"kalayaang" poems - Hello Poetry

Kailan mo nasabing malaya ka na kung pati magulang mo ay hinihigpitan ka. Anong kalayaan mayroon ka ba kung habambuhay ka namang nakatali sa punding bombilya. Lahat ba kaya **** gawin upang maging malaya ka kung bawat paraang alam mo'y laging pumapalya? Alam mo ba ang tunay na kahulugan ng Kalayaan kung sa sarili mo'y hindi mo magawang lumaya? Yelo lang ang malamig at hindi apoy na nagngangalit, kaya bakit hindi mo subukang maging malaya? Aanhin mo ang kayamanan sa mundo kung watak-watak naman ang pamilyang kinalakihan mo? Aabutin mo ba ang pangarap mo kahit ilang pana at sibat pa ang tumambad sa iyo? Nasa iyong mga kamay ang kalayaang minimithi mo at ikaw ang tanging makagagawa lamang nito.

0

Jun 12, 2016

Jun 12, 2016 at 11:07 AM UTC

eugene

KALAYAAN - Tulang Akrostiko

Kailan mo nasabing malaya ka na kung pati magulang mo ay hinihigpitan ka. Anong kalayaan mayroon ka ba kung habambuhay ka namang nakatali sa punding bombilya. Lahat ba kaya **** gawin upang maging malaya ka kung bawat paraang alam mo'y laging pumapalya? Alam mo ba ang tunay na kahulugan ng Kalayaan kung sa sarili mo'y hindi mo magawang lumaya? Yelo lang ang malamig at hindi apoy na nagngangalit, kaya bakit hindi mo subukang maging malaya? Aanhin mo ang kayamanan sa mundo kung watak-watak naman ang pamilyang kinalakihan mo? Aabutin mo ba ang pangarap mo kahit ilang pana at sibat pa ang tumambad sa iyo? Nasa iyong mga kamay ang kalayaang minimithi mo at ikaw ang tanging makagagawa lamang nito.

8

IKA-9 NG NOBYEMBRE, 2 MIL QUINCE TAONG KASALUKUYAN KASALUKUYAN AKO NAGMUMUNI KUNG KAILAN AT ILAN ilan pa kaya sa inyo ang sa akin ay naniniwala naniniwalang kaya ko pang magpatuloy magpatuloy sa aking mga adhikain adhikain na nagsisilbing inspirasyon inspirasyong bumubuhay sa aking mga anak mga anak na gagabay sa ating pagtanda sa ating pagtanda...tanging hiling ko,tayo ay buo pa rin buo pa rin ang pananampalataya,pag-ibig at pag-asa pag-asang maituturing na ginto sa loob ng kahon loob ng kahon na siyang daanan ng mga mensahe mensaheng dapat ingatan at gawing pribado pribado na hindi tulad ng aking buhay aking buhay na nakasalalay sa mundo ng mga makata makata ng bawat lahi na minsan nang pinag-apoy ang mitsa at tuloyang nagningas nagningas hanggang sa pumutok ang araw ANG ARAW NG KASARINLAN ay KASAYSAYAN ng KALAYAAN! kalayaang makapagpahayag ng sariling himig at pahiwatig nitong aking IKA-DALAWAMPU'T ISANG TULA TULANG PINAMAGATAN KONG =_ PAANYAYA AT PASINAYA _=

0

Nov 27, 2015

Nov 27, 2015 at 12:12 AM UTC

TanglawatPanglaw

=_ PAANYAYA at PASINAYA _=

IKA-9 NG NOBYEMBRE, 2 MIL QUINCE TAONG KASALUKUYAN KASALUKUYAN AKO NAGMUMUNI KUNG KAILAN AT ILAN ilan pa kaya sa inyo ang sa akin ay naniniwala naniniwalang kaya ko pang magpatuloy magpatuloy sa aking mga adhikain adhikain na nagsisilbing inspirasyon inspirasyong bumubuhay sa aking mga anak mga anak na gagabay sa ating pagtanda sa ating pagtanda...tanging hiling ko,tayo ay buo pa rin buo pa rin ang pananampalataya,pag-ibig at pag-asa pag-asang maituturing na ginto sa loob ng kahon loob ng kahon na siyang daanan ng mga mensahe mensaheng dapat ingatan at gawing pribado pribado na hindi tulad ng aking buhay aking buhay na nakasalalay sa mundo ng mga makata makata ng bawat lahi na minsan nang pinag-apoy ang mitsa at tuloyang nagningas nagningas hanggang sa pumutok ang araw ANG ARAW NG KASARINLAN ay KASAYSAYAN ng KALAYAAN! kalayaang makapagpahayag ng sariling himig at pahiwatig nitong aking IKA-DALAWAMPU'T ISANG TULA TULANG PINAMAGATAN KONG =_ PAANYAYA AT PASINAYA _=

