Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"binabalot" poems
Nakahigang pilit na nagmamasid Sa madilim na apat na sulok ng silid Ang sakit ay hindi pa rin lingid Kahit na tiyak ang luhang nangingilid Binabalot ng malamig na kalungkutan Ang puso'ng di alam kung nahihirapan Humahanap ng kumot sa isipan Mainit na yakap sana'y masumpungan Heto na nga at nalulunod na ako At hininga'y kinakapos sa isipan ko Pakiusap sana'y panaginip na lang ito Sapagkat sa paglangoy pagod na ako Isipan ay lubos akong pinahihirapan Tila laging mayroong digmaan Sa silid ng nakabibinging katahimikan Ang isip ay matinding naglalaban Sumapit na ang umaga Ako'y wagi sa pakikibaka Sa kalabang sariling likha Ng isipang puno ng katha
0
Feb 17, 2019
Feb 17, 2019 at 6:17 AM UTC
Silid
Marahil walang isang salita ang makakapag-bigay linaw Sa kadilimang taglay ng tuwina, sa aking labi, tila nawawala ang ilaw Mga mata'y malayo ang tanaw ngunit hindi nito saklaw ang pagitan Higit na malawak at binabalot ng panglaw, sa paggising ay salat sa iyong galaw At oo, tila nagkakaiba ang wika na kilala ng ating mga dila, kaya't iaalay na lamang ang buwan at araw sa'yo, aking mahal, pati na rin aking diwa Mula sa sulok ng aking silid at sa isip na puspos ng suliranin, isinusulat itong munting tula sa buwan ng aking wikang kilala Mga kamay ko'y ipinagdiriwang na mayroong ikaw at ikaw ay akin, ipinagbubunyi ang buwan ng ikaw puso'y tatangis hangga't ika'y makapiling
0
Aug 15, 2022
Aug 15, 2022 at 8:38 AM UTC
Buwan Ng Ikaw
umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.
0
Nov 3, 2020
Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC
alaala ng ulan
umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.
Continue reading...
13
Gustuhin ko mang makipagsapalaran Sa mga letrang nakalutang sa himpapawid Ay binabalot ako ng pagtatantya Kung ito na ba ang tamang oras Para kunin ang aking panulat At iguhit ang silakbo ng aking damdamin. Humihinto ang mga oras sa bawat pag-uusig At tinitimbang ko pa rin Ang mga barkong pumapagitna sa akin. Nais kong kumawala at lumisan na lamang Ngunit ang aking pagpapaalam Ay mas magdudulot lamang ng dilim. Gusto kong maniwala na ang solusyon Ay sa pagitan ng mga iginuhit na linya Ngunit ang aking puso'y nagtataglay ng apoy Na maaaring makasunog sa mga barkong ito. Hindi ko mapigilan ang nagniningas sa aking kaloob-looban At ang boses na mas lalo pang lumalakas Kasabay ng pagtambol ng aking hininga. Gusto Nitong tupukin ang lahat At sakupin ang bawat naglalayag Sa kani-kanilang mga direksyon. Pumikit ako at tumalon sa karagatan ng aking imahinasyon – Imahinasyong masasabi kong tunay na engkwentro. Patuloy kong nilalaban ang mga ugat sa aking mga braso Na sa bawat pulso ng aking pagkatao'y Pilit na kumikitil sa aking pagpapasya Na mas sumisid pa sa mas malalim. Napahinto ako sa aking pagpupumiglas Pagkat narinig ko ang tinig na nagsasabing, "Manatili ka lamang," At ako'y kusang sumabay sa ritmo ng Tinig na iyon At unti-unti kong nasilayan na naglaho na Ang mga agiw sa aking mga mata At kusa ko nang nararamdamang Mas kaya ko nang huminga sa mas malalim pa. Ito ang aking hantungan, Ito ang sinasabi kong liwanag. Ito ang aking kapanatagan, At sa Kanya ang aking lilim ng kaliwanagan.
