Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"bathala" poems
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
0
Sep 25, 2018
Sep 25, 2018 at 12:04 AM UTC
Margaret (Anghel Ko)
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
Continue reading...
33
Dumating ka sa buhay ko ng hindi ako nakahanda Ni hindi ko inaasahang  mayroon pang nakatakda Akala kong wala na, ngunit humabol pa ang tadhana Pag ibig mo'y wagas, ang wika mo sa harap ni bathala Nagagalak ang aking puso na may halong pagkagulat Ang iyong tagong pag ibig sa wakas iyong siniwalat Pagmamahal na tila sa mundong ito hindi nagmula Pag ibig na wari ko nga ay galing sa ibang planeta Ang kagulat gulat, kaya ko palang magmahal higit sa akala ko Pagmamahal na magagawa kong ihinto ang lahat, para lang sa iyo Gusto ko sanang ipaalam, ipagsigawan at ihiyaw sa buong mundo Na ikaw ay akin at akin lang sana, ngunit maaaring dulot ay gulo Natuto tuloy akong sumigaw ng pabulong Hanggang kelan ko kaya kakayaning bumulong Ang pag ibig ko ngayon tila ay hindi makasulong Ang katagang "mahal kita", tila presong nakakulong Sa ngayon, ang alam ko, NGAYON ang mayroon ako Hindi ko nga alam kung anung bukas mayroon tayo Sa ngayon, ang ngayon lamang ang pinanghahawakan ko Yung ngayong minamahal kita at mahal mo rin ako Yung ngayon na naririto ka sa buhay, sa puso, at isip ko Yung ngayon na sa iyo lamang umiikot ang buong buhay ko Kumikislap ang mga mata at ngumingiti ang mga labi Na para bang sa mga pangarap ay may bukas na hinahabi Sa aking pangarap ang lahat lahat sa iyo'y akin Mula anino, pati iyong diwa'y aking angkin Ngunit paano kung ako'y magising na, lahat magwawakas Ikaw rin ba'y nangarap na para bang tayo'y mayroong bukas? Ang tunay daw na pag ibig ay hindi mapag ari Paano ang gusto kong ika'y aking gawing hari? Nais ko'y akin lang, ang iyong ngayo't iyong bukas Sana'y akin ka hangga't ako'y mayroon pang lakas Darating ang panahon, tayo'y magwawalay Sa oras na yan mundo ko'y malulumbay Sadyang kailangan ko nga lang tanggapin Ika'y hindi kayang tuluyang maangkin Ganap ang dusang nasa akin Dahil ikaw ang aking hangin Ang aking araw, aking langit Aking tala at buwan sa dilim Oo't may dahilan kung bakit ngayon tayo pinagtagpo Kung anumang dahilan isipin pa ay nakakahapo Ni hindi nga natin alam kung hanggang kailan ito Ano kaya bukas? Ikaw pa kaya ay naririto? Alam kong kahit kailan, hindi mangyayari Na sa aking pagtanda, ikaw ang aking hari Ikaw ang kapiling, kamay mo ang aking hawak Aalalay s'aking tungkod, lalakad ng malawak Pakinggan na lamang sana ang aking pangako Kasal-kasalang pauso ay aking inako Wala man tayong mga saksi Basbas ng simbahan o pari Di man nakasuot ng damit pangkasal, wala rin ako pati mga abay Galak ay lubos parin kung ikaw ang kaagapay Ako'y handang maging sa iyo, sa abot ng aking gunita Maging kalaban ko man ang lahat, dahil sa aking panata Akoy gagawa ng altar na aking sarili Upang sa aking bibig sumpa ay mamutawi Pangakong ikaw lang ang mahal sa habang buhay Hanggang sa dumating aking araw ng paghimlay At kung sakaling akoy mabigyan, ng pagkakataong muling mabuhay Kahit sa ibang panahon, hahanapin ka ng puso ko ng walang humpay Upang taimtim na panatang binitawan, ay maisakatuparan Pag-ibig na walang hangganan, pagmamahal na walang katapusan
0
Jan 2, 2019
Jan 2, 2019 at 4:21 AM UTC
PANATA NG BALIW NA PAG-IBIG
Dumating ka sa buhay ko ng hindi ako nakahanda Ni hindi ko inaasahang  mayroon pang nakatakda Akala kong wala na, ngunit humabol pa ang tadhana Pag ibig mo'y wagas, ang wika mo sa harap ni bathala Nagagalak ang aking puso na may halong pagkagulat Ang iyong tagong pag ibig sa wakas iyong siniwalat Pagmamahal na tila sa mundong ito hindi nagmula Pag ibig na wari ko nga ay galing sa ibang planeta Ang kagulat gulat, kaya ko palang magmahal higit sa akala ko Pagmamahal na magagawa kong ihinto ang lahat, para lang sa iyo Gusto ko sanang ipaalam, ipagsigawan at ihiyaw sa buong mundo Na ikaw ay akin at akin lang sana, ngunit maaaring dulot ay gulo Natuto tuloy akong sumigaw ng pabulong Hanggang kelan ko kaya kakayaning bumulong Ang pag ibig ko ngayon tila ay hindi makasulong Ang katagang "mahal kita", tila presong nakakulong Sa ngayon, ang alam ko, NGAYON ang mayroon ako Hindi ko nga alam kung anung bukas mayroon tayo Sa ngayon, ang ngayon lamang ang pinanghahawakan ko Yung ngayong minamahal kita at mahal mo rin ako Yung ngayon na naririto ka sa buhay, sa puso, at isip ko Yung ngayon na sa iyo lamang umiikot ang buong buhay ko Kumikislap ang mga mata at ngumingiti ang mga labi Na para bang sa mga pangarap ay may bukas na hinahabi Sa aking pangarap ang lahat lahat sa iyo'y akin Mula anino, pati iyong diwa'y aking angkin Ngunit paano kung ako'y magising na, lahat magwawakas Ikaw rin ba'y nangarap na para bang tayo'y mayroong bukas? Ang tunay daw na pag ibig ay hindi mapag ari Paano ang gusto kong ika'y aking gawing hari? Nais ko'y akin lang, ang iyong ngayo't iyong bukas Sana'y akin ka hangga't ako'y mayroon pang lakas Darating ang panahon, tayo'y magwawalay Sa oras na yan mundo ko'y malulumbay Sadyang kailangan ko nga lang tanggapin Ika'y hindi kayang tuluyang maangkin Ganap ang dusang nasa akin Dahil ikaw ang aking hangin Ang aking araw, aking langit Aking tala at buwan sa dilim Oo't may dahilan kung bakit ngayon tayo pinagtagpo Kung anumang dahilan isipin pa ay nakakahapo Ni hindi nga natin alam kung hanggang kailan ito Ano kaya bukas? Ikaw pa kaya ay naririto? Alam kong kahit kailan, hindi mangyayari Na sa aking pagtanda, ikaw ang aking hari Ikaw ang kapiling, kamay mo ang aking hawak Aalalay s'aking tungkod, lalakad ng malawak Pakinggan na lamang sana ang aking pangako Kasal-kasalang pauso ay aking inako Wala man tayong mga saksi Basbas ng simbahan o pari Di man nakasuot ng damit pangkasal, wala rin ako pati mga abay Galak ay lubos parin kung ikaw ang kaagapay Ako'y handang maging sa iyo, sa abot ng aking gunita Maging kalaban ko man ang lahat, dahil sa aking panata Akoy gagawa ng altar na aking sarili Upang sa aking bibig sumpa ay mamutawi Pangakong ikaw lang ang mahal sa habang buhay Hanggang sa dumating aking araw ng paghimlay At kung sakaling akoy mabigyan, ng pagkakataong muling mabuhay Kahit sa ibang panahon, hahanapin ka ng puso ko ng walang humpay Upang taimtim na panatang binitawan, ay maisakatuparan Pag-ibig na walang hangganan, pagmamahal na walang katapusan
Continue reading...
