Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"dinadala" poems
May mga lugar tayo na mahirap sa atin ang balikan Minsan malayo, Minsan maulan, Madalas walang oras. Pero kailangan natin puntahan.                  Ilan lang yan sa mga rason na mas gusto ko nalang isipin                  Para madaling magdahilan.                  Pero kapag puso ang tumawag,                  Kalinga ang nangailangan                  Pag unawa ang nais maging hantungan. Iniisip ko, Ano ba ang dahilan bakit mahirap balikan. Binabalik ako sa katotohanang, Wala na.                                      Wala na ang tao sakin na madalas maghanap.                                           Madalas mangamusta.                                               Madalas magsabing magpataba ka.                         Ang kahit kelan hindi ako tinuring na iba,                  Kahit kailangan na.                                           Marahil ito nga. Dinadala ako sa ibang direksyon, Sa ibang tahanan, Sa tahananang walang ibang tao. Sa tahanang hindi ko na maririnig ang tinig mo. Hindi ko na mahahawakan ang malambot at mapagkalinga **** braso. Wala na ang biro, tawa at masigla **** tinig na nagpapaingay ng paligid.                                         Marahil ito nga, Bumubungad sakin ang isang kahon ng alala Na sa pag ihip na lang ng hangin ko maradarama. At sa ganda na lang ng paglubog ng araw ko na lang makikita. Ang mga tinago kong munting ala-ala
0
Jul 31, 2018
Jul 31, 2018 at 2:13 AM UTC
ala-ala
May mga lugar tayo na mahirap sa atin ang balikan Minsan malayo, Minsan maulan, Madalas walang oras. Pero kailangan natin puntahan.                  Ilan lang yan sa mga rason na mas gusto ko nalang isipin                  Para madaling magdahilan.                  Pero kapag puso ang tumawag,                  Kalinga ang nangailangan                  Pag unawa ang nais maging hantungan. Iniisip ko, Ano ba ang dahilan bakit mahirap balikan. Binabalik ako sa katotohanang, Wala na.                                      Wala na ang tao sakin na madalas maghanap.                                           Madalas mangamusta.                                               Madalas magsabing magpataba ka.                         Ang kahit kelan hindi ako tinuring na iba,                  Kahit kailangan na.                                           Marahil ito nga. Dinadala ako sa ibang direksyon, Sa ibang tahanan, Sa tahananang walang ibang tao. Sa tahanang hindi ko na maririnig ang tinig mo. Hindi ko na mahahawakan ang malambot at mapagkalinga **** braso. Wala na ang biro, tawa at masigla **** tinig na nagpapaingay ng paligid.                                         Marahil ito nga, Bumubungad sakin ang isang kahon ng alala Na sa pag ihip na lang ng hangin ko maradarama. At sa ganda na lang ng paglubog ng araw ko na lang makikita. Ang mga tinago kong munting ala-ala
Continue reading...
31
May mga salitang sa papel na lang kayang manatili Dahil hindi na ito kayang bigkasin pa ng mga labi.                     Natapos na ang palabas na ang tauhan ay ikaw at ako                     Tayong mga bida noon, sa mundong hindi nila nakikita Gusto kong isipin na nalaos lang tayo,pero hindi pala Dahil ang dating tayo,ngayon ay ikaw na lang at ako                      Bakit ganito? wala naman akong naaalala na drama                      ang sinulat kong kwento                      Pero bakit sa malungkot natapos ang lahat? Minsan ay gusto ko na lang gawing gabi ang bawat umaga Sa gayon ay hindi nila mapansin na may hinagpis akong dinadala Sa gayon ay hindi nila makita na lumuluha ang aking mga mata                       Pagkat sa dilim, doon ko lahat itinago ang sakit at dusa                       Na ni sa panaginip ay hindi ko inasahang dadating pa Oo kakayanin kong maging gabi ang bawat umaga Mahirap, Pero pwede ba?                        Sa kahuli-hulihang sandali ay maturuan mo ako sana                        Na gawing gabi ang lahat ng umaga                        Na kasing dali lang kung paano mo nakayanan                        Na maging malungkot ang dating tayo na masaya.                                           © 2018 Glen Castillo                                            All Rights Reserved.
0
Aug 2, 2018
Aug 2, 2018 at 9:21 AM UTC
Paano gawing Gabi ang bawat Umaga?
