Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"hukay" poems
Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.
0
Oct 20, 2017
Oct 20, 2017 at 4:08 AM UTC
Pangalawa
Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.
Continue reading...
84
ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.
0
May 17, 2015
May 17, 2015 at 2:23 AM UTC
ako'y nakauwi na.
ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.
Continue reading...
122
011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..
0
Jan 15, 2021
Jan 15, 2021 at 12:29 AM UTC
Kalye
011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..
Continue reading...
59
kung ang tula ay di akma sa paksa ng may akda ano pang talim meron ang talinghaga kung wala nang talas sa bawat talastasan nitong nagbabagang hidwaan ng tugmaan sa palabigkasan ng huwarang balagtasan meron pa nga bang halaga ang mga rima sa tuwinang wala namang ka-eskrima ang taludturang may tatlo-hang tugma manapa'y pakinggan itong aking mga tagong himig bagkos nga ako ri'y gawaran ng batikos sa aking hilig sapagkat mayroong hiwa ang susunod kong pahiwatig meron akong ikukuwento mga saknong na naimbento ito'y mula pa sa " KONTENTO " sa una niyong bahagi ano daw ang sinabi? heto't muli kong ihahabi ang hadlang at paslang na kapwa pumailanlang sa makatang may lalang 1) " may saboy ang liyab kapag naidadarang " (fire) 2) " sa simoy at alimuom na hindi pahaharang " (wind) 3) " anomang sisidlan, tining ay iindayog kapag umaapaw " (water) 4) " gaano man kalalim hukay, pagtapak sa lapag mababaw " (earth) 5) matapos ang pagyuko ,,,,tingalain ang Kaitaasan ....Ika-limang KONTENTO (love) ---walang hanggang mararanasan! 1) APOY 2) HANGIN 3) TUBIG 4) LUPA 5) PAG-IBIG
0
Jan 7, 2016
Jan 7, 2016 at 8:09 AM UTC
~lakbay-diwa~
“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.
0
Nov 21, 2017
Nov 21, 2017 at 3:56 AM UTC
NALULUNGKOT AKO
“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.
Continue reading...
7
Ang haplos ay malamig di man naninigas nanatili walang kibo Sa paghagok ay naninibago -walang malay parang nag-iidlip Isigaw ang pangalan ng mga santo, patron at lalo na  ng Diyos -magbigay pugay Ang pulso muna ay hanapin mula ulo hanggang binti Ginto at pilak, walang katumbas Ang hinirang na anak Niya'y di kinalimutan Parirala ng buhay ay papintig-pintig sa ibang dimensyon na ng daigdig Tuldukan ang kasulatan sa Libro ng mga Buhay Sapagkat buhat-buhat ang maputlang kamay Sa kuko matatanto habang nakaratay Nagiginawan pati ang laman na nasa hukay Libu-libong ektarya ang pagpapasyalan Maraming kakaibiganin maging sinuman Nakikipagkapalagayan ng loob ang lahat-nagpapatawad Pagbubuklodin ng pagsinta Nililok ang estatwa sa dibdib ay namalagi Paalalang ipirmi, di iwaksi Samut-saring emosyon ng dilim ang ginamit sa pag-ukit
0
Dec 14, 2018
Dec 14, 2018 at 6:20 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #10
may saboy ang liyab kapag naidadarang,, sa simoy at alimuom na di pahaharang,, anumang sisidlan,,tining ay iindayog kapag umaapaw. gaano man kalalim hukay,,pagtapak sa lapag mababaw. ""basura man nga sa paningin meron din namang saloobin bakit di kaya minsan ay buklatin marahang hagurin bago simsimin ....."" yaong dapat ay apat,sa unang saknong nakasiwalat tila bugtong-dugtong,pawang sa sahig ay nag-kalat wag mabahala sa bawat isang paglamukos na tapon may gantimpala sa bawat nakakuyumos na hamon ! huling bilang panlima,,,,,  lambing ang hiling  kaya 'wag iiling! sa bawat nilalaman ng kuyumpit na papel minsan ay itinuring. sa aking pagbabalik,ako'y nasasabik at di na nga nagpatumpik-tumpik siphayo,simbuyo at silakbo!Ang mga ito'y bunga ng higit pa sa isang halik