64
Malamig nanaman ang gabi Ipipikit ko na ang mga mata ko Para siguro hindi ko maramdaman Na wala ka sa aking tabi Para siguro hindi ko maisip Na siya ngayon ang nasa bisig mo 11:11 na pala Ipipikit ko muli ang aking mata Pagkatapos ay titingala At kakausapin si bathala Maaari bang siya'y saakin ay ibalik? Maaari bang siya'y saakin ay muling masabik? Maaari bang matupad ang aking hiling? Maaari bang siya'y muling makapiling? 11:12 na Mga mata ko ay nakasara Habang humihiling ng himala Habang tumutulo ang mga luha Heto parin ako, umaasa Pero sino bang niloloko ko? *Kahit ilang 11:11 pa ang dumating Hindi na siya mapapasakin*
0
Nov 6, 2016
Nov 6, 2016 at 11:32 AM UTC
11:11 pm
Napapagod na akong tumingin sa Facebook ko. Sa dingding ng mga masasayang larawan ng mga kaibigan, katrabaho Sa dingding ng mga opinyon na nagdudulot ng masalimuot na pagtatalo Sa dingding ng mga tagumpay na nakamit mo sa pagsusumikap mo Sa dingding ng mga narating **** lugar na sobra na ang layo Sa dingding ng mga video ng pagbigkas mo ng tula sa harap ng maraming tao Sa dingding ng mga sandaling iginapos mo para ipamukha sa akin na ang buhay ko ay pagkabaho. Salamat sa mga larawan ng masasayang sandali kasama ng iyong kabiyak ng inyong matamis na pagmamahalan, na sa sobrang tuwa gusto mo nang umiyak Nang matuloy kayo sa simbahan, oo na, marami na ang nagagalak Eto na ang puso ko, wag ka nang mahiya, tuhugin mo na ng itak. Salamat sa mga opinyon mo tungkol sa paborito **** kandidato Wala ka na atang ibang ginawa kung hindi halughugin ang Internet para sa bawat artikulo Para isulat sa dingding mo kadikit ng mga opinyon **** walang humihingi, kahit na sino Para kang teacher ko na may dalang nutri-bun na isinasaksak pilit sa akin kahit sukang-suka na ako. Salamat sa mga salita ng pasasalamat na binibigkas mo kung gaano kadaming biyaya ang ipinagkaloob ng Bathala sa iyo Sa bawat tagumpay na nakamtan mo sa napili **** trabaho Naitatanim ko tuloy sa aking isip, kung bakit ang layo mo gayong sabay lang tayo? Pasensya na, malamang sa inyo ay may natatamaan ako Wala akong planong durugin ang kahit na anong ugnayan ko sa inyo Gusto ko lang banlawan, langgasin ang nalalasong utak at puso ko na pinapatay ng Facebook sa tuwing titignan ko ang mga dingding ninyo. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na sa paninindigan ako ay wala Na hindi ko kaya maglahad ng opinyon kasi walang papansin, walang maniniwala Dahil maraming beses na akong naging tapat noong ako ay nasa highschool pa Wala akong naging kaibigan. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na hindi na ako makakarating kahit saan pa. Kasi pinili kong manatili, kahit mainit, kumpara sa ibang bansa Dahil nanuot sa aking dila na hindi ko kayang makipag-usap sa kahit na sinong banyaga Kasi palpak ang Ingles ko. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na mamamatay akong mag-isa Na hindi ako magkakaroon ng pagkakataong lumigaya Dahil sa pinalagpas kong sandali, ay hindi na mauulit pa Dahil wala akong kwentang lalaki. Narinig mo? Wala akong kwenta. Sobrang baba na ng pagtingin ko sa sarili ko. Ang tanikalang gamit sana para makipagugnayan sa mga kakilala ay tila naging isang angkla na humihila sa mga paa ko pailalim sa karagatang puno ng mga pusong natalo Nabigo sa pag-ibig, sa buhay, at sa kahit na ano. Kaya lalayo na ako sa mga dingding ninyo. Hindi na ako papayag na manatiling tumatanggap na lang ng kahit na anong ipapaskil mo. Tatakas ako sa mga rehas na nilikha ng mga masasaya ninyong minuto Magtatayo ako ng sarili kong dingding. Bubuuin ko ang aking pagkatao mula sa pagkakapira-piraso.
