"nararamdamang" poems - Hello Poetry

Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”

0

Oct 23, 2018

Oct 23, 2018 at 9:31 PM UTC

august28

Ang Paligsahan Ng Buhay

Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”

37

ito ay isang liham na isinulat ng buong tapat para sayo at para sakin maaring pag lipas ng panahon ay makalimutan ko ito at maaring mag laho ang liham na ito ng tuluyan nakalaan ang liham na ito sa taong mag tatago ng ating mga alaala habang siya ay nabubuhay simula ng makilala kita ay naakit ako sa maaaring maging sanhi at bunga nito sa simula, inakala ko ang katuparan ng aking mga pangarap ang bunga hindi nag tagal naisip ko ang paulit ulit natin pag uusap ay siyang bunga nito pagkatapos non' naniwala ako na ang simula ng aking bagong buhay sa ibang mundo ang bunga ngayon ko lang napag alaman kung ano ang tunay na bunga kung ang sanhi ay ang pagkakaroon ng lihim na pag mamahal sayo, ang bunga ay ang pagka-wala ng lahat sa buhay ko ang kinabukasan ko, ang panuntunan ko, ang mga taong malapit sa buhay ko, at maging ikaw hindi ko natitiyak ang mga mangyayari mula ngayon tuluyan na ba natin makakalimutan ang bawat isa? kung magpapatuloy ang mga alaala at habang buhay na pag durusa isa lamang ang hihilingin ko ang manatili ka sa puso at isip ko dahil katumbas ng walang hangang nararamdamang sakit ang mapag kaitan ng mga alaala mo at para sayo kung sakaling mabasa mo ang liham kong ito isa lamang ang dalangin ko, nawa'y hindi mo na malaman na ito ay para sa iyo.

0

Dec 28, 2018

Dec 28, 2018 at 4:32 AM UTC

MiruMcFritz

Liham

ito ay isang liham na isinulat ng buong tapat para sayo at para sakin maaring pag lipas ng panahon ay makalimutan ko ito at maaring mag laho ang liham na ito ng tuluyan nakalaan ang liham na ito sa taong mag tatago ng ating mga alaala habang siya ay nabubuhay simula ng makilala kita ay naakit ako sa maaaring maging sanhi at bunga nito sa simula, inakala ko ang katuparan ng aking mga pangarap ang bunga hindi nag tagal naisip ko ang paulit ulit natin pag uusap ay siyang bunga nito pagkatapos non' naniwala ako na ang simula ng aking bagong buhay sa ibang mundo ang bunga ngayon ko lang napag alaman kung ano ang tunay na bunga kung ang sanhi ay ang pagkakaroon ng lihim na pag mamahal sayo, ang bunga ay ang pagka-wala ng lahat sa buhay ko ang kinabukasan ko, ang panuntunan ko, ang mga taong malapit sa buhay ko, at maging ikaw hindi ko natitiyak ang mga mangyayari mula ngayon tuluyan na ba natin makakalimutan ang bawat isa? kung magpapatuloy ang mga alaala at habang buhay na pag durusa isa lamang ang hihilingin ko ang manatili ka sa puso at isip ko dahil katumbas ng walang hangang nararamdamang sakit ang mapag kaitan ng mga alaala mo at para sayo kung sakaling mabasa mo ang liham kong ito isa lamang ang dalangin ko, nawa'y hindi mo na malaman na ito ay para sa iyo.

35

AKING TULA Para lang sayo aking ginawang tula Na aking tulay sayo lang nakatalaga Na ikaw lang ang pinaghugutan nang aking sigla Na ang bawat linya sayo lang tanging nakalaan Mga salita ay sayoy pinagmulan Itoy hindi malabas sa isipan Kung sayoy walang nararamdaman Ikaw ang tanging inspirasyon nang aking puso at isipan Ang bawat nakasulat na titik Ay sa puso nakaukit Mga tulang sinulat Tanging sayo lang sinta inuulat Mga matatamis na salita Ang tanging handog sayo aking sinta Mga tulang ginawa Sayo lang iaalay na puno nang diwa Sa bawat araw nais kong ipadama Na sa lalim nang nararamdaman Sa tula ay gustong idaan Maipahiwatig ko lang ang pag-ibig na sayoy nakalaan Kay sarap sa pakiramdam Kung akoy makabuo nang isang talata Na ito ay nakalathala At tanging sayo lang ibabalita Nais palagi na sayong paggising Mabasa mo ang nararamdamang lambing Na itoy nagmula sa kaibuturan nang aking damdamin At pagmamahal mo lang tangi kong hiling Sanay laging magustuhan Tulang sayo lang nilaan Sanay sa pagbasa nang bawat salita Maramdaman mo ganu kita kamahal aking sinta At Aking tulay ay para lang sayo nilikha💋😘

