Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"ialay" poems
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
0
Sep 25, 2018
Sep 25, 2018 at 12:04 AM UTC
august28
Margaret (Anghel Ko)
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
Continue reading...
33
Para sa Gobyerno: Walang halaga ng pintura Ang kayang takpan Ng kalagayan ng inang bayan. Walang halaga ng tamis ng mga pangako mo ang kayang Magpakalimot ng mga Kalapastanganan na ginawa mo sa kaniya. Para ka lang isang puta, Na Nag nagsabi akoy iyong mahal, Pero pag gising sa umaga Wala ka na. Iniwan mo lang akong Umaasa na tayo'y Magkakaroon ng magandang kinabukasan. Pero wala. Akoy' niloko mo lang, At pinagpalit sa iyong kabit, Ang pera. Ikay' walang ginawa Kung hindi gahasain Ang walang laban na Bansa. Siya ay Ibinugaw mo sa iyong mga kaibigan, Kapalit ang kakaonting piraso ng pilak para makamit ang Panandaliang kapayapaan. Siya ay hinalikan mo sa pisngi, Sabay tinraydor ng tulad ng nangyari kay Cristo. Parang awa mo na. Umayos ka na. Para sa kabataan: Ilang Rizal, Bonifacio, Luna, Ang kelangan isakripisyo Para lang Magising ka Sa masakit na katotohanan? Ilang rebolusyon pa ang kelangan Mangyari Para ikay tumayo Sa iyong trono At gumawa ng pagbabago Ilang buhay pa ba Ang kailangan ialay Upang ikay Maistorbo sa   Pagdudot ng iyong telepono. Parati mo nalang sinasabi, Na wala ng pag-asa, At kahit anong gawin natin, Hinding hindi na kailan mag babago ang lugar na to' Ikaw pa ang may ganang mag reklamo, Tungkol sa mga perwisyo Na naidudulot sayo, Ng mga opisyal, Na nakaluklok sa puwesto. Maawa ka naman sa kaniya, Nanglilimos siya ng pag mamahal sa sarili niyang lupa. Kaya may tanong ako sayo, Sa inyo. Ayaw mo ang nakikita mo? Edi, baguhin mo.
0
Nov 10, 2015
Nov 10, 2015 at 3:00 AM UTC
marlo-cabrera
"Isang Liham Para Sa Gobyerno at Kabataan"
Para sa Gobyerno: Walang halaga ng pintura Ang kayang takpan Ng kalagayan ng inang bayan. Walang halaga ng tamis ng mga pangako mo ang kayang Magpakalimot ng mga Kalapastanganan na ginawa mo sa kaniya. Para ka lang isang puta, Na Nag nagsabi akoy iyong mahal, Pero pag gising sa umaga Wala ka na. Iniwan mo lang akong Umaasa na tayo'y Magkakaroon ng magandang kinabukasan. Pero wala. Akoy' niloko mo lang, At pinagpalit sa iyong kabit, Ang pera. Ikay' walang ginawa Kung hindi gahasain Ang walang laban na Bansa. Siya ay Ibinugaw mo sa iyong mga kaibigan, Kapalit ang kakaonting piraso ng pilak para makamit ang Panandaliang kapayapaan. Siya ay hinalikan mo sa pisngi, Sabay tinraydor ng tulad ng nangyari kay Cristo. Parang awa mo na. Umayos ka na. Para sa kabataan: Ilang Rizal, Bonifacio, Luna, Ang kelangan isakripisyo Para lang Magising ka Sa masakit na katotohanan? Ilang rebolusyon pa ang kelangan Mangyari Para ikay tumayo Sa iyong trono At gumawa ng pagbabago Ilang buhay pa ba Ang kailangan ialay Upang ikay Maistorbo sa   Pagdudot ng iyong telepono. Parati mo nalang sinasabi, Na wala ng pag-asa, At kahit anong gawin natin, Hinding hindi na kailan mag babago ang lugar na to' Ikaw pa ang may ganang mag reklamo, Tungkol sa mga perwisyo Na naidudulot sayo, Ng mga opisyal, Na nakaluklok sa puwesto. Maawa ka naman sa kaniya, Nanglilimos siya ng pag mamahal sa sarili niyang lupa. Kaya may tanong ako sayo, Sa inyo. Ayaw mo ang nakikita mo? Edi, baguhin mo.
Continue reading...
63
Ipinanganak na mayaman, Kakambal niya ang kasamaan, Tanyag sa kapangyarihan, Ngunit ang kaluluwa'y nangungulila sa kapayapaan, Naghahanap ng kalinga't kaginhawaan. Di niya iniisip ang kapakanan nang karamihan, Sariling interes lamang ang pinapahalagahan, Nanunungkulan ngunit puso'y di para sa bayan, Kakampi niya ang droga't magnanakaw sa kaban ng bayan. Kung ito'y iyo ng nasaksihan, Bakit mo pa rin pinipili ang isang utusan? Na tayong lahat ay kanyang alipin lamang. Gumising ka kabataan! Ninanais mo bang matikman ang tunay na kalayaan? Idilat mo ang iyong mga mata at tingnan ang kapaligiran. Ano ang nangyayari sa iyong nasasakupan? Pagmasdan mo ang naka-abang na kasalukuyan, Tayo'y pinaiikot sa kamay ng kanyang kapalaran, Maging isa kang huwarang mamamayan, Upang pagbabago ay maramdaman ng sambayanan. Iligtas mo ang iyong kapwa Pilipinong nahihirapan, Huwag mo silang pababaya-an, Lagi **** tandaan, Kailangan namin ang iyong tapang at panindigan, Huwag kang magbulag-bulagan, Oo! Tama! sa iyo nakasalalay, Ang tamis ng tagumpay. Ibigay mo ang tunay na kahulugan, Salitang-----kasarinlan, Tiyak! Pilipinas ay di mapag-iiwanan, Kahit sa anumang larangan, Makakamtan nito ang inaasam-asam na pagbabago, Laban Pinoy! Laban Pinay! Laban Pilipino! Ibandila mo ang iyong tunay na pagkatao! Ialay mo ang iyong buhay, Upang tayo'y hindi bilanggo habambuhay, Huwag mo hayaang tayo'y magiging alipin, Sa isang taong may puso ngunit-----walang pag-ibig!!!