22

Ang sabi sakin ni Mama, *"Huwag **** ipapagalaw ang iyong katawan. Magmahal ka ng lalaki ngunit wag **** isusuko ang templong iyong inalagaan kung ayaw **** magsisi."* Sabay kindat na sinundan ng kanyang mga kiliti. Kung pwede ko lang aminin kay mama na mali siya sa dalawang bagay na kanyang nabanggit (nako, baka namura niya na ko sa galit). **Una. Hindi lalaki ang aking napupusuan. Pangalawa. Mama, patawad pero naisuko ko na.** Baka ang nais iparating sakin ng aking nanay, "kahit ikaw ay pilitin, HUWAG. At huwag na huwag mo ring ibibigay ng kusa." Hindi ba? May punto siya. Pero mahal, naaalala mo ba ang gabing umuwi tayong magkasama? Hinawakan mo ang kamay na nanlalamig sa kaba. Pinainit mo ang pakiramdam ng akin ng nadama ang pagyapos mo ng dahan dahan sa aking katawan. Nilakbay ng iyong mga halik ang labi kong nagliliyab sa pagkasabik. Ito na ang pinakahihintay kong sandali. Nasubok mo kung gaano kabilis kong kayang bumigay. Kasabay sa bagal ng oras habang gumagapang ang iyong mga kamay ay sumabay ang pagkatunaw ng aking mga tuhod. Mga puting kumot namantyahan ng pula. Sabihin na lang nating ito'y ating mga kaluluwa na sinakop ng kasalanang ating nagawa. Langit ay aking narating at nakita. Hindi ito isang pagkakamaling aking pagsisisihan. Hindi mo ko nun kinailangang pilitin dahil buong loob ko itong ibinigay ng kusa. Ilang beses nangyari. Isa... Dalawa... Ilang beses nasundan. Tatlo... Apat... Lima... Ilang beses nating natagpuan ang ating mga sarili sa parehong sitwasyon. Ilang ulit ng nangyari ngunit pabago bago ng posisyon. At tulad ng magandang panahon, pagmamahal mo'y nagdilim at naglaho. Pinaglaruan, pinaikot ikot sa iyong mga palad na parang laruan. Leeg ko'y aking natagpuang may nakapilipit na kadenang nangangalawang. Kung gaano kabilis **** nahubad ang nakabalot saking damit, ganun din kabilis nagbago ang iyong isip. Saking mga mata ay hindi mo natagpuan ang langit. Sabi mo kaya **** mabuhay na mukha ko lang ang iyong tinititigan. Kasinungalingan. Sabi mo ako lang ang iyong kailangan. Nagsisinungaling ka na naman. Ang sabi mo ako lang ang babaeng iyong mamahalin. Sana nga'y nagsisinungaling ka lang. Dahil naialay ko na ang aking kaluluwa, puso't katawan sa mga pangako **** iniwan. Templo ko'y nagiba na ng impyernong sinapit ng damdamin ko sayo. Tama nga si mama. Dapa't ito'y aking inalagaan. Akin ng ibibigay saking sarili ang kalayaang aking kailangan. Akalain ko bang lahat ng ipinangarap ko para sating dalawa hindi ko rin pala makakamtan. Hindi mo kailangang manatili. Hindi kita pipilitin. Buong loob ko itong ibibigay ng kusa. Susubukan kong burahin ang mantyang ibinahid mo sa akin. Ikaw ay aking hahayaan kahit ako'y ginawa **** saktan at iwanang duguan. Mahal, hindi ko magagawang pagsisihan ang nagawa nating kasalanan.

0

Jul 30, 2015

Jul 30, 2015 at 3:25 AM UTC

c-entralperked

Alay (spoken word)

