"kalendaryo" poems - Hello Poetry

"kalendaryo" poems

Nasaan ka? nasaan ka aking kabataan? tila hangin na naglalaho sa bilis ng ikot ng panahon at paglipas ng bawat minuto masasabi ko bang ako ay natuto? Nasaan ka, aking kabataan? lumulubog at lumilitaw malimit ako ay nalilito, malimit ako ay naliligaw habang ako ay unti unting nilalamon ng mga pahina ng kalendaryo Nabuhay sa panahon ng mga kritiko at relihiyoso naglalakad sa gitna ng manipis na espasyo ng kamalayan nagmamasid at nanahimik nagbibilang ng mga sandaling malabong maulit huwag masyadong matulin at baka matinik ng malalim Nasaan ka aking kabataan? mga kinagisnan ay iyo nang iniwan niyapos ng modernong mundo binuksan ang pinto sa pagbabago sa huli, kilala mo pa ba ako? Nasaan ka aking kabataan? ang iyong katahimikan ay nakakabingi sabi nila ang pagsisisi ay laging nasa huli Nasaan na, nasaan na? kabataan ko, gising ka pa ba?

0

Feb 6, 2014

Feb 6, 2014 at 3:24 AM UTC

Nasaan Ka, aking Kabataan?

Nasaan ka? nasaan ka aking kabataan? tila hangin na naglalaho sa bilis ng ikot ng panahon at paglipas ng bawat minuto masasabi ko bang ako ay natuto? Nasaan ka, aking kabataan? lumulubog at lumilitaw malimit ako ay nalilito, malimit ako ay naliligaw habang ako ay unti unting nilalamon ng mga pahina ng kalendaryo Nabuhay sa panahon ng mga kritiko at relihiyoso naglalakad sa gitna ng manipis na espasyo ng kamalayan nagmamasid at nanahimik nagbibilang ng mga sandaling malabong maulit huwag masyadong matulin at baka matinik ng malalim Nasaan ka aking kabataan? mga kinagisnan ay iyo nang iniwan niyapos ng modernong mundo binuksan ang pinto sa pagbabago sa huli, kilala mo pa ba ako? Nasaan ka aking kabataan? ang iyong katahimikan ay nakakabingi sabi nila ang pagsisisi ay laging nasa huli Nasaan na, nasaan na? kabataan ko, gising ka pa ba?

Continue reading...

#012917 Naisip kong magpatangay sa hanging kumot sa aking paggising. Naisip kong hamunin ang araw ng mga talatang pasalaysay at huminto gamit ang panalangin. Isa, dalawa, tatlo: oo, ito na ang ikatlong araw nang tayong ipinalipad sa iba't ibang dako -- patungo sa bawat sulok ng mga pangarap at doo'y sabay-sabay nating maitataas ang Kanyang Ngalan. Di ko kayang amuhin ang bawat petsa sa kalendaryo para lang maggising tayo't muling mabuo. Di ko kayang sipulan ang ulap na kukumpas sa kalangitang hindi naman nagbabago. Sa bawat pangarap na minsang natabunan ng ating mga mapapait na nakaraan -- mga pangarap na ni minsa'y di sumagi sa isipang mabubuo natin nang sabay; oo, posible palang maitagpi-tagpi ang bawat istorya para sa mas malaki pang larawang ni minsa'y di natin nasilayang mag-isa. Marahil napuno tayo ng takot na muling humakbang sa bukas pagkat nahihila tayo ng dilim. Marahil kinain tayo ng sakit, kirot at alalahanin kaya naman tila kayhirap nang lakaran ang tubig ng pagpapala. Pero kahit na -- kahit na lumubog pa tayo sa kumunoy ng distansya't walang kasiguraduha'y may iisa pa rin tayong di dapat na bitiwan -- na patuloy tayong kumapit sa iisang Ngalang titingalain natin hanggang sa Kanyang pagdating. Siguro nga mapapagod tayo pagkat taksil ang landas o ang pagkakataon pero hindi pa ba ito sapat na dahilan para muling masubok at tayo't tuluyang magpasakop? Kung ang lupa nga'y kayang sakupin ng mga dayuhan lang; ano pa't ang puso't buhay nating tanging hiram lang? Kakatok hindi ang pangarap bagkus ang may dala ng mga ito; ilapit mo ang mga kamay sa puso at doo'y mabubuksan ang pintong may sagot sa mga hiling at dasal mo. Mabuhay si Kristo! Buhay Siya sa iyo!

