Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"tanda" poems
Mahal, tanda mo pa ba yung araw ng ating pagkikita? Kung saan lahat ay ating ginawa upang kilalanin ang isa't isa. Mahal, tanda mo pa ba kung paano mo ako kantahan sa mga gabing tumatawag ka? Kung saan bawat salita natin ay nakakapagpakilig sa buong sistema. Mahal, tanda mo pa ba ang mga araw na tayo ay magkasama? Kung saan ang presensya ng bawat isa ang sa atin nakapagpapasaya. Mahal, tanda mo pa ba ang mga araw na punong-puno tayo ng problema? Kung saan pilit natin itong kinakaya kahit ang bigat bigat na. Kay sarap isipin, kay sarap balikan. Ngunit paano ko ito babalikan kung ako'y iniwan mo ng nag-iisa at luhaan. Naniwala ako sayo. Nagtiwala ako sa mga pangako mo. Hindi ako tumigil kahit nasasaktan na ako. Nanatili ako kahit alam kong lokohan nalang ito. Ginawa ko lahat para sa relasyon na ating binuo Pero mahal, bakit ka sumuko? Nasan ka na? Nasan na ang mga binibitawan na mga pangako? Yung pangakong ako lang ang nasa puso mo. Yung pangakong ikaw lang at ako. Yung pangakong hindi ka maglokoko. Yung pangakong kakayanin natin ito. Yung pangakong tayo lang dalawa hanggang dulo. Wala na. Naglaho ng parang bula. Wala na. Dahil may iba ka ng sinisinta. Sabi mo mahal na mahal mo ako. Ngunit anong nangyari at nagkaganito? Akoy iyong ginago at paulit-ulit na niloko. Ika'y biglang nagbago at unti-unting naglaho. Bakit mo hinayaang magkaganito? Pero mahal, alam mo ba? Mahal na mahal parin kita kahit mukha na akong tanga. Mahal na mahal parin kita kahit may iba ka na. Mahal na mahal parin kita kahit alam kong wala ng pag-asa. Mahal na mahal parin kita kahit tinalikuran mo ako at pinili mo siya. Pero mahal, pasensya kana dahil ito ay sobra na. Pagod na pagod na ako kaya pinapalaya na kita. Ito na ang panahon para piliin ko ang sarili ko. Ako na nagpakatanga sayo. Ako na kinalimutan ang sarili ko. Sarili ko na napabayaan ko dahil sa labis na pagmamahal sayo. Sana sa araw na ika'y pinalaya. Hinahangad ko na seryosohin ka niya. Sana pasayahin mo siya sa araw na kayo'y magkasama. Sana mahalin mo siya gaya ng pagmamahal ko sayo Pagmamahal na hindi mo naibigay sa isang tulad ko. Kaya naman mahal hanggang dito nalang tayo. Kahit mahirap kakayanin ko. Kahit masakit titiisin ko. Paalam mahal, dahil ito na ang huling araw ng pagpapakatanga ko sayo.
0
Oct 16, 2017
Oct 16, 2017 at 2:27 AM UTC
gelaiidulz
Huling Araw na Ito
Mahal, tanda mo pa ba yung araw ng ating pagkikita? Kung saan lahat ay ating ginawa upang kilalanin ang isa't isa. Mahal, tanda mo pa ba kung paano mo ako kantahan sa mga gabing tumatawag ka? Kung saan bawat salita natin ay nakakapagpakilig sa buong sistema. Mahal, tanda mo pa ba ang mga araw na tayo ay magkasama? Kung saan ang presensya ng bawat isa ang sa atin nakapagpapasaya. Mahal, tanda mo pa ba ang mga araw na punong-puno tayo ng problema? Kung saan pilit natin itong kinakaya kahit ang bigat bigat na. Kay sarap isipin, kay sarap balikan. Ngunit paano ko ito babalikan kung ako'y iniwan mo ng nag-iisa at luhaan. Naniwala ako sayo. Nagtiwala ako sa mga pangako mo. Hindi ako tumigil kahit nasasaktan na ako. Nanatili ako kahit alam kong lokohan nalang ito. Ginawa ko lahat para sa relasyon na ating binuo Pero mahal, bakit ka sumuko? Nasan ka na? Nasan na ang mga binibitawan na mga pangako? Yung pangakong ako lang ang nasa puso mo. Yung pangakong ikaw lang at ako. Yung pangakong hindi ka maglokoko. Yung pangakong kakayanin natin ito. Yung pangakong tayo lang dalawa hanggang dulo. Wala na. Naglaho ng parang bula. Wala na. Dahil may iba ka ng sinisinta. Sabi mo mahal na mahal mo ako. Ngunit anong nangyari at nagkaganito? Akoy iyong ginago at paulit-ulit na niloko. Ika'y biglang nagbago at unti-unting naglaho. Bakit mo hinayaang magkaganito? Pero mahal, alam mo ba? Mahal na mahal parin kita kahit mukha na akong tanga. Mahal na mahal parin kita kahit may iba ka na. Mahal na mahal parin kita kahit alam kong wala ng pag-asa. Mahal na mahal parin kita kahit tinalikuran mo ako at pinili mo siya. Pero mahal, pasensya kana dahil ito ay sobra na. Pagod na pagod na ako kaya pinapalaya na kita. Ito na ang panahon para piliin ko ang sarili ko. Ako na nagpakatanga sayo. Ako na kinalimutan ang sarili ko. Sarili ko na napabayaan ko dahil sa labis na pagmamahal sayo. Sana sa araw na ika'y pinalaya. Hinahangad ko na seryosohin ka niya. Sana pasayahin mo siya sa araw na kayo'y magkasama. Sana mahalin mo siya gaya ng pagmamahal ko sayo Pagmamahal na hindi mo naibigay sa isang tulad ko. Kaya naman mahal hanggang dito nalang tayo. Kahit mahirap kakayanin ko. Kahit masakit titiisin ko. Paalam mahal, dahil ito na ang huling araw ng pagpapakatanga ko sayo.
Continue reading...
49
Inukit ko ang pangalan nating dalawa sa isang puno Simbolo Ito kung gaano kita ka mahal, mahal ko Naka ukit sa punong iyon lahat ng ating mga pangako Mag mamahalan tayo pang habang buhay kahit labag man sa atin pati ang mundo Sabay tayong nangarap noon At alam kung balang araw matutupad iyon Pero tila labag talaga sa atin ang mundo Mga pangako'y bigla nalang nag laho at na pako Tinangay ng malakas na hangin ang munting pangarap natin Tila kahit saan ito tangayin ay kay hirap na itong hanapin Bakas ang pangungulila at lungkot sa aking mga mata Dahil kahit katiting na pag-asa'y di ko na makita Umalis ka at ako'y iyong iniwan Lungkot at pananabik na sanay babalik ka at hinding hindi na kita bibitawan Para akung pulubing palaboy laboy kahit saan Tulad ng pag mamahal natin di ko alam kung saan ang patutongohan Iyong ngite na parang araw na nagbibigay liwanag sa buhay ko Pero ang ngiting iyon di ko na nasisilayan kaya biglang nag dilim ang mundo Mga yakap mo gusto kung madama muli Mahal ko bumalik kana at alam kung hindi pa ito ang huli Madalas akung pumupunta doon sa may puno kung saan naka ukit ang ating mga pangalan Dahil alam ko na doon mo ako iniwan at doon mo rin ako babalikan Tila buhay ay parang sentonadong guitara Wala nang direksyon ang mga nota dahil nawala na pati yong kopya Lumipas ang ilang araw hindi ka parin bumabalik Mas gustohin ko nalang sumoko dahil dito sa sakit May bagong pangarap kana ata diyan mahal dahil di muna ako binalikan Masakit pero sige sisimulan narin kitang kalimutan Tumanda na ang munting kahoy na ating pinag ukitan Kay tanda narin ng pag-ibig natin na iyong tinalikuran Ilang taon na ang lumipas at kay rami na ang nag bago Pero pag mamahal ko sayo pang habang buhay naka ukit sa punong ito Ngayon may kanya kanya na tayong sariling buhay Buhay na pinangarap natin Pero ito'y namatay Masaya na ako mahal sa buhay kung ito Sana ganon karin katulad ng nararamdaman ko sayo Mahal ang punong ito, ay mananatiling simbolo at Manana tiling naka ukit ang ating na udlot na pangako
0
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 11:20 AM UTC
raymund-jhon-selma
Puno ng Pangako (Tree Of Promises)
Inukit ko ang pangalan nating dalawa sa isang puno Simbolo Ito kung gaano kita ka mahal, mahal ko Naka ukit sa punong iyon lahat ng ating mga pangako Mag mamahalan tayo pang habang buhay kahit labag man sa atin pati ang mundo Sabay tayong nangarap noon At alam kung balang araw matutupad iyon Pero tila labag talaga sa atin ang mundo Mga pangako'y bigla nalang nag laho at na pako Tinangay ng malakas na hangin ang munting pangarap natin Tila kahit saan ito tangayin ay kay hirap na itong hanapin Bakas ang pangungulila at lungkot sa aking mga mata Dahil kahit katiting na pag-asa'y di ko na makita Umalis ka at ako'y iyong iniwan Lungkot at pananabik na sanay babalik ka at hinding hindi na kita bibitawan Para akung pulubing palaboy laboy kahit saan Tulad ng pag mamahal natin di ko alam kung saan ang patutongohan Iyong ngite na parang araw na nagbibigay liwanag sa buhay ko Pero ang ngiting iyon di ko na nasisilayan kaya biglang nag dilim ang mundo Mga yakap mo gusto kung madama muli Mahal ko bumalik kana at alam kung hindi pa ito ang huli Madalas akung pumupunta doon sa may puno kung saan naka ukit ang ating mga pangalan Dahil alam ko na doon mo ako iniwan at doon mo rin ako babalikan Tila buhay ay parang sentonadong guitara Wala nang direksyon ang mga nota dahil nawala na pati yong kopya Lumipas ang ilang araw hindi ka parin bumabalik Mas gustohin ko nalang sumoko dahil dito sa sakit May bagong pangarap kana ata diyan mahal dahil di muna ako binalikan Masakit pero sige sisimulan narin kitang kalimutan Tumanda na ang munting kahoy na ating pinag ukitan Kay tanda narin ng pag-ibig natin na iyong tinalikuran Ilang taon na ang lumipas at kay rami na ang nag bago Pero pag mamahal ko sayo pang habang buhay naka ukit sa punong ito Ngayon may kanya kanya na tayong sariling buhay Buhay na pinangarap natin Pero ito'y namatay Masaya na ako mahal sa buhay kung ito Sana ganon karin katulad ng nararamdaman ko sayo Mahal ang punong ito, ay mananatiling simbolo at Manana tiling naka ukit ang ating na udlot na pangako
Continue reading...