Ang sabi sakin ni Mama, *"Huwag **** ipapagalaw ang iyong katawan. Magmahal ka ng lalaki ngunit wag **** isusuko ang templong iyong inalagaan kung ayaw **** magsisi."* Sabay kindat na sinundan ng kanyang mga kiliti. Kung pwede ko lang aminin kay mama na mali siya sa dalawang bagay na kanyang nabanggit (nako, baka namura niya na ko sa galit). **Una. Hindi lalaki ang aking napupusuan. Pangalawa. Mama, patawad pero naisuko ko na.** Baka ang nais iparating sakin ng aking nanay, "kahit ikaw ay pilitin, HUWAG. At huwag na huwag mo ring ibibigay ng kusa." Hindi ba? May punto siya. Pero mahal, naaalala mo ba ang gabing umuwi tayong magkasama? Hinawakan mo ang kamay na nanlalamig sa kaba. Pinainit mo ang pakiramdam ng akin ng nadama ang pagyapos mo ng dahan dahan sa aking katawan. Nilakbay ng iyong mga halik ang labi kong nagliliyab sa pagkasabik. Ito na ang pinakahihintay kong sandali. Nasubok mo kung gaano kabilis kong kayang bumigay. Kasabay sa bagal ng oras habang gumagapang ang iyong mga kamay ay sumabay ang pagkatunaw ng aking mga tuhod. Mga puting kumot namantyahan ng pula. Sabihin na lang nating ito'y ating mga kaluluwa na sinakop ng kasalanang ating nagawa. Langit ay aking narating at nakita. Hindi ito isang pagkakamaling aking pagsisisihan. Hindi mo ko nun kinailangang pilitin dahil buong loob ko itong ibinigay ng kusa. Ilang beses nangyari. Isa... Dalawa... Ilang beses nasundan. Tatlo... Apat... Lima... Ilang beses nating natagpuan ang ating mga sarili sa parehong sitwasyon. Ilang ulit ng nangyari ngunit pabago bago ng posisyon. At tulad ng magandang panahon, pagmamahal mo'y nagdilim at naglaho. Pinaglaruan, pinaikot ikot sa iyong mga palad na parang laruan. Leeg ko'y aking natagpuang may nakapilipit na kadenang nangangalawang. Kung gaano kabilis **** nahubad ang nakabalot saking damit, ganun din kabilis nagbago ang iyong isip. Saking mga mata ay hindi mo natagpuan ang langit. Sabi mo kaya **** mabuhay na mukha ko lang ang iyong tinititigan. Kasinungalingan. Sabi mo ako lang ang iyong kailangan. Nagsisinungaling ka na naman. Ang sabi mo ako lang ang babaeng iyong mamahalin. Sana nga'y nagsisinungaling ka lang. Dahil naialay ko na ang aking kaluluwa, puso't katawan sa mga pangako **** iniwan. Templo ko'y nagiba na ng impyernong sinapit ng damdamin ko sayo. Tama nga si mama. Dapa't ito'y aking inalagaan. Akin ng ibibigay saking sarili ang kalayaang aking kailangan. Akalain ko bang lahat ng ipinangarap ko para sating dalawa hindi ko rin pala makakamtan. Hindi mo kailangang manatili. Hindi kita pipilitin. Buong loob ko itong ibibigay ng kusa. Susubukan kong burahin ang mantyang ibinahid mo sa akin. Ikaw ay aking hahayaan kahit ako'y ginawa **** saktan at iwanang duguan. Mahal, hindi ko magagawang pagsisihan ang nagawa nating kasalanan.

8

Sinaktan, pinuruhan, sinapak at sinikmuraan, tinutukan ng baril, tinakot bago pinatakbo. Sinigurado ang pag-asinta sabay kalabit sa gatilyo. Pagkatapos ng gabing iyon, di lang isa ang namatay isang pamilya ang ninakawan ng kaaway. Anong motibo mo sa pagpatay? Anong gusto mo bakit ka pumapatay? Nasa posisyon ka pero bakit mali ang paggamit mo sa kapangyarihan mo? Ikaw ang naaangat pero bakit ikaw pa tong namiminsala sa bansa mo? Nasa mas mataas kang upuan at kalagayan pero bakit tingala ka pa rin ng tingala? Halatadong di mo pinapansin, ay mali, halatadong wala kang pake sa mga taong nahihirapan sa baba. Tapos ka na ba sa ginagawa mo? Ilang pamilya na ba ang nabawasan mo ng bilang? Ilang sanggol na ba ang hindi naisilang ng tama dahil sayo? At ilang pangarap na ba nagnawala kasama ng nangangarap nito? Kelan pa ba matatapos ang pwersahang pagkitil ng buhay sa bansa ng pilipinas? Matagal na tayong nahihintay ng kapayapaan pero kasabay rin nito ang paghawak ng baril sa kanang kamay. Pakiramdam ko ang kalayaang mamili ay nawala na sa kamay nating lahat Dahil mismong kagustuhang mabuhay di natin makuha. Wag nang hintayin na bumaliktad pa ang bandila ng Pilipinas Bangon Kabataan Gising Kababayan itigil na ang patayan paki-usap subukan naman nating magmahalan.

