"upo" poems - Hello Poetry

bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.

0

Mar 5, 2018

Mar 5, 2018 at 11:31 PM UTC

NAD2

MAKATA

bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.

30

Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.

0

Jul 12, 2015

Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC

marlo-cabrera

Jebs.

Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.

44

*Blue is the boulder overlooking the bay Loosely pocked by weather-worn stains Unwavering guardian of all that lay Enigmatic yet silently screaming its pains Blue is the reflection dancing playfully Laid generously by the twilight moon Upon the vast canvas of the darkened sea Elated ripples readily accepting such a boon Blue is the halo encircling the moon Lavish circlet gifted by the sun Unnoticed by eyes that slumbered too soon Evading the sands of time that run Blue is the silhouette of a lone sailboat Lurching and bobbing by will of the waves Unknowingly catching the zephyrs that float Eluding the fingers from watery graves Blue is the man; perched upon the boulder Lapping up the stars mirrored upon the sea Usurped heart of his had never sung drearier Ensnared by woeful wonderment...* that man is me...

0

Mar 30, 2015

Mar 30, 2015 at 10:28 AM UTC

ryn

Spectrum Blue

*Blue is the boulder overlooking the bay Loosely pocked by weather-worn stains Unwavering guardian of all that lay Enigmatic yet silently screaming its pains Blue is the reflection dancing playfully Laid generously by the twilight moon Upon the vast canvas of the darkened sea Elated ripples readily accepting such a boon Blue is the halo encircling the moon Lavish circlet gifted by the sun Unnoticed by eyes that slumbered too soon Evading the sands of time that run Blue is the silhouette of a lone sailboat Lurching and bobbing by will of the waves Unknowingly catching the zephyrs that float Eluding the fingers from watery graves Blue is the man; perched upon the boulder Lapping up the stars mirrored upon the sea Usurped heart of his had never sung drearier Ensnared by woeful wonderment...* that man is me...

21

Gusto mo kape? 'O gusto mo tayo nalang,puwede 'O Teka,biro Lang Pangako kape lang talaga,Tara na Ano bang gusto **** lasa? Matamis ba? Para kahit sa pagtimpla nalang ng kape ko ibabawi yung lasa ng nais ko sa iyo'y ma-ipadama Gusto mo ba'y Matabang? 'Yung wala ng lasa 'Yung wala ng pag-asa 'Yung kulang sa timpla Dahil napagod na. 'O baka Gusto mo naman 'Yung sakto lang 'Yung kahit may gusto kang iba Ako'y patuloy paring aasa At kahit mangawit man ng sobra At magpawis man ng kakaiba sa kakahintay, Sa akin ay ok lang Kahit ako'y kaibigan lang naman,Mahal Basta ikaw At kung ang sagot sa lahat ay pag-papakatanga Sigurado ako ang nangunguna. 'O baka gusto mo ng 3 in one? 'Cause you want me to be your number one fan Just like my favorite man Superman Spiderman And maybe a man of mine Nako ano ba yan! Ano ba talaga gusto **** lasa? Ayoko ng manghula pa Kaya sabihin mo na Para di nako mahirapan pa na Ipagtimpla ka pa. Ah alam ko na! Gusto mo rin ba yung lasa tulad ng aking pag-timpla? 'Yung nag-kakasalubong yung tamis at pait ng kapeng barako Oo Kapeng barako Parang tayo Kapag ang mga mata nati'y nag-tatagpo na akala mo naman ay may salitang tayo Kung nakakapag salita lamang ang ating mga mata Sigurado Bistado Aminado na gusto natin ang isa't-isa. Pero Teka,Kape lang ba 'to talaga? 'O meron pang iba? Sabihin mo na Para hindi na ako umasa pa na mahulog ka pa. Tara kape pa Para makasama pa kita Ang sarap lang ma-upo kasama ka sa ating tambayan Kasabay sa pagtanaw sa ating kalawakan. 'O kay sarap sa pakiramdam noong sandaling ika'y aking mahagkan At batid kong ito'y panandalian lamang, Kaya Tara kape lang Kahit walang aminan Dahil alam ko naman na Tayong dalawa'y malabong mag-katuluyan.