0
Nov 14, 2015
Nov 14, 2015 at 1:29 AM UTC
" KONTENTO "
Bakit tinuring na pananampalataya ang pagpagal sa luhuran? Hinaing na tumagos sa kaluluwa't banal hayo't di na natanggal--mantsang nakabaon 'gang hukay. Dinalangin ang sarap at ginhawa sa kahoy na nakahubad sa kapwa kahoy Tiningala nga't sinamba Binalahura nama't minura. Anu't ano pa'y pumaslang at nanggahasa Nagnakaw at nagpakasasa sa salapi at tawag ng laman Nang mahulog sa bangin ay biglang tinawagan ang minura't binalahura. Iligtas mo ako. Lumuhod ka, sabi Niya. Nakikipagusap ba ako sa patal at mangmang? Heto nga't sugat na'ng mga kamay sa kapitan lumuhod pa ang sigaw ng Dinakilang Hangal? Lumuhod ka! Ilang ulit pang sinugo ng tinig na hindi tanto ang poot sa anak na ang sungay tumubo hanggang likod. Lumuhod ka. Lumuhod ka.
0
May 19, 2023
May 19, 2023 at 11:53 AM UTC
Mga Tula at Sementeryo ng Isang Hangal
Blankong papel Ano na naman ba ang isusulat? Eto na naman tayo sa walang kamatayang drama Pasensya kana Ikaw na nanahimik ay ginagambala Ng pagtangis ko buhat sayong pagkawasak. Sinisigawan na ako ng utak ko Na kesyo tama na Suko na Di na yan babalik Tumigil kana Nililinlang mo lang ang 'yong sarili Sa patuloy na paghahangap Sa taong alam mo namang Matagal ng namaalam. Sana kaya kong itigil Ang paglathala ng kalungkutan kong di matapos tapos Sana kaya kong lipulin itong sakit na nararamdaman ko na di maubos ubos Sana pala'y sinama ko na sa hukay ang lahat ng sentimiyentong ito Nang sa gayon ay di ako nalulunod sa luha bungad ng pagkawala mo. Blankong papel ano naman ang saiyo'y isusulat, Hayaan sanang dugo ko naman ang tumulo sayo at yumakap.
0
Apr 16, 2016
Apr 16, 2016 at 4:38 AM UTC
Blankong Papel
Tinugis ka ma’y Buong bayan ang nagtiis Ika’y reyna ng katiwalian. Maghugas kamay man Putik ng katiwalian Babangon sa hukay Siya’y bangungot Sa’yong paghimbing. Sa Senado’y Sino ba ang salarin? Niluklok at binoto Hindi para manloko Kawangis nila’y Naging isang delubyo. Itong si Juan Pulubi na nga Pinamihasaan nyo pa Kaban ng bayan Winalis nyong bigla. (12/2/13 @xirlleelang)
0
May 27, 2014
May 27, 2014 at 10:22 PM UTC
Ang Pamimihasa ng Tropang Napoles
Maaari na ba 'kong magsulat muli? Wala nang pagkakaiba ang pula at puti Sa dilim na bumabalot unti-unti Lalamunin ng dagat ang buhanginan at tatapyasin ng hangin magulo kong isipan Maghihimutok ang buwan sa araw na nagdaan na hindi ka sinuyo o kinausap man lang Aaraw na sa mga susunod pang oras Tutuyuin ang pag-agos ng ilog na marahas Walang direksyon ang kamay kong nanginginig Nagniniig, sumisikip, kumakapit sa malamig na ukit ng paghaplos ng mga mata sa larawan mo Nagtatalo, nagpupumiglas, ang hawlang banat at butas Lilimutin ko ang kapayapaan ng iyong mga labi na walang sinambit na salitang ihahabi Ang oras na hinintay upang masabi na darating din ang huli at takipsilim Babalutin ka't kakanlungin sa aking lambing Hindi ka na mag-iisa't lalasapin ang ligaya Katulad **** nalulumbay mag-isa ako dito sa'king hukay Hawakan mo naman ako sa aking pagkakahimlay Sa bituin **** kumikislap ako'y natatangay Nawawalan ng malay kumakaway