"gustuhin" poems - Hello Poetry

"gustuhin" poems

Naalala mo ba tayoy magkaibigan? Masaya ang ating samahan Nagaasaran ,kulitan hanggang sa magkakapikunan Masaya akong ikay aking kaibigan Dahil akoy iyong naiintindihan Lalo na ang aking kaabnormalan Di nagtagal loob natiy nagkagaanan Hanggang sa dumating yung araw na ikay umamin Di sinasadya na akoy iyong gustuhin Noong una'y natatakot ka pang umamin . Hindi ko inaasahang akoy iyong magugustuhan Dahil sa taglay kong kamalditahan Pero sabi moy ikay nahulog sa aking kabaitan At hiling mo'y wag Sana kitang layuan Hanggang sa sinabi **** ikay manliligaw at akoy pumayag naman Hanggang sa di nagtagal ikay akin ding nagustuhan pero bakit parang gusto na kong sukuan sa aki'y ika'y ba'y wala ng nararamdaman kung ganun sabihin mo naman Hindi yung babaliwalain mo ko ng ganyan Sa dami ng ating pinagsamahan Ang masayang pagkakaibigan bay mauuwi na lang sa SALAMAT AT PAALAM

0

Aug 9, 2018

Aug 9, 2018 at 2:08 AM UTC

princessbalagtas

To my beloved friend

Naalala mo ba tayoy magkaibigan? Masaya ang ating samahan Nagaasaran ,kulitan hanggang sa magkakapikunan Masaya akong ikay aking kaibigan Dahil akoy iyong naiintindihan Lalo na ang aking kaabnormalan Di nagtagal loob natiy nagkagaanan Hanggang sa dumating yung araw na ikay umamin Di sinasadya na akoy iyong gustuhin Noong una'y natatakot ka pang umamin . Hindi ko inaasahang akoy iyong magugustuhan Dahil sa taglay kong kamalditahan Pero sabi moy ikay nahulog sa aking kabaitan At hiling mo'y wag Sana kitang layuan Hanggang sa sinabi **** ikay manliligaw at akoy pumayag naman Hanggang sa di nagtagal ikay akin ding nagustuhan pero bakit parang gusto na kong sukuan sa aki'y ika'y ba'y wala ng nararamdaman kung ganun sabihin mo naman Hindi yung babaliwalain mo ko ng ganyan Sa dami ng ating pinagsamahan Ang masayang pagkakaibigan bay mauuwi na lang sa SALAMAT AT PAALAM

Continue reading...

1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am

0

Jul 7, 2016

Jul 7, 2016 at 1:32 AM UTC

1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am

Continue reading...

Panahon na Panahon na para sumulat ako Panahon na para ihayag ang nararamdaman ko Panahon na para idaan sa tugmaan ang dahilan Dahilan kung bakit ayon sa kanila ika’y aking nasaktan Napakatxnga mo Para kang gxgo Sxraulo Txrantado Oo, minura kita kasi di kita kayang mahalin Napakatxnga mo para ako ang piliin Pipili ka nalang kasi ba’t ako pa Oo, magmamahal tayo, pero di sa isa’t isa Sige, balikan natin ang simula Yung bago pa lang ako dito at mukha ako nung txnga Yung kakalipat ko pa lang at wala pa akong kilala Yung first day ko na walang kamuwang-muwang, padukot-dukot lang ng cellphone sa bulsa Yung di mo naman sinasabi pero umabot sakin ang balita Gusto mo ako, di kita gusto Lumalapit ka, lumalayo ako Nasaktan kita… hinayaan mo ako Kung inakala mo wala akong pakialam, nagkakamali ka Kung inakala mo mapaglaro lang ako, nagkakamali ka Kung akala mo pinaasa lang kita, di ‘yon totoo Ang dapat lang na malaman mo… Sinubukan ko Sinubukan ko ang alin? Txngina alam mo na yon Sabi nila natuturuan raw magmahal ang puso Piliin mo yung nagmamahal sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso May kulang Piliin mo yung may gusto sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Uulitin ko, may kulang Piliin mo yung may pagtingin sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Pxta kayo kulang-kulang mga pinagsasasabi nyo Natuturuan magmahal ang puso pero iba ang magtuturo Natuturuan magmahal ang puso pero di ikaw ang gagawa nito Oo, natuturuan magmahal ang puso pero ibang tao ang magpapatibok dito Paano ko nalaman? Nasabi ko na, sinubukan ko Sinubukan kong gustuhin ka pero di ko magawa Pinilit na ibalik ang pagtingin pero hindi ko kaya Talagang hanggang kaibigan lang tayo Mali! Hanggang kaibigan lang, walang tayo Magiging totoo lang ako Hindi ko ‘to ginusto. Pati ikaw Di rin kita gusto Sasaktan na kita kasi sasabihin na naman nila pinapaasa kita Baka ikaw meron, pero ako walang pake sa sinasabi nila May pake ako, sa’yo May pake ako sa’yo kaya alam ko na di ako yung lalaki na nakatadhana para ibigin mo Di kita gusto, at alam kong di mo na rin ako gugustuhin pag nakita mo to Walang may alam kung kailan mo to makikita Anong taon, pang-ilang dekada Huling mga linya, kung binabasa mo to, alam mo na kung sino ka, pasensya na sinubukan ko pero wala talaga At least kaibigan na kita