0
Sep 6, 2017
Sep 6, 2017 at 3:56 AM UTC
rizal200
Pusong Walang Pag-ibig
Ipinanganak na mayaman, Kakambal niya ang kasamaan, Tanyag sa kapangyarihan, Ngunit ang kaluluwa'y nangungulila sa kapayapaan, Naghahanap ng kalinga't kaginhawaan. Di niya iniisip ang kapakanan nang karamihan, Sariling interes lamang ang pinapahalagahan, Nanunungkulan ngunit puso'y di para sa bayan, Kakampi niya ang droga't magnanakaw sa kaban ng bayan. Kung ito'y iyo ng nasaksihan, Bakit mo pa rin pinipili ang isang utusan? Na tayong lahat ay kanyang alipin lamang. Gumising ka kabataan! Ninanais mo bang matikman ang tunay na kalayaan? Idilat mo ang iyong mga mata at tingnan ang kapaligiran. Ano ang nangyayari sa iyong nasasakupan? Pagmasdan mo ang naka-abang na kasalukuyan, Tayo'y pinaiikot sa kamay ng kanyang kapalaran, Maging isa kang huwarang mamamayan, Upang pagbabago ay maramdaman ng sambayanan. Iligtas mo ang iyong kapwa Pilipinong nahihirapan, Huwag mo silang pababaya-an, Lagi **** tandaan, Kailangan namin ang iyong tapang at panindigan, Huwag kang magbulag-bulagan, Oo! Tama! sa iyo nakasalalay, Ang tamis ng tagumpay. Ibigay mo ang tunay na kahulugan, Salitang-----kasarinlan, Tiyak! Pilipinas ay di mapag-iiwanan, Kahit sa anumang larangan, Makakamtan nito ang inaasam-asam na pagbabago, Laban Pinoy! Laban Pinay! Laban Pilipino! Ibandila mo ang iyong tunay na pagkatao! Ialay mo ang iyong buhay, Upang tayo'y hindi bilanggo habambuhay, Huwag mo hayaang tayo'y magiging alipin, Sa isang taong may puso ngunit-----walang pag-ibig!!!
Continue reading...
38
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC
makabagongmakata69
Tinatamad ako
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
Continue reading...
14
Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat.   Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.
0
Nov 28, 2017
Nov 28, 2017 at 12:58 AM UTC
makabagongmakata69
WALANG KAHULUGAN ANG BUHAY
Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat.   Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.
Continue reading...
5
Ang monasteryo ay pugad ng dasal ng maya Nasa tono ang plawta, umiirog na nota Ang natatanaw na inakalang bukang-liwayway  ay magandang kasintahan Harana ng kalawakan, nakakabinging bulong alulong ng multo na nanahan Sundin ang pagkabigo Sapagkat ang harmonya'y bihasa sa pagbibilanggo Ang kinikimkim na rosas ay lumulubo Ngunit nakagapos ang mga ugat Nakapanlulumo man ito'y totoo Nabubuhay ang bulaklak sa hardin na nakatago Itigil ang kahibangan ng bahaghari Pagkatapos ng pag-iyak ng kalangitan puso'y nagdadalamhati Kahit gaanong tingkad ng kulay sa himpapawid Malaking imahinasyon lamang ang makisabay sa pana ng anghel Iwaksi ang pagtitibok Ang mga konstelasyon ang patunay Guhit ng relasyon sa hangin ialay Papalayo, hindi mamamatay paulit-ulit na mabibigo Ang samyo ng damuhan ay may kaluwalhatiang hatid Sa paraiso nakasandal ang mga balikat at pighati Malayang pag-iisip, paglalakbay ng diwa Lunas sa damdaming mahapdi
0
Dec 3, 2018
Dec 3, 2018 at 8:05 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #3
Ang monasteryo ay pugad ng dasal ng maya Nasa tono ang plawta, umiirog na nota Ang natatanaw na inakalang bukang-liwayway  ay magandang kasintahan Harana ng kalawakan, nakakabinging bulong alulong ng multo na nanahan Sundin ang pagkabigo Sapagkat ang harmonya'y bihasa sa pagbibilanggo Ang kinikimkim na rosas ay lumulubo Ngunit nakagapos ang mga ugat Nakapanlulumo man ito'y totoo Nabubuhay ang bulaklak sa hardin na nakatago Itigil ang kahibangan ng bahaghari Pagkatapos ng pag-iyak ng kalangitan puso'y nagdadalamhati Kahit gaanong tingkad ng kulay sa himpapawid Malaking imahinasyon lamang ang makisabay sa pana ng anghel Iwaksi ang pagtitibok Ang mga konstelasyon ang patunay Guhit ng relasyon sa hangin ialay Papalayo, hindi mamamatay paulit-ulit na mabibigo Ang samyo ng damuhan ay may kaluwalhatiang hatid Sa paraiso nakasandal ang mga balikat at pighati Malayang pag-iisip, paglalakbay ng diwa Lunas sa damdaming mahapdi
Continue reading...