37
Dis oras na ng gabi ngunit ikaw pa din Ang bukod tanging laman ng aking isipan Patawad na kung puro siya na lang lagi ang alam Ng aking mga kwento. Hindi ko kasi mapigilan mag buhos ng aking hinaing Dahil alam mo hanggang ngayon kasi tandang-tanda ko pa din Ang araw at oras kung kailan mo ako iniwan. Anong gagawin ko sa mga salitang iniwan mo Isa nga lang ba akong pangalan sa buhay mo? Ano ba ang naging parte ko sa'yo? Iba’t ibang tanong ang bumabagabag sa akin Pero kung alam ko lang na sa ganito tayo hahantong; Matagal ko nang pinatay ang natitirang posibilidad Sa akin isipan na may mundo para lang sa ating dalawa. Alam mo ba gabi gabi kong binabalikan ang Matatamis nating alaala pero pilit ko din Pinapaalala sa aking sarili na ‘’Itigil mo na ‘to’’ ''Tama na 'to'' Gumising kana sa totoong estado ng buhay mo. Maawa ka naman sa sarili mo. Ikaw ang naging punot dulot nang gabi gabi kong Pag-pupuyat hindi mo ma-itatanong pero walang araw Na lumipas na hindi ako nagiging tambay sa'yong mga Social media accounts. Nagmamasid sa bawat post at update mo at tinatanong Sa aking sarili ''Bakit nga ba ang manhid mo?'' Dahil hanggang ngayon May kumakatok pa din sa puso ko umaasa na Pwede pa. Pwede pang ipiglaban. Kahit matagal man ang abutin natin. Ako'y handang maghintay. Kahit mag muka na tayong gurang. Okay lang. Handa akong tiisin. Pero alam mo ba nakakapagod din palang Makipaglaro sa taong ayaw magpaawat Handa na akong sumuko kahit noon pa naman Alam kong malabo na maging tayo; Malabo mapasa-akin ang puso mo. Ayoko ng makipagsiksikan sa Evacuation Center Pilit ka magbubuwis ng buhay mo para sa taong ‘yon Panahon na para lisanin ang delubyo na ito Hindi na ako dapat mag tagal baka Pati ang aking sarili ay iwanan din ako.
0
Nov 4, 2015
Nov 4, 2015 at 3:55 PM UTC
kara-subido
''Delubyo''
Dis oras na ng gabi ngunit ikaw pa din Ang bukod tanging laman ng aking isipan Patawad na kung puro siya na lang lagi ang alam Ng aking mga kwento. Hindi ko kasi mapigilan mag buhos ng aking hinaing Dahil alam mo hanggang ngayon kasi tandang-tanda ko pa din Ang araw at oras kung kailan mo ako iniwan. Anong gagawin ko sa mga salitang iniwan mo Isa nga lang ba akong pangalan sa buhay mo? Ano ba ang naging parte ko sa'yo? Iba’t ibang tanong ang bumabagabag sa akin Pero kung alam ko lang na sa ganito tayo hahantong; Matagal ko nang pinatay ang natitirang posibilidad Sa akin isipan na may mundo para lang sa ating dalawa. Alam mo ba gabi gabi kong binabalikan ang Matatamis nating alaala pero pilit ko din Pinapaalala sa aking sarili na ‘’Itigil mo na ‘to’’ ''Tama na 'to'' Gumising kana sa totoong estado ng buhay mo. Maawa ka naman sa sarili mo. Ikaw ang naging punot dulot nang gabi gabi kong Pag-pupuyat hindi mo ma-itatanong pero walang araw Na lumipas na hindi ako nagiging tambay sa'yong mga Social media accounts. Nagmamasid sa bawat post at update mo at tinatanong Sa aking sarili ''Bakit nga ba ang manhid mo?'' Dahil hanggang ngayon May kumakatok pa din sa puso ko umaasa na Pwede pa. Pwede pang ipiglaban. Kahit matagal man ang abutin natin. Ako'y handang maghintay. Kahit mag muka na tayong gurang. Okay lang. Handa akong tiisin. Pero alam mo ba nakakapagod din palang Makipaglaro sa taong ayaw magpaawat Handa na akong sumuko kahit noon pa naman Alam kong malabo na maging tayo; Malabo mapasa-akin ang puso mo. Ayoko ng makipagsiksikan sa Evacuation Center Pilit ka magbubuwis ng buhay mo para sa taong ‘yon Panahon na para lisanin ang delubyo na ito Hindi na ako dapat mag tagal baka Pati ang aking sarili ay iwanan din ako.
Continue reading...
46
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
0
Jul 7, 2016
Jul 7, 2016 at 1:32 AM UTC
ALMarasigan
1:40 am
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
Continue reading...
82
*Sawakas! Nahanap na kita. Ikaw na kaya akong pasayahin sa tuwing ako'y nalulungkot, Ikaw na kayang tiisin ako, Ikaw na dahilan ng pag ngiti ko araw-araw, Ikaw na hindi ko kayang mawala, Ikaw na minahal ko ng sobra, Ikaw na mahal ko, Kumulubot man ang aking mga balat, kamay mo pa rin ang kahawak kamay hanggang sa huli, Pumuti man ang aking mga buhok, ikaw pa rin ang kasama sa pag tanda, Manghina man ang aking tenga, papakinggan ko pa rin ang boses **** tila himig ng isang alpa na kay sarap pakinggan, Sabi nila kung nahanap mo na raw ang taong para sayo, babaliktad ang sikmura mo at bumilis ang pag tibok ng puso mo nanghina ang tuhod mo, mukhang mali ata sila. Dahil hindi mo nabaliktad ang sikmura ko dahil inayos mo lahat ng mga mali saakin, at lalong lalo na hindi mo napa bilis ang tibok ng puso ko kundi napabagal mo at na palakas mo ang mga tuhod ko na pagod na sa kakahintay sa wala. Pero eto na, dumating ka na. Wala na akong hihintatin pa dahil, andito ka na. Andito na yung taong makakasama ko habang buhay, Andito na yung taong papakasalan ko balang araw, Andito na yung taong kasama ko bumuo ng isang pamilya, Andito na yung taong tumupad na mayroong "Forever" Andito na yung taong kaya akong tiisin kahit nasasaktan na siya ay patuloy pa rin akong minamahal, Andito na yung taong tinupad ang "Tayo lang hanggang sa huli", Andito na yung taong mahal ko, Andito ka na. Mahal patawad sa mga hindi ko pag alala, Patawad sa hindi ko pag lapit, Patawad sa hindi ko pag tiis, Patawad sa hindi ko pag paramdam sayo na mahal kita, Patawad sa mga katangahan ko, Patawad sa lahat, Hindi ko tatapusin ang tulang ito sa patawad kaya sige.. Mahal salamat dahil isa ka sa mga patuloy na sumusuporta saakin, Salamat dahil kinaya mo akong tiisin, Salamat dahil minahal mo ako noong mga panahon na hindi ko kayang mahalin sarili ko, Salamat dahil lagi kang andiyan para sakin, Salamat dahil kahit hindi tayo nag uusap ako pa rin ang mahal mo, Salamat dahil ipinaramdam mo sakin na mahal mo ako, Salamat dahil pinapasaya mo ako araw araw, Salamat dahil may "TAYO".*
0
Mar 27, 2017
Mar 27, 2017 at 10:14 PM UTC
joshxmalonda
**Tayo**
*Sawakas! Nahanap na kita. Ikaw na kaya akong pasayahin sa tuwing ako'y nalulungkot, Ikaw na kayang tiisin ako, Ikaw na dahilan ng pag ngiti ko araw-araw, Ikaw na hindi ko kayang mawala, Ikaw na minahal ko ng sobra, Ikaw na mahal ko, Kumulubot man ang aking mga balat, kamay mo pa rin ang kahawak kamay hanggang sa huli, Pumuti man ang aking mga buhok, ikaw pa rin ang kasama sa pag tanda, Manghina man ang aking tenga, papakinggan ko pa rin ang boses **** tila himig ng isang alpa na kay sarap pakinggan, Sabi nila kung nahanap mo na raw ang taong para sayo, babaliktad ang sikmura mo at bumilis ang pag tibok ng puso mo nanghina ang tuhod mo, mukhang mali ata sila. Dahil hindi mo nabaliktad ang sikmura ko dahil inayos mo lahat ng mga mali saakin, at lalong lalo na hindi mo napa bilis ang tibok ng puso ko kundi napabagal mo at na palakas mo ang mga tuhod ko na pagod na sa kakahintay sa wala. Pero eto na, dumating ka na. Wala na akong hihintatin pa dahil, andito ka na. Andito na yung taong makakasama ko habang buhay, Andito na yung taong papakasalan ko balang araw, Andito na yung taong kasama ko bumuo ng isang pamilya, Andito na yung taong tumupad na mayroong "Forever" Andito na yung taong kaya akong tiisin kahit nasasaktan na siya ay patuloy pa rin akong minamahal, Andito na yung taong tinupad ang "Tayo lang hanggang sa huli", Andito na yung taong mahal ko, Andito ka na. Mahal patawad sa mga hindi ko pag alala, Patawad sa hindi ko pag lapit, Patawad sa hindi ko pag tiis, Patawad sa hindi ko pag paramdam sayo na mahal kita, Patawad sa mga katangahan ko, Patawad sa lahat, Hindi ko tatapusin ang tulang ito sa patawad kaya sige.. Mahal salamat dahil isa ka sa mga patuloy na sumusuporta saakin, Salamat dahil kinaya mo akong tiisin, Salamat dahil minahal mo ako noong mga panahon na hindi ko kayang mahalin sarili ko, Salamat dahil lagi kang andiyan para sakin, Salamat dahil kahit hindi tayo nag uusap ako pa rin ang mahal mo, Salamat dahil ipinaramdam mo sakin na mahal mo ako, Salamat dahil pinapasaya mo ako araw araw, Salamat dahil may "TAYO".*
Continue reading...
34
Sa iyong paglisan, gusto kong baunin mo ang; Isang tasang sinelyuhan ko ng halik, tanda ng aking unang halik sa iyo. Isang basong minarkahan ko ng seguridad na kahit saan ka magpunta, naroon ako. Isang kutsarang puno ng pasensya, na pipigil sa ano mang galit sa iyong puso. Isang makapal na balabal ng katapatan na yayakapin ka't patutulugin ng mahimbing sa magdamag. At higit sa lahat... Nais kong baunin mo ang kuwintas ng aking pagmamahal na siyang magpapatunay mula noon hangganga ngayon ikaw at ikaw lamang ang mamahalin ko. Nawa'y tanggapin mo ang mga sangkap ng aking tunay na pagmamahal...
0
Jan 15, 2016
Jan 15, 2016 at 12:23 PM UTC
eugene
Sangkap ng Pagmamahal ko
Sa iyong paglisan, gusto kong baunin mo ang; Isang tasang sinelyuhan ko ng halik, tanda ng aking unang halik sa iyo. Isang basong minarkahan ko ng seguridad na kahit saan ka magpunta, naroon ako. Isang kutsarang puno ng pasensya, na pipigil sa ano mang galit sa iyong puso. Isang makapal na balabal ng katapatan na yayakapin ka't patutulugin ng mahimbing sa magdamag. At higit sa lahat... Nais kong baunin mo ang kuwintas ng aking pagmamahal na siyang magpapatunay mula noon hangganga ngayon ikaw at ikaw lamang ang mamahalin ko. Nawa'y tanggapin mo ang mga sangkap ng aking tunay na pagmamahal...
Continue reading...