0
Aug 10, 2021
Aug 10, 2021 at 10:58 PM UTC
Lalim at Lilim
Gustuhin ko mang makipagsapalaran Sa mga letrang nakalutang sa himpapawid Ay binabalot ako ng pagtatantya Kung ito na ba ang tamang oras Para kunin ang aking panulat At iguhit ang silakbo ng aking damdamin. Humihinto ang mga oras sa bawat pag-uusig At tinitimbang ko pa rin Ang mga barkong pumapagitna sa akin. Nais kong kumawala at lumisan na lamang Ngunit ang aking pagpapaalam Ay mas magdudulot lamang ng dilim. Gusto kong maniwala na ang solusyon Ay sa pagitan ng mga iginuhit na linya Ngunit ang aking puso'y nagtataglay ng apoy Na maaaring makasunog sa mga barkong ito. Hindi ko mapigilan ang nagniningas sa aking kaloob-looban At ang boses na mas lalo pang lumalakas Kasabay ng pagtambol ng aking hininga. Gusto Nitong tupukin ang lahat At sakupin ang bawat naglalayag Sa kani-kanilang mga direksyon. Pumikit ako at tumalon sa karagatan ng aking imahinasyon – Imahinasyong masasabi kong tunay na engkwentro. Patuloy kong nilalaban ang mga ugat sa aking mga braso Na sa bawat pulso ng aking pagkatao'y Pilit na kumikitil sa aking pagpapasya Na mas sumisid pa sa mas malalim. Napahinto ako sa aking pagpupumiglas Pagkat narinig ko ang tinig na nagsasabing, "Manatili ka lamang," At ako'y kusang sumabay sa ritmo ng Tinig na iyon At unti-unti kong nasilayan na naglaho na Ang mga agiw sa aking mga mata At kusa ko nang nararamdamang Mas kaya ko nang huminga sa mas malalim pa. Ito ang aking hantungan, Ito ang sinasabi kong liwanag. Ito ang aking kapanatagan, At sa Kanya ang aking lilim ng kaliwanagan.
Continue reading...
40
Umuulan nanaman Wala na ata tong katapusan, Pero baka katulad lang ng pagmamahal mo na akala ko walang hanggan, Yun pala ay matatapos din naman. May mga bagay talaga sa mundong hindi tayo sigurado, Tulad ng weather forecasts sa tv at radyo. May mga bagay na ayaw mo na atang malaman ang totoo. Katulad na lang ng "minahal mo nga ba talaga ako?" Ang dilim na ng langit, Unti-unti ka ng binabalot ng sakit, Mga alaala ay nagiging mapait, Buti na lang sinasabayan ka ng langit. Sobrang lakas na ng ulan, Wala na akong makita sa daan, Kung saan ako pupunta ay hindi ko na alam kung saan, Tila ba'y naghihintay na lang ako ng hangganan.
0
Aug 26, 2016
Aug 26, 2016 at 11:17 AM UTC
Ulan
Nandito ako palagi sa tabi mo Nandito ako para suportahan ka sa lahat ng gusto mo Nandito ako sa tuwing ako'y kailangan mo Bakit tila hindi sapat ang mga bagay na kaya kong ialay sayo? Bakit tila hindi ka nakuntento sa bagay na mayroon tayo? Bakit tila nagiba ang ihip ng hangin? Tila na ***** ka sakanya at nawala ka saakin Tila siya na at hindi ako Tila kayo na at wala ng tayo Paano tayo nagkaganito? Paano tayo babalik sa panahong 'ako' lang at walang 'siya'? Paano tayo babalik sa panahong tayo lang at walang kayo? Kailan pa tayo unti-unting binabalot ng sakit at lungkot? Kailan pa tayo unti-unting nawawala sa isa't isa? Kailan pa tayo nagkaganito? Hindi ko alam ang mga sagot sa tanong na Bakit? Paano ? Kailan? Ayoko nang malaman ang sagot Dahil ako'y natatakot Na baka sabihin mo siya nalang at wala nang ako at higit sa lahat sabihin **** kami nalang at wala ng tayo Bakit ba tila lahat ng pinagdaanan ay pinawalang bahala Tila ba hindi nanghinayang Nang iwanan ako at iparamdam saakin na wala na talaga Nang talikuran ang tayo at harapin ang kayo Nang bawiin mo sakin ang salitang "Mahal kita" Oo wala na Wala nang ako Wala nang ikaw Wala nang ikaw at ako Wala ng ako at ikaw Wala ng tayo Dahil pinalitan ng Siya Ikaw Ikaw at siya Siya at ikaw Pinalitan ng ako at ikaw ng ikaw at siya Pinalitan ng tayo ng kayo at ngayon.... tapos na tayo
0
Mar 24, 2017
Mar 24, 2017 at 2:34 AM UTC
HINDI PA BA SAPAT?