24
Ito na naman tayo. Parehong sitwasyon, ngunit ibang pangyayari. Walang nakakaakala satin na aabot ulit tayo dito. Nagmahal ako ng babaeng hindi na ko pwede mahalin muli dahil sa mali ang panahon. Saka na lang din naman ako natauhan na maling ito ang aking naging desisyon. Siguro nga mali na muli kitang minahal ng mas higit pa sa aking inaakala. Hindi naman kita masisi kung siya talaga ang iyong pipiliin. Sino nga ba naman ako? Pinili ko na lang na sabihing mamahalin pa rin kita kahit hindi ako mapasaiyo. Kakayanin kong maging masaya ka sa piling niya. Hahayaan kita maging masaya habang onti onting namamatay ang mga rosas na nais kong ialay sa iyo. Hahayaan kitang maging masaya Habang sinasakal ako Ng inyong mahihigpit na yakap. Hahayaan kitang maging masaya Habang nasusunog ako Sa init ng inyong pagtitingan. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipakikita. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipamumukha. Gusto kita maging masaya *pero 'wag mo sana ipaparamdam na mas minahal mo siya.* Akala ko'y tanggap ko na ang katotohanan. Hindi ako ang iyong tunay na mahal. Hindi ako ang nais **** makasama. Hindi ako. Hindi ako. Hindi ako nanininiwala na hanggang dito na lang ito. Dahil umasa muli ako Noong hinalikan kita At sinabi **** "tumigil ang puso ko" Umasa muli ako noong tinitigan mo ko Sabay sabing "alam ko ang gusto ko" Na ako ang pinili **** isama sa iyong paguwi noong araw din na nakasama mo siya. Sa walong beses Na sinabi ko sayong "mahal kita" Pakiramdam ko'y Walong beses muli akong binuhay. Walong beses kong narinig ang mga anghel kasabay ng iyong pagsasalita. Sa bawat halik mo na dumampi sa aking mga labi, naramdaman ko ang iyong nasabi. "Alam ko ang gusto ko" Alam ko ang gusto ko, At 'yon ay ikaw. Habang magkadikit ang ating katawan, tumigil ka pansamantala. Tinitigan ko lang ang iyong mga mata na tila tinatawag ako ng mga ito. Ng bigla **** sabihin, "Kakayanin na kaya natin ngayon?" Wala ng ibang pumasok sa isip ko kundi, ayoko ng palagpasin ang pagkakataon na ito. Kusang lumabas sa aking mga bibig ang mga salitang, "Kakayanin na natin ngayon. Pipilitin natin. Hindi kita iiwan. Hindi na muli kita iiwan." Alam kong ito ang gusto ko. *June 23, 2015 11:56 am*
0
Jun 25, 2015
Jun 25, 2015 at 8:23 PM UTC
c-entralperked
Alam ko
Ito na naman tayo. Parehong sitwasyon, ngunit ibang pangyayari. Walang nakakaakala satin na aabot ulit tayo dito. Nagmahal ako ng babaeng hindi na ko pwede mahalin muli dahil sa mali ang panahon. Saka na lang din naman ako natauhan na maling ito ang aking naging desisyon. Siguro nga mali na muli kitang minahal ng mas higit pa sa aking inaakala. Hindi naman kita masisi kung siya talaga ang iyong pipiliin. Sino nga ba naman ako? Pinili ko na lang na sabihing mamahalin pa rin kita kahit hindi ako mapasaiyo. Kakayanin kong maging masaya ka sa piling niya. Hahayaan kita maging masaya habang onti onting namamatay ang mga rosas na nais kong ialay sa iyo. Hahayaan kitang maging masaya Habang sinasakal ako Ng inyong mahihigpit na yakap. Hahayaan kitang maging masaya Habang nasusunog ako Sa init ng inyong pagtitingan. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipakikita. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipamumukha. Gusto kita maging masaya *pero 'wag mo sana ipaparamdam na mas minahal mo siya.* Akala ko'y tanggap ko na ang katotohanan. Hindi ako ang iyong tunay na mahal. Hindi ako ang nais **** makasama. Hindi ako. Hindi ako. Hindi ako nanininiwala na hanggang dito na lang ito. Dahil umasa muli ako Noong hinalikan kita At sinabi **** "tumigil ang puso ko" Umasa muli ako noong tinitigan mo ko Sabay sabing "alam ko ang gusto ko" Na ako ang pinili **** isama sa iyong paguwi noong araw din na nakasama mo siya. Sa walong beses Na sinabi ko sayong "mahal kita" Pakiramdam ko'y Walong beses muli akong binuhay. Walong beses kong narinig ang mga anghel kasabay ng iyong pagsasalita. Sa bawat halik mo na dumampi sa aking mga labi, naramdaman ko ang iyong nasabi. "Alam ko ang gusto ko" Alam ko ang gusto ko, At 'yon ay ikaw. Habang magkadikit ang ating katawan, tumigil ka pansamantala. Tinitigan ko lang ang iyong mga mata na tila tinatawag ako ng mga ito. Ng bigla **** sabihin, "Kakayanin na kaya natin ngayon?" Wala ng ibang pumasok sa isip ko kundi, ayoko ng palagpasin ang pagkakataon na ito. Kusang lumabas sa aking mga bibig ang mga salitang, "Kakayanin na natin ngayon. Pipilitin natin. Hindi kita iiwan. Hindi na muli kita iiwan." Alam kong ito ang gusto ko. *June 23, 2015 11:56 am*
Continue reading...
90