0

Oct 29, 2017

Oct 29, 2017 at 11:00 AM UTC

Panahon na Panahon na para sumulat ako Panahon na para ihayag ang nararamdaman ko Panahon na para idaan sa tugmaan ang dahilan Dahilan kung bakit ayon sa kanila ika’y aking nasaktan Napakatxnga mo Para kang gxgo Sxraulo Txrantado Oo, minura kita kasi di kita kayang mahalin Napakatxnga mo para ako ang piliin Pipili ka nalang kasi ba’t ako pa Oo, magmamahal tayo, pero di sa isa’t isa Sige, balikan natin ang simula Yung bago pa lang ako dito at mukha ako nung txnga Yung kakalipat ko pa lang at wala pa akong kilala Yung first day ko na walang kamuwang-muwang, padukot-dukot lang ng cellphone sa bulsa Yung di mo naman sinasabi pero umabot sakin ang balita Gusto mo ako, di kita gusto Lumalapit ka, lumalayo ako Nasaktan kita… hinayaan mo ako Kung inakala mo wala akong pakialam, nagkakamali ka Kung inakala mo mapaglaro lang ako, nagkakamali ka Kung akala mo pinaasa lang kita, di ‘yon totoo Ang dapat lang na malaman mo… Sinubukan ko Sinubukan ko ang alin? Txngina alam mo na yon Sabi nila natuturuan raw magmahal ang puso Piliin mo yung nagmamahal sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso May kulang Piliin mo yung may gusto sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Uulitin ko, may kulang Piliin mo yung may pagtingin sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Pxta kayo kulang-kulang mga pinagsasasabi nyo Natuturuan magmahal ang puso pero iba ang magtuturo Natuturuan magmahal ang puso pero di ikaw ang gagawa nito Oo, natuturuan magmahal ang puso pero ibang tao ang magpapatibok dito Paano ko nalaman? Nasabi ko na, sinubukan ko Sinubukan kong gustuhin ka pero di ko magawa Pinilit na ibalik ang pagtingin pero hindi ko kaya Talagang hanggang kaibigan lang tayo Mali! Hanggang kaibigan lang, walang tayo Magiging totoo lang ako Hindi ko ‘to ginusto. Pati ikaw Di rin kita gusto Sasaktan na kita kasi sasabihin na naman nila pinapaasa kita Baka ikaw meron, pero ako walang pake sa sinasabi nila May pake ako, sa’yo May pake ako sa’yo kaya alam ko na di ako yung lalaki na nakatadhana para ibigin mo Di kita gusto, at alam kong di mo na rin ako gugustuhin pag nakita mo to Walang may alam kung kailan mo to makikita Anong taon, pang-ilang dekada Huling mga linya, kung binabasa mo to, alam mo na kung sino ka, pasensya na sinubukan ko pero wala talaga At least kaibigan na kita

Continue reading...

“The essence of reality is contradiction” - Hegel Ang tao ay likas na malaya, nabubuhay na malaya at dapat na maging malaya. Walang karapatan ang sinoman na mang-alipin. Hindi tayo pag-aari ninoman at walang taong ‘pweding umangkin sa kapwa n’ya. Ito ang batas ng kalikasan at ng uniberso. Walang panginoon at busabos, walang dapat na nag-uutos, at wala dapat mga alilang tagasunod. Sana ang buhay ay puro na lang Rosas at walang posas. Subalit nagdilim ang kasaysayan nang maghari ang kasakiman na pinukaw ng matinding paghahangad ng iilan sa kayamanan. Kailangan na makakuha ng maraming kalakal nang lumawak ang merkado. Pero teka sino ang gagawa nito? Edi kunin ang mga mahihina at gawin silang mga alipin, pilitin na magtrabaho sa ilalim nang hagupit ng latigo. Hawakan sa leeg o di kaya naman ay kitilin, sa ganitong paraan sila dapat na pasunurin. Tanang pagmamalabis ay may wakas. Hindi lang si Spartacus ang nag-alsa kundi pati ang mga itim na alipin. Sumiklab ang himagsikan sa paghahangad ng mga alipin na kumawala sa kanikanilang mga tanikala. Dumating ang panahon ng Piyudalismo, nagbagong anyo lang ang halimaw at muli n’yang inalipin ang mga kapos-palad at mahihirap. Nangibabaw ang Aristokrasya na parang maitim na ulap na lumalambong sa himpapawid kaya hindi makita ang sinag ng araw. Salamat na lang at bumagsak ang Bastille at nagtagumpay ang rebolusyong Pranses. Mula sa mga guho ng lipunang piyudal ay lumitaw ang mga bagong panginoon, ang mga Burgis. Sila ang mapagsamanta at naghaharing-uri sa ating panahon. Mga kapitalista, elitista at mga burgesya komprador. At tayo na nasa baba, tayo na ang puhunan para mabuhay ay dugo’t pawis, tayo na mga proletaryo ang s’yang makabagong alipin. Mga alipin ng burgesya na ating pinapanginoon, tayo na lumilikha ng yaman ng bansa ang s’yang laging pinagsasamantalahan at binubusabos. Tinatakot na gugutomin kapagka hindi nagpa-ubaya at sumunod sa utos. Habang tumatagal ay tumitindi ang mga salungatan at kontradiksyon sa pagitan ng mayaman at ng mahirap. Bulkan ito na sasabog sa bandang huli. Ang batas ng kasaysayan ang nagsabi na ang lahat ng uri ng pang-aapi ay magwawakas. Nag-alsa ang mga alipin, naghimagsik ang mga pesante hindi magtatagal gustuhin man natin o hindi titindig ang mga proletaryo at sama-sama nilang ibabagsak ang kapitalismo na itinataguyod ng mga burgesya komprador.

0

Nov 15, 2017

Nov 15, 2017 at 1:25 AM UTC

makabagongmakata69

DIALECTICAL MATERIALISM

“The essence of reality is contradiction” - Hegel Ang tao ay likas na malaya, nabubuhay na malaya at dapat na maging malaya. Walang karapatan ang sinoman na mang-alipin. Hindi tayo pag-aari ninoman at walang taong ‘pweding umangkin sa kapwa n’ya. Ito ang batas ng kalikasan at ng uniberso. Walang panginoon at busabos, walang dapat na nag-uutos, at wala dapat mga alilang tagasunod. Sana ang buhay ay puro na lang Rosas at walang posas. Subalit nagdilim ang kasaysayan nang maghari ang kasakiman na pinukaw ng matinding paghahangad ng iilan sa kayamanan. Kailangan na makakuha ng maraming kalakal nang lumawak ang merkado. Pero teka sino ang gagawa nito? Edi kunin ang mga mahihina at gawin silang mga alipin, pilitin na magtrabaho sa ilalim nang hagupit ng latigo. Hawakan sa leeg o di kaya naman ay kitilin, sa ganitong paraan sila dapat na pasunurin. Tanang pagmamalabis ay may wakas. Hindi lang si Spartacus ang nag-alsa kundi pati ang mga itim na alipin. Sumiklab ang himagsikan sa paghahangad ng mga alipin na kumawala sa kanikanilang mga tanikala. Dumating ang panahon ng Piyudalismo, nagbagong anyo lang ang halimaw at muli n’yang inalipin ang mga kapos-palad at mahihirap. Nangibabaw ang Aristokrasya na parang maitim na ulap na lumalambong sa himpapawid kaya hindi makita ang sinag ng araw. Salamat na lang at bumagsak ang Bastille at nagtagumpay ang rebolusyong Pranses. Mula sa mga guho ng lipunang piyudal ay lumitaw ang mga bagong panginoon, ang mga Burgis. Sila ang mapagsamanta at naghaharing-uri sa ating panahon. Mga kapitalista, elitista at mga burgesya komprador. At tayo na nasa baba, tayo na ang puhunan para mabuhay ay dugo’t pawis, tayo na mga proletaryo ang s’yang makabagong alipin. Mga alipin ng burgesya na ating pinapanginoon, tayo na lumilikha ng yaman ng bansa ang s’yang laging pinagsasamantalahan at binubusabos. Tinatakot na gugutomin kapagka hindi nagpa-ubaya at sumunod sa utos. Habang tumatagal ay tumitindi ang mga salungatan at kontradiksyon sa pagitan ng mayaman at ng mahirap. Bulkan ito na sasabog sa bandang huli. Ang batas ng kasaysayan ang nagsabi na ang lahat ng uri ng pang-aapi ay magwawakas. Nag-alsa ang mga alipin, naghimagsik ang mga pesante hindi magtatagal gustuhin man natin o hindi titindig ang mga proletaryo at sama-sama nilang ibabagsak ang kapitalismo na itinataguyod ng mga burgesya komprador.

