"marikit" poems - Hello Poetry

"marikit" poems

Itaas ang iyong noong aliwalas, Mutyang Kabataan, sa iyong paglakad; Ang bigay ng Diyos sa tanging liwanag Ay pagitawin mo, Pag-asa ng Bukas. Ikaw ay bumaba, O katalinuhan, Mga puso namin ay nangaghihintay; Magsahangin ka nga't ang aming isipa'y Ilipad mo roon sa kaitaasan. Taglayin mo lahat ang kagiliw-giliw Na ang silahis ng dunong at sining; Kilos, Kabataan, at iyong lagutin, Ang gapos ng iyong diwa at damdamin. Masdan mo ang putong na nakasisilaw, Sa gitna ng dilim ay dakilang alay, Ang putong na yaon ay dakilang alay, Sa nalulugaming iyong Inang Bayan. O, ikaw na iyang may pakpak ng nais At handang lumipad sa rurok ng langit, Upang kamtan yaong matamis na himig, Doon sa Olimpo'y yamang nagsisikip. Ikaw na ang tinig ay lubhang mairog, Awit ni Pilomel na sa dusa'y gamot Lunas na mabisa sa dusa't himutok Ng kaluluwang luksa't alipin ng lungkot. Ikaw na ang diwa'y nagbibigay-buhay, Sa marmol na batong tigas ay sukdulan, At ang alaalang wagas at dalisay Sa iyo'y nagiging walang-kamatayan. At ikaw, O Diwang mahal kay Apeles, Sinuyo sa wika ni Pebong marikit, O sa isang putol na lonang makitid Nagsalin ng kulay at ganda ng langit. Hayo na ngayon dito papag-alabin mo, Ang apoy ng iyong isip at talino, Ang magandang ngala'y ihasik sa mundo, At ipagbansagan ang dangal ng tao. O dakilang araw ng tuwa at galak, Magdiwang na ngayon, sintang Pilipinas! Magpuri sa Bayang sa iyo'y lumingap, Umakay sa iyo sa magandang palad.

0

Oct 13, 2014

Oct 13, 2014 at 10:15 AM UTC

Sa Kabataan Pilipino

Itaas ang iyong noong aliwalas, Mutyang Kabataan, sa iyong paglakad; Ang bigay ng Diyos sa tanging liwanag Ay pagitawin mo, Pag-asa ng Bukas. Ikaw ay bumaba, O katalinuhan, Mga puso namin ay nangaghihintay; Magsahangin ka nga't ang aming isipa'y Ilipad mo roon sa kaitaasan. Taglayin mo lahat ang kagiliw-giliw Na ang silahis ng dunong at sining; Kilos, Kabataan, at iyong lagutin, Ang gapos ng iyong diwa at damdamin. Masdan mo ang putong na nakasisilaw, Sa gitna ng dilim ay dakilang alay, Ang putong na yaon ay dakilang alay, Sa nalulugaming iyong Inang Bayan. O, ikaw na iyang may pakpak ng nais At handang lumipad sa rurok ng langit, Upang kamtan yaong matamis na himig, Doon sa Olimpo'y yamang nagsisikip. Ikaw na ang tinig ay lubhang mairog, Awit ni Pilomel na sa dusa'y gamot Lunas na mabisa sa dusa't himutok Ng kaluluwang luksa't alipin ng lungkot. Ikaw na ang diwa'y nagbibigay-buhay, Sa marmol na batong tigas ay sukdulan, At ang alaalang wagas at dalisay Sa iyo'y nagiging walang-kamatayan. At ikaw, O Diwang mahal kay Apeles, Sinuyo sa wika ni Pebong marikit, O sa isang putol na lonang makitid Nagsalin ng kulay at ganda ng langit. Hayo na ngayon dito papag-alabin mo, Ang apoy ng iyong isip at talino, Ang magandang ngala'y ihasik sa mundo, At ipagbansagan ang dangal ng tao. O dakilang araw ng tuwa at galak, Magdiwang na ngayon, sintang Pilipinas! Magpuri sa Bayang sa iyo'y lumingap, Umakay sa iyo sa magandang palad.

Continue reading...

Sa bawat paggalaw ng iyong kamay Sa bawat paghampas ng kulay mula sa iyong kaluluwa Tila nilalason ang isipan ko Sinasabing kay ganda ng lahat ng mayroon sa’yo Hindi maikukubli sa aking mga salita Ang paghanga sa lahat ng kung sino ka Nangingislap ito mula sa ilaw Na nanggagaling mula sa pagkatao na pagmamay-ari mo Umaalab ka ngunit hindi mo pansin Mapapaso ang sinomang lalapit sa’yo Ngunit pipilitin nilang mahagkan ka Sapagkat ikaw ang katuparan ng pangarap nila Pinutol mo ang sarili **** mga pakpak Kaya naman hindi mo naaatim Ang yaring tayog na iyong taglay Kung makakalipad ka lamang sana Likas sa’yo ang nais mo Kumakatok ako’t nakikiusap Gumising ka, marikit na binibini At kamtan mo ang matagal nang nasa iyo

0

Sep 8, 2015

Sep 8, 2015 at 10:40 AM UTC

Ikaw Din Ang Siyang Nais Mo

Sa bawat paggalaw ng iyong kamay Sa bawat paghampas ng kulay mula sa iyong kaluluwa Tila nilalason ang isipan ko Sinasabing kay ganda ng lahat ng mayroon sa’yo Hindi maikukubli sa aking mga salita Ang paghanga sa lahat ng kung sino ka Nangingislap ito mula sa ilaw Na nanggagaling mula sa pagkatao na pagmamay-ari mo Umaalab ka ngunit hindi mo pansin Mapapaso ang sinomang lalapit sa’yo Ngunit pipilitin nilang mahagkan ka Sapagkat ikaw ang katuparan ng pangarap nila Pinutol mo ang sarili **** mga pakpak Kaya naman hindi mo naaatim Ang yaring tayog na iyong taglay Kung makakalipad ka lamang sana Likas sa’yo ang nais mo Kumakatok ako’t nakikiusap Gumising ka, marikit na binibini At kamtan mo ang matagal nang nasa iyo

Continue reading...

dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon

0

Feb 9, 2020

Feb 9, 2020 at 11:47 PM UTC

Dilaw na Dyaket

dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon

Continue reading...

