"sasayangin" poems - Hello Poetry

"sasayangin" poems

Simula noong ako'y bata pa, Iba ang iyong pagpapahalaga, Paulit-ulit kong itong nadarama, Isang pag-aaruga, Na hindi kayang tumbasan ng anong halaga, Sa panahon na ako'y nagkakasakit, Ako'y iyong pinipilit, Di ba't sinabi **** kailangan kong kumapit? Manalangin sa Maykapal ng mahigpit, Sapagkat pag-asa'y hindi niya ipagkakait. Di mo man sa akin sabihin, Ito'y aking napapansin, Di mo man banggitin, Alam kong ika'y nasasaktan din, Nahihirapan, Puso mo'y lumuluha, Kaya't ang tangi kong dalangin, "Panginoon ako'y inyo na lamang kunin." Kung kapalit naman nito'y pasakit at suliranin, Di ko kayang makita si Papa na ako'y nagiging pasanin, at kanyang babalikatin. Papa ika'y mahalaga sa akin, Naalala ko pa ang pagkakataong ako'y nagiging malungkutin, Niyakap mo ako kaya't ako'y nagiging batang masayahin, Ang halik mo sa akin, Kaysarap damhin! Init ng pagmamahal na hindi kayang sukatin! Pag-ibig na kahit saan kaya kong dalhin, Habang buhay kong gugunitain, Himig ng pagmamahalan natin! O kaysarap dinggin! Ang tiwala **** sa akin ay hinabilin, Bagkus ko itong pagyayamanin, Hinding-hindi ko ito sasayangin, Habang buhay ko itong pupurihin, Hanggang sa ito ay magniningning! 100 na tula alay ko sayo! Ika'y isa sa magiging pahina nito, Laman ka ng aking nobela, Na hindi maipagkakailang----- Ako'y sa'yo at ika'y akin lamang!

0

Aug 18, 2017

Aug 18, 2017 at 10:53 PM UTC

100 Na Tula Para Kay Papa

Simula noong ako'y bata pa, Iba ang iyong pagpapahalaga, Paulit-ulit kong itong nadarama, Isang pag-aaruga, Na hindi kayang tumbasan ng anong halaga, Sa panahon na ako'y nagkakasakit, Ako'y iyong pinipilit, Di ba't sinabi **** kailangan kong kumapit? Manalangin sa Maykapal ng mahigpit, Sapagkat pag-asa'y hindi niya ipagkakait. Di mo man sa akin sabihin, Ito'y aking napapansin, Di mo man banggitin, Alam kong ika'y nasasaktan din, Nahihirapan, Puso mo'y lumuluha, Kaya't ang tangi kong dalangin, "Panginoon ako'y inyo na lamang kunin." Kung kapalit naman nito'y pasakit at suliranin, Di ko kayang makita si Papa na ako'y nagiging pasanin, at kanyang babalikatin. Papa ika'y mahalaga sa akin, Naalala ko pa ang pagkakataong ako'y nagiging malungkutin, Niyakap mo ako kaya't ako'y nagiging batang masayahin, Ang halik mo sa akin, Kaysarap damhin! Init ng pagmamahal na hindi kayang sukatin! Pag-ibig na kahit saan kaya kong dalhin, Habang buhay kong gugunitain, Himig ng pagmamahalan natin! O kaysarap dinggin! Ang tiwala **** sa akin ay hinabilin, Bagkus ko itong pagyayamanin, Hinding-hindi ko ito sasayangin, Habang buhay ko itong pupurihin, Hanggang sa ito ay magniningning! 100 na tula alay ko sayo! Ika'y isa sa magiging pahina nito, Laman ka ng aking nobela, Na hindi maipagkakailang----- Ako'y sa'yo at ika'y akin lamang!

Continue reading...

Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.

0

Nov 8, 2017

Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC

makabagongmakata69

Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.

Continue reading...

