Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"katas" poems
Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, may pangangailangang kinukuha sa hamog ng umaga, sa lupang kakarampot, at sa katas ng ibang ugat ng ibang halaman. Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, nananahimik na namumuhay sa anino ng tunay na sibol ng kalikasan. Ano ang aking silbi kung ang langit na nais kong marating ay hanggang talampakan lamang ng tao? Ano ang aking silbi? Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, mabubuhay ng walang halaga, mawawala ng walang sinasambit.
0
Jan 28, 2015
Jan 28, 2015 at 3:59 AM UTC
ligaw na damo
Paglalakbay Nag-iisa, iniwan ng diwang naglakbay patungo sa lugar ng kawalan Naiinip, suya na magmasid Sa paligid na pawang wala namang pinagpalit. Kausap ang sarili,nakikibalita. Baka sakaling may bagong malata. Subalit naaagnas at walang katas. Tuyo, upos at butas butas. Humaplos baka sakaling may madama Nakinig baka sakaling may maulinigan Ngumanga baka sakaling may matikman Na kaunting ligaya ng pawang mailap Napukaw sa manhid na paligid Nakinig sa saliw at lira Ng katahimikan Lumasap ng malamyang putahe Napalasap sa walang buhay na kalagaya
0
Jul 2, 2015
Jul 2, 2015 at 12:17 PM UTC
Paglalakbay (Adventure)
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
0
Mar 18, 2018
Mar 18, 2018 at 12:31 AM UTC
Liwanag at Pag-asa (a reverse poetry)
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
Continue reading...
55
Hindi ang dalawang katawang lupa ang Nagniniig, nagsasanib ngayong gabi. Tangay ng Daluyong na pumapaindayog sa bawat Paghagod, pagkumpas sa ritmo at ritwal Ng pagsamba sa dambana ng laman, Katas at dahas ng magdamag, sabay Tayong lumalaya sa hangganan ng Pag-ibig ng mortal nating katawan. Hindi ang pag-ungol o ang malalim Na pagbaon ng mga kuko sa talim Ng bawat lihim ng silid na ito ang Hahadlang sa atin patungo sa wagas na Pag-ibig. Pakatandaan mo, lilipas ang Alindog at handog na kagandahan ng Katawang lupang kusang bumabalik, Humahalik sa paanan ni Kamatayan, Ngunit hindi kailanman ang wagas Na katotohanang sa gabing ito, hindi Ang dalawang katawang lupa ang Nagniniig, nagsasanib, kundi tayo, Bilang mga kaluluwa.
0
Sep 17, 2013
Sep 17, 2013 at 1:21 PM UTC
Talik
Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.
0
May 28, 2021
May 28, 2021 at 3:19 AM UTC
Dextrose
Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.
Continue reading...
34
Sintas Man Ay Kalas Luma Na At Pigtas Sapatos At Medyas Dibaleng May Pintas Kamisetang Butas At Maong Na Kupas Pigtal Na Tsinelas Hindi Pa Parehas Tinotonong Kwerdas karakrus ang kwintas sa sugal ay utas pati pato hulas bahala na bukas tawagin mang takas hihiram ng lakas tatagay ng wagas nalango sa wakas kamay lang may hugas bahid, patak, tagas palay naging bigas kahapon ay bakas sing-linaw ng habas nahinog ang prutas ngunit di pinitas bagsak mula taas sabik na pumatas kahit pa lumabas tinatagong Katas Tinukso Ng Ahas Yinapos Ang Angas Kinapos Sa Alas Nilukso Yung Dahas Natisod, Nadulas Kasi Nga Nangahas Kung Dati Minalas Nadapang May Bangas Babangong Matikas Sa Mali iiwas panata kong tagos dalangin ay lubos payak man ang lapis yakap Di Pa labis sugat na may hapis ginamot ng kapis Tila Tala Lihis Kutitap Sa Bilis Araw May Silahis kidlat ang hagibis mukha na manipis nagpalit ng bihis hahakbang sa libis Layon Ay Malinis Patama Ay Daplis Ngunit May Hinagpis Pinawi Ng Haplos Animan na agos Timplang Nalamukos Animo Ay Musmos Siglang Dinaraos Biyaya Ay Puspos !!!