0

Jun 2, 2020

Jun 2, 2020 at 7:13 AM UTC

MarLOVE

Aking Tula

AKING TULA Para lang sayo aking ginawang tula Na aking tulay sayo lang nakatalaga Na ikaw lang ang pinaghugutan nang aking sigla Na ang bawat linya sayo lang tanging nakalaan Mga salita ay sayoy pinagmulan Itoy hindi malabas sa isipan Kung sayoy walang nararamdaman Ikaw ang tanging inspirasyon nang aking puso at isipan Ang bawat nakasulat na titik Ay sa puso nakaukit Mga tulang sinulat Tanging sayo lang sinta inuulat Mga matatamis na salita Ang tanging handog sayo aking sinta Mga tulang ginawa Sayo lang iaalay na puno nang diwa Sa bawat araw nais kong ipadama Na sa lalim nang nararamdaman Sa tula ay gustong idaan Maipahiwatig ko lang ang pag-ibig na sayoy nakalaan Kay sarap sa pakiramdam Kung akoy makabuo nang isang talata Na ito ay nakalathala At tanging sayo lang ibabalita Nais palagi na sayong paggising Mabasa mo ang nararamdamang lambing Na itoy nagmula sa kaibuturan nang aking damdamin At pagmamahal mo lang tangi kong hiling Sanay laging magustuhan Tulang sayo lang nilaan Sanay sa pagbasa nang bawat salita Maramdaman mo ganu kita kamahal aking sinta At Aking tulay ay para lang sayo nilikha💋😘

34

Bago ako magsimula , Gusto kulang sabihin sayong “kamusta?” Parang kay tagal na simula nang huling tayo ay magkita Hanggang ngayon hindi ko masabe kayat dadaanin kita sa Maikli kong tula …. Sa tulang halos buhay ko ang nilalaman , buong buhay na aking Minahal at pinaglaban ng hindi man lang niya nalalaman . .. Kahit na alam ko na sayo ay may nagmamahal at kayong dalawa Ay nagmamahalan patuloy pa rin ako sa aking pakikipaglaban Nakikipaglaban sa aking nararamdamang hindi ko alam kung bakit Kinakailangan , bakit kailangan kong pagdaanan kasi hindi ko kayang Iwaksi sa aking isipan at sa tuwing tatalikod ako sayo hindi ko Mapigilang ilabas ang tunay kong nararamdaman … Nararamdamang kalungkutan ngunit napapalitan ng kasiyahan sa Tuwing ikay aking masisilayan , masilayan ang nagiisang dahilan ng Tuwa at pasakit na aking nararamdaman Pero kahit punong puno ng pasakit at pagdurusa ang dulot mo sa Akin wala akong pakielam … Kahit na sabihin ng iba na “TANGA KA BA ? MAHAL MO PERO MAHAL KABA ? Wala akong pakielam sa sabihin ng kahit na sino man , isa lang naman Ang laman ng aking isipan Ang oo at pero , OO ngat alam ko na sa puso niya ay hindi ako bagkus Iba ang siyang nanahan , Pero sa puso ko , ikaw ang siyang nagturong magmahal ng totoo kahit Na alam na walang dapat asahan Na ang salitang “TAYO” sa panaginip kulang makakamtam Pero kahit ganon paman ang kinalabasan , Masaya parin ako sa nagging resulta nang aking ginawa na tinatawag ng karamihan na “KATANGAHAN” Kase hindi kuman nagawang makamtan ang taong laman ng aking isipan ,at kahit Alam Kong sa panaginip kalang mahahagkan Atleast natutunan ko at nagawa kong lumaban at ipaglaban siya Kahit na hindi man lang niya nalalaman