sa ngiti Nawawala ang pighati't lumalaya ang mga berso Kumakawag sa lalim ng karagatang inilimlim Ako sa hangin na para bang inakay na naghihintay Naghihintay pa rin at nalulumbay kung wala ka Para bang hindi nauubusan ng salita Lumalamang ang hiya na kahit kailan Mayroon bang sapat upang mahalin ka't hangaan ang iyong bawat galaw Bawat perpeksyong hindi alintana ang mali Sa inpatuwasyon ng pagkabulag ko Hindi nakita ang pagbagsak ng luha ng tuhod ng balikat sa kaba Sa isang iglap naglaho ka na akala ko ba Ako ang nang-iwan sa ginaw kong aba
0
Nov 1, 2017
Nov 1, 2017 at 10:33 AM UTC
Dilim
Maaari na ba 'kong magsulat muli? Wala nang pagkakaiba ang pula at puti Sa dilim na bumabalot unti-unti Lalamunin ng dagat ang buhanginan at tatapyasin ng hangin magulo kong isipan Maghihimutok ang buwan sa araw na nagdaan na hindi ka sinuyo o kinausap man lang Aaraw na sa mga susunod pang oras Tutuyuin ang pag-agos ng ilog na marahas Walang direksyon ang kamay kong nanginginig Nagniniig, sumisikip, kumakapit sa malamig na ukit ng paghaplos ng mga mata sa larawan mo Nagtatalo, nagpupumiglas, ang hawlang banat at butas Lilimutin ko ang kapayapaan ng iyong mga labi na walang sinambit na salitang ihahabi Ang oras na hinintay upang masabi na darating din ang huli at takipsilim Babalutin ka't kakanlungin sa aking lambing Hindi ka na mag-iisa't lalasapin ang ligaya Katulad **** nalulumbay mag-isa ako dito sa'king hukay Hawakan mo naman ako sa aking pagkakahimlay Sa bituin **** kumikislap ako'y natatangay Nawawalan ng malay kumakaway sa ngiti Nawawala ang pighati't lumalaya ang mga berso Kumakawag sa lalim ng karagatang inilimlim Ako sa hangin na para bang inakay na naghihintay Naghihintay pa rin at nalulumbay kung wala ka Para bang hindi nauubusan ng salita Lumalamang ang hiya na kahit kailan Mayroon bang sapat upang mahalin ka't hangaan ang iyong bawat galaw Bawat perpeksyong hindi alintana ang mali Sa inpatuwasyon ng pagkabulag ko Hindi nakita ang pagbagsak ng luha ng tuhod ng balikat sa kaba Sa isang iglap naglaho ka na akala ko ba Ako ang nang-iwan sa ginaw kong aba
Continue reading...
35
113024 Kalakip ng bawat salita Ang mga balang ligaw na tumatagos sa katauhan. Nakapiring at nakatali sa mabibigat na kadena, Na para bang imposible na ngang kumawala. Sa aking kadilima’y umaasa pa rin akong Darating ang Liwanag Na siyang magbubukas ng aking mga mata At tutunaw sa bakal na kaytagal ko nang pasan. Nauuhaw — Nauuuaw ako sa Kalinga at Pag-ibig. Napapagod — Napapagod sa bawat kirot At bakit hindi nyo pa ito itigil? Ahhh! Ayoko naaa!!!! Bagkus may boses sa loob kong Tumatawag sa aking ngalan Na minsan na nilang pinatikim ng alikabok At binaon sa Hukay Ang natitirang halaga nito. Dumaan ang mabangis na mga kulog at kidlat At ang hangin ay naging payapa sa aking pandinig At heto na nga marahil ang simula Ng aking pinakahihintay — Kung saan ang Liwanag Mo naman Ang aking masaksihan. Walang ibang yumakap sa akin nang ganito — Binalikan Mo nga talaga ako. At ang mga pangako Mo’y hindi napako, Hindi nalusaw ng anumang unos at bagyo, Ng anumang kadilimang ipiniring nila. At ang tagal ko ngang naghintay Ngunit ibang saya pala talaga Ang makapiling ang tunay na nagmamahal, Ang tunay na makapangyarihan sa lahat. At hindi na nga mahalaga ang anumang nakaraan Pagkat ang lahat ay bago na nga talaga. Dumating ka na nga — At handa na ako.