Continue reading...

Bakit ang tulin? Hindi ba pwedeng pahintuin? Oras, ba't ang bilis mo? Pagbigyan mo naman ako. Bakit panandalian lang? Bakit parang napakakulang? Ang palaging tanong sa'king sarili, Di ba pwedeng dito'y manatili? Parang isang kisapmata, 'tong ating pagsasama, Akin mang gustuhin, Oras, di kayang pigilin. Nakakapanghinayang, nakakapanlumo, Di magawa ang tanging gusto, Kahit man lang mag-umpisa ng usapan, Ako'y sadyang nahihirapan. Hay nalang, paano na iyon? Mauulit pa ba ang nangyari kahapon? Alam ko sa sarili ang sagot, Ngunit ang katotohana'y sapilitang nililimot. Ang mga panahong ito'y di masusuklian, Dahil ang oras, di kayang tumbasan, Di kayang bilihin ng kayamanan, Mga oras na kasama ka, aking kaibigan. Ma-iiwan sa'ting mga nakaraan, Di alam kung tatatak sa'ting isipan, Ang mga nagdaang panahon tulad nito, Parang kapayapaan paglipas ng bagyo.

0

Apr 12, 2017

Apr 12, 2017 at 12:18 PM UTC

Bakit ang tulin? Hindi ba pwedeng pahintuin? Oras, ba't ang bilis mo? Pagbigyan mo naman ako. Bakit panandalian lang? Bakit parang napakakulang? Ang palaging tanong sa'king sarili, Di ba pwedeng dito'y manatili? Parang isang kisapmata, 'tong ating pagsasama, Akin mang gustuhin, Oras, di kayang pigilin. Nakakapanghinayang, nakakapanlumo, Di magawa ang tanging gusto, Kahit man lang mag-umpisa ng usapan, Ako'y sadyang nahihirapan. Hay nalang, paano na iyon? Mauulit pa ba ang nangyari kahapon? Alam ko sa sarili ang sagot, Ngunit ang katotohana'y sapilitang nililimot. Ang mga panahong ito'y di masusuklian, Dahil ang oras, di kayang tumbasan, Di kayang bilihin ng kayamanan, Mga oras na kasama ka, aking kaibigan. Ma-iiwan sa'ting mga nakaraan, Di alam kung tatatak sa'ting isipan, Ang mga nagdaang panahon tulad nito, Parang kapayapaan paglipas ng bagyo.

Continue reading...

Ito nga pala ay para, o tungkol, tungkol sa babaeng aking ninanais, nakita kita sa hindi inaasahang oras at pagkakataon. Kung alam mo lang, ang pagtalon nang aking puso sa tuwing nag sasalubong ang ating mga diwa Hindi ko lubos maisip na hahantong sa ganito. Lumalim ng lumalim ang inaakalang simpleng pagtingin ko para sayo. Oo ikaw! Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng aking ninanais. Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng nag bibigay kabog sa aking dibdib. Ikaw, ikaw yung babaeng pinapangarap kong makamit. Ikaw, ikaw yung babaeng simple lang pero anlakas ng dating. At ako, ako nga pala yung taong sumusulyap sayo ng palihim. Ako, ako nga pala yung taong hindi magkanda ugaga sa tuwing ikaw ay paparating o dadaan sa aking harapan. Ako, ako nga pala yung taong handang gawin ang lahat mapasaya ka lang. Kung alam mo lang kung gaano kita hinahangad tuwing nakikita kita. Pero bakit nga ba ganoon? Hindi ko magawang umamin? Siguro'y dahil sa pautal utal na pananalita ang dahilan o sadyang wala akong lakas ng loob na sabihin sayo ang aking nararamdaman. Ako'y simpleng tao lang, Hindi makisig gaya nang ninanais ng nakararami, pero pangako lahat gagawin ko mapasaya ka lang. Mukang hindi ako yung tipo ng lalake na maaari **** gustuhin Ako yung taong tahimik lang sa isang tabi Ako yung tipo ng tao na hindi pang angas sa tropa, pero pangako, araw araw ipagmamayabang kita. Subalit bakit ganito ang tadhana, ika'y nakakulong sa isang sitwasyon. Sitwasyon na akin ding hinihiling, siguro nga ay hindi ko ginusto na magkagusto sayo kase alam kong masasaktan lang ako. Sana ako na lang. Inisip ko na sana ako na lang sya na sayo'y nagpapaligaya Sana ako na lang sya, na mahal mo ng sobra Sana ako yung taong lagi **** kausap, Sana ako yung nagbibigay ng ngiti sa tuwing malungkot ka. Ikaw yung babaeng nagbibigay ngiti at kalungkutan sa akin. Dahil sa tuwing naiisip kita, pumapasok den sa isip ko na ikaw at ako ay malabong maging tayo. Dapat bang tanggapin na lang ang katotohanang hindi na mababago? na hindi talaga pwede maging tayo? Hanggang dito na lang ba talaga ako? na nangagarap na maging tayo? Siguro ngay maihahalimtulad ka sa ulap sa langit Kase abot tanaw ka nga, ngunit mahirap ka naman makamit. Siguro nga'y masakit masampal ng babae no?, pero mas masakit parin siguro na masampal ng katotohanang hindi talaga pwede na maging tayo. Sakit diba? Namaos ang puso ko kasisigaw sa pangalan mo. Namaos ang puso ko kalilimos ng barya ng pag ibig mo. Napagod ako kasisigaw. Pero walang magbabago, lilipas paren ang gabi na walang nangyayare. Kase kahit na ano pang gawin ko, ikaw at ako ay malabong maging tayo. Ano bang dapat kong gawin? Para magkaroon ng ikaw at ako na bubuo sa salitang tayo. May mga bagay talaga sa mundo na kahit hindi mo man makuha, makita mo lang masaya ka na..