0

Nov 3, 2016

Nov 3, 2016 at 9:56 AM UTC

ramon-cayangyang

kahit hindi man lang niya nalalaman

Bago ako magsimula , Gusto kulang sabihin sayong “kamusta?” Parang kay tagal na simula nang huling tayo ay magkita Hanggang ngayon hindi ko masabe kayat dadaanin kita sa Maikli kong tula …. Sa tulang halos buhay ko ang nilalaman , buong buhay na aking Minahal at pinaglaban ng hindi man lang niya nalalaman . .. Kahit na alam ko na sayo ay may nagmamahal at kayong dalawa Ay nagmamahalan patuloy pa rin ako sa aking pakikipaglaban Nakikipaglaban sa aking nararamdamang hindi ko alam kung bakit Kinakailangan , bakit kailangan kong pagdaanan kasi hindi ko kayang Iwaksi sa aking isipan at sa tuwing tatalikod ako sayo hindi ko Mapigilang ilabas ang tunay kong nararamdaman … Nararamdamang kalungkutan ngunit napapalitan ng kasiyahan sa Tuwing ikay aking masisilayan , masilayan ang nagiisang dahilan ng Tuwa at pasakit na aking nararamdaman Pero kahit punong puno ng pasakit at pagdurusa ang dulot mo sa Akin wala akong pakielam … Kahit na sabihin ng iba na “TANGA KA BA ? MAHAL MO PERO MAHAL KABA ? Wala akong pakielam sa sabihin ng kahit na sino man , isa lang naman Ang laman ng aking isipan Ang oo at pero , OO ngat alam ko na sa puso niya ay hindi ako bagkus Iba ang siyang nanahan , Pero sa puso ko , ikaw ang siyang nagturong magmahal ng totoo kahit Na alam na walang dapat asahan Na ang salitang “TAYO” sa panaginip kulang makakamtam Pero kahit ganon paman ang kinalabasan , Masaya parin ako sa nagging resulta nang aking ginawa na tinatawag ng karamihan na “KATANGAHAN” Kase hindi kuman nagawang makamtan ang taong laman ng aking isipan ,at kahit Alam Kong sa panaginip kalang mahahagkan Atleast natutunan ko at nagawa kong lumaban at ipaglaban siya Kahit na hindi man lang niya nalalaman

30

Gustuhin ko mang makipagsapalaran Sa mga letrang nakalutang sa himpapawid Ay binabalot ako ng pagtatantya Kung ito na ba ang tamang oras Para kunin ang aking panulat At iguhit ang silakbo ng aking damdamin. Humihinto ang mga oras sa bawat pag-uusig At tinitimbang ko pa rin Ang mga barkong pumapagitna sa akin. Nais kong kumawala at lumisan na lamang Ngunit ang aking pagpapaalam Ay mas magdudulot lamang ng dilim. Gusto kong maniwala na ang solusyon Ay sa pagitan ng mga iginuhit na linya Ngunit ang aking puso'y nagtataglay ng apoy Na maaaring makasunog sa mga barkong ito. Hindi ko mapigilan ang nagniningas sa aking kaloob-looban At ang boses na mas lalo pang lumalakas Kasabay ng pagtambol ng aking hininga. Gusto Nitong tupukin ang lahat At sakupin ang bawat naglalayag Sa kani-kanilang mga direksyon. Pumikit ako at tumalon sa karagatan ng aking imahinasyon – Imahinasyong masasabi kong tunay na engkwentro. Patuloy kong nilalaban ang mga ugat sa aking mga braso Na sa bawat pulso ng aking pagkatao'y Pilit na kumikitil sa aking pagpapasya Na mas sumisid pa sa mas malalim. Napahinto ako sa aking pagpupumiglas Pagkat narinig ko ang tinig na nagsasabing, "Manatili ka lamang," At ako'y kusang sumabay sa ritmo ng Tinig na iyon At unti-unti kong nasilayan na naglaho na Ang mga agiw sa aking mga mata At kusa ko nang nararamdamang Mas kaya ko nang huminga sa mas malalim pa. Ito ang aking hantungan, Ito ang sinasabi kong liwanag. Ito ang aking kapanatagan, At sa Kanya ang aking lilim ng kaliwanagan.