Hindi na ako iibig sa isang bagay na mamamatay rin lang Hindi ko na ibibigay ang oras sa mga 'yong mapanlinlang! Tigilin mo na ang paglublob saakin sa mga panaginip ng magpakailanman Hindi totoo ang pag-ibig sa mamamatay rin lang At iiwan ang imortal kong pag-ibig na tiwangwang sa gilid ng daan Wala nang malay na siya ay tinalikuran ng isang bagay namamamatay rin lang At di kayang punan ang puso kong kulang kulang Nais kong umibig sa kalayaan Isang bagay na di ko mahahagkan ni mahahawakan Gusto kitang ibigin, o kalayaang mailap Sa buhay kong kay tagal di hinagap Isisigaw ang ngalan mo sa mga nais umapi sa 'yo At agawin ka man ng kahit kanino Hayaan mo't nandito akong mamamatay para sayo Dahil ikaw ng pinili kong ibigin Sa sibat o bala handa kang sagipin Ialay ang boses na para sayo lamang At walang ibang magkakamkam Ikaw lamang ang hindi mamamatay Na maski pagkaraan ng daan taong namatay Ay muli ring mabubuhay Kung mawala ka man saakin o aking giliw Di kailanman nila'y maitatago di ako bibitiw Ang pagkulong sayo sa mga kadena o sa likod ng rehas Ay kahangalan ng isang batang mapangahas O matatawag ko siya, mahal, na isang ungas Dahil nagsusumigaw ka kailan pa man Hindi ka nila maaagaw o kalayaan Sapat na ang nagdugong puso ko noon kay hustisyang binalatan ng buhay sa aking harapan Ubos ang laman, ginahasa't binayaran Ang nais ko lang naman ay 'wag siyang mamimili ng pagnanasaan Lumapit ako sa kanya ngunit anong maiaalay ng aking karukhaan? Di pa sapat ang aking kamalasan Binaligtad aking katotohanan Maging ang pagkapantay pantay Na siya rin mismo ang pumatay
0
Jul 8, 2016
Jul 8, 2016 at 11:22 AM UTC
AndieBonifacio
Akala, Hayaan
Hindi na ako iibig sa isang bagay na mamamatay rin lang Hindi ko na ibibigay ang oras sa mga 'yong mapanlinlang! Tigilin mo na ang paglublob saakin sa mga panaginip ng magpakailanman Hindi totoo ang pag-ibig sa mamamatay rin lang At iiwan ang imortal kong pag-ibig na tiwangwang sa gilid ng daan Wala nang malay na siya ay tinalikuran ng isang bagay namamamatay rin lang At di kayang punan ang puso kong kulang kulang Nais kong umibig sa kalayaan Isang bagay na di ko mahahagkan ni mahahawakan Gusto kitang ibigin, o kalayaang mailap Sa buhay kong kay tagal di hinagap Isisigaw ang ngalan mo sa mga nais umapi sa 'yo At agawin ka man ng kahit kanino Hayaan mo't nandito akong mamamatay para sayo Dahil ikaw ng pinili kong ibigin Sa sibat o bala handa kang sagipin Ialay ang boses na para sayo lamang At walang ibang magkakamkam Ikaw lamang ang hindi mamamatay Na maski pagkaraan ng daan taong namatay Ay muli ring mabubuhay Kung mawala ka man saakin o aking giliw Di kailanman nila'y maitatago di ako bibitiw Ang pagkulong sayo sa mga kadena o sa likod ng rehas Ay kahangalan ng isang batang mapangahas O matatawag ko siya, mahal, na isang ungas Dahil nagsusumigaw ka kailan pa man Hindi ka nila maaagaw o kalayaan Sapat na ang nagdugong puso ko noon kay hustisyang binalatan ng buhay sa aking harapan Ubos ang laman, ginahasa't binayaran Ang nais ko lang naman ay 'wag siyang mamimili ng pagnanasaan Lumapit ako sa kanya ngunit anong maiaalay ng aking karukhaan? Di pa sapat ang aking kamalasan Binaligtad aking katotohanan Maging ang pagkapantay pantay Na siya rin mismo ang pumatay
Continue reading...
36
"TAHIMIK!" sigaw ng mga nasa itaas, mga taong gumagawa ng batas, ngunit ang hustisya'y hindi patas, 'pagkat sa kanila ang batas ay may butas. "TAHIMIK!" sigaw ng mga may kapangyarihan, mga taong inaasaahang maging huwaran, sa panahon na sila'y ating kinakailangan, ang tanging naitatanong ay "saan?" "TAHIMIK!" sigaw ng mga mapagmanipula, mga taong ginagawang hanapbuhay ang pulitika, pondong mga winawaldas at nawawalang parang bula ang mga sagot ay tanging paghuhula. "TAHIMIK!" sigaw ng mga ayaw sa kritisismo, mga takot sa hinaing at nagrereklamo, mga tutang kinain ng koloniyalismo, sa ibang bayan sila ay tila maamo. ngunit sa kabila ng lahat ng pagtatahimik, patuloy kang umimik, sa hustiya at paglaban ay maging sabik, sa mga mapanakot huwag magpapitik. ipagpatuloy ang pagiingay, sa masa ika'y sumabay, magising ka sa iyong malay, pagkamakabayan huwag sanang mawalay. huwag **** hayaang kunin ang boses natin, 'pagkat ang pag-aaklas ay pilit na isinalin-salin, mag-salita ka pa rin, hindi lang para sa'yo kundi para rin sa akin. ialay ang mo ang salita mo sa mamayan, ikaw ang maging tunay na huwaran, susunod na henerasyon iyong ipasan, mag-ingay sa kahit anong paraan. "TAHIMIK!" ani ng taong bayan, sawa na sa pagmamanipula na naghahari-harian. "TAHIMIK!" ani ng mga mamamayan, tandaan na laging buksan ang mata at isipan.
0
Jul 3, 2020
Jul 3, 2020 at 5:22 AM UTC
jia
tahimik
"TAHIMIK!" sigaw ng mga nasa itaas, mga taong gumagawa ng batas, ngunit ang hustisya'y hindi patas, 'pagkat sa kanila ang batas ay may butas. "TAHIMIK!" sigaw ng mga may kapangyarihan, mga taong inaasaahang maging huwaran, sa panahon na sila'y ating kinakailangan, ang tanging naitatanong ay "saan?" "TAHIMIK!" sigaw ng mga mapagmanipula, mga taong ginagawang hanapbuhay ang pulitika, pondong mga winawaldas at nawawalang parang bula ang mga sagot ay tanging paghuhula. "TAHIMIK!" sigaw ng mga ayaw sa kritisismo, mga takot sa hinaing at nagrereklamo, mga tutang kinain ng koloniyalismo, sa ibang bayan sila ay tila maamo. ngunit sa kabila ng lahat ng pagtatahimik, patuloy kang umimik, sa hustiya at paglaban ay maging sabik, sa mga mapanakot huwag magpapitik. ipagpatuloy ang pagiingay, sa masa ika'y sumabay, magising ka sa iyong malay, pagkamakabayan huwag sanang mawalay. huwag **** hayaang kunin ang boses natin, 'pagkat ang pag-aaklas ay pilit na isinalin-salin, mag-salita ka pa rin, hindi lang para sa'yo kundi para rin sa akin. ialay ang mo ang salita mo sa mamayan, ikaw ang maging tunay na huwaran, susunod na henerasyon iyong ipasan, mag-ingay sa kahit anong paraan. "TAHIMIK!" ani ng taong bayan, sawa na sa pagmamanipula na naghahari-harian. "TAHIMIK!" ani ng mga mamamayan, tandaan na laging buksan ang mata at isipan.
Continue reading...