0
Jan 13, 2022
Jan 13, 2022 at 1:28 PM UTC
"payak na yakap"
tulak ng bibig, kabig ng dibdib damdaming ikinukulong itinanim ang punla diniligan ng mga mapagbalatkayong salita namulaklak, namunga tulak ng bibig, kabig ng dibdib iyong pinitas ang bunga kinagat, nilunok ang dagta at katas muling itinanim ang buto diniligan, namulaklak, namunga tulak ng bibig, kabig ng dibdib ang hardin ay naging gubat, mapanglaw na kakahuyan kung saan lahat ay nawawala nilalamon ng lupa, pinipiga ang katawan iniluluwa ang kaluluwa tulak ng bibig, kabig ng dibdib bumuhos ang malakas na ulan dumagundong ang kulog gumuhit ang kidlat sa langit, tumama sumiklab ang apoy, kumalat abo na lamang ang natira
0
Dec 18, 2020
Dec 18, 2020 at 8:28 AM UTC
tulak ng bibig, kabig ng dibdib
Magising ka sa ganda ng umaga ba Pero babe, mas maganda ka parin, Tara kain gud tayo, kainin ko yang ngabil mo at inumin ko katas mo, At kung gutom ka rin, pwede mo man kainin tung pandesal ko, kung gusto mo samahan mo na rin konti ng bear brand ko, Labas tayo mamaya, ang kinis ng ulap pero mas kinis man kamay mo babe oy, Gusto ko tikman talaga ba yung mala marshmallow mo gung kutis, Pero, hintay muna tayo ha hindi paman gud lunch, Pag alas dose na ay pwede na kita kainin ay este pwede na tayo kumain, Ano gusto mo kainin? Yung mga egg meal o yung akin? San rin tayo magkain? Sa lamesa or sa bed natin? Mahirap man mag pili babe oy Gusto ko sa sala pero bad man gud ba, Di man gud yan tinuro nila mama Dapat man daw na kainin kita sa lamesa, Baka gusto mo dessert? Busog ka na ba babe? Baka pwede na tanggalin yang skirt? Naka feel pa kasi ako ng crave, Kain tayo ng pina sosyal-sosyal sa dinner Yung may pa wine-wine tayo, Yan lang gud kailangan natin Basta bukas ha ikaw naman ang cleaner.
0
Sep 6, 2018
Sep 6, 2018 at 10:56 PM UTC
Course Meal
Bruno           he trims a Cuban cigar and places it in his anti-authoritarian orifice: Foreshadowing the mysteries of life brings the succulent cauldrons of mystical salaciousness to a boiling ardor.  I’ll entice the myriad realms of your enchantress and wring the moisture out of your femininity.  I’ve got a cat of nine tails in my hands- I dare you to stroke me, you sassy *****  just so you may know my obeisant oblations orchestrations.  No other woman moves me like the feral ***** you employ.        Caspian   Choreographed katas supplement his beast. He’s adamant and masculine, and plucks the strings of his guitar in anticipation of your ****** harmonies.  Pounce firmly on his erotica erectile like the black panther of his lust’s rebellion.  Caress the protuberance of his virility- mount his exsertion- hair on hair- wanton on wayward- peal him slowly with your agile ictus- he’s ambrosia and honey- extort the fecundity out of him and give it back like a fertile libation. Roland He’s like a Mayan calendar.  Excruciatingly exacerbating, imperturbably tenacious.  He’ll draw the sport out of you and make you bounce like a cowgirl on a bronco.  Only to buck you off and leave you in the dust like a flaccid martyr on the ground he tramples.  You’ll reminisce his wily gate where ever you tread, and ****** yourself at the thought of his machismo machinations as you rode his determinism.   Sol His exotic lightning vaunts in the celestial canopy.  The blood of new world wizardry, he seduces from the apex axis of his citadel pinnacle.  His warrior heights ooze with the psychic clarity of zoomorphic demagoguery’s rebellion and make the knight groan with exigency.  The weight of his words, the upward convection of  their accessional draws sweat and *** from your extant.  He can sense your arousal from miles away and seduces your mind like a torrential deluge. Richthofen He is manumission, no more the faded vision of  body incarnates ghosts.  He writes of the enrapturing mesmeric-ness of its inebriation to tantalize his wanton decadent blatancy’s flagrant.  Impetus intrigue and intuitional verve become sensual currency.  He’s the lounging lion, the puissant God, the edifice ******** of pornographic wit.  The incongruous incognito with no moniker.  Seduced by your poet he would romance the *** out of you and leave you enraptured with your own anonymity at the edge of the new world freeway.