0

Aug 10, 2021

Aug 10, 2021 at 10:58 PM UTC

psalmiseta

Lalim at Lilim

Gustuhin ko mang makipagsapalaran Sa mga letrang nakalutang sa himpapawid Ay binabalot ako ng pagtatantya Kung ito na ba ang tamang oras Para kunin ang aking panulat At iguhit ang silakbo ng aking damdamin. Humihinto ang mga oras sa bawat pag-uusig At tinitimbang ko pa rin Ang mga barkong pumapagitna sa akin. Nais kong kumawala at lumisan na lamang Ngunit ang aking pagpapaalam Ay mas magdudulot lamang ng dilim. Gusto kong maniwala na ang solusyon Ay sa pagitan ng mga iginuhit na linya Ngunit ang aking puso'y nagtataglay ng apoy Na maaaring makasunog sa mga barkong ito. Hindi ko mapigilan ang nagniningas sa aking kaloob-looban At ang boses na mas lalo pang lumalakas Kasabay ng pagtambol ng aking hininga. Gusto Nitong tupukin ang lahat At sakupin ang bawat naglalayag Sa kani-kanilang mga direksyon. Pumikit ako at tumalon sa karagatan ng aking imahinasyon – Imahinasyong masasabi kong tunay na engkwentro. Patuloy kong nilalaban ang mga ugat sa aking mga braso Na sa bawat pulso ng aking pagkatao'y Pilit na kumikitil sa aking pagpapasya Na mas sumisid pa sa mas malalim. Napahinto ako sa aking pagpupumiglas Pagkat narinig ko ang tinig na nagsasabing, "Manatili ka lamang," At ako'y kusang sumabay sa ritmo ng Tinig na iyon At unti-unti kong nasilayan na naglaho na Ang mga agiw sa aking mga mata At kusa ko nang nararamdamang Mas kaya ko nang huminga sa mas malalim pa. Ito ang aking hantungan, Ito ang sinasabi kong liwanag. Ito ang aking kapanatagan, At sa Kanya ang aking lilim ng kaliwanagan.

40

sa pagnakaw ng tingin, atensyon mo ay bumaling. hindi mo ba pansin? malas ko, sayo pa ako nahumaling. habang minamasdan ang buwan na humimlay sa tapat ng araw na sikat, tanging nasabi ko na lang ay ewan at lumaki na lalo ang agwat. kahit asamin ko na maging akin ka, ipasasalo na lang lahat sa hangin. walang ibang salita kundi baka, nararamdamang dapat itapon na sa bangin. kaya't sa paglaya ng buwan sa araw na maliwanag. maging akin ka man, mahirap mabanaag.

0

Feb 18, 2021

Feb 18, 2021 at 10:09 AM UTC

jia

luna

sa pagnakaw ng tingin, atensyon mo ay bumaling. hindi mo ba pansin? malas ko, sayo pa ako nahumaling. habang minamasdan ang buwan na humimlay sa tapat ng araw na sikat, tanging nasabi ko na lang ay ewan at lumaki na lalo ang agwat. kahit asamin ko na maging akin ka, ipasasalo na lang lahat sa hangin. walang ibang salita kundi baka, nararamdamang dapat itapon na sa bangin. kaya't sa paglaya ng buwan sa araw na maliwanag. maging akin ka man, mahirap mabanaag.

16

"May mga nararamdaman na umaagos sa pamamagitan ng mga salita, Meron din naman ginagapos sa pamamagitan ng tula Pinalilipad sa liriko at pagkanta Pinasasayaw sa papel at tinta Ngunit sumagi sa aking isipan May mga nararamdamang tila Di mapaliwanag ng lubusan Parang sumpa sa karanasan Na magpapalesyon ng sistema at isipan Kahit Ubusin ko man ang bawat letra At lumikha ng bagong salita Ubusin ko man lahat ng papel at tinta Di ko pa din maipakita, mailatag at ipahayag Tila walang katapusan Kahibangan Hindi ba sapat o sadyang kulang ang aking kaalaman? Kulang pa ba ang karanasan? O wala lang talagang katapusan ang ganitong pakiramdam?