0
Jan 5, 2025
Jan 5, 2025 at 4:52 PM UTC
Handa na Ako
nahuhulog at patuloy na nahuhulog sa kung anong nararamdaman sa dibdib isang hukay bangin butas na kumakain sa konsepto ng sarili kong buhay may lulang dala may sakit na kasama na hindi na rin pala dama dahil ang araw-araw ay isang paulit-ulit na nahuhulog at patuloy na nahuhulog sa kawalan ng mundo
0
Dec 12, 2019
Dec 12, 2019 at 6:56 AM UTC
kawalan
Aking Buhay ay langit sa piling mo, dahil Nag-aalab sa iyong silay,, aking sinta ang apoy ng pag-ibig ko. Tila mga bara ng ginto na ibinaon sa hukay... itong kaluluwa ko na dinalisay para sa iyo ! hanggang matagpoan mo ang liwanag na alay,, na di ko masumpungan kung di pa sa tulong mo ! Wala akong masabi kapag kapwa tayo masaya, Halos maubo ako sa kakatawa Walang pagsidlan kasi ang aking saya, Sa sandaling nagigisnan ko ang kislap ng 'yong mga mata... Kaya naman ganun din akuh kalungkot.. Kapag ikaw ay nakasimangot, Sa bawat oras ng paalaman natin ay yakap ang gamot ! Hilom sa ating mga damdamin kapag nayayamot... Para bang papalubog na araw na di malalagot ,,,, At tila banda na ang musika ay hindi mapapagot... Ganyan ko lagi tayo tinatandaan sa paraang ikaw lang at ako ang sagot Magkasuyo buong gabi Kapwa mga makatang humahabi Mga tugma natin ay hindi namumutawi Ngunit pilit binibigkas ng ating mga labi Pagkat ang gusto ko ay lagi sa iyong tabi Ikaw ang buhay ko at lagi kitang kabahagi.... Oh wuoooh hoooohh oha Napapaawit na itong tula Ayokong maging isang nakaraang lumala katulad na lamang ng isang Lumilisang Alaala Gaya halimbawa nating d a l a w a Para bang papalubog na araw na di malalagot, o magunaw man ang buong mundo... Ganyan ko lagi tayo tinatandaan sa paraang ikaw lang at ako ang sagot.. Sa aking mga pangambang baka hindi ito innuendo, paano kung sa aking paggising totoo na pala ang mga pasaring doon Sa Kama ng aking paghihintay Hindi na pala tayo magtatanday, sana sa susunod na muli kang magpapakita sa akin sana naman ay hindi na sa panaginip at iyong tiyakin na isa kang buhay na katangian sa riyalidad... at hihintayin kita hanggang dun sa aking pag-edad... Dumalaw ka man o hindi sa pagsapit ng bukas sa aking piling... Patuloy akong mangangarap  habang nananaginip ng gising!!! Gaano man ikaw ka-TARAY Habang ako ay nasa RATAY
0
Mar 19, 2023
Mar 19, 2023 at 8:44 AM UTC
" RATAY "
