Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"hiwaga" poems
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
0
Sep 25, 2018
Sep 25, 2018 at 12:04 AM UTC
august28
Margaret (Anghel Ko)
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
Continue reading...
33
Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat.   Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.
0
Nov 28, 2017
Nov 28, 2017 at 12:58 AM UTC
makabagongmakata69
WALANG KAHULUGAN ANG BUHAY
Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat.   Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.
Continue reading...
5
“Mahirap na daw turuan ng bagong laro ang matandang aso”, siguro nga totoo ito. Pero may mga bagay na nalalaman ang matandang aso na hindi alam ng mga kabataan ngayon. Alam ng matandang aso ang sagot sa maraming talinghaga at hiwaga na taglay ng buhay. Nakita n’ya ang mga paliwanag na nagbibigay ng liwanag; nakita n’ya ang mga katotohanan at kasinungalingan na nasa pagitan ng mga sulok-sulok ng buhay. Alam n’ya na hindi lahat ng kumikinang ay ginto, na hindi porke kalmada ang dagat ay wala nang darating na unos. Hindi ibig sabihin na kapag komokak ang palaka ay tag-ulan na. Alam n’ya na ang kamatayan ay hindi talaga kasawian kundi isang bagong yugto, isang bagong pagsisimula at isang bagong anyo ng buhay. Alam ng matandang aso ang pagkakaiba nang tunay na umiibig sa nalilibugan lang. kaya natatawa s’ya kapag nakikita ang mga kabataan na inaabuso ang salitang “pagibig”. Mahina na ang katawan ng matandang aso subalit nananatiling malakas ang kanyang isip; malabo na ang kanyang mga mata pero malinaw parin ang kanyang puso at pandama. Marami na s’yang naisulat at marami na s’yang binigkas na mga talumpati, alam n’yang hindi lahat ng nagbabasa at nakikinig ay natututo. Marami sa kanila ay nananatiling mga ungas at gago. Alam n’ya na ang karunungan ay hindi agad-agad na tinatanggap ng mga hanagal na nakikinig, na hindi ang talumpati at panulat ang talagang nagmumulat kundi ang mga karanasan at mga pinagdadaanan. Malalim na ang gabi pagod at inaantok na ang matandang aso pero hindi s’ya makatulog. Dahil alam n’ya na sa bawat pagkahimbing ay laging may naka-abang na bangungot. Na ang bawat bukang-liwayway ay hindi laging may dalang pag-asa. Na, ang maghapon madalas ay isang tanikala na iyong kailangan na hatakin. Hindi naging masaya subalit hindi rin naman naging malungkot ang buhay ng matandang aso, pero hindi s’ya nanghihinayang sapagkat alam n’ya ang ibig sabihin ng kasabihan na “ang buhay ay parang gulong, minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka”.
0
Nov 30, 2017
Nov 30, 2017 at 7:32 PM UTC
makabagongmakata69
ANG MATANDANG ASO
“Mahirap na daw turuan ng bagong laro ang matandang aso”, siguro nga totoo ito. Pero may mga bagay na nalalaman ang matandang aso na hindi alam ng mga kabataan ngayon. Alam ng matandang aso ang sagot sa maraming talinghaga at hiwaga na taglay ng buhay. Nakita n’ya ang mga paliwanag na nagbibigay ng liwanag; nakita n’ya ang mga katotohanan at kasinungalingan na nasa pagitan ng mga sulok-sulok ng buhay. Alam n’ya na hindi lahat ng kumikinang ay ginto, na hindi porke kalmada ang dagat ay wala nang darating na unos. Hindi ibig sabihin na kapag komokak ang palaka ay tag-ulan na. Alam n’ya na ang kamatayan ay hindi talaga kasawian kundi isang bagong yugto, isang bagong pagsisimula at isang bagong anyo ng buhay. Alam ng matandang aso ang pagkakaiba nang tunay na umiibig sa nalilibugan lang. kaya natatawa s’ya kapag nakikita ang mga kabataan na inaabuso ang salitang “pagibig”. Mahina na ang katawan ng matandang aso subalit nananatiling malakas ang kanyang isip; malabo na ang kanyang mga mata pero malinaw parin ang kanyang puso at pandama. Marami na s’yang naisulat at marami na s’yang binigkas na mga talumpati, alam n’yang hindi lahat ng nagbabasa at nakikinig ay natututo. Marami sa kanila ay nananatiling mga ungas at gago. Alam n’ya na ang karunungan ay hindi agad-agad na tinatanggap ng mga hanagal na nakikinig, na hindi ang talumpati at panulat ang talagang nagmumulat kundi ang mga karanasan at mga pinagdadaanan. Malalim na ang gabi pagod at inaantok na ang matandang aso pero hindi s’ya makatulog. Dahil alam n’ya na sa bawat pagkahimbing ay laging may naka-abang na bangungot. Na ang bawat bukang-liwayway ay hindi laging may dalang pag-asa. Na, ang maghapon madalas ay isang tanikala na iyong kailangan na hatakin. Hindi naging masaya subalit hindi rin naman naging malungkot ang buhay ng matandang aso, pero hindi s’ya nanghihinayang sapagkat alam n’ya ang ibig sabihin ng kasabihan na “ang buhay ay parang gulong, minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka”.
Continue reading...