0

Feb 27, 2018

Feb 27, 2018 at 11:42 AM UTC

Ito nga pala ay para, o tungkol, tungkol sa babaeng aking ninanais, nakita kita sa hindi inaasahang oras at pagkakataon. Kung alam mo lang, ang pagtalon nang aking puso sa tuwing nag sasalubong ang ating mga diwa Hindi ko lubos maisip na hahantong sa ganito. Lumalim ng lumalim ang inaakalang simpleng pagtingin ko para sayo. Oo ikaw! Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng aking ninanais. Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng nag bibigay kabog sa aking dibdib. Ikaw, ikaw yung babaeng pinapangarap kong makamit. Ikaw, ikaw yung babaeng simple lang pero anlakas ng dating. At ako, ako nga pala yung taong sumusulyap sayo ng palihim. Ako, ako nga pala yung taong hindi magkanda ugaga sa tuwing ikaw ay paparating o dadaan sa aking harapan. Ako, ako nga pala yung taong handang gawin ang lahat mapasaya ka lang. Kung alam mo lang kung gaano kita hinahangad tuwing nakikita kita. Pero bakit nga ba ganoon? Hindi ko magawang umamin? Siguro'y dahil sa pautal utal na pananalita ang dahilan o sadyang wala akong lakas ng loob na sabihin sayo ang aking nararamdaman. Ako'y simpleng tao lang, Hindi makisig gaya nang ninanais ng nakararami, pero pangako lahat gagawin ko mapasaya ka lang. Mukang hindi ako yung tipo ng lalake na maaari **** gustuhin Ako yung taong tahimik lang sa isang tabi Ako yung tipo ng tao na hindi pang angas sa tropa, pero pangako, araw araw ipagmamayabang kita. Subalit bakit ganito ang tadhana, ika'y nakakulong sa isang sitwasyon. Sitwasyon na akin ding hinihiling, siguro nga ay hindi ko ginusto na magkagusto sayo kase alam kong masasaktan lang ako. Sana ako na lang. Inisip ko na sana ako na lang sya na sayo'y nagpapaligaya Sana ako na lang sya, na mahal mo ng sobra Sana ako yung taong lagi **** kausap, Sana ako yung nagbibigay ng ngiti sa tuwing malungkot ka. Ikaw yung babaeng nagbibigay ngiti at kalungkutan sa akin. Dahil sa tuwing naiisip kita, pumapasok den sa isip ko na ikaw at ako ay malabong maging tayo. Dapat bang tanggapin na lang ang katotohanang hindi na mababago? na hindi talaga pwede maging tayo? Hanggang dito na lang ba talaga ako? na nangagarap na maging tayo? Siguro ngay maihahalimtulad ka sa ulap sa langit Kase abot tanaw ka nga, ngunit mahirap ka naman makamit. Siguro nga'y masakit masampal ng babae no?, pero mas masakit parin siguro na masampal ng katotohanang hindi talaga pwede na maging tayo. Sakit diba? Namaos ang puso ko kasisigaw sa pangalan mo. Namaos ang puso ko kalilimos ng barya ng pag ibig mo. Napagod ako kasisigaw. Pero walang magbabago, lilipas paren ang gabi na walang nangyayare. Kase kahit na ano pang gawin ko, ikaw at ako ay malabong maging tayo. Ano bang dapat kong gawin? Para magkaroon ng ikaw at ako na bubuo sa salitang tayo. May mga bagay talaga sa mundo na kahit hindi mo man makuha, makita mo lang masaya ka na..

Continue reading...

Gustuhin ko mang makipagsapalaran Sa mga letrang nakalutang sa himpapawid Ay binabalot ako ng pagtatantya Kung ito na ba ang tamang oras Para kunin ang aking panulat At iguhit ang silakbo ng aking damdamin. Humihinto ang mga oras sa bawat pag-uusig At tinitimbang ko pa rin Ang mga barkong pumapagitna sa akin. Nais kong kumawala at lumisan na lamang Ngunit ang aking pagpapaalam Ay mas magdudulot lamang ng dilim. Gusto kong maniwala na ang solusyon Ay sa pagitan ng mga iginuhit na linya Ngunit ang aking puso'y nagtataglay ng apoy Na maaaring makasunog sa mga barkong ito. Hindi ko mapigilan ang nagniningas sa aking kaloob-looban At ang boses na mas lalo pang lumalakas Kasabay ng pagtambol ng aking hininga. Gusto Nitong tupukin ang lahat At sakupin ang bawat naglalayag Sa kani-kanilang mga direksyon. Pumikit ako at tumalon sa karagatan ng aking imahinasyon – Imahinasyong masasabi kong tunay na engkwentro. Patuloy kong nilalaban ang mga ugat sa aking mga braso Na sa bawat pulso ng aking pagkatao'y Pilit na kumikitil sa aking pagpapasya Na mas sumisid pa sa mas malalim. Napahinto ako sa aking pagpupumiglas Pagkat narinig ko ang tinig na nagsasabing, "Manatili ka lamang," At ako'y kusang sumabay sa ritmo ng Tinig na iyon At unti-unti kong nasilayan na naglaho na Ang mga agiw sa aking mga mata At kusa ko nang nararamdamang Mas kaya ko nang huminga sa mas malalim pa. Ito ang aking hantungan, Ito ang sinasabi kong liwanag. Ito ang aking kapanatagan, At sa Kanya ang aking lilim ng kaliwanagan.

0

Aug 10, 2021

Aug 10, 2021 at 10:58 PM UTC

Gustuhin ko mang makipagsapalaran Sa mga letrang nakalutang sa himpapawid Ay binabalot ako ng pagtatantya Kung ito na ba ang tamang oras Para kunin ang aking panulat At iguhit ang silakbo ng aking damdamin. Humihinto ang mga oras sa bawat pag-uusig At tinitimbang ko pa rin Ang mga barkong pumapagitna sa akin. Nais kong kumawala at lumisan na lamang Ngunit ang aking pagpapaalam Ay mas magdudulot lamang ng dilim. Gusto kong maniwala na ang solusyon Ay sa pagitan ng mga iginuhit na linya Ngunit ang aking puso'y nagtataglay ng apoy Na maaaring makasunog sa mga barkong ito. Hindi ko mapigilan ang nagniningas sa aking kaloob-looban At ang boses na mas lalo pang lumalakas Kasabay ng pagtambol ng aking hininga. Gusto Nitong tupukin ang lahat At sakupin ang bawat naglalayag Sa kani-kanilang mga direksyon. Pumikit ako at tumalon sa karagatan ng aking imahinasyon – Imahinasyong masasabi kong tunay na engkwentro. Patuloy kong nilalaban ang mga ugat sa aking mga braso Na sa bawat pulso ng aking pagkatao'y Pilit na kumikitil sa aking pagpapasya Na mas sumisid pa sa mas malalim. Napahinto ako sa aking pagpupumiglas Pagkat narinig ko ang tinig na nagsasabing, "Manatili ka lamang," At ako'y kusang sumabay sa ritmo ng Tinig na iyon At unti-unti kong nasilayan na naglaho na Ang mga agiw sa aking mga mata At kusa ko nang nararamdamang Mas kaya ko nang huminga sa mas malalim pa. Ito ang aking hantungan, Ito ang sinasabi kong liwanag. Ito ang aking kapanatagan, At sa Kanya ang aking lilim ng kaliwanagan.