May mga salitang sa papel na lang kayang manatili Dahil hindi na ito kayang bigkasin pa ng mga labi.                     Natapos na ang palabas na ang tauhan ay ikaw at ako                     Tayong mga bida noon, sa mundong hindi nila nakikita Gusto kong isipin na nalaos lang tayo,pero hindi pala Dahil ang dating tayo,ngayon ay ikaw na lang at ako                      Bakit ganito? wala naman akong naaalala na drama                      ang sinulat kong kwento                      Pero bakit sa malungkot natapos ang lahat? Minsan ay gusto ko na lang gawing gabi ang bawat umaga Sa gayon ay hindi nila mapansin na may hinagpis akong dinadala Sa gayon ay hindi nila makita na lumuluha ang aking mga mata                       Pagkat sa dilim, doon ko lahat itinago ang sakit at dusa                       Na ni sa panaginip ay hindi ko inasahang dadating pa Oo kakayanin kong maging gabi ang bawat umaga Mahirap, Pero pwede ba?                        Sa kahuli-hulihang sandali ay maturuan mo ako sana                        Na gawing gabi ang lahat ng umaga                        Na kasing dali lang kung paano mo nakayanan                        Na maging malungkot ang dating tayo na masaya.                                           © 2018 Glen Castillo                                            All Rights Reserved.
Continue reading...
23
Nakakapagod gumising sa umaga. Maliligo, magbibihis, magpapakain ng aso Pagkatapos ay papasok sa eskwelahan Nakakapagod pumasok sa eskwelahan. Paulit ulit ang ginagawa Nakatunganga sa pisara buong araw Pinoproblema na ang takdang aralin na gagawin mamaya. Nakakapagod gumawa ng takdang aralin. Lalo na pag nagsabay sabay ang mga **** Nagkahalohalo na ang mga presentasyon Hindi alam ang gagawin Nakakapagod ang buhay ko Alam ko bata pa lang ako, at ang mga problema ko ay tila maliit lamang sa mata ng nakatatanda Pero para sa akin, ito ay mahirap Halos wala ng oras para sa sarili Galing sa eskwela, darating sa bahay ng gabi Maglilinis ng bahay, pagkatapos any gagawa ng takdang aralin Matutulog, ng pagod na pagod na pagod. Sa gitna ng kaguluhan Nakita ko si Hesus Tumigil ako, lumuhod, at nanalangin Pagkatapos ay tila nawala ang hirap ko Para bang lahat ng dinadala ko ay inangat mula sa akin Sabi ko "Hesus, ikaw talaga ang number one sa buhay ko!" At napagtanto na kailanman, hinding hindi ko kakapaguran Ang Diyos.
0
Aug 12, 2014
Aug 12, 2014 at 8:40 AM UTC
Pagod
Gaano ba kadaling ipagwalang-bahala ang isang bagay? Iniisip mo parin ba ang kasiyahan, O hindi mo na namamalayan , ang iyong kapalaran? Marahil ngayo'y hindi mo pa naiisip ,na Kinabukasan ngingiti ka parin ba o, Palihim ka nalang sisilip. Tignan mo ang kapwa mo kayod-kalabaw buong buhay Habang ikaw nakaupo ka lang nakaharap sa modernong teknolohiya, Sinusubuan ng pera at habang buhay ka na yatang magiging buhay maharlika, Ano? Magmamasid ka nalang ba sa nangyayari? O iisipin mo nalang ang ginawa mo nung nakaraan, Malagim na nakaraan na dinadala mo sa kasalukuyan Hindi puro kasiyahan ang takbo ng buhay ng tao Kailangan din ng kahirapan,kalungkutan para makamit ang inaasam-asam, Huwag kang tumunganga kumilos ka , Ano? Hahanap ka ba ng paraan o ngingitian mo na lamang? O iaasa mo nalang sa ibang tao , o sa pagod **** mga magulang, Na nakaupo ka nalang hindi kumikilos naghihintay ng pera ni Juan?
0
Nov 16, 2017
Nov 16, 2017 at 11:56 AM UTC
T(Ano?)ng
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
0
Sep 12, 2019
Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC
Pagod
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
Continue reading...
