"sisikat" poems
Ako’y modernong karpintero
Sa henerasyong baon sa utang,
Hindi pa man isilang,
Ang kamalaya’y limot at simot na.
Puros kalyo ang latay
Sa pares na kamay
Na ang sigaw ay pagbabago
Diktahan man kahit demokrasya pa,
Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika.
May direksyon ang pagdisenyo
Pahalang sa kapwa-tao,
Samantalang ang kabila’y
Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa
Patungo sa ulap at bituin
Kung saan naroon raw ang Maykapal.
Narito ako sa kanilang tagpuan
Tatawid sa kalyeng hindi masilayan
Bingi sa sanlibutan
Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman.
Narito ako,
Sa sentro’y may hanap-hanap
Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin.
Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan
Ramdam maging sa tadyang
Na akin daw ay pinagmulan.
Kung mararapatin lamang
Ng lupang minsa’y naging gintong bayan
Na pang-habambuhay siya’y lisanin
At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag.
Walang karapatan ang takipsilim na uminda
Pagkat ang Haring Araw
Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal,
Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan.
Niyapos ko ang buhok
At pinahid sa mansanas, sa mangga’t
Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan.
Ako’y tumakas
Tangan ang sandata ng buhay;
Pakuwari ko’y walang himagsikan
Ang siyang muling sisiklab
Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man.
Puting papel at plumang walang tinta
Ang iniwan sa akin ng Ama
Hindi ko mawari sa paanong paraan ba
Maililimbag ang isusulat nitong pluma.
Ngunit ang tukso
Na madungisan ang pahinang puti
Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari,
Alam ko, balang araw
Mapupunan ito, hindi ng salita
Bagkus ng larawang sa sansinukob
Ay hahagkan ang bawat nilalang
Itatas muli ang bandila -
Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago.
(5/23/14 @xirlleelang)
May 28, 2014
May 28, 2014 at 1:04 AM UTC
#021716
Babalik akong hindi mala-dayuhan,
Pagkat ikaw ang aking Bayan.
Hindi ko titipirin ang pag-ibig
Gaya noong tila latak na lang
sa iyong pandama.
Hindi sapat ang isang araw,
Kahit tunay at tapat ang pagsuyo.
Sisikat ang araw, ako'y samid sa distansya
At tanging pangako Sayo
Siyang pabaon sa takipsilim.
Sayo ang pito kong araw;
Hayaan **** iukit ko ang sistema ng puso
Na may tema ng panahon at oras.
Hindi na ako mangingibang-bayan, Sinta.
Tahan na, ako'y palapit na sa aking Tahanan.
Feb 17, 2016
Feb 17, 2016 at 8:49 PM UTC
Bakit wala kang kaibigan
Wala ka bang maibigan?
Huwag kasi ugali ang titignan
Hayaang tangayin ka sa dalampasigan
Malawak ang karagatan
Marami kang kaibigang matatagpuan
Tayo'y maglalayag hanggang katapusan
Halika na't ating simulan
Paa'y hayaang mabasa sa tubig
Matutong ibuka ang bibig
Hiya ay kayang madaig
Kung ito ang iyong ibig
(Sandali! mapanganib ang karagatan
Walang tiyak na papupuntahan
Papatayin ka ng tinatawag mo'ng kaibigan
Kapag binaba mo ang iyong pananggalang
Kaibigan ay di ko kailangan
Nariyan lang sila pag mayroong kailangan
At kung nasa bingit ka ng kabiguan
Tiyak ka nilang kalilimutan
Ang sumugal ay di ko na kailangan
Walang lumalapit ng walang kailangan
Ang lahat ay may hangganan
At ang akin ay nasa sukdulan!)
Tanggapin mo ang katotohanan
Tulad ng isda di lahat ay mapakikinabangan
Ang maliliit ay kailangan **** pakawalan
Upang lumaki pa at magkalaman
Mali na isisi sa iba ang kamalian
Nang mga hindi tapat mo'ng kaibigan
Ang bawat unos ay tumitila din naman
At ang araw ay sisikat din naman
Feb 15, 2019
Feb 15, 2019 at 2:15 PM UTC
#052716
Sining ang hampas, kumpas ng sandali.
Artikulo ng Langit, kristal ang pagbahagi.
Luha ni Katipan, sasayuri't iigibin.
Sisikat ang Araw,
Pagsusumamo, kanyang babawiin.
Kanyang pagbango'y
Siya ring pagkitil ng mga buhay.
Siya'y saklob ng bughaw na kumot,
Sinta'y haharanain ng paglimot.
