Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"kuliglig" poems
Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.
0
Jun 27, 2016
Jun 27, 2016 at 6:32 AM UTC
jramos
Higit Pa Sa Pag-ibig
Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.
Continue reading...
45
Tingin, tingin, sa akin mahal. Hindi mo ba tanaw? Pagibig na nagkukubli sa lilim ng aking mga mata? Tingin, tingin, puso, magtigil! Kinig, kinig, o aking paraluman. Hindi mo ba kuliglig ang tibok sa aking dibdib? Tingin, tingin, hanggang tingin na lamang ba? Hanggang kumusta't paalam na lang ba ang itutura't lalabas mula sa 'yong labing nais kong hagkan? Tingin, tingin, mahal, ako'y tingnan. Pagmamahal ko'y 'di ba aninag? Tingin, tingin, paano nga ba? Ngayo't puso mo'y tila laan na para sa iba?
0
Sep 22, 2015
Sep 22, 2015 at 8:27 PM UTC
AngelaMercado
Tingin
Tingin, tingin, sa akin mahal. Hindi mo ba tanaw? Pagibig na nagkukubli sa lilim ng aking mga mata? Tingin, tingin, puso, magtigil! Kinig, kinig, o aking paraluman. Hindi mo ba kuliglig ang tibok sa aking dibdib? Tingin, tingin, hanggang tingin na lamang ba? Hanggang kumusta't paalam na lang ba ang itutura't lalabas mula sa 'yong labing nais kong hagkan? Tingin, tingin, mahal, ako'y tingnan. Pagmamahal ko'y 'di ba aninag? Tingin, tingin, paano nga ba? Ngayo't puso mo'y tila laan na para sa iba?
Continue reading...
38
Sa ilalim ng buwan nakatitig sa kawalan Kasabay ng huni ng kuliglig sa kapaligiran Iniisip ang pangarap at kapalaran At ang bansang maparoroonan Bakas ng yapak saan paroroon? Maihahatid kaya sa tamang Panahon Sa bawat dampi ng along Mahinahon May bakas kayang maiiwan paglisan ng alon?
0
Dec 15, 2018
Dec 15, 2018 at 10:54 AM UTC
Zuie
"Full MooN"
Sa ilalim ng buwan nakatitig sa kawalan Kasabay ng huni ng kuliglig sa kapaligiran Iniisip ang pangarap at kapalaran At ang bansang maparoroonan Bakas ng yapak saan paroroon? Maihahatid kaya sa tamang Panahon Sa bawat dampi ng along Mahinahon May bakas kayang maiiwan paglisan ng alon?
Continue reading...
8
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
0
May 15, 2016
May 15, 2016 at 12:13 AM UTC
jramos
Paalaala
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
Continue reading...
59
061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.
0
Jun 10, 2017
Jun 10, 2017 at 9:23 AM UTC
psalmiseta
Parang Kailan Lang
061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.
Continue reading...
73
Huwag ka nang magalala Susubukan kong Itali sa iyong pulso Yaring munting tala 'Wari isang lobo Upang ikaw ay tumahan na Gaano ba kasakit ang iwanan? Paano ba tatakpan ang mga lamat ng puso **** nabasag? Hayaan **** ihele ka ng mga mumunting kuliglig sa parang Sa pagtulog mo Hangad ko rin Mabura ang sakit na iyong dinaranas -Tula V, Margaret Austin Go
0
Nov 20, 2014
Nov 20, 2014 at 7:14 AM UTC
margaret-austin-go
Tula V
Huwag ka nang magalala Susubukan kong Itali sa iyong pulso Yaring munting tala 'Wari isang lobo Upang ikaw ay tumahan na Gaano ba kasakit ang iwanan? Paano ba tatakpan ang mga lamat ng puso **** nabasag? Hayaan **** ihele ka ng mga mumunting kuliglig sa parang Sa pagtulog mo Hangad ko rin Mabura ang sakit na iyong dinaranas -Tula V, Margaret Austin Go
Continue reading...