3
Minsan na rin ako’ng nadapa sa landas na mabato. Nagalusan ang aking mga palad at mga tuhod ay nagdugo. Nahirapan ako’ng bumangon at maglakad nang muli. Ngunit akin pa ri’ng pinilit nang may matapang na ngiti. Minsan ako’ng lumuha dahil sa matinding pagkabigo. Muntik nang naudyok na tumalikod na lang at sumuko. Subalit nakakita ng dahilan na patuloy na maniwala Na mas matamis ang tagumpay kung may kasawian muna. Minsan ako’ng naligaw sa pagkadilim-dilim na kawalan. Naubos ang tinig sa pagtawag para sa kaligtasan. Halos masanay na ang aking mga mata sa nakapopoot na dilim Pero nakahanap pa rin ng pag-asa upang pawiin ang pininimdim. Marami na rin ako’ng napagdaana’ng pagsubok, Nakapaglakbay na sa pinakailalim at sa pinakarurok, Nalasap ang pait at tamis sa masalimuot na biyahe ng buhay. Ang akala’y nakita ko na ang lahat sa aking paglalakbay. Ako ay nabigla dahil ako’y lubos na nagkamali Nang isang araw na namulat na lang nang ikaw ang katabi. Dahil dito sa buhay ay mas marami pa pala’ng kulay at hiwaga, Mas marubdob pala ang hatid **** misteryo’t talinhaga. Minsan ako’y umibig nang hindi ko namamalayan. Nagalusan, nakabangon, lumuha, ngumiti, nawala’t natagpuan. Hindi ko pa mapagtanto kung ang pag-ibig na ito’y biyaya o sumpa, Ang tanging alam ko lang: ang bawat halik mo’y buhay ang dala.
0
Mar 14, 2015
Mar 14, 2015 at 6:38 AM UTC
emeraldine087
MINSAN
Minsan na rin ako’ng nadapa sa landas na mabato. Nagalusan ang aking mga palad at mga tuhod ay nagdugo. Nahirapan ako’ng bumangon at maglakad nang muli. Ngunit akin pa ri’ng pinilit nang may matapang na ngiti. Minsan ako’ng lumuha dahil sa matinding pagkabigo. Muntik nang naudyok na tumalikod na lang at sumuko. Subalit nakakita ng dahilan na patuloy na maniwala Na mas matamis ang tagumpay kung may kasawian muna. Minsan ako’ng naligaw sa pagkadilim-dilim na kawalan. Naubos ang tinig sa pagtawag para sa kaligtasan. Halos masanay na ang aking mga mata sa nakapopoot na dilim Pero nakahanap pa rin ng pag-asa upang pawiin ang pininimdim. Marami na rin ako’ng napagdaana’ng pagsubok, Nakapaglakbay na sa pinakailalim at sa pinakarurok, Nalasap ang pait at tamis sa masalimuot na biyahe ng buhay. Ang akala’y nakita ko na ang lahat sa aking paglalakbay. Ako ay nabigla dahil ako’y lubos na nagkamali Nang isang araw na namulat na lang nang ikaw ang katabi. Dahil dito sa buhay ay mas marami pa pala’ng kulay at hiwaga, Mas marubdob pala ang hatid **** misteryo’t talinhaga. Minsan ako’y umibig nang hindi ko namamalayan. Nagalusan, nakabangon, lumuha, ngumiti, nawala’t natagpuan. Hindi ko pa mapagtanto kung ang pag-ibig na ito’y biyaya o sumpa, Ang tanging alam ko lang: ang bawat halik mo’y buhay ang dala.
Continue reading...
24
Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.
0
Jan 3, 2016
Jan 3, 2016 at 6:05 AM UTC
jerelii
Guni-guni
Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.
Continue reading...
63
Kulang ang haba ng magdamag at lalim ng Himbing upang lubos nating maunawaan ang Imortal na sandaling ito. Dahil alam natin na Wala tayong anumang panlaban sa lumbay At pangungulila, nagkakasya na lamang tayo sa Isang pangako at pag-ako ng damdamin. Tahan na mahal ko... Umasa kang saan mang lupalop tayo tangayin ng Buhay at paghihintay, ng siklo at pagpapasya, Ako'y mananatiling nakapako sa hiwaga ng iyong Langit na pagsinta. Kapos man ang sandaling Ito upang maging sandalan natin sa saglit Na paglayo, alalahanin **** hindi lahat Ay humahantong sa wakas dahil Likas sa atin ang manalig sa pagsintang wagas.
0
Sep 14, 2013
Sep 14, 2013 at 4:58 AM UTC
jose-remillan
Panata
Kulang ang haba ng magdamag at lalim ng Himbing upang lubos nating maunawaan ang Imortal na sandaling ito. Dahil alam natin na Wala tayong anumang panlaban sa lumbay At pangungulila, nagkakasya na lamang tayo sa Isang pangako at pag-ako ng damdamin. Tahan na mahal ko... Umasa kang saan mang lupalop tayo tangayin ng Buhay at paghihintay, ng siklo at pagpapasya, Ako'y mananatiling nakapako sa hiwaga ng iyong Langit na pagsinta. Kapos man ang sandaling Ito upang maging sandalan natin sa saglit Na paglayo, alalahanin **** hindi lahat Ay humahantong sa wakas dahil Likas sa atin ang manalig sa pagsintang wagas.
Continue reading...
15
Sinubukan kong bihisan ng titik at tugma Ang ilang mga bagay-bagay na iiwan ko Sa'yo sa oras na pumailanlang na ang diwa Ng aking mga tula. Ngunit gaya ng dati, Unos na dumatal ang aking luha, linunod Nito ang mga kataga, muling nabalot ng Hiwaga ang bawat saknong na dapat sana'y Malaon nang yumabong sa iyong pang-unawa. Gayun pa man, manatili kang manampalataya Sa kahulugan ng kawalang kahulugan ng daigdig Na ito. At nawa, sa pagpagpag mo sa tarangkahan ng Kahapon, buong pagpupugay **** idambana Ang paulit-ulit ng siklo at sigwa ng ating pag-ibig.
