"katas" poems
Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo,
may pangangailangang kinukuha sa hamog ng umaga,
sa lupang kakarampot, at sa katas ng ibang ugat ng ibang halaman.
Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo,
nananahimik na namumuhay sa anino ng tunay na sibol
ng kalikasan. Ano ang aking silbi kung ang langit na nais kong marating ay hanggang talampakan lamang ng tao?
Ano ang aking silbi?
Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo,
mabubuhay ng walang halaga,
mawawala ng walang sinasambit.
Jan 28, 2015
Jan 28, 2015 at 3:59 AM UTC
Paglalakbay
Nag-iisa, iniwan ng diwang naglakbay
patungo sa lugar ng kawalan
Naiinip, suya na magmasid
Sa paligid na pawang wala namang pinagpalit.
Kausap ang sarili,nakikibalita.
Baka sakaling may bagong malata.
Subalit naaagnas at walang katas.
Tuyo, upos at butas butas.
Humaplos baka sakaling may madama
Nakinig baka sakaling may maulinigan
Ngumanga baka sakaling may matikman
Na kaunting ligaya ng pawang mailap
Napukaw sa manhid na paligid
Nakinig sa saliw at lira Ng katahimikan
Lumasap ng malamyang putahe
Napalasap sa walang buhay na kalagaya
Jul 2, 2015
Jul 2, 2015 at 12:17 PM UTC
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay.
Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan.
Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw.
Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi.
Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim.
Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan.
Inakala **** madali.
Hindi pala.
Kailangan **** suungin ang init.
Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan.
Inakala mng magaan.
Hindi pala.
Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa.
Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na.
Nagawa mo pa ring makaalpas.
Ilang beses ka na ba dapat na sumuko?
Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo?
Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo?
Kaya mo pa ba?
Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan.
Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige.
Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi.
Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan.
Isipin mo sila!
Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila.
Ikaw ang kanilang tinitingala.
Magpatuloy ka sa pagngiti.
Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating.
Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila.
Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan.
Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan.
Balang araw ay magtatagumpay ka!
Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba.
Pagsisikap.
Pagtitiis.
Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila.
Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa.
Magtiwala ka!
Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap.
Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap.
Alam naming kaya mo!
Sa iyo uusbong ang mga batikan.
Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat.
Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino.
Alam naming kaya mo!
Magtiwala ka sa kakayahan mo.
Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito.
Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento.
Nasa iyo ang aming papuri.
Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal.
Ang laban mo ay laban naming lahat.
Kayanin mo.
Kakayanin mo!
Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga.
#IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
Mar 18, 2018
Mar 18, 2018 at 12:31 AM UTC
Hindi ang dalawang katawang lupa ang
Nagniniig, nagsasanib ngayong gabi. Tangay ng
Daluyong na pumapaindayog sa bawat
Paghagod, pagkumpas sa ritmo at ritwal
Ng pagsamba sa dambana ng laman,
Katas at dahas ng magdamag, sabay
Tayong lumalaya sa hangganan ng
Pag-ibig ng mortal nating katawan.
Hindi ang pag-ungol o ang malalim
Na pagbaon ng mga kuko sa talim
Ng bawat lihim ng silid na ito ang
Hahadlang sa atin patungo sa wagas na
Pag-ibig. Pakatandaan mo, lilipas ang
Alindog at handog na kagandahan ng
Katawang lupang kusang bumabalik,
Humahalik sa paanan ni Kamatayan,
Ngunit hindi kailanman ang wagas
Na katotohanang sa gabing ito, hindi
Ang dalawang katawang lupa ang
Nagniniig, nagsasanib, kundi tayo,
Bilang mga kaluluwa.
Sep 17, 2013
Sep 17, 2013 at 1:21 PM UTC
Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin,
Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin.
Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis.
At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis.
Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya
Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga?
Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero
Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla.
Sinisipat ang mga bulsang walang laman,
Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan.
May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig.
Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit.
Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y
Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa.
Sila sana ang pinakamakapangyarihan
Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan.
Sila sana ang pinapalakpakan,
Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan.
Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema.
Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din.
Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba
At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila.
Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag,
Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat
Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita.
Ano nga ba ang laban nila?
Ano nga ba ang tagumpay na maituturing
Sa labang tanong din ang katapusan?
Samu't saring lahi na may iisang kalaban
Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan?
May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan.
May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang.
Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin,
Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.