Natandaan ko yung sinabi ng kaibigan ko Noong nalaman niya yung isa kong kaibigan wala pang assignment Sabi niya, “May umaga pa.” Oo, tama siya. Kasi kalagitnaan pa lamang daw iyon ng linggo Dahil alas-nuebe pa lamang ng gabi At halos 8 kilometro ang layo namin sa mga bahay namin At kaya pa naming magising ng alas-siyete ng umaga Tama nga siya Kasi iikot pa daw ang mundo at tayo’y makakakita pa ng pagsikat ng araw At maliliwanagan sa realidad ng buhay Buhay na hindi naman natin ninais ngunit inaayos Tama nga rin siya Dahil wala naman sinabing makulimlim nung mga araw na iyon O Ni-isang patak ng ulan ang bababa sa aspalto ng mga sirang kalsada At buong araw natin masisilayan ang sinag ni haring araw Tama nga siya Dahil may 3 pang araw pa bago matapos ang isang linggo Dahil nakikita na sa kalendaryo niya Oo, nakita niya lahat. Alam niya ang nangyayari sa paligid Bawat numero Bawat halaga Bawat detalye ng tinitirhan naming planeta Ngunit, magkaiba kami ng mundo Oo, Sabi nga niya May oras pa May bukas pa May umaga pa Pero paano na ako? Paano na ako? Ang aking orasan ay tila hindi na gumagalaw At ang mga numero nito’y kupas na? Paano na ang kalendaryo ko Na ang taon ay nasa taon pa rin ng aking kamatayan? Paano na ang pag-dating ng umagang inaasahan ko Kung ang ulan ay halos araw-araw na lamang At ang langit ay puno ng alapaap? Paano na ako? Isang taong pinili na lamang mabulag ng pessimismo At tuluyan nang hindi masilawan ng optimismo? Kaya ito ako ngayon Bumili ako ng bagong mga salamin Binilhan ko ng baterya ang aking orasan Bumili ako ng bagong kalendaryo Binuksan ko din ang aking bintana Nasilayan ko ang sinasabi niyang umaga Naramdaman ko ang init ang araw Gumagalaw na ang aking relo Nasa tamang taon na ang aking kalendaryo Oo, tama nga siya May umaga pa nga Pero paano mo makikita ang umaga Kung sa pagsikat ng araw ay ang mga mata mo’y nakapikit pa? Bumangon ka Maganda ang araw ngayon Huwag **** sasayangin Hanggang hapon lang iyon.

0

Jul 13, 2017

Jul 13, 2017 at 9:41 AM UTC

Natandaan ko yung sinabi ng kaibigan ko Noong nalaman niya yung isa kong kaibigan wala pang assignment Sabi niya, “May umaga pa.” Oo, tama siya. Kasi kalagitnaan pa lamang daw iyon ng linggo Dahil alas-nuebe pa lamang ng gabi At halos 8 kilometro ang layo namin sa mga bahay namin At kaya pa naming magising ng alas-siyete ng umaga Tama nga siya Kasi iikot pa daw ang mundo at tayo’y makakakita pa ng pagsikat ng araw At maliliwanagan sa realidad ng buhay Buhay na hindi naman natin ninais ngunit inaayos Tama nga rin siya Dahil wala naman sinabing makulimlim nung mga araw na iyon O Ni-isang patak ng ulan ang bababa sa aspalto ng mga sirang kalsada At buong araw natin masisilayan ang sinag ni haring araw Tama nga siya Dahil may 3 pang araw pa bago matapos ang isang linggo Dahil nakikita na sa kalendaryo niya Oo, nakita niya lahat. Alam niya ang nangyayari sa paligid Bawat numero Bawat halaga Bawat detalye ng tinitirhan naming planeta Ngunit, magkaiba kami ng mundo Oo, Sabi nga niya May oras pa May bukas pa May umaga pa Pero paano na ako? Paano na ako? Ang aking orasan ay tila hindi na gumagalaw At ang mga numero nito’y kupas na? Paano na ang kalendaryo ko Na ang taon ay nasa taon pa rin ng aking kamatayan? Paano na ang pag-dating ng umagang inaasahan ko Kung ang ulan ay halos araw-araw na lamang At ang langit ay puno ng alapaap? Paano na ako? Isang taong pinili na lamang mabulag ng pessimismo At tuluyan nang hindi masilawan ng optimismo? Kaya ito ako ngayon Bumili ako ng bagong mga salamin Binilhan ko ng baterya ang aking orasan Bumili ako ng bagong kalendaryo Binuksan ko din ang aking bintana Nasilayan ko ang sinasabi niyang umaga Naramdaman ko ang init ang araw Gumagalaw na ang aking relo Nasa tamang taon na ang aking kalendaryo Oo, tama nga siya May umaga pa nga Pero paano mo makikita ang umaga Kung sa pagsikat ng araw ay ang mga mata mo’y nakapikit pa? Bumangon ka Maganda ang araw ngayon Huwag **** sasayangin Hanggang hapon lang iyon.