0

Mar 13, 2015

Mar 13, 2015 at 4:26 AM UTC

chin-bruce

Hindi ko kayang tapusin

"May mga nararamdaman na umaagos sa pamamagitan ng mga salita, Meron din naman ginagapos sa pamamagitan ng tula Pinalilipad sa liriko at pagkanta Pinasasayaw sa papel at tinta Ngunit sumagi sa aking isipan May mga nararamdamang tila Di mapaliwanag ng lubusan Parang sumpa sa karanasan Na magpapalesyon ng sistema at isipan Kahit Ubusin ko man ang bawat letra At lumikha ng bagong salita Ubusin ko man lahat ng papel at tinta Di ko pa din maipakita, mailatag at ipahayag Tila walang katapusan Kahibangan Hindi ba sapat o sadyang kulang ang aking kaalaman? Kulang pa ba ang karanasan? O wala lang talagang katapusan ang ganitong pakiramdam?

19

(DEPRESYON) Sa mundong ito ay patuloy na nabubuhay ako, Wala akong pinipili na kahit na sino, Basta sa oras na ako ay makilala mo, Sa oras na pinapasok mo 'ko, Hindi ko alam kung kaya mo akong takasan, Dahil marami ng nagtangkang kitilin ang buhay ng dahil sa hatid kong kapalaran. Ako, ang sisira sa buhay mo, Gagawin kong miserable ang utak mo, Kapag nakilala mo ako, Kahit saan ka pa magtago Wala! Walang tutulong sayo!Tandaan mo! Lahat sila aayawan mo! Guguluhin ko ang iyong mundo, Yayanigin ko bawat pahina ng buhay mo, Kahit ipagpilitan isarado ang bintana, Papasok, papasukin kita,Wala ka nang magagawa! Sumuko ka na! Kaibigan hinihintay na kitang sumama, Ikukulong kita, sa lugar na hindi na makakalabas pa,Kahit ilang beses hanapin Susi para makalabas sa suliranin, Ikaw ay pilit kong aangkinin. Pilit kitang aagawin,Dahil sinasabi ko sa'yo isang pagpapanggap lang ang kanilang gagawin, Makinig ka! Halika na at sa akin ay sumama, Dahil alam kong patuloy lang sila sa panghuhusga,Patuloy ka lang kukutyain, At patuloy ka lang paiiyakin, Oo, nabubuhay ako sa husga, sa kutya, sa pagbalot sa sarili mo sa awa, Sa walang tigil na pagluha ng iyong mga mata, At sa malalang pag-iisip tulad ng pabago-bagong emosyon na hindi alam kung ano ba talaga,Nabubuhay ako at mas lumalakas ako, Sa tuwing nakikita ko ang isang taong mahilig magtago,Ilihim ang nararamdamang sakit sa kahit na sino,Mas lalakas pa ako kung sa oras na ako ay niyakap mo. Huwag kang magtangka,Pagtakas ay wala kang mapapala,Dahil kapag dinapuan na kita, Wala ng gugulo pa sa iyong mundong ginawa, Gilitan ng leeg, wala pa ring talab, Susundan kita hanggang kabilang buhay Kahit magtago ka man sa kaibuturan ng kagubatan.Ako, ang iyong kalaban, Patago kitang sasaktan, At unti-unti kitang pahihirapan, Ako ang madadala sa'yo sa kamatayan, Buhay ako at patuloy na gagambala sa iyong mundo,Mistulang buhay mo ay sisirain ko, Unti-unti kong babaguhin ang iyong sarili, At titiyaking ni isa sa iyo ay walang mananatili. Tandaan mo, at laging isaisip mo, Kakatok ulit ako sa pintuan mo, Dahil ilang beses ko ng sinabi sa'yo, Na nabubuhay ako sa lungkot, sa takot, sa luha, sa panghuhusga ng iba, At sa tuwing nag-iisa ka habang hindi na alam ang gagawin at solusyonan ang problema. Ipapaalala ko lang sa iyo na hindi mo ako basta madadaig,Na hindi mo ako basta malulupig, Hangga't dala-dala mo ang aking mundo, Hindi ako titigil sa'yo. May panahon ka pa,Makakatakas ka pa, At magagawa mo akong daigin kung makikinig ka, Hindi ako kasinungalingan, Nagsasabi ako ng toto, dahil totoo ako. Kung sinasabi nila peke ako,Na dulot ko lang ay pagpapapansin,Sinasabi ko na sa'yo mali ang makinig sa kanilang daing, Intindihin mo ako at unawain lahat ng sinasabi ko,Marami ng buhay ang nawasak ng dahil sa akin,Kaya kung mabuhay ng matagal ang iyong hangarin,Pakinggan mo ako dahil hindi ako nagbibiro,At hindi ako nakikipaglaro. Hindi ako pag-iinarte, hindi ako pag-iinarte. Sa oras na dapuan ko ang mga mahal niyo, o maging ang mga kaibigan mo, Pakiusap, hawakan mo ang kaniyang kamay at hilain papunta sa masayang mundo, Pakiusap ko!Kung sakaling ako ay makilala mo, Layuan mo ako,Ipakilala mo ako sa lahat ng malaman nila na hindi ako pagpapapanggap. Makakatakas ka pa,Makakatas ka. Nabubuhay ako sa mundong ito,Ngunit kaya niyo ako.Dasal lang at tiwala sa sarili ang katapat ko.