0

Jan 29, 2017

Jan 29, 2017 at 3:35 AM UTC

Pahiram ng Tula (Pahingi ng Salita)

#012917 Naisip kong magpatangay sa hanging kumot sa aking paggising. Naisip kong hamunin ang araw ng mga talatang pasalaysay at huminto gamit ang panalangin. Isa, dalawa, tatlo: oo, ito na ang ikatlong araw nang tayong ipinalipad sa iba't ibang dako -- patungo sa bawat sulok ng mga pangarap at doo'y sabay-sabay nating maitataas ang Kanyang Ngalan. Di ko kayang amuhin ang bawat petsa sa kalendaryo para lang maggising tayo't muling mabuo. Di ko kayang sipulan ang ulap na kukumpas sa kalangitang hindi naman nagbabago. Sa bawat pangarap na minsang natabunan ng ating mga mapapait na nakaraan -- mga pangarap na ni minsa'y di sumagi sa isipang mabubuo natin nang sabay; oo, posible palang maitagpi-tagpi ang bawat istorya para sa mas malaki pang larawang ni minsa'y di natin nasilayang mag-isa. Marahil napuno tayo ng takot na muling humakbang sa bukas pagkat nahihila tayo ng dilim. Marahil kinain tayo ng sakit, kirot at alalahanin kaya naman tila kayhirap nang lakaran ang tubig ng pagpapala. Pero kahit na -- kahit na lumubog pa tayo sa kumunoy ng distansya't walang kasiguraduha'y may iisa pa rin tayong di dapat na bitiwan -- na patuloy tayong kumapit sa iisang Ngalang titingalain natin hanggang sa Kanyang pagdating. Siguro nga mapapagod tayo pagkat taksil ang landas o ang pagkakataon pero hindi pa ba ito sapat na dahilan para muling masubok at tayo't tuluyang magpasakop? Kung ang lupa nga'y kayang sakupin ng mga dayuhan lang; ano pa't ang puso't buhay nating tanging hiram lang? Kakatok hindi ang pangarap bagkus ang may dala ng mga ito; ilapit mo ang mga kamay sa puso at doo'y mabubuksan ang pintong may sagot sa mga hiling at dasal mo. Mabuhay si Kristo! Buhay Siya sa iyo!

Continue reading...

Natandaan ko yung sinabi ng kaibigan ko Noong nalaman niya yung isa kong kaibigan wala pang assignment Sabi niya, “May umaga pa.” Oo, tama siya. Kasi kalagitnaan pa lamang daw iyon ng linggo Dahil alas-nuebe pa lamang ng gabi At halos 8 kilometro ang layo namin sa mga bahay namin At kaya pa naming magising ng alas-siyete ng umaga Tama nga siya Kasi iikot pa daw ang mundo at tayo’y makakakita pa ng pagsikat ng araw At maliliwanagan sa realidad ng buhay Buhay na hindi naman natin ninais ngunit inaayos Tama nga rin siya Dahil wala naman sinabing makulimlim nung mga araw na iyon O Ni-isang patak ng ulan ang bababa sa aspalto ng mga sirang kalsada At buong araw natin masisilayan ang sinag ni haring araw Tama nga siya Dahil may 3 pang araw pa bago matapos ang isang linggo Dahil nakikita na sa kalendaryo niya Oo, nakita niya lahat. Alam niya ang nangyayari sa paligid Bawat numero Bawat halaga Bawat detalye ng tinitirhan naming planeta Ngunit, magkaiba kami ng mundo Oo, Sabi nga niya May oras pa May bukas pa May umaga pa Pero paano na ako? Paano na ako? Ang aking orasan ay tila hindi na gumagalaw At ang mga numero nito’y kupas na? Paano na ang kalendaryo ko Na ang taon ay nasa taon pa rin ng aking kamatayan? Paano na ang pag-dating ng umagang inaasahan ko Kung ang ulan ay halos araw-araw na lamang At ang langit ay puno ng alapaap? Paano na ako? Isang taong pinili na lamang mabulag ng pessimismo At tuluyan nang hindi masilawan ng optimismo? Kaya ito ako ngayon Bumili ako ng bagong mga salamin Binilhan ko ng baterya ang aking orasan Bumili ako ng bagong kalendaryo Binuksan ko din ang aking bintana Nasilayan ko ang sinasabi niyang umaga Naramdaman ko ang init ang araw Gumagalaw na ang aking relo Nasa tamang taon na ang aking kalendaryo Oo, tama nga siya May umaga pa nga Pero paano mo makikita ang umaga Kung sa pagsikat ng araw ay ang mga mata mo’y nakapikit pa? Bumangon ka Maganda ang araw ngayon Huwag **** sasayangin Hanggang hapon lang iyon.