0
May 24, 2016
May 24, 2016 at 8:55 PM UTC
Dingding
Napapagod na akong tumingin sa Facebook ko. Sa dingding ng mga masasayang larawan ng mga kaibigan, katrabaho Sa dingding ng mga opinyon na nagdudulot ng masalimuot na pagtatalo Sa dingding ng mga tagumpay na nakamit mo sa pagsusumikap mo Sa dingding ng mga narating **** lugar na sobra na ang layo Sa dingding ng mga video ng pagbigkas mo ng tula sa harap ng maraming tao Sa dingding ng mga sandaling iginapos mo para ipamukha sa akin na ang buhay ko ay pagkabaho. Salamat sa mga larawan ng masasayang sandali kasama ng iyong kabiyak ng inyong matamis na pagmamahalan, na sa sobrang tuwa gusto mo nang umiyak Nang matuloy kayo sa simbahan, oo na, marami na ang nagagalak Eto na ang puso ko, wag ka nang mahiya, tuhugin mo na ng itak. Salamat sa mga opinyon mo tungkol sa paborito **** kandidato Wala ka na atang ibang ginawa kung hindi halughugin ang Internet para sa bawat artikulo Para isulat sa dingding mo kadikit ng mga opinyon **** walang humihingi, kahit na sino Para kang teacher ko na may dalang nutri-bun na isinasaksak pilit sa akin kahit sukang-suka na ako. Salamat sa mga salita ng pasasalamat na binibigkas mo kung gaano kadaming biyaya ang ipinagkaloob ng Bathala sa iyo Sa bawat tagumpay na nakamtan mo sa napili **** trabaho Naitatanim ko tuloy sa aking isip, kung bakit ang layo mo gayong sabay lang tayo? Pasensya na, malamang sa inyo ay may natatamaan ako Wala akong planong durugin ang kahit na anong ugnayan ko sa inyo Gusto ko lang banlawan, langgasin ang nalalasong utak at puso ko na pinapatay ng Facebook sa tuwing titignan ko ang mga dingding ninyo. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na sa paninindigan ako ay wala Na hindi ko kaya maglahad ng opinyon kasi walang papansin, walang maniniwala Dahil maraming beses na akong naging tapat noong ako ay nasa highschool pa Wala akong naging kaibigan. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na hindi na ako makakarating kahit saan pa. Kasi pinili kong manatili, kahit mainit, kumpara sa ibang bansa Dahil nanuot sa aking dila na hindi ko kayang makipag-usap sa kahit na sinong banyaga Kasi palpak ang Ingles ko. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na mamamatay akong mag-isa Na hindi ako magkakaroon ng pagkakataong lumigaya Dahil sa pinalagpas kong sandali, ay hindi na mauulit pa Dahil wala akong kwentang lalaki. Narinig mo? Wala akong kwenta. Sobrang baba na ng pagtingin ko sa sarili ko. Ang tanikalang gamit sana para makipagugnayan sa mga kakilala ay tila naging isang angkla na humihila sa mga paa ko pailalim sa karagatang puno ng mga pusong natalo Nabigo sa pag-ibig, sa buhay, at sa kahit na ano. Kaya lalayo na ako sa mga dingding ninyo. Hindi na ako papayag na manatiling tumatanggap na lang ng kahit na anong ipapaskil mo. Tatakas ako sa mga rehas na nilikha ng mga masasaya ninyong minuto Magtatayo ako ng sarili kong dingding. Bubuuin ko ang aking pagkatao mula sa pagkakapira-piraso.
Continue reading...
43
Paalam sa munting kinang sa kanto ng iyong mga mata. Sa unang alab ng huling araw magpapaalam ang bihag ng tanikala. Walang humpay ang daluyong ng mga ala-ala. Salamat sa unang halik at iyong natatanging labi. Mula sa una at sa huli. Ito na ang huling paalam. Papadayon din ang araw, bukas o sa makalawa, o hindi kahit kailan. Walang luha o sugat na lalatay sa iyong balat. Hindi kailangang manatili sa ala-ala nating dalawa. Mula dito at sa mga susunod na araw, buwan, at taon. Para sa ating dalawa ang paalam na ito. Hindi na kailangan magkubli sa anino ng masaya at masalimuot na nakaraan. Ito ang ating hudyat, ang ating kidlat mula kay bathala. Para sa muling pagkinang ng iyong mga mata. Sa ala-ala ng buwan at ng mga bituin. Sia lahat ng bagay na nagpangiti sa iyong puso at labi. Paalam aking dagat, aking asul na langit. Minamahal kita.
0
Jul 2, 2019
Jul 2, 2019 at 11:34 AM UTC
Paalam
Nang ako'y napatingala sa mga tala ang naalala ko'y si Bathala kaya nama'y humingi nalang ako ng gabay para sa aking napipintong paglalakbay malayo man ang paroroonan alam kong ika'y hindi malilimutan saan man ako magpunta ikaw pari'y makikita sa aking mga mata'y ikaw ang nasasalamin sa twina'y ako'y magagalak hanggang sa aking pag halakhak gaano man kalayo tayo ri'y muling magkakatagpo hindi man bukas o sa makalawa alam ko'y makikita ko rin ang iyong tawa ani nga nila'y magkalayo man, magkaibigan pa ring tunay alam kong di ka bibitaw dahil yan ang lagi kong hiling sa bulalakaw paalam, sa ngayon ang ating muling pagkikita'y sa Mayon dahil pagdating ng panahong iyon alam kong sa tuktok na tayo naroroon
0
Feb 28, 2017
Feb 28, 2017 at 11:05 AM UTC
Paalam, sa ngayon...
Sa'yo ko ito unang naunawaan. Ang paghalik ng pluma sa Papel ay hindi sapat upang Humalik ang katotohanan Sa katarungan, dahil tangan ng puso ang tinta at talinghagang Nakakubli sa wagas na pag-ibig Sa kapwa at kay Bathala. Ang tinig ng mga batas ay Tinig ng mga sibilisasyon at Rebolusyon ng mga sikmura Laban sa makina, ng makina Laban sa mahika ng salapi at Pighati ng lumang simoy. Nawa, Sa pagimbulog mo sa tugatog ng Himpapawid patungo sa paghahanap Ng katotohon, alalahanin mo ang Mga piraso ng iyong sarili na naiwan sa Akin: "Tanging sa hiwaga lamang ng Pag-ibig matatagpuan ang lalim ng lohika." Ito ang iyong bilin. Ito ang aking habilin.