36
Sandaling tumigil ang oras upang ipikit ko ang mga mata sa alaalang nais kong balikan mula sa isang taong kailanman ay hinding-hindi ko makakalimutan. Sinimulan ko sa isang eksenang bibigay at bibigay na ang aking puso sa kalungkutan at kapighatiang aking nadarama noong kailangan ko ng kausap at siya ang aking nasandalan. Alam **** hindi madali para sa akin na bigyang katuturan ang bawat hiling nila kahit pa alam **** maling mali na ang mga desisyong aking nagawa dahilan upang katawan ko ay bumagsak sa pangungulila. Ikaw ang naging gabay ko no'ng mga panahong ilang ulit akong nakaramdam na may mali na pero ipinagpatuloy ko pa rin ito at hindi mo ako hinusgahan sa naging desisyon ko. Sa mga sandaling ito ay nakapikit pa rin ang aking mga mata upang balikan ang mga nakaraang lagi ay takbuhan kita at isisiwalat ang mga pangyayaring hindi ko inakalang magagawa ko pala kahit ang sakit sakit na. Ang kathang ito ay isinulat ko at gustong ialay sa iyo dahil isa ka at hindi lang basta kaibigan, ka-trabaho, kung hindi ay isang inang itinuring akong isang anak na nawawala at kailangan ng pag-intindi, pang-unawa at pagkalinga. Muli kong binuksan ang aking mga mata at doon ay napagtanto kong wala ka nga pala sa aking harapan upang bigkasin ito nang malakas sa iyo na nagbigay pag-asa sa puso kong hanggang ngayon ay nalulumbay pa rin at pilit na nagpapakatatag. Taos-puso akong nagpapasalamat, at kung kailangan ay paulit-ulit, gagawin ko upang malaman mo na kahit tayo man ay malayo sa isa't isa o magkakalayo ay hinding-hindi ka mawawaglit dito sa aking pusong labis kang hinangaan at minahal.
0
Aug 22, 2017
Aug 22, 2017 at 12:36 PM UTC
eugene
Sa Pagpikit ng Aking mga Mata
Sandaling tumigil ang oras upang ipikit ko ang mga mata sa alaalang nais kong balikan mula sa isang taong kailanman ay hinding-hindi ko makakalimutan. Sinimulan ko sa isang eksenang bibigay at bibigay na ang aking puso sa kalungkutan at kapighatiang aking nadarama noong kailangan ko ng kausap at siya ang aking nasandalan. Alam **** hindi madali para sa akin na bigyang katuturan ang bawat hiling nila kahit pa alam **** maling mali na ang mga desisyong aking nagawa dahilan upang katawan ko ay bumagsak sa pangungulila. Ikaw ang naging gabay ko no'ng mga panahong ilang ulit akong nakaramdam na may mali na pero ipinagpatuloy ko pa rin ito at hindi mo ako hinusgahan sa naging desisyon ko. Sa mga sandaling ito ay nakapikit pa rin ang aking mga mata upang balikan ang mga nakaraang lagi ay takbuhan kita at isisiwalat ang mga pangyayaring hindi ko inakalang magagawa ko pala kahit ang sakit sakit na. Ang kathang ito ay isinulat ko at gustong ialay sa iyo dahil isa ka at hindi lang basta kaibigan, ka-trabaho, kung hindi ay isang inang itinuring akong isang anak na nawawala at kailangan ng pag-intindi, pang-unawa at pagkalinga. Muli kong binuksan ang aking mga mata at doon ay napagtanto kong wala ka nga pala sa aking harapan upang bigkasin ito nang malakas sa iyo na nagbigay pag-asa sa puso kong hanggang ngayon ay nalulumbay pa rin at pilit na nagpapakatatag. Taos-puso akong nagpapasalamat, at kung kailangan ay paulit-ulit, gagawin ko upang malaman mo na kahit tayo man ay malayo sa isa't isa o magkakalayo ay hinding-hindi ka mawawaglit dito sa aking pusong labis kang hinangaan at minahal.
Continue reading...
41
Nandito ako palagi sa tabi mo Nandito ako para suportahan ka sa lahat ng gusto mo Nandito ako sa tuwing ako'y kailangan mo Bakit tila hindi sapat ang mga bagay na kaya kong ialay sayo? Bakit tila hindi ka nakuntento sa bagay na mayroon tayo? Bakit tila nagiba ang ihip ng hangin? Tila na ***** ka sakanya at nawala ka saakin Tila siya na at hindi ako Tila kayo na at wala ng tayo Paano tayo nagkaganito? Paano tayo babalik sa panahong 'ako' lang at walang 'siya'? Paano tayo babalik sa panahong tayo lang at walang kayo? Kailan pa tayo unti-unting binabalot ng sakit at lungkot? Kailan pa tayo unti-unting nawawala sa isa't isa? Kailan pa tayo nagkaganito? Hindi ko alam ang mga sagot sa tanong na Bakit? Paano ? Kailan? Ayoko nang malaman ang sagot Dahil ako'y natatakot Na baka sabihin mo siya nalang at wala nang ako at higit sa lahat sabihin **** kami nalang at wala ng tayo Bakit ba tila lahat ng pinagdaanan ay pinawalang bahala Tila ba hindi nanghinayang Nang iwanan ako at iparamdam saakin na wala na talaga Nang talikuran ang tayo at harapin ang kayo Nang bawiin mo sakin ang salitang "Mahal kita" Oo wala na Wala nang ako Wala nang ikaw Wala nang ikaw at ako Wala ng ako at ikaw Wala ng tayo Dahil pinalitan ng Siya Ikaw Ikaw at siya Siya at ikaw Pinalitan ng ako at ikaw ng ikaw at siya Pinalitan ng tayo ng kayo at ngayon.... tapos na tayo
0
Mar 24, 2017
Mar 24, 2017 at 2:34 AM UTC
HelloD
HINDI PA BA SAPAT?