Continue reading...

Ngayon ang araw na ang tagsibol ay naging taglagas Nagmistulang mga banderitas na may kani-kaniyang pahiwatig Ang mga balitang may madalamhating panimula. At kung ito nga ang katapusan ng isang mandirigma Sa kahon at sa lilim ng Malacanang, Ay dito ko rin nais magsimula ng aking pagtaya. Ginuguhit ko sa aking isipan Ang paulit-ulit na malalaking tuldok At ang kani-kanilang dugtugngan Na tila ba hindi lamang sila kabahagi ng kabuuan Ngunit ang kanilang kabuuan ay sya ring kabahagi Sa pinagtagpi-tagping mga kalahok ng kasaysayan. Natatandaan ko pa noong elementarya, At sa tuwing bubuksan ang aklat ng nakaraan Ay tila magiging mga itak na matutulis ang mga pahina nito At sabay-sabay na susugod at lulusob Na para bang mga manlalayag sa panibagong misyon nito. At kahit pa, kahit pa gustuhin ko mang manatili Ang mga imahe sa realidad Ay wala naman akong kakayahan Para pigilan ang tadhana sa pagkitil Ng kanilang mga pinaglumaang orasan. Ngunit sigurado akong ang mga mukhang nililok ng panahon Ay magiging katulad din ilang pahinang ipinapangkalakal At doon sila'y magpapatuloy ng panibagong yugto Ng mga kwentong hindi man maiukit sa kasaysayan Ay magsisilbi namang pamana Sa henerasyong may iba nang ipinaglalaban. Hindi man ito ang sinasambit kong katapusan Ngunit sa pagitan ng magkaibang panig at paniniwala Ay balang araw itong maisasara na may iisa ng pamagat. At marahil bukas o sa makalawa'y Sabay-sabay din tayong magbunyi Sa umagang hindi na lulubog pa magpakailanman.

0

Jun 26, 2021

Jun 26, 2021 at 12:53 AM UTC

Ngayon ang araw na ang tagsibol ay naging taglagas Nagmistulang mga banderitas na may kani-kaniyang pahiwatig Ang mga balitang may madalamhating panimula. At kung ito nga ang katapusan ng isang mandirigma Sa kahon at sa lilim ng Malacanang, Ay dito ko rin nais magsimula ng aking pagtaya. Ginuguhit ko sa aking isipan Ang paulit-ulit na malalaking tuldok At ang kani-kanilang dugtugngan Na tila ba hindi lamang sila kabahagi ng kabuuan Ngunit ang kanilang kabuuan ay sya ring kabahagi Sa pinagtagpi-tagping mga kalahok ng kasaysayan. Natatandaan ko pa noong elementarya, At sa tuwing bubuksan ang aklat ng nakaraan Ay tila magiging mga itak na matutulis ang mga pahina nito At sabay-sabay na susugod at lulusob Na para bang mga manlalayag sa panibagong misyon nito. At kahit pa, kahit pa gustuhin ko mang manatili Ang mga imahe sa realidad Ay wala naman akong kakayahan Para pigilan ang tadhana sa pagkitil Ng kanilang mga pinaglumaang orasan. Ngunit sigurado akong ang mga mukhang nililok ng panahon Ay magiging katulad din ilang pahinang ipinapangkalakal At doon sila'y magpapatuloy ng panibagong yugto Ng mga kwentong hindi man maiukit sa kasaysayan Ay magsisilbi namang pamana Sa henerasyong may iba nang ipinaglalaban. Hindi man ito ang sinasambit kong katapusan Ngunit sa pagitan ng magkaibang panig at paniniwala Ay balang araw itong maisasara na may iisa ng pamagat. At marahil bukas o sa makalawa'y Sabay-sabay din tayong magbunyi Sa umagang hindi na lulubog pa magpakailanman.

Continue reading...

Naiisip na naman kita. Naalala ko yung mga panahon na kasama ka. Mga panahon na tayo lang dalawa Pero hindi tama na gustuhin ka. Mahirap man sating dalawa. Pasensya na wala akong magagawa Kundi ang kalimutan ka. Dahil ito ang alam kong tama. Salamat ang huling salitang mababanggit. At ito'y hinding hindi ko sayo ipagkakait Kahit ito'y paulit paulit Hindi ako magsasawa na ito'y laging mabanggit. Sabagkat ang pagmamahal na iyong pinadama, Ay tunay akong pinasaya. Hindi ko man ito nasabi sayo Kasi natatakot ako. Ayokong umasa ka. Ayokong masaktan ka. Kaya ika'y iniiwasan na. Para itong dadamin ko ay di na lumalim pa.

0

Nov 29, 2015

Nov 29, 2015 at 9:31 AM UTC

Naiisip na naman kita

Naiisip na naman kita. Naalala ko yung mga panahon na kasama ka. Mga panahon na tayo lang dalawa Pero hindi tama na gustuhin ka. Mahirap man sating dalawa. Pasensya na wala akong magagawa Kundi ang kalimutan ka. Dahil ito ang alam kong tama. Salamat ang huling salitang mababanggit. At ito'y hinding hindi ko sayo ipagkakait Kahit ito'y paulit paulit Hindi ako magsasawa na ito'y laging mabanggit. Sabagkat ang pagmamahal na iyong pinadama, Ay tunay akong pinasaya. Hindi ko man ito nasabi sayo Kasi natatakot ako. Ayokong umasa ka. Ayokong masaktan ka. Kaya ika'y iniiwasan na. Para itong dadamin ko ay di na lumalim pa.

Continue reading...