0
Oct 7, 2013
Oct 7, 2013 at 1:01 AM UTC
Habilin sa Maestro
Tulala sapagkat walang ginagawa, sa maghapong oras ay nagdaraan Tulala sapagkat napapagal, buong araw sa trabaho ay inilalaan Tulala sapagkat sawi, puso ay humahangos at puno ng pighati Tulala sapagkat nabigla, may gantimpala, sa mukha nakapinta ang ngiti Ito nalang marahil ang tanging pahinga ng isip, panahon na walang alintana Masasabi mo nalang ang “bahala na” na nagmula pala sa pariralang “Kay Bathala na” Ang pagtingin sa kawalan ay para ring mahimbing na tulog sa gabi- Gabing mga suliranin na ninanais mo nalang kitilin at itago ang labi At kahalintulad din nito ang bagong umaga na ang hudyat ay ang sikat ng araw- Araw **** pagpapaalala sa iyong sarili na matapos ang unos, bahaghari ay lilitaw Libu-libong berso at pangungusap na ang nagawa para gunitain ang pag-ibig Ngunit bakit bihira ang para sa isip na hindi ito naiisip, isip na puno ng ibang ligalig Ang literatura ba sa kanila ay sadyang mailap? Hindi inilaan sa kundiman Kung hindi man, ay para saan? Iwaglit na ang mga sapantaha, sapagkat ang tulang ito ay nagawa na Tula para sa mga tulala, tula para sa akin, sa iyo, at sa kanila At hayaan **** ang isip ng isang tulala ay maglayag Bagamat tahimik, tiyak na marami itong ipahahayag
0
Oct 18, 2017
Oct 18, 2017 at 3:18 PM UTC
Tula·Para·Sa·Mga·Tulala
Ikaw ang alon at ako ang karagatan Sa bawat paghalakhak mo nagkakaroon ako ng kahulugan At sa pagkalma mo, mas lumalalim ang pagtingin ko sa mundo Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ang Bathala, ika'y kinalulugdan Sa mahinhin **** paghampas sa dalampasigan Kasabay ng ngiti **** pinatitingkad ng sinag ng buwan Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ngunit sa t'wing ika'y darating aasa akong muli Na 'wag ng lilisan bagkus ay manatili Hindi ka na papakawalan Dahil ikaw ang alon at ako ang karagatan
0
Feb 29, 2016
Feb 29, 2016 at 9:58 AM UTC
Alon
Naalala ko noon, Hindi tayo nagpapansinan, Hindi tayo nagkikibuan, Hindi tayo naguusap, Lumilipas nga siguro ang isang araw na wala tayong pinaguusapan. Pero hindi mo lang alam kung gaano kita gustong mahagkan, masilayan, mahaplos ang iyong mga kamay. Noong mga araw na kapiling pa kita. Hindi mo alam kung gaano kita kamahal, kasi abalang abala ka sa ibang bagay. katulad nalang ng 'katext' mo Hindi mo alam kung gaano kita gustong kausapin. Hindi mo alam yun. Hindi. Hindi. Kaya ngayong wala kana :( tanging hiling ko lang naman kay bathala ngayon ay ang: Ibalik ang lahat. Ibalik ka nya. Ibalik ang mga araw na gusto kita yakapin. Ibalik ang mga araw na gusto kita hagkan. Ibalik ang mga araw na gusto kita kausapin. Pero alam kong malabo pa sa mata ng mga lola natin na mangyare ang ganung bagay. Kaya, eto ako. Kontentong kinakausap ka sa PUNTOD mo. Niyayakap ka sa Hangin. Kinakausap ka sa Dasal. Iniiyakan t'wing sasapit ang hating gabi. Hinahalikan ang LAPIDA sa PUNTOD mo. Pero alam kong alam mo na. Kung gaano kita gusto ng makasama ullit :'( Alam kong alam mo na. Gusto na kitang sundan dyan. pero hindi pa. Hindi pa. Hindi pa NGAYON. Dahil naasa akong, MABUBUO TAYO ULIT DI MAN DITO SA LUPA KUNDI SA KABILANG MUNDO #newbie #IMissMyMom
0
Jan 8, 2016
Jan 8, 2016 at 8:37 AM UTC
Paalam Na
Lumaki ako na kinukwentuhan ng aking inay bago ako tumungo sa panaginip ko tuwing gabi. Kinakantahan niya ako ng mga oyayi’t hele. Hinding hindi ko malilimutan ang mga gabing iyon. Hindi lang ang tugtog ng awitin ng kanta niya ang pinakinggan ko, pati na rin ang pintig. Pintig ng tibok ng puso naming mag ina na onti onting nagtutugma sa tugtog ng kanta na inawit naming dalawa. At tuwing magsisimula ang awit, ako’y sumasabay… A-Ba-Ka-Da… Ngunit hanggang ngayon, hanggang Da lang ang aking natandaan. Ang aking inay ay may katawa-tawang paraan ng pagkanta ng awiting ito. Matatapos siya sa Da, ipagpapatuloy sa Du at magsisimula ulit sa A at sasabihing “aking anak hindi kita sinukuan.” “A-Ba-Ka-Da-Du-A-Ba-… aking anak hindi kita sinukuan.” Hindi ko naunawaan ang kantahing ito at hindi ko inisip na unawain. Isang gabi, kumuha siya ng pluma at papel. Sumulat siya ngunit hindi ko ito nabasa. Ibinilin niya saakin na basahin ito sa tamang panahon. Hindi ko ito naintindihan pero talagang naghintay ako para sa sinasabi niyang panahon. Ilang taon ang lumipas, ngayon, ako’y nakaharap sa kanya(sa puntod niya), hawak ang papel na sinulatan niya noong ako’y munting musmos pa. Nakatingin ako sakanya, hinihiling kay Bathala na maibabalik ko ang mga taon na lumipas. Isa. Dalawa. Tatlo. Onti-onting tumulo ang aking mga luha. Umawit ako ng mahinhin… A… Ba… Ka… Da…Du… A… Ba… Aking inay, kailanma’y di kita sinukuan… Ito na siguro ang tamang panahong ihinahayag ng aking mahal na ina. Binuksan ko ang papel na kanyang sinulatan. At saaking pagbuklat, ako’y nagulat at natulala. Mayroong labing apat lamang na salitang nakasulat dito. “Ang BAlakid ay KAkalat at DAdating. DUmating Ang BAlakid, aking anak hindi kita sinukuan.” Ngayon ay naunawaan ko na ang ipinararating ng aking inay. Gusto ko siyang kausapin sa huling pagkakataon para sabihin na salamat. Salamat sakanya kasi kahit na DUmating ang mga balakid ay tinuruan niya akong lumaban. Kaya ngayon, handa na ako sa mga DAdating na pagsubok dahil alam kong nasa tabi ko lamang siya.