57
Iligaw ang tukso ni Lusiper sa diwa na siyang naghari Magmuni-muni sa ibaba ng mundo Sampung beses pagtimbangin ang mga gawi Lampas sa katotohanan ang layon Anyo ng mundo ay di magkatugma sa panaginip Ikumpay sa apoy hanggang sa lumaki Tiwala sa sarili, magtiwalag man sana'y di lumayo Sa labas ng sanlibutan ay nagmasid May mga dagim na nagtabon sa buwan Nang nasilayan ang diklap sa alangaang na sumambulat sa noo ay sumingaw ang depresyon Mapagkunwaring uwak na dumausdos sa ere Simpleng kilos niya'y nakakaaliw Humapon sa troso para magpahinga Sa kanyang aparisyon makikita ang unos na dinadala ang dahilan ng pagdarapa Naglaon na kuwento ay nagparinig ng alingawngaw noong unang pag-usbong ay umani ng kahihiyan Naging balat-sibuyas na tubo humihikbi nang patago
0
Dec 17, 2018
Dec 17, 2018 at 5:55 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #14
*Hindi ito madali Dahil ikaw ay nakatali Sa iyong nakaraan Di alam ang pupuntahan Subukan **** ngumiti Kahit paunti-unti Kahit pangisi ngisi Masasanay muli ang labi Sisikat na ang araw Hindi na palaging madilim Gagaan ang mga dinadala Rurupok na ang alaalang matalim Mga sugat ay maghihilom Luha'y hindi na maiinom Mukha mo ay muling magkakakulay Handa ka na muling ipagpatuloy ang buhay*
0
Jan 28, 2016
Jan 28, 2016 at 7:36 PM UTC
Paghilom
puti ng umaga ningning sa mga mata may dagat na dinadala. dilaw na paningin buwan nakabantay sa'tin kalaro natin ang dilim. bughaw ating langit paglisan mo ang batid sabay ang wakas at pikit. w.c
0
Jan 20, 2019
Jan 20, 2019 at 8:13 AM UTC
tinta sa pantanaw
Sa bawat salitang binibigkas ng labi mo, Para bang dinadala ako sa ibang mundo. Sa mundo na kung saan kalmado ang puso at pansamantalang pwedeng lumayo. Sa mundo na espesyal ako kahit papa'no. Alam kong hindi pa malalim ang nararamdaman mo, sinta. Maski ako man ay hindi pa handa. Ngunit hayaan **** ako’y magpasalamat sa saya At kalinga na iyong dala. Nung minsan, tinawag mo akong mahiwaga. Pero hindi mo alam na ikaw ang mas makinang na tala.
0
Nov 18, 2020
Nov 18, 2020 at 1:38 PM UTC
Puhon
Gusto kong hawakan ang mga kamay mo sa mga oras na natatakot ka sa ideyang baka mapagod ako sa'yo, gusto kong hawakan ang mga ito upang iparamdam sa'yo na mapagod man ako, mahal, magpapahinga lang ako pero babalik at babalik ako sa'yo. Hahalikan kita sa mga oras na nalulungkot ka pagkaraan ay ngingitian kita upang masiguro ko na magiging ayos lang ang lahat dahil hindi ka nag-iisa. Kasama mo ako sa bawat saya, sa bawat lungkot, sa bawat hinagpis, sa bawat araw, sa bawat oras, mahal, tutulungan kita sa bawat problemang maaari **** pagdaanan. Hayaan **** yakapin kita sa mga oras na para bang hindi mo na kayang hawakan sa mga palad mo ang mga problemang dinadala mo. Hayaan **** yakapin kita, gusto kong nasa mga bisig kita habang tinutulungan kitang dalhin sila. Mahal, lagi **** isaisip na hindi ako bibitaw gaano man kabigat ang mga dalahin na maaari **** ibigay sa akin. Hahaplusin ko ang mukha mo at sasabihin sa'yo kung gaano ka kaimportante sa buhay ko. Problema lang sila, magkapareha tayo na nangakong kahit na anong unos, kalamidad, delubyo ang magdaan, hindi tayo susuko. Mahal ko, kayang-kaya nating pagdaanan ang lahat ng ito.