Aakmaan ng tono ang pagtinging hindi lihim,
Maglalaro ng bangka't eroplano,
Magsasabuyan ng tubig na kumikislap,
Maghihintay bagkus hindi magtatagpo.
May 27, 2016
May 27, 2016 at 7:25 AM UTC
Sisikat na ang araw
Ngunit mga mata’y dilat pa
Nangangarap na balang araw
Mayakap na ulit kita
Alam mo bang halos di ako makagalaw
Sa tuwing binabanggit mo sa’kin ang salitang “mahal Kita”
Gusto ko sanang marinig ng personal araw-araw
Ngunit malayo tayo sa isa’t-isa
Ayoko pang matulog
Hihintayin ko pa si haring araw
Sa pagsikat nya akoy nakaupo lang sa sulok
Habang sa bintana nakadungaw
Habang hinihintay ako muna’y magpapausok
Sigarilyo ang paraan para maibsan ang ginaw
Gusto kong makita ang pagsikat nya kasi naaalala ko Ang ganda mo pag sa kanya akoy nakatanaw
Ganda mo ay natural
Kaya napaibig mo ako ng sobra
Ayokong mawala kapa mahal
Kasi baka hindi ko kaya
Halos magkaparehas lang kayo ng Araw
Pinapaliwanagan mo ang buhay kong magulo’t walang sigla
Tama lang na kinumpara kita sa araw
Madilim kasi ang mundo ko kapag wala ka
Pasikat na sya’t akoy nakahintay
Kita ko na rin ang mga ulap na sa’kin ay kumakaway
Kakaiba sa pakiramdam para bang akoy buhay na buhay
Kahit paulit-ulit ko pang tignan Hindi nakakaumay
Naaalala Kita pag sa kanya ako naka silay
Mahal kasing ganda mo ang bukang liwayway
Jan 18, 2019
Jan 18, 2019 at 10:13 PM UTC
Muling hahanapin ang ningning ng bituin
At ipapanalangin sa langit
Na sana'y may gintong rosas
Sa likod ng kulimlim
At may katiwasayan sa alapaap
Para doon humimpil
Ang mga pagod na bagwis,
Ang hangarin na pinagbubuntunan ng pag asa
Nanaisin na mamahinga sa disyerto
Kaysa lumanghap ng samyo
Ng mga dawag
Sa paraiso sa ibabaw ng lupa
Kung may araw na sisikat
Sa silangang kong mahal
Kapag nang aakit na ang yaong liwanag
Tatalikod at magtatago
Sapagkat madaling mabulag sa kanyang kasikatan,
Mahumaling sa kanyang kariktan
Maglulumbay din sa wakas
Kung saan ililihim ang kapanglawan
At titiisin ang kahapdian
Kung mabanayad na ang pakiramdam
Ay dadalawin naman ng kahapisan
Talastas ng mga mata
Ang anyong nakikita
Ngunit di matatarok
Parang ang kati ng lawang malinaw
Susuungin ang daloy ng ilog
O magpatangay sa alon
Ang buhay na pinag iingat ingatan
Ay nililisan ng katatagan
Kaya ang bawat pag ngiti
May luhang sinusukli
Ang kaginhawaan may pawis na pinupuhunan
Sinasagap ng paningin
At ng nasa ang pagpahinuhod ng
Sandali
Sa kapalaran na pinaglilikatan ng mabuting halimuyak
Maglalakad na tangan ang lumbay
Tungo sa lugar na pinagmulan
Sa alabok babalik
Ang hiningahang buhay
Di na lilingon at mag alalala
Sana'y di na mabubuwal sa pag alis
Sa maluwalhating pagsalubong ng hangin
Mananahan sa likod ng mga ulap
Aug 17, 2019
Aug 17, 2019 at 7:29 PM UTC
#042816
Puputok ang bulkan
Poot, pangamba at pag-aalinlangan.
Bubuhos ang tubig sa talon
Saya, sabik at takot.
Guguho ang lupa
Paniniguro, pagkapit at pananampalataya.
Iihip ang hangin
Bagsik, pagsubok at paghihingalo.
Sisikat ang araw
Pag-usbong, paniniwala at katanungan.
Hahawi ang ulap
Kinabukasan, katarungan at katiwasayan.
Iba't ibang anyo
Pabagu-bago, pero yun sila
Hindi na natin mababago pa.
Apr 28, 2016
Apr 28, 2016 at 10:26 PM UTC
Unti-unti ko nang nararamdaman
Ang ginaw na napapawi.