0
Oct 3, 2016
Oct 3, 2016 at 11:16 AM UTC
DuDa(a dagli)
Lumaki ako na kinukwentuhan ng aking inay bago ako tumungo sa panaginip ko tuwing gabi. Kinakantahan niya ako ng mga oyayi’t hele. Hinding hindi ko malilimutan ang mga gabing iyon. Hindi lang ang tugtog ng awitin ng kanta niya ang pinakinggan ko, pati na rin ang pintig. Pintig ng tibok ng puso naming mag ina na onti onting nagtutugma sa tugtog ng kanta na inawit naming dalawa. At tuwing magsisimula ang awit, ako’y sumasabay… A-Ba-Ka-Da… Ngunit hanggang ngayon, hanggang Da lang ang aking natandaan. Ang aking inay ay may katawa-tawang paraan ng pagkanta ng awiting ito. Matatapos siya sa Da, ipagpapatuloy sa Du at magsisimula ulit sa A at sasabihing “aking anak hindi kita sinukuan.” “A-Ba-Ka-Da-Du-A-Ba-… aking anak hindi kita sinukuan.” Hindi ko naunawaan ang kantahing ito at hindi ko inisip na unawain. Isang gabi, kumuha siya ng pluma at papel. Sumulat siya ngunit hindi ko ito nabasa. Ibinilin niya saakin na basahin ito sa tamang panahon. Hindi ko ito naintindihan pero talagang naghintay ako para sa sinasabi niyang panahon. Ilang taon ang lumipas, ngayon, ako’y nakaharap sa kanya(sa puntod niya), hawak ang papel na sinulatan niya noong ako’y munting musmos pa. Nakatingin ako sakanya, hinihiling kay Bathala na maibabalik ko ang mga taon na lumipas. Isa. Dalawa. Tatlo. Onti-onting tumulo ang aking mga luha. Umawit ako ng mahinhin… A… Ba… Ka… Da…Du… A… Ba… Aking inay, kailanma’y di kita sinukuan… Ito na siguro ang tamang panahong ihinahayag ng aking mahal na ina. Binuksan ko ang papel na kanyang sinulatan. At saaking pagbuklat, ako’y nagulat at natulala. Mayroong labing apat lamang na salitang nakasulat dito. “Ang BAlakid ay KAkalat at DAdating. DUmating Ang BAlakid, aking anak hindi kita sinukuan.” Ngayon ay naunawaan ko na ang ipinararating ng aking inay. Gusto ko siyang kausapin sa huling pagkakataon para sabihin na salamat. Salamat sakanya kasi kahit na DUmating ang mga balakid ay tinuruan niya akong lumaban. Kaya ngayon, handa na ako sa mga DAdating na pagsubok dahil alam kong nasa tabi ko lamang siya.
Continue reading...
9
Aking Pangarap Dito sa aking tabi. Sinag Damahin Luntiang Dahon Sa hangin ay Liparin Dala ay Dasal Ang Pusong ito Kay tagal na naghintay Irog kong Mahal Pusong Taimtim Sa Bathala humiling Iyong pagdating Sa tabing dagat Kung s'an huling nagkita Ating Pagsinta Dito ay Saksi Ang Langit at ang Lupa Pati ang Tala Wagas at Tunay Pagsintang ating Alay Sadyang Dalisay Nasaan ka na? Ako'y lubos na sabik Sa'yong Pagbalik Huni ng Ibon Tila sumasayaw din Kanta'y Malambing Ilang araw pa Alam kong darating ka Irog kong Mahal Dito lang ako Maghihintay sa iyo Sa muling Sibol.
0
Sep 18, 2015
Sep 18, 2015 at 8:15 PM UTC
Aurora (5-7-5)
Ngunit walang kaparis ang hinahanap na piyesa Di mabibili gaya ng rubi't iba pang mamahaling bato Tuluyan man pinabayaan ito'y di mapapalitan ng bago Iisa lang ang puso ng saging sa mundo Ang pagitan ay sinagtaon sa kinatatayuan at mithiin Anggulo ng teleskopyo ay bahagya na pahilis Lumihis ang tanaw sa Polaris Paano matunton kung nalito sa direksyon Maabot kaya ng radyasyon? Guhitan nang matuwid ang Norte Kumakapit pa sa pinaglalaban ang pobre Sa dibinong galamay ng sansinukob ang tumulong para hagilapin ang nawawalang bituin at sulsihin tulad sa bahay-gagamba Maitim na imahe ay nananakal Tinangka na dakmain ito ngunit di masalat Kumalma at hinay hinay gumulong, inikot ang busol Naalimpungatan nang lumabas datapwat panaginip ang lahat Munting ninanais ay maisakatuparan kung ano ang nasa isip Nang hindi na makagalaw, susunduin ng awa At may aampon- habag ni Bathala Mamamayan ng Kanyang paraiso'y manunumpa
0
Dec 24, 2018
Dec 24, 2018 at 6:11 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #27
para sa Kidapawan Diktador ang makinarya. Maringal ang langit. Walang ulan para sa pasasalamat. Ang ating tanging pagkakakilanlan ay pumapaimbulog sa bawat sugat na nagsara. Muli nila itong bubulatlatin. Hindi paham ang gatilyo. Mabilis na matutuyo ang pangako kung pawawalan ito sa katanghaliang tapat. Tanaw ng nakabiting ulo ng araw ang lahat ng nangamatay. Kasabay ng hangin ang pagpapaluka. Hudyat ng ulan galing sa ibaba – gigibain ang makapal na barikada ng katawan atsaka muling uuwi sa asawa’t anak na may bahid ng pula ang kamay. Dulo ng kuko’y kapiraso ng mundo. Itim. Hugis buwan. Ang pagputok ay isang rekoridang laging gumagapang patungo sa tugatog ng isang alala. Dadalhin nila sa bingit ng pagpaparam ang babasaging boses – ang mga bubog ay isasaboy na lamang sa lansangan. Lumalaon ay dumidiin ang bulahaw. Inutil lamang ang pagtatalik ng kamay at bakal. Umusal na lamang ng dasal sa likod ng kakahuyan at baka dinggin ng bathala ang panayam. Walang iisang dilang tumatabas sa dahas. kung saan sisimulang hanapin ng mga mata ang isang lugar kung saan ang lahat ay iwinawasto ng nakaraan ay lingid lamang sa kaalaman. bago mangapal ang dilim ay nilusong ng mga kalalakihan ang nalalapit na katedral. Naghahabol ang papauwing liwanag na masaksihan ang kabalintunaan. wala silang nakita, katawan lamang sa lansangan, tinutubos ng kasaysayan.