0
May 4, 2016
May 4, 2016 at 6:01 AM UTC
MESM, s01e04
Tahimik na kalangitan Buo ang mga ulap Maaliwas, o kay sarap pagmasdan Maliwanag, walang dilim na maaninag Mga ibong humuhuni malaya't maligaya Linilibot ang kalangitan punong puno ng kalayaan, sinasariwa ang preskong hangin'g bigay ng kalikasan. Sanay inyo ring marinig ang mga huni ng mga ibong nawalan ng tirahan, Sa pagputol nyo sa kanilang pinapangalagaang tahanan. Na sa bawat pagbuka ng bibig ay ramdam ang bigat na kanilang dinadala't, dinaranas Sana'y pagbigyan kahit minsan lamang Ang hiling ng bawat nilalang. Ang buhay ng tao ay tulad din ng mga ibon sa kapaligiran, malayang pumili,malayang maglakbay, malayang piliin ang gustong tahakin sa kani-kanilang buhay. ngunit may ibang ipinagkaitan labag man sa kanilang kalooban tuloy padin ang laban tungo sa magandang kinabusan. Sana'y imulat nyo ang inyong mga mata Pakingan ang mga hinaing ng mga taong pi'lit makamtan ang magandang umaga. Ngunit may narinig ka ba? Hindi ba't wala?! Hirap man, pagod, at walang makain. Pero ito ba ang basihan? upang sila'y pagkaitan ng pag-asa. Tulad din ng mga ibon sa malawak ng karagatan, gaano man ito kalawak, gaano man sila katagal maghanap, Magtyaga't, maghintay, magtiwala ka lang dahil ang bukas ay hindi natatapos ngayon, kundi magsisimula pa lang ulit bukas. Humayo ka't ipagaspas ang iyong pak-pak, lumipad ka't abotin ang iyong mga pangarap. Lipad munting ibon huwag kang huminto't ibangon muli, ang minsan mo ng nasirang tahanan Tulad din ng isang ibon, maging malaya ka't maging masaya.
0
Mar 12, 2021
Mar 12, 2021 at 12:47 PM UTC
Malaya
Tahimik na kalangitan Buo ang mga ulap Maaliwas, o kay sarap pagmasdan Maliwanag, walang dilim na maaninag Mga ibong humuhuni malaya't maligaya Linilibot ang kalangitan punong puno ng kalayaan, sinasariwa ang preskong hangin'g bigay ng kalikasan. Sanay inyo ring marinig ang mga huni ng mga ibong nawalan ng tirahan, Sa pagputol nyo sa kanilang pinapangalagaang tahanan. Na sa bawat pagbuka ng bibig ay ramdam ang bigat na kanilang dinadala't, dinaranas Sana'y pagbigyan kahit minsan lamang Ang hiling ng bawat nilalang. Ang buhay ng tao ay tulad din ng mga ibon sa kapaligiran, malayang pumili,malayang maglakbay, malayang piliin ang gustong tahakin sa kani-kanilang buhay. ngunit may ibang ipinagkaitan labag man sa kanilang kalooban tuloy padin ang laban tungo sa magandang kinabusan. Sana'y imulat nyo ang inyong mga mata Pakingan ang mga hinaing ng mga taong pi'lit makamtan ang magandang umaga. Ngunit may narinig ka ba? Hindi ba't wala?! Hirap man, pagod, at walang makain. Pero ito ba ang basihan? upang sila'y pagkaitan ng pag-asa. Tulad din ng mga ibon sa malawak ng karagatan, gaano man ito kalawak, gaano man sila katagal maghanap, Magtyaga't, maghintay, magtiwala ka lang dahil ang bukas ay hindi natatapos ngayon, kundi magsisimula pa lang ulit bukas. Humayo ka't ipagaspas ang iyong pak-pak, lumipad ka't abotin ang iyong mga pangarap. Lipad munting ibon huwag kang huminto't ibangon muli, ang minsan mo ng nasirang tahanan Tulad din ng isang ibon, maging malaya ka't maging masaya.
Continue reading...
18
naglalakad sa gitna ng kadiliman at nakapikit sa paghakbang ng walang kasiguraduhan ang sigaw ng paghihirap ay tinik sa lalamunan ang pighati ay dinadala sa paglalakbay ilang patalim na ang aking tinahak makuha lamang ang ninanais ng kaluluwa ngunit bakit kahit ilang patalim ang lunukin kailanma'y hindi makakamtan ang ninanais binalot ng pait at galit sa paghihirap may pag-asa pa nga bang matatanaw sa isang paglalakbay na puno ng sakit isang sakit na unti-unting lumulumpo sa aking kaluluwa mababatid pa nga ba ang kinabukasan sa paglalakbay na puno ng hinagpis at pag-inda ng mabibigat na dalahin sa isang pikit-matang paghihirap.