0

Jul 13, 2017

Jul 13, 2017 at 9:41 AM UTC

Natandaan ko yung sinabi ng kaibigan ko Noong nalaman niya yung isa kong kaibigan wala pang assignment Sabi niya, “May umaga pa.” Oo, tama siya. Kasi kalagitnaan pa lamang daw iyon ng linggo Dahil alas-nuebe pa lamang ng gabi At halos 8 kilometro ang layo namin sa mga bahay namin At kaya pa naming magising ng alas-siyete ng umaga Tama nga siya Kasi iikot pa daw ang mundo at tayo’y makakakita pa ng pagsikat ng araw At maliliwanagan sa realidad ng buhay Buhay na hindi naman natin ninais ngunit inaayos Tama nga rin siya Dahil wala naman sinabing makulimlim nung mga araw na iyon O Ni-isang patak ng ulan ang bababa sa aspalto ng mga sirang kalsada At buong araw natin masisilayan ang sinag ni haring araw Tama nga siya Dahil may 3 pang araw pa bago matapos ang isang linggo Dahil nakikita na sa kalendaryo niya Oo, nakita niya lahat. Alam niya ang nangyayari sa paligid Bawat numero Bawat halaga Bawat detalye ng tinitirhan naming planeta Ngunit, magkaiba kami ng mundo Oo, Sabi nga niya May oras pa May bukas pa May umaga pa Pero paano na ako? Paano na ako? Ang aking orasan ay tila hindi na gumagalaw At ang mga numero nito’y kupas na? Paano na ang kalendaryo ko Na ang taon ay nasa taon pa rin ng aking kamatayan? Paano na ang pag-dating ng umagang inaasahan ko Kung ang ulan ay halos araw-araw na lamang At ang langit ay puno ng alapaap? Paano na ako? Isang taong pinili na lamang mabulag ng pessimismo At tuluyan nang hindi masilawan ng optimismo? Kaya ito ako ngayon Bumili ako ng bagong mga salamin Binilhan ko ng baterya ang aking orasan Bumili ako ng bagong kalendaryo Binuksan ko din ang aking bintana Nasilayan ko ang sinasabi niyang umaga Naramdaman ko ang init ang araw Gumagalaw na ang aking relo Nasa tamang taon na ang aking kalendaryo Oo, tama nga siya May umaga pa nga Pero paano mo makikita ang umaga Kung sa pagsikat ng araw ay ang mga mata mo’y nakapikit pa? Bumangon ka Maganda ang araw ngayon Huwag **** sasayangin Hanggang hapon lang iyon.

Continue reading...

061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.

0

Jun 10, 2017

Jun 10, 2017 at 9:23 AM UTC

Parang Kailan Lang

061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.

Continue reading...

Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses **** malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman

0

Aug 20, 2019

Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC

Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero

Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses **** malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman

Continue reading...

Estranghero ang bawat numero Arok kong ikaw iyon Ang boses **** tila nasobrahan sa kape Parang may giyera lang sa himpapawid. "Yung katext mo kanina," yan ang sagot mo Akala mo siguro wala akong ideya Sa pagkatao mo. Naisip ko rin yun Na tawagan ka mula sa hiram na numero Nang masanay ang pandinig Sa boses **** walang kalambing-lambing. Wala naman tayong listahan "Long time, no communication," pa ang sambit mo Bakit ba at tila ako'y miss mo na? Wala naman akong masasabi sa kabilang linya. Nagsinungaling ako Nang sabihin ko ang porsyento ng baterya Hindi sa ayaw kitang kausapin Bagkus, wala akong maisip na tamang salita Hindi ako makapag-isip ng tama Sana ang diwa ko'y kasama mo na lang. Yung pangako mo'y biglang napako Akala ko nga malapit na At tila binibilang ko ang nasa kalendaryo Ako'y bigong muli. Tatlong taong lumipas Pero walang kupas ang kahapon Sigurado akong tanda mo pa ang lahat Na ang kahapon nati'y Kailanma'y hindi pa tinutuldukan. Kung ang pahinang ito'y mali sa katotohanan Isa lang ang panalangin ko sa kanya Na itong damdaming mahimlay na lamang Pagkat ang lugar nito ngayo'y Nasa tamang kondisyon pa naman. Ramdam ko ang paghanga mo Hindi ako manhid na minsang inisip mo Hindi mo naman sinubukan noon, Ba't ba pilit **** nililimot na mayroon pang ngayon? At kung ang bukas ay wala nang araw Sana'y ang pag-ibig ay sinimulan na noon pa man Hindi pa man ramdam ang tunay Bagkus sana ngayo'y kontinwasyon na lamang. Wag nating takbuhin ang lakbaying ito Hayaang ang layag ay dalhin ng hangin Nang hindi makontra ang tamang ihip nito At sa bagyong paparating Ay maging handa na tayo. Kung papalarin na tayo'y maparoon Sa dakong Norte kung saan ang tama'y nakatrono Hayaan nating ang oras ang maging saksi Hindi ang magka-ibayong lupa ang tumuon. (6/3/2014 @xirlleelang)