16
“The purpose of life is to live it, to taste experience to the utmost, to reach out eagerly and without fear for newer and richer experience.” ― Eleanor Roosevelt May mga gabi na puno ng lumbay kung saan mapapait at puno ng lungkot ang mga ala-alang hatid nito. Madalas na hindi ka nito pinapatulog. May mga umaga naman na nagpapagunita sa mga dalita at mabibigat na salita. Minsan kahit sa init ng katanghalian ay nararamdaman mo ang matinding lamig – ang panlalamig na dulot ng takot, takot na harapin ang kawalang katiyakan ng bukas na darating. Malaya kaba’ng talaga o baka naman nakatago lang ang iyong mga tanikala? Bumabangon sa umaga’t naghahanda para pumasok sa opisina na isa ring selda. Kumakain pero walang nalalasahan, tumatawa nga pero ang totoo ay nalulungkot, nabubuhay pero talo pa ang isang bangkay pagkat walang kabuhay-buhay. Nakikipagtalik ang katawan na hindi marunong tumangkilik. Paano nga ba ang mabuhay nang wasto at hustong-husto? Yung puno ng pag-ibig at walang ligalig na sadyang matatag katulad sa isang kamalig. Nadidinig mo pa ba ang huni ng kuliglig sa ‘twing sasapit ang hapon? Ang buhay ng tao ay sadyang maligalig. Ang panaghoy ng mga walang kayang lumaban sa dagok ng malupit na kapalaran ay laging naririnig sa ‘twing kumakagat ang dilim. Hindi lang minamasdan ang mga bulaklak, kailangan mo rin itong samyuin para mo mapahalagahan. Paano mo malalaman ang lalim ng dagat kung hindi mo ito sisisirin at ano’ng saysay ng taas ng bundok kung hindi mo ito aakyatin? Hindi sapat na sabihin na s’ya ay iyong iniibig, kailangan mo rin s’yang yakapin at halikan. Ganito mo dapat na ipagdiwang ang buhay. Pero hindi ito magawa ng isang tulad mo na alipin ng takot at sama ng loob. Kailangan kumawala ka sa anino ng nakaraan at ‘wag mabuhay sa hinaharap. ‘Hwag kang makipagtalik sa multo ng nakaraan dahil hindi ka lalabasan, puro luha lang ang tiyak na papatak sa iyong mga mata. Maging makasaysayan at makabuluhan ito ang dapat na maging layunin. Kalimutan ang kabiguan at maging masigasig, yakapin sa’yong bisig ang ngayon. Hawiin ang lambong ng gabing tumatakip sa paningin sapagkat ito’y nakakabulag.
0
Nov 12, 2017
Nov 12, 2017 at 9:54 PM UTC
makabagongmakata69
HAWIIN ANG LAMBONG
“The purpose of life is to live it, to taste experience to the utmost, to reach out eagerly and without fear for newer and richer experience.” ― Eleanor Roosevelt May mga gabi na puno ng lumbay kung saan mapapait at puno ng lungkot ang mga ala-alang hatid nito. Madalas na hindi ka nito pinapatulog. May mga umaga naman na nagpapagunita sa mga dalita at mabibigat na salita. Minsan kahit sa init ng katanghalian ay nararamdaman mo ang matinding lamig – ang panlalamig na dulot ng takot, takot na harapin ang kawalang katiyakan ng bukas na darating. Malaya kaba’ng talaga o baka naman nakatago lang ang iyong mga tanikala? Bumabangon sa umaga’t naghahanda para pumasok sa opisina na isa ring selda. Kumakain pero walang nalalasahan, tumatawa nga pero ang totoo ay nalulungkot, nabubuhay pero talo pa ang isang bangkay pagkat walang kabuhay-buhay. Nakikipagtalik ang katawan na hindi marunong tumangkilik. Paano nga ba ang mabuhay nang wasto at hustong-husto? Yung puno ng pag-ibig at walang ligalig na sadyang matatag katulad sa isang kamalig. Nadidinig mo pa ba ang huni ng kuliglig sa ‘twing sasapit ang hapon? Ang buhay ng tao ay sadyang maligalig. Ang panaghoy ng mga walang kayang lumaban sa dagok ng malupit na kapalaran ay laging naririnig sa ‘twing kumakagat ang dilim. Hindi lang minamasdan ang mga bulaklak, kailangan mo rin itong samyuin para mo mapahalagahan. Paano mo malalaman ang lalim ng dagat kung hindi mo ito sisisirin at ano’ng saysay ng taas ng bundok kung hindi mo ito aakyatin? Hindi sapat na sabihin na s’ya ay iyong iniibig, kailangan mo rin s’yang yakapin at halikan. Ganito mo dapat na ipagdiwang ang buhay. Pero hindi ito magawa ng isang tulad mo na alipin ng takot at sama ng loob. Kailangan kumawala ka sa anino ng nakaraan at ‘wag mabuhay sa hinaharap. ‘Hwag kang makipagtalik sa multo ng nakaraan dahil hindi ka lalabasan, puro luha lang ang tiyak na papatak sa iyong mga mata. Maging makasaysayan at makabuluhan ito ang dapat na maging layunin. Kalimutan ang kabiguan at maging masigasig, yakapin sa’yong bisig ang ngayon. Hawiin ang lambong ng gabing tumatakip sa paningin sapagkat ito’y nakakabulag.