Si Jamaeda: Isa siyang matrona na ang pangarap ay ang wagas na kagandahan. Palagi siyang nilalait ng kanyang mga kaeskwela. Maging mga kapatid niya ay nilalayuan siya. Samantala, ang mga magulang niya ay ikinahihiya ang kanyang kakatwang presensiya. Isang araw, kanyang natuklasan isang natatanging pormula upang makamtan pinakamimithing kagandahan. Mula sa laboratoryo lumabas ang isang mestisang diyosa na siyang nagdulot nang tiyak na pagkahulog ng bawat panga na nilalampasan niya. Puri dito, puri doon. Ang tainga niya ay pumapalakpak. Kaway rito, kaway doon, hindi siya matigil sa kahahalakhak. “Sa wakas,” ika niya, kagandaha'y napasakanya. Subalit, ngunit, datapwat, langit biglang kumulog, kumidlat. Habang ang diyosa'y pauwing mahinhing naglalakad, nakasalubong niya ang isang matrona na siyang nagpaalala ng mapait na nakaraan niya. Itsura ng matrona sadyang kasuka-suka mas masahol pa sa dating muka ng diyosa, wika ng marami pinagsukluban ng langit at lupa maging impyerno ay nakialam pa. Hiling nito sa diyosa ibahagi ang sikreto niya sa pagbabago ng uling at naging isang ginto, ngunit ang kagandahan ng diyosa'y panlabas lang sapagkat kanyang budhi lubos-lubos ang kaitiman. Itinaas ang kilay at saka pumanhik, hindi niya namalayan ang nagbabadyang panganib. Plok! Plak! Inay ko po'y kaysakit! Ang diyosang marikit, napasubsob sa putik. Ngunit sa halip na malambot ang lupang hahagip 'yon pala'y sa ilalim may nakatagong talim. Matigas niyang mukha ginuhitan ng pait ang maladiyosang matrona nasiraan ng bait. Lahat ng tao'y naengganyong lumapit, sa lakas ng kanyang sigaw dahil sa sobrang sakit. Imbis na tulunga'y pinagtawanan, nilait. “Hahaha! Buti nga sa 'yo, mayabang ka kasi,” ang kanilang sambit. Luha niya'y nangingilid, ngunit walang pasubali, ang kutya nila'y sumasabay sa ulang masidhi. Sa hindi niya inaasahan, dinamayan siya ng isa. Isang pamilyar na mukhang hindi rin naman naiiba sa kanya. Magbuhat noon, natutunan niya ang isang malaking leksiyon: “Mas masarap ang maging duryan, kaysa maging isang mamon.”

0

Aug 29, 2017

Aug 29, 2017 at 3:46 AM UTC

Si Jamaeda: Isa siyang matrona na ang pangarap ay ang wagas na kagandahan. Palagi siyang nilalait ng kanyang mga kaeskwela. Maging mga kapatid niya ay nilalayuan siya. Samantala, ang mga magulang niya ay ikinahihiya ang kanyang kakatwang presensiya. Isang araw, kanyang natuklasan isang natatanging pormula upang makamtan pinakamimithing kagandahan. Mula sa laboratoryo lumabas ang isang mestisang diyosa na siyang nagdulot nang tiyak na pagkahulog ng bawat panga na nilalampasan niya. Puri dito, puri doon. Ang tainga niya ay pumapalakpak. Kaway rito, kaway doon, hindi siya matigil sa kahahalakhak. “Sa wakas,” ika niya, kagandaha'y napasakanya. Subalit, ngunit, datapwat, langit biglang kumulog, kumidlat. Habang ang diyosa'y pauwing mahinhing naglalakad, nakasalubong niya ang isang matrona na siyang nagpaalala ng mapait na nakaraan niya. Itsura ng matrona sadyang kasuka-suka mas masahol pa sa dating muka ng diyosa, wika ng marami pinagsukluban ng langit at lupa maging impyerno ay nakialam pa. Hiling nito sa diyosa ibahagi ang sikreto niya sa pagbabago ng uling at naging isang ginto, ngunit ang kagandahan ng diyosa'y panlabas lang sapagkat kanyang budhi lubos-lubos ang kaitiman. Itinaas ang kilay at saka pumanhik, hindi niya namalayan ang nagbabadyang panganib. Plok! Plak! Inay ko po'y kaysakit! Ang diyosang marikit, napasubsob sa putik. Ngunit sa halip na malambot ang lupang hahagip 'yon pala'y sa ilalim may nakatagong talim. Matigas niyang mukha ginuhitan ng pait ang maladiyosang matrona nasiraan ng bait. Lahat ng tao'y naengganyong lumapit, sa lakas ng kanyang sigaw dahil sa sobrang sakit. Imbis na tulunga'y pinagtawanan, nilait. “Hahaha! Buti nga sa 'yo, mayabang ka kasi,” ang kanilang sambit. Luha niya'y nangingilid, ngunit walang pasubali, ang kutya nila'y sumasabay sa ulang masidhi. Sa hindi niya inaasahan, dinamayan siya ng isa. Isang pamilyar na mukhang hindi rin naman naiiba sa kanya. Magbuhat noon, natutunan niya ang isang malaking leksiyon: “Mas masarap ang maging duryan, kaysa maging isang mamon.”

