Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"dinulot" poems
Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.
0
Oct 14, 2017
Oct 14, 2017 at 7:54 AM UTC
Mahal kita, pero pagod na ako
Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.
Continue reading...
62
Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang pangako na minsang sinundan Ng sakit at tampo ng nakaraan Pero hindi ito susundan ng sakit at kahihinatnan. Minsan aking pinangako na magiging okay lang ako Na lahat ng ito ay malalagpasan at makakalimutan rin Pero lahat pala ito’y napako, At napadaan lang sa daan na bako-bako. Daan na bako-bako, parang tayo. Di malaman kung san liliko, palagi nalang nakakalimutan at nahihilo, Kung ang damdamin ay pareho. Umasa ang isa at nagpaka-tanga, Sa pangako at pag-ibig kung san lahat ay nalito. Pangako. Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang sakit na dinulot mo sa akin Mas masakit pa kesa sa paluhudin sa bilao ng asin At kalian man umasa na ikaw ay mapapa sakin. Pangako, salitang palaging napapako. Katulad ng tulang ito, parang pangako. Paulit-ulit sinasabi, ngunit nalilito at napupunta sa daan na bako bako Pero aking tutuparin, ang pangako na ito hangga’t sa kakayanin. Pero hindi kita tutularin, na ginawa ang pangako na parang bang kasing nipis ng asin.
0
Dec 3, 2015
Dec 3, 2015 at 5:44 AM UTC
Pangako
paalam sa mga alaalang nagtagal paalam sa pagaakalang walang hanggan paalam sa natitirang pagaalangan paalam sa tawang aking nakasanayan paalam sa lungkot na sayo'y nasilayan paalam sa dinulot sayong karamdaman na kahit kailan ay hindi na kaya pang takpan ng kahit ano pang lunas o ng kahit itong ating paalam
0
Oct 27, 2019
Oct 27, 2019 at 10:17 AM UTC
paalam
Anim na taon, Anim na taon ka ng nagpahinga Dahil sa takot na ‘dinulot ng iyong nakaraan Pinilit **** bumangon at magpasya Para manatiling buo kahit wala na s’ya Ang bawat gabi at umaga Ang pinili **** makasama Dahil sila'y hindi magbabago kailanman Di tulad ng iyong sininta na nagsabing Hanggang dulo'y walang iwanan Pero ngayon siya ay nasaan? Anim na taon, Anim na taon **** pinili na mag-isa Dahil nakakulong ka pa rin sa kayraming pangamba Na baka may dumating muli at maging mundo mo sya Tapos isang araw ay gigising ka na namang nag-iisa Sapat na ba ang anim ng taon? Upang palayain ka na sa tanikala ng kahapon Sapat na ba ‘yon upang lumigaya ka na ngayon?. Sapat na ba yun upang muli **** hayaan na may isang tao na muling mag may-ari ng iyong daigdig? Sapat na ba ang anim na taon para muli kang huminga at pumintig? O puso,araw mo ngayon, Pasensya ka na sa anim na taon.. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 27, 2018
Jul 27, 2018 at 3:51 PM UTC
Anim na Taon
Kailanma'y hindi ako nagsawa Hindi ako magsasawa Na titigan ang masaya **** mga mata Tingnan ang labi **** tumatawa Pakinggan ang boses **** musika sa aking tainga At tanawin ang nakabibighani **** mukha Hindi ako magsasawa Ilang araw man ang dumaan Patuloy pa ring ikaw ang nasa aking isipan Tila nga nalulusaw na ang kisame Kakatitig ko, at ang mahahalagang bagay ay isinasantabi Malaanan ka lamang ng oras Kahit man lang sa isipan ko At ang pananatili ng iyong mga bakas Ay ang hindi mo paglisan sa puso ko Dahil kung merong pagkasugat Kasunod agad nito ang peklat Na mananatiling sa aki'y nakatira At hindi na ito mabubura Pero mahal, hindi pa rin ako magsasawa Hindi ako magsasawang kabisaduhin ang iyong bawat paglingon Ang iyong mga di pagtugon Kabisado ko na ang iyong mga galaw Kagaya nang kung paano ko laging naaalala Ang iyong pagtanaw Pagtanaw mo sa akin kasabay ng iyong ngiti Kabisado ko ang iyong mga "hindi" Kabisado ko na kung saan kita makikita Sa mga lugar na minsan sa aki'y naging mahalaga Alam na alam ko kung kelan tumitibok ang aking puso Tuwing nakikita ko ang sapatos mo Itim at pula Ang kulay kung saan lagi kitang naalala Rinig ko na ang malakas na pagtibok At agad akong nagtatago