0

Aug 25, 2017

Aug 25, 2017 at 11:30 AM UTC

BryantArinos

Pasadyang pagpatay

Sinaktan, pinuruhan, sinapak at sinikmuraan, tinutukan ng baril, tinakot bago pinatakbo. Sinigurado ang pag-asinta sabay kalabit sa gatilyo. Pagkatapos ng gabing iyon, di lang isa ang namatay isang pamilya ang ninakawan ng kaaway. Anong motibo mo sa pagpatay? Anong gusto mo bakit ka pumapatay? Nasa posisyon ka pero bakit mali ang paggamit mo sa kapangyarihan mo? Ikaw ang naaangat pero bakit ikaw pa tong namiminsala sa bansa mo? Nasa mas mataas kang upuan at kalagayan pero bakit tingala ka pa rin ng tingala? Halatadong di mo pinapansin, ay mali, halatadong wala kang pake sa mga taong nahihirapan sa baba. Tapos ka na ba sa ginagawa mo? Ilang pamilya na ba ang nabawasan mo ng bilang? Ilang sanggol na ba ang hindi naisilang ng tama dahil sayo? At ilang pangarap na ba nagnawala kasama ng nangangarap nito? Kelan pa ba matatapos ang pwersahang pagkitil ng buhay sa bansa ng pilipinas? Matagal na tayong nahihintay ng kapayapaan pero kasabay rin nito ang paghawak ng baril sa kanang kamay. Pakiramdam ko ang kalayaang mamili ay nawala na sa kamay nating lahat Dahil mismong kagustuhang mabuhay di natin makuha. Wag nang hintayin na bumaliktad pa ang bandila ng Pilipinas Bangon Kabataan Gising Kababayan itigil na ang patayan paki-usap subukan naman nating magmahalan.

24

Papalubog na ang araw. Nakatutok ang mga bata sa harap ng gadget nila. Mga chismosang naninira ng kapwa nila. Lahat ay masaya sa kalayaang nadadama nila. Lingid sa kaalaman nila ay may isang babaeng nakamasid lamang sa isang sulok.. Dala-dala nito ang alaala ng masakit na kahapon. ISANG madugong nakaraan- mga bayaning dumanak ng dugo para sa lupang sinilangan. Mga iyak- sigaw at kapighatian ng mga pilipinong inapi nang mga dayuhan. Mga sakripisyong tiniis at inalay nila para sa kalayaan ng bayan. Nasasaktan ang babaeng iyon. Nasasaktan ang ating Inang Bayan.

0

Jul 23, 2019

Jul 23, 2019 at 5:55 AM UTC

MariyaaaMxx

K A S A Y S A Y A N

Papalubog na ang araw. Nakatutok ang mga bata sa harap ng gadget nila. Mga chismosang naninira ng kapwa nila. Lahat ay masaya sa kalayaang nadadama nila. Lingid sa kaalaman nila ay may isang babaeng nakamasid lamang sa isang sulok.. Dala-dala nito ang alaala ng masakit na kahapon. ISANG madugong nakaraan- mga bayaning dumanak ng dugo para sa lupang sinilangan. Mga iyak- sigaw at kapighatian ng mga pilipinong inapi nang mga dayuhan. Mga sakripisyong tiniis at inalay nila para sa kalayaan ng bayan. Nasasaktan ang babaeng iyon. Nasasaktan ang ating Inang Bayan.

4

Hindi na ako iibig sa isang bagay na mamamatay rin lang Hindi ko na ibibigay ang oras sa mga 'yong mapanlinlang! Tigilin mo na ang paglublob saakin sa mga panaginip ng magpakailanman Hindi totoo ang pag-ibig sa mamamatay rin lang At iiwan ang imortal kong pag-ibig na tiwangwang sa gilid ng daan Wala nang malay na siya ay tinalikuran ng isang bagay namamamatay rin lang At di kayang punan ang puso kong kulang kulang Nais kong umibig sa kalayaan Isang bagay na di ko mahahagkan ni mahahawakan Gusto kitang ibigin, o kalayaang mailap Sa buhay kong kay tagal di hinagap Isisigaw ang ngalan mo sa mga nais umapi sa 'yo At agawin ka man ng kahit kanino Hayaan mo't nandito akong mamamatay para sayo Dahil ikaw ng pinili kong ibigin Sa sibat o bala handa kang sagipin Ialay ang boses na para sayo lamang At walang ibang magkakamkam Ikaw lamang ang hindi mamamatay Na maski pagkaraan ng daan taong namatay Ay muli ring mabubuhay Kung mawala ka man saakin o aking giliw Di kailanman nila'y maitatago di ako bibitiw Ang pagkulong sayo sa mga kadena o sa likod ng rehas Ay kahangalan ng isang batang mapangahas O matatawag ko siya, mahal, na isang ungas Dahil nagsusumigaw ka kailan pa man Hindi ka nila maaagaw o kalayaan Sapat na ang nagdugong puso ko noon kay hustisyang binalatan ng buhay sa aking harapan Ubos ang laman, ginahasa't binayaran Ang nais ko lang naman ay 'wag siyang mamimili ng pagnanasaan Lumapit ako sa kanya ngunit anong maiaalay ng aking karukhaan? Di pa sapat ang aking kamalasan Binaligtad aking katotohanan Maging ang pagkapantay pantay Na siya rin mismo ang pumatay