Continue reading...

Asa labas ng inyong bahay ako'y haharana Lumabas ang iyong angkan ikaw nalamang ang hinihintay halina Lumabas ka na diyan sa iyong bintana aking dalaga At pakinggan ng mabuti ang aking aawitin kong kanta Na naka paloob ang tamang sukat at tugma Itong pag ibig ayokong masayang at pumanaw Hindi naman sa nagmamadali at uhaw Sadyang binigay lang ang simpleng babaeng mamahalin ko sino pa ba iyon kundi ikaw Kaya't hindi na magpapaligoy pa dahil ayoko ng may kaagaw Ito na haharanahin na kita na masarap pakinggan Huwag kang umalis at makinig ka lamang Pasensya kahit sintunado ako Ang mahalaga ay payagan ako ng magulang mo at ikaw na maging tayo Marami na naka silay nagmumuka na akong tanga Itutuloy ko parin ang pag awit sa isang dalaga Siya lang naman kasi ang rason ng aking pag gising tuwing umaga Tatapusin ko ang pag harana Sa isang napaka marikit na salita Na tatatak sa utak nila Na aking sinta, mahal kita. Bawat sukat at tugma Ng aking kanta Ikaw ang aking inspirasyon na pinagmulan ng aking harana Na siya naman nagtulak sa akin gawan ng tono at musika Kaya pagdating ko sa dulo ng kanta Sa aking hinaharana hindi ka mapapahiya Dahil hindi ko sasayangin ang pagkakataon na magmahal ng katulad mo aking dalaga

0

Mar 30, 2020

Mar 30, 2020 at 4:44 AM UTC

Asa labas ng inyong bahay ako'y haharana Lumabas ang iyong angkan ikaw nalamang ang hinihintay halina Lumabas ka na diyan sa iyong bintana aking dalaga At pakinggan ng mabuti ang aking aawitin kong kanta Na naka paloob ang tamang sukat at tugma Itong pag ibig ayokong masayang at pumanaw Hindi naman sa nagmamadali at uhaw Sadyang binigay lang ang simpleng babaeng mamahalin ko sino pa ba iyon kundi ikaw Kaya't hindi na magpapaligoy pa dahil ayoko ng may kaagaw Ito na haharanahin na kita na masarap pakinggan Huwag kang umalis at makinig ka lamang Pasensya kahit sintunado ako Ang mahalaga ay payagan ako ng magulang mo at ikaw na maging tayo Marami na naka silay nagmumuka na akong tanga Itutuloy ko parin ang pag awit sa isang dalaga Siya lang naman kasi ang rason ng aking pag gising tuwing umaga Tatapusin ko ang pag harana Sa isang napaka marikit na salita Na tatatak sa utak nila Na aking sinta, mahal kita. Bawat sukat at tugma Ng aking kanta Ikaw ang aking inspirasyon na pinagmulan ng aking harana Na siya naman nagtulak sa akin gawan ng tono at musika Kaya pagdating ko sa dulo ng kanta Sa aking hinaharana hindi ka mapapahiya Dahil hindi ko sasayangin ang pagkakataon na magmahal ng katulad mo aking dalaga

Continue reading...

GISING! mainit na kape natutumbang mga mata nanghihinang katawan isip ko'y nawawala isang tinik ng ingay agad ng napatingin sa gawing banda roon anong takot sa dilim balik tayo sa mga salitang mala-linya na ang ukit sa utak kong sabaw lahat sa paningin na'y marikit maski nag-iisang ilaw nagmumukha ng tutubi pagkat sa pagdating ng bukas bawal ang magkamali ilang pahina nalang kaya't konti pang tiis minimithing tagumpay aking makakamit kaya't higop pa ng kape puta, dila ko pa'y nasunog dasal na lamang ang katapat maliban sa luha at uhog kakayanin, kakayanin hindi nais magtagal habang sila'y nagsasaya narito kang nag-aaral kung ayaw **** maiwan sa kwartong maputi kasama ng demonyo gisingin ang sarili walang alay na magaganap hindi maaaring ipabahala bawal tayong magtawag diyos-diyosan dito sa lupa itong mga matang bumibitaw, bumibitaw sa gabing ito, walang susuko maski budhi ko na'y sabaw

0

Oct 4, 2015

Oct 4, 2015 at 2:17 AM UTC

GISING! mainit na kape natutumbang mga mata nanghihinang katawan isip ko'y nawawala isang tinik ng ingay agad ng napatingin sa gawing banda roon anong takot sa dilim balik tayo sa mga salitang mala-linya na ang ukit sa utak kong sabaw lahat sa paningin na'y marikit maski nag-iisang ilaw nagmumukha ng tutubi pagkat sa pagdating ng bukas bawal ang magkamali ilang pahina nalang kaya't konti pang tiis minimithing tagumpay aking makakamit kaya't higop pa ng kape puta, dila ko pa'y nasunog dasal na lamang ang katapat maliban sa luha at uhog kakayanin, kakayanin hindi nais magtagal habang sila'y nagsasaya narito kang nag-aaral kung ayaw **** maiwan sa kwartong maputi kasama ng demonyo gisingin ang sarili walang alay na magaganap hindi maaaring ipabahala bawal tayong magtawag diyos-diyosan dito sa lupa itong mga matang bumibitaw, bumibitaw sa gabing ito, walang susuko maski budhi ko na'y sabaw

Continue reading...

habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?