Sa pagkagat ng dilim Ibinulong ko sa iyo ang nililihim Patagong ipinaaalam sayo Dahil gustuhin ko man isigaw kahit malayo Hindi ako pwedeng magpadalos dalos Dahil kagay nga ng sinabi ni Rommel Pamaos Ang pusong ito na akin Mahirap na kung ito lamang ay iyong pisil pislin Lalo na't di mo naman bibilhin At wala kang balak mahalin Kaya hanggang dito na lamang Ang puso kong nagaabang Naibunyag ko na naman na sayo Mula man sa malayo Ang mga sikretong itinatago Ng aking mumunting puso

0

Feb 18, 2017

Feb 18, 2017 at 9:32 AM UTC

TheMarshmellow15

Sa pagkagat ng dilim Ibinulong ko sa iyo ang nililihim Patagong ipinaaalam sayo Dahil gustuhin ko man isigaw kahit malayo Hindi ako pwedeng magpadalos dalos Dahil kagay nga ng sinabi ni Rommel Pamaos Ang pusong ito na akin Mahirap na kung ito lamang ay iyong pisil pislin Lalo na't di mo naman bibilhin At wala kang balak mahalin Kaya hanggang dito na lamang Ang puso kong nagaabang Naibunyag ko na naman na sayo Mula man sa malayo Ang mga sikretong itinatago Ng aking mumunting puso

Continue reading...

Magtahi ng mga titik mula sa alibata Ibalanse ang kataga Ipakita ang sanhi Sa hinaharap sana'y alinsunod sa kagustuhang resulta Sapat ang pagkinang ng bunga Pinapagaan ng pakikidalamhati ang tinamong latay Hiram na hininga Sa pag-usad ng rebolusyon ay na-iiwan dahil sa grabidad Binansagan santwaryo ang periheo nasa puntong humihiwalay ang umaapoy sa nagyeyelo Taguan ng mga sugatan pati na ang nagniningas na kalooban Ang dangal ay naiga Gustuhin man magbunyi Hinihila pababa, parang natutunaw na sera Nilalamon ng kadiliman ang siga Matutunan din sumipol sa masalimuot na tinatahak Matwa sa bawat liwaliw kahit man ay undas Patuloy ang pamumunga sa ginintuang oras

0

Dec 20, 2018

Dec 20, 2018 at 6:19 PM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #20

Magtahi ng mga titik mula sa alibata Ibalanse ang kataga Ipakita ang sanhi Sa hinaharap sana'y alinsunod sa kagustuhang resulta Sapat ang pagkinang ng bunga Pinapagaan ng pakikidalamhati ang tinamong latay Hiram na hininga Sa pag-usad ng rebolusyon ay na-iiwan dahil sa grabidad Binansagan santwaryo ang periheo nasa puntong humihiwalay ang umaapoy sa nagyeyelo Taguan ng mga sugatan pati na ang nagniningas na kalooban Ang dangal ay naiga Gustuhin man magbunyi Hinihila pababa, parang natutunaw na sera Nilalamon ng kadiliman ang siga Matutunan din sumipol sa masalimuot na tinatahak Matwa sa bawat liwaliw kahit man ay undas Patuloy ang pamumunga sa ginintuang oras

Continue reading...

Ang sarap isipin Na ika'y kapiling Sana'y di magising Sa mulat na panaginip Atin may gustuhin Ito'y totohanin Ngunit di natin kakayanin 'Wag natin pilitin Panatiliin na lang itong Mulat na panaginip.

0

Jul 12, 2015

Jul 12, 2015 at 8:49 AM UTC

meredith-gualberto

Mulat na Panaginip

Ang sarap isipin Na ika'y kapiling Sana'y di magising Sa mulat na panaginip Atin may gustuhin Ito'y totohanin Ngunit di natin kakayanin 'Wag natin pilitin Panatiliin na lang itong Mulat na panaginip.

Continue reading...

at hindi mo 'man ako alalahanin sa paraan na aking gustuhin hindi mo na rin siguro sasaliksikin na kung bakit ikaw ang paksa sa "kung paano ako mahalin" hindi na rin para iyong mabatid at dinggin sapat na ang yapos ng hangin na may panalangin hindi ka 'man naging akin minsanan din naman kitang na-angkin

0

Sep 4, 2024

Sep 4, 2024 at 5:11 AM UTC

isiping 'di ka patutulugin - 01.

at hindi mo 'man ako alalahanin sa paraan na aking gustuhin hindi mo na rin siguro sasaliksikin na kung bakit ikaw ang paksa sa "kung paano ako mahalin" hindi na rin para iyong mabatid at dinggin sapat na ang yapos ng hangin na may panalangin hindi ka 'man naging akin minsanan din naman kitang na-angkin

Continue reading...

ang mga larawan **** aking paboritong pagmasdan ang mga ngiti **** umaabot sa buwan ang sakit isipin na hindi pala ako ang dahilan ng mga ngiti sa labi **** kay sarap halikan puso't isip ko'y nagtatalo ako ba'y kakapit pa sa mga binitawan **** pangako hindi ko alam saan ako nagkulang, mahal ko ipinagpalit mo ako nang panandalian para sa ibang tao ngunit hindi ko alam paano ko nagagawa ang patawarin ka kahit ako'y lumuluha bawat umaga'y unti unting nanghihina bawat gabi'y unti unting hindi makahinga gustuhin ko man kumapit para sa ating dalawa ngunit oras na para ako'y magpaalam na huwag ka na mag-alala malalampasan ko rin ito at kakayanin ko rin mag-isa hinihiling ko'y maging malaya ka at masaya sa huling linya na ito paalam na, aking sinta.

0

Nov 25, 2018

Nov 25, 2018 at 10:03 PM UTC

isa, dalawa, tatlo, bitaw.

ang mga larawan **** aking paboritong pagmasdan ang mga ngiti **** umaabot sa buwan ang sakit isipin na hindi pala ako ang dahilan ng mga ngiti sa labi **** kay sarap halikan puso't isip ko'y nagtatalo ako ba'y kakapit pa sa mga binitawan **** pangako hindi ko alam saan ako nagkulang, mahal ko ipinagpalit mo ako nang panandalian para sa ibang tao ngunit hindi ko alam paano ko nagagawa ang patawarin ka kahit ako'y lumuluha bawat umaga'y unti unting nanghihina bawat gabi'y unti unting hindi makahinga gustuhin ko man kumapit para sa ating dalawa ngunit oras na para ako'y magpaalam na huwag ka na mag-alala malalampasan ko rin ito at kakayanin ko rin mag-isa hinihiling ko'y maging malaya ka at masaya sa huling linya na ito paalam na, aking sinta.

Continue reading...