Continue reading...

“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman. Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.

0

Nov 9, 2017

Nov 9, 2017 at 3:31 AM UTC

makabagongmakata69

MAY PANAHON SA BUHAY

“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman. Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.

Continue reading...

Asa labas ng inyong bahay ako'y haharana Lumabas ang iyong angkan ikaw nalamang ang hinihintay halina Lumabas ka na diyan sa iyong bintana aking dalaga At pakinggan ng mabuti ang aking aawitin kong kanta Na naka paloob ang tamang sukat at tugma Itong pag ibig ayokong masayang at pumanaw Hindi naman sa nagmamadali at uhaw Sadyang binigay lang ang simpleng babaeng mamahalin ko sino pa ba iyon kundi ikaw Kaya't hindi na magpapaligoy pa dahil ayoko ng may kaagaw Ito na haharanahin na kita na masarap pakinggan Huwag kang umalis at makinig ka lamang Pasensya kahit sintunado ako Ang mahalaga ay payagan ako ng magulang mo at ikaw na maging tayo Marami na naka silay nagmumuka na akong tanga Itutuloy ko parin ang pag awit sa isang dalaga Siya lang naman kasi ang rason ng aking pag gising tuwing umaga Tatapusin ko ang pag harana Sa isang napaka marikit na salita Na tatatak sa utak nila Na aking sinta, mahal kita. Bawat sukat at tugma Ng aking kanta Ikaw ang aking inspirasyon na pinagmulan ng aking harana Na siya naman nagtulak sa akin gawan ng tono at musika Kaya pagdating ko sa dulo ng kanta Sa aking hinaharana hindi ka mapapahiya Dahil hindi ko sasayangin ang pagkakataon na magmahal ng katulad mo aking dalaga

0

Mar 30, 2020

Mar 30, 2020 at 4:44 AM UTC

Asa labas ng inyong bahay ako'y haharana Lumabas ang iyong angkan ikaw nalamang ang hinihintay halina Lumabas ka na diyan sa iyong bintana aking dalaga At pakinggan ng mabuti ang aking aawitin kong kanta Na naka paloob ang tamang sukat at tugma Itong pag ibig ayokong masayang at pumanaw Hindi naman sa nagmamadali at uhaw Sadyang binigay lang ang simpleng babaeng mamahalin ko sino pa ba iyon kundi ikaw Kaya't hindi na magpapaligoy pa dahil ayoko ng may kaagaw Ito na haharanahin na kita na masarap pakinggan Huwag kang umalis at makinig ka lamang Pasensya kahit sintunado ako Ang mahalaga ay payagan ako ng magulang mo at ikaw na maging tayo Marami na naka silay nagmumuka na akong tanga Itutuloy ko parin ang pag awit sa isang dalaga Siya lang naman kasi ang rason ng aking pag gising tuwing umaga Tatapusin ko ang pag harana Sa isang napaka marikit na salita Na tatatak sa utak nila Na aking sinta, mahal kita. Bawat sukat at tugma Ng aking kanta Ikaw ang aking inspirasyon na pinagmulan ng aking harana Na siya naman nagtulak sa akin gawan ng tono at musika Kaya pagdating ko sa dulo ng kanta Sa aking hinaharana hindi ka mapapahiya Dahil hindi ko sasayangin ang pagkakataon na magmahal ng katulad mo aking dalaga

Continue reading...

Ikaw... Kung nababasa mo ito, ito'y para sayo. Hindi ko na ito papahabain pa Hindi ko na sasayangin oras mo Marami nang panahon ang nasayang Marami nang pagkakataon ang nawala Matagal ko na ring tinatago ito Matagal na kitang mahal Oo ikaw nga Oo ikaw na nagpatibok ng puso ko Oo ikaw na pinasaya ako ng todo Ikaw na dahilan ng pagsulat ko nito Ikaw na dahilan din ng lahat ng sakit Ikaw na... Hindi alam ang lahat ng ito Dahil ang alam mo lang ay Ikaw na... Kaibigan ni ako.