Continue reading...
7
082021 Mas malalim pa ang gabi Kaysa sa aking mga matang alikabok ang tinta. Ang mga kulisap at kuliglig Ay nagtatagisan ng mga boses At sabay-sabay na nakikipagtalastasan Kung kanino ba papanig Ang buwang hugis pamato sa larong kalye. Sinasabi nilang ang aming lugar ay dating liblib Noong panahon pa ng mga Hapones. Kaya’t nagbakasali akong Kaya ko silang paniwalaan Pagkat ni minsa’y hindi naman ako Nakapagpantig ng mga salitang Nakakahon sa iisang pangungusap. Natatandaan ko pa ngang Sa tuwing tumatanghod ako Sa aming bintana sa umaga’y Sabay ding magsisiingay ang nagtitinda ng taho At nambabato ng dyaryo Patungo sa aming pintuan. Si Inay ay gagayak para sa bagong balita, Habang ako’y gagayahin ang sigaw ni Manong At titikim ng paborito kong agahan at panghimagas. Habang sya’y papalapit Ay kusang malalagas Ang mga pakpak ng kanyang tsinelas At kanyang ilalapag ang papel na inilimbag daw Sa pabrika ng kanyang kaklase noon Na anak-mayaman. Sa isip ko’y nais ko sanang masiyasat rin Ang mga letrang nakatambad sa aking harapan At bigyang buhay ang mga papel At baka sakaling, Maging bihasa rin ako gaya ng iba. Kung sabagay, ang lahat naman ng aking mithiin Ay kusang maglalaho Kasabay ng aking mga panagip. Ang lahat naman ng nasisinagan ng apoy Ay maya-maya ring magpapalamon At magpapaubaya Sa kadilimang bunsod ng panahong May paulit-ulit na panimula’t katapusan. Sabagay, ang lahat nama’y Magmimistulang pandagdag lasa na lamang Sa nanlilomos na alab at nagmimitsang pagpapaalam. Naubos na ang bawat pahina Ngunit di ko man lamang nagawang simulan Ang pangangalap kung nasaan na ba si Itay. Saan nga ba ang aming magiging tagpuan? Saan at kailan nga ba ang hangin Ang mismong sasabay sa aking paghikbi nang walang katapusan?