0

Apr 21, 2022

Apr 21, 2022 at 6:29 AM UTC

isang kislap ng pangarap

habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?

Continue reading...

Galit na namuo sa bawat tao, Kakaiba kung dumayo, Hahamakin ang iyong pagkatao, Ikaw, kayo, tayong lahat magpakatotoo. Galit-----anong klase ka kung ika'y humagupit, Sa pusong sawi at naiipit, Wala kang itinitira sobra **** lupit. Ang pwersa mo'y mala-delubyo, Lakas mo'y katumbas ng bagyo, Hindi ka pumo preno, Tiyak ika'y may ikinukubling misteryo. Sinuman ang di mag-ingat ay matatangay sa dumadaragsang alon nito, Sapagkat ito'y may elemento, Ito'y hindi mo mababana-ag o mapagtatanto, Di mo mawari kung ano, Kaya't pigilan mo, Kung nararamdaman **** ito'y papalapit sa'yo. Labanan ang ....... Galit ng paulit-ulit, Minsan ito'y makulit, at nagpupumilit, Ngunit sa luhi kung ito'y mapagtagumpayan mo napakasulit, Bakit? Makakamit mo ang isang aral na maliit, Ngunit nagpapalaya sa damdamin na puno ng sakit, Na para bang ang kaluluwa mo'y nawalan ng hinanakit, at sa tuwina'y nakaka-akit, Mula sa isang taong nagkakamit, Mistulang bituin sa langit, Napaka-marikit! Nagniningning! mistulang sa tahanan nakasabit.

0

Aug 15, 2017

Aug 15, 2017 at 10:10 PM UTC

Labanan Ang Galit

Galit na namuo sa bawat tao, Kakaiba kung dumayo, Hahamakin ang iyong pagkatao, Ikaw, kayo, tayong lahat magpakatotoo. Galit-----anong klase ka kung ika'y humagupit, Sa pusong sawi at naiipit, Wala kang itinitira sobra **** lupit. Ang pwersa mo'y mala-delubyo, Lakas mo'y katumbas ng bagyo, Hindi ka pumo preno, Tiyak ika'y may ikinukubling misteryo. Sinuman ang di mag-ingat ay matatangay sa dumadaragsang alon nito, Sapagkat ito'y may elemento, Ito'y hindi mo mababana-ag o mapagtatanto, Di mo mawari kung ano, Kaya't pigilan mo, Kung nararamdaman **** ito'y papalapit sa'yo. Labanan ang ....... Galit ng paulit-ulit, Minsan ito'y makulit, at nagpupumilit, Ngunit sa luhi kung ito'y mapagtagumpayan mo napakasulit, Bakit? Makakamit mo ang isang aral na maliit, Ngunit nagpapalaya sa damdamin na puno ng sakit, Na para bang ang kaluluwa mo'y nawalan ng hinanakit, at sa tuwina'y nakaka-akit, Mula sa isang taong nagkakamit, Mistulang bituin sa langit, Napaka-marikit! Nagniningning! mistulang sa tahanan nakasabit.

Continue reading...

Maraming magagandang tanawin Ngunit sayo parin ako nakatingin Magagandang lalawigan Subalit sa tabi mo parin babagsakan Mga magagandang bulubundukin Mga magagandang ilog Mga magagandang tanawin Sabay nating pinaginip Alam kong umiiwas ka na Alam kong huli na Alam ko ring lumisan ka na Ngunit ang tanging alam ko'y mahal parin kita Sinta pagbigyan mo na ako Alam kong marami pang babae sa mundo Ngunit ikaw at ikaw lamang ang pipiliin ko Kahit hindi mo na ako piliin sinta ko Kahit gano pa katagal yan sinta Kahit mahigit tatlong taon pa yan Hihintayin kita ng hihintayin marikit na dalaga Kahit magalit na ang mundo sa akin sinta Parang mga binhi lamang ito Hihintayin kita umusbong muli mahal ko Didiligan kita ng pagibig ko Hanggang maging magandang tanawin na muli tayo.

0

Feb 24, 2020

Feb 24, 2020 at 2:27 AM UTC

Maraming magagandang tanawin Ngunit sayo parin ako nakatingin Magagandang lalawigan Subalit sa tabi mo parin babagsakan Mga magagandang bulubundukin Mga magagandang ilog Mga magagandang tanawin Sabay nating pinaginip Alam kong umiiwas ka na Alam kong huli na Alam ko ring lumisan ka na Ngunit ang tanging alam ko'y mahal parin kita Sinta pagbigyan mo na ako Alam kong marami pang babae sa mundo Ngunit ikaw at ikaw lamang ang pipiliin ko Kahit hindi mo na ako piliin sinta ko Kahit gano pa katagal yan sinta Kahit mahigit tatlong taon pa yan Hihintayin kita ng hihintayin marikit na dalaga Kahit magalit na ang mundo sa akin sinta Parang mga binhi lamang ito Hihintayin kita umusbong muli mahal ko Didiligan kita ng pagibig ko Hanggang maging magandang tanawin na muli tayo.

Continue reading...