0
Jan 27, 2014
Jan 27, 2014 at 4:35 PM UTC
jose-remillan
Tag-araw
Sinubukan kong bihisan ng titik at tugma Ang ilang mga bagay-bagay na iiwan ko Sa'yo sa oras na pumailanlang na ang diwa Ng aking mga tula. Ngunit gaya ng dati, Unos na dumatal ang aking luha, linunod Nito ang mga kataga, muling nabalot ng Hiwaga ang bawat saknong na dapat sana'y Malaon nang yumabong sa iyong pang-unawa. Gayun pa man, manatili kang manampalataya Sa kahulugan ng kawalang kahulugan ng daigdig Na ito. At nawa, sa pagpagpag mo sa tarangkahan ng Kahapon, buong pagpupugay **** idambana Ang paulit-ulit ng siklo at sigwa ng ating pag-ibig.
Continue reading...
13
061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.
0
Jun 10, 2017
Jun 10, 2017 at 9:23 AM UTC
psalmiseta
Parang Kailan Lang
061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.
Continue reading...
73
Sa'yo ko ito unang naunawaan. Ang paghalik ng pluma sa Papel ay hindi sapat upang Humalik ang katotohanan Sa katarungan, dahil tangan ng puso ang tinta at talinghagang Nakakubli sa wagas na pag-ibig Sa kapwa at kay Bathala. Ang tinig ng mga batas ay Tinig ng mga sibilisasyon at Rebolusyon ng mga sikmura Laban sa makina, ng makina Laban sa mahika ng salapi at Pighati ng lumang simoy. Nawa, Sa pagimbulog mo sa tugatog ng Himpapawid patungo sa paghahanap Ng katotohon, alalahanin mo ang Mga piraso ng iyong sarili na naiwan sa Akin: "Tanging sa hiwaga lamang ng Pag-ibig matatagpuan ang lalim ng lohika." Ito ang iyong bilin. Ito ang aking habilin.
0
Oct 7, 2013
Oct 7, 2013 at 1:01 AM UTC
jose-remillan
Habilin sa Maestro
Sa'yo ko ito unang naunawaan. Ang paghalik ng pluma sa Papel ay hindi sapat upang Humalik ang katotohanan Sa katarungan, dahil tangan ng puso ang tinta at talinghagang Nakakubli sa wagas na pag-ibig Sa kapwa at kay Bathala. Ang tinig ng mga batas ay Tinig ng mga sibilisasyon at Rebolusyon ng mga sikmura Laban sa makina, ng makina Laban sa mahika ng salapi at Pighati ng lumang simoy. Nawa, Sa pagimbulog mo sa tugatog ng Himpapawid patungo sa paghahanap Ng katotohon, alalahanin mo ang Mga piraso ng iyong sarili na naiwan sa Akin: "Tanging sa hiwaga lamang ng Pag-ibig matatagpuan ang lalim ng lohika." Ito ang iyong bilin. Ito ang aking habilin.
Continue reading...
22
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
0
Aug 20, 2019
Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC
nexus-1
Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
Continue reading...
107
Mundo'y kayganda, Puno ng hiwaga, Ng pasimulang likhain ng AMANG DAKILA!!! Ngayon ay saksihan, Ganda ng sanlibutan Di malirip na kagandahan at kayamanan, Na ibinigay sa atin ang karapatan. AMA NA DAKILA! Lahat kami ay pinag-pala, Sa aming kasalanan Ay nagpatawad ka! Nagbigay pag-asa sa kaluluwang dukha! Dukha sa Liwanag ng Iyong Ganda!! AMA NA DAKILA! kami ay Iyong pinag-pala, Binigyan ng pag-asa, sa Di malirip na pagkakasala!!! Sa ngalan ni JESUS NA IDINAKILA Dahil sa pagsunod sa AMANG DAKILA! Hindi nag-alinlangan Hanggang katapusan, AMA sana'y bigyan kami Ng pusong masunurin Pag-iisip na puno ng dunong Mula sa Iyong katwiran na puno ng katotohanan, JESUS na aming PANGINOON, Bahala kana po sa amin, na LIWANAG sa amin ng DIYOS!!! Kami ay Iyong dalhin, Upang AMA ay aming KAMTIN Hanggang sa katapusan ng aming Lakarin,!
0
Aug 19, 2014
Aug 19, 2014 at 12:37 AM UTC
jhon-renz-thompson
AMA NA DAKILA.!!!
Mundo'y kayganda, Puno ng hiwaga, Ng pasimulang likhain ng AMANG DAKILA!!! Ngayon ay saksihan, Ganda ng sanlibutan Di malirip na kagandahan at kayamanan, Na ibinigay sa atin ang karapatan. AMA NA DAKILA! Lahat kami ay pinag-pala, Sa aming kasalanan Ay nagpatawad ka! Nagbigay pag-asa sa kaluluwang dukha! Dukha sa Liwanag ng Iyong Ganda!! AMA NA DAKILA! kami ay Iyong pinag-pala, Binigyan ng pag-asa, sa Di malirip na pagkakasala!!! Sa ngalan ni JESUS NA IDINAKILA Dahil sa pagsunod sa AMANG DAKILA! Hindi nag-alinlangan Hanggang katapusan, AMA sana'y bigyan kami Ng pusong masunurin Pag-iisip na puno ng dunong Mula sa Iyong katwiran na puno ng katotohanan, JESUS na aming PANGINOON, Bahala kana po sa amin, na LIWANAG sa amin ng DIYOS!!! Kami ay Iyong dalhin, Upang AMA ay aming KAMTIN Hanggang sa katapusan ng aming Lakarin,!