Aking Buhay ay langit sa piling mo, dahil Nag-aalab sa iyong silay,, aking sinta ang apoy ng pag-ibig ko. Tila mga bara ng ginto na ibinaon sa hukay... itong kaluluwa ko na dinalisay para sa iyo ! hanggang matagpoan mo ang liwanag na alay,, na di ko masumpungan kung di pa sa tulong mo ! Wala akong masabi kapag kapwa tayo masaya, Halos maubo ako sa kakatawa Walang pagsidlan kasi ang aking saya, Sa sandaling nagigisnan ko ang kislap ng 'yong mga mata... Kaya naman ganun din akuh kalungkot.. Kapag ikaw ay nakasimangot, Sa bawat oras ng paalaman natin ay yakap ang gamot ! Hilom sa ating mga damdamin kapag nayayamot... Para bang papalubog na araw na di malalagot ,,,, At tila banda na ang musika ay hindi mapapagot... Ganyan ko lagi tayo tinatandaan sa paraang ikaw lang at ako ang sagot Magkasuyo buong gabi Kapwa mga makatang humahabi Mga tugma natin ay hindi namumutawi Ngunit pilit binibigkas ng ating mga labi Pagkat ang gusto ko ay lagi sa iyong tabi Ikaw ang buhay ko at lagi kitang kabahagi.... Oh wuoooh hoooohh oha Napapaawit na itong tula Ayokong maging isang nakaraang lumala katulad na lamang ng isang Lumilisang Alaala Gaya halimbawa nating d a l a w a Para bang papalubog na araw na di malalagot, o magunaw man ang buong mundo... Ganyan ko lagi tayo tinatandaan sa paraang ikaw lang at ako ang sagot.. Sa aking mga pangambang baka hindi ito innuendo, paano kung sa aking paggising totoo na pala ang mga pasaring doon Sa Kama ng aking paghihintay Hindi na pala tayo magtatanday, sana sa susunod na muli kang magpapakita sa akin sana naman ay hindi na sa panaginip at iyong tiyakin na isa kang buhay na katangian sa riyalidad... at hihintayin kita hanggang dun sa aking pag-edad... Dumalaw ka man o hindi sa pagsapit ng bukas sa aking piling... Patuloy akong mangangarap  habang nananaginip ng gising!!! Gaano man ikaw ka-TARAY Habang ako ay nasa RATAY
Continue reading...
46
‎Sa dilim ng gabi, ako’y nag-iisa, ‎Bawat sigaw, sa hangin lang nadadala, ‎Walang kamay na sa luha’y sumasalo, ‎Pag-ibig ko’y nauwi sa pagkalaho ‎ ‎Isinaboy ko, lahat ng kayamanan, ‎Ngunit sa’yo’y tila ako’y ‘sang dayuhan, ‎Damdami’t pusong  kong walang pag-iimbot, ‎Na kahit minsan, ‘di mo man lang sininop. ‎ ‎Lahat ng araw, inalay ko’t sinuko, ‎Ngunit kapalit katahimikang ginto. ‎Ako’y abo na tinangay ng unos mo, ‎Pagod na, sinta, sa laban **** mapanlo. ‎ ‎Ngayo’y puso ko’y bato na’t nanlalamig, ‎Pag-ibig ay libing sa hukay ng lamig. ‎Hindi na muling huhubog ng pag-ibig, ‎Sapagkat minsan, wasak na’y di masilip. ‎
0
Aug 10, 2025
Aug 10, 2025 at 1:06 PM UTC
Hukay ng Lamigwasak
Pag-ibig ko sayo aking giliw Kailanman ay di magmamaliw Kahit amoy ng panis na batchoy Pag-ibig koy timatataboy Sa kagandahang iyong taglay Kailanma ay di ako mauumay Para tayong ipit sa sinampay Kakapit at di maghihiwalay Yan ang pinanghahawakan kong tunay Ang mahalin ka habang buhay Kahit humantong sa huling hukay Ang pag-ibig koy wagas at lalong tumibay
0
Nov 7, 2017
Nov 7, 2017 at 9:05 AM UTC
KAKAIBANG PAG-IBIG