sa sulok Hindi ako magsasawa Magpapatuloy ako At kahit nasasaktan ako sa mga pagbitiw mo Oo, ramdam ko ang pagbitiw mo Kahit pa hindi mo kailanman hinawakan ang mga kamay ko Oo, masakit Nasasaktan ako Pero pasensya na, magpapatuloy pa rin ako Lumipas ang mga buwan Sa aking puso ka pa rin nanininirahan Sa dami ng unos na aking naranasan Nahihirapan akong tumahan Hanggang sa napagtanto kong pagod na ako Hindi ko alam kung paano nangyari ito Biglaan nalang Kagaya ng paglaho mo Pagod na ako Pagod na akong intindihin ang aking nadarama Pagod na akong umasa Pagod na akong maghintay sa wala Ang umasa sa mga bagay na kailanma'y di mangyayari Mga bagay na hindi ko mawari Pagod na akong paniwalain ang sarili kong magugustuhan mo rin ako Paniwalain ang sarili kong may dadalhin ka sa pagbalik mo Pero nagkamali na naman ako Dahil nakalimutan ko Na hinding hindi pwedeng maging "tayo" Dahil iba ang gusto mo At hinding hindi mangyayaring magiging ako ang tipo mo Dahil hindi tayo talo Pagod na ako sa mga bagay na di pwedeng ipilit Pagod na ako sa pagkapit ko na dati'y mahigpit Pagod na akong kumapit Pagod na ako sa sakit Ngayon, gumagawa na naman ako ng tula Para sa taong iba ang nilalaanan ng kanyang mga salita Pero bago matapos ang tulang ito... Pakinggan mo ako Pakinggan mo ang bawat salitang aking sambit Pakinggan mo ang liriko ng aking awit Pakinggan mo ang tono ng aking tula Damhin mo ang bawat pagbigkas ko ng mga talata Dahil maaaring ito na ang magiging huli Ito na ang bagay na hindi ako magsisisi Sa huling pagkakataon, ramdamin mo ang aking pagkapit Ramdamin mo sa huling pagkakataon ang aking bait Dahil, sobra nang pait Ayaw ko nang damhin Ang mga sugat na dinulot nito Dahil ngayon, nagdurugo ang puso ko Habang tinitingnan ang mga sugat sa kamay ko nang dahil sa patuloy na pagkapit sa'yo Ako lang pala ang kumakapit Kaya tatapusin ko na Ako'y bibitiw na Nang sa gayo'y maging malaya ka na
0
Nov 13, 2017
Nov 13, 2017 at 6:54 AM UTC
Hindi Magsasawa
Kailanma'y hindi ako nagsawa Hindi ako magsasawa Na titigan ang masaya **** mga mata Tingnan ang labi **** tumatawa Pakinggan ang boses **** musika sa aking tainga At tanawin ang nakabibighani **** mukha Hindi ako magsasawa Ilang araw man ang dumaan Patuloy pa ring ikaw ang nasa aking isipan Tila nga nalulusaw na ang kisame Kakatitig ko, at ang mahahalagang bagay ay isinasantabi Malaanan ka lamang ng oras Kahit man lang sa isipan ko At ang pananatili ng iyong mga bakas Ay ang hindi mo paglisan sa puso ko Dahil kung merong pagkasugat Kasunod agad nito ang peklat Na mananatiling sa aki'y nakatira At hindi na ito mabubura Pero mahal, hindi pa rin ako magsasawa Hindi ako magsasawang kabisaduhin ang iyong bawat paglingon Ang iyong mga di pagtugon Kabisado ko na ang iyong mga galaw Kagaya nang kung paano ko laging naaalala Ang iyong pagtanaw Pagtanaw mo sa akin kasabay ng iyong ngiti Kabisado ko ang iyong mga "hindi" Kabisado ko na kung saan kita makikita Sa mga lugar na minsan sa aki'y naging mahalaga Alam na alam ko kung kelan tumitibok ang aking puso Tuwing nakikita ko ang sapatos mo Itim at pula Ang kulay kung saan lagi kitang naalala Rinig ko na ang malakas na pagtibok At agad akong nagtatago sa sulok Hindi ako magsasawa Magpapatuloy ako At kahit nasasaktan ako sa mga pagbitiw mo Oo, ramdam ko ang pagbitiw mo Kahit pa hindi mo kailanman hinawakan ang mga kamay ko Oo, masakit Nasasaktan ako Pero pasensya na, magpapatuloy pa rin ako Lumipas ang mga buwan Sa aking puso ka pa rin nanininirahan Sa dami ng unos na aking naranasan Nahihirapan akong tumahan Hanggang sa napagtanto kong pagod na ako Hindi ko alam kung paano nangyari ito Biglaan nalang Kagaya ng paglaho mo Pagod na ako Pagod na akong intindihin ang aking nadarama Pagod na akong umasa Pagod na akong maghintay sa wala Ang umasa sa mga bagay na kailanma'y di mangyayari Mga bagay na hindi ko mawari Pagod na akong paniwalain ang sarili kong magugustuhan mo