0
Dec 20, 2019
Dec 20, 2019 at 7:52 AM UTC
pikit mata
Sa may dulo, ako'y nakatingin sa malawak na tanawin. Tinatamasa ang malamig na hangin, na animo'y dinadala ka sa ibang parte ng mundo. Na kung saan ika'y nakakabit sa malaningning na mga bituin. Hndi alam kung ano at sino ka, pero darating ang panahon na ika'y dadalhin nang tadhana sa aking mga bisig. Hindi man ngayon, pero handa akong hintayin ang tamang oras. Tamang oras na kung saan bawat puso'y sasaya at walang hanggang pagmamahal. Naniniwala akong darating din sa atin ang tadhana. At sana, sa pagkikita natin ay handa nang lumaban,magtiwala, at magmahal nang tunay. Hihintayin kita!
0
Jun 4, 2021
Jun 4, 2021 at 3:59 AM UTC
Hihintayin kita
Sa iyong mukha ako'y natutulala Ganda mo ay nagniningning na tala Namumulang labi' t  manipis na  pisngi Mala - porselanang balat kayumanggi Mata ay malalim, puno ng hinala Sa 'kin, bakit ramdam ang pang uusisa Namumugto minsan sa yaong sandali Iniwanan nang walang pag-atubili Ng sinta mo na inakalang simula Ng iyong pag-iibigan nang makalaya Sa baryo natin, tigib ng bisyo' t tili Ng mga tao na di magkamayaw lagi Mga kapitbahay natin ay nagmumura Mga tungayaw lagi ang sinasambitla Ngunit ikaw ay palihim nagsisisi Sa  luha **** malinaw na nagkamali Sinisimsim ang habag na dinadala ng hangin sa iyong maamong itsura Dilag ka na pinupuri ng marami Bakit mapusyaw ang ngalirang mga labi At ang una mo na pagkakakilala Sa akin ay hindi ganoong kasama Ngunit matampuhin ka at naninisi Sa aking maliit na pagkakamali Kaibigan ang turing  sa isa't isa Bakit nagagalit pag kausap iba Sa di pagkakaunwaa' y titili Ganun ba talaga pag minsan nasawi?
0
Jun 4, 2020
Jun 4, 2020 at 12:16 AM UTC
Kwento ng Pag-ibig
Ako'y tila papel na madaling tangayin Dinadala sa kung saan ang ihip ng hangin Ako'y tila pangarap na nais abutin Sapagkat mula sa lupa ako'y titingalain Ako'y nandidilim sa ibabaw ng lupa At pinipigil ko ang pag patak ng aking luha Ang aking ngitngit ay kulog na nakabibigla At kidlat ang lumalabas sa tuwing magsasalita Dumating ang panahong hindi ko na kaya Ang bigat ng hirap ay sukdulan na At ang aking luha ay pumapatak na Ang lahat ay ibubuhos ko na! Sa bigat ng paghihirap na pinapasan ko Ay dilim na tila tinakluban ang pag-asa mo At kapag naibuhos at umaliwalas na ako Ang araw ay sisilip na tila pag-asa mo Riyan sa malayo ako na lamang ay masdan Sapagkat ako'y di mahahawakan kahit sa malapitan Ngunit pumarito ka't ipararamdam ko ang kaginhawaan Dito sa alapaap ng walang hanggang kalayaan - JGA
0
Oct 13, 2021
Oct 13, 2021 at 7:48 AM UTC
Ulap
K Nagising sa ingay ng puso ko Sinisigaw pangalan mo Bakit bigla lang nagbago? Ayaw na ba sa tulad ko? Nakakulong sa kwartong to Katahimikang lagpas mundo Bakit nga ba lumabo? Ano ang sa isip mo'y tumakbo? Pasensya na, sa kabilisan ko Pasensya na, pero ito'y totoo Bigla ka na lang hindi nagparamdam Kaluluwa ko ay nagdaramdam Sabik sa mata **** walang hanggan Dinadala mo ko sa kung saan Andyan ka pa ba??? Andyan ka pa ba??? Andyan ka pa ba??? Andyan ka pa ba? K
0
Apr 11, 2017
Apr 11, 2017 at 8:30 AM UTC
K
Sabi ko nga ba isa kang trahedya dinadala mo ako sa masayang papalungkot na alaala Na unti-unting pumapatay saking pagkatao
0
May 31, 2015
May 31, 2015 at 2:54 AM UTC
papalungkot
naglalaro ang maliliit na alon sa batuhan kasabay ay paulit-ulit na pagtalbog sa kalagitnaan tinatangay ng mapagbirong hangin hanggang sa ulap lumilikha ng kislap at palakpak naroon lang ang unos ang kinatatakutang delubyo sigwa pinagsamang ingay at katahimikan magkatipan bawat isa ay nagkakaisa paikot pabulusok ang mababangis na luha kanyang dinadala kasunod ay payapang umaga
0
Jul 28, 2020
Jul 28, 2020 at 11:35 PM UTC
Baha
Ilang taon na rin ang nakalipas, Mula noong una kong masilayan; Ang kislap ng iyong mga mata, Nangingibabaw sa mga ilaw sa daan. Naaalala ko pa lahat - Puno ng kaligayahan, kapayapaan. At ngayon, ikaw at ako. Tila hindi na magkatagpo. Sana hindi matangay ng pagbugso, Itong dinadala ng aking puso.