0

Jul 14, 2015

Jul 14, 2015 at 11:17 PM UTC

Ikaw... Kung nababasa mo ito, ito'y para sayo. Hindi ko na ito papahabain pa Hindi ko na sasayangin oras mo Marami nang panahon ang nasayang Marami nang pagkakataon ang nawala Matagal ko na ring tinatago ito Matagal na kitang mahal Oo ikaw nga Oo ikaw na nagpatibok ng puso ko Oo ikaw na pinasaya ako ng todo Ikaw na dahilan ng pagsulat ko nito Ikaw na dahilan din ng lahat ng sakit Ikaw na... Hindi alam ang lahat ng ito Dahil ang alam mo lang ay Ikaw na... Kaibigan ni ako.

Continue reading...

*Hindi kita pakakawalan, hindi kita papalitan, hindi kita sasayangin, hindi kita sasaktan. Lagi kitang iintindihin, masaktan man ngunit pipilitin, dahil ikaw lang ang sinisigaw ng aking damdamin, na uhaw na uhaw sa 'yong pagtingin. Sana'y masabi ko ang lihim na pagtingin, na sana ako nalang ang iyong ibigin, gustong lumapit ngunit naduduwag, sapagkat marami akong kahating naghihintay. Kung sakali man na ika'y maging akin, iingatan ko ang 'yong pusong masahol pa sa bituin, hindi ko maipapangakong hindi papaiyakin, ngunit pangakong hindi ko sasadyain.*

0

Jan 18, 2016

Jan 18, 2016 at 10:55 PM UTC

canisha-arcilla

*Hindi kita pakakawalan, hindi kita papalitan, hindi kita sasayangin, hindi kita sasaktan. Lagi kitang iintindihin, masaktan man ngunit pipilitin, dahil ikaw lang ang sinisigaw ng aking damdamin, na uhaw na uhaw sa 'yong pagtingin. Sana'y masabi ko ang lihim na pagtingin, na sana ako nalang ang iyong ibigin, gustong lumapit ngunit naduduwag, sapagkat marami akong kahating naghihintay. Kung sakali man na ika'y maging akin, iingatan ko ang 'yong pusong masahol pa sa bituin, hindi ko maipapangakong hindi papaiyakin, ngunit pangakong hindi ko sasadyain.*

Continue reading...

Pero siguro nga nababad na lang ang utak mo sa alak. Isusuka mo lang kinabukasan lahat ng salita **** binitawan. Binuga mo lang din palabas ng iyong baga ang pagmamahal na sinabi **** iyong handang ibigay. Nabilang ko ang bawat laklak, bawat sigarilyong iyong nasindihan. Pinagmasdan lamang kita. Pinagmasdan kung paano mo sasayangin itong gabi para lang iyong malimutan sa pagsapit ng kinaumagahan.

0

Dec 11, 2015

Dec 11, 2015 at 1:42 PM UTC

Pero siguro nga nababad na lang ang utak mo sa alak. Isusuka mo lang kinabukasan lahat ng salita **** binitawan. Binuga mo lang din palabas ng iyong baga ang pagmamahal na sinabi **** iyong handang ibigay. Nabilang ko ang bawat laklak, bawat sigarilyong iyong nasindihan. Pinagmasdan lamang kita. Pinagmasdan kung paano mo sasayangin itong gabi para lang iyong malimutan sa pagsapit ng kinaumagahan.

Continue reading...

Salamin, salamin Ipakita mo sa akin Sino ang susunod na papatayin? Salamin, salamin Ipakita mo sa akin Sino ang susunod na tatagain? Salamin, salamin Ipakita mo sa kin Sino ang buhay na aking sasayangin? Salamin, salamin Ipakita mo sa akin Sino ang ulong susunod na puputulin? Salamin, salamin Ipakita mo sa akin Sino ang taong nararapat na puksain? 2:44 PM 1.30.19

0

Jul 9, 2019

Jul 9, 2019 at 12:39 AM UTC

SALAMIN, SALAMIN

Salamin, salamin Ipakita mo sa akin Sino ang susunod na papatayin? Salamin, salamin Ipakita mo sa akin Sino ang susunod na tatagain? Salamin, salamin Ipakita mo sa kin Sino ang buhay na aking sasayangin? Salamin, salamin Ipakita mo sa akin Sino ang ulong susunod na puputulin? Salamin, salamin Ipakita mo sa akin Sino ang taong nararapat na puksain? 2:44 PM 1.30.19

Continue reading...