Ang tunog ng katahimikan ay malalim Sabay ng kumpas ng malamig na hangin Kasama ka, tayo'y nakahiga sa buhangin At nakatitig lamang sa mga tala sa dilim Di ko napansin, ang aking damdamin Parang tala na nahulog mula sa langit Ako'y nalunod, sa agos ng iyong tingin Sa lalim ng iyong kalikasang marikit Nilamon ako ng mga bituin at langit Katulad ng pagkalunod ko sa iyo Di makahinga, pilit kumakapit Ang nahihirapan kong puso Sa mapait na katotohanang Hindi ka magiging akin Dahil ikaw ay isang bituin At ako ay hamak na tao lamang Isang tao na hanggang tingin lang

0

Jan 26, 2017

Jan 26, 2017 at 4:36 AM UTC

underground-mamihan

Ang tunog ng katahimikan ay malalim Sabay ng kumpas ng malamig na hangin Kasama ka, tayo'y nakahiga sa buhangin At nakatitig lamang sa mga tala sa dilim Di ko napansin, ang aking damdamin Parang tala na nahulog mula sa langit Ako'y nalunod, sa agos ng iyong tingin Sa lalim ng iyong kalikasang marikit Nilamon ako ng mga bituin at langit Katulad ng pagkalunod ko sa iyo Di makahinga, pilit kumakapit Ang nahihirapan kong puso Sa mapait na katotohanang Hindi ka magiging akin Dahil ikaw ay isang bituin At ako ay hamak na tao lamang Isang tao na hanggang tingin lang

Continue reading...

Sayong paglalakad sa kalagitnaan ng daan ika'y nakita Mga mata **** mapungay at mukhang **** maamo Posturang natural at ngiti **** hindi nagbabago Na para bang lagi akong tinutukso O bakit ka ganyan, binibini? Para bang sa 'yong mga mukha ay walang problemang namumutawi Kada salubungan ng ating mga mata ay talaga namang pagod ko ay napapawi Nagsusulat ako ng bigla kang dumaan saking harapan Ako'y napatingin at napahinto sa aking lugar na ginagalawan Para **** niyanig ang mundo kong tahimik Puso kong parang gustong muling umibig Handa kong ika'y haranahin at gawan ng isang awit Ngunit paano pala kung puso mo ay meron ng nag mamay-ari? Mga bagay sa aking isipan na nawari Hanggang tingin nalang ba ako sayo Kahit na parang ako'y pinana na ni kupido? Handa akong sumugal malaman mo lamang na ang pag ibig ko ay tunay Nais mahagkan ka at mapakilala saking Nanay Mga mata kong kislap ay talaga namang tunay Kaya sana hayaan mo kong iyong buhay ay bigyan ng kulay Magpapakilala ako sayo ng walang pag iimbot Irerespeto ka kahit magsuot ng maigsing saplot Unang hakbang ng puso mo'y maabot Ihahatid sundo sa inyo pag uwi sa tahanan Hindi ka hahayaang mabastos ng kung sino sa daan Liligawan pati iyong mga magulang, Nangangako sa magandang intensyon at hindi magkukulang Sa Itsura man ako'y salat Akin nalang ibabawi sa matatamis na sulat at ugaling tapat

0

May 24, 2018

May 24, 2018 at 2:22 AM UTC

Sayong paglalakad sa kalagitnaan ng daan ika'y nakita Mga mata **** mapungay at mukhang **** maamo Posturang natural at ngiti **** hindi nagbabago Na para bang lagi akong tinutukso O bakit ka ganyan, binibini? Para bang sa 'yong mga mukha ay walang problemang namumutawi Kada salubungan ng ating mga mata ay talaga namang pagod ko ay napapawi Nagsusulat ako ng bigla kang dumaan saking harapan Ako'y napatingin at napahinto sa aking lugar na ginagalawan Para **** niyanig ang mundo kong tahimik Puso kong parang gustong muling umibig Handa kong ika'y haranahin at gawan ng isang awit Ngunit paano pala kung puso mo ay meron ng nag mamay-ari? Mga bagay sa aking isipan na nawari Hanggang tingin nalang ba ako sayo Kahit na parang ako'y pinana na ni kupido? Handa akong sumugal malaman mo lamang na ang pag ibig ko ay tunay Nais mahagkan ka at mapakilala saking Nanay Mga mata kong kislap ay talaga namang tunay Kaya sana hayaan mo kong iyong buhay ay bigyan ng kulay Magpapakilala ako sayo ng walang pag iimbot Irerespeto ka kahit magsuot ng maigsing saplot Unang hakbang ng puso mo'y maabot Ihahatid sundo sa inyo pag uwi sa tahanan Hindi ka hahayaang mabastos ng kung sino sa daan Liligawan pati iyong mga magulang, Nangangako sa magandang intensyon at hindi magkukulang Sa Itsura man ako'y salat Akin nalang ibabawi sa matatamis na sulat at ugaling tapat

Continue reading...

Nagugunita pa nang winika na ang unang halik para sa lalaking mahal Namumugto ang mga mata Ngayon ay lubos na naunawaan Ang puso'y mainit nang dumampi ang dibdib malambot na katawan sa sedang marikit habang naka-talukbong ang dalagang bukid Sa nais na ipalitaw na talagang umiibig ay nag-udyok para magtanong Halata man sa mga tingin Tikom ang bibig, mabasag man ang salamin Ang kanyang hangad ay mananakop Sa kanya na ang lahat kailangan pa na maghinuhod Hiyas na nakabalot ng ginto Sa labas at loob pang-maharlika ang anyo Higit pa sa kanyang inaakala ang tunay na nadarama Gusto man at kahit na magawa na maihayag Magiging makasarili lamang ang pagmamahal

0

Mar 11, 2019

Mar 11, 2019 at 7:40 PM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #63

Nagugunita pa nang winika na ang unang halik para sa lalaking mahal Namumugto ang mga mata Ngayon ay lubos na naunawaan Ang puso'y mainit nang dumampi ang dibdib malambot na katawan sa sedang marikit habang naka-talukbong ang dalagang bukid Sa nais na ipalitaw na talagang umiibig ay nag-udyok para magtanong Halata man sa mga tingin Tikom ang bibig, mabasag man ang salamin Ang kanyang hangad ay mananakop Sa kanya na ang lahat kailangan pa na maghinuhod Hiyas na nakabalot ng ginto Sa labas at loob pang-maharlika ang anyo Higit pa sa kanyang inaakala ang tunay na nadarama Gusto man at kahit na magawa na maihayag Magiging makasarili lamang ang pagmamahal

Continue reading...