Buksan mo ang iyong mga mata
At tingnan ang madilim na kalangitan!
Mabagal man pero masipag itong
Sinasakop ng Liwanag sa mga kulay niyang
Dilaw
Pula
Bughaw
Puti.
**Naniniwala ako
Na sa ilan na lang saglit
Sisikat din ang araw
Sa Silangan muli**
Jun 15, 2014
Jun 15, 2014 at 11:11 AM UTC
*Hindi ito madali
Dahil ikaw ay nakatali
Sa iyong nakaraan
Di alam ang pupuntahan
Subukan **** ngumiti
Kahit paunti-unti
Kahit pangisi ngisi
Masasanay muli ang labi
Sisikat na ang araw
Hindi na palaging madilim
Gagaan ang mga dinadala
Rurupok na ang alaalang matalim
Mga sugat ay maghihilom
Luha'y hindi na maiinom
Mukha mo ay muling magkakakulay
Handa ka na muling ipagpatuloy ang buhay*
Jan 28, 2016
Jan 28, 2016 at 7:36 PM UTC
“Tumakbo ka na”, sabi ng aking mga paa
habang ika’y unti-unting lumalaho sa dilim
at habang ika’y hinahabol ko palayo sa’kin
hinahabol ko ang pagasa; hinahabol ko ang aking hininga
“Huminga ka muna”, sabi ng aking baga
habang pumapatak ang mga malalamig na pawis
nagbabakasakaling maabutan ang dama ng iyong yakap
at makita ang makikintab **** mata
“Pagod na ‘ko”, sabi ng aking puso
“Hindi ka pa ba napapagod? Hindi mo ba naipapansin na malayo na siya sa iyo?”,
dugtong ng puso at labis pigilan ang ikot ng mundo
Patuloy ang lakbay at pilit ‘kong umabot sa piling mo
ngunit kahit gaano kabilis ‘kong palakarin ang mga paa,
ngunit kahit gaano man karaming ikot na ang naidaan ko at ilang patak ng pawis na ang tumulo,
pilit pa ring binabaliktad ng mundo ang daan palayo sa iyo
At kung patuloy akong inililigaw ng buwan patungo sa liwanag
at kung patuloy akong inililigaw ng liwanag patungo sa kadiliman
palayo sa gulo,
bakit nagkaron ng dulo?
At kung tinuturuan pa lang ako ng puso nang umibig ng tama,
bakit ngayon pa?
bakit ngayon pa kung kalian pagod na ang tadhana?
kailan ba sisikat ang araw at sa huli ng storya, tayo ang masaya?
Marami na ang nawala,
mga sugat na ‘di tuluyang naghilom
at mga tahi na nasira,
mga damdamin na pinaraya
at mga ngiting pinalaya
Aakitin rin tayo ng ligaya
darating rin ang panahon na tayo ang maligaya
ng wala sa piling
at sa puso
ng isa’t-isa
Pasensya ka na aking mahal
ngunit hindi ko maitahan ang lumuluhang puso na napilitang pakawalan ang nakaraan –
ang oras ang nakaharang
– Pasensya ka na, hindi kita naabutan
Jan 9, 2018
Jan 9, 2018 at 2:28 AM UTC
091916
Aakyat at bababa
Ganyan ang alon.
Sisikat at lulubog
Ganyan ang araw.
Ihihip at bubulong
Ganyan ang hangin.
Maaksyon, parang damdamin
Nagbabago, ganyan ang pag-ibig
Pag-ibig ng likha pero di ng May Likha.
Sep 21, 2016
Sep 21, 2016 at 6:36 AM UTC
gagawin kong orasan ang bawat tibok ng puso ko
habang nag aabang sa pagbalik mo
sa bawat araw, minuto, segundo
pikit puso sa pag-ikot ng mundo
gagawin kong kalendaryo ang aking bawat hininga
habang umaasang sasaya pa
sa bawat buwan, taon, dekada
pikit utak akong iibigin ka
asan ka nga ba? aasa pa nga ba?
kung bawat luha'y sa hangin nilista
nakikita pero walang halaga
asan ka nga ba aasa pa nga ba?