Continue reading...
34
Sa kanyang himig ako'y nahahalina Magkasintunog ng mga ibong malaya Umiindayog sa puso ko't pagsinta Misteryosong dilag, sino s'ya talaga? Sa tuwing napapanood 'y anong ganda Mata'y matimyas na tala sa umaga Tanglaw sa daigdig na puno ng hiwaga Liwanag sa bukang liwayway 't hiraya Manipis ang labing kakulay 'y makopa Malamyos ang tunog ng bawat salita Halik ng anghel ang dapyo ng hininga Halimuyak ay buhay, di nawawala Kahit panlalaki ang gayak at porma Na kanyang ginampanan sa prima donna Munting lawiswis na lupaypay 't mahina Nang lumaki'y diwata sa encantadia Ang isip ko ay kinabig 't kinawawa Ginapos nang mahigpit ng kanyang drama Madalas ay namumugto ang mga mata Kapag nasisilayan s'yang lumuluha Huwag sana pabugso bugso't pabigla Ang tibo niyang pangungusap at banta Sapagkat nababagha't natutulala Damdami'y pinamumugaran ng kaba Sa kumpas ng mga kamay ay humahanga Isang paraluman na ang kiyas 'y siga Hudlum sa kanto na mahal ang pamilya Pinakamatapang na lahing Claveria Sa likod ng pagganap ano nga ba s'ya? Sapantaha ko ay magalang na bata Binibini at dalagang Filipina May puring Perlas ng Silangan ng Asya Lingid sa kamalayan nang napahanga Sa kanyang angking galing bilang artista Dagdag pa ang sayaw n'yang mala-prinsesa Sa makabagong tinikling, siya'y reyna Araw 'y nakahilig sa katanyagan n'ya Harap 'y pangarap na sinasalubong pa Hiyas s'ya sa mundo na walang kapara, Kumikinang at nagbibigay pag-asa
0
Jan 4, 2020
Jan 4, 2020 at 11:09 PM UTC
haringibon
Altheyah Ablan
Sa kanyang himig ako'y nahahalina Magkasintunog ng mga ibong malaya Umiindayog sa puso ko't pagsinta Misteryosong dilag, sino s'ya talaga? Sa tuwing napapanood 'y anong ganda Mata'y matimyas na tala sa umaga Tanglaw sa daigdig na puno ng hiwaga Liwanag sa bukang liwayway 't hiraya Manipis ang labing kakulay 'y makopa Malamyos ang tunog ng bawat salita Halik ng anghel ang dapyo ng hininga Halimuyak ay buhay, di nawawala Kahit panlalaki ang gayak at porma Na kanyang ginampanan sa prima donna Munting lawiswis na lupaypay 't mahina Nang lumaki'y diwata sa encantadia Ang isip ko ay kinabig 't kinawawa Ginapos nang mahigpit ng kanyang drama Madalas ay namumugto ang mga mata Kapag nasisilayan s'yang lumuluha Huwag sana pabugso bugso't pabigla Ang tibo niyang pangungusap at banta Sapagkat nababagha't natutulala Damdami'y pinamumugaran ng kaba Sa kumpas ng mga kamay ay humahanga Isang paraluman na ang kiyas 'y siga Hudlum sa kanto na mahal ang pamilya Pinakamatapang na lahing Claveria Sa likod ng pagganap ano nga ba s'ya? Sapantaha ko ay magalang na bata Binibini at dalagang Filipina May puring Perlas ng Silangan ng Asya Lingid sa kamalayan nang napahanga Sa kanyang angking galing bilang artista Dagdag pa ang sayaw n'yang mala-prinsesa Sa makabagong tinikling, siya'y reyna Araw 'y nakahilig sa katanyagan n'ya Harap 'y pangarap na sinasalubong pa Hiyas s'ya sa mundo na walang kapara, Kumikinang at nagbibigay pag-asa
Continue reading...
40
#050116 Nasisilaw ang puso Sa tangan **** Liwanag Nayayanig ang diwa't damdamin Lagpas-Langit ang pasasalamat. Puno ng hiwaga Ang pag-ibig **** alay Hindi matutumbasan Ang kalinga **** grasya. Buhay Mo'y isinuko sa Krus Salita Mo'y bukam-bibig ng kaluluwa. Ako'y sakupin Mo, ang buong pagkatao Ako'y kalingain Mo ng kadakilaan Mo Ako'y alalayan Mo, Yakap Mo ang sasalo Ako'y baguhin Mo, palitan Mo ng bago. Sa kahit anong pagkakamali, Sa kahit anong pintig ng sandali Ikaw ang Gabay na Siyang magwawagi! Daplis ng ulan o bagyong nagkukunwari Hahawiin **** lahat, buhos ang Sarili Sabi Mo'y talikuran ko na ang dati. Madilim ang landas, siyang hindi patas Mantsyang nagdaan, sa bago'y kaltas Walang tugon, mundong nagmamataas Tanging Ikaw, daang Mataas. Hindi madali ang pagbabago Puso ba'y sa Kanya'y sambit ay "oo" Si Hesus lamang, sagot sa delubyo Kalma lang kaibigam wag paaapekto!