Ito ang kahulugan ng pangalan mo, Ikaw ang liwanag sa madaling araw, Ang unang kislap na pumupunit sa dilim. Ikaw ang simula ng umagang kay ganda, Na nagkukubli sa haba ng gabi, Habang umaawit ang magdamag. Sumalungat ang hangin sa sikat ng araw Kaya’t patuloy kang nagniningning. Tiyak na naiinggit ang mga bituin Sapagkat higit kang marikit kung ihahambing. Ang buong maghapon ay tila isang panaginip. Saan ba nanggagaling ang iyong ningning? Nagmula ka pa sa kabilang kalawakan sakay ng bulalakaw, Tila ganyan ang iyong pagdating. Sige lang patuloy kang magningning Nang magliwanag ang buhay na madilim.

0

Dec 7, 2017

Dec 7, 2017 at 7:21 PM UTC

makabagongmakata69

ANG LIWANAG SA MADALING ARAW

Ito ang kahulugan ng pangalan mo, Ikaw ang liwanag sa madaling araw, Ang unang kislap na pumupunit sa dilim. Ikaw ang simula ng umagang kay ganda, Na nagkukubli sa haba ng gabi, Habang umaawit ang magdamag. Sumalungat ang hangin sa sikat ng araw Kaya’t patuloy kang nagniningning. Tiyak na naiinggit ang mga bituin Sapagkat higit kang marikit kung ihahambing. Ang buong maghapon ay tila isang panaginip. Saan ba nanggagaling ang iyong ningning? Nagmula ka pa sa kabilang kalawakan sakay ng bulalakaw, Tila ganyan ang iyong pagdating. Sige lang patuloy kang magningning Nang magliwanag ang buhay na madilim.

Continue reading...

“You live but once; you might as well be amusing.” ― Coco Chanel Sabi sa kanta ni Freddie Aguilar “Habang May Buhay May Pag-Asang Matatanaw” subalit ang pag-asa ay hindi lang dapat na tinatanaw mas mainam kung ito’y ating kukunin at ilalagay sa ‘ting mga kamay. Ang pag-asa ay laging kumakaway kahit tayo ay nasa dilim. Tumawid man tayo sa magkabilang bangin o kahit na hampasin pa tayo ng malakas na hangin, hindi dapat mawala sa ating paningin ang pag-asa na nagniningning. Ganito natin dapat harapin ang buhay kahit ang hirap ay sapin-sapin. Minsan lang tayo mabubuhay at ang buhay ay parang isang tulay na pagkahaba-haba man ay may hangganan din. Subalit mahaba man ito o maiiksi marami tayong haharapin, mga bagay-bagay at mga pangyayari na hindi natin maiiwasan. Mga damdamin na kahit iwasan, pilit ka nitong hahatakin pabalik sa kung saan ang mga ala-ala ay masasakit. Wala kang kawala kailangan na harapin mo ang mga ito. May mga nagbabagang karanasan na hindi mo gugustuhin na balikan pero kailangan mo munang harapin bago mo ito malampasan. Hindi parehas ang buhay, oo, tama yan, gago lang ang naniniwala na Life is Fair. Subalit wala kang choice kailangan mo harapin ang kawalang katarungan nang buhay. Walang dapat na masayang na sandali sapagkat isang araw ang mundong ito’y ating lilisanin. Gawi’ng kaakit-akit at marikit ang buhay kahit masakit.

0

Nov 16, 2017

Nov 16, 2017 at 7:44 PM UTC

makabagongmakata69

KAILANGAN NA HARAPIN

“You live but once; you might as well be amusing.” ― Coco Chanel Sabi sa kanta ni Freddie Aguilar “Habang May Buhay May Pag-Asang Matatanaw” subalit ang pag-asa ay hindi lang dapat na tinatanaw mas mainam kung ito’y ating kukunin at ilalagay sa ‘ting mga kamay. Ang pag-asa ay laging kumakaway kahit tayo ay nasa dilim. Tumawid man tayo sa magkabilang bangin o kahit na hampasin pa tayo ng malakas na hangin, hindi dapat mawala sa ating paningin ang pag-asa na nagniningning. Ganito natin dapat harapin ang buhay kahit ang hirap ay sapin-sapin. Minsan lang tayo mabubuhay at ang buhay ay parang isang tulay na pagkahaba-haba man ay may hangganan din. Subalit mahaba man ito o maiiksi marami tayong haharapin, mga bagay-bagay at mga pangyayari na hindi natin maiiwasan. Mga damdamin na kahit iwasan, pilit ka nitong hahatakin pabalik sa kung saan ang mga ala-ala ay masasakit. Wala kang kawala kailangan na harapin mo ang mga ito. May mga nagbabagang karanasan na hindi mo gugustuhin na balikan pero kailangan mo munang harapin bago mo ito malampasan. Hindi parehas ang buhay, oo, tama yan, gago lang ang naniniwala na Life is Fair. Subalit wala kang choice kailangan mo harapin ang kawalang katarungan nang buhay. Walang dapat na masayang na sandali sapagkat isang araw ang mundong ito’y ating lilisanin. Gawi’ng kaakit-akit at marikit ang buhay kahit masakit.