0

Feb 21, 2021

Feb 21, 2021 at 9:22 AM UTC

Paudebelen

" TARA KAPE "

Gusto mo kape? 'O gusto mo tayo nalang,puwede 'O Teka,biro Lang Pangako kape lang talaga,Tara na Ano bang gusto **** lasa? Matamis ba? Para kahit sa pagtimpla nalang ng kape ko ibabawi yung lasa ng nais ko sa iyo'y ma-ipadama Gusto mo ba'y Matabang? 'Yung wala ng lasa 'Yung wala ng pag-asa 'Yung kulang sa timpla Dahil napagod na. 'O baka Gusto mo naman 'Yung sakto lang 'Yung kahit may gusto kang iba Ako'y patuloy paring aasa At kahit mangawit man ng sobra At magpawis man ng kakaiba sa kakahintay, Sa akin ay ok lang Kahit ako'y kaibigan lang naman,Mahal Basta ikaw At kung ang sagot sa lahat ay pag-papakatanga Sigurado ako ang nangunguna. 'O baka gusto mo ng 3 in one? 'Cause you want me to be your number one fan Just like my favorite man Superman Spiderman And maybe a man of mine Nako ano ba yan! Ano ba talaga gusto **** lasa? Ayoko ng manghula pa Kaya sabihin mo na Para di nako mahirapan pa na Ipagtimpla ka pa. Ah alam ko na! Gusto mo rin ba yung lasa tulad ng aking pag-timpla? 'Yung nag-kakasalubong yung tamis at pait ng kapeng barako Oo Kapeng barako Parang tayo Kapag ang mga mata nati'y nag-tatagpo na akala mo naman ay may salitang tayo Kung nakakapag salita lamang ang ating mga mata Sigurado Bistado Aminado na gusto natin ang isa't-isa. Pero Teka,Kape lang ba 'to talaga? 'O meron pang iba? Sabihin mo na Para hindi na ako umasa pa na mahulog ka pa. Tara kape pa Para makasama pa kita Ang sarap lang ma-upo kasama ka sa ating tambayan Kasabay sa pagtanaw sa ating kalawakan. 'O kay sarap sa pakiramdam noong sandaling ika'y aking mahagkan At batid kong ito'y panandalian lamang, Kaya Tara kape lang Kahit walang aminan Dahil alam ko naman na Tayong dalawa'y malabong mag-katuluyan.

61

Sa ating pagsakay, tayo'y magkahawak kamay walang bumibitaw, kahit tayo'y psrehong malumbay sa ating pag upo, ika'y hindi nagkasya ako'y nag pa ubaya, upang ika'y lumigaya tayo'y nagkaroon ng tampuhan, na sadyang hindi maiiwasan pareho nating iniyakan, ang ating mga kamalian sa paglipas ng panahon, tila ika'y pinanghihinaan ika'y walang bukang bibig, kundi ang aking mga kamaliang hindi naman ibig Gusto mang magpatuloy, ngunit mukhang hindi na muling liliyab ang apoy Ayaw mang sumuko, ngunit mas ayaw kong ika'y mapako Tama na, ang iyong isinigaw Ayoko na, ang iyong huling hirit Ang iyong mahal kita, ay napalitan ng ayaw ko na Ang ating sumapaan, ay napunta sa wala Para po, hangang dito nalang kami Para po, kami'y hindi na uusad pa Para po.

0

Feb 12, 2017

Feb 12, 2017 at 9:59 AM UTC

sup-man

Para Po

Sa ating pagsakay, tayo'y magkahawak kamay walang bumibitaw, kahit tayo'y psrehong malumbay sa ating pag upo, ika'y hindi nagkasya ako'y nag pa ubaya, upang ika'y lumigaya tayo'y nagkaroon ng tampuhan, na sadyang hindi maiiwasan pareho nating iniyakan, ang ating mga kamalian sa paglipas ng panahon, tila ika'y pinanghihinaan ika'y walang bukang bibig, kundi ang aking mga kamaliang hindi naman ibig Gusto mang magpatuloy, ngunit mukhang hindi na muling liliyab ang apoy Ayaw mang sumuko, ngunit mas ayaw kong ika'y mapako Tama na, ang iyong isinigaw Ayoko na, ang iyong huling hirit Ang iyong mahal kita, ay napalitan ng ayaw ko na Ang ating sumapaan, ay napunta sa wala Para po, hangang dito nalang kami Para po, kami'y hindi na uusad pa Para po.