0

Jul 8, 2016

Jul 8, 2016 at 11:22 AM UTC

AndieBonifacio

Akala, Hayaan

Hindi na ako iibig sa isang bagay na mamamatay rin lang Hindi ko na ibibigay ang oras sa mga 'yong mapanlinlang! Tigilin mo na ang paglublob saakin sa mga panaginip ng magpakailanman Hindi totoo ang pag-ibig sa mamamatay rin lang At iiwan ang imortal kong pag-ibig na tiwangwang sa gilid ng daan Wala nang malay na siya ay tinalikuran ng isang bagay namamamatay rin lang At di kayang punan ang puso kong kulang kulang Nais kong umibig sa kalayaan Isang bagay na di ko mahahagkan ni mahahawakan Gusto kitang ibigin, o kalayaang mailap Sa buhay kong kay tagal di hinagap Isisigaw ang ngalan mo sa mga nais umapi sa 'yo At agawin ka man ng kahit kanino Hayaan mo't nandito akong mamamatay para sayo Dahil ikaw ng pinili kong ibigin Sa sibat o bala handa kang sagipin Ialay ang boses na para sayo lamang At walang ibang magkakamkam Ikaw lamang ang hindi mamamatay Na maski pagkaraan ng daan taong namatay Ay muli ring mabubuhay Kung mawala ka man saakin o aking giliw Di kailanman nila'y maitatago di ako bibitiw Ang pagkulong sayo sa mga kadena o sa likod ng rehas Ay kahangalan ng isang batang mapangahas O matatawag ko siya, mahal, na isang ungas Dahil nagsusumigaw ka kailan pa man Hindi ka nila maaagaw o kalayaan Sapat na ang nagdugong puso ko noon kay hustisyang binalatan ng buhay sa aking harapan Ubos ang laman, ginahasa't binayaran Ang nais ko lang naman ay 'wag siyang mamimili ng pagnanasaan Lumapit ako sa kanya ngunit anong maiaalay ng aking karukhaan? Di pa sapat ang aking kamalasan Binaligtad aking katotohanan Maging ang pagkapantay pantay Na siya rin mismo ang pumatay

36

Pagpasensyahan mo na ko, hindi ako sanay sa mga yakap at lambing bago kita makilala, nakakahiya mang aminin ang pagdampi ng mga labi at ang init ng mga yapos ay alam ko lamang sa salita, sa bawat paglipat ko sa panibagong pahina ng mga aklat kong minamahal. Mas masarap pala sa totoong buhay. Dahil konkreto ka, ang iyong mga mata ay hindi lamang habi ng aking kaisipan at ang iyong mga salita ay hindi akin. Totoo ka. Masarap pala sa pakiramdam ang paglapat ng dalawang katawan, dahil kahit kailan hindi ako naging komportable sa paglubog ng kama sa aking likudan alam ko din na ayoko ng bigat ng ibang braso sa aking baywang pero noong unang gabi na nakapatong ang ating mga ulo sa iisang unan at ako’y tila bihag sa braso **** kulungan Napatanong ako sa aking sarili “Ganito ba ang tahanan?” Pero mahirap din kapag nakatikim ka ng ginhawa, nakalimutan ko na tayo nga pala’y dalawa at ito ay hindi lamang para sa akin. Ang kalayaang kong pumili ay taglay mo din Hindi mo nga pala utang ang mga sagot sa mga tanong na bumabagabag sa akin at malaya ka. Malaya kang tanggalin ang pagkabuhol ng ating mga daliri Dahil hindi iisa ang ating mga kamay at hindi din tayo iisa ng kaisipan. Posible nga pala na magkaiba ang bilis ng daloy ng dugo at ritimo ng bawat tibok Kaya naiintindihan ko at pagpasensyahan mo ako. Masyado lang akong uhaw sa pagmamahal. Sa tagal na panahon na pinagkait ko sa sarili ko, sa pamamagitan mo, kaya ko nang tumingin sa salamin at hindi makaramdam ng galit na sa tuwing umaga meron pa ding hininga, meron pa ding pagtaas at pagbaba ng dibdib. Masarap palang huminga at ayoko lang ng tikim.