Continue reading...

Sige, mag paulan ka lang. Hanggang sa may lumapit sayo at pasilungin ka sa kulay dilaw niyang payong. Aalagaan ka niya na parang kuting na inabando na sa lansangan. Ipaparamdam niya ang pag mamahal, at makakalimutan mo ang pait ng nakaraan. Bubusugin ka niya ng pag mamahal, ilalayo ka sa kapahamakan at kung umulan nanaman at narinig mo ang bawat patak mula sa bubong na inyong sinisilungan, yayakapin ka niya ng mahigpit, pupunasan ang bawat luha na pababa mula sa marikit **** mga mata. Hahalikan ka ng bahagya at ibubulong na “Huwag kang matakot, hindi kana mag isa at hindi kana muling mag iisa.” Kasama mo siya sa lahat ng ulan, kulog at kidlat. Kasama mo ako, at wala akong balak maging panandaliang silungan mo, kung maaari lang ay manirahan ka sa tabi ko.

0

Apr 13, 2020

Apr 13, 2020 at 10:38 AM UTC

Dilaw na payong

Sige, mag paulan ka lang. Hanggang sa may lumapit sayo at pasilungin ka sa kulay dilaw niyang payong. Aalagaan ka niya na parang kuting na inabando na sa lansangan. Ipaparamdam niya ang pag mamahal, at makakalimutan mo ang pait ng nakaraan. Bubusugin ka niya ng pag mamahal, ilalayo ka sa kapahamakan at kung umulan nanaman at narinig mo ang bawat patak mula sa bubong na inyong sinisilungan, yayakapin ka niya ng mahigpit, pupunasan ang bawat luha na pababa mula sa marikit **** mga mata. Hahalikan ka ng bahagya at ibubulong na “Huwag kang matakot, hindi kana mag isa at hindi kana muling mag iisa.” Kasama mo siya sa lahat ng ulan, kulog at kidlat. Kasama mo ako, at wala akong balak maging panandaliang silungan mo, kung maaari lang ay manirahan ka sa tabi ko.

Continue reading...

Hindi maitatanggi, Ang gandang natatangi, Wala kang mahihingi, Ika'y mapapangiti.

0

Sep 18, 2017

Sep 18, 2017 at 8:11 AM UTC

Tanaga #12: marikit

Hindi maitatanggi, Ang gandang natatangi, Wala kang mahihingi, Ika'y mapapangiti.

Continue reading...

Busalan mo pa! Nang manahimik ang mga sumisigaw-- Pilit inaalingawngaw ang nag-uumapaw nilang mga hinanakit Matagal nang umalis ang Diyos dahil sa mga panatikong Sinasamba ang kanilang Poong iniidolo rin ang isa pang anak ni Satanas Kasama ang kanyang mga apostol Hudas sa taumbayan Busalan mo pa--- Ang iyak ng sanggol, nanghihingi ng pagkain Ang ungol ng babaeng pinuputa sa tabi-tabi Ang hikbi ng magsasakang mamamatay na lang hindi pa sa sarili niyang lupa Ang tangis ng manggagawang tinapon matapos Malaos Na parang Makina lang sa pabrika Sige patahimikin mo! Tutal katutahan At kaputahan At kaputanginahan ang doktrinang isinisiwalat mo Na parang hindi mulat at wala sa ulirat ang mga panatikong Sumusunod Sa bawat buklat ng bibliya Lalong pumupula ang paligid; Kitakita na lang sa bilibid kung umabot pa ang bangkay ng nag-ingay Sige langoy! Hindi man sa dagat ng basura; Pero sa dagat ng dugong dumanak ng mga pinaslang ng bibliyang ginamit mo para umaalipusta Sa nanghihingi ng kalinga; Sisid sa kailaliman nang malaman mo Ang kadiliman ng kaibuturan ng bituka **** halang Sige gamitin mo ang bibliya-- Ipangalandakang sugo ka! Panginoong namimigay ng lupa Panginoong may-lupa namimigay Hindi sa hindi makatayo hindi makaupo maghapong nakayuko Kundi sa pulang watawat na may limang dilaw na bituin marikit na kumikinang Habang unti unti nitong nilalamon ang bawat isla bawat industriya Idagdag sa kanilang makina na may nabubulok na sistema Hanggang sa wala nang matira; Hanggang sa ang perlas Ng silanganan Ay tuluyan nang Malaspag Na parang isang puta