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 7:23 AM UTC
psalmiseta
Pamaypay
082021 Mas malalim pa ang gabi Kaysa sa aking mga matang alikabok ang tinta. Ang mga kulisap at kuliglig Ay nagtatagisan ng mga boses At sabay-sabay na nakikipagtalastasan Kung kanino ba papanig Ang buwang hugis pamato sa larong kalye. Sinasabi nilang ang aming lugar ay dating liblib Noong panahon pa ng mga Hapones. Kaya’t nagbakasali akong Kaya ko silang paniwalaan Pagkat ni minsa’y hindi naman ako Nakapagpantig ng mga salitang Nakakahon sa iisang pangungusap. Natatandaan ko pa ngang Sa tuwing tumatanghod ako Sa aming bintana sa umaga’y Sabay ding magsisiingay ang nagtitinda ng taho At nambabato ng dyaryo Patungo sa aming pintuan. Si Inay ay gagayak para sa bagong balita, Habang ako’y gagayahin ang sigaw ni Manong At titikim ng paborito kong agahan at panghimagas. Habang sya’y papalapit Ay kusang malalagas Ang mga pakpak ng kanyang tsinelas At kanyang ilalapag ang papel na inilimbag daw Sa pabrika ng kanyang kaklase noon Na anak-mayaman. Sa isip ko’y nais ko sanang masiyasat rin Ang mga letrang nakatambad sa aking harapan At bigyang buhay ang mga papel At baka sakaling, Maging bihasa rin ako gaya ng iba. Kung sabagay, ang lahat naman ng aking mithiin Ay kusang maglalaho Kasabay ng aking mga panagip. Ang lahat naman ng nasisinagan ng apoy Ay maya-maya ring magpapalamon At magpapaubaya Sa kadilimang bunsod ng panahong May paulit-ulit na panimula’t katapusan. Sabagay, ang lahat nama’y Magmimistulang pandagdag lasa na lamang Sa nanlilomos na alab at nagmimitsang pagpapaalam. Naubos na ang bawat pahina Ngunit di ko man lamang nagawang simulan Ang pangangalap kung nasaan na ba si Itay. Saan nga ba ang aming magiging tagpuan? Saan at kailan nga ba ang hangin Ang mismong sasabay sa aking paghikbi nang walang katapusan?
Continue reading...
52
Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ang naging pampakalma. Bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa ay seryoso. Walang pagkukubli ang puso Ang hindi mapirming mga yapak ay katumbas ng pagkasabik sa’yong yakap. Gabi, muli akong tumingala Walang palya ang ihambing ka sa mga tala. Kinukwento sa’kin ng mga kuliglig kung paano tatahakin ang ‘yong pag-ibig. Hindi ko kabisado; ‘Di alam kung pa’no babagtasin ang dagat na ito. Wari nila’y diyan matatagpuan ang pagmamahal mo ngunit, paano? Sinasamahan akong maglakbay ng inggit at takot Hindi madaling pamamangka ang sa aki’y bumabalot. Ang bigat ng pag-aalala ang maaaring magpalubog at malunod sa luha at panaghoy. Paano mapapanatili ang ningas ng apoy? Ano’ng solusyon sa pagkabahala upang magpatuloy? Hanggang sa itulak ako ng sapat na panahon. Muling humakbang ang hindi mapirming mga paa Humina panandalian ang ihip ng hangin Marahan ang pagkulbit ng mga buhangin. Matapang kong nilisan ang pampang Lakas ng loob, isang bangka’t panagwan Sabay naming idinawdaw ang aming mga sarili sa karagatan. Hayagang ibinubulalas ng langit na ako’y maging handa Malayo na ako sa pampang ngunit tanaw ko pa rin ang kaba. Ang pagkulog ay nagsimula na. Biglang pumatak ang ulan ng pagbabanta Dinig ko ang bulungan ng mga isda. Sambit nila’y masasayang ang pagbabakasakali Hantungan ng pakikipagsapalara’y wala. Galit na sumasayaw ang alon Ang kidlat ng kawalan ng pag-asa’y sa aki’y humahabol Pataas nang pataas ang sumasalubong na alon. Ang ‘di mawalang pagdududa ay nakikipag-unahan Umaakyat ang mga tanong sa’king isipan Kailan ko ba matatagpuan? Sabik na akong salubungin ang pag-ibig mo… … ang pag-ibig **** nasaan? Subalit, naghintay ako; Walang humpay ang paghampas ng mga alon Hindi natatapos ang pagtaas. Bawat pulgadang nadadagdag ay ang mga sagot sa’king katanungan At bigla ang pagtaob; Tama ang bilin ng mga kuliglig Ito nga ang natatangi **** pag-ibig Mapanghamon; ngunit presko sa pakiramdam. Ang sarap palang makamit ang matagal mo nang inaasam Pipiliin ko ritong manatili hanggang ako ri’y iyong matagpuan papagingdapatin **** ako rito’y manahan ‘pagkat kahit sa daluyong, kalmado akong magsasagwan. Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ay naging pampakalma. Seryoso ang bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa. Walang pagkukubli ang aking puso ‘pagkat dito pa lang sinta, mahal na kita.