0

Oct 11, 2016

Oct 11, 2016 at 3:07 AM UTC

certain-dark-things

Paumanhin

Pagpasensyahan mo na ko, hindi ako sanay sa mga yakap at lambing bago kita makilala, nakakahiya mang aminin ang pagdampi ng mga labi at ang init ng mga yapos ay alam ko lamang sa salita, sa bawat paglipat ko sa panibagong pahina ng mga aklat kong minamahal. Mas masarap pala sa totoong buhay. Dahil konkreto ka, ang iyong mga mata ay hindi lamang habi ng aking kaisipan at ang iyong mga salita ay hindi akin. Totoo ka. Masarap pala sa pakiramdam ang paglapat ng dalawang katawan, dahil kahit kailan hindi ako naging komportable sa paglubog ng kama sa aking likudan alam ko din na ayoko ng bigat ng ibang braso sa aking baywang pero noong unang gabi na nakapatong ang ating mga ulo sa iisang unan at ako’y tila bihag sa braso **** kulungan Napatanong ako sa aking sarili “Ganito ba ang tahanan?” Pero mahirap din kapag nakatikim ka ng ginhawa, nakalimutan ko na tayo nga pala’y dalawa at ito ay hindi lamang para sa akin. Ang kalayaang kong pumili ay taglay mo din Hindi mo nga pala utang ang mga sagot sa mga tanong na bumabagabag sa akin at malaya ka. Malaya kang tanggalin ang pagkabuhol ng ating mga daliri Dahil hindi iisa ang ating mga kamay at hindi din tayo iisa ng kaisipan. Posible nga pala na magkaiba ang bilis ng daloy ng dugo at ritimo ng bawat tibok Kaya naiintindihan ko at pagpasensyahan mo ako. Masyado lang akong uhaw sa pagmamahal. Sa tagal na panahon na pinagkait ko sa sarili ko, sa pamamagitan mo, kaya ko nang tumingin sa salamin at hindi makaramdam ng galit na sa tuwing umaga meron pa ding hininga, meron pa ding pagtaas at pagbaba ng dibdib. Masarap palang huminga at ayoko lang ng tikim.

34

Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana, ang kalayaang gumala na naglaho parang bula. Singlayo ng mga tala, hindi maabot, nawala dahil sa isang pagkakamali— isang pagkakamaling hindi sinasadya. Ngunit ang pagkakamaling iyon, nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala, hanggang naging bahagi ng bawat araw. Dalawampung taon akong nabuhay sa mundong walang tiwala mula sa aking mga magulang. Ilang beses kong binalikan ang mga tanong, nagbabakasakaling hanapin ang sagot. O, kalungkutan, lubayan mo na ako! Naririnig ko ang ulap, umiiyak, pumapatak ang luha nito. Ang kanilang tingin sa akin— isang nilalang na walang halaga, isang pagkakamali na kailanman ay hindi mababawi. Hawak ko ang katotohanan— ang katotohanang natatakot akong tanggapin. Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan. Milyon-milyong mata, tenga, at bibig ang naghusga sa akin, tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao. Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik, paaralan man o klinika ng espesyalista, ang paghihintay ay tila isang habambuhay. Limang taon kong idinalangin sa Diyos na tupdin ang aking hiling, at nangyari nga. Ngunit kahit nakakulong ka na, hindi ko magawang maging masaya. Pagkakamali nating dalawa ito, ngunit ikaw lamang ang pinarusahan. Ikaw ang naging katahimikan sa maingay kong mundo. Ngunit nang muli kitang makita, sa presinto, harap-harapan, tila apoy ang bumalot sa kapaligiran. Tanim na poot at galit ang bumalot sa aking puso. Sa pagtulog ko, rinig ko ang tiktak ng relo. Minsan, nilaro ako ng panaginip— kasama raw kita. Gising, natutulala ako, nalulunod sa lalim ng iniisip. Sa gitna ng pagbalik-tanaw, nananatili ako sa kama, hinihintay ang sagot sa mga tanong ng aking isipan. Sapagkat ang buhay, tulad ng gulong— minsan nasa itaas, minsan nasa ibaba.