33

Sa unang araw ng skwela, ika'y aking nakita. "Hi, Hello", ni hindi nga makapagsalita. Ikaw sana'y lalapitan, ngunit hakbang ay iyong nilakihan. Sadyang ganun na lang ba talaga kalaki ang ating pagitan? Sa hagdan ako ay umupo. Bigla kong naalala nung una tayong nagtagpo. Kumaway ka't sabi mo'y "Hi". Ngayon ay sa hangin ako'y napabulong ng "Good bye." Sa hagdan sana'y muling magtagpo. Nang sa ganon ay muling magbalik. Ang pagtingin na sayo'y nananabik. Ngunit, hanggang dito na lang ako. Hanggang sa aking muling pag upo.

0

Aug 10, 2015

Aug 10, 2015 at 12:02 AM UTC

buggoals

Hagdan

Sa unang araw ng skwela, ika'y aking nakita. "Hi, Hello", ni hindi nga makapagsalita. Ikaw sana'y lalapitan, ngunit hakbang ay iyong nilakihan. Sadyang ganun na lang ba talaga kalaki ang ating pagitan? Sa hagdan ako ay umupo. Bigla kong naalala nung una tayong nagtagpo. Kumaway ka't sabi mo'y "Hi". Ngayon ay sa hangin ako'y napabulong ng "Good bye." Sa hagdan sana'y muling magtagpo. Nang sa ganon ay muling magbalik. Ang pagtingin na sayo'y nananabik. Ngunit, hanggang dito na lang ako. Hanggang sa aking muling pag upo.

13

Habang ako'y naka tayo, ika'y naka upo. Hindi mo ba napansing sayo'y nakayuko? Hindi mo na nga pala ako kayang tingalain. Hindi mo na nga pala ako kayang mahalin. Kaya pala hindi na kayang pansinin, Sa iba ka na pala nakatingin. Tang ina, daig ko pa lumuhod sa asin. Ang sakit sa damdamin.

0

Aug 12, 2015

Aug 12, 2015 at 11:54 AM UTC

buggoals

Asin

Habang ako'y naka tayo, ika'y naka upo. Hindi mo ba napansing sayo'y nakayuko? Hindi mo na nga pala ako kayang tingalain. Hindi mo na nga pala ako kayang mahalin. Kaya pala hindi na kayang pansinin, Sa iba ka na pala nakatingin. Tang ina, daig ko pa lumuhod sa asin. Ang sakit sa damdamin.

8

Lumaon na ang panahoN ng aking mga b a t i k o s, sa w a t a at s u p i l ko sa inyo nag-ugat halos. umabot pa nga sa puntong hatid ay k a b a sa 'king puso, hanggang sa maghari sa akin ang pagiging maamong e m o! Y O !!!,,, heto na ang huli kong dalawang letra at hindi na kailan man muli sa kulimlim mag-iisa hapo na aking nadarama,,nais ko na muna magpahinga sa muli kong pag-upo, ibat-ibang ingay ng kulay ...kakalinga less than... two DAYS before Christmas © copyright 2015 - All Rights Reserved [ 11 of 12 marked voices of a dozen clusters of letters ]

0

Dec 23, 2015

Dec 23, 2015 at 1:51 AM UTC

TanglawatPanglaw

Y O (2L)

Lumaon na ang panahoN ng aking mga b a t i k o s, sa w a t a at s u p i l ko sa inyo nag-ugat halos. umabot pa nga sa puntong hatid ay k a b a sa 'king puso, hanggang sa maghari sa akin ang pagiging maamong e m o! Y O !!!,,, heto na ang huli kong dalawang letra at hindi na kailan man muli sa kulimlim mag-iisa hapo na aking nadarama,,nais ko na muna magpahinga sa muli kong pag-upo, ibat-ibang ingay ng kulay ...kakalinga less than... two DAYS before Christmas © copyright 2015 - All Rights Reserved [ 11 of 12 marked voices of a dozen clusters of letters ]