0

Mar 8, 2021

Mar 8, 2021 at 5:25 PM UTC

Princeallival132923

DEPRESSED

(DEPRESYON) Sa mundong ito ay patuloy na nabubuhay ako, Wala akong pinipili na kahit na sino, Basta sa oras na ako ay makilala mo, Sa oras na pinapasok mo 'ko, Hindi ko alam kung kaya mo akong takasan, Dahil marami ng nagtangkang kitilin ang buhay ng dahil sa hatid kong kapalaran. Ako, ang sisira sa buhay mo, Gagawin kong miserable ang utak mo, Kapag nakilala mo ako, Kahit saan ka pa magtago Wala! Walang tutulong sayo!Tandaan mo! Lahat sila aayawan mo! Guguluhin ko ang iyong mundo, Yayanigin ko bawat pahina ng buhay mo, Kahit ipagpilitan isarado ang bintana, Papasok, papasukin kita,Wala ka nang magagawa! Sumuko ka na! Kaibigan hinihintay na kitang sumama, Ikukulong kita, sa lugar na hindi na makakalabas pa,Kahit ilang beses hanapin Susi para makalabas sa suliranin, Ikaw ay pilit kong aangkinin. Pilit kitang aagawin,Dahil sinasabi ko sa'yo isang pagpapanggap lang ang kanilang gagawin, Makinig ka! Halika na at sa akin ay sumama, Dahil alam kong patuloy lang sila sa panghuhusga,Patuloy ka lang kukutyain, At patuloy ka lang paiiyakin, Oo, nabubuhay ako sa husga, sa kutya, sa pagbalot sa sarili mo sa awa, Sa walang tigil na pagluha ng iyong mga mata, At sa malalang pag-iisip tulad ng pabago-bagong emosyon na hindi alam kung ano ba talaga,Nabubuhay ako at mas lumalakas ako, Sa tuwing nakikita ko ang isang taong mahilig magtago,Ilihim ang nararamdamang sakit sa kahit na sino,Mas lalakas pa ako kung sa oras na ako ay niyakap mo. Huwag kang magtangka,Pagtakas ay wala kang mapapala,Dahil kapag dinapuan na kita, Wala ng gugulo pa sa iyong mundong ginawa, Gilitan ng leeg, wala pa ring talab, Susundan kita hanggang kabilang buhay Kahit magtago ka man sa kaibuturan ng kagubatan.Ako, ang iyong kalaban, Patago kitang sasaktan, At unti-unti kitang pahihirapan, Ako ang madadala sa'yo sa kamatayan, Buhay ako at patuloy na gagambala sa iyong mundo,Mistulang buhay mo ay sisirain ko, Unti-unti kong babaguhin ang iyong sarili, At titiyaking ni isa sa iyo ay walang mananatili. Tandaan mo, at laging isaisip mo, Kakatok ulit ako sa pintuan mo, Dahil ilang beses ko ng sinabi sa'yo, Na nabubuhay ako sa lungkot, sa takot, sa luha, sa panghuhusga ng iba, At sa tuwing nag-iisa ka habang hindi na alam ang gagawin at solusyonan ang problema. Ipapaalala ko lang sa iyo na hindi mo ako basta madadaig,Na hindi mo ako basta malulupig, Hangga't dala-dala mo ang aking mundo, Hindi ako titigil sa'yo. May panahon ka pa,Makakatakas ka pa, At magagawa mo akong daigin kung makikinig ka, Hindi ako kasinungalingan, Nagsasabi ako ng toto, dahil totoo ako. Kung sinasabi nila peke ako,Na dulot ko lang ay pagpapapansin,Sinasabi ko na sa'yo mali ang makinig sa kanilang daing, Intindihin mo ako at unawain lahat ng sinasabi ko,Marami ng buhay ang nawasak ng dahil sa akin,Kaya kung mabuhay ng matagal ang iyong hangarin,Pakinggan mo ako dahil hindi ako nagbibiro,At hindi ako nakikipaglaro. Hindi ako pag-iinarte, hindi ako pag-iinarte. Sa oras na dapuan ko ang mga mahal niyo, o maging ang mga kaibigan mo, Pakiusap, hawakan mo ang kaniyang kamay at hilain papunta sa masayang mundo, Pakiusap ko!Kung sakaling ako ay makilala mo, Layuan mo ako,Ipakilala mo ako sa lahat ng malaman nila na hindi ako pagpapapanggap. Makakatakas ka pa,Makakatas ka. Nabubuhay ako sa mundong ito,Ngunit kaya niyo ako.Dasal lang at tiwala sa sarili ang katapat ko.