Nandito ako palagi sa tabi mo Nandito ako para suportahan ka sa lahat ng gusto mo Nandito ako sa tuwing ako'y kailangan mo Bakit tila hindi sapat ang mga bagay na kaya kong ialay sayo? Bakit tila hindi ka nakuntento sa bagay na mayroon tayo? Bakit tila nagiba ang ihip ng hangin? Tila na ***** ka sakanya at nawala ka saakin Tila siya na at hindi ako Tila kayo na at wala ng tayo Paano tayo nagkaganito? Paano tayo babalik sa panahong 'ako' lang at walang 'siya'? Paano tayo babalik sa panahong tayo lang at walang kayo? Kailan pa tayo unti-unting binabalot ng sakit at lungkot? Kailan pa tayo unti-unting nawawala sa isa't isa? Kailan pa tayo nagkaganito? Hindi ko alam ang mga sagot sa tanong na Bakit? Paano ? Kailan? Ayoko nang malaman ang sagot Dahil ako'y natatakot Na baka sabihin mo siya nalang at wala nang ako at higit sa lahat sabihin **** kami nalang at wala ng tayo Bakit ba tila lahat ng pinagdaanan ay pinawalang bahala Tila ba hindi nanghinayang Nang iwanan ako at iparamdam saakin na wala na talaga Nang talikuran ang tayo at harapin ang kayo Nang bawiin mo sakin ang salitang "Mahal kita" Oo wala na Wala nang ako Wala nang ikaw Wala nang ikaw at ako Wala ng ako at ikaw Wala ng tayo Dahil pinalitan ng Siya Ikaw Ikaw at siya Siya at ikaw Pinalitan ng ako at ikaw ng ikaw at siya Pinalitan ng tayo ng kayo at ngayon.... tapos na tayo
Continue reading...
42
Walang labis, walang kulang, Kung magliyab ang pluma kong laging natatakam, Mga salitang lilikhain nito'y namumutiktik sa sabik, Malinggal ang dila, nagagalak kung maghasik. Madalas ay parang lantang gulay, Kung gumuhit ng salita ay matamlay, 'Di matuka ng uwak kung ialay, Minsa'y kulang-palad kung panlasa'y 'di bagay. Sa tuwing hahampas ang higanteng salot, Rubdob ng damdamin ay mapusok, Tatamuhing sugat ay balon na 'di maabot, Pilat ay siyang mararanasan, patawad ko'y suntok sa usok. Minsan nama'y isang mapagtangis, Ulan sa ulop katumbas ay luhang hitik kaysa pawis, Ipapatalos sa huwad **** puso ang nalasap na pait at sakit, Sa pluma ko'y tutungayawin ka't isasakdal sa piitan ng malasahan mo rin ang pait. Hindi na sapat ang galak na malalasap, Gayong panulat at puso'y nakaranas ng dusa at alat, Naglahong bula ang hiwaga nitong kaibuturan ng pusong marilag, Sa pinta mo'y nagmistulang kahabag-habag. Umpisahan mo ng pumikit, ng mahagilap mo rin ang sinapit, Madalas man akong matinik , sayo'y hindi na iimik, Nitong plumang binuling at pinatulis ko sa inani ko sa'yo, Ngayo'y kakikintalan mo ng hayag na masakit ngunit pawang totoo. ✍: pensword
0
May 31, 2020
May 31, 2020 at 4:32 AM UTC
kevin05
BINULING KO'T PINATULIS NGAYO'Y ISA NG MAPANGHIMAGSIK
Walang labis, walang kulang, Kung magliyab ang pluma kong laging natatakam, Mga salitang lilikhain nito'y namumutiktik sa sabik, Malinggal ang dila, nagagalak kung maghasik. Madalas ay parang lantang gulay, Kung gumuhit ng salita ay matamlay, 'Di matuka ng uwak kung ialay, Minsa'y kulang-palad kung panlasa'y 'di bagay. Sa tuwing hahampas ang higanteng salot, Rubdob ng damdamin ay mapusok, Tatamuhing sugat ay balon na 'di maabot, Pilat ay siyang mararanasan, patawad ko'y suntok sa usok. Minsan nama'y isang mapagtangis, Ulan sa ulop katumbas ay luhang hitik kaysa pawis, Ipapatalos sa huwad **** puso ang nalasap na pait at sakit, Sa pluma ko'y tutungayawin ka't isasakdal sa piitan ng malasahan mo rin ang pait. Hindi na sapat ang galak na malalasap, Gayong panulat at puso'y nakaranas ng dusa at alat, Naglahong bula ang hiwaga nitong kaibuturan ng pusong marilag, Sa pinta mo'y nagmistulang kahabag-habag. Umpisahan mo ng pumikit, ng mahagilap mo rin ang sinapit, Madalas man akong matinik , sayo'y hindi na iimik, Nitong plumang binuling at pinatulis ko sa inani ko sa'yo, Ngayo'y kakikintalan mo ng hayag na masakit ngunit pawang totoo. ✍: pensword
Continue reading...
25
Hindi ang mga tala ang magdidikta ng ating kinabukasan, Kundi ang mga puso na syang handang lumaban at manindigan-- Manindigan para sa mga bagay na hindi kayang hawakan ng ating mga palad. Hayaan **** maranasan ng iyong puso ang malumbay at mawalay Sa isang pamilyar na pakiramdam Nang maunawaan mo ang kahalagahan ng isang bagay-- Bagay na katangi-tangi at panghabambuhay. Hindi masusukat ng lahat ng mga bituin ang pagmamahal na kaya **** ialay;    Sa bawat minutong inilalaan mo para sa taong ito,    sa bawat text na kaagad ay nirereplyan mo,    Sa bawat araw na ninanais **** siya ang kasama mo,    Sa bawat pagkakataon na hindi mo pinapalagpas para siya ay makasama.                                                                                                    Oras.    Sa lahat ng pagkakataon na hindi ka nagreklamo sa pagiging late nya,    Sa lahat ng pagkakataong minahal mo siya sa kabila nang pagiging magulo nya,    Sa lahat ng pagkakataong ika’y natulugan sa telepono habang kausap mo siya dahil alam **** pagod sya,     Sa lahat ng lakad na hindi niya nasipot dahil kailangan pala niyang mag-aral.                                                                                                   Pag-Unawa.    Sa pananatili mo sa kanyang tabi kapag siya ay nalulumbay,    Sa pag alo mo sa kanya kapag siya’y nananangis,    Sa pagngiti mo at ng iyong puso sa sa tuwing siya’y masaya,    Sa pakikinig mo sa lahat ng kanyang hinanaing tuwing nagpupuyos ang kanyang damdamin.                                                                                                   Pagdamay. Higit sa mga rosas at tsokolate, Ipinakita mo ang iyong pagmamahal. Pinatunayan **** higit sa mga bagay na kayang hawakan ng ating palad, May iba pa palang paraan ang pagmamahal. Pagdamay. Pag-Unawa. Oras. Ilan lamang yan sa mga kayang magdikta nang ating pagmamahal. Kaya wag **** hayaang ang tadhana lamang ang magdikta nang inyong kinabukasan. Higit sa tadhana ang inyong pagmamahalan. Hindi kayo itinadhana lamang, / Pinili nyong magkatadhana. /