rin ako Paniwalain ang sarili kong may dadalhin ka sa pagbalik mo Pero nagkamali na naman ako Dahil nakalimutan ko Na hinding hindi pwedeng maging "tayo" Dahil iba ang gusto mo At hinding hindi mangyayaring magiging ako ang tipo mo Dahil hindi tayo talo Pagod na ako sa mga bagay na di pwedeng ipilit Pagod na ako sa pagkapit ko na dati'y mahigpit Pagod na akong kumapit Pagod na ako sa sakit Ngayon, gumagawa na naman ako ng tula Para sa taong iba ang nilalaanan ng kanyang mga salita Pero bago matapos ang tulang ito... Pakinggan mo ako Pakinggan mo ang bawat salitang aking sambit Pakinggan mo ang liriko ng aking awit Pakinggan mo ang tono ng aking tula Damhin mo ang bawat pagbigkas ko ng mga talata Dahil maaaring ito na ang magiging huli Ito na ang bagay na hindi ako magsisisi Sa huling pagkakataon, ramdamin mo ang aking pagkapit Ramdamin mo sa huling pagkakataon ang aking bait Dahil, sobra nang pait Ayaw ko nang damhin Ang mga sugat na dinulot nito Dahil ngayon, nagdurugo ang puso ko Habang tinitingnan ang mga sugat sa kamay ko nang dahil sa patuloy na pagkapit sa'yo Ako lang pala ang kumakapit Kaya tatapusin ko na Ako'y bibitiw na Nang sa gayo'y maging malaya ka na
Continue reading...
90
Ang edad ko na ngayon ay dalawamput tatlo Pero ang mukha ko ay edad pang labingwalo Wag na kayo kumontra at magreklamo Pagbigyan nyo na dahil kaarawan ko Salamat sa mga taong nakaalala Kahit ung iba sa facebook lang nakita It's the thought that counts ika nga Maraming salamat sa dinulot nyong saya
0
Jul 26, 2015
Jul 26, 2015 at 11:37 AM UTC
Dalawamput tatlo
patawad sa mga tulang nagpanatili pa sa'yo o sa kung ano man ang meron tayo patawad sa muling pagbukas ng matagal ng saradong pinto patawad sa paulit-ulit na pagsaksak sayo ng mga salita at letra na sinusulat ko patawad sa pagsulat pa nito pero sana maintindihan mo na ito na lamang ang kaya kong gawin upang mawala ang sakit na dinulot din naman nating dalawa ito na lamang ang naging gamot sa mga sugat na nadama noong una kang nawala at ngayong patuloy kang nawawala ngunit huwag kang magalala wala naman akong gustong dugtungan sa mga bagay na tapos na at alam kong mali at alam **** mali kaya patawad sa pagsulat pa nito at paulit-ulit na patawad sa pagsusulat pa ng paulit-ulit kagaya nito
0
Nov 6, 2019
Nov 6, 2019 at 4:51 AM UTC
huling paalam
Paano maaalis ang sakit na dinulot ng mahal mo? Paano matitigil ang mga luhang dumadaloy mula sa puso ko? Paano makakalimot ng masakit na nakaraan? Paano mapapawi ang pait na sa puso'y naiwan? Paano mapipilit ang sugat na humilam? Paano kung ang kirot ay laging nagpaparamdam? Paano patibayin ang loob na nanghihina? Paano at saan kukunin ang lakas na nawala? Paano matututunang mahalin kang muli? Paano makukuhang hagkang muli ang iyong mga labi? Paano maituturing na akin buong buo? Paano kung sa kanya'y inialay mo rin ang iyong puso? Mga tanong na kay hirap sagutin. Na panahon lang ang makakapagsabi kung kaya ka pa ngang mahalin. - July 2009
0
Apr 13, 2010
Apr 13, 2010 at 6:01 PM UTC
Paano
Ilang taon na ang nakalipas ng huli kong masilayan ang haplos ng pag-asa. Ang paghangad na makapiling ka, na siyang nabaon lamang sa alikabok ng kahapon. Halintulad sa isang bangungot, ang sakit at pait na kanyang dinulot. Kahit anung pagsusumidhing magising ang gawin, hindi matanggal-tanggal ang sakit at bakas ng pag-asang paulit-ulit na binigo. Sa mataimtim na panalangin, sinubukan kong idaan. Huwag lamang bumitiw sa pangakong dala ng pag-asa. Sa bandang huli, subalit akin ring napagtanto, mga naturing na panalangin, para bang mga salita, na isinambit lamang sa alapaap, hindi dinidinig ng nasa Itaas. Kaya't ako'y sumusuko na. Tama na. Sukdulan na ang pighati ng aking puso na umaapaw sa kirot, na nagdurugo dahil sa ipinagkait na pag-asa. Parang isang pilas na papel, na sinulatan at minarkahan para lamang lukutin, itapon, at nagmistulang balewala -- walang isinulat at hindi sinulatan.