16

Nagsisimula nang humakbang ang aking mga paa, Ilang sandali na lamang ay masasaksihan ko na, Na mararamdaman ko na ang pakiramdam na tayong dalawa ay magiging isa, At habambuhay na itatatak sa puso na tayong dalawa ay magkasama. Sa suot kong kulay puting kasuotan ako ay nakangiti, Habang dahan-dahang naglalakad patungo sa iyong tabi. Hindi ko mapigilang mga luha ay umagos mula sa aking pisngi, Ito na nga ang pinakakahihintay kong pinakamasayang sandali. Parang kailan lang nang una kitang masilayan, Dito sa dalampasigan ay mag-isa kang nag-aabang habang ang mga mata ay nasa karagatan. Naka-upo sa buhanginan at pinagmamasdan ang kalangitan, Malalim ang iniisip at hindi ko maarok ang kailalaliman. Nang ika'y lapitan, sa mga mata mo'y pansin ko ang kalungkutan, Ako ay natigilan pagka't hindi ko alam kong nararapat bang tuklasin ang iyong pagkakakilanlan, O hahayaan na lamang kitang pagmasdan o basta na lamang kitang iwanan. Ngunit nang ika'y magsalita, nangyari ang kabaligtaran at doon nagsimula ang ating mahahabang kuwentuhan. Sinong mag-aakalang sa isang tulad ko ikaw ay pakakasal? Konserbatibo at mahiyain na ang tanging alam ay mula sa kabihasnan? Hindi katulad **** Inglesero, palabiro, at hindi mabilang ang kapintasan? Pero kinalaunan, lumabas din ang natatago **** kabaitan at kasipagan. Ilang hakbang na lamang ang lapit ko sa iyo, Pero humahagulgol ka na, inuunahan mo na naman ako! Magkagayunpaman, mahal ko ang isang tulad mo, Dahil sa iyo, nabuo ang isang tulad **** ikaw at ako!

0

Oct 20, 2018

Oct 20, 2018 at 10:06 PM UTC

eugene

Ikaw at Ako

Nagsisimula nang humakbang ang aking mga paa, Ilang sandali na lamang ay masasaksihan ko na, Na mararamdaman ko na ang pakiramdam na tayong dalawa ay magiging isa, At habambuhay na itatatak sa puso na tayong dalawa ay magkasama. Sa suot kong kulay puting kasuotan ako ay nakangiti, Habang dahan-dahang naglalakad patungo sa iyong tabi. Hindi ko mapigilang mga luha ay umagos mula sa aking pisngi, Ito na nga ang pinakakahihintay kong pinakamasayang sandali. Parang kailan lang nang una kitang masilayan, Dito sa dalampasigan ay mag-isa kang nag-aabang habang ang mga mata ay nasa karagatan. Naka-upo sa buhanginan at pinagmamasdan ang kalangitan, Malalim ang iniisip at hindi ko maarok ang kailalaliman. Nang ika'y lapitan, sa mga mata mo'y pansin ko ang kalungkutan, Ako ay natigilan pagka't hindi ko alam kong nararapat bang tuklasin ang iyong pagkakakilanlan, O hahayaan na lamang kitang pagmasdan o basta na lamang kitang iwanan. Ngunit nang ika'y magsalita, nangyari ang kabaligtaran at doon nagsimula ang ating mahahabang kuwentuhan. Sinong mag-aakalang sa isang tulad ko ikaw ay pakakasal? Konserbatibo at mahiyain na ang tanging alam ay mula sa kabihasnan? Hindi katulad **** Inglesero, palabiro, at hindi mabilang ang kapintasan? Pero kinalaunan, lumabas din ang natatago **** kabaitan at kasipagan. Ilang hakbang na lamang ang lapit ko sa iyo, Pero humahagulgol ka na, inuunahan mo na naman ako! Magkagayunpaman, mahal ko ang isang tulad mo, Dahil sa iyo, nabuo ang isang tulad **** ikaw at ako!

24

Mamahalin pa rin kita kahit hindi mo na mahal sarili mo kahit sabihin mo pang susukuan din kita alam ko sa sarili ko na hindi ito totoo Mamahalin kita hanggang sa makita mo ika'y may dahilan para gumising sa umaga at tignan ang mga bituin sa ating pag-upo gabi-gabi sa veranda magkasama Hindi magsasawa sa'yo sa pagdilat ng mga mata hanggang sa pagtulog ikaw lamang ang tanging sinta Hindi ako susuko sapagka't ika'y isang biyaya na iingatan at aalagaan ko hanggang sa huli kong hininga

0

Jan 12, 2018

Jan 12, 2018 at 11:31 PM UTC

PearlyChelle

Mamahalin Kita

Mamahalin pa rin kita kahit hindi mo na mahal sarili mo kahit sabihin mo pang susukuan din kita alam ko sa sarili ko na hindi ito totoo Mamahalin kita hanggang sa makita mo ika'y may dahilan para gumising sa umaga at tignan ang mga bituin sa ating pag-upo gabi-gabi sa veranda magkasama Hindi magsasawa sa'yo sa pagdilat ng mga mata hanggang sa pagtulog ikaw lamang ang tanging sinta Hindi ako susuko sapagka't ika'y isang biyaya na iingatan at aalagaan ko hanggang sa huli kong hininga