0
Mar 4, 2018
Mar 4, 2018 at 10:00 PM UTC
marilagchi
Tayo
Hindi ang mga tala ang magdidikta ng ating kinabukasan, Kundi ang mga puso na syang handang lumaban at manindigan-- Manindigan para sa mga bagay na hindi kayang hawakan ng ating mga palad. Hayaan **** maranasan ng iyong puso ang malumbay at mawalay Sa isang pamilyar na pakiramdam Nang maunawaan mo ang kahalagahan ng isang bagay-- Bagay na katangi-tangi at panghabambuhay. Hindi masusukat ng lahat ng mga bituin ang pagmamahal na kaya **** ialay;    Sa bawat minutong inilalaan mo para sa taong ito,    sa bawat text na kaagad ay nirereplyan mo,    Sa bawat araw na ninanais **** siya ang kasama mo,    Sa bawat pagkakataon na hindi mo pinapalagpas para siya ay makasama.                                                                                                    Oras.    Sa lahat ng pagkakataon na hindi ka nagreklamo sa pagiging late nya,    Sa lahat ng pagkakataong minahal mo siya sa kabila nang pagiging magulo nya,    Sa lahat ng pagkakataong ika’y natulugan sa telepono habang kausap mo siya dahil alam **** pagod sya,     Sa lahat ng lakad na hindi niya nasipot dahil kailangan pala niyang mag-aral.                                                                                                   Pag-Unawa.    Sa pananatili mo sa kanyang tabi kapag siya ay nalulumbay,    Sa pag alo mo sa kanya kapag siya’y nananangis,    Sa pagngiti mo at ng iyong puso sa sa tuwing siya’y masaya,    Sa pakikinig mo sa lahat ng kanyang hinanaing tuwing nagpupuyos ang kanyang damdamin.                                                                                                   Pagdamay. Higit sa mga rosas at tsokolate, Ipinakita mo ang iyong pagmamahal. Pinatunayan **** higit sa mga bagay na kayang hawakan ng ating palad, May iba pa palang paraan ang pagmamahal. Pagdamay. Pag-Unawa. Oras. Ilan lamang yan sa mga kayang magdikta nang ating pagmamahal. Kaya wag **** hayaang ang tadhana lamang ang magdikta nang inyong kinabukasan. Higit sa tadhana ang inyong pagmamahalan. Hindi kayo itinadhana lamang, / Pinili nyong magkatadhana. /
Continue reading...
33
"Magsimula tayong muli." Yun ang sabi niya, na parang kay dali lang ibalik lahat nang iniwala niya. Sa tagal niyang nawala hindi ko lubos maisip pang babalik siya na tila ba parang wala lang nangyari. Ang walang hiya, sasabihin na kasalanan ko din naman kung bakit siya nagdesisyon umalis para hanapin yung sarili niya at ayun hinayaan ko na. Hindi ako martir. Bingi na kasi siya sa mga pakiusap kong subukan namin ulit. Sa nagdaan na panahon na wala siya, pilit ko din inaayos yung lahat na binasag niya. Pilit pinagdikit ang natitirang bubog ng pagkatao ko na dinurog niya. Tinahi yung gutay gutay kong puso at pilit na ginamot hanggang sa maghilom. Ang pagmamahal na inapak apakan niya lang ng makapal niya na tsinelas ay pilit niyang pinapadampot sa akin na para bang gusto niyang ialay ko ulit sa kanya. Tatanggapin ko ba ang proposisyon niya? O baka naman nabagot lang siya kasi walang mapaglaruan na iba? Ang hirap sa kanya libre na nga binalewala niya pa. Sobra akong nagpakatanga sa kanya noon. Ngayon, kahit nasa harapan ko siya nagtatanong kung pwede pa ba? Nanumbalik man ang sakit ng nakaraan na dati pilit ko winawaglit. Nasabi ko na lang sa kanya. "Hinding hindi na ako magpapaloko ulit tama na siguro yung nagpakatanga, naging alipin, sumugal, nagmakaawa at kailanman hindi ako naging sapat sa maling tao at sa maling pag-ibig."
0
Jun 11, 2019
Jun 11, 2019 at 5:22 AM UTC
mellokeats93
Tarantado
"Magsimula tayong muli." Yun ang sabi niya, na parang kay dali lang ibalik lahat nang iniwala niya. Sa tagal niyang nawala hindi ko lubos maisip pang babalik siya na tila ba parang wala lang nangyari. Ang walang hiya, sasabihin na kasalanan ko din naman kung bakit siya nagdesisyon umalis para hanapin yung sarili niya at ayun hinayaan ko na. Hindi ako martir. Bingi na kasi siya sa mga pakiusap kong subukan namin ulit. Sa nagdaan na panahon na wala siya, pilit ko din inaayos yung lahat na binasag niya. Pilit pinagdikit ang natitirang bubog ng pagkatao ko na dinurog niya. Tinahi yung gutay gutay kong puso at pilit na ginamot hanggang sa maghilom. Ang pagmamahal na inapak apakan niya lang ng makapal niya na tsinelas ay pilit niyang pinapadampot sa akin na para bang gusto niyang ialay ko ulit sa kanya. Tatanggapin ko ba ang proposisyon niya? O baka naman nabagot lang siya kasi walang mapaglaruan na iba? Ang hirap sa kanya libre na nga binalewala niya pa. Sobra akong nagpakatanga sa kanya noon. Ngayon, kahit nasa harapan ko siya nagtatanong kung pwede pa ba? Nanumbalik man ang sakit ng nakaraan na dati pilit ko winawaglit. Nasabi ko na lang sa kanya. "Hinding hindi na ako magpapaloko ulit tama na siguro yung nagpakatanga, naging alipin, sumugal, nagmakaawa at kailanman hindi ako naging sapat sa maling tao at sa maling pag-ibig."