60

Itinudla sa puso ang palaso kung tumatagos at nagdurugo maaaring ito'y kapalaran na umaabay sa delubyo Tunay na paggiliw ang siyang magdudulot, magpuspos sa talaarawan ng saya't sigla sa likod ng kapighatian Sa silakbo ng pag-ibig ang nararamdamang umiinit Hindi marahan Masyadong mabagsik Kung gayon iba na ang ipinapahiwatig Tawag ng laman ay ang kalibugan at ito'y di kailanman maihahambing sa puso ng Pebrero na walang iba na mag-aangkin Mayroon na ang sinta ay itinatangi halos ang larawan sambahin sa araw at gabi nangabusog na sa dasalin Mas mabuti pa ang ganda na pangkaraniwan ang uri May kapintasan man ginusto pa rin at inibig Ang nabigo't nasadlak sa lumo Nang muli kumabig ay mas lalong naging matamis ang mga pagngiti

0

Feb 8, 2019

Feb 8, 2019 at 8:22 AM UTC

haringibon

Puso ng Pebrero III

Itinudla sa puso ang palaso kung tumatagos at nagdurugo maaaring ito'y kapalaran na umaabay sa delubyo Tunay na paggiliw ang siyang magdudulot, magpuspos sa talaarawan ng saya't sigla sa likod ng kapighatian Sa silakbo ng pag-ibig ang nararamdamang umiinit Hindi marahan Masyadong mabagsik Kung gayon iba na ang ipinapahiwatig Tawag ng laman ay ang kalibugan at ito'y di kailanman maihahambing sa puso ng Pebrero na walang iba na mag-aangkin Mayroon na ang sinta ay itinatangi halos ang larawan sambahin sa araw at gabi nangabusog na sa dasalin Mas mabuti pa ang ganda na pangkaraniwan ang uri May kapintasan man ginusto pa rin at inibig Ang nabigo't nasadlak sa lumo Nang muli kumabig ay mas lalong naging matamis ang mga pagngiti

28

Umiiyak sa bandang huli Nang masagot ang tanging tanong Natinago ng ilang taon Mga nararamdamang itinabi Akala ko magiging okey pagsinabi At ipinagtapat na walang pagaalinlangan Ang nararamdaman ng puso't isipan Ngunit akoy nagkamali Dahil kamiy ipinagtagpo ng mali Sa panahong may ibang nagmamay-ari At nakatali sa mga na unang pangako Nabinitawan sa inakalang mahalaga na tao Kayat itoy nasagot ng masasakit na patak At naiwan ang pusong wasak Dahil ipinilit na ipinagtapat Ang nararamdaman na higit pa sa sapat na di dapat

0

Sep 12, 2017

Sep 12, 2017 at 8:18 AM UTC

ako2emil

HIDE

Umiiyak sa bandang huli Nang masagot ang tanging tanong Natinago ng ilang taon Mga nararamdamang itinabi Akala ko magiging okey pagsinabi At ipinagtapat na walang pagaalinlangan Ang nararamdaman ng puso't isipan Ngunit akoy nagkamali Dahil kamiy ipinagtagpo ng mali Sa panahong may ibang nagmamay-ari At nakatali sa mga na unang pangako Nabinitawan sa inakalang mahalaga na tao Kayat itoy nasagot ng masasakit na patak At naiwan ang pusong wasak Dahil ipinilit na ipinagtapat Ang nararamdaman na higit pa sa sapat na di dapat