17

Old reflections and new revelations seem mired by my past. Words thrown together for amusement the wreckage now simply a skeleton for children to play. Sandalwood spent offerings the afterglow has long since left us cold now it lingers only in whispers somewhere within the catacombs of a dream I so eagerly forget and relive with each tune played . Does it still seem the same from you distant view my dear? And old fights passions spent dried blood and a once in the moments ecstasy and a bitten lip. How it seems a stranger now a old sentiment for a even older fool. To hell with the memories they stand a tides pool of nothing I give a **** to embrace . Maybe the nights are backdrop a story overplayed but none so beautifully ****** up as you. Sureal is it now as my pavement of reality old faces and new enemies it's so ******* overplayed sweetheart almost as I. We are nothing more than the example of the carnage . Scars shared echoes of a illusion and are shared delusion how we laughed with the crash. Tell me do they linger fragments misspent with others we react are ways with such bit players and one night stands where did we become so jaded in a perfect sense. Its all a act of repeat . I dialed the number and simply hung upo before there could be a response . For that train was derailed long before it met the station my dear . just because I never reached out . Don't ever believe I once did not care . Lies we tell to are souls turn us to bitter old fools . And this was my cue. Exits are simply roads to yet another stage . And mine was set long before my words reprise . Yeah sometimes you just can't avoid that rear view mirrors gaze no matter what kind of ******* you have become.

0

Apr 7, 2015

Apr 7, 2015 at 6:42 AM UTC

john-patrick-robbins-aka-gonzo

But That Was Many Sunset Ago

Old reflections and new revelations seem mired by my past. Words thrown together for amusement the wreckage now simply a skeleton for children to play. Sandalwood spent offerings the afterglow has long since left us cold now it lingers only in whispers somewhere within the catacombs of a dream I so eagerly forget and relive with each tune played . Does it still seem the same from you distant view my dear? And old fights passions spent dried blood and a once in the moments ecstasy and a bitten lip. How it seems a stranger now a old sentiment for a even older fool. To hell with the memories they stand a tides pool of nothing I give a **** to embrace . Maybe the nights are backdrop a story overplayed but none so beautifully ****** up as you. Sureal is it now as my pavement of reality old faces and new enemies it's so ******* overplayed sweetheart almost as I. We are nothing more than the example of the carnage . Scars shared echoes of a illusion and are shared delusion how we laughed with the crash. Tell me do they linger fragments misspent with others we react are ways with such bit players and one night stands where did we become so jaded in a perfect sense. Its all a act of repeat . I dialed the number and simply hung upo before there could be a response . For that train was derailed long before it met the station my dear . just because I never reached out . Don't ever believe I once did not care . Lies we tell to are souls turn us to bitter old fools . And this was my cue. Exits are simply roads to yet another stage . And mine was set long before my words reprise . Yeah sometimes you just can't avoid that rear view mirrors gaze no matter what kind of ******* you have become.

24

THE PAIN THAT IS HEAVY ON MY HEART IS THE PAIN OF A LOST SOUL WITH EVERY INCH RIP FROM ONE END TO ANTHER. THE FEELING OF THIS PAIN WITH TEARS OF SADNESS THAT NO WORDS COULD EVEN WXPAINED. MY WORRIES AND MY GIVING OF LOVE THAT I HAD AND STILL HAVE FOR YO IS BROKEN TO PEACES THAT IS SHOULD NOT HAVE TO TRY TO PUT BACK HLE AGAIN. THEREE ARE SO MANY THINGS THAT WAS TO STILL BE DONE MANY HOURS OFB TIMES THAT WE SHOULD BE RUNNING. THE WHEELS OFF THIS ROAD THAT U NOW HAAVE PASSED WITH OUT ME ARE BLOCKED BECAUSE YOU LEFT ME TO FAST AND TO SOON. THERE I FIND MY SELF FRONT OF THE WINDOW WITH RAIN DROPS OF SADNESS AND PAIN ASKING WHY? MY GOD WHY? NOT KNOWING WHAT TO DO NOW THAT YOUR ARE NO LONGER HEAR MY FRIEND. NOT ABLE TO BREATH BECAUSE YOU STOP BREATHING ON ME. HOLDING IT ALL IN WHERE INJUST WANT TO LET IT ALL OUT AND WAKE UPO FROM THIS NIGHT MARE OF MINE.FOR ME MY FRIEND YOU WHERE THE BEST FRIEND ANY ONE COULD HAVE. YOUR HEART WAS FULL WITH SO MUCH LOVE THAT YOU COULD ALWAYS BSEE THE LOVE THAT YOU GAVE TO THOSE THAT JUST NEEDED A HELPING HAND YOU NEVER SAID NO. THE MADNESS THAT ONCE WAS WITH IN YOU GOT NOVER COME BY BEING MY FRIEND AND LETTING ME IN YOUR LIFE. NOT ONLY YOU SHOWED ME AND HELP ME YOU LET ME HELP YOU AS WLL. I JUST WANTED YOU TO KNOW THAT ALL THE TIMES WE HAD FROM DAY ONE WHERE THE BEST TIMES OF MY LIFE THAT I WISH YOU WHERE HEAR FOR MANY MORE... I FIND IT SO HAED TO LET GO OF SOME ONE SO SWEET AND LOVING AND CARING AS YO FOREVERB AND EVER YOU WILL HAVE A BIG PART OF MY HEART I WILL NEVER LET ANY ONE TAKE THAT FROM ME. I FIND IT SO HARD TO BREATH ANY MORE AND NEVER WANTING TO LET U GO. I LOVE U ALWAYS AND FOREVER YOU MY BESTFRIEND BOSS AND SO MUCH MORE MY DEAR LOVE ABEL TOVAR REST WITH ME IN PEACE IN HEAVEN WE SOME DAY SOON WILL MEET.