0

Sep 16, 2020

Sep 16, 2020 at 9:28 AM UTC

eindeinnemoon

Selda ng Kahapon

Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana, ang kalayaang gumala na naglaho parang bula. Singlayo ng mga tala, hindi maabot, nawala dahil sa isang pagkakamali— isang pagkakamaling hindi sinasadya. Ngunit ang pagkakamaling iyon, nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala, hanggang naging bahagi ng bawat araw. Dalawampung taon akong nabuhay sa mundong walang tiwala mula sa aking mga magulang. Ilang beses kong binalikan ang mga tanong, nagbabakasakaling hanapin ang sagot. O, kalungkutan, lubayan mo na ako! Naririnig ko ang ulap, umiiyak, pumapatak ang luha nito. Ang kanilang tingin sa akin— isang nilalang na walang halaga, isang pagkakamali na kailanman ay hindi mababawi. Hawak ko ang katotohanan— ang katotohanang natatakot akong tanggapin. Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan. Milyon-milyong mata, tenga, at bibig ang naghusga sa akin, tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao. Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik, paaralan man o klinika ng espesyalista, ang paghihintay ay tila isang habambuhay. Limang taon kong idinalangin sa Diyos na tupdin ang aking hiling, at nangyari nga. Ngunit kahit nakakulong ka na, hindi ko magawang maging masaya. Pagkakamali nating dalawa ito, ngunit ikaw lamang ang pinarusahan. Ikaw ang naging katahimikan sa maingay kong mundo. Ngunit nang muli kitang makita, sa presinto, harap-harapan, tila apoy ang bumalot sa kapaligiran. Tanim na poot at galit ang bumalot sa aking puso. Sa pagtulog ko, rinig ko ang tiktak ng relo. Minsan, nilaro ako ng panaginip— kasama raw kita. Gising, natutulala ako, nalulunod sa lalim ng iniisip. Sa gitna ng pagbalik-tanaw, nananatili ako sa kama, hinihintay ang sagot sa mga tanong ng aking isipan. Sapagkat ang buhay, tulad ng gulong— minsan nasa itaas, minsan nasa ibaba.

58

Mga bagay na gustong gawin Mabibigyan oras upang tuparin Ngunit wag muna itong unahin Dahil alam **** marami ka pang gawain Nakaabang mga takdang aralin Naghihintay na gawin Ikaw man ay malaya Dapat alam mo pa rin ang kahalagahan ng iba Iba tulad ng iyong pag aaral na nangangailangn ng pagpapahalaga Sa pag gawa ng mga bagay na iyong ikasasaya Wag kalimutan ang nararamdaman ng iba Baka ikaw ay may nasasaktan na Mas magiging masaya ka Kung alam **** wala kang nasasaktang iba Ang pagiging malaya Sa paggawa ng mga bagay na iyong ikatutuwa Ay nakapag papa aliawalas sa iyong mukha Dahil ito ang dahilan kung bat ang ngiti mo ay masisilayan sa iyong mukha At sa iyong mata makikita ang kinang na dulot ng kalayaang natatamasa Pero wag kakalimutan ang pagkakaiba Ng pagpili sa mali at tama Ikaw man ay naturingang malaya Dapat alam mo pa rin ang makabubuti at makasasama Bigyan ng limitation ang sarili, tama naman dba? Dahil baka sa sobrang saya na iyong madarama Ikaw ay maging pabaya Buhay moy malagay sa isang sitwasyon na ndi kaaya aya At pagsisisi lamang ang makikita sa mukha

0

Sep 14, 2020

Sep 14, 2020 at 11:58 AM UTC

Dencioski

Kalayaan

Mga bagay na gustong gawin Mabibigyan oras upang tuparin Ngunit wag muna itong unahin Dahil alam **** marami ka pang gawain Nakaabang mga takdang aralin Naghihintay na gawin Ikaw man ay malaya Dapat alam mo pa rin ang kahalagahan ng iba Iba tulad ng iyong pag aaral na nangangailangn ng pagpapahalaga Sa pag gawa ng mga bagay na iyong ikasasaya Wag kalimutan ang nararamdaman ng iba Baka ikaw ay may nasasaktan na Mas magiging masaya ka Kung alam **** wala kang nasasaktang iba Ang pagiging malaya Sa paggawa ng mga bagay na iyong ikatutuwa Ay nakapag papa aliawalas sa iyong mukha Dahil ito ang dahilan kung bat ang ngiti mo ay masisilayan sa iyong mukha At sa iyong mata makikita ang kinang na dulot ng kalayaang natatamasa Pero wag kakalimutan ang pagkakaiba Ng pagpili sa mali at tama Ikaw man ay naturingang malaya Dapat alam mo pa rin ang makabubuti at makasasama Bigyan ng limitation ang sarili, tama naman dba? Dahil baka sa sobrang saya na iyong madarama Ikaw ay maging pabaya Buhay moy malagay sa isang sitwasyon na ndi kaaya aya At pagsisisi lamang ang makikita sa mukha

27

Alam ko naman na ang mga bagay na sobrang nagpapasaya sa atin ay hindi itinadhanang magtagal ng higit pa sa ating gusto. Alam ko na kahit anong landas man ang ating piliin darating at darating pa rin tayo sa dulo. Nang mapagtanto ko 'to nagkaroon ako ng kalayaang hindi ko inasahan. Ang magmahal ng walang kasamang pangamba. Kaya't kung dumating man tayo sa dulo, sinta, handa na ako. Dahil dito sa ating storya, sa umpisa pa lang ay inibig na kita.