0
Apr 3, 2016
Apr 3, 2016 at 7:56 AM UTC
Pagpapamudmod
Sarap ng mga ala-ala nating dalawa dati oh. Puyat magdamagan, nagtetext at halong kulitan. Sobrang sweet natin grabe, halos paggising sa may goodmorning agad at kiss emoticon pa Di nga maipinta ang mga ngiti sa ating mukha kada umaga kahit pagbangon natin halos tanghalian na. Pero bakit ganoon? Ano bang nangyari? Nagkasawaan ba? Oo nga hindi tayo pero pakiramdam ko iniwan mo ko. Madaling araw nanaman panigurado puyat nanaman. Katulad ng nakaraan paniguradong mukha nanamang lutang. Apat na oras ang tulog, pagkagising handa ulit para matulog. Pero dahil ayon nga umaasa, pinilit magising para di mahulog sa kapit ng kama. Umagang-umaga, umaasang sana reply mo kagabi ang una kong mababasa. Hawak ang telepono pero nanatiling sawi dahil walang mesaheng dumating at nakita. Pikit-mata dahil napapaisip bakit nga ba di mo pa rin pansin. Kulang ba ang emoji at mga puso sa bawat mensahe ko kaya di mo kayang kiligin? Mayroon bang ibang mas magaling pumuri sa iyong ganda kesa sa akin? O sadya lang talagang mas gusto mo siyang kasama kumpara sa akin? Ayos lang naman talaga sa akin kung sasabihin **** niminsan di mo ko nagustuhan. Kaso hindi eh, pinaghintay mo ko ng kaytagal at pinaasang pasado sa lahat ng 'yong basehan. Bagsak na nga eskwela dahil pangalan mo ang sagot sa bawat patlang na sigutan ko. Tapos pagdating sayo bagsak pa rin ako kasi di ko makuha-kuha ang sagot galing sayo. At ngayon nabago na ang ikot ng mundo ko, pakabila, pasalungat at malabong magtagpo ulit tayo. Pasalamat na nga lang kay Bathala dahil hinayaan niyang magkakilala tayo. Halos hirap pa ring paniwalaan, na sa isang pitik ng mga daliri nawala na ang lahat. Masasayang ala-ala na akala ko panghabang-buhay na, kaso lahat nawala at laglahong parang bula. Tigas kamao at suntok sa buwan ang tiyansang maibalik lahat ng nasa nakaraan. Siguradong matinding panalangin ang kailangan para ibalik ni Bathala ang ikot ng orasan. Mabuti nalang talaga'y unti-unti ko nang natatanggap ang lahat ng mga nangyari ay tapos na. Konting tulog pa ng maaga mababawi ko na lahat ng nasayang na umaga. Sa susunod matutulog na ako bago mag alas nuwebe para makompleto na ang tulog at di lutang tuwing umaga. Ang tagal ko rin tong pinagsisihan na sana tinulog ko nalang yung mga panahong pinagpuyatan kita
0
Aug 29, 2017
Aug 29, 2017 at 11:12 AM UTC
Sana tinulog ko nalang yung mga gabing pinagpuyatan kita
Sarap ng mga ala-ala nating dalawa dati oh. Puyat magdamagan, nagtetext at halong kulitan. Sobrang sweet natin grabe, halos paggising sa may goodmorning agad at kiss emoticon pa Di nga maipinta ang mga ngiti sa ating mukha kada umaga kahit pagbangon natin halos tanghalian na. Pero bakit ganoon? Ano bang nangyari? Nagkasawaan ba? Oo nga hindi tayo pero pakiramdam ko iniwan mo ko. Madaling araw nanaman panigurado puyat nanaman. Katulad ng nakaraan paniguradong mukha nanamang lutang. Apat na oras ang tulog, pagkagising handa ulit para matulog. Pero dahil ayon nga umaasa, pinilit magising para di mahulog sa kapit ng kama. Umagang-umaga, umaasang sana reply mo kagabi ang una kong mababasa. Hawak ang telepono pero nanatiling sawi dahil walang mesaheng dumating at nakita. Pikit-mata dahil napapaisip bakit nga ba di mo pa rin pansin. Kulang ba ang emoji at mga puso sa bawat mensahe ko kaya di mo kayang kiligin? Mayroon bang ibang mas magaling pumuri sa iyong ganda kesa sa akin? O sadya lang talagang mas gusto mo siyang kasama kumpara sa akin? Ayos lang naman talaga sa akin kung sasabihin **** niminsan di mo ko nagustuhan. Kaso hindi eh, pinaghintay mo ko ng kaytagal at pinaasang pasado sa lahat ng 'yong basehan. Bagsak na nga eskwela dahil pangalan mo ang sagot sa bawat patlang na sigutan ko. Tapos pagdating sayo bagsak pa rin ako kasi di ko makuha-kuha ang sagot galing sayo. At ngayon nabago na ang ikot ng mundo ko, pakabila, pasalungat at malabong magtagpo ulit tayo. Pasalamat na nga lang kay Bathala dahil hinayaan niyang magkakilala tayo. Halos hirap pa ring paniwalaan, na sa isang pitik ng mga daliri nawala na ang lahat. Masasayang ala-ala na akala ko panghabang-buhay na, kaso lahat nawala at laglahong parang bula. Tigas kamao at suntok sa buwan ang tiyansang maibalik lahat ng nasa nakaraan. Siguradong matinding panalangin ang kailangan para ibalik ni Bathala ang ikot ng orasan. Mabuti nalang talaga'y unti-unti ko nang natatanggap ang lahat ng mga nangyari ay tapos na. Konting tulog pa ng maaga mababawi ko na lahat ng nasayang na umaga. Sa susunod matutulog na ako bago mag alas nuwebe para makompleto na ang tulog at di lutang tuwing umaga. Ang tagal ko rin tong pinagsisihan na sana tinulog ko nalang yung mga panahong pinagpuyatan kita
Continue reading...