0
Oct 18, 2019
Oct 18, 2019 at 11:40 AM UTC
Printemps des Hommes
Bruno           he trims a Cuban cigar and places it in his anti-authoritarian orifice: Foreshadowing the mysteries of life brings the succulent cauldrons of mystical salaciousness to a boiling ardor.  I’ll entice the myriad realms of your enchantress and wring the moisture out of your femininity.  I’ve got a cat of nine tails in my hands- I dare you to stroke me, you sassy *****  just so you may know my obeisant oblations orchestrations.  No other woman moves me like the feral ***** you employ.        Caspian   Choreographed katas supplement his beast. He’s adamant and masculine, and plucks the strings of his guitar in anticipation of your ****** harmonies.  Pounce firmly on his erotica erectile like the black panther of his lust’s rebellion.  Caress the protuberance of his virility- mount his exsertion- hair on hair- wanton on wayward- peal him slowly with your agile ictus- he’s ambrosia and honey- extort the fecundity out of him and give it back like a fertile libation. Roland He’s like a Mayan calendar.  Excruciatingly exacerbating, imperturbably tenacious.  He’ll draw the sport out of you and make you bounce like a cowgirl on a bronco.  Only to buck you off and leave you in the dust like a flaccid martyr on the ground he tramples.  You’ll reminisce his wily gate where ever you tread, and ****** yourself at the thought of his machismo machinations as you rode his determinism.   Sol His exotic lightning vaunts in the celestial canopy.  The blood of new world wizardry, he seduces from the apex axis of his citadel pinnacle.  His warrior heights ooze with the psychic clarity of zoomorphic demagoguery’s rebellion and make the knight groan with exigency.  The weight of his words, the upward convection of  their accessional draws sweat and *** from your extant.  He can sense your arousal from miles away and seduces your mind like a torrential deluge. Richthofen He is manumission, no more the faded vision of  body incarnates ghosts.  He writes of the enrapturing mesmeric-ness of its inebriation to tantalize his wanton decadent blatancy’s flagrant.  Impetus intrigue and intuitional verve become sensual currency.  He’s the lounging lion, the puissant God, the edifice ******** of pornographic wit.  The incongruous incognito with no moniker.  Seduced by your poet he would romance the *** out of you and leave you enraptured with your own anonymity at the edge of the new world freeway.
Continue reading...