0

Dec 16, 2016

Dec 16, 2016 at 6:29 AM UTC

rebecca-flores

THE PAIN {TO MY DEAR FRIEND ABEL THAT HAD TO PASS }

THE PAIN THAT IS HEAVY ON MY HEART IS THE PAIN OF A LOST SOUL WITH EVERY INCH RIP FROM ONE END TO ANTHER. THE FEELING OF THIS PAIN WITH TEARS OF SADNESS THAT NO WORDS COULD EVEN WXPAINED. MY WORRIES AND MY GIVING OF LOVE THAT I HAD AND STILL HAVE FOR YO IS BROKEN TO PEACES THAT IS SHOULD NOT HAVE TO TRY TO PUT BACK HLE AGAIN. THEREE ARE SO MANY THINGS THAT WAS TO STILL BE DONE MANY HOURS OFB TIMES THAT WE SHOULD BE RUNNING. THE WHEELS OFF THIS ROAD THAT U NOW HAAVE PASSED WITH OUT ME ARE BLOCKED BECAUSE YOU LEFT ME TO FAST AND TO SOON. THERE I FIND MY SELF FRONT OF THE WINDOW WITH RAIN DROPS OF SADNESS AND PAIN ASKING WHY? MY GOD WHY? NOT KNOWING WHAT TO DO NOW THAT YOUR ARE NO LONGER HEAR MY FRIEND. NOT ABLE TO BREATH BECAUSE YOU STOP BREATHING ON ME. HOLDING IT ALL IN WHERE INJUST WANT TO LET IT ALL OUT AND WAKE UPO FROM THIS NIGHT MARE OF MINE.FOR ME MY FRIEND YOU WHERE THE BEST FRIEND ANY ONE COULD HAVE. YOUR HEART WAS FULL WITH SO MUCH LOVE THAT YOU COULD ALWAYS BSEE THE LOVE THAT YOU GAVE TO THOSE THAT JUST NEEDED A HELPING HAND YOU NEVER SAID NO. THE MADNESS THAT ONCE WAS WITH IN YOU GOT NOVER COME BY BEING MY FRIEND AND LETTING ME IN YOUR LIFE. NOT ONLY YOU SHOWED ME AND HELP ME YOU LET ME HELP YOU AS WLL. I JUST WANTED YOU TO KNOW THAT ALL THE TIMES WE HAD FROM DAY ONE WHERE THE BEST TIMES OF MY LIFE THAT I WISH YOU WHERE HEAR FOR MANY MORE... I FIND IT SO HAED TO LET GO OF SOME ONE SO SWEET AND LOVING AND CARING AS YO FOREVERB AND EVER YOU WILL HAVE A BIG PART OF MY HEART I WILL NEVER LET ANY ONE TAKE THAT FROM ME. I FIND IT SO HARD TO BREATH ANY MORE AND NEVER WANTING TO LET U GO. I LOVE U ALWAYS AND FOREVER YOU MY BESTFRIEND BOSS AND SO MUCH MORE MY DEAR LOVE ABEL TOVAR REST WITH ME IN PEACE IN HEAVEN WE SOME DAY SOON WILL MEET.

3