28
Pusong mamon kung ikaw ay tawagin, Sa lupaing pangako tunay kang maa-angkin, Taglay **** kagandahan likas sayo'y mapapansin, Bigay sayo ni Bathala, Sapagkat ika'y ginigiliw.
0
Nov 12, 2016
Nov 12, 2016 at 4:28 AM UTC
Dalaga Filipina
Mayon Volcano of our Nation's Pride Sleek be your Shape on our Motherland's Back Surrounding Spices, your Flaming Rage hide Which Form to take our Economy lack So you decide to Chill; And leave a Bruise That from Bathala's Favour reaped your Skin And Kiss the Nimbus pour her Tears a-new Whose Lost Love's Folly besought from Within Then why Cagsawa, her Arm does extend Ringing her Bell despite the Missing Pall Meant her Heart Forever; Love without End Her Chorus buried as if there at all. She bids her Wave, as Albayenos notice That Spark from your Mouth; Kindle her Precipice.
0
Mar 21, 2013
Mar 21, 2013 at 10:39 PM UTC
SONNET FEATURE NUMBER THIRTEEN
ikaw pa rin pala ang pinagdadasal kay bathala kapag gising na ang mga tala sa dilim ng gabi sa sulok na tahimik bawat hibik ngalan mo ang sabi hindi ko hinihiling na muling mabalik tanging nais tagumpay mo't mga ngiti kaya't ngayong gabi nakatingin sa buwang gising na nag-iisang saksi isang munting dalangin para sa minamahal pa rin
0
Jul 23, 2018
Jul 23, 2018 at 12:46 PM UTC
mpm
Bathala nga’y di nanghushusga Sa kawangis na nag – iba Mula ulo hanggang paa Lahat ginawa at pinagawa Matupad lamang ang sigaw ng diwa Nagsilabasan matatalas na dila Upang bigyan kami ng kakaibang mukha Bahagharing sa aming makikita Ito’y naging makulilim na sigwa Kami’y ginagawa nilang nakakatawa Kahit sakit na ang nagdudulot sa’ming sigla Mapagbigyan lamang ang kanilang tawa Ngunit ang kagustohang sinta Ay iyong ikinasasam’t pinagdadamut pa Nais lang naman pag – ibig at pag – aaruga Tanggap naming na walang magmamahal sa’min ng tama Wag lang ikumpara sa masahol na hayop sa gubat makikita Pantay na pagtingin kailan kaya ninyo ipapadama Ganito nga ba talaga ang gusto ni Bathala? Mababang tingin saaming ipinapakita Baluktot na paniniwala mayroon sila Siradong utak ay pagbuksan na sana Nang pagkakapantay ay Makita Ako at ikaw ay hinumal ng kamay ni Bathala Na walang pag-aalinlangang kasama
0
Sep 10, 2017
Sep 10, 2017 at 10:57 AM UTC
ASAL HAYOP
032417 Pinagmasdan ko ang paglipad mo Napakaganda mo Hanggang ang langit Ay naging "sa piling ko." Sa pagpupumilit **** lumipad, Doon ka nahagip ng nagsisigawang mga hangin, Doon ka naputulan ng isang pakpak, At doon, sa wakas: Nagpasalo at nagpakanlong ka sa'king pag-ibig. Wala kang kamalay-malay Na ako ang siyang umakay sayo. Sa una pa lang, alam ko namang Pag nahilom ka na'y Kusa ka na ring aalis. Alam ko namang ang bisig ko'y Siyang tambayan lang ng pag-ibig. Minsan, pinangarap ko ring makalipad Gaya mo, baka sakaling magtagpo tayo sa ere Baka sakaling masabayan kita Sa mga gusto mo pang liparin. Pero magkaiba kasi tayo Wala akong sinasabing hindi patas ang tadhana Pero tama nga si Bathala, Wala naman tayong magagawa Kaya mabuting ngayon pa lang, Pakawalan na kita. Mahal, lipad na Kaya ko nang mag-isa. Mahal, paalam na Kahit ang totoo'y: Di ko pa kaya ang wala ka.