0
Nov 2, 2015
Nov 2, 2015 at 11:50 PM UTC
Ipinagkait na Pag - Asa
Miss na miss na kita Ang aking minamahal Nang parang ito'y sugat Basag na salamin sa sa aking paa Nang nawawala ka Ay dinulot ng tuwa Kalungkutan, mabigat na bulsa At notebook na puno ng tula at minsan pera Noon ubos ang pera sa aking bulsa Piso, rosaryo, medalyo at picture mo Ngunit ngayon ay idinulot mo ang sakit sa bewang Parang may UTI o palo ang iyong dala Bulsa, pantalon at zipper Kinalimutan mo na ba? Kung gaano katagal na tayo magkasama? O minamahal ano pa ba? Mamatay lang ako huwag lang mahulog ang aking pantalon Buhat ang labing limang taon ng pagsasama Sinturon, nasaan ka na? (DEDICATED SA AKING ITIM NA SINTURON) MAY YOU REST IN PEACE KAHIT SAAN KA MAN
0
Dec 17, 2014
Dec 17, 2014 at 2:13 AM UTC
Sinturon
I. Blangko na naman ang utak ko, Inuukupa mo na naman ito. Hindi ako makapagsulat ng husto. Kahit ano pa ang pilit ko. II. Aaminin ko, niyayakap ko pa rin ang unan mo, At pakiramdam ko’y ika’y nasa tabi ko. At kahit masakit ang dinulot mo. Ikaw pa rin ang hinahanap-hanap ko. III. Hindi ko akalain na may kapangyarihan ang tulad mo, Kaya **** pabilisin ang tibok ng puso ko, Kaya mo ring ukupahin ang utak ko, At kaya mo ring patigilin ang mundo ko. IV. Pero hindi ako papayag na manipulahin mo ako, Kailangan kong makalaya sa kapangyarihan mo. Kaya simula sa araw na ito’y, Tatanggalin na kita sa sistema ko.
0
Jul 23, 2016
Jul 23, 2016 at 9:44 AM UTC
Manipula
Isang araw magigising ka na lang, Ayaw mo na umiyak. Ayaw mo na malungkot. Ayaw mo na masaktan. Ayaw mo na sa kanya. Ilang araw ka ba umiyak sa loob Nga kwarto kayakap ang mga unan **** basang basa na mga luha? Isa, dalawa, tatlo. Pinilit mo ngumiti araw araw. Tapikin ang iyong balikat At sabihin "Ayos lang yan. Lilipas din yan". Ilang gabi mo inisip ang mga paano at bakit na hindi nasagot ng tao akala mo'y hindi ka papaluhain? Isa, dalawa, tatlo. Lumipas ang panahon. Lumubog ang araw, nagpakita ang buwan. Sumikat muli ang araw. Nagising ka. Ayaw mo na. Ayaw mo na sa mga pangako'ng napako. Ayaw mo na sa matatamis na salitanv puro sugat ang dinulot. Ayaw mo na sa kanya. Isang araw nagising ka, Hindi mo na tinapik ang iyo balikat. Sa halip, gumising ka na puno ng pagasa. Ngunit, bakit tila may kirot pa din sa iyo mga mata? Nagising ka na ba talaga? O nasanay ka lang sa sakit na iyo nadarama?