14
Mahal, tanda mo pa ba yung pangako ko, Yung pangako ko na mananatili ako sa tabi mo, Mahal, sinabi ko sayo na aalis lang ako pag sinabi mo, Kaya kong manatili sa piling mo kahit na nasasaktan na ako. Kahit na alam kong pampalipas oras mo lang ako nanatili parin ako, Tanga na kung tanga pakielam ko, Eh mahal kita, Kahit na alam kong wala na akong pag- asa, Kahit na alam ko na may mahal ka ng iba Nandito pa rin ako sa tabi mo at may ngiti sa labi ko, Hindi ko malaman kung saan ako nagkulang, O sadyang di mo lang makita yung halaga ko, Masakit man isipin na gwapo siya, May makinis na mukha Nakakahiya nga pag pinagtabi kami, Isang tingin sakanya tao talaga, Ako? Abnormal tingan walang wala kumpara sa kanya. At ito pa ang mas masakit pag lagi mo siyang kwento, Para kayong bumubuo ng mundo, Kung saan lahat ay perpekto, Ikaw at siya hindi nga maipagkakaila na perpekto nga, Alam mo ba na ang saya ko noong hawak ko ang iyong kamay, Para ako ay nasa ulap dahil sa lambot ng iyong kamay, Ang bilis ng tibok ng puso ko para na nga akong mamatay, Nakakahiya pa nga eh pasmado yung kamay ko, Mas lalo akong natuwa nung di mo inagaw ang mga kamay mo na kayakap sakin, Pero sabi nga nila lahat ng saya ay pandalian at kalakip nito ay sakit, Simula noong nadaan natin siya, Ang mga kamay natin na magkayakap, Ay unti-unting nag hihiwalay ang pagkakayakap, Feeling ko nga rebound mo ako, Alam ko na walang tayo, Pero base sa mga pinapakita mo ay meron talagang ikaw at ako, Nag hahawak kamay, Nag yayakapan, Nag aaylabyuhan, Kulang na nga lang maghalikan eh, Pero lahat yun diko alam kung pangkaibigan lang o ibang level na, Akala ko nga may pag asa ako eh, May pag asang magkaroon ng titulong ikaw at ako, Mga akala na magiging masaya tayo, Ayan nanaman ako sa mga akala ko, Puro akala akala akala pero sa huli di nmn nag katotoo, Mahal kita,mahal kita,mahal kita yan ang paulit ulit kong gustong sabihin sayo, Syempre sasagutin mo rin ako na mahal kita, Ang saya saya pag lagi mo sinasabi na mahal mo rin ako, Pero napapaisip ako kung galing ba sa puso mo ang mga salitang binitawan mo, O napipilitan ka lang sabihin yon, Dahil advance ako mag-isip uunahan na kita, Mahal pasensya ka na ha, Kung hindi ko na matutupad yung mga pangako ko, Pangako na malapit na mapako, Hindi ko sinabi na diko matutupad, Pero parang papunta na, Sana wag mo kong hayaan umalis, Baka makita mo na lang ako nasa piling na ng iba, Pero sabagay pano mo nga pala ako makikita kung ang mga mata mo'y laging nakatuon sa kanya,
0
Mar 24, 2019
Mar 24, 2019 at 10:35 AM UTC
DarkBlack
Patuloy
Mahal, tanda mo pa ba yung pangako ko, Yung pangako ko na mananatili ako sa tabi mo, Mahal, sinabi ko sayo na aalis lang ako pag sinabi mo, Kaya kong manatili sa piling mo kahit na nasasaktan na ako. Kahit na alam kong pampalipas oras mo lang ako nanatili parin ako, Tanga na kung tanga pakielam ko, Eh mahal kita, Kahit na alam kong wala na akong pag- asa, Kahit na alam ko na may mahal ka ng iba Nandito pa rin ako sa tabi mo at may ngiti sa labi ko, Hindi ko malaman kung saan ako nagkulang, O sadyang di mo lang makita yung halaga ko, Masakit man isipin na gwapo siya, May makinis na mukha Nakakahiya nga pag pinagtabi kami, Isang tingin sakanya tao talaga, Ako? Abnormal tingan walang wala kumpara sa kanya. At ito pa ang mas masakit pag lagi mo siyang kwento, Para kayong bumubuo ng mundo, Kung saan lahat ay perpekto, Ikaw at siya hindi nga maipagkakaila na perpekto nga, Alam mo ba na ang saya ko noong hawak ko ang iyong kamay, Para ako ay nasa ulap dahil sa lambot ng iyong kamay, Ang bilis ng tibok ng puso ko para na nga akong mamatay, Nakakahiya pa nga eh pasmado yung kamay ko, Mas lalo akong natuwa nung di mo inagaw ang mga kamay mo na kayakap sakin, Pero sabi nga nila lahat ng saya ay pandalian at kalakip nito ay sakit, Simula noong nadaan natin siya, Ang mga kamay natin na magkayakap, Ay unti-unting nag hihiwalay ang pagkakayakap, Feeling ko nga rebound mo ako, Alam ko na walang tayo, Pero base sa mga pinapakita mo ay meron talagang ikaw at ako, Nag hahawak kamay, Nag yayakapan, Nag aaylabyuhan, Kulang na nga lang maghalikan eh, Pero lahat yun diko alam kung pangkaibigan lang o ibang level na, Akala ko nga may pag asa ako eh, May pag asang magkaroon ng titulong ikaw at ako, Mga akala na magiging masaya tayo, Ayan nanaman ako sa mga akala ko, Puro akala akala akala pero sa huli di nmn nag katotoo, Mahal kita,mahal kita,mahal kita yan ang paulit ulit kong gustong sabihin sayo, Syempre sasagutin mo rin ako na mahal kita, Ang saya saya pag lagi mo sinasabi na mahal mo rin ako, Pero napapaisip ako kung galing ba sa puso mo ang mga salitang binitawan mo, O napipilitan ka lang sabihin yon, Dahil advance ako mag-isip uunahan na kita, Mahal pasensya ka na ha, Kung hindi ko na matutupad yung mga pangako ko, Pangako na malapit na mapako, Hindi ko sinabi na diko matutupad, Pero parang papunta na, Sana wag mo kong hayaan umalis, Baka makita mo na lang ako nasa piling na ng iba, Pero sabagay pano mo nga pala ako makikita kung ang mga mata mo'y laging nakatuon sa kanya,
Continue reading...
57
Nalugmok sa labis na kalungkutan, ako'y namulat sa katotohanan. Tila nagbago ang mga pananaw, ngayo'y pangarap ay di na matanaw. Mabibigat na balakid, lahat ay nalampasan ngunit bakit ang isipa'y nabagabag ng karanasan? Muling binalikan ang masalimuot na nakaraan, ibinaling ang tingin sa masahol na pinanggalingan. Nalason ang isipan sa pag-apaw ng damdamin ang hapdi at kirot, bumalik lahat sa akin Matagal na mula nang manghilom ang mga sugat ngunit nariyan parin bilang tanda ang mga peklat. Hindi ko labis maunawaan ang lungkot na nadarama Gulong gulo ang aking isip at hindi makapagpasya.. Tiyak na ang kahahantungan ko'y hindi kaaya-aya Hanggang sa dulo pa ba ako'y magpaparaya?
0
Jul 30, 2015
Jul 30, 2015 at 12:22 PM UTC
darkpoetess001
Ang bakas ng kahapon
Nalugmok sa labis na kalungkutan, ako'y namulat sa katotohanan. Tila nagbago ang mga pananaw, ngayo'y pangarap ay di na matanaw. Mabibigat na balakid, lahat ay nalampasan ngunit bakit ang isipa'y nabagabag ng karanasan? Muling binalikan ang masalimuot na nakaraan, ibinaling ang tingin sa masahol na pinanggalingan. Nalason ang isipan sa pag-apaw ng damdamin ang hapdi at kirot, bumalik lahat sa akin Matagal na mula nang manghilom ang mga sugat ngunit nariyan parin bilang tanda ang mga peklat. Hindi ko labis maunawaan ang lungkot na nadarama Gulong gulo ang aking isip at hindi makapagpasya.. Tiyak na ang kahahantungan ko'y hindi kaaya-aya Hanggang sa dulo pa ba ako'y magpaparaya?
Continue reading...
16
Tanda ko pa dati nung tayo pa, Ang dami nating plano sa isa't-isa. Sabi mo sa hinaharap ako'y kasama, Sa pagtanda, sa hirap maging sa ginhawa. Dumaan ang Disyembre: Buwan ng taglamig. Tila hindi ko na ramdam ang iyong pag-ibig. Ang dating umaalab na pagmamahalan, lumamig. Bakit ka nagkaganyan? Ako ba'y may kasalanan? Nangako kang hindi mo ako iiwan, Nangako kang hindi mo ako tatalikuran. Hanggang sa ika'y nakaramdam ng kasawaan. Iniwan mo akong walang alam, ako'y labis na nasaktan. Niloloko mo lang pala ako! Hindi lang pala ako ang nasa puso mo. Isang lang pala ako sa mga laruan mo. Kaluluwa mo sana'y sunugin sa impyerno! Nagpadala ako sa mga ngiti mo, Umasa ako sa mga pangako mo. Sinisisi ko ang sarili ko, Kung bakit sayo'y ako'y nagpaloko.
0
Jan 19, 2015
Jan 19, 2015 at 10:46 AM UTC
thealltimejor
Taksil
Tanda ko pa dati nung tayo pa, Ang dami nating plano sa isa't-isa. Sabi mo sa hinaharap ako'y kasama, Sa pagtanda, sa hirap maging sa ginhawa. Dumaan ang Disyembre: Buwan ng taglamig. Tila hindi ko na ramdam ang iyong pag-ibig. Ang dating umaalab na pagmamahalan, lumamig. Bakit ka nagkaganyan? Ako ba'y may kasalanan? Nangako kang hindi mo ako iiwan, Nangako kang hindi mo ako tatalikuran. Hanggang sa ika'y nakaramdam ng kasawaan. Iniwan mo akong walang alam, ako'y labis na nasaktan. Niloloko mo lang pala ako! Hindi lang pala ako ang nasa puso mo. Isang lang pala ako sa mga laruan mo. Kaluluwa mo sana'y sunugin sa impyerno! Nagpadala ako sa mga ngiti mo, Umasa ako sa mga pangako mo. Sinisisi ko ang sarili ko, Kung bakit sayo'y ako'y nagpaloko.
Continue reading...
20
Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Eba Nang kainin ni Adan ang tanda ng kasalanan? Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Adan Nang una niyang nasilayan ang ganda ni Eba Na hinugot mula sa kanyang tadyang? Hindi baga nakapagtataka Sa kung paanong sa pag-ikot ng mundo Ni minsan hindi nagtagpo ang araw at buwan? Hindi baga nakapagtataka Na sa dinami-dami ng tao sa mundo Na sa paglipas ng dapit-hapon At pagsikat ng araw Natagpuan kita- Sa isang araw na hindi inaasahan Nakita Nakilala Nakasama Hindi baga nakapagtataka Sa kung papaanong ang bawat kaluluwa Ay nagkakadaupang-palad Ay nakakahanap Ng mga kaluluwang mapagkakanlungan Sa pag-ikot ng mundo Sa paglipas ng panahon Tulad ng atin- Hindi ikaw yung ordinaryong babae Sapagkat ang pagsabi sa babae ng ordinaryo Ay parang pagmura sa isang santo Sa iyong mga mata nakasillid Ang isa pang babaeng Nais kumawala sa mundong kanyang kinagagalawan Kimberly- Pangalan mo’y hindi sayo lamang kumakanlong Marami kang katulad Pero ang pinagkaiba Ikaw ay ikaw- Sa kung paanong ang pangalan mo Ay bumalot sa iyong katauhan Sa kabutihan maging sa kasamaan Isang babaeng naghahanap ng kasagutan Sa mundo ng mga tanong Na tila ba ang mga sagot ay hindi maapuhap Na tila ba lahat ng ito’y Nagtatago sa mata ng bawat isa Na ang pagtitig sa mga ito’y hindi sapat upang matanto Ang katotohanan na bumabalot sa atin Sa iyong katauhan ay may nakabalot na sikreto Isang misteryo na hindi ko kailan man malalaman Ngunit kahit gaano man kadilim o kaliwanag Hindi nito madadaig ang misteryo Sa kung papaanong tayo’y nagkakilala Sa isang panahon na pangkaraniwan lamang Dalawang dekada- Ang buhay mo sa mundo Sa dalawampung taong paglipas Maraming taong dumating At marami ring umaalis Binalot ng lungkot Yinakap din ng saya Ang iyong pagdating Sa mundo ng kabagabagan Pasalamat na lamang Na sa paglipas ng lahat ng ito Kaluluwa mo’y dagling naapuhap Na parang liwananag sa kandilang papaupos Maligayang Kaarawan, Mahal kong Kaibigan R. L. Alcantara Enero 28, 2015
0
Oct 26, 2015
Oct 26, 2015 at 10:35 AM UTC
proseandroses
.,.
Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Eba Nang kainin ni Adan ang tanda ng kasalanan? Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Adan Nang una niyang nasilayan ang ganda ni Eba Na hinugot mula sa kanyang tadyang? Hindi baga nakapagtataka Sa kung paanong sa pag-ikot ng mundo Ni minsan hindi nagtagpo ang araw at buwan? Hindi baga nakapagtataka Na sa dinami-dami ng tao sa mundo Na sa paglipas ng dapit-hapon At pagsikat ng araw Natagpuan kita- Sa isang araw na hindi inaasahan Nakita Nakilala Nakasama Hindi baga nakapagtataka Sa kung papaanong ang bawat kaluluwa Ay nagkakadaupang-palad Ay nakakahanap Ng mga kaluluwang mapagkakanlungan Sa pag-ikot ng mundo Sa paglipas ng panahon Tulad ng atin- Hindi ikaw yung ordinaryong babae Sapagkat ang pagsabi sa babae ng ordinaryo Ay parang pagmura sa isang santo Sa iyong mga mata nakasillid Ang isa pang babaeng Nais kumawala sa mundong kanyang kinagagalawan Kimberly- Pangalan mo’y hindi sayo lamang kumakanlong Marami kang katulad Pero ang pinagkaiba Ikaw ay ikaw- Sa kung paanong ang pangalan mo Ay bumalot sa iyong katauhan Sa kabutihan maging sa kasamaan Isang babaeng naghahanap ng kasagutan Sa mundo ng mga tanong Na tila ba ang mga sagot ay hindi maapuhap Na tila ba lahat ng ito’y Nagtatago sa mata ng bawat isa Na ang pagtitig sa mga ito’y hindi sapat upang matanto Ang katotohanan na bumabalot sa atin Sa iyong katauhan ay may nakabalot na sikreto Isang misteryo na hindi ko kailan man malalaman Ngunit kahit gaano man kadilim o kaliwanag Hindi nito madadaig ang misteryo Sa kung papaanong tayo’y nagkakilala Sa isang panahon na pangkaraniwan lamang Dalawang dekada- Ang buhay mo sa mundo Sa dalawampung taong paglipas Maraming taong dumating At marami ring umaalis Binalot ng lungkot Yinakap din ng saya Ang iyong pagdating Sa mundo ng kabagabagan Pasalamat na lamang Na sa paglipas ng lahat ng ito Kaluluwa mo’y dagling naapuhap Na parang liwananag sa kandilang papaupos Maligayang Kaarawan, Mahal kong Kaibigan R. L. Alcantara Enero 28, 2015
Continue reading...
73
Ikaw Mahal yung taong pinangarap ko. Ikaw mahal ang nag bigay halaga sa tulad ko. Ikaw Mahal Na sa bawat pag gising ang nais masilayan ko. Ikaw mahal sa bawat pag inom ng kape ang nais na laging kasalo ko. Ikaw mahal ang nais kakulitan,kaharutan at katawanan  ko Ikaw mahal ang nais makakwentuhan bago matapos ang buong maghapon ko. Ikaw mahal ang nais kayapos pag ako'y napapagal. Ikaw mahal ang nais kasama patungo sa lugar na magaganda. Ikaw mahal ang nagbibigay sigla  kapag ako’y nalulumbay. Ikaw mahal ang laging nais sa araw-araw. Ikaw at ikaw lang mahal ang laging pipiliin hangang sa ating pag tanda.
0
Dec 11, 2020
Dec 11, 2020 at 11:54 PM UTC
Memo
Ikaw Mahal
Ikaw Mahal yung taong pinangarap ko. Ikaw mahal ang nag bigay halaga sa tulad ko. Ikaw Mahal Na sa bawat pag gising ang nais masilayan ko. Ikaw mahal sa bawat pag inom ng kape ang nais na laging kasalo ko. Ikaw mahal ang nais kakulitan,kaharutan at katawanan  ko Ikaw mahal ang nais makakwentuhan bago matapos ang buong maghapon ko. Ikaw mahal ang nais kayapos pag ako'y napapagal. Ikaw mahal ang nais kasama patungo sa lugar na magaganda. Ikaw mahal ang nagbibigay sigla  kapag ako’y nalulumbay. Ikaw mahal ang laging nais sa araw-araw. Ikaw at ikaw lang mahal ang laging pipiliin hangang sa ating pag tanda.
Continue reading...
11
"Hindi ako, Pero ikaw" Hindi ako yung taong gusto mo, Hindi ako yung taong hinahanap mo, Hindi ako yung magpapahinto sa iyong mundo, Hindi ako yung tipo na iyong makaka "SLOMO" Pero ikaw ang aking gusto, Ikaw ang saakin ay kukumpleto, Ikaw ang sa mundo ko ay nagpapahinto, Na tila ba'y ikaw ang nagkokontrol nito. Hindi ako yung taong agad **** mapapansin, Hindi ako yung taong kapag may problema ka, iyong kakausapin, Ni hindi nga ako yung taong natipuhan mo, Dahil hindi nga siguro ako ang taong gusto mo makatuluyan. Pero ikaw agad ang una kong napapasin, Tila ba ikaw lang yung taong nakapaligid saakin, Dalawang mata'y sayo lang naka tingin, Na para bang ako'y nahulog sa bangin. Hindi ako yung taong agad sayo'y magpapangiti, Hindi ako yung taong sa puso mo ay kikiliti, Dahil hindi ako yung taong aariin mo, Mas lalong hindi ako yung taong iyong sasabihan ng "ika'y mahal ko". Pero ikaw ang saakin ay nagpapangiti, Ikaw yung taong hindi lang sa puso ko, Kundi sa buong sistema ko ay kumikiliti, Ikaw yung taong gusto kong ariin, Kahit na alam ko na mas posible pang masungkit ang mga bituin. Hindi ako yung taong gusto **** alayan, Hindi ako yung taong gusto **** mahagkan, Hindi ako yung magiging inspirasyon mo sa buhay, Dahil kahit kailan, hindi ako yung taong mag-aalis ng iyong pagkalumbay. Pero ikaw ang gusto kong sa lahat ay alayan, Sa katunayan nga, itong tula ay sa'yo nakalaan, Ikaw yung taong nagbibigay sa akin ng inspirasyon, Kaya nga nagawa ko agad ang tulang ito na hindi inabot ng taon. Hindi ako yung taong minsan sasagi sa isip mo. Pero ikaw ang halos laman hindi lang ng isip, Pati narin ng puso ko. Hindi ako yung gusto **** sa habang buhay ay makasama. Pero ikaw ang gusto kong maka piling, Hanggang sa aking pag tanda.
0
Sep 16, 2016
Sep 16, 2016 at 11:18 AM UTC
josephfloreta
Hindi Ako, Pero Ikaw!!..
"Hindi ako, Pero ikaw" Hindi ako yung taong gusto mo, Hindi ako yung taong hinahanap mo, Hindi ako yung magpapahinto sa iyong mundo, Hindi ako yung tipo na iyong makaka "SLOMO" Pero ikaw ang aking gusto, Ikaw ang saakin ay kukumpleto, Ikaw ang sa mundo ko ay nagpapahinto, Na tila ba'y ikaw ang nagkokontrol nito. Hindi ako yung taong agad **** mapapansin, Hindi ako yung taong kapag may problema ka, iyong kakausapin, Ni hindi nga ako yung taong natipuhan mo, Dahil hindi nga siguro ako ang taong gusto mo makatuluyan. Pero ikaw agad ang una kong napapasin, Tila ba ikaw lang yung taong nakapaligid saakin, Dalawang mata'y sayo lang naka tingin, Na para bang ako'y nahulog sa bangin. Hindi ako yung taong agad sayo'y magpapangiti, Hindi ako yung taong sa puso mo ay kikiliti, Dahil hindi ako yung taong aariin mo, Mas lalong hindi ako yung taong iyong sasabihan ng "ika'y mahal ko". Pero ikaw ang saakin ay nagpapangiti, Ikaw yung taong hindi lang sa puso ko, Kundi sa buong sistema ko ay kumikiliti, Ikaw yung taong gusto kong ariin, Kahit na alam ko na mas posible pang masungkit ang mga bituin. Hindi ako yung taong gusto **** alayan, Hindi ako yung taong gusto **** mahagkan, Hindi ako yung magiging inspirasyon mo sa buhay, Dahil kahit kailan, hindi ako yung taong mag-aalis ng iyong pagkalumbay. Pero ikaw ang gusto kong sa lahat ay alayan, Sa katunayan nga, itong tula ay sa'yo nakalaan, Ikaw yung taong nagbibigay sa akin ng inspirasyon, Kaya nga nagawa ko agad ang tulang ito na hindi inabot ng taon. Hindi ako yung taong minsan sasagi sa isip mo. Pero ikaw ang halos laman hindi lang ng isip, Pati narin ng puso ko. Hindi ako yung gusto **** sa habang buhay ay makasama. Pero ikaw ang gusto kong maka piling, Hanggang sa aking pag tanda.
Continue reading...
41
Nung linggo, napadaan ako sa nbs nakita ko kasi sa facebook yung libro ni Juan Miguel sabi ko, bukas bibilhin ko to. para pag pumunta ulit ako sayo, may babasahin ako pag hinihintay kita nung lunes, binili ko. tanda ko pa kung gaano ko pinipigilan yung sarili ko na ilipat sa susunod na pahina nung sinimulan ko isip-isip ko kasi, baka sa martes o sa miyerkules pa tayo magkita baka maubusan ako ng tula di naman kasi tayo yung klase na nag-uusap sa labas ng kwarto mas mahaba pa nga ata ang tulang ito kaysa sa palitan natin ng mga salita pag hindi tayo nakahiga sa kama dumaan ang martes, miyerkules, baka may ginagawa lang huwebes kinausap kita ang sabi mo “May tao dito, pagod na din ako. Sa susunod nalang” mahal, tumango lang ako. Wala namang tayo. Ano bang karapatan ko sayo? nung biyernes, sinubukan ko ulit tinanong kita kung may ginagawa ka ba sabi mo “wala pero matutulog na ko” sinagot mo ko habang nakatayo ka sa kabilang kalsada, di mo ko nakita pero nandun ako. Nung isang linggo, mahal mo ako. Alam ko na mahal mo na ko nun. Tinanong mo ko kung mahal na kita, ngumiti nalang ako. mahal. mahal, mahal na kita. minahal kita nung unang pagsikat ng araw na nagising ako sa yakap mo minahal kita sa unang paglapat ng labi. mahal, sa tuwing natutulog ka ibinubulong ko sa labi mo na mahal na kita. mahal, dati nung ako pa ang kasama mo matulog binubulong ko sa labi mo na mahal kita.