0
May 3, 2020
May 3, 2020 at 1:03 AM UTC
christienlorenz
Daluyong
Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ang naging pampakalma. Bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa ay seryoso. Walang pagkukubli ang puso Ang hindi mapirming mga yapak ay katumbas ng pagkasabik sa’yong yakap. Gabi, muli akong tumingala Walang palya ang ihambing ka sa mga tala. Kinukwento sa’kin ng mga kuliglig kung paano tatahakin ang ‘yong pag-ibig. Hindi ko kabisado; ‘Di alam kung pa’no babagtasin ang dagat na ito. Wari nila’y diyan matatagpuan ang pagmamahal mo ngunit, paano? Sinasamahan akong maglakbay ng inggit at takot Hindi madaling pamamangka ang sa aki’y bumabalot. Ang bigat ng pag-aalala ang maaaring magpalubog at malunod sa luha at panaghoy. Paano mapapanatili ang ningas ng apoy? Ano’ng solusyon sa pagkabahala upang magpatuloy? Hanggang sa itulak ako ng sapat na panahon. Muling humakbang ang hindi mapirming mga paa Humina panandalian ang ihip ng hangin Marahan ang pagkulbit ng mga buhangin. Matapang kong nilisan ang pampang Lakas ng loob, isang bangka’t panagwan Sabay naming idinawdaw ang aming mga sarili sa karagatan. Hayagang ibinubulalas ng langit na ako’y maging handa Malayo na ako sa pampang ngunit tanaw ko pa rin ang kaba. Ang pagkulog ay nagsimula na. Biglang pumatak ang ulan ng pagbabanta Dinig ko ang bulungan ng mga isda. Sambit nila’y masasayang ang pagbabakasakali Hantungan ng pakikipagsapalara’y wala. Galit na sumasayaw ang alon Ang kidlat ng kawalan ng pag-asa’y sa aki’y humahabol Pataas nang pataas ang sumasalubong na alon. Ang ‘di mawalang pagdududa ay nakikipag-unahan Umaakyat ang mga tanong sa’king isipan Kailan ko ba matatagpuan? Sabik na akong salubungin ang pag-ibig mo… … ang pag-ibig **** nasaan? Subalit, naghintay ako; Walang humpay ang paghampas ng mga alon Hindi natatapos ang pagtaas. Bawat pulgadang nadadagdag ay ang mga sagot sa’king katanungan At bigla ang pagtaob; Tama ang bilin ng mga kuliglig Ito nga ang natatangi **** pag-ibig Mapanghamon; ngunit presko sa pakiramdam. Ang sarap palang makamit ang matagal mo nang inaasam Pipiliin ko ritong manatili hanggang ako ri’y iyong matagpuan papagingdapatin **** ako rito’y manahan ‘pagkat kahit sa daluyong, kalmado akong magsasagwan. Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ay naging pampakalma. Seryoso ang bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa. Walang pagkukubli ang aking puso ‘pagkat dito pa lang sinta, mahal na kita.
Continue reading...
65
Pabulusok na ang ginintuang hari sa dulong kanluran. rumuronda na ang mga paniki, nakadapo na ang mga ibon. tumitili ang mga kuliglig kasabay ng walang patid na sagutan ng mga palaka. ang mga butiki naman ay humahalik na sa lupa. malamig na hangin ang madaramang sumisipol sa pandinig at pumupukol ng mumunting alikabok upang ipaalam ang malambing nitong dampi. maya-maya lang ay sisibol na ang nagkikintabang kurap ng mga mumunting kulisap sa kalangitan upang ito'y ilawan hanggang umaga.