Gusto kita, ilang ulit ko ng binigkas ang mga salitang paulit ulit sa isipan ko tuwing umaga sa pagdilat ng aking mga mata, tuwing sasapit ang gabi kayakap ang unan habang iniisip ka Pinipilit itali at ikulong itong pakiramdam Na walang ulit ang pagsabog pero pahapyaw lang. Dahan dahan lang sabi ng puso pero pag hindi na ginamitan ng utak ito’y bigla na lamang titibok ng walang humpay at sa pagtibok nito kasabay ang pagbigkas ulit sayo - gusto kita. Sobra. Ang dami kong tanong, araw araw ako nagtatanong, nagiisip ng bakit, pano, ano? Ano ba talagang tama ko sayo? Pogi ka pero di naman ako mahilig sa pogi. Pangit ba ko, anong mali sakin bakit hindi ko makuha ang iyong pagibig? Hindi ba may mga bagay naman na ayaw natin nung una pero nagugustuhan din sa huli. Ako kaya? Kelan yung oras na ako naman yung gustuhin mo. Gusto ko na malaman, ibigay mo na sakin kasi nababaliw na ko.

0

Feb 25, 2018

Feb 25, 2018 at 7:01 AM UTC

Gusto kita, ilang ulit ko ng binigkas ang mga salitang paulit ulit sa isipan ko tuwing umaga sa pagdilat ng aking mga mata, tuwing sasapit ang gabi kayakap ang unan habang iniisip ka Pinipilit itali at ikulong itong pakiramdam Na walang ulit ang pagsabog pero pahapyaw lang. Dahan dahan lang sabi ng puso pero pag hindi na ginamitan ng utak ito’y bigla na lamang titibok ng walang humpay at sa pagtibok nito kasabay ang pagbigkas ulit sayo - gusto kita. Sobra. Ang dami kong tanong, araw araw ako nagtatanong, nagiisip ng bakit, pano, ano? Ano ba talagang tama ko sayo? Pogi ka pero di naman ako mahilig sa pogi. Pangit ba ko, anong mali sakin bakit hindi ko makuha ang iyong pagibig? Hindi ba may mga bagay naman na ayaw natin nung una pero nagugustuhan din sa huli. Ako kaya? Kelan yung oras na ako naman yung gustuhin mo. Gusto ko na malaman, ibigay mo na sakin kasi nababaliw na ko.

Continue reading...

Mahigit tatlong buwan na akong parang isang timang, laging madilim laman ng isipan. Gustuhin ko mang makita ngunit walang liwanag. Walang direksyon, Walang sinag Nakakauhaw ang mga panahong puros na lang ulan Nakakabulag ang sinag ng araw at ng buwan Nakakapagud ang takbo ng utak ko nakakalunod ang lawa ng pagsasamo. Luna tama na.

0

Mar 23, 2017

Mar 23, 2017 at 4:52 AM UTC

Mahigit tatlong buwan na akong parang isang timang, laging madilim laman ng isipan. Gustuhin ko mang makita ngunit walang liwanag. Walang direksyon, Walang sinag Nakakauhaw ang mga panahong puros na lang ulan Nakakabulag ang sinag ng araw at ng buwan Nakakapagud ang takbo ng utak ko nakakalunod ang lawa ng pagsasamo. Luna tama na.

Continue reading...

110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.

0

Nov 2, 2021

Nov 2, 2021 at 12:01 AM UTC

Palimos ng Patawad

110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.

Continue reading...

Tanging mga siyap ng ibon aking naririnig Nadidinig lamang ay pusong pumipintig Magdamag ika'y tumatakbo sa isip, Habang nilalasap ang tahimik na paligid Malakas na humampas simoy ng hangin Tila ipinapabatid na di ka para sakin Mula pa man, wala kang pagtingin Isang tulad ko'y di kayang ibigin Gustuhin mang ipagsigawan, Hindi ko na maipaglalaban Sapagkat takot ang naninimbang Nagmahal lang naman, ngunit bakit tayo nahusgahan?

0

Sep 11, 2019

Sep 11, 2019 at 7:06 PM UTC

Tanging mga siyap ng ibon aking naririnig Nadidinig lamang ay pusong pumipintig Magdamag ika'y tumatakbo sa isip, Habang nilalasap ang tahimik na paligid Malakas na humampas simoy ng hangin Tila ipinapabatid na di ka para sakin Mula pa man, wala kang pagtingin Isang tulad ko'y di kayang ibigin Gustuhin mang ipagsigawan, Hindi ko na maipaglalaban Sapagkat takot ang naninimbang Nagmahal lang naman, ngunit bakit tayo nahusgahan?

Continue reading...

Gusto kitang isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Gus— Gusto kong ibaling ang pagtingin ko sa iba, Pero bakit kahit na pilitin kong okupahin ang malaking parte ng oras para kalimutan ka, Hindi ko mapanindigan? Bakit patuloy ka pa ring bumabalik at nangungulit sa isipan; Kung alam mo namang madalas akong umaaasang baka sakali, May maganda tayong patutunguhan? Paano ko magagawang makalayo sa lungkot, Kung simpleng alaala mo,hindi ko magawang malimot? Dumarating ka sa oras ng katahimikan— Dumadalaw sa mga panahon ng pag-iisa, Dinadamayan ang sakit ng luhaan kong mata; Bumabalik-balik at sumisilip-silip, para iparamdam ang presensiya ng pag-ibig na kailanma'y hindi masusuklian~ Gusto kitang isayaw ng mabagal, Sa saliw ng paborito kong musika, Sa tugtog na gigising sa'kin, magpapa-alala: •Pagmamay-ari ka ng iba, Gusto kitang isayaw ng mabagal— Hanggang sa hindi matapos na tugtugin; Hanggang sa magawa ko ng pilitin, ang tadhana~ Na ibigay ka nalang sa akin, Gusto kita ng isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Gus— Tama na. Husto na. Gustuhin ko man na mapasa'kin ka, Wala akong magagawa. Kaya sige. Tatanawin nalang kita. Hihiling na sana minsan, maisayaw kita— Sa saliw ng paborito kong musika; Sa tugtog na patuloy sa'king magpapa-alala, Kaibigan lang dapat kita At pagmamay-ari ka ng iba. Gusto kitang isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Hindi magbabago kahit nakatadhana ka sa iba.