0
Sep 17, 2016
Sep 17, 2016 at 11:25 PM UTC
certain-dark-things
ang naiwan
Nung linggo, napadaan ako sa nbs nakita ko kasi sa facebook yung libro ni Juan Miguel sabi ko, bukas bibilhin ko to. para pag pumunta ulit ako sayo, may babasahin ako pag hinihintay kita nung lunes, binili ko. tanda ko pa kung gaano ko pinipigilan yung sarili ko na ilipat sa susunod na pahina nung sinimulan ko isip-isip ko kasi, baka sa martes o sa miyerkules pa tayo magkita baka maubusan ako ng tula di naman kasi tayo yung klase na nag-uusap sa labas ng kwarto mas mahaba pa nga ata ang tulang ito kaysa sa palitan natin ng mga salita pag hindi tayo nakahiga sa kama dumaan ang martes, miyerkules, baka may ginagawa lang huwebes kinausap kita ang sabi mo “May tao dito, pagod na din ako. Sa susunod nalang” mahal, tumango lang ako. Wala namang tayo. Ano bang karapatan ko sayo? nung biyernes, sinubukan ko ulit tinanong kita kung may ginagawa ka ba sabi mo “wala pero matutulog na ko” sinagot mo ko habang nakatayo ka sa kabilang kalsada, di mo ko nakita pero nandun ako. Nung isang linggo, mahal mo ako. Alam ko na mahal mo na ko nun. Tinanong mo ko kung mahal na kita, ngumiti nalang ako. mahal. mahal, mahal na kita. minahal kita nung unang pagsikat ng araw na nagising ako sa yakap mo minahal kita sa unang paglapat ng labi. mahal, sa tuwing natutulog ka ibinubulong ko sa labi mo na mahal na kita. mahal, dati nung ako pa ang kasama mo matulog binubulong ko sa labi mo na mahal kita.
Continue reading...
30
Estranghero ang bawat numero Arok kong ikaw iyon Ang boses **** tila nasobrahan sa kape Parang may giyera lang sa himpapawid. "Yung katext mo kanina," yan ang sagot mo Akala mo siguro wala akong ideya Sa pagkatao mo. Naisip ko rin yun Na tawagan ka mula sa hiram na numero Nang masanay ang pandinig Sa boses **** walang kalambing-lambing. Wala naman tayong listahan "Long time, no communication," pa ang sambit mo Bakit ba at tila ako'y miss mo na? Wala naman akong masasabi sa kabilang linya. Nagsinungaling ako Nang sabihin ko ang porsyento ng baterya Hindi sa ayaw kitang kausapin Bagkus, wala akong maisip na tamang salita Hindi ako makapag-isip ng tama Sana ang diwa ko'y kasama mo na lang. Yung pangako mo'y biglang napako Akala ko nga malapit na At tila binibilang ko ang nasa kalendaryo Ako'y bigong muli. Tatlong taong lumipas Pero walang kupas ang kahapon Sigurado akong tanda mo pa ang lahat Na ang kahapon nati'y Kailanma'y hindi pa tinutuldukan. Kung ang pahinang ito'y mali sa katotohanan Isa lang ang panalangin ko sa kanya Na itong damdaming mahimlay na lamang Pagkat ang lugar nito ngayo'y Nasa tamang kondisyon pa naman. Ramdam ko ang paghanga mo Hindi ako manhid na minsang inisip mo Hindi mo naman sinubukan noon, Ba't ba pilit **** nililimot na mayroon pang ngayon? At kung ang bukas ay wala nang araw Sana'y ang pag-ibig ay sinimulan na noon pa man Hindi pa man ramdam ang tunay Bagkus sana ngayo'y kontinwasyon na lamang. Wag nating takbuhin ang lakbaying ito Hayaang ang layag ay dalhin ng hangin Nang hindi makontra ang tamang ihip nito At sa bagyong paparating Ay maging handa na tayo. Kung papalarin na tayo'y maparoon Sa dakong Norte kung saan ang tama'y nakatrono Hayaan nating ang oras ang maging saksi Hindi ang magka-ibayong lupa ang tumuon. (6/3/2014 @xirlleelang)
0
Jun 26, 2014
Jun 26, 2014 at 10:48 PM UTC
psalmiseta
Ang Kilalang Ekstranghero sa Kabilang Linya
Estranghero ang bawat numero Arok kong ikaw iyon Ang boses **** tila nasobrahan sa kape Parang may giyera lang sa himpapawid. "Yung katext mo kanina," yan ang sagot mo Akala mo siguro wala akong ideya Sa pagkatao mo. Naisip ko rin yun Na tawagan ka mula sa hiram na numero Nang masanay ang pandinig Sa boses **** walang kalambing-lambing. Wala naman tayong listahan "Long time, no communication," pa ang sambit mo Bakit ba at tila ako'y miss mo na? Wala naman akong masasabi sa kabilang linya. Nagsinungaling ako Nang sabihin ko ang porsyento ng baterya Hindi sa ayaw kitang kausapin Bagkus, wala akong maisip na tamang salita Hindi ako makapag-isip ng tama Sana ang diwa ko'y kasama mo na lang. Yung pangako mo'y biglang napako Akala ko nga malapit na At tila binibilang ko ang nasa kalendaryo Ako'y bigong muli. Tatlong taong lumipas Pero walang kupas ang kahapon Sigurado akong tanda mo pa ang lahat Na ang kahapon nati'y Kailanma'y hindi pa tinutuldukan. Kung ang pahinang ito'y mali sa katotohanan Isa lang ang panalangin ko sa kanya Na itong damdaming mahimlay na lamang Pagkat ang lugar nito ngayo'y Nasa tamang kondisyon pa naman. Ramdam ko ang paghanga mo Hindi ako manhid na minsang inisip mo Hindi mo naman sinubukan noon, Ba't ba pilit **** nililimot na mayroon pang ngayon? At kung ang bukas ay wala nang araw Sana'y ang pag-ibig ay sinimulan na noon pa man Hindi pa man ramdam ang tunay Bagkus sana ngayo'y kontinwasyon na lamang. Wag nating takbuhin ang lakbaying ito Hayaang ang layag ay dalhin ng hangin Nang hindi makontra ang tamang ihip nito At sa bagyong paparating Ay maging handa na tayo. Kung papalarin na tayo'y maparoon Sa dakong Norte kung saan ang tama'y nakatrono Hayaan nating ang oras ang maging saksi Hindi ang magka-ibayong lupa ang tumuon. (6/3/2014 @xirlleelang)
Continue reading...
53
tanda mo pa ba ang araw araw na tayo ay magkasama At nag sisimula palang sa umpisa Yun yung araw na sa akin ay nagpasaya yun ung araw na binigyan moko ng isang halik di ko makakalimutan sa aking paglaki Tanda mo ba ung araw na pinunasan ko ang mga luha sa iyong mata At sinabi mo sakin na ayaw mo na di kita iniwan dahil mahal kita sinabi ko sayo nun na sa bawat araw na dadaan Di ko na kakalimutan ang nagdaan at ipag papatuloy natin ang pagmamahalan ang sakit man isipin alam ko na di kana babalik sa dati Kung pano tayo nangako sa isat isa na walang babaguhin Tinanong ko ang sarili san nga ba ako nagkamali san ba ako o pano bako nag kulang sa bawat sandali binalikan ko ang nakaraan Ngunit nakita ko lamang ang mga aalaala na masasaya na kapiling ka Akala ko maalala ko lamang ang mga pag aaway natin at di pag kakaunawaan sa ganitong sandali Nagkamali pala ako maalala ko lang mga panahon na saakin ka masaya unti unti ako dinudurog ng mga alaala Na ikaw ang kasama pinipilit kong tanggalin ang mga nakaraan sa akin puso Pero ang sakit pala Isang araw mumulat ako na magaling nako Na alam kong handa na ko Gumawa ulit ng isang alaala Napatwad kana sa muli nating pag kikita alam kong masaya kana at masaya na din ako sa iba kung magkaroon ulit ng pagmamahalan hindi ko na uulitin itama ang lahat para sakin sapat na ang aking nagawa na kalimutan ang mga sandaling kasama ka dahil isa na lamang tong pahina ng libro na hindi na ulit pdeng itama pa at higit sa lahat di pdeng gayahin ng iba
0
Oct 30, 2016
Oct 30, 2016 at 6:01 AM UTC
jeramie-paul-quiman
masakit na alaala
tanda mo pa ba ang araw araw na tayo ay magkasama At nag sisimula palang sa umpisa Yun yung araw na sa akin ay nagpasaya yun ung araw na binigyan moko ng isang halik di ko makakalimutan sa aking paglaki Tanda mo ba ung araw na pinunasan ko ang mga luha sa iyong mata At sinabi mo sakin na ayaw mo na di kita iniwan dahil mahal kita sinabi ko sayo nun na sa bawat araw na dadaan Di ko na kakalimutan ang nagdaan at ipag papatuloy natin ang pagmamahalan ang sakit man isipin alam ko na di kana babalik sa dati Kung pano tayo nangako sa isat isa na walang babaguhin Tinanong ko ang sarili san nga ba ako nagkamali san ba ako o pano bako nag kulang sa bawat sandali binalikan ko ang nakaraan Ngunit nakita ko lamang ang mga aalaala na masasaya na kapiling ka Akala ko maalala ko lamang ang mga pag aaway natin at di pag kakaunawaan sa ganitong sandali Nagkamali pala ako maalala ko lang mga panahon na saakin ka masaya unti unti ako dinudurog ng mga alaala Na ikaw ang kasama pinipilit kong tanggalin ang mga nakaraan sa akin puso Pero ang sakit pala Isang araw mumulat ako na magaling nako Na alam kong handa na ko Gumawa ulit ng isang alaala Napatwad kana sa muli nating pag kikita alam kong masaya kana at masaya na din ako sa iba kung magkaroon ulit ng pagmamahalan hindi ko na uulitin itama ang lahat para sakin sapat na ang aking nagawa na kalimutan ang mga sandaling kasama ka dahil isa na lamang tong pahina ng libro na hindi na ulit pdeng itama pa at higit sa lahat di pdeng gayahin ng iba
Continue reading...