“Seize the moment.” ― Erma Bombeck Nagtatampo ang araw kaya hindi ito sumisikat, Hinahayaan n’yang kumapal ang ulap. Hay naku Tiyak na iiyak ang langit, babaha ang luha na Hahalik sa lupa. Nagsusungit ang buwan tila walang paglingap Sa dilim ng hating-gabi; pati ang mga bituin Walang pagtangi sa magdamag na lumilipas. Ganito ang nararamdaman ng puso ko, Nalulumbay na tulad sa araw at buwan. Gising ang diwa subalit pagod ang panulat, Gustong mag-ulat pero hindi makasulat. Naiinggit ako sa mga makatang hindi kinakapos, Hindi natutuyuan ang kanilang panulat na laging Nagmumulat. Hindi ako nagtataka kung bakit sila naging alamat. Subalit hindi ako padadaig sa lumbay, Lalabanan ko ang katamaran. Magpapatuloy ako Sa paglikha ng mga tula. Hindi ko sasayangin Ang oras na natitira sa akin.

0

Nov 25, 2017

Nov 25, 2017 at 1:38 AM UTC

makabagongmakata69

“Seize the moment.” ― Erma Bombeck Nagtatampo ang araw kaya hindi ito sumisikat, Hinahayaan n’yang kumapal ang ulap. Hay naku Tiyak na iiyak ang langit, babaha ang luha na Hahalik sa lupa. Nagsusungit ang buwan tila walang paglingap Sa dilim ng hating-gabi; pati ang mga bituin Walang pagtangi sa magdamag na lumilipas. Ganito ang nararamdaman ng puso ko, Nalulumbay na tulad sa araw at buwan. Gising ang diwa subalit pagod ang panulat, Gustong mag-ulat pero hindi makasulat. Naiinggit ako sa mga makatang hindi kinakapos, Hindi natutuyuan ang kanilang panulat na laging Nagmumulat. Hindi ako nagtataka kung bakit sila naging alamat. Subalit hindi ako padadaig sa lumbay, Lalabanan ko ang katamaran. Magpapatuloy ako Sa paglikha ng mga tula. Hindi ko sasayangin Ang oras na natitira sa akin.

Continue reading...

Sa simpleng sulyap nagsimula ang lahat sa pagdaan ko'y ako'y hinanap numero ko'y iyong pinagtanong tanong nakuha mo ito at ako ngayo'y puro tanong kung paano at kanino mo ito nakuha ngunit ikaw'y puro kaila sa umpisa pa lang ay may hinala na sa kaibigan natin mo ito nakuha pero heto ka at puro tanggi hanggang sa huli ito rin ay nasabi sa pangungulit ko'y ikaw'y napaamin na sa akin daw ikaw'y may pagtingin noong una'y di makapaniwala para sa akin lahat ay bigla-bigla mga mensahe mo ang bumubungad sa umaga di ko namamalayan, ako'y napapangiti mo tuwi-tuwina maya't maya'y nangungulit pagkikita natin ay iyong ipinipilit sa iyo ako'y nakipagkilala at nakipagkamayan pakiramdam ko ikaw'y tila kinakabahan sa pagkikita natin ikaw'y biglang nahuhulog tuwang tuwa at pintig ng puso'y kumakabog bigla-bigla ikaw'y nagpaparamdam sagot ko'y gusto **** malaman katanungan mo'y pinagisipan pakiramdam ko'y ang gaan-gaan ikaw'y sinagot at nagkatuluyan ang araw na ito'y di malimutan nakipagkita ka upang sa sagot ko'y makasigurado dahil sa ang akala mo ako ay nagbibiro pagdampi ng iyong mga labi sa aking kamay ang sa pagmamahalan nati'y naging patunay walang araw ang di mo ako napapasaya sa aki'y ikaw ang nagbibigay sigla halos araw-araw gusto natin makita ang isa't isa pero hindi maari, pagkat mainit tayo sa mata ng madla walang kasingsarap mga nakaw **** sulyap hindi man natin maikukubli o kay saya ng mga nakaw na sandali mahirap man ito sa atin pero lahat ay gagawin at kakayanin pag-iibigan nati'y di sasayangin