May 28, 2021
May 28, 2021 at 3:19 AM UTC
Sintas Man Ay Kalas
Luma Na At Pigtas
Sapatos At Medyas
Dibaleng May Pintas
Kamisetang Butas
At Maong Na Kupas
Pigtal Na Tsinelas
Hindi Pa Parehas
Tinotonong Kwerdas
karakrus ang kwintas
sa sugal ay utas
pati pato hulas
bahala na bukas
tawagin mang takas
hihiram ng lakas
tatagay ng wagas
nalango sa wakas
kamay lang may hugas
bahid, patak, tagas
palay naging bigas
kahapon ay bakas
sing-linaw ng habas
nahinog ang prutas
ngunit di pinitas
bagsak mula taas
sabik na pumatas
kahit pa lumabas
tinatagong Katas
Tinukso Ng Ahas
Yinapos Ang Angas
Kinapos Sa Alas
Nilukso Yung Dahas
Natisod, Nadulas
Kasi Nga Nangahas
Kung Dati Minalas
Nadapang May Bangas
Babangong Matikas
Sa Mali iiwas
panata kong tagos
dalangin ay lubos
payak man ang lapis
yakap Di Pa labis
sugat na may hapis
ginamot ng kapis
Tila Tala Lihis
Kutitap Sa Bilis
Araw May Silahis
kidlat ang hagibis
mukha na manipis
nagpalit ng bihis
hahakbang sa libis
Layon Ay Malinis
Patama Ay Daplis
Ngunit May Hinagpis
Pinawi Ng Haplos
Animan na agos
Timplang Nalamukos
Animo Ay Musmos
Siglang Dinaraos
Biyaya Ay Puspos !!!
Jan 13, 2022
Jan 13, 2022 at 1:28 PM UTC
tulak ng bibig, kabig ng dibdib
damdaming ikinukulong
itinanim ang punla
diniligan ng mga mapagbalatkayong salita
namulaklak, namunga
tulak ng bibig, kabig ng dibdib
iyong pinitas ang bunga
kinagat, nilunok ang dagta at katas
muling itinanim ang buto
diniligan, namulaklak, namunga
tulak ng bibig, kabig ng dibdib
ang hardin ay naging gubat,
mapanglaw na kakahuyan kung saan lahat ay nawawala
nilalamon ng lupa, pinipiga ang katawan
iniluluwa ang kaluluwa
tulak ng bibig, kabig ng dibdib
bumuhos ang malakas na ulan
dumagundong ang kulog
gumuhit ang kidlat sa langit, tumama
sumiklab ang apoy, kumalat
abo na lamang ang natira
Dec 18, 2020
Dec 18, 2020 at 8:28 AM UTC
Magising ka sa ganda ng umaga ba
Pero babe, mas maganda ka parin,
Tara kain gud tayo, kainin ko yang
ngabil mo at inumin ko katas mo,
At kung gutom ka rin, pwede mo man
kainin tung pandesal ko,
kung gusto mo samahan mo na rin
konti ng bear brand ko,
Labas tayo mamaya, ang kinis ng ulap
pero mas kinis man kamay mo babe oy,
Gusto ko tikman talaga ba
yung mala marshmallow mo gung kutis,
Pero, hintay muna tayo ha
hindi paman gud lunch,
Pag alas dose na ay pwede na kita kainin
ay este pwede na tayo kumain,
Ano gusto mo kainin?
Yung mga egg meal o yung akin?
San rin tayo magkain?
Sa lamesa or sa bed natin?
Mahirap man mag pili babe oy
Gusto ko sa sala pero bad man gud ba,
Di man gud yan tinuro nila mama
Dapat man daw na kainin kita sa lamesa,
Baka gusto mo dessert?
Busog ka na ba babe?
Baka pwede na tanggalin yang skirt?
Naka feel pa kasi ako ng crave,
Kain tayo ng pina sosyal-sosyal sa dinner
Yung may pa wine-wine tayo,
Yan lang gud kailangan natin
Basta bukas ha ikaw naman ang cleaner.
Sep 6, 2018
Sep 6, 2018 at 10:56 PM UTC
Bruno
he trims a Cuban cigar and places it in his anti-authoritarian orifice:
Foreshadowing the mysteries of life brings the succulent cauldrons of mystical salaciousness to a boiling ardor. I’ll entice the myriad realms of your enchantress and wring the moisture out of your femininity. I’ve got a cat of nine tails in my hands- I dare you to stroke me, you sassy ***** just so you may know my obeisant oblations orchestrations. No other woman moves me like the feral ***** you employ.
Caspian
Choreographed katas supplement his beast.