35
Gabi. Nang una kitang makita. Ikaw yung matingkad at nagniningning sa madilim na parte. Sa may kubo. Nakaupo. Ikaw, alak, at sigarilyo. Lumapit ako. Dahan-dahan, para malaman kung alin at ano. Kung bakit nga ba sa dinami-dami ng tao, Bakit sa’yo ako dumiretso. Gabi. Ikaw ang unang nag-salita. Ngumiti lang ako, habang nakatitig sa’yo. Tila may kabog sa dibdib. Hindi maipaliwanag ng bibig. Tinanong mo ako kung naniniwala ba ako sa diyos. Sagot ko ay hindi. “So, atheist ka?” Tanong mo na may halong pag-dududa. Sinagot kita. Sabi ko, oo. “Tayo na ba?” Ngumiti ka at tumawa. “Sige.” Biro-biruan lang. Walang palitan ng “mahal kita.” Nag-palitan lang tayo ng numero. Sabay sabi “nandito lang kung sakaling kailangan mo ako.” Lumipas ang ilang araw. Hindi na tayo nagkita. Minsan, nag-uusap sa telepono Madalas, hindi kumikibo. Minsan, magpaparamdam. Madalas, parang wala lang. Minsan, nariyan lang. Madalas, wala lang. Gabi. Nang tayo’y muling magkita. Sa harap ng bahay. Sa may kalsada. Nag-usap ang ating mga mata. Ikaw, alak, at sigarilyo. Tanda ko pa non, magpapasko yun. Laseng na ako. Madaling araw na, tara sa dagat, ligo tayo. Mga alas tres na yun. Tapos nag-inom ulit tayo dun. Sa likod ng pick-up truck. Sa bote na ng Jim Beam deretso ang inom. Walang chaser. Kasi wala namang habulan. Hindi naman tayo naghahabulan. Gabi. Pang-ilang ulit na ba? Akala ko biro lang, Akala ko lang pala. Yung joke time, tila nagiging seryoso na. Natatakot ako baka bigla na lang ‘tong mawala. Pero sa t’wing magkasama na, Lahat ng problema’y nalilimutan bigla. Kita ko ang ngiti sa mga mata mo. Madilim man ang paligid, Maliwanag naman sa piling mo. Gabi. Hindi ko alam kung saan magsisimula, Kung ano ba ang dapat sabihin, Yung tama lang at hindi makakasakit ng damdamin, Pero bago natin tuldukan, Bakit hindi muna natin simulan sa kama, Kung ang ending ba natin ay parang sa pelikula, Yung masaya o tulad din ng iba, yung hindi pinagpala. Pero maaga pa ang gabi, Hayaan **** mahalin kita ng lubos kahit sandali, Pati ang mga galos at sugat mo, Yayapusin ko hanggang sa maghilom at mawala ang sakit, Dahil kung may pusong mabibigo, 
 Gusto ko yung hindi sa’yo. Kay hayaan na lang muna siguro natin na gan’to, Pag-sapit naman ng gabi, Ikaw pa rin ang uuwian ko.
0
Sep 10, 2017
Sep 10, 2017 at 1:50 AM UTC
mel-patrick-s-pilapil
Gabi
Gabi. Nang una kitang makita. Ikaw yung matingkad at nagniningning sa madilim na parte. Sa may kubo. Nakaupo. Ikaw, alak, at sigarilyo. Lumapit ako. Dahan-dahan, para malaman kung alin at ano. Kung bakit nga ba sa dinami-dami ng tao, Bakit sa’yo ako dumiretso. Gabi. Ikaw ang unang nag-salita. Ngumiti lang ako, habang nakatitig sa’yo. Tila may kabog sa dibdib. Hindi maipaliwanag ng bibig. Tinanong mo ako kung naniniwala ba ako sa diyos. Sagot ko ay hindi. “So, atheist ka?” Tanong mo na may halong pag-dududa. Sinagot kita. Sabi ko, oo. “Tayo na ba?” Ngumiti ka at tumawa. “Sige.” Biro-biruan lang. Walang palitan ng “mahal kita.” Nag-palitan lang tayo ng numero. Sabay sabi “nandito lang kung sakaling kailangan mo ako.” Lumipas ang ilang araw. Hindi na tayo nagkita. Minsan, nag-uusap sa telepono Madalas, hindi kumikibo. Minsan, magpaparamdam. Madalas, parang wala lang. Minsan, nariyan lang. Madalas, wala lang. Gabi. Nang tayo’y muling magkita. Sa harap ng bahay. Sa may kalsada. Nag-usap ang ating mga mata. Ikaw, alak, at sigarilyo. Tanda ko pa non, magpapasko yun. Laseng na ako. Madaling araw na, tara sa dagat, ligo tayo. Mga alas tres na yun. Tapos nag-inom ulit tayo dun. Sa likod ng pick-up truck. Sa bote na ng Jim Beam deretso ang inom. Walang chaser. Kasi wala namang habulan. Hindi naman tayo naghahabulan. Gabi. Pang-ilang ulit na ba? Akala ko biro lang, Akala ko lang pala. Yung joke time, tila nagiging seryoso na. Natatakot ako baka bigla na lang ‘tong mawala. Pero sa t’wing magkasama na, Lahat ng problema’y nalilimutan bigla. Kita ko ang ngiti sa mga mata mo. Madilim man ang paligid, Maliwanag naman sa piling mo. Gabi. Hindi ko alam kung saan magsisimula, Kung ano ba ang dapat sabihin, Yung tama lang at hindi makakasakit ng damdamin, Pero bago natin tuldukan, Bakit hindi muna natin simulan sa kama, Kung ang ending ba natin ay parang sa pelikula, Yung masaya o tulad din ng iba, yung hindi pinagpala. Pero maaga pa ang gabi, Hayaan **** mahalin kita ng lubos kahit sandali, Pati ang mga galos at sugat mo, Yayapusin ko hanggang sa maghilom at mawala ang sakit, Dahil kung may pusong mabibigo, 
 Gusto ko yung hindi sa’yo. Kay hayaan na lang muna siguro natin na gan’to, Pag-sapit naman ng gabi, Ikaw pa rin ang uuwian ko.
Continue reading...
78
I. Nakilala ka dahil sa isang kaibigan, Di nagtagal, tayo'y nagkamabutihan. Walang araw na hindi nagkakausap, Tuwing nagmemensahe ka ako'y parang nasa ulap. II. Nakilala pa natin ang isa't-isa. Tandang-tanda ko pa nung una tayong magkita, Hindi ko maalis sayo aking mga mata, Pero ramdam ko ika'y sakin ay ilang pa. III. Unang larawan na tayo'y magkasama, Proud na proud ko pang ipinakita sa tropa. Ako na ata ang pinaka-masaya nung araw na 'yun, Dinarasal na sana parati nalang ganun. III. Nagpatuloy ang ating palitan ng matatamis na salita, Pero kada-araw na lumilipas na araw, tila ika'y nanlalamig ata. Hinayaan ko, kahit na hulog na hulog na ako sa'yo. Sabi ko sa sarili ko: "Wala kang karapatan mag-tampo dahil di naman kayo." IV. Nagsawa na ako sa ganoong estado kaya't nagtanong ako ulit: "Ano ba ang meron tayo? Kasi mahal kita, eh ako ba?" Hindi ka umimik, nagpumilit kang ibahin ang usapan. Tinanong ko ulit ang aking sarili kung; "Itutuloy ko pa ba ang laban?" V. "Hindi kita kayang mahalin gaya ng pagmamahal mo sa akin." Ang ganda ng umaga ito, tapos ganito ang bungad mo? "Bakit ano ang dahilan, gusto kong maliwanagan?" Tanong ko. "Gusto na niya makipagbalikan. Patawarin mo ako." VI. Halos gumuho ang mundo ko sa nabasa ko. Para akong natutulog ng mahimbing, tapos binuhusan ng yelo. Alam ko namang hahantong sa ganito, Buti na lamang handa ako, pero di ko akalain bakit sa araw pa na 'to? VII. Masyado akong nagpadala sa mga ngiti mo, Hinahanap-hanap ko pa presensya mo, Hulog na hulog na ako, kasi akala ko kaya mo ako. May kalakihan ako, pero sana nagsabi kang hindi mo ako kayang masalo. VIII. Ikaw ang bumuo sa mga araw ko, Pero ikaw rin pala ang wawasak nito. Lumaban ako--kasi akala ko kaya mo rin akong ipaglaban, Pero mas piniling **** balikan yung taong minsan ka nang iniwan.
0
May 10, 2016
May 10, 2016 at 10:14 PM UTC
thealltimejor
Pa-Fall
I. Nakilala ka dahil sa isang kaibigan, Di nagtagal, tayo'y nagkamabutihan. Walang araw na hindi nagkakausap, Tuwing nagmemensahe ka ako'y parang nasa ulap. II. Nakilala pa natin ang isa't-isa. Tandang-tanda ko pa nung una tayong magkita, Hindi ko maalis sayo aking mga mata, Pero ramdam ko ika'y sakin ay ilang pa. III. Unang larawan na tayo'y magkasama, Proud na proud ko pang ipinakita sa tropa. Ako na ata ang pinaka-masaya nung araw na 'yun, Dinarasal na sana parati nalang ganun. III. Nagpatuloy ang ating palitan ng matatamis na salita, Pero kada-araw na lumilipas na araw, tila ika'y nanlalamig ata. Hinayaan ko, kahit na hulog na hulog na ako sa'yo. Sabi ko sa sarili ko: "Wala kang karapatan mag-tampo dahil di naman kayo." IV. Nagsawa na ako sa ganoong estado kaya't nagtanong ako ulit: "Ano ba ang meron tayo? Kasi mahal kita, eh ako ba?" Hindi ka umimik, nagpumilit kang ibahin ang usapan. Tinanong ko ulit ang aking sarili kung; "Itutuloy ko pa ba ang laban?" V. "Hindi kita kayang mahalin gaya ng pagmamahal mo sa akin." Ang ganda ng umaga ito, tapos ganito ang bungad mo? "Bakit ano ang dahilan, gusto kong maliwanagan?" Tanong ko. "Gusto na niya makipagbalikan. Patawarin mo ako." VI. Halos gumuho ang mundo ko sa nabasa ko. Para akong natutulog ng mahimbing, tapos binuhusan ng yelo. Alam ko namang hahantong sa ganito, Buti na lamang handa ako, pero di ko akalain bakit sa araw pa na 'to? VII. Masyado akong nagpadala sa mga ngiti mo, Hinahanap-hanap ko pa presensya mo, Hulog na hulog na ako, kasi akala ko kaya mo ako. May kalakihan ako, pero sana nagsabi kang hindi mo ako kayang masalo. VIII. Ikaw ang bumuo sa mga araw ko, Pero ikaw rin pala ang wawasak nito. Lumaban ako--kasi akala ko kaya mo rin akong ipaglaban, Pero mas piniling **** balikan yung taong minsan ka nang iniwan.
Continue reading...