0
May 3, 2016
May 3, 2016 at 10:07 AM UTC
psalmiseta
Sandalan
#050116 Nasisilaw ang puso Sa tangan **** Liwanag Nayayanig ang diwa't damdamin Lagpas-Langit ang pasasalamat. Puno ng hiwaga Ang pag-ibig **** alay Hindi matutumbasan Ang kalinga **** grasya. Buhay Mo'y isinuko sa Krus Salita Mo'y bukam-bibig ng kaluluwa. Ako'y sakupin Mo, ang buong pagkatao Ako'y kalingain Mo ng kadakilaan Mo Ako'y alalayan Mo, Yakap Mo ang sasalo Ako'y baguhin Mo, palitan Mo ng bago. Sa kahit anong pagkakamali, Sa kahit anong pintig ng sandali Ikaw ang Gabay na Siyang magwawagi! Daplis ng ulan o bagyong nagkukunwari Hahawiin **** lahat, buhos ang Sarili Sabi Mo'y talikuran ko na ang dati. Madilim ang landas, siyang hindi patas Mantsyang nagdaan, sa bago'y kaltas Walang tugon, mundong nagmamataas Tanging Ikaw, daang Mataas. Hindi madali ang pagbabago Puso ba'y sa Kanya'y sambit ay "oo" Si Hesus lamang, sagot sa delubyo Kalma lang kaibigam wag paaapekto!
Continue reading...
29
gamit ang panulat kong lapis ang kwaderno ko'y untiunting numinipis ang kalyo sa kamay ay aking tiniis para lang maiparating itong ninanais ang alay kong tula ay di matatapos hanggat ang boses koy di magmaos sayo ibibigkas at iaalay ng lubos nang puso kong nahulog at sayo dumaosdos alam kong di pa kita lubusang kilala ang bagay na yun ay di na mahalaga nabulag agad sa nakakasilaw **** ganda Engkantada, ang kataohang di ko na pinuna bakit nga ba? bigla akong nanghusga minsan lang mapatinag sa kayumanggi **** mga mata napasailalim sa hiwaga ng 'yong salamangka wala ngang duda, Engkantada, balot ka ng mahika kung ilalarawan ay wala kang katulad aaminin kong isa ka sa aking hinahangad wag ka sanang mabagabag ni umilag kung sabay tayong malalaglag, di na ko papalag saan pa ba ang dapat kong pagmasdan kung may hihigit pa sa iyong larawan maganda na ang aking tinititigan basta ikaw lang ang nakaharang
0
Nov 3, 2018
Nov 3, 2018 at 2:34 AM UTC
august28
Engkantada (Sharmaine)
gamit ang panulat kong lapis ang kwaderno ko'y untiunting numinipis ang kalyo sa kamay ay aking tiniis para lang maiparating itong ninanais ang alay kong tula ay di matatapos hanggat ang boses koy di magmaos sayo ibibigkas at iaalay ng lubos nang puso kong nahulog at sayo dumaosdos alam kong di pa kita lubusang kilala ang bagay na yun ay di na mahalaga nabulag agad sa nakakasilaw **** ganda Engkantada, ang kataohang di ko na pinuna bakit nga ba? bigla akong nanghusga minsan lang mapatinag sa kayumanggi **** mga mata napasailalim sa hiwaga ng 'yong salamangka wala ngang duda, Engkantada, balot ka ng mahika kung ilalarawan ay wala kang katulad aaminin kong isa ka sa aking hinahangad wag ka sanang mabagabag ni umilag kung sabay tayong malalaglag, di na ko papalag saan pa ba ang dapat kong pagmasdan kung may hihigit pa sa iyong larawan maganda na ang aking tinititigan basta ikaw lang ang nakaharang
Continue reading...
24
Puno ay tumatanda Nalalagas ang dahon sa balingkinitang mga sanga Minsan may lagutok na maririnig- biglang pagluksa Itanong kung kailan ang mga lawa ay matutuyo Tubig niyang malinaw, may lalim na hindi matanto Ito'y pagtahak sa walang hangganang hiwaga Espiritung gala, isipin ang kalagayan ng katawang lupaypay Turukan ng gamot o ng gunita ng kasiglahan Halik ng kahapon ay alaala ng kahapisan Hawakan ang kamay na nanginginig Matamlay na  anak Niya'y sa aruga salat Ang paglipas ng oras ay gayundin ang pasasalamat Habaan ang sandali na may hininga't sarap Pawis na  nakabilad sa hamon ng buhay Mararanasan ang init at pait Ang pagpapahalaga sa katapusang ninanais kaakibat ay lumbay Paruparong itim magkatambal sa paglipad May babala man huwag isaisip Pusang tumawid sa harapan Ibaling ang paningin Magrosaryo saglit, sino ang mawawalan
0
Dec 3, 2018
Dec 3, 2018 at 6:04 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #4
Puno ay tumatanda Nalalagas ang dahon sa balingkinitang mga sanga Minsan may lagutok na maririnig- biglang pagluksa Itanong kung kailan ang mga lawa ay matutuyo Tubig niyang malinaw, may lalim na hindi matanto Ito'y pagtahak sa walang hangganang hiwaga Espiritung gala, isipin ang kalagayan ng katawang lupaypay Turukan ng gamot o ng gunita ng kasiglahan Halik ng kahapon ay alaala ng kahapisan Hawakan ang kamay na nanginginig Matamlay na  anak Niya'y sa aruga salat Ang paglipas ng oras ay gayundin ang pasasalamat Habaan ang sandali na may hininga't sarap Pawis na  nakabilad sa hamon ng buhay Mararanasan ang init at pait Ang pagpapahalaga sa katapusang ninanais kaakibat ay lumbay Paruparong itim magkatambal sa paglipad May babala man huwag isaisip Pusang tumawid sa harapan Ibaling ang paningin Magrosaryo saglit, sino ang mawawalan
Continue reading...
23
Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.
0
Jul 25, 2017
Jul 25, 2017 at 10:26 PM UTC
strayrant
Paalam
Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.
Continue reading...