He’s adamant and masculine, and plucks the strings of his guitar in anticipation of your ****** harmonies. Pounce firmly on his erotica erectile like the black panther of his lust’s rebellion. Caress the protuberance of his virility- mount his exsertion- hair on hair- wanton on wayward- peal him slowly with your agile ictus- he’s ambrosia and honey- extort the fecundity out of him and give it back like a fertile libation.
Roland
He’s like a Mayan calendar. Excruciatingly exacerbating, imperturbably tenacious. He’ll draw the sport out of you and make you bounce like a cowgirl on a bronco. Only to buck you off and leave you in the dust like a flaccid martyr on the ground he tramples. You’ll reminisce his wily gate where ever you tread, and ****** yourself at the thought of his machismo machinations as you rode his determinism.
Sol
His exotic lightning vaunts in the celestial canopy. The blood of new world wizardry, he seduces from the apex axis of his citadel pinnacle. His warrior heights ooze with the psychic clarity of zoomorphic demagoguery’s rebellion and make the knight groan with exigency. The weight of his words, the upward convection of their accessional draws sweat and *** from your extant. He can sense your arousal from miles away and seduces your mind like a torrential deluge.
Richthofen
He is manumission, no more the faded vision of body incarnates ghosts. He writes of the enrapturing mesmeric-ness of its inebriation to tantalize his wanton decadent blatancy’s flagrant. Impetus intrigue and intuitional verve become sensual currency. He’s the lounging lion, the puissant God, the edifice ******** of pornographic wit. The incongruous incognito with no moniker. Seduced by your poet he would romance the *** out of you and leave you enraptured with your own anonymity at the edge of the new world freeway.
Oct 18, 2019
Oct 18, 2019 at 11:40 AM UTC
Bruno
he trims a Cuban cigar and places it in his anti-authoritarian orifice:
Foreshadowing the mysteries of life brings the succulent cauldrons of mystical salaciousness to a boiling ardor. I’ll entice the myriad realms of your enchantress and wring the moisture out of your femininity. I’ve got a cat of nine tails in my hands- I dare you to stroke me, you sassy ***** just so you may know my obeisant oblations orchestrations. No other woman moves me like the feral ***** you employ.
Caspian
Choreographed katas supplement his beast.
He’s adamant and masculine, and plucks the strings of his guitar in anticipation of your ****** harmonies. Pounce firmly on his erotica erectile like the black panther of his lust’s rebellion. Caress the protuberance of his virility- mount his exsertion- hair on hair- wanton on wayward- peal him slowly with your agile ictus- he’s ambrosia and honey- extort the fecundity out of him and give it back like a fertile libation.
Roland
He’s like a Mayan calendar. Excruciatingly exacerbating, imperturbably tenacious. He’ll draw the sport out of you and make you bounce like a cowgirl on a bronco. Only to buck you off and leave you in the dust like a flaccid martyr on the ground he tramples. You’ll reminisce his wily gate where ever you tread, and ****** yourself at the thought of his machismo machinations as you rode his determinism.
Sol
His exotic lightning vaunts in the celestial canopy. The blood of new world wizardry, he seduces from the apex axis of his citadel pinnacle. His warrior heights ooze with the psychic clarity of zoomorphic demagoguery’s rebellion and make the knight groan with exigency. The weight of his words, the upward convection of their accessional draws sweat and *** from your extant. He can sense your arousal from miles away and seduces your mind like a torrential deluge.
Richthofen
He is manumission, no more the faded vision of body incarnates ghosts. He writes of the enrapturing mesmeric-ness of its inebriation to tantalize his wanton decadent blatancy’s flagrant. Impetus intrigue and intuitional verve become sensual currency. He’s the lounging lion, the puissant God, the edifice ******** of pornographic wit. The incongruous incognito with no moniker. Seduced by your poet he would romance the *** out of you and leave you enraptured with your own anonymity at the edge of the new world freeway.
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:51 PM UTC
Sa pag lubog ng araw,
Nakatutok ang mga mata sa abot-tanaw.
Sa pagsilip ng mga bituin
Sa kalangitang dumidilim
At paghaplos ng malamig na hangin
Sa basang pisngi
At tuyong labi
Unti-unting nakakain ng masalimuot na nakaraan
ang matamis sanang kinabukasan.
Ngunit sa pagpahid
Ng katas ng nawalang pag-asa
Ay bagong kislap
Sa aking mga mata
Muling tatanaw,
Ngunit ngayo'y
Sa pagsikat ng araw.
Mar 12, 2020
Mar 12, 2020 at 10:18 AM UTC