45
*lagi, aku menulis untukmu. tidak pernah bosan jemari ini menari diatas kertas putih merangkai kata hanya untukmu, seseorang yang lebih berharga dari sebutir berlian termahal di duna ini. teruntuk seseorang yang namanya masih belum mampu aku tulis diatas kertas ini, selamat hari minggu. semoga minggu depan lebih baik dari minggu ini. tenang saja, aku sudah meminta kepada Tuhan untuk menukar seluruh kesedihanmu selama seminggu ke depan dengan kebahagiaanku. ah, tenang saja. aku bisa menahan rasa sedih sebanyak apapun itu. apa kabar? bagaimana senjamu kemarin? apakah mengesankan? ah, sangat disayangkan. bagiku, setiap senja datang mengunjungi mengintip dari sela-sela jendela kamar, sinarnya selalu mengingatkanku kepadamu. aneh, bukan? hah, mengapa setiap hal yang aku lihat selalu mengingatkanku padamu? mau sampai kapan kamu tetap bersarang dibenakku? tapi aku berjanji, setelah kamu selesai membaca surat usang ini, aku sudah melupakanmu dan seluruh kenangan indah tentangmu. tujuanku kali ini adalah untuk mengucapkan terima kasih. terima kasih telah mengajariku bagaimana rasanya dijaga dan diperhatikan. bagaimana rasanya jatuh hati. bagaimana rasanya ditinggalkan begitu saja. bagaimana rasanya mengukir rindu diatas batu. aku ingin berterima kasih kepadamu. dan aku berterimakasih kepadamu. karenamu, aku dapat paham bagaimana rasanya mencintai seseorang tanpa timbal balik. aku hendak pergi. maka itu, aku menulis surat ini sebagai tanda perpisahan denganmu. aku akan pergi meninggalkanmu di belakang. aku akan melepasmu pergi, membiarkanmu mencari kebahaigaanmu sendiri. karena aku akan berkelana mencari kebahagiaanku. aku akan mengikuti kemana angin akan membawaku. aku ingin bebas leluasa mencari penggantimu. tidak mungkin selamanya aku akan hidup di dalam bejanamu. sudah cukup banyak air mata yang tertahan karena diam mengagumi dari jauh. hal itu sudah cukup membuat hati tersayat sangat dalam. bahkan dengan kecupan macam apapun tidak akan memperbaikinya. satu hal yang aku minta darimu. berbahagialah dengan siapapun itu perempuan pilihanmu. hargai dia dan perlakukan dia seperti dia adalah perempuan terakhir yang akan kamu lihat. aku tidak akan pernah berhenti mendoakan kebahagiaanmu. dimanapun kamu berada, berbahagialah. selamat tinggal. terima kasih untuk 1.700 hari ini. aku belajar sangat banyak. aku tidak akan melupakanmu seutuhnya. aku akan selalu mengingatmu sebagai senja favoritku.*
0
Mar 13, 2016
Mar 13, 2016 at 9:12 AM UTC
discouragement
sepucuk senja januari
*lagi, aku menulis untukmu. tidak pernah bosan jemari ini menari diatas kertas putih merangkai kata hanya untukmu, seseorang yang lebih berharga dari sebutir berlian termahal di duna ini. teruntuk seseorang yang namanya masih belum mampu aku tulis diatas kertas ini, selamat hari minggu. semoga minggu depan lebih baik dari minggu ini. tenang saja, aku sudah meminta kepada Tuhan untuk menukar seluruh kesedihanmu selama seminggu ke depan dengan kebahagiaanku. ah, tenang saja. aku bisa menahan rasa sedih sebanyak apapun itu. apa kabar? bagaimana senjamu kemarin? apakah mengesankan? ah, sangat disayangkan. bagiku, setiap senja datang mengunjungi mengintip dari sela-sela jendela kamar, sinarnya selalu mengingatkanku kepadamu. aneh, bukan? hah, mengapa setiap hal yang aku lihat selalu mengingatkanku padamu? mau sampai kapan kamu tetap bersarang dibenakku? tapi aku berjanji, setelah kamu selesai membaca surat usang ini, aku sudah melupakanmu dan seluruh kenangan indah tentangmu. tujuanku kali ini adalah untuk mengucapkan terima kasih. terima kasih telah mengajariku bagaimana rasanya dijaga dan diperhatikan. bagaimana rasanya jatuh hati. bagaimana rasanya ditinggalkan begitu saja. bagaimana rasanya mengukir rindu diatas batu. aku ingin berterima kasih kepadamu. dan aku berterimakasih kepadamu. karenamu, aku dapat paham bagaimana rasanya mencintai seseorang tanpa timbal balik. aku hendak pergi. maka itu, aku menulis surat ini sebagai tanda perpisahan denganmu. aku akan pergi meninggalkanmu di belakang. aku akan melepasmu pergi, membiarkanmu mencari kebahaigaanmu sendiri. karena aku akan berkelana mencari kebahagiaanku. aku akan mengikuti kemana angin akan membawaku. aku ingin bebas leluasa mencari penggantimu. tidak mungkin selamanya aku akan hidup di dalam bejanamu. sudah cukup banyak air mata yang tertahan karena diam mengagumi dari jauh. hal itu sudah cukup membuat hati tersayat sangat dalam. bahkan dengan kecupan macam apapun tidak akan memperbaikinya. satu hal yang aku minta darimu. berbahagialah dengan siapapun itu perempuan pilihanmu. hargai dia dan perlakukan dia seperti dia adalah perempuan terakhir yang akan kamu lihat. aku tidak akan pernah berhenti mendoakan kebahagiaanmu. dimanapun kamu berada, berbahagialah. selamat tinggal. terima kasih untuk 1.700 hari ini. aku belajar sangat banyak. aku tidak akan melupakanmu seutuhnya. aku akan selalu mengingatmu sebagai senja favoritku.*
Continue reading...
10
013017 Gusto kong umiyak -- gusto kong ipasalo Sayo ang bawat luha, bawat luhang matagala nang gustong bumaha -- gustong bumaha at magpatangay Sayo. Sa bawat pagkakataong ibinubuhos Mo ang Iying presensya -- mga pagkakataong lumayo ako Sayo -- lumayo ako sa kabila ng pag-ibig **** pang-walang hanggan. Oo, oo at sigurado akong patuloy akong kakapit Sayo gaya noon -- noong unang beses kong pinanghawakan ang bawat pangako **** kailanma'y hindi pumalya. Mga pangakong akala ko noo'y hindi na mangyayari -- pagkat noo'y nagpatalo ako sa sarili kong panahon at binalewala ang oras **** mas mahalaga. Mahal Kita at walang katapusan ang alay Mo. Ni hindi ko kayang palitan o mapantayan o higitan ang pag-ibig Mo. Kailan Ka ba sumuko? Wala akong matandaan kahit ang tanda ko na -- kahit ang tanda ng orasan sa tabi ko. Napapagod ako, nanghihina ako at bumibigay ako pero kahit kailan, Ika'y patas -- patas ang pag-ibig Mo. Kanina ko pa gustong ituntong ang mga paa ko sa hagdan -- sa hagdang patungo Sayo. Na kahit di Kita masilayan ngayo'y aabangan Kita at hihintayin Kita. Gusto kong iluhod ang lahat, ilatag sa paanan Mo ang bawat sakit kasi hindi ko kayang mag-isa. At kung pupwede lang na bumaba Ka ngayon, kung pwede lang -- ay yayakapin Kita. Ama, kung ganito man ang tamang pagsambit ng Ngalan Mo; yakapin Mo ang anak **** lantang-lanta na't uhaw sa presensya Mo. Kung ganito ang paghihintay na kailangan kong maramdamang may mga bagay na hindi kayang ayusin, hihintayin pa rin Kita. Wala, wala na akong masasambit pa. Tinig Mo pa lang, kahit simpleng bulong lang, ako'y napaluluhod sa galak. Iiyak na naman ako at mismong sa harapan Mo, ibibigay ko ang lahat -- Sayo ang lahat, Ama. Sayo, oo Sayo.
0
Jan 30, 2017
Jan 30, 2017 at 7:46 AM UTC
psalmiseta
Sayo Na
013017 Gusto kong umiyak -- gusto kong ipasalo Sayo ang bawat luha, bawat luhang matagala nang gustong bumaha -- gustong bumaha at magpatangay Sayo. Sa bawat pagkakataong ibinubuhos Mo ang Iying presensya -- mga pagkakataong lumayo ako Sayo -- lumayo ako sa kabila ng pag-ibig **** pang-walang hanggan. Oo, oo at sigurado akong patuloy akong kakapit Sayo gaya noon -- noong unang beses kong pinanghawakan ang bawat pangako **** kailanma'y hindi pumalya. Mga pangakong akala ko noo'y hindi na mangyayari -- pagkat noo'y nagpatalo ako sa sarili kong panahon at binalewala ang oras **** mas mahalaga. Mahal Kita at walang katapusan ang alay Mo. Ni hindi ko kayang palitan o mapantayan o higitan ang pag-ibig Mo. Kailan Ka ba sumuko? Wala akong matandaan kahit ang tanda ko na -- kahit ang tanda ng orasan sa tabi ko. Napapagod ako, nanghihina ako at bumibigay ako pero kahit kailan, Ika'y patas -- patas ang pag-ibig Mo. Kanina ko pa gustong ituntong ang mga paa ko sa hagdan -- sa hagdang patungo Sayo. Na kahit di Kita masilayan ngayo'y aabangan Kita at hihintayin Kita. Gusto kong iluhod ang lahat, ilatag sa paanan Mo ang bawat sakit kasi hindi ko kayang mag-isa. At kung pupwede lang na bumaba Ka ngayon, kung pwede lang -- ay yayakapin Kita. Ama, kung ganito man ang tamang pagsambit ng Ngalan Mo; yakapin Mo ang anak **** lantang-lanta na't uhaw sa presensya Mo. Kung ganito ang paghihintay na kailangan kong maramdamang may mga bagay na hindi kayang ayusin, hihintayin pa rin Kita. Wala, wala na akong masasambit pa. Tinig Mo pa lang, kahit simpleng bulong lang, ako'y napaluluhod sa galak. Iiyak na naman ako at mismong sa harapan Mo, ibibigay ko ang lahat -- Sayo ang lahat, Ama. Sayo, oo Sayo.
Continue reading...
8
Patawad dahil ako'y naging sakit lamang ng ulo Pinipilit ang mga bagay na gusto ko Naiintindihan ko na kung bakit ako'y pinapagalitan mo Tanda lamang na ako'y mahal na mahal mo Ina'y salamat sa syam na buwang ako'y dala dala mo Salamat dahil ako'y hinayaan **** makita ang mundo Salamat dahil isa kag napakalaking regalo Ina sana'y mapatawad mo ang mga asal ko Naiinis, nagagalit, nanggigigil sa tuwing ako'y inuutusan mo Patawad aking Ina sa mga pagkakasala Nais kong hagkan ka Nais kong sabihin sayong mahal na mahal kita Patawad, pangako kong ito'y dina mauulit pa Ipapadama kona kung gano ka kahalaga Habang nabubuhay ka pa Dahil sa pagdating ng panahon alam kong ika'y lilisan na Kaya ina'y hayaan **** ako'y alagaan kita Dahil sa gantong paraan maipadama kong mahal na mahal kita
0
Oct 30, 2018
Oct 30, 2018 at 11:06 PM UTC
Aschlsxz
Ina
Patawad dahil ako'y naging sakit lamang ng ulo Pinipilit ang mga bagay na gusto ko Naiintindihan ko na kung bakit ako'y pinapagalitan mo Tanda lamang na ako'y mahal na mahal mo Ina'y salamat sa syam na buwang ako'y dala dala mo Salamat dahil ako'y hinayaan **** makita ang mundo Salamat dahil isa kag napakalaking regalo Ina sana'y mapatawad mo ang mga asal ko Naiinis, nagagalit, nanggigigil sa tuwing ako'y inuutusan mo Patawad aking Ina sa mga pagkakasala Nais kong hagkan ka Nais kong sabihin sayong mahal na mahal kita Patawad, pangako kong ito'y dina mauulit pa Ipapadama kona kung gano ka kahalaga Habang nabubuhay ka pa Dahil sa pagdating ng panahon alam kong ika'y lilisan na Kaya ina'y hayaan **** ako'y alagaan kita Dahil sa gantong paraan maipadama kong mahal na mahal kita
Continue reading...