gulong-gulo sa sistema nagbabagong mga klima nauubusan ng salitang maitugma sa gabing malamig, ikalabing-lima namamaalam, dating eksena eksenang nabuo sa pantasya binabalot ng tuwa't halina tuluyan nang dumidistansya tila'y pilit pinupuna sandaling naglalaho na tuwing nasisilayan binabalot ng iyak ng paglisan kumukupas na ang mundo memoryang nakakandado nawa'y mapagtanto nawa'y mapagtanto
0
Feb 11, 2020
Feb 11, 2020 at 8:26 PM UTC
Untitled
ako'y walang boses, nakakulong at nakagapos angking karuwagan ay pilit ko mang tinatapos wasak na repleksyon ay ‘di na yata maaayos katangi-tanging hiling ay nais mang isatinig nawa'y poong maykapal, ito'y iyong madinig sa nagdaang panahon na binabalot ng lamig ang sariling kapansanan ay tila walang lunas sa aking pagpikit ay iniibig kong kumaripas sa mapait na ilusyon na hindi yata lumilipas
0
Apr 7, 2019
Apr 7, 2019 at 12:19 PM UTC
sa gitna ng dilim
Anong oras na’t puno na naman ng puwang at kalungkutan? Mga saya na bigla na lamang naglaho sa kawalan. Sa paglipas ng oras, tila ba’y nawawalan ako ng lakas at para bang gusto ko na lamang tumakas— tumakas sa rehas na aking dinaranas. Tahanan — ang palatandaan ng aking katauhan. Dulot ng bigat ng kursong pinili sa kolehiyo, ako ngayo’y malayo sa palatandaan ng aking katauhan. Nakakamiss. Malayo sa palatandaan ng aking katauhan, katauhan na binabalot ng kalungkutan, at hindi maipaliwanag na pakiramdam ng kawalan. Paano nga ba ito? Sa kabila ng nararamdaman, patuloy akong lalaban at patuloy na paniniwalaan na ang panghihinang nararanasan, ay pansamantala lamang. patuloy kong tatandaan, na ang kawalan ay panandalian lamang, at ang palatandaan ng aking katauhan ay akin ding mahahawakan dahil bukas, higit kong pagsisikapan na aking pangarap ay makamtan.
0
Mar 18, 2019
Mar 18, 2019 at 12:18 PM UTC
Pansamantala Lamang
121622 Mga pangarap ay nasa alapaap pa, Susungkitin gamit ang pagsisikap Pag-asa at pananampalataya. Minsan, hinahanap ko pa rin ang sarili — Habang sa mga mata ng iba'y Doon pa rin pala ako nananalamin. At baka sa paligid ay naroon ang ligaya Kahit alam ko namang Isa lamang itong patibong. May mga katauhang nagpapaalala saking Gusto ko ring marating kung nasaan man sila. O makihati man lang sa mga bituing Nasa kamay na nila ngayon Habang ako’y naghihintay pa rin Sa sarili kong panahon. Binabalot ng dilim ang aking puso Bagamat ako’y lumalantad sa liwanag. Naghihikahos at nangugusap Ang damdaming namahay na sa parang. Nakakapagod palang mangarap Na tila ba ako’y pinaglipasan na ng panahon. Tila ba wala nang tala para sa’kin. Akala mo ‘yun na, Kaya ibibigay mo ang lahat Ngunit uuwi ka pa ring luhaan Pagkat paulit-ulit ka na ring nasaktan. Saan na nga ba ibabaling ang tingin? Kung ang lahat ng pinto ay kusang sumasara… Kung ang lahat ng balik ay pait at hagupit… Kanino na nga ba magtitiwala pa? Sa sarili ba o sa kanila? Sa kabila ng bigat ng aking mundo'y Nariyan pa rin ang Liwanag Ni hindi Sya natitinag Kahit ako mismo ang mang-iwan… At kung ang Liwanay ay walang kapaguran, Ay baka 'yun na rin ang dahilan Kung bakit mas nararapat ko pa ring piliin Ang pag-usad kahit pa nasasaktan. At baka sa dulo ng Liwanag, Ay naroon ang gantimpala Na kahit ang mundong ito'y Hindi makapagbibigay.
0
Dec 5, 2022
Dec 5, 2022 at 9:11 PM UTC
Walang Katapusang Liwanag
Ang sabi mo'y di na mauulit, Ang nakaraan na nag marka ng takot Sa puso't isip, Pilit isasambit na aalagaan na kita, Basta't ipangako mo lang na dito ka lang sa aking tabi. Pero teka bakit sa tuwing may tampuhan Ang laging sigaw ay bigyan ka ng oras at panahon para mag isip. Sa simpleng pag ihip ng hangin Na tangay ang iyong mga pangako, Ang sabi mo di na mauulit, Pero heto't sobrang sakit, Ang mga nadaramay unti unting binabalot sa nakaraan.
0
Nov 26, 2017
Nov 26, 2017 at 4:37 PM UTC
Your time, Your space..
Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Nagbabakasaling darating ka pa. Sabik na makita ang labi **** binabalot ng ngiti, At mga mata **** animo'y bituin sa kalawakan. Inagahan pumunta sa tagpuan upang mapaghandaan, Nakapagdasal na rin ako na Sana damit ko'y iyong magustuhan. Isang oras ang lumipas, Gahol na gahol pa akong kumaripas Makabili lang ng mapupulang rosas Na ikakalat sa lamesang aking hahainan. Handa na rin ang bulaklak na ipinasadya sa murang halaga. Nasinghot ko na nga lahat ng amoy, Pero mahal, wala ka pa. Naalala ko pa nga kung paanong Nabigyan ko ng problema si mama Kakahanap ng magandang tela Na ilalatag ko para maupuan nating dalawa. Ito na nga, handa na. Nahiga, naupo, tumihaya. Lahat na ata ng posisyon nagawa ko na, Kaya mahal, nasan ka na ba? Lumamig na rin ang niluto kong putahe. Nawalan na rin ng lasa ang tinimpla kong inumin kakalagay ng yelo Para mapanatili ang lamig niya. Handa na rin ang musika. Handa nang umindak ang parehong kaliwa kong paa. Nananabik nang maisayaw ka sa unang pagkakataon, Sa loob ng pagsasama natin ng mahabang panahon. Tila'y nagsasabi na rin na paparating ka na Ang mga ilaw na aking palamuting hinanda, Sa bawat pikit nila'y pag-asa kong Yapak mo ay papalapit na. Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Kakabasa lang ng mga text nilang, "Wala na sya." Nakatanga. Nakatulala. Hawak ang bulaklak na ipinasadya. Bumuhos ang mga luhang nawalan ng pagasang, Darating ka pa..
0
Feb 28, 2019
Feb 28, 2019 at 10:26 AM UTC
"Bakit"
Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Nagbabakasaling darating ka pa. Sabik na makita ang labi **** binabalot ng ngiti, At mga mata **** animo'y bituin sa kalawakan. Inagahan pumunta sa tagpuan upang mapaghandaan, Nakapagdasal na rin ako na Sana damit ko'y iyong magustuhan. Isang oras ang lumipas, Gahol na gahol pa akong kumaripas Makabili lang ng mapupulang rosas Na ikakalat sa lamesang aking hahainan. Handa na rin ang bulaklak na ipinasadya sa murang halaga. Nasinghot ko na nga lahat ng amoy, Pero mahal, wala ka pa. Naalala ko pa nga kung paanong Nabigyan ko ng problema si mama Kakahanap ng magandang tela Na ilalatag ko para maupuan nating dalawa. Ito na nga, handa na. Nahiga, naupo, tumihaya. Lahat na ata ng posisyon nagawa ko na, Kaya mahal, nasan ka na ba? Lumamig na rin ang niluto kong putahe. Nawalan na rin ng lasa ang tinimpla kong inumin kakalagay ng yelo Para mapanatili ang lamig niya. Handa na rin ang musika. Handa nang umindak ang parehong kaliwa kong paa. Nananabik nang maisayaw ka sa unang pagkakataon, Sa loob ng pagsasama natin ng mahabang panahon. Tila'y nagsasabi na rin na paparating ka na Ang mga ilaw na aking palamuting hinanda, Sa bawat pikit nila'y pag-asa kong Yapak mo ay papalapit na. Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Kakabasa lang ng mga text nilang, "Wala na sya." Nakatanga. Nakatulala. Hawak ang bulaklak na ipinasadya. Bumuhos ang mga luhang nawalan ng pagasang, Darating ka pa..
Continue reading...
51
Isang mababaw na bokabularyo, Mga simpleng kahulugan, Bawat araw, umiikot sa isang siklo, Ano nga ba ang hangganan. Alin nga ba ang totoong pagkatao, Ano nga ba ang mga hinaing at gusto, Ano ba ang mga inspirasyon, Ano ba ang aking layon. Malalim na bangin, Binabalot ng dilim, Ako ba ay naliligaw, O paglisan ay ayaw. Habang tumatagal, Nawawalan ng saysay, Nawawalan ng pananaw, Nawawalan ng kahulugan. Tingin ko ako'y mababaw, Mula sa malayong tingin, Baka nga totoong mababaw, Subalit sa sarili'y nagsisinungaling.
0
Aug 9, 2021
Aug 9, 2021 at 8:28 AM UTC
Mababaw
dinadama ang malakas na ihip ng hangin sabihin sa akin ano nga bang dapat gawin sa tuwing binabalot na ng dilim
0
Dec 12, 2019
Dec 12, 2019 at 4:51 AM UTC
hangin