0

Jun 26, 2014

Jun 26, 2014 at 10:48 PM UTC

Ang Kilalang Ekstranghero sa Kabilang Linya

Estranghero ang bawat numero Arok kong ikaw iyon Ang boses **** tila nasobrahan sa kape Parang may giyera lang sa himpapawid. "Yung katext mo kanina," yan ang sagot mo Akala mo siguro wala akong ideya Sa pagkatao mo. Naisip ko rin yun Na tawagan ka mula sa hiram na numero Nang masanay ang pandinig Sa boses **** walang kalambing-lambing. Wala naman tayong listahan "Long time, no communication," pa ang sambit mo Bakit ba at tila ako'y miss mo na? Wala naman akong masasabi sa kabilang linya. Nagsinungaling ako Nang sabihin ko ang porsyento ng baterya Hindi sa ayaw kitang kausapin Bagkus, wala akong maisip na tamang salita Hindi ako makapag-isip ng tama Sana ang diwa ko'y kasama mo na lang. Yung pangako mo'y biglang napako Akala ko nga malapit na At tila binibilang ko ang nasa kalendaryo Ako'y bigong muli. Tatlong taong lumipas Pero walang kupas ang kahapon Sigurado akong tanda mo pa ang lahat Na ang kahapon nati'y Kailanma'y hindi pa tinutuldukan. Kung ang pahinang ito'y mali sa katotohanan Isa lang ang panalangin ko sa kanya Na itong damdaming mahimlay na lamang Pagkat ang lugar nito ngayo'y Nasa tamang kondisyon pa naman. Ramdam ko ang paghanga mo Hindi ako manhid na minsang inisip mo Hindi mo naman sinubukan noon, Ba't ba pilit **** nililimot na mayroon pang ngayon? At kung ang bukas ay wala nang araw Sana'y ang pag-ibig ay sinimulan na noon pa man Hindi pa man ramdam ang tunay Bagkus sana ngayo'y kontinwasyon na lamang. Wag nating takbuhin ang lakbaying ito Hayaang ang layag ay dalhin ng hangin Nang hindi makontra ang tamang ihip nito At sa bagyong paparating Ay maging handa na tayo. Kung papalarin na tayo'y maparoon Sa dakong Norte kung saan ang tama'y nakatrono Hayaan nating ang oras ang maging saksi Hindi ang magka-ibayong lupa ang tumuon. (6/3/2014 @xirlleelang)

Continue reading...

Putik na nabuo mula sa luha at alikabok. Bulaklak ng damo na tumubo sa puntod. Isang munting uod. Isang butil ng pulang buhangin. Bato sa kabundukan na tinutunaw ng hangin. Pulubi sa daan na namamalimos sa mga matang piniringan. Asin sa basong walang takip. Panyo sa upuan na pinakupas ng tubig-ulan. Munting ilaw na sumisilip sa silid-piitan. Isang sulat ng pamamaalam na nakaipit sa pintuan. Pahina ng kalendaryo na nakaligtaang pihitin. Kandila sa dilim na nakikipaglaro sa mga anino. Kabibe sa tabing-dagat na walang laman. Mga tunog na walang huni at nagsisilbing musika para sa mga bingi. Hibla ng buhok sa ibabaw ng gitara. Antipara na nakapatong sa lamesa. Pakpak ng tutubi na tinupok ng gasera. Isang tuyong dahon na sumabit sa bintana. Langaw na nabitag sa sapot ng gagamba. Kutsara sa tabi ng basag na pinggan. Mga basang uling sa hulmahan. Katahimikan. Usok na humahalik sa kalawakan.

0

Aug 18, 2017

Aug 18, 2017 at 12:22 AM UTC

Putik na nabuo mula sa luha at alikabok. Bulaklak ng damo na tumubo sa puntod. Isang munting uod. Isang butil ng pulang buhangin. Bato sa kabundukan na tinutunaw ng hangin. Pulubi sa daan na namamalimos sa mga matang piniringan. Asin sa basong