0

Jul 4, 2020

Jul 4, 2020 at 6:12 AM UTC

Diyan ka Magaling

Busalan mo pa! Nang manahimik ang mga sumisigaw-- Pilit inaalingawngaw ang nag-uumapaw nilang mga hinanakit Matagal nang umalis ang Diyos dahil sa mga panatikong Sinasamba ang kanilang Poong iniidolo rin ang isa pang anak ni Satanas Kasama ang kanyang mga apostol Hudas sa taumbayan Busalan mo pa--- Ang iyak ng sanggol, nanghihingi ng pagkain Ang ungol ng babaeng pinuputa sa tabi-tabi Ang hikbi ng magsasakang mamamatay na lang hindi pa sa sarili niyang lupa Ang tangis ng manggagawang tinapon matapos Malaos Na parang Makina lang sa pabrika Sige patahimikin mo! Tutal katutahan At kaputahan At kaputanginahan ang doktrinang isinisiwalat mo Na parang hindi mulat at wala sa ulirat ang mga panatikong Sumusunod Sa bawat buklat ng bibliya Lalong pumupula ang paligid; Kitakita na lang sa bilibid kung umabot pa ang bangkay ng nag-ingay Sige langoy! Hindi man sa dagat ng basura; Pero sa dagat ng dugong dumanak ng mga pinaslang ng bibliyang ginamit mo para umaalipusta Sa nanghihingi ng kalinga; Sisid sa kailaliman nang malaman mo Ang kadiliman ng kaibuturan ng bituka **** halang Sige gamitin mo ang bibliya-- Ipangalandakang sugo ka! Panginoong namimigay ng lupa Panginoong may-lupa namimigay Hindi sa hindi makatayo hindi makaupo maghapong nakayuko Kundi sa pulang watawat na may limang dilaw na bituin marikit na kumikinang Habang unti unti nitong nilalamon ang bawat isla bawat industriya Idagdag sa kanilang makina na may nabubulok na sistema Hanggang sa wala nang matira; Hanggang sa ang perlas Ng silanganan Ay tuluyan nang Malaspag Na parang isang puta

Continue reading...

Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan, naging aking durungawan - naroo’t buhay pa – lumilipad nang matayog ang mga saranggola ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila may alay na lumang paulit-ulit na harana, pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama, sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina. Sa isang sulok ng pinutol na puno nakasilip – ang malungkot na kuwento Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero: Tunay na marahas ang kanyang naging wakas. Pinaghinalaang droga isinuksok. Sa narinig na kaluskos sa loob ng iyong dibdib na kahoy, dinurog ang lahat ng ala-alang kinukupkop Labing-isang taon ka nang kanugnog, kakosa sa pagtulog sa isang iglap, daig pa ang binugbog Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod. Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro Kahit nilagot ng karahasan at maling akala Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla. Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo, sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno. Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang. May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan. Ang noon at ngayon ay tila magkatipan – Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran, para sa kinabukasan ng bayan. Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit At nakakulong ang mga ibong marikit Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit Hanggang Kalayaan ay ating makamit.

0

Oct 14, 2021

Oct 14, 2021 at 5:11 AM UTC

Parangal Sa Pinatay Na Gitara At Panalangin Sa Ninunong Kudyapi

Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan, naging aking durungawan - naroo’t buhay pa – lumilipad nang matayog ang mga saranggola ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila may alay na lumang paulit-ulit na harana, pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama, sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina. Sa isang sulok ng pinutol na puno nakasilip – ang malungkot na kuwento Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero: Tunay na marahas ang kanyang naging wakas. Pinaghinalaang droga isinuksok. Sa narinig na kaluskos sa loob ng iyong dibdib na kahoy, dinurog ang lahat ng ala-alang kinukupkop Labing-isang taon ka nang kanugnog, kakosa sa pagtulog sa isang iglap, daig pa ang binugbog Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod. Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro Kahit nilagot ng karahasan at maling akala Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla. Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo, sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno. Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang. May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan. Ang noon at ngayon ay tila magkatipan – Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran, para sa kinabukasan ng bayan. Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit At nakakulong ang mga ibong marikit Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit Hanggang Kalayaan ay ating makamit.

Continue reading...

Nakasadlak ngayon sa laksang dusa ang nagluluksang lungsod ng Marawi. Nasiraan kasi ng bait ang mga ulol na galit na galit kaya nila pinunit na parang damit ang bayang marikit. Palibhasa’y mga baliw sila na walang paggiliw sa aliw ng iba. Ito daw kasi ang gusto ng kanilang diyos kaya wala silang pakialam sa iyong pagpupuyos Mga putang-ina sila na wala sa ayos.

0

Nov 6, 2017

Nov 6, 2017 at 2:20 AM UTC

makabagongmakata69

Nakasadlak ngayon sa laksang dusa ang nagluluksang lungsod ng Marawi. Nasiraan kasi ng bait ang mga ulol na galit na galit kaya nila pinunit na parang damit ang bayang marikit. Palibhasa’y mga baliw sila na walang paggiliw sa aliw ng iba. Ito daw kasi ang gusto ng kanilang diyos kaya wala silang pakialam sa iyong pagpupuyos Mga putang-ina sila na wala sa ayos.

Continue reading...

kung wari mo sanang kumalag sa mga pangakong itinadhanang matibag wag mo sanang limutin itong sinag ng pag-ibig na nagbalik ng liwanag nawa'y hindi pagsisisi ang kapalit ng mga ngiting unti unting nawawaglit bumuo ka ng isang sining na marikit mula sa mga piraso kong lupaypay at gulanit ngunit hindi ako isang malaking pasanin para sa iyo hindi ako isang sumpang magdadala ng pagguho hindi maaari, hindi ito ang nararapat sa iyo maalaala mo sanang pag-ibig din ang paglayo hindi ako nakakulong, ako ang tanikala patawad, sinta, piliin mo ang lumaya

0

Sep 13, 2020

Sep 13, 2020 at 6:54 AM UTC

kung wari mo sanang kumalag sa mga pangakong itinadhanang matibag wag mo sanang limutin itong sinag ng pag-ibig na nagbalik ng liwanag nawa'y hindi pagsisisi ang kapalit ng mga ngiting unti unting nawawaglit bumuo ka ng isang sining na marikit mula sa mga piraso kong lupaypay at gulanit ngunit hindi ako isang malaking pasanin para sa iyo hindi ako isang sumpang magdadala ng pagguho hindi maaari, hindi ito ang nararapat sa iyo maalaala mo sanang pag-ibig din ang paglayo hindi ako nakakulong, ako ang tanikala patawad, sinta, piliin mo ang lumaya

Continue reading...