0
Aug 16, 2020
Aug 16, 2020 at 6:43 AM UTC
kulapu
Dapithapon Sa Mata ng Isipan
Pabulusok na ang ginintuang hari sa dulong kanluran. rumuronda na ang mga paniki, nakadapo na ang mga ibon. tumitili ang mga kuliglig kasabay ng walang patid na sagutan ng mga palaka. ang mga butiki naman ay humahalik na sa lupa. malamig na hangin ang madaramang sumisipol sa pandinig at pumupukol ng mumunting alikabok upang ipaalam ang malambing nitong dampi. maya-maya lang ay sisibol na ang nagkikintabang kurap ng mga mumunting kulisap sa kalangitan upang ito'y ilawan hanggang umaga.
Continue reading...
19
Minsan ay katahimikan ang sagot Sa kamatayan Sa pagkakasakit Sa away pamilya Magtimpi Subukan **** maging gabi Puno ng ilaw ng buwan Puno ng lumbay ng kuliglig Gagawa Ang Diyos ng paraan At Ang gabi ay magiging bagong umaga Sinasayawan ng bulaklak ng buhay Binubuhay Ang matatabang gulay Maghintay lang ng sandali At maibubukas mo rin ang iyong bibig At aagos mula sa iyong looban Kung ano ang dapat sabihin Kung ano ang tamang sabihin
0
Sep 22, 2021
Sep 22, 2021 at 4:08 AM UTC
levrosario
Katahimikan
Minsan ay katahimikan ang sagot Sa kamatayan Sa pagkakasakit Sa away pamilya Magtimpi Subukan **** maging gabi Puno ng ilaw ng buwan Puno ng lumbay ng kuliglig Gagawa Ang Diyos ng paraan At Ang gabi ay magiging bagong umaga Sinasayawan ng bulaklak ng buhay Binubuhay Ang matatabang gulay Maghintay lang ng sandali At maibubukas mo rin ang iyong bibig At aagos mula sa iyong looban Kung ano ang dapat sabihin Kung ano ang tamang sabihin
Continue reading...
17
bukal na buhay, dalisay, malamig agos ng pag-ibig ni Mariang Makiling mula sa kanyang dibdib duyan ni Rana nagpapatulog kay Troides ipinaghehele si Buot sa harana nina Balikasyaw at Tariktik pook-sayawan ng mga bayawak tuwing konsiyerto ng mga paagang at mga kuliglig ninuno ng Lawa ina ng kapa-kapa ama ni Strongylodon kapatid ng tibig at lipa among tunay ng kawayang-tinik uway, gugo, saging na pula Aristolochia Kagalang-galang kay El Niño kinakanti-kanti ni La Niña paliguan ng mamang hubo labahan ng aling maganda naglalaro ang batang takot sa engkanto – bingwit, tampisaw, lukso sa mga bato subalit ang polusyon – tahimik na namamaybay isang almuranin – mabalasik ang kamandag nakalalason, nakamamatay sapagkat mga tao’y nagbubulag-bulagan, bulag.
0
Aug 3, 2019
Aug 3, 2019 at 10:46 PM UTC
JunLit
Molawin
bukal na buhay, dalisay, malamig agos ng pag-ibig ni Mariang Makiling mula sa kanyang dibdib duyan ni Rana nagpapatulog kay Troides ipinaghehele si Buot sa harana nina Balikasyaw at Tariktik pook-sayawan ng mga bayawak tuwing konsiyerto ng mga paagang at mga kuliglig ninuno ng Lawa ina ng kapa-kapa ama ni Strongylodon kapatid ng tibig at lipa among tunay ng kawayang-tinik uway, gugo, saging na pula Aristolochia Kagalang-galang kay El Niño kinakanti-kanti ni La Niña paliguan ng mamang hubo labahan ng aling maganda naglalaro ang batang takot sa engkanto – bingwit, tampisaw, lukso sa mga bato subalit ang polusyon – tahimik na namamaybay isang almuranin – mabalasik ang kamandag nakalalason, nakamamatay sapagkat mga tao’y nagbubulag-bulagan, bulag.
Continue reading...