16

Lahat tayo’y lubak na daan ang tinatahak, Pagtupad ng pangarap sa buhay ang binabalak. Maraming sakripisyo ang kailangan, Upang maging maayos ang kinabukasan. Karamihan sa atin ay sa Diyos kumakapit, Dalanging bagong umaga’y sumapit, Mabawasan ang mga nararamdamang sakit, Kaya liwanag ng pag-asa ang nais makamit. Pagdarasal ng mataimtim, Ang sandata sa daang madilim. Upang ang liwanag ay ika’y sikatan, Maging gabay sa landas na walang kasiguraduhan. Sa Diyos ay nagpapasalamat, Para sa gabay na walang humpay. Hiling na magkaroon ng lakas, Sa pagharap sa mga pagsubok sa buhay.

0

Sep 2, 2020

Sep 2, 2020 at 12:53 AM UTC

Kalawakan

Liwanag

Lahat tayo’y lubak na daan ang tinatahak, Pagtupad ng pangarap sa buhay ang binabalak. Maraming sakripisyo ang kailangan, Upang maging maayos ang kinabukasan. Karamihan sa atin ay sa Diyos kumakapit, Dalanging bagong umaga’y sumapit, Mabawasan ang mga nararamdamang sakit, Kaya liwanag ng pag-asa ang nais makamit. Pagdarasal ng mataimtim, Ang sandata sa daang madilim. Upang ang liwanag ay ika’y sikatan, Maging gabay sa landas na walang kasiguraduhan. Sa Diyos ay nagpapasalamat, Para sa gabay na walang humpay. Hiling na magkaroon ng lakas, Sa pagharap sa mga pagsubok sa buhay.

16

Kay tagal mula nung kahulihulihan, Kahulihulihang panahong ako'y nagsulat, Nagsulat tungkol sa nararamdaman, Nararamdamang di naisiwalat. Ikinimkim sa kalooblooban, Itong munting nararamdaman, Di na muling isinulat, Sa papel na minsa'y di sapat.

0

Aug 27, 2017

Aug 27, 2017 at 4:32 PM UTC

taltoy

Isa sa mga pagbabalik tanaw

Kay tagal mula nung kahulihulihan, Kahulihulihang panahong ako'y nagsulat, Nagsulat tungkol sa nararamdaman, Nararamdamang di naisiwalat. Ikinimkim sa kalooblooban, Itong munting nararamdaman, Di na muling isinulat, Sa papel na minsa'y di sapat.

8

unti-unti na lang bang masasanay? tila nalanta na at wala nang buhay ang mundo na sabay nating binuo natutuliro, nababalisa at hindi mapalagay ang dating mga usapang hindi maubos-ubos ngayon ay para na lang kandilang nauupos hindi alam kung paano, bakit at ano ang nangyari bigla na lang nagbago; wala man lang pasabi. nawalan na nga ba ng gana ang tadhana sa'tin o sadyang ito na ang huling hantungan natin? maaari bang samahan mo akong lumaban at agapan ang ating nararamdamang tinatangay na ng hangin sa kawalan? akala ko ba'y sabay pa nating pagmamasdan ang marahan na paglubog na araw ngunit bakit tila parang mauuna pa ang ating istoryang hindi pa nga nasisimulan?

0

Aug 19, 2019

Aug 19, 2019 at 11:37 AM UTC

xyzzz

Ang Kwento Nating Dalawa

unti-unti na lang bang masasanay? tila nalanta na at wala nang buhay ang mundo na sabay nating binuo natutuliro, nababalisa at hindi mapalagay ang dating mga usapang hindi maubos-ubos ngayon ay para na lang kandilang nauupos hindi alam kung paano, bakit at ano ang nangyari bigla na lang nagbago; wala man lang pasabi. nawalan na nga ba ng gana ang tadhana sa'tin o sadyang ito na ang huling hantungan natin? maaari bang samahan mo akong lumaban at agapan ang ating nararamdamang tinatangay na ng hangin sa kawalan? akala ko ba'y sabay pa nating pagmamasdan ang marahan na paglubog na araw ngunit bakit tila parang mauuna pa ang ating istoryang hindi pa nga nasisimulan?

12