67
Kahapon, noong gabi Noong tulog ang mga ibon Noong umiiyak ang mga tala Dama ko ang iyong hiwaga Ako ay iyong minasahe Tila binugbog na sibuyas Mga kamatis na nagdurugo Palihim mo akong niluto Dahan dahan ang haplos Mula apoy hanggang upos Dala ko ang mga pasa Ultimo mga halik na basa Mura lang ang aking binayad Dumukot sa butas na bulsa Dinig ko hanggang kusina Ang tawag ng aking sikmura
0
Oct 9, 2015
Oct 9, 2015 at 11:32 AM UTC
Demm
Sigarilyo
Kahapon, noong gabi Noong tulog ang mga ibon Noong umiiyak ang mga tala Dama ko ang iyong hiwaga Ako ay iyong minasahe Tila binugbog na sibuyas Mga kamatis na nagdurugo Palihim mo akong niluto Dahan dahan ang haplos Mula apoy hanggang upos Dala ko ang mga pasa Ultimo mga halik na basa Mura lang ang aking binayad Dumukot sa butas na bulsa Dinig ko hanggang kusina Ang tawag ng aking sikmura
Continue reading...
16
Pangarap kong maipinta ka nang hubo't hubad gamit ang ang luha at luwad na lupang humulma sa gayak na engkantasyon ng aking mga mata. Iguguhit ko ang kurba ng iyong balakang gaya ng along nakikipagniig sa malaking bato sa dalampasigan. Ilulugay ko ang mahaba **** buhok hanggang sa magmistula itong malabay na lambong na magkukubli sa'yong kahinaan. Igugughit ko ang iyong kabuuhan gaya ng isang paslit na namamangha sa hiwaga ng mariposang paroo't parito sa alindog ng rosas ng digma.
0
Sep 17, 2013
Sep 17, 2013 at 1:34 PM UTC
jose-remillan
Katawan
Pangarap kong maipinta ka nang hubo't hubad gamit ang ang luha at luwad na lupang humulma sa gayak na engkantasyon ng aking mga mata. Iguguhit ko ang kurba ng iyong balakang gaya ng along nakikipagniig sa malaking bato sa dalampasigan. Ilulugay ko ang mahaba **** buhok hanggang sa magmistula itong malabay na lambong na magkukubli sa'yong kahinaan. Igugughit ko ang iyong kabuuhan gaya ng isang paslit na namamangha sa hiwaga ng mariposang paroo't parito sa alindog ng rosas ng digma.
Continue reading...
19
Kinakanlong mo ang Hiwaga at kahulugan ng Isipang sumisipat sa Walang kapares na Alindog ng paralumang Itinatangi ng engkantasyon. Tumila ka man, tila ang Unos na tangan mo ay Bitbiting papasanin ng Agam-agam at gunita. Lisanin man ng ulap at Ikubli ng bahag-hari ang Nagbabadyang pangamba, Ang iyong pagdatal ay Lumbay at ligaya na sa puso'y ikinintal.
0
Oct 11, 2013
Oct 11, 2013 at 7:11 AM UTC
jose-remillan
Ulan
Kinakanlong mo ang Hiwaga at kahulugan ng Isipang sumisipat sa Walang kapares na Alindog ng paralumang Itinatangi ng engkantasyon. Tumila ka man, tila ang Unos na tangan mo ay Bitbiting papasanin ng Agam-agam at gunita. Lisanin man ng ulap at Ikubli ng bahag-hari ang Nagbabadyang pangamba, Ang iyong pagdatal ay Lumbay at ligaya na sa puso'y ikinintal.
Continue reading...
16
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 1:58 AM UTC
makabagongmakata69
HIGIT SA KAYAMANAN
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
Continue reading...
5
*Namis ko ang mga panahon, na naglalakad ako papunta at pauwi mula trabaho Sumasakay sa jeep, mukhang tanga, nagaabang sa kanto Sulyap ko si kuya, nangungulangot ng patago Nakatingala sa langit, ngiti ko'y tila ipinako* Masaya sumabay sa takbo ng mga tao Kita mo lahat ng ganda at panget sa mundo Maging avon man o ever bilena ang gamit May lunes parin na maiiputan ka ng pato. *Namis kong mag tsinelas palabas ng bahay Ngayon 3inches na ang taas ng yapak ko Pati din ang jansport na laging nakasabit Ngayon para akong magtatahong walang buena mano* Madaming nabubunyag sa aking biyahe Malalagkit na sulyap ni kuya sa pasahero Ngayon nga'y may pisong nalaglag sa tabi Dadamputin sana ni ate kaso naunahan ko Hiwaga sa'kin, saan kaya siya patungo?
0
Oct 9, 2015
Oct 9, 2015 at 12:54 AM UTC
Demm
Pamasahe
*Namis ko ang mga panahon, na naglalakad ako papunta at pauwi mula trabaho Sumasakay sa jeep, mukhang tanga, nagaabang sa kanto Sulyap ko si kuya, nangungulangot ng patago Nakatingala sa langit, ngiti ko'y tila ipinako* Masaya sumabay sa takbo ng mga tao Kita mo lahat ng ganda at panget sa mundo Maging avon man o ever bilena ang gamit May lunes parin na maiiputan ka ng pato. *Namis kong mag tsinelas palabas ng bahay Ngayon 3inches na ang taas ng yapak ko Pati din ang jansport na laging nakasabit Ngayon para akong magtatahong walang buena mano* Madaming nabubunyag sa aking biyahe Malalagkit na sulyap ni kuya sa pasahero Ngayon nga'y may pisong nalaglag sa tabi Dadamputin sana ni ate kaso naunahan ko Hiwaga sa'kin, saan kaya siya patungo?