kung bawat sigaw ay buntong hininga
narinig pero lumipas na
wag mo na intidihin, wala kang dapat gawin
nasisiraan lang ng bait, di na dapat pansinin
malalaman ko din kung ano ang gagawin
sa kanluran ang araw ay sisikat din
Feb 7, 2017
Feb 7, 2017 at 1:14 AM UTC
Matagal ko nang napagtanto na hindi tayo itinadhana
At batid na sisikat at lulubog ang araw nang hindi tayo magkasama
Hindi kasabay ng bawat pagbilog ng buwan ang ating pagtanda
Pagkat ikaw at ako ay nagmahal at bigla,
Saka ka kumawala
Oct 4, 2018
Oct 4, 2018 at 8:57 PM UTC
Tumilaok na ang manok
Kasabay ng pilantik ng mga bibig
Halika tayo'y maghanda
sabayan mo ako sa almusal
Pinakuluang Mura at paghiyaw
huwag kang magalala hindi iyan hilaw
sa katunayan tama lamang ang timpla
Mapait pait at masakit sakit
Minsa'y nakasasanay na rin
Halika tayo'y maghanda
Pupunta sa isang lugar na tila selda
Kung saan bawat kilos ay nakalagda
Mataas lamang ang marka
kung ika'y masunurin at maganda
Huwag kang magalala mababait sila
Bawat ibigay mo ay susuklian nila ng lima
Halika tayo'y maghanda
Bawat minuto ay pagsubok
bawat hininga ay pagkapit
Kapit , lumapit upang hindi matangay ng agos
Kung ang bawat pagyapos ay nakalalapnos
Halika tayo'y maghanda
teka, hindi pa ako handa ngunit
Araw ay sisikat
hindi ka na muli pang didilat
malaya ka na;
Jun 15, 2019
Jun 15, 2019 at 9:45 PM UTC
balang araw
sisikat ang araw
at masasabi ****
naglagpasan mo
ang hindi mo
inakalang matatapos
balang araw
maghihilom ang
iyong mga sugat
kahit man may
maiiwang bakas
ng mapait na kahapon
balang araw
may magpupunas
ng iyong mga luha
gamit ng panyong
ibinigay sa'yo
kung sakaling
gusto ulit ng iyong
pusong sumigaw
balang araw
mararanasan mo
kung gaano kasaya
ang magmahal
ng buo at tapat
at masasabi ****
hindi ka na
malas sa larangan
ng pag-ibig
at balang araw
makikita mo
ang iyong sariling
nakangiti habang
naalala ang dapithapong
iyong tinalikuran at
dinaanan
Jun 22, 2019
Jun 22, 2019 at 6:14 AM UTC
lumulubog , lumilitaw.
ang mga nararamdaman.
di maipaliwanag,
tila'y unti-unti nang nawawala.
sisikat ang araw.
aasahang babalik balang araw.
lulubog na ito,
at mag papahinga na ako.
pasyensya ngunit hindi na kaya,
ang mundo'y hindi na na awa.
ako'y mag papaalam na.
at ako'y magiging malaya na.
Feb 23, 2019
Feb 23, 2019 at 11:05 AM UTC
May pangalan sa hangin na tila humahaplos,
Pangalan na gusto kong limutin tuwing sasapit ang hapon.
Sa bawat patak ng ulan,
Isang alaala ang siyang unti-unting nalilimutan.
Limot, sa mga sandaling ika'y nakasama,
Ay siyang unti-unting nalulumot.
Pero ang mga nalulumot na ito ay ayokong pakawalan,
Kaso nasasaktan ako, dahil ikaw mismo ang lumilisan.
Napakahirap na limutin ka,
Maalala ka lang, mata ko ay nagluluha.
Ako'y hinihila ng sakit,
Dahil bakit parang napakadali sa'yo na ito'y lagpasin?
Bakit hanggang ngayon nakabaon pa rin ang iyong magandang mukha?
Sa tuwing sisikat ang araw,
Ito'y nakapagpapakumbaba.
Kahit man ang oras ay magbago,
Ang pagmamahal ko sayo'y hindi maglalaho.
Na kahit man ika'y lumimot
Ang puso ko ay sayo lang titibok.
Aug 30, 2024
Aug 30, 2024 at 10:52 AM UTC
Ako ngayon ay nalugmok
Sa sulok nagmumokmok,
Malalim na mga sugat
Sa kahapo’y idinulot.
Ako ngayon ay lumuha
Ngunit hindi ako kawawa,
Tumulo lamang ang luha
Babangon rin ng kusa.
Ako man ay nadapa
Iginapos sa tanikala,
Araw man ay mawala
Sisikat pa rin sa umaga.
Ako ngayon ay gagapang
Papalayo sa pampang,
Lilisanin ang hinanakit
Sa dibdib na kay sakit.
Ako ay magpapaalam na
Sa mga sugat na alibugha,
Magpapatuloy na ako
Kakayanin ko ang mga ito.
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 1:24 AM UTC