0

Nov 13, 2019

Nov 13, 2019 at 12:00 AM UTC

Sa simpleng sulyap

Sa simpleng sulyap nagsimula ang lahat sa pagdaan ko'y ako'y hinanap numero ko'y iyong pinagtanong tanong nakuha mo ito at ako ngayo'y puro tanong kung paano at kanino mo ito nakuha ngunit ikaw'y puro kaila sa umpisa pa lang ay may hinala na sa kaibigan natin mo ito nakuha pero heto ka at puro tanggi hanggang sa huli ito rin ay nasabi sa pangungulit ko'y ikaw'y napaamin na sa akin daw ikaw'y may pagtingin noong una'y di makapaniwala para sa akin lahat ay bigla-bigla mga mensahe mo ang bumubungad sa umaga di ko namamalayan, ako'y napapangiti mo tuwi-tuwina maya't maya'y nangungulit pagkikita natin ay iyong ipinipilit sa iyo ako'y nakipagkilala at nakipagkamayan pakiramdam ko ikaw'y tila kinakabahan sa pagkikita natin ikaw'y biglang nahuhulog tuwang tuwa at pintig ng puso'y kumakabog bigla-bigla ikaw'y nagpaparamdam sagot ko'y gusto **** malaman katanungan mo'y pinagisipan pakiramdam ko'y ang gaan-gaan ikaw'y sinagot at nagkatuluyan ang araw na ito'y di malimutan nakipagkita ka upang sa sagot ko'y makasigurado dahil sa ang akala mo ako ay nagbibiro pagdampi ng iyong mga labi sa aking kamay ang sa pagmamahalan nati'y naging patunay walang araw ang di mo ako napapasaya sa aki'y ikaw ang nagbibigay sigla halos araw-araw gusto natin makita ang isa't isa pero hindi maari, pagkat mainit tayo sa mata ng madla walang kasingsarap mga nakaw **** sulyap hindi man natin maikukubli o kay saya ng mga nakaw na sandali mahirap man ito sa atin pero lahat ay gagawin at kakayanin pag-iibigan nati'y di sasayangin

Continue reading...

Kung ikalulugod mo at ako'y pagbibigyan at iyong tatanggapin ang aking pag-aalay. Ang buong kagalingan ko'y iyong maasahang ihahandog sa yapak mo aking Paraluman. Hindi ko maibigay sa'yo ang katiyakang sa iyong mangingibig ako'y nakakalamang. Ngunit maasahan **** ang hangaring dalisay ay walang makakadaig kahit sino pa man. Nababatid kong ikaw ay may pinipithaya, kung gawing panukat ko'y aking kinabahagya. Ngunit kung papalaring lilingunin mo Sinta'y hindi ko sasayangin ang matatamong tuwa.

0

Sep 6, 2020

Sep 6, 2020 at 8:32 AM UTC

Pangakong Handog

Kung ikalulugod mo at ako'y pagbibigyan at iyong tatanggapin ang aking pag-aalay. Ang buong kagalingan ko'y iyong maasahang ihahandog sa yapak mo aking Paraluman. Hindi ko maibigay sa'yo ang katiyakang sa iyong mangingibig ako'y nakakalamang. Ngunit maasahan **** ang hangaring dalisay ay walang makakadaig kahit sino pa man. Nababatid kong ikaw ay may pinipithaya, kung gawing panukat ko'y aking kinabahagya. Ngunit kung papalaring lilingunin mo Sinta'y hindi ko sasayangin ang matatamong tuwa.

Continue reading...

Nagkakilala tayo sa mga panahon na kailangan ko ng saya Pinaramdam sakin na d ako mag-iisa At dahil dun ay nahulog ako sayo sinta Ngunit ako'y nabigo at nawalan ng pag-asa Tinigilan kong kausapin ka Sinubukan ko ngunit d ko kinaya Ang puso ko'y hinahanap hanap ka Sa isipan ko'y hindi na talaga mawala wala Kaya aking sinubukan ulit Kahit na masaktan akin paring pinilit Mabigo man ulit Okay lang basta sa babaeng aking iniibig Ngunit ngayo'y nag-iba, sayo ako'y hindi nabigo Ako'y iyong binigyan nang pag-asa Hindi ka sasaktan yan ang aking pinapangako Sa aking pagmamahal ikaw ay makakaasa Hindi pa man tayo ganun katagal Pero sigurado akong tayo'y magtatagal Kahit minsan relasyon ay tumatamlay Wag kang mag-alala hanggang dulo hahawakan ko ang iyong mga kamay Para sa babaeng pinakamamahal ko, Wag kana sanang maglaho pa sa piling ko Pangako ko hindi ko sasayangin ang isang tulad mo Pag-asa ang dala saakin ng isang tulad mo Hanggang dulo na sana Pag-iibigan nating dalawa Wala sanang makagiba Sa mga pangako natin para sa isa't isa Mahal, panghahawakan ko ang ating pag-iibigan Walang hanggang yan ang aking aasahan Makasama ka hanggang kailanman Walang gigiba sa ating pagmamahalan Mahal na mahal kita iyan ang pakakatandaan Kahit anong mangyari hindi ka iiwan Sa altar ika'y pagmamasadan Hanggang salitang "oo" ay iyong mabitawan