Continue reading...
18
120522 Kaba ng puso ko’y Iyong pasan Pilit ko mang labanan Ang mga delubyong namamasukan Ay kusa kong ibinabaling Sa’yo ang tingin. Pagkat kailanma’y hindi ako nag-iisa At sa bawat giyera’y Ikaw ang aking Sandata. Ang hiwaga ng Iyong pag-ibig Ay higit pa sa kung anumang bala’t palaso Na sa akin ay hinahagis upang ako’y sumuko na. Hindi ako nagmamataas Na kaya kong patuloy na tumayo Sa kabila ng mga patibong Habang ako’y nakapikit pa. Ngunit sa aking paniniwalang Ikaw ang aking Buhay, Ay Ikaw rin ang magbibigay daan Sa patuloy kong paglagay Patungo sa aking patutunguhan. Sa aking pagbimbing Ay palagi Kang gising — Nakamulat at ako’y pinagmamasdan At patuloy na hinihingahan ng buhay. Nang sa aking paggising Ay hindi kung kani-kaninong tinig Ang aking hahanapin. Pagkat ang nais ng puso ko’y Sa’yo ako pumisan habambuhay At Ikaw ay makapiling at maranasan Sa mga susunod pang bukas Nang wala nang pangamba pa.
0
Dec 5, 2022
Dec 5, 2022 at 5:59 AM UTC
psalmiseta
Sa Susunod Pang Mga Bukas
120522 Kaba ng puso ko’y Iyong pasan Pilit ko mang labanan Ang mga delubyong namamasukan Ay kusa kong ibinabaling Sa’yo ang tingin. Pagkat kailanma’y hindi ako nag-iisa At sa bawat giyera’y Ikaw ang aking Sandata. Ang hiwaga ng Iyong pag-ibig Ay higit pa sa kung anumang bala’t palaso Na sa akin ay hinahagis upang ako’y sumuko na. Hindi ako nagmamataas Na kaya kong patuloy na tumayo Sa kabila ng mga patibong Habang ako’y nakapikit pa. Ngunit sa aking paniniwalang Ikaw ang aking Buhay, Ay Ikaw rin ang magbibigay daan Sa patuloy kong paglagay Patungo sa aking patutunguhan. Sa aking pagbimbing Ay palagi Kang gising — Nakamulat at ako’y pinagmamasdan At patuloy na hinihingahan ng buhay. Nang sa aking paggising Ay hindi kung kani-kaninong tinig Ang aking hahanapin. Pagkat ang nais ng puso ko’y Sa’yo ako pumisan habambuhay At Ikaw ay makapiling at maranasan Sa mga susunod pang bukas Nang wala nang pangamba pa.
Continue reading...
31
Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Mistula akong bumalik sa panahon ng aking panliligaw Sapagkat ang puso ko'y walang ibang sinisigaw, kundi ikaw Muntik na akong mabaliw dahil ilang kilometro ang distansya natin at hindi kita matanaw Pero sa oras na ang iyong palad ay dumampi na sa aking balat Alam ko sa sarili ko na totoo at tunay ang lahat Alam kong hindi ako nabubuhay sa isang panginip At siguradong hindi rin ako pinaglalaruan nitong maloko kong isip Nandito ka na sa aking harapan Ikaw ay muli kong nasilayan,nahawakan at muli kitang naramdaman Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Sa tuwing ikaw ay nandiyan ang puso ko'y bumibilis sa pagpintig Maraming nagdududa at nagtataka pero sa huli pagmamahal pa rin ang nanaig Samahan na pinagtibay ng panahon at tila malabo nang madaig At ngayon na patuloy pa rin nating isinusulat ang ating istorya Na ngayon ay mayroon nang bagong kabanata At tila ba lalo pang gumaganda ang tema Asahan mo na mapupuno ng mga magagandang eksena ang bawat pahina Ako pa rin ang iyong hari at mananatili kitang reyna Sapagkat sobrang hiwaga ng iyong pag-ibig At hanggang ngayon ako ay patuloy mo pa ring pinapakilig
0
Feb 2, 2018
Feb 2, 2018 at 1:41 PM UTC
mikedavid
Para Sa'yo
Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Mistula akong bumalik sa panahon ng aking panliligaw Sapagkat ang puso ko'y walang ibang sinisigaw, kundi ikaw Muntik na akong mabaliw dahil ilang kilometro ang distansya natin at hindi kita matanaw Pero sa oras na ang iyong palad ay dumampi na sa aking balat Alam ko sa sarili ko na totoo at tunay ang lahat Alam kong hindi ako nabubuhay sa isang panginip At siguradong hindi rin ako pinaglalaruan nitong maloko kong isip Nandito ka na sa aking harapan Ikaw ay muli kong nasilayan,nahawakan at muli kitang naramdaman Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Sa tuwing ikaw ay nandiyan ang puso ko'y bumibilis sa pagpintig Maraming nagdududa at nagtataka pero sa huli pagmamahal pa rin ang nanaig Samahan na pinagtibay ng panahon at tila malabo nang madaig At ngayon na patuloy pa rin nating isinusulat ang ating istorya Na ngayon ay mayroon nang bagong kabanata At tila ba lalo pang gumaganda ang tema Asahan mo na mapupuno ng mga magagandang eksena ang bawat pahina Ako pa rin ang iyong hari at mananatili kitang reyna Sapagkat sobrang hiwaga ng iyong pag-ibig At hanggang ngayon ako ay patuloy mo pa ring pinapakilig
Continue reading...