0

Aug 20, 2021

Aug 20, 2021 at 10:44 AM UTC

MiruMcFritz

Handa na ako sinta.

Alam ko naman na ang mga bagay na sobrang nagpapasaya sa atin ay hindi itinadhanang magtagal ng higit pa sa ating gusto. Alam ko na kahit anong landas man ang ating piliin darating at darating pa rin tayo sa dulo. Nang mapagtanto ko 'to nagkaroon ako ng kalayaang hindi ko inasahan. Ang magmahal ng walang kasamang pangamba. Kaya't kung dumating man tayo sa dulo, sinta, handa na ako. Dahil dito sa ating storya, sa umpisa pa lang ay inibig na kita.

7

Malambot ang kalimbahin, talulot ng bulaklak na rosas, tamang-tama sa pagpapagaan ng masakit na pakiramdam ng puro pasâ at bugbog-saradong lila ng sugatang puso ng isang bansa - sinugatan ng mga taon ng panggagahasa ng mga pulitiko, at panghahalay sa ekonomiya at lipunan. Nagpapagaling ang kalimbahin. Tamang timpla ang kalimbahin ng matingkad na pulang dugo, inialay ng mga bayani, nag-aalab sa banal na pag-ibig, pagnanasang lumaban para sa kalayaang tila napakailap sa lahing puno ng kasawian at ng dalisay na puting diwa ng mga duminig sa tawag ng sambayanan di alintana ang sarili, busilak tulad ng papel na walang sulat, na sa ibabaw n’ya ay mahihiyang maglapat ang isang makata ng mga talatang sambay-bakod kumbaga. Masaklaw ang kalimbahin. Maliwanag ang kalimbahin litaw na litaw sa tila itim ng gabing pinakamadilim sa ating sinalantang kapuluan, at sa malabo, lalong kumukupas na pangungunyapit ng bughaw-lilang kalangitan subalit may sumisilip na’t nagpapalakas-loob na sinag ng dilaw na araw muli, nababanaag ang bagong Pag-asa ay binabasag ang nakabalot na karimlan, nagbabadya, ibinabaybay ang ating kaligtasan bilang isang bayan – At kalimbahin ang kulay ng bukang-liwayway.

0

Oct 27, 2021

Oct 27, 2021 at 7:58 AM UTC

JunLit

Kalimbahin

Malambot ang kalimbahin, talulot ng bulaklak na rosas, tamang-tama sa pagpapagaan ng masakit na pakiramdam ng puro pasâ at bugbog-saradong lila ng sugatang puso ng isang bansa - sinugatan ng mga taon ng panggagahasa ng mga pulitiko, at panghahalay sa ekonomiya at lipunan. Nagpapagaling ang kalimbahin. Tamang timpla ang kalimbahin ng matingkad na pulang dugo, inialay ng mga bayani, nag-aalab sa banal na pag-ibig, pagnanasang lumaban para sa kalayaang tila napakailap sa lahing puno ng kasawian at ng dalisay na puting diwa ng mga duminig sa tawag ng sambayanan di alintana ang sarili, busilak tulad ng papel na walang sulat, na sa ibabaw n’ya ay mahihiyang maglapat ang isang makata ng mga talatang sambay-bakod kumbaga. Masaklaw ang kalimbahin. Maliwanag ang kalimbahin litaw na litaw sa tila itim ng gabing pinakamadilim sa ating sinalantang kapuluan, at sa malabo, lalong kumukupas na pangungunyapit ng bughaw-lilang kalangitan subalit may sumisilip na’t nagpapalakas-loob na sinag ng dilaw na araw muli, nababanaag ang bagong Pag-asa ay binabasag ang nakabalot na karimlan, nagbabadya, ibinabaybay ang ating kaligtasan bilang isang bayan – At kalimbahin ang kulay ng bukang-liwayway.

38

wag hayaang pumikit ang mga matang umaawit, sa kalayaang dapat nating matamo, matakaw ang kalamnan para sa katotohanang dapat naaasam, nawa'y magising ang iyong kaluluwa at bumalik ang dating boses na matagal nawala, para sabay-sabay isigaw ang kalayaang naligaw

0

Apr 1, 2020

Apr 1, 2020 at 11:50 AM UTC

billie

Hele ng Kuwago

wag hayaang pumikit ang mga matang umaawit, sa kalayaang dapat nating matamo, matakaw ang kalamnan para sa katotohanang dapat naaasam, nawa'y magising ang iyong kaluluwa at bumalik ang dating boses na matagal nawala, para sabay-sabay isigaw ang kalayaang naligaw

6