12
Bruno           he trims a Cuban cigar and places it in his anti-authoritarian orifice: Foreshadowing the mysteries of life brings the succulent cauldrons of mystical salaciousness to a boiling ardor.  I’ll entice the myriad realms of your enchantress and wring the moisture out of your femininity.  I’ve got a cat of nine tails in my hands- I dare you to stroke me, you sassy *****  just so you may know my obeisant oblations orchestrations.  No other woman moves me like the feral ***** you employ.        Caspian   Choreographed katas supplement his beast. He’s adamant and masculine, and plucks the strings of his guitar in anticipation of your ****** harmonies.  Pounce firmly on his erotica erectile like the black panther of his lust’s rebellion.  Caress the protuberance of his virility- mount his exsertion- hair on hair- wanton on wayward- peal him slowly with your agile ictus- he’s ambrosia and honey- extort the fecundity out of him and give it back like a fertile libation. Roland He’s like a Mayan calendar.  Excruciatingly exacerbating, imperturbably tenacious.  He’ll draw the sport out of you and make you bounce like a cowgirl on a bronco.  Only to buck you off and leave you in the dust like a flaccid martyr on the ground he tramples.  You’ll reminisce his wily gate where ever you tread, and ****** yourself at the thought of his machismo machinations as you rode his determinism.   Sol His exotic lightning vaunts in the celestial canopy.  The blood of new world wizardry, he seduces from the apex axis of his citadel pinnacle.  His warrior heights ooze with the psychic clarity of zoomorphic demagoguery’s rebellion and make the knight groan with exigency.  The weight of his words, the upward convection of  their accessional draws sweat and *** from your extant.  He can sense your arousal from miles away and seduces your mind like a torrential deluge. Richthofen He is manumission, no more the faded vision of  body incarnates ghosts.  He writes of the enrapturing mesmeric-ness of its inebriation to tantalize his wanton decadent blatancy’s flagrant.  Impetus intrigue and intuitional verve become sensual currency.  He’s the lounging lion, the puissant God, the edifice ******** of pornographic wit.  The incongruous incognito with no moniker.  Seduced by your poet he would romance the *** out of you and leave you enraptured with your own anonymity at the edge of the new world freeway.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:51 PM UTC
Printemps des Hommes
Bruno           he trims a Cuban cigar and places it in his anti-authoritarian orifice: Foreshadowing the mysteries of life brings the succulent cauldrons of mystical salaciousness to a boiling ardor.  I’ll entice the myriad realms of your enchantress and wring the moisture out of your femininity.  I’ve got a cat of nine tails in my hands- I dare you to stroke me, you sassy *****  just so you may know my obeisant oblations orchestrations.  No other woman moves me like the feral ***** you employ.        Caspian   Choreographed katas supplement his beast. He’s adamant and masculine, and plucks the strings of his guitar in anticipation of your ****** harmonies.  Pounce firmly on his erotica erectile like the black panther of his lust’s rebellion.  Caress the protuberance of his virility- mount his exsertion- hair on hair- wanton on wayward- peal him slowly with your agile ictus- he’s ambrosia and honey- extort the fecundity out of him and give it back like a fertile libation. Roland He’s like a Mayan calendar.  Excruciatingly exacerbating, imperturbably tenacious.  He’ll draw the sport out of you and make you bounce like a cowgirl on a bronco.  Only to buck you off and leave you in the dust like a flaccid martyr on the ground he tramples.  You’ll reminisce his wily gate where ever you tread, and ****** yourself at the thought of his machismo machinations as you rode his determinism.   Sol His exotic lightning vaunts in the celestial canopy.  The blood of new world wizardry, he seduces from the apex axis of his citadel pinnacle.  His warrior heights ooze with the psychic clarity of zoomorphic demagoguery’s rebellion and make the knight groan with exigency.  The weight of his words, the upward convection of  their accessional draws sweat and *** from your extant.  He can sense your arousal from miles away and seduces your mind like a torrential deluge. Richthofen He is manumission, no more the faded vision of  body incarnates ghosts.  He writes of the enrapturing mesmeric-ness of its inebriation to tantalize his wanton decadent blatancy’s flagrant.  Impetus intrigue and intuitional verve become sensual currency.  He’s the lounging lion, the puissant God, the edifice ******** of pornographic wit.  The incongruous incognito with no moniker.  Seduced by your poet he would romance the *** out of you and leave you enraptured with your own anonymity at the edge of the new world freeway.
Continue reading...
12
Sa pag lubog ng araw, Nakatutok ang mga mata sa abot-tanaw. Sa pagsilip ng mga bituin Sa kalangitang dumidilim At paghaplos ng malamig na hangin Sa basang pisngi At tuyong labi Unti-unting nakakain ng masalimuot na nakaraan ang matamis sanang kinabukasan. Ngunit sa pagpahid Ng katas ng nawalang pag-asa Ay bagong kislap Sa aking mga mata Muling tatanaw, Ngunit ngayo'y Sa pagsikat ng araw.
0
Mar 12, 2020
Mar 12, 2020 at 10:18 AM UTC
Tingala