18
I. Sinong mag-aakalang matatapos ang lahat sa atin? Naalala mo ba na halos boto ang lahat sa atin? Akala nang iba, ‘di tayo magpaghihiwalay, Akala nang iba, tayo'y walang humpay. II. Noon 'yun, at hanggang akala nalang 'yun. Ang sabi nga nila, “Mahirap tumama ang mga akala” Maraming nadismaya at nalungkot nung malaman nila. Na ang dating hindi mapaghiwalay Ay may bago na ulit buhay. III. Bakit nga ba nawala ang dagitab sa'ting dalawa? Ahh, naalala ko na!Nagloko ka nga pala. Humanap ng iba, Samantalang ako tiwalang-tiwala Na ako na ako lang ang iyong sinta. IV. Ako naman 'tong si tanga, tiwalang-tiwala naman Na hindi mo lolokohin ang isang tulad ko, Tanda mo pa ba? Halos lahat ng sikreto ko alam mo. Pati nga numero ko sa ATM pinagkatiwala ko sa'yo. V. Ang tagal na natin, magli-limang taon na sana, Ang dami kong masasayang ala-ala na mababalewala. Pero aanhin ko naman ang mahabang pagsasama, Kung araw-araw may kahati ako sa'king sinta? VI. Siguro nga'y tapos na ang ating istorya, Nabasa na nila ang bawat pahina, Natuldukan na ang kwento nating dalawa. At nalaman na nila kung ano ka ba talaga. VII. Mas mabuti pa ngang punitin na ang bawat pahina, O kaya sunugin nalang, para mas madali, 'di ba? Pero salamat sa'yo ha. Dahil kahit paano may natutunan ako Na hindi sa tagal ang sukatan ng pagmamahal, sa tiwala!
0
Sep 13, 2016
Sep 13, 2016 at 12:06 PM UTC
thealltimejor
Ang Hindi Nagpahalaga
I. Sinong mag-aakalang matatapos ang lahat sa atin? Naalala mo ba na halos boto ang lahat sa atin? Akala nang iba, ‘di tayo magpaghihiwalay, Akala nang iba, tayo'y walang humpay. II. Noon 'yun, at hanggang akala nalang 'yun. Ang sabi nga nila, “Mahirap tumama ang mga akala” Maraming nadismaya at nalungkot nung malaman nila. Na ang dating hindi mapaghiwalay Ay may bago na ulit buhay. III. Bakit nga ba nawala ang dagitab sa'ting dalawa? Ahh, naalala ko na!Nagloko ka nga pala. Humanap ng iba, Samantalang ako tiwalang-tiwala Na ako na ako lang ang iyong sinta. IV. Ako naman 'tong si tanga, tiwalang-tiwala naman Na hindi mo lolokohin ang isang tulad ko, Tanda mo pa ba? Halos lahat ng sikreto ko alam mo. Pati nga numero ko sa ATM pinagkatiwala ko sa'yo. V. Ang tagal na natin, magli-limang taon na sana, Ang dami kong masasayang ala-ala na mababalewala. Pero aanhin ko naman ang mahabang pagsasama, Kung araw-araw may kahati ako sa'king sinta? VI. Siguro nga'y tapos na ang ating istorya, Nabasa na nila ang bawat pahina, Natuldukan na ang kwento nating dalawa. At nalaman na nila kung ano ka ba talaga. VII. Mas mabuti pa ngang punitin na ang bawat pahina, O kaya sunugin nalang, para mas madali, 'di ba? Pero salamat sa'yo ha. Dahil kahit paano may natutunan ako Na hindi sa tagal ang sukatan ng pagmamahal, sa tiwala!
Continue reading...
36
Jika aku berdosa Tuhan Hati tak ingin disalahkan Karena jiwa yang serakah Telah terbelah menjadi dua Ingin hati terbang ke Surga Apadaya terbelenggu senja Mentari panasi dunia Bagai raga ku yang mulai gersang Tuhan... Tolong... Teriakan ku memohon Hujanilah raga ku yang gersang ini Beri tanda jiwa yang asli Jiwa keras bagai karang Terhempas ombak baru mengalah Jiwa lembut bagai awan Terhempas angin baru tersadar Sadar akan 2 jiwa yang terbagi Begitu berbeda bagai langit dan bumi Amat berbeda bagai air dan api Ku sadari, aku manusia yang Munafik Created by Aridea Purple
0
Oct 22, 2011
Oct 22, 2011 at 8:39 AM UTC
erikahandoko
Munafik
Jika aku berdosa Tuhan Hati tak ingin disalahkan Karena jiwa yang serakah Telah terbelah menjadi dua Ingin hati terbang ke Surga Apadaya terbelenggu senja Mentari panasi dunia Bagai raga ku yang mulai gersang Tuhan... Tolong... Teriakan ku memohon Hujanilah raga ku yang gersang ini Beri tanda jiwa yang asli Jiwa keras bagai karang Terhempas ombak baru mengalah Jiwa lembut bagai awan Terhempas angin baru tersadar Sadar akan 2 jiwa yang terbagi Begitu berbeda bagai langit dan bumi Amat berbeda bagai air dan api Ku sadari, aku manusia yang Munafik Created by Aridea Purple
Continue reading...
21
Jumat, 13 Agustus 2010 Tlah beribu-ribu menit lalu Aku tak jumpa lagi catatanku Tak ku tumpahkan lagi pikiranku Tak ku kotori lagi kertas-kertas ku Dan aku rindu... Ingin menulis lagi Supaya aku bisa baca lagi Sambil tersenyum memuji Alangkah indahnya tulisanku Apa arti semua itu?? Entahlah, 2 tanda tanya untuk itu Ku tak akan pernah lelah menulis Aku janji, bila aku sempat- kan ku tulis beribu-ribu kata Agar terlukis kisah hidupku Yang penuh warna-warni kehidupan Created by. Aridea .P
0
Oct 19, 2011
Oct 19, 2011 at 11:42 AM UTC
erikahandoko
Janji Ku
Jumat, 13 Agustus 2010 Tlah beribu-ribu menit lalu Aku tak jumpa lagi catatanku Tak ku tumpahkan lagi pikiranku Tak ku kotori lagi kertas-kertas ku Dan aku rindu... Ingin menulis lagi Supaya aku bisa baca lagi Sambil tersenyum memuji Alangkah indahnya tulisanku Apa arti semua itu?? Entahlah, 2 tanda tanya untuk itu Ku tak akan pernah lelah menulis Aku janji, bila aku sempat- kan ku tulis beribu-ribu kata Agar terlukis kisah hidupku Yang penuh warna-warni kehidupan Created by. Aridea .P
Continue reading...
18
Palembang, Rabu 26 Juli 2011 Aku sayang dia Aku jaga dia sejak pertama ku milikinya Ku genggam erat dia seakan tak ingin berpisah Ku selalu awasi dia tak ingin kehilangannya Dia selalu ada di setiap ku butuh Kawan terbaik mencurahkan inspirasiku Tak terbayang jika dia pergi tinggalkan ku Atau hanya hilang tanpa jejak atau pesan sekalipun Yang pertama, tak bisa terganti Sekali sayang, dan akan terus selamanya Perasaanku tak tercurah tanpanya Berhari-hari aku bersamanya dengan setia Namun di hari itu aku kecewa Yang aku sayang yang terus aku jaga Dia mati di kala waktunya belum tiba Aku kecewa ketika mereka membunuhnya Aku marah, aku kesal Aku minta mereka mengembalikannya Tapi yang ku dapat hanya heningan Tanda mereka tak mau berbuat apa-apa Aku sudah tahu jawaban mereka Meskipun belum terucap, hanya bahasa gerak Mereka tidak mengerti rasanya kehilangan Mereka tidak peduli dengan perasan orang Ku hanya ingin pertanggungjawaban Dan kembalikan dia kembali ke genggamanku Tolong sekali saja Kalian mngerti perasaan seseorang Dia adalah pena ungu yang paling ku sayang "Pena Ungu ku tinggal kenangan"
0
Oct 28, 2011
Oct 28, 2011 at 1:40 AM UTC
erikahandoko
Pena Ungu
Palembang, Rabu 26 Juli 2011 Aku sayang dia Aku jaga dia sejak pertama ku milikinya Ku genggam erat dia seakan tak ingin berpisah Ku selalu awasi dia tak ingin kehilangannya Dia selalu ada di setiap ku butuh Kawan terbaik mencurahkan inspirasiku Tak terbayang jika dia pergi tinggalkan ku Atau hanya hilang tanpa jejak atau pesan sekalipun Yang pertama, tak bisa terganti Sekali sayang, dan akan terus selamanya Perasaanku tak tercurah tanpanya Berhari-hari aku bersamanya dengan setia Namun di hari itu aku kecewa Yang aku sayang yang terus aku jaga Dia mati di kala waktunya belum tiba Aku kecewa ketika mereka membunuhnya Aku marah, aku kesal Aku minta mereka mengembalikannya Tapi yang ku dapat hanya heningan Tanda mereka tak mau berbuat apa-apa Aku sudah tahu jawaban mereka Meskipun belum terucap, hanya bahasa gerak Mereka tidak mengerti rasanya kehilangan Mereka tidak peduli dengan perasan orang Ku hanya ingin pertanggungjawaban Dan kembalikan dia kembali ke genggamanku Tolong sekali saja Kalian mngerti perasaan seseorang Dia adalah pena ungu yang paling ku sayang "Pena Ungu ku tinggal kenangan"
Continue reading...
30
Hindi ko tanda kung bakit Basta't alam kong masakit... Masakit ang iwan ka ng taong mahal mo Tulad na lamang ng  pang-iiwan ko sa'yo Hindi ko alam kung ano ang rason Basta't mga damdaming ito'y dapat nang ibaon Na dapat na lamang limutin ang lahat Ngunit yun pala'y, hindi ito sapat Aaminin ko na ngayon na ako'y nagkamali Na ang iyong pagtitiwala'y tuluyan kong binali Bakit ko nga ba nagawa ang mga bagay na iyon? Na pati pagmamahal mo'y basta nalang tinapon Ako'y di karapat dapat sa isang tulad mo Ngunit sa pagkakataong ito, sana'y dinggin mo ako Limutin na natin ang mapait na nakaraan Pagkat Diyos na rin mismo ang gumawa ng paraan... Kundi dahil sa aksidente, di ako matatauhan Sa pagmamahalan nating puro galit at tampuhan Kaya burahin na natin at magsimula muli Gawin ang tama't huwag nang mag-atubili Pasensya na rin kung di kita lubusang tanda Basta't sa kinabukasan, tayo'y maghanda Paano nalang kaya ang buhay ko kung wala ka? Laking pasasalamat ko nalang  sa'king amnesya
0
Oct 17, 2015
Oct 17, 2015 at 12:40 PM UTC
darkpoetess001
Amnesya
Hindi ko tanda kung bakit Basta't alam kong masakit... Masakit ang iwan ka ng taong mahal mo Tulad na lamang ng  pang-iiwan ko sa'yo Hindi ko alam kung ano ang rason Basta't mga damdaming ito'y dapat nang ibaon Na dapat na lamang limutin ang lahat Ngunit yun pala'y, hindi ito sapat Aaminin ko na ngayon na ako'y nagkamali Na ang iyong pagtitiwala'y tuluyan kong binali Bakit ko nga ba nagawa ang mga bagay na iyon? Na pati pagmamahal mo'y basta nalang tinapon Ako'y di karapat dapat sa isang tulad mo Ngunit sa pagkakataong ito, sana'y dinggin mo ako Limutin na natin ang mapait na nakaraan Pagkat Diyos na rin mismo ang gumawa ng paraan... Kundi dahil sa aksidente, di ako matatauhan Sa pagmamahalan nating puro galit at tampuhan Kaya burahin na natin at magsimula muli Gawin ang tama't huwag nang mag-atubili Pasensya na rin kung di kita lubusang tanda Basta't sa kinabukasan, tayo'y maghanda Paano nalang kaya ang buhay ko kung wala ka? Laking pasasalamat ko nalang  sa'king amnesya
Continue reading...
24