0

Dec 24, 2021

Dec 24, 2021 at 1:03 PM UTC

jed-roen-roncal

Para sa babaeng pinakamamahal,

Nagkakilala tayo sa mga panahon na kailangan ko ng saya Pinaramdam sakin na d ako mag-iisa At dahil dun ay nahulog ako sayo sinta Ngunit ako'y nabigo at nawalan ng pag-asa Tinigilan kong kausapin ka Sinubukan ko ngunit d ko kinaya Ang puso ko'y hinahanap hanap ka Sa isipan ko'y hindi na talaga mawala wala Kaya aking sinubukan ulit Kahit na masaktan akin paring pinilit Mabigo man ulit Okay lang basta sa babaeng aking iniibig Ngunit ngayo'y nag-iba, sayo ako'y hindi nabigo Ako'y iyong binigyan nang pag-asa Hindi ka sasaktan yan ang aking pinapangako Sa aking pagmamahal ikaw ay makakaasa Hindi pa man tayo ganun katagal Pero sigurado akong tayo'y magtatagal Kahit minsan relasyon ay tumatamlay Wag kang mag-alala hanggang dulo hahawakan ko ang iyong mga kamay Para sa babaeng pinakamamahal ko, Wag kana sanang maglaho pa sa piling ko Pangako ko hindi ko sasayangin ang isang tulad mo Pag-asa ang dala saakin ng isang tulad mo Hanggang dulo na sana Pag-iibigan nating dalawa Wala sanang makagiba Sa mga pangako natin para sa isa't isa Mahal, panghahawakan ko ang ating pag-iibigan Walang hanggang yan ang aking aasahan Makasama ka hanggang kailanman Walang gigiba sa ating pagmamahalan Mahal na mahal kita iyan ang pakakatandaan Kahit anong mangyari hindi ka iiwan Sa altar ika'y pagmamasadan Hanggang salitang "oo" ay iyong mabitawan

Continue reading...

(Tulang alay kay A k i n g m a n l a l a y a g 🛶) Kung may pag-kakataon lamang, na iatras ang kamay ng orasan, at iangkop ito sa aking kagustuhan, nais ko bumalik sa panahon na 'di kalayuan-- dalawang taon bago kasalukuyan. Babalik lang ako sa araw na kung saan ako pa ang kasabay, sa bawat hakbang ng paa sa pag-lalakbay. Pipigilin ko ang oras sa bawat segundo nitong pag-patak. Ititigil ko ito upang sariwain ang ala-alang ito, hanggang sa ito'y hindi ko na makalimutan. Hindi ko na palalampasin ni sasayangin, lulubos-lubusin ko na dahil sa pagkakataong tumakbo muli ang oras, tatahakin na nito ang daan na kung saan, iba ang iyong kasabay sa pamhabangbuhay Nais lamang sa muling pag-kakataon, makasama siya sa pag-lalakad patungong sakayan habang pinag-kwekwentuhan namin, ang mga kaganapan sa lumipas na mag-hapon. Hindi ko ito gagawin upang baguhin ang mga bagay gaya ng karamihan. Gagawin ko ito dahil nais kitang muling makasama at masabi sa'yo na sa akin ay naging mahalaga ka. Na kahit kailan ay patuloy ka parin sa'king mahalaga kahit na hindi tayo ang itinadhana

0

Dec 29, 2020

Dec 29, 2020 at 8:09 AM UTC

''Kamay ng orasan"