36
Gabing mahangin at malamig Kasama ay mga huni ng kuliglig Habang naka tingala sa langit Ikaw ang nasa isip Pano kung ikaw nga? Pano kung hinde? Pano kung masaktan? Pano kung male? Ang daming katanungan Parang paslit sa ka kulitan Pero ano ngaba ang patutunguhan Kung hindi ko susubukan Alam ko naman ang kalalabasan Istoryang alam ko ang kahihinatnan Istoryang naka ukit na bago ko pa Isulat at pag isipan Sadyang kay layo ng pagitan Parang lupa at kalangitan Ninanais na makamtan Sadya nga bang suntok sa buwan.
0
Jan 10, 2019
Jan 10, 2019 at 6:26 AM UTC
Pridymouse
Suntok sa buwan
Gabing mahangin at malamig Kasama ay mga huni ng kuliglig Habang naka tingala sa langit Ikaw ang nasa isip Pano kung ikaw nga? Pano kung hinde? Pano kung masaktan? Pano kung male? Ang daming katanungan Parang paslit sa ka kulitan Pero ano ngaba ang patutunguhan Kung hindi ko susubukan Alam ko naman ang kalalabasan Istoryang alam ko ang kahihinatnan Istoryang naka ukit na bago ko pa Isulat at pag isipan Sadyang kay layo ng pagitan Parang lupa at kalangitan Ninanais na makamtan Sadya nga bang suntok sa buwan.
Continue reading...
20
sa paglubog ng araw ay nakatakda ang pagsikat ng buwan magniningning ang mga bituin huhuni ang may sanlibong kuliglig maririnig ang daing ng nagdadalamhati "magandang gabi, buwan." nakabibingi ang katahimikan walang tugon subalit tiyak na may nakikinig madilim ngunit siguradong may nagmamasid iihip ang malamig na amihan sa pagsambit ng mga panaghoy, bubuhos ang ulan mula sa mga mata hihiyaw sa galit at hapis ang nagtitimpi titigil ang mga kuliglig mag-iibayo ang katahimikan patuloy na lalagaslas ang ilog sa 'di kalayuan, kasabay ng rumaragasang damdamin bababa ang buwan mula sa langit mahuhulog ang mga tala ako'y mababalot ng hiwaga
0
Apr 21, 2020
Apr 21, 2020 at 8:57 PM UTC
moonymonay
takipsilim
sa paglubog ng araw ay nakatakda ang pagsikat ng buwan magniningning ang mga bituin huhuni ang may sanlibong kuliglig maririnig ang daing ng nagdadalamhati "magandang gabi, buwan." nakabibingi ang katahimikan walang tugon subalit tiyak na may nakikinig madilim ngunit siguradong may nagmamasid iihip ang malamig na amihan sa pagsambit ng mga panaghoy, bubuhos ang ulan mula sa mga mata hihiyaw sa galit at hapis ang nagtitimpi titigil ang mga kuliglig mag-iibayo ang katahimikan patuloy na lalagaslas ang ilog sa 'di kalayuan, kasabay ng rumaragasang damdamin bababa ang buwan mula sa langit mahuhulog ang mga tala ako'y mababalot ng hiwaga
Continue reading...
19
Oh buwan, Napakaliwanag- Nagtatanglaw sa kadiliman, Kasabay mo ang mga bituin, Tila isang mga pangarap— Kumikislap, Ngumingiti, nanghahalina; Oh Buwan, Napakaliwanag— Ikaw ay kakaiba, Tinutugtugan ka ng gabi Isang musikang kinakanta ng mga kuliglig; Ang sarap matulog sa iyong mga braso Liwanag na mula sa iyo Ay tila kinukumutan ang kabuuan ko.
0
Aug 19, 2019
Aug 19, 2019 at 3:31 AM UTC
wizmorrison
BUWAN
Oh buwan, Napakaliwanag- Nagtatanglaw sa kadiliman, Kasabay mo ang mga bituin, Tila isang mga pangarap— Kumikislap, Ngumingiti, nanghahalina; Oh Buwan, Napakaliwanag— Ikaw ay kakaiba, Tinutugtugan ka ng gabi Isang musikang kinakanta ng mga kuliglig; Ang sarap matulog sa iyong mga braso Liwanag na mula sa iyo Ay tila kinukumutan ang kabuuan ko.
Continue reading...
15