27
makalipas ng daang-daang araw ikaw ay nagbalik, nagtagpo muli ang mga mata, bisig, at ngiti. 'di nila mapigilang magtaka kung ano ang pasalubong dala mo sa iyong pagbisita; kung anong mga damdamin at alaala ang mahuhugot mula sa mga puso nating 'di malaman kung nagtataguan ba o naghahanapan, basta siguradong nawawala. ang surpresa mo kaya ay kaba? sabik? takot? hiya? hiwaga? hindi. pinunit ang balot at binuksan ang kahon. natagpuan ko ay wala. oo, wala lang. wala na pala tayong natira para sa isa't isa. baka tinangay na ng bagyo, ninakaw na ng iba, o 'di kaya'y naglaho lang talaga na parang bula. 'di nila mapigilang magtaka at napaisip din ako kung bakit. natagpuan ko ang sagot at ito ay wala.
0
Apr 25, 2015
Apr 25, 2015 at 7:43 AM UTC
marge-redelicia
wala (wala lang)
makalipas ng daang-daang araw ikaw ay nagbalik, nagtagpo muli ang mga mata, bisig, at ngiti. 'di nila mapigilang magtaka kung ano ang pasalubong dala mo sa iyong pagbisita; kung anong mga damdamin at alaala ang mahuhugot mula sa mga puso nating 'di malaman kung nagtataguan ba o naghahanapan, basta siguradong nawawala. ang surpresa mo kaya ay kaba? sabik? takot? hiya? hiwaga? hindi. pinunit ang balot at binuksan ang kahon. natagpuan ko ay wala. oo, wala lang. wala na pala tayong natira para sa isa't isa. baka tinangay na ng bagyo, ninakaw na ng iba, o 'di kaya'y naglaho lang talaga na parang bula. 'di nila mapigilang magtaka at napaisip din ako kung bakit. natagpuan ko ang sagot at ito ay wala.
Continue reading...
36
Nangungusap ang mga mata Kasabay ng paglagas ng mga utal-utal na salita Walang kuwit, walang tuldok Pilit na binubuksan ang mga pusong nililok ng galit at tampo, Walang katapusan ang kani-kanilang mga pangungusap. Nababalot tayo ng hiwaga At ang ating mga puso'y napupuno ng mga lasong Sinulsi ng kirot ng kahapon. Lumipas na -- Nilipasan na tayo ng ilang mga umaga Napuno na tayo ng mga agiw sa paghihintay. Iniisip natin sa kung papaanong paraan ba Maihahayag ang mga palamuti sa ating imahinasyon. Paano ba natin masasabayan ang lumalagablab na galit? Na ibinubuhos sa atin gaya ng may kumukulong tubig sa takure. Paano nga ba tayo mananataling walang pakiramdam Hanggang matapos ang delubyo ng poot at paghihiganti? Umiiwas tayo sa hanging mapanakit Ngunit tila ba hinahabol tayo kahit tayo'y nakapikit na. Walang hikbi at walang kamalay-malay tayong minamanipula Ng mga pagkakataong tumutukso na tayo'y talunan na. Ngunit sa lahat-lahat ng mga ito'y Pipiliin nating tumayo pa rin Bitbit ang ating mga bandila At kahit pa sa ating pananahimik Ay kusang sisigaw ang mga tala para sa atin At mas magliliwanag pa ang mga ito. Ang mga makakapal na ulap Ay makakaya na nating hawiin At magsisilbi itong palatandaan Na tayo'y  hindi magpapalupig Sa dikta ng tadhana at panahon. Pipiliin pa rin nating maging tama At ang lahat ng mga pasakit ng nakaraan Ay magsisilbing pabaon natin Sa kinabukasang henerasyon. Kaya ko, kaya mo -- Kakayanin natin, Kaya natin, kasama ang Panginoon!
0
Aug 10, 2021
Aug 10, 2021 at 10:39 PM UTC
psalmiseta
Istatwa
Nangungusap ang mga mata Kasabay ng paglagas ng mga utal-utal na salita Walang kuwit, walang tuldok Pilit na binubuksan ang mga pusong nililok ng galit at tampo, Walang katapusan ang kani-kanilang mga pangungusap. Nababalot tayo ng hiwaga At ang ating mga puso'y napupuno ng mga lasong Sinulsi ng kirot ng kahapon. Lumipas na -- Nilipasan na tayo ng ilang mga umaga Napuno na tayo ng mga agiw sa paghihintay. Iniisip natin sa kung papaanong paraan ba Maihahayag ang mga palamuti sa ating imahinasyon. Paano ba natin masasabayan ang lumalagablab na galit? Na ibinubuhos sa atin gaya ng may kumukulong tubig sa takure. Paano nga ba tayo mananataling walang pakiramdam Hanggang matapos ang delubyo ng poot at paghihiganti? Umiiwas tayo sa hanging mapanakit Ngunit tila ba hinahabol tayo kahit tayo'y nakapikit na. Walang hikbi at walang kamalay-malay tayong minamanipula Ng mga pagkakataong tumutukso na tayo'y talunan na. Ngunit sa lahat-lahat ng mga ito'y Pipiliin nating tumayo pa rin Bitbit ang ating mga bandila At kahit pa sa ating pananahimik Ay kusang sisigaw ang mga tala para sa atin At mas magliliwanag pa ang mga ito. Ang mga makakapal na ulap Ay makakaya na nating hawiin At magsisilbi itong palatandaan Na tayo'y  hindi magpapalupig Sa dikta ng tadhana at panahon. Pipiliin pa rin nating maging tama At ang lahat ng mga pasakit ng nakaraan Ay magsisilbing pabaon natin Sa kinabukasang henerasyon. Kaya ko, kaya mo -- Kakayanin natin, Kaya natin, kasama ang Panginoon!
Continue reading...
39