0
Jun 11, 2018
Jun 11, 2018 at 12:09 PM UTC
Ayaw mo na.
Ikaw ay isang pambihirang hika na hindi mailarawan sa anumang wika; Ang pagnais sayo ay tulad ng ubo, Sa pagsikip ng dibdib ikaw ay tumubo. Ang pagtanging naganap ay bukod tangi at mainit, tila isang pagsibol ng lagnat. Pangalan mo ay pahirap sa aking lalamunan daig pa likidong apoy sa matinding inuman. Tila ako'y nawalan ng panlasa, sapagkat napaibig sa irog ng masa. Na-abisuhan man lamang sa idudulot na sakit ng hamak at panandaliang pagkaakit. Walang manggagamot ang nakakilala sa kaso nitong nakakawalang-hiyang trangkaso. Walang mabuting dinulot sa katawan: sinumpaang pangangailangan lamang ng laman. Nawa'y ang pagkalalin ay hindi nakahahawa sapagkat sa ngayo'y mag-isang tumatawa dahil sa pagtangkilik lamang ng mga alaala. (Isa sa mga sintomas na talagang lumala.) Sa kabila ng pagkilala na ito'y sakit lamang sa ulo; ipinatili hanggang sa luha ay tumutulo. Itinuloy ang pananabik sa tuwina, kunwari ang gawain ay ligtas na bitamina. Ang ibubunga ay malalaman lamang sa wakas kung sasapat pa ba ang natitirang lakas upang sugpuin ang delikadong damdamin at ang sariling katinuan ay panatiliin. Sa kabila nga ba ng mga dinanas, may matatagpuan bang ganap na lunas? Upang lahat ng aspeto'y manatiling malusog at sa karapat-dapat na lamang ang loob ay mahulog? Masakit na uri ng pangangalaga, ang payapang makakamit ay mahalaga. Wala lamang ito sa sapat na distansya; kailangan rin ang pagpaparaya.
0
Jan 23, 2021
Jan 23, 2021 at 12:38 PM UTC
Karamdaman
Sila na nagkasala Sila pa ang galit Kahit ikaw sana tong nabahala Dahil ikaw ay pinagpalit Dating tiwala ay sinira Nung kabit ay kanyang tinira Tapos ngayong nahuli Parang ikaw pa ang may mali Kesyo, bat ka raw nag eskandalo Sa harap pa ng pamilya Ng kinakasama Ng ASAWA Mo Siya pa ngayon ang galit Kasi ikaw daw ay nagbitaw ng mga salitang mapanakit Di ka naman daw sana ganyan dati Dahil dati kaw daw ay mabait Pero di ba nya mapagtanto Kung bakit ikaw ay nagkaganto Dahil sa labis na pangagago Na dinulot ng sariling asawa mo
0
Apr 18, 2020
Apr 18, 2020 at 2:27 PM UTC
Cheater
Isang araw na masaya ako sayo. Isang araw na sakin lang ang oras mo. Pero di ko akalain dadating araw na ito. Na iiwan mo din pala ako . Gusto kong ilabas ang bawat sakit. Na dinulot ng Pag-ibig . Sa bawat araw na darating. Kalimutan ka lang ang nais .
0
Oct 7, 2016
Oct 7, 2016 at 11:07 PM UTC
Isang araw
Gagawin kong lahat Manatili ka lamang Buhay kong nakasanayan Babaguhin ng walang pag-aalinlangan Takot na dinulot ng nakaraan Sa di makampanteng kasalukuyan Pagkatao'y ibibigay ng tapat Upang sayo'y maging karapat-dapat
0
Feb 19, 2019
Feb 19, 2019 at 5:41 AM UTC
Mamalagi
Sana sa susunod Ako naman ay sumaya Sana sa muling pagtatagpo Ng aking tadhana Sa iyong liwanag Ay tuluyan nang mapawi ang dilim Na dinulot ng mapait na nakaraan. Sana hindi na tayo Luluha ng ganito Sana ang sakit Ay tuluyang magbago Sana ang mundo ko Ay sya ring mundo mo At sana ang bawat gabi nati'y Wala ng dalamhati Pagkat nais kong ihanda Ang langit ng aking pagsinta Para sa iyong pagpunta Ay makumpleto na ang iyong ligaya Sana Sana'y sa susunod Hindi na tayo ang luluha
0
Mar 6, 2018
Mar 6, 2018 at 1:14 PM UTC
Vernacular II