0
Feb 24, 2019
Feb 24, 2019 at 2:48 PM UTC
Session Road.
Ang kahapon ay nagdaan, lungkot ko ay lumisan. Tunog ng huni ang aking nagisnan. Liwanag ng araw ang aking nakikita. Sa dapit sulok ako ay nakatanaw. Simoy nang hangin ang nalanghap, ngiti ang siyang nasilayan. Oh, kay ganda ng umaga! Sipsip ng kape ang aking natamasa. Hindi magsasawang dumungaw sa maliit na bintana. Buhok ay hinangin pero ito'y nagbibigay buhay. Mata ko ay pumungay sa ganda ng tanawin. Kay gandang pagmasdan ang mga ulap na animo'y dinadala ka sa kalawakan. Kay sarap marinig ang huni ng mga ibon na para bang kinakalma ang iyong damdamin. Binawi nito lahat ang kapintasan na aking pinagdadaanan. Lumuha man noon, napalitan naman ngayon nang isang totoong ngiti. Maari bang ganito nalang palagi at kalimutan ang pait na siyang aking nakamtan?
0
Feb 19, 2021
Feb 19, 2021 at 3:22 AM UTC
Binawi nito lahat ang kapintasan na aking pinagdadaanan
Kay tagal kong nag aantay Bakit ang puso tila'y tumatamlay Sa bawat pag patak ng oras ikaw ay inaantay. Umaasa na ako ay maalala Sa tuwing nalulungkot balinabalikan na lang ang mga matatamis na ala-ala Hindi pa ba sapat ang mga sugat na dinadala Saan ang sinasabi **** sandigan Sa panahon na umuulan ng problema tila'y walang mapag silungan Nasaan ang mga pangako mo na hindi ko naramdaman Kailan kaya titigil masaktan ang puso na duguan Kailan mag papahinga ang isip na puno ng katanungan Sadyang manhid na ba ako dahil sa patuloy akong pinaglalaruan Sinusubukan kong lumaban nang wala ka Pero ang aking isipan ay nag sasabing tama na Hindi pa ba sapat na magkunwaring masaya Napaniwala ang mga tao sa paligid na ok lang sya. Sa mga mapagkunwari **** ngiti, sila ay naniwala Wala ba silang karapatan malaman ang katotohanan Sa bawat pag bitaw mo ng mga salita Ninanais ko ang iyong pag-unawa Ang sakit na aking nadarama, tila'y binabaliwala Ang marka na iniwan mo sa aking puso ay sariwang sariwa Hindi ako manhid o pusong bato Pinipilit ko lamang itago Ang mga sakit na alam kong makakapag pabago sa isang tulad kong nabibigo. Pinipilit makalimot Sa mundong ito na ang buhay ay masalimuot Sa pusong punong puno ng poot Na ikaw mismo ang nag dulot Hindi ko labis maintindihan Sugat at pait ba nag dulot sa akin Na puno ng galit. Hindi ko rin labis maintindihan ang mga sinabi **** nararapat na dahilan. Sa bigla **** paglisan At ako'y nandito lamang naiwan sa kawalan.
0
May 22, 2018
May 22, 2018 at 8:14 AM UTC
Unknown
hindi nagsusinungaling ang iyong mga mata. kapag tinititigan ko ito ay tila dinadala ako nito sa iba't ibang dimensyon kung saan nakikita ko ang tunay **** emosyon. kinikilig, masaya, naggugutom, pagod, nagtatampo, malungkot, hindi na masaya at may iba na.
0
Mar 13, 2020
Mar 13, 2020 at 12:35 PM UTC
mata