(Tulang alay kay A k i n g m a n l a l a y a g 🛶) Kung may pag-kakataon lamang, na iatras ang kamay ng orasan, at iangkop ito sa aking kagustuhan, nais ko bumalik sa panahon na 'di kalayuan-- dalawang taon bago kasalukuyan. Babalik lang ako sa araw na kung saan ako pa ang kasabay, sa bawat hakbang ng paa sa pag-lalakbay. Pipigilin ko ang oras sa bawat segundo nitong pag-patak. Ititigil ko ito upang sariwain ang ala-alang ito, hanggang sa ito'y hindi ko na makalimutan. Hindi ko na palalampasin ni sasayangin, lulubos-lubusin ko na dahil sa pagkakataong tumakbo muli ang oras, tatahakin na nito ang daan na kung saan, iba ang iyong kasabay sa pamhabangbuhay Nais lamang sa muling pag-kakataon, makasama siya sa pag-lalakad patungong sakayan habang pinag-kwekwentuhan namin, ang mga kaganapan sa lumipas na mag-hapon. Hindi ko ito gagawin upang baguhin ang mga bagay gaya ng karamihan. Gagawin ko ito dahil nais kitang muling makasama at masabi sa'yo na sa akin ay naging mahalaga ka. Na kahit kailan ay patuloy ka parin sa'king mahalaga kahit na hindi tayo ang itinadhana

Continue reading...

Bagong taon nanaman Bagong taon, Bagong buhay Bagong pag asa, at higit sa lahat bagong pagkakataon para sa pagmamahal, pagpapatawad at pagbabago Isang pagkakataon ang ibinigay Sasayangin pa ba ito? Maraming tao ang bibihirang mabigyan ng pagkakataon Sabi nga nila 'grab the opportunity' pero pano mo matatanggap ang isang pagkakataon kung ang resulta'y maraming magbabago pagbabago na pweding magdudulot ng saya o galak Handa ka ba rito? Aba'y dapat lang Sa bawat pagkakataon Maging matapang Sa bawat pagbabagoy Maging handa Buksan ang isipan Punan ang puso ng pag asa at sayay dahil habang may buhay may pag asa Dahil habang buhay May bagong pagkakataong dala

0

Jan 14, 2019

Jan 14, 2019 at 10:20 AM UTC

Bagong taon nanaman Bagong taon, Bagong buhay Bagong pag asa, at higit sa lahat bagong pagkakataon para sa pagmamahal, pagpapatawad at pagbabago Isang pagkakataon ang ibinigay Sasayangin pa ba ito? Maraming tao ang bibihirang mabigyan ng pagkakataon Sabi nga nila 'grab the opportunity' pero pano mo matatanggap ang isang pagkakataon kung ang resulta'y maraming magbabago pagbabago na pweding magdudulot ng saya o galak Handa ka ba rito? Aba'y dapat lang Sa bawat pagkakataon Maging matapang Sa bawat pagbabagoy Maging handa Buksan ang isipan Punan ang puso ng pag asa at sayay dahil habang may buhay may pag asa Dahil habang buhay May bagong pagkakataong dala

Continue reading...

Sa bawat araw nananabik ako makita ka kahit sandali di mapigilan ang aking nadarama sa tuwing hawak ko ang iyong mga kamay Pipikit at sasayaw sa mga alala na tayo lang dalawa ang nakakaalam mga tawanan ,kulitan at harutan naiisip ko na sana dito nalang tayo Dito... sa tabi ko mag kasama ikaw at ako nakapulupot sa mga yakap ko sabay bulong na nandito lang ako pero lahat pala may dulo dahil sa mundong ito lahat pala ay hiram na pwede mawala kahit anong oras at panahon at kung bibigyan ako bumalik sa kahapon mamahalin kita ulit at hinde sasayangin ang pag kakataon....

0

Aug 28, 2019

Aug 28, 2019 at 9:09 AM UTC

Hiram na sandali

Sa bawat araw nananabik ako makita ka kahit sandali di mapigilan ang aking nadarama sa tuwing hawak ko ang iyong mga kamay Pipikit at sasayaw sa mga alala na tayo lang dalawa ang nakakaalam mga tawanan ,kulitan at harutan naiisip ko na sana dito nalang tayo Dito... sa tabi ko mag kasama ikaw at ako nakapulupot sa mga yakap ko sabay bulong na nandito lang ako pero lahat pala may dulo dahil sa mundong ito lahat pala ay hiram na pwede mawala kahit anong oras at panahon at kung bibigyan ako bumalik sa kahapon mamahalin kita ulit at hinde sasayangin ang pag kakataon....

Continue reading...