0
Mar 24, 2017
Mar 24, 2017 at 9:48 AM UTC
Lipad
ikawalong baitang nang ika'y makilala isang diwatang nag-anyong dalaga tila'y isang biyayang hatid ni Bathala handang maging alipin na itinalaga isang reynang naligaw sa isang kaharian ako'y iyong kawal na handa kang pagsilbihan ikinagagalak kong ako'y 'yong manduhan walang mali sa 'yong kagustuhan ngunit kasabay ng paglipas ng bukang-liwayway tadhana nating dalawa'y biglang nabalutan ng lumbay nagsimula tayong matatag at dalisay ngunit ang daan nati'y nagkahiwalay at tuluyang nabalot ng kulimlim ang huwad kong buhay sana'y noong una pa lamang ay niligawan na ang Paraluman nang hindi sa isang mahapding katotohanan na ngayo'y pilit na binabalikan ang pagsikat hindi na muling mahahagkan kung iadya man ni Bathala na ika'y maligaw sa isang kahariang mapurol at maginaw hahanapin ko ang kaisa-isang kaharian na ang reyna ay ikaw
0
Jan 1, 2022
Jan 1, 2022 at 8:37 AM UTC
Mayari
Hindi ako susuko patuloy akong titindig at lalaban. Sa kabila ng mga kabiguan mananatili akong nakatayo, hindi na ako muling luluhod upang humingi ng awa sa diyos. Malungkot man ang aking pinagdaanan, kahit hindi naging masaya ang aking kabataan hindi ako manghihina at mawawalan ng pag-asa. Hindi ako mayaman hindi ako tanyag hindi rin ako makapangyarihan ako ay isang hamak lamang. Subalit natuto ang puso ko na maging matatag kaya't hindi na ito muling susuko. Wala na akong Bathala na sinasamba hindi na ako malilinlang ng mga hangal na lider ng relihiyon na nagbabanal-banalan at naglilinis-linisan. Tangan ko sa aking mga kamay ang aking kapalaran. Mas lalo akong hindi magpapa-uto sa mga mapagsamantalang pulitiko na nagsasalita ng puro katangahan para silang mga lata ng sardinas na walang laman. Hindi ako padadaig ilang beses man ako bumagsak, hindi dadaing at magpapalimos ng habag; hanggat tumitibok ang puso ko hindi ako patatalo sa bigwas ng malupit na buhay. Hindi ako natatakot na sabihin ang laman ng isipan ko, hindi ako mangingimi na isigaw ang nilalaman ng aking dibdib. Pag-uusig at pagkutya ay laging naka-abang parang halimaw na nagkukubli sa dilim ano mang sandali ay handang sumalakay. Hindi n'yo man ako tanggapin ay wala akong pakialam ako'y ako at mananatiling ganito hanggang sa buhay ko ay mapatid.
0
Nov 7, 2017
Nov 7, 2017 at 2:38 AM UTC
AKO'Y AKO
Wala naman sigurong mawawala, kung Aasa ako sa wala, Guni-guni man ito o hindi. Kundisyon ba ni bathala Ang pagtitiyak, Na mangyari man o hindi, Aasa ako sa bukas? Ngunit nakakapagod na, Gumuguho na ang dating Umaapaw na pag-asa. Mangyari man o hindi Ano bang magagawa? Sino ba ang nagtala...? Aasa ka pa ba?
0
Aug 12, 2012
Aug 12, 2012 at 1:04 PM UTC
Pag-asa
kumusta, kaibigan? halika't pakinggan ang istoryang dapat **** malaman sana ako'y iyong paniwalaan dahil hindi ito kathang isip lamang hindi ko alam kung kailan 'to nag-umpisa ano, bakit, o paanong nangyari, limot ko na bigla nalang nakaramdam ng lungkot at pagkabalisa patagong pagtangis sa gabi'y aking iniinda habang ako'y nakatulala sa tala tinatanong ang mga bakit kay Bathala may mga boses na nang-aabala hindi makita-kita, sino kaya sila? pagkagising sa umaga'y nariyan na naman sila kasabay ng aking almusal ay ang prisensiya nila ngunit meron akong naisip na ideya sa wakas ay matatahimik na siya sa paglubog ng araw sa kanyang kanlungan kasunod nito ang paglaya ko sa bilangguan ingay na naririnig, nawala na rin nang tuluyan ngunit kasabay nito ang aking paglisan kaibigan, sana'y iyong maunawaan sa pagtatapos ng aking istorya ako'y tunay na naging maligaya ang aking buhay gumaan't guminhawa kasabay nito ang pagtahimik nila sa pagkupas ng aking larawan kasabay ng pagpatak ng ulan aagos ang lagaslas ng dalampasigan at ako'y tutungo sa paraisong kalangitan kaibigan, ako'y hindi lumisan sa mundo dahil ginusto ko kundi para ito sa ikakatahimik ko
0
Jul 23, 2021
Jul 23, 2021 at 4:08 PM UTC
Untitled
i asked my god for rest and in pagan desperation he gave me apolaki god of the sun and war i mistook him for seraphim God struck me down with the force of a thousand spaniards reaching my country's once untouched shores *your land had a god of the sun and war before they pinned you in virginal grace your country wanted you to see the sun and remember war was not for the bloodthirsty for your people it was god's will* i asked my god for love and in carnal frustration he gave me anagolay goddess of lost things i mistook her for a saint archangels unsheathed their swords celestial eyes filled with rage *your land had known loss long before you did your country had known loss long before love had made it known you will find yourself again* i asked my god for light and in familiar search he gave me tala goddess of stars and i stopped seeing them as stained glass figures i no longer saw my banished gods engulfed in the power of rome my land saw the stars before God's first day "let there be light" He said and apolaki bowed in recognition tala greeted Him with a smile and promise anagolay laughed in joy and gratitude my country had gods before wooden crosses before the galleons carrying friars came armed in holy water before my archipelago had become a sprawl of cathedrals now i'd like to think my God and bathala smile down on me saint jude conspiring with lakapati cherubim sleeping in diyan masalanta's arms i'd like to think the gods are at peace i'd like to think they would only want me to remember to never forget every disfigured reflection of the almighty Thy will be done.
0
Oct 9, 2016
Oct 9, 2016 at 4:17 PM UTC
the gods are all at play
i asked my god for rest and in pagan desperation he gave me apolaki god of the sun and war i mistook him for seraphim God struck me down with the force of a thousand spaniards reaching my country's once untouched shores *your land had a god of the sun and war before they pinned you in virginal grace your country wanted you to see the sun and remember war was not for the bloodthirsty for your people it was god's will* i asked my god for love and in carnal frustration he gave me anagolay goddess of lost things i mistook her for a saint archangels unsheathed their swords celestial eyes filled with rage *your land had known loss long before you did your country had known loss long before love had made it known you will find yourself again* i asked my god for light and in familiar search he gave me tala goddess of stars and i stopped seeing them as stained glass figures i no longer saw my banished gods engulfed in the power of rome my land saw the stars before God's first day "let there be light" He said and apolaki bowed in recognition tala greeted Him with a smile and promise anagolay laughed in joy and gratitude my country had gods before wooden crosses before the galleons carrying friars came armed in holy water before my archipelago had become a sprawl of cathedrals now i'd like to think my God and bathala smile down on me saint jude conspiring with lakapati cherubim sleeping in diyan masalanta's arms i'd like to think the gods are at peace i'd like to think they would only want me to remember to never forget every disfigured reflection of the almighty Thy will be done.
Continue reading...
46