincent
Nangangata
Mangangata ako sa madaling araw ng panggagalaiti, nang mga panahong mas malalim pa sa dagat, ang panghahaplos sa kaluluwa na kinulang sa pagpapahinga at sa wakas: makakapagpahinga. Ako, ang sisidlan ng kalatas na nagpaagos sa rumaragasang ilog pagkatapos ipasok sa isang bote, sa pag-asang makararating sa iyo ito. Ayaw ko nang bumalik ang kalatas na 'to, baka sa susunod na bumalik sa akin ito, ay naglalaman na ng bulgarang pagtugon ng pagkalas. Ayaw ko na. Manghihipo na lang ako sa gabi sa pamamagitan ng paggunita sa mga alaala para sundan ang anino na unti-unting nawawala sa kusina, sa kuwarto, sa kama, at sa hapag-kainan. Sandali, may idadagdag pa pala ako, hindi ko kakayaning tanggapin ang pagtanggap na namamalikmata lamang ako, habang naglalaho ang pangalan mo sa kuwaderno ko. Mawawala na lamang ang pagkamarahas ng prosa o tula ko. Isasantabi muna kita sa mga susunod na tula o prosa, painda-indayog ang paksa, pero binabalik-balikan ka sa masusing pagsusuri ng konteksto. Magiging humpak na lamang ang dating matunog na ikaw at ang dating laksa-laksang paglalarawan sa bawat pag-ikot at paggalaw mo, na maingat na sinusundan ng mga mata ko. Sa kabila ng pagpipigil sa pagkatapos ng isang nakakainsultong nakakapagod na araw ay magsisilakbo muli ang damdamin, at 'di magpapaawat ang pintig na parang bumabalik ang mga mata sa unang pag-angat ng mga titig. Mahal, mangangata na lamang ako hanggang umaga, habang nginangata ako ng panggagalaiti sa pagsapit ng umaga.
Continue reading...
20
" ang punong tagapagluto " KUNG ANG ISA SA MGA NAKA-ENTRADANG PUTAHE AY HINDE NAMAN TALAGA SADYANG NA-SABUTAHE NA KANINO NGA BA ANG EPEKTO NG PANGYAYARI SA MGA NAKA-TIKIM BA NITO O SA NAGMA-MAY ARI DAHIL KUNG ANG BAWAT SANDOK AY MAY NAGBABANTANG HADLOK ANO PA BANG SIGLA MERON ANG PAGSALOK GAYONG' NAKA-HAIN AY IBA SA IPINAPAHIMOK ILANG SANDALI PA MULA SA MGA ORAS NGANG ITO YAONG APEKTADO AY DAPAT LANG NA MAPANUTO MATAPOS MAGAWARAN NG HATOL BASE SA KARAMIHAN NG MGA GUMUSTO INOSENTE LANG ANG MAGTATAKA SA HAPAG-KAINAN KUNG ITO AY WASTO
0
Dec 24, 2015
Dec 24, 2015 at 10:59 PM UTC
TanglawatPanglaw
The Night before
" ang punong tagapagluto " KUNG ANG ISA SA MGA NAKA-ENTRADANG PUTAHE AY HINDE NAMAN TALAGA SADYANG NA-SABUTAHE NA KANINO NGA BA ANG EPEKTO NG PANGYAYARI SA MGA NAKA-TIKIM BA NITO O SA NAGMA-MAY ARI DAHIL KUNG ANG BAWAT SANDOK AY MAY NAGBABANTANG HADLOK ANO PA BANG SIGLA MERON ANG PAGSALOK GAYONG' NAKA-HAIN AY IBA SA IPINAPAHIMOK ILANG SANDALI PA MULA SA MGA ORAS NGANG ITO YAONG APEKTADO AY DAPAT LANG NA MAPANUTO MATAPOS MAGAWARAN NG HATOL BASE SA KARAMIHAN NG MGA GUMUSTO INOSENTE LANG ANG MAGTATAKA SA HAPAG-KAINAN KUNG ITO AY WASTO
Continue reading...
13
Yapos parin ako ng ala-ala ng isang madilim na hapon; tulala sa durungawan ng paborito nating kainan, at namamangha sa rumaragasang ulan. Lubhang napakalamig ng hangin. Katawan ko na'y giniginaw subalit ayaw pa lisanin kan'yang upuan. Na para bang may hinihintay na biglang lumitaw mula sa kawalan. Nag-babakasakali na ika'y mapadaan, huminto sa aking harapan. Mapakinggan muli mula sa bigat ng pag-patak ng ulan ang iyong tinig-- nais muling boses mo aking marinig. Ngunit sa mga sandaling ito, habang lumalakas ang buhos ng ulan, malabo na nga kitang tuluyang mahagkan; sumilong kana sa panibagong kainan, na kung saan bago mo na paboritong puntahan-- kasama mo yong kasintahan.
0
Jan 2, 2021
Jan 2, 2021 at 10:14 AM UTC
Lecius
"Sisilayan nalang mula sa mga ala-ala"
Yapos parin ako ng ala-ala ng isang madilim na hapon; tulala sa durungawan ng paborito nating kainan, at namamangha sa rumaragasang ulan. Lubhang napakalamig ng hangin. Katawan ko na'y giniginaw subalit ayaw pa lisanin kan'yang upuan. Na para bang may hinihintay na biglang lumitaw mula sa kawalan. Nag-babakasakali na ika'y mapadaan, huminto sa aking harapan. Mapakinggan muli mula sa bigat ng pag-patak ng ulan ang iyong tinig-- nais muling boses mo aking marinig. Ngunit sa mga sandaling ito, habang lumalakas ang buhos ng ulan, malabo na nga kitang tuluyang mahagkan; sumilong kana sa panibagong kainan, na kung saan bago mo na paboritong puntahan-- kasama mo yong kasintahan.
Continue reading...
4