Continue reading...
8
Nangarap lang naman ng isang pag-ibig Na kayang magtagal sa aking mga bisig Ngunit bakit ganoon kadaya ang tadhana? Parati na lamang naiiwan at namamaalam. Wagas na pagmamahal ay kayang ialay Ngunit kahit nilalako na ang pag-ibig Walang sinuman ang tumatanggap Walang sinuman ang kayang tumagal Hanggang dito na lang ba talaga tayo? Wala na bang pwede pang iareglo? Pinagdasal na umabot sana sa simbahan Ngunit mukhang ako lang talaga ang umasa Ang pinakamasakit sa lahat ng 'to? Yung naiwan kang nag-iisip na baka Pwede pang isalba kung anong meron Pero hindi ka pinayagang gumawa ng hakbang Kaya 'eto't nagmumukmok sa isang tabi Iniisip kung ano bang nagawang mali Kasi ang mga rasong "hindi ikaw, ako" Ay mas masakit pa sa "may iba ako" Mas maiintindihan ko pa kung ang pag-ibig Na kay tagal kong pinaghirapan ay bigla na lang maglaho Kaysa sa mga rasong malabo namang basahin At ang mga mala-bugtong na sagot sa aking mga tanong Namamaalam muli sa pag-ibig na hindi nagtagal Na kahit anong pilit ang aking gawin, walang nararating Walang kapangyarihang baguhin ang kasalukuyan Ang mga pinanghawakan dumudulas sa aking mga kamay. Hanggang sa mawala sa puso Isisigaw ang pagmamahal sa'yo Sambit ng mga labi ang ngalan mo Hanggang ang pag-ibig ay maglaho.
0
Mar 25, 2019
Mar 25, 2019 at 6:40 AM UTC
LonelyBard
Dulo
Nangarap lang naman ng isang pag-ibig Na kayang magtagal sa aking mga bisig Ngunit bakit ganoon kadaya ang tadhana? Parati na lamang naiiwan at namamaalam. Wagas na pagmamahal ay kayang ialay Ngunit kahit nilalako na ang pag-ibig Walang sinuman ang tumatanggap Walang sinuman ang kayang tumagal Hanggang dito na lang ba talaga tayo? Wala na bang pwede pang iareglo? Pinagdasal na umabot sana sa simbahan Ngunit mukhang ako lang talaga ang umasa Ang pinakamasakit sa lahat ng 'to? Yung naiwan kang nag-iisip na baka Pwede pang isalba kung anong meron Pero hindi ka pinayagang gumawa ng hakbang Kaya 'eto't nagmumukmok sa isang tabi Iniisip kung ano bang nagawang mali Kasi ang mga rasong "hindi ikaw, ako" Ay mas masakit pa sa "may iba ako" Mas maiintindihan ko pa kung ang pag-ibig Na kay tagal kong pinaghirapan ay bigla na lang maglaho Kaysa sa mga rasong malabo namang basahin At ang mga mala-bugtong na sagot sa aking mga tanong Namamaalam muli sa pag-ibig na hindi nagtagal Na kahit anong pilit ang aking gawin, walang nararating Walang kapangyarihang baguhin ang kasalukuyan Ang mga pinanghawakan dumudulas sa aking mga kamay. Hanggang sa mawala sa puso Isisigaw ang pagmamahal sa'yo Sambit ng mga labi ang ngalan mo Hanggang ang pag-ibig ay maglaho.
Continue reading...
32
Kahit nakapiring ang mga mata Makikita pa rin Itong dakilang pag ibig Bakit gayon ay iniwan pa rin Namumulaklak na ang mga tanim na rosas Mga paruparong dumadapo ang pagmamahal ay tunay Di ba gusto rin ito ialay Sana'y di na lang nagbago ang humahagibis na hangin saan patungo Isusulat sa malagong liryo Nalugami sa huling pagkakataon Nagsusumamo sa paraiso Huwad ba sa mga kasaysayan? Sadyang dinakila ang pagmamahalan Di man nagkatuluyan Bibigyan ng tamang pagkakahulugan Na walang nararapat sa isang dukha? Kahit siniphayo ng iba Sa pag-ibig kailangan din masaktan Tadhana nga naman Namimili ng yayapakan
0
Aug 21, 2019
Aug 21, 2019 at 8:42 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #71
Kahit nakapiring ang mga mata Makikita pa rin Itong dakilang pag ibig Bakit gayon ay iniwan pa rin Namumulaklak na ang mga tanim na rosas Mga paruparong dumadapo ang pagmamahal ay tunay Di ba gusto rin ito ialay Sana'y di na lang nagbago ang humahagibis na hangin saan patungo Isusulat sa malagong liryo Nalugami sa huling pagkakataon Nagsusumamo sa paraiso Huwad ba sa mga kasaysayan? Sadyang dinakila ang pagmamahalan Di man nagkatuluyan Bibigyan ng tamang pagkakahulugan Na walang nararapat sa isang dukha? Kahit siniphayo ng iba Sa pag-ibig kailangan din masaktan Tadhana nga naman Namimili ng yayapakan
Continue reading...
22
Yang mga kamay mo ang lagi kong gusto mahawakan. Aalagaan kita at kailanmay di ka magagawang saktan. Sana hayaan mo kong ialay sayo itong puso ko. Manahalin ka nito ng lubos, pangako sayong-sayo ito. Etong puso kong handang isigaw sa mundo na mahal ka. Etong puso kong handang ipapaglaban ka. Nais ko malaman mo gusto kitang mahalin. Ang hirap lang kase hinde ko kaya sayong sabihin.
0
Sep 17, 2017
Sep 17, 2017 at 10:54 AM UTC
kylieexnmtt
Bawat unang letra #1
Yang mga kamay mo ang lagi kong gusto mahawakan. Aalagaan kita at kailanmay di ka magagawang saktan. Sana hayaan mo kong ialay sayo itong puso ko. Manahalin ka nito ng lubos, pangako sayong-sayo ito. Etong puso kong handang isigaw sa mundo na mahal ka. Etong puso kong handang ipapaglaban ka. Nais ko malaman mo gusto kitang mahalin. Ang hirap lang kase hinde ko kaya sayong sabihin.
Continue reading...
8