0

Dec 4, 2019

Dec 4, 2019 at 10:23 PM UTC

Gusto kitang isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Gus— Gusto kong ibaling ang pagtingin ko sa iba, Pero bakit kahit na pilitin kong okupahin ang malaking parte ng oras para kalimutan ka, Hindi ko mapanindigan? Bakit patuloy ka pa ring bumabalik at nangungulit sa isipan; Kung alam mo namang madalas akong umaaasang baka sakali, May maganda tayong patutunguhan? Paano ko magagawang makalayo sa lungkot, Kung simpleng alaala mo,hindi ko magawang malimot? Dumarating ka sa oras ng katahimikan— Dumadalaw sa mga panahon ng pag-iisa, Dinadamayan ang sakit ng luhaan kong mata; Bumabalik-balik at sumisilip-silip, para iparamdam ang presensiya ng pag-ibig na kailanma'y hindi masusuklian~ Gusto kitang isayaw ng mabagal, Sa saliw ng paborito kong musika, Sa tugtog na gigising sa'kin, magpapa-alala: •Pagmamay-ari ka ng iba, Gusto kitang isayaw ng mabagal— Hanggang sa hindi matapos na tugtugin; Hanggang sa magawa ko ng pilitin, ang tadhana~ Na ibigay ka nalang sa akin, Gusto kita ng isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Gus— Tama na. Husto na. Gustuhin ko man na mapasa'kin ka, Wala akong magagawa. Kaya sige. Tatanawin nalang kita. Hihiling na sana minsan, maisayaw kita— Sa saliw ng paborito kong musika; Sa tugtog na patuloy sa'king magpapa-alala, Kaibigan lang dapat kita At pagmamay-ari ka ng iba. Gusto kitang isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Hindi magbabago kahit nakatadhana ka sa iba.

Continue reading...

sanay na sa sakit, na paulit- ulit hinihiling na sa bawat hikbi ito'y mapapawi ang malalakas niyang tawa, ay may kapalit na mga luha marami siyang katanungan ni isa dito'y hindi niya masagutan balik sa kanyang dating gawi, siya'y matutulog ng may luha sa pisngi gustuhin man niyang mawala sa mundong madaya, siya'y kumakapit pa rin sa katiting na pag-asa

0

Apr 1, 2018

Apr 1, 2018 at 11:51 PM UTC

sanay na sa sakit, na paulit- ulit hinihiling na sa bawat hikbi ito'y mapapawi ang malalakas niyang tawa, ay may kapalit na mga luha marami siyang katanungan ni isa dito'y hindi niya masagutan balik sa kanyang dating gawi, siya'y matutulog ng may luha sa pisngi gustuhin man niyang mawala sa mundong madaya, siya'y kumakapit pa rin sa katiting na pag-asa

Continue reading...

Wag mo akong kaibiganin baka ika'y mahulog rin Wag mo kong gustuhin mahirap akong intindihin Wag mo na akong isama sa iyong mga dalangin hindi ko rin gustong ako'y pinapanalangin Wag kang aamin hindi kita kayang tanggapin At kung maari wag mo akong mahalin dahil di ko kakayanin.

0

May 27, 2017

May 27, 2017 at 5:09 AM UTC

angela-gregorio

Wag mo akong kaibiganin baka ika'y mahulog rin Wag mo kong gustuhin mahirap akong intindihin Wag mo na akong isama sa iyong mga dalangin hindi ko rin gustong ako'y pinapanalangin Wag kang aamin hindi kita kayang tanggapin At kung maari wag mo akong mahalin dahil di ko kakayanin.

Continue reading...

Alam ko tong daan na to, Daang patungo sa'yo. Daang paulit ulit na lalakarin, Makita ka lang, ang laging hangarin. Paa'y di mapapagod sa paglakad, Hindi mapipigilan na kahit na sino man. Ako sana'y iyong mapatawad Sa mga pagkukulang ko noon paman. Hinahanap-hanap ang mga ngiti mo Ngiti **** nagbibigay ng saya sa katulad ko. Gustong-gustong marinig yung boses mo. Boses **** tila magandang awit sa mga tenga ko. Kaya't kahit gaano man kalayo, gaano man katagal Hindi mapapagod ang pusong magmahal. Kahit ano pang pagsubok ang harapin sa daan, Makita ka lamang, mahawakan at mahagkan. Gustuhin man nila akong lumakad palayo sa'yo. Lagi ko paring tatahakin ang daang patungo sa'yo

0

Oct 25, 2018

Oct 25, 2018 at 10:28 AM UTC

Alam ko tong daan na to, Daang patungo sa'yo. Daang paulit ulit na lalakarin, Makita ka lang, ang laging hangarin. Paa'y di mapapagod sa paglakad, Hindi mapipigilan na kahit na sino man. Ako sana'y iyong mapatawad Sa mga pagkukulang ko noon paman. Hinahanap-hanap ang mga ngiti mo Ngiti **** nagbibigay ng saya sa katulad ko. Gustong-gustong marinig yung boses mo. Boses **** tila magandang awit sa mga tenga ko. Kaya't kahit gaano man kalayo, gaano man katagal Hindi mapapagod ang pusong magmahal. Kahit ano pang pagsubok ang harapin sa daan, Makita ka lamang, mahawakan at mahagkan. Gustuhin man nila akong lumakad palayo sa'yo. Lagi ko paring tatahakin ang daang patungo sa'yo

Continue reading...

Gusto kong magalit Kahit walang dahilan. Gusto Kong magtampo Kahit ngayon lang. Gusto Kong umiyak Kahit sandali lang. Gusto Kong manahimik nalang sa isang tabi At magisip. Mag isip ng mga bagay na posibleng mangyari. Mga bagay na hanggang imahinasyon nalang. Gustuhin ko man gawin yung mga bagay na iyon hindi ko magawa. Kasi naalala ko, Ano nga bang meron tayo? Ay mali. Uulitin ko. Walang tayo. Wala naman talaga 'di ba? Sino ako para para iyakan ka? Sino ako para magtampo? Sino ako para magalit? Sino ako para sayo? Walang ako sayo Walang ikaw sa'kin Walang tayo. Walang makapagsasabi kung hanggang kailan ako magiging wala lang sayo. Kasi nga walang tayo.

0

Feb 4, 2020

Feb 4, 2020 at 2:00 AM UTC

Gusto kong magalit Kahit walang dahilan. Gusto Kong magtampo Kahit ngayon lang. Gusto Kong umiyak Kahit sandali lang. Gusto Kong manahimik nalang sa isang tabi At magisip. Mag isip ng mga bagay na posibleng mangyari. Mga bagay na hanggang imahinasyon nalang. Gustuhin ko man gawin yung mga bagay na iyon hindi ko magawa. Kasi naalala ko, Ano nga bang meron tayo? Ay mali. Uulitin ko. Walang tayo. Wala naman talaga 'di ba? Sino ako para para iyakan ka? Sino ako para magtampo? Sino ako para magalit? Sino ako para sayo? Walang ako sayo Walang ikaw sa'kin Walang tayo. Walang makapagsasabi kung hanggang kailan ako magiging wala lang sayo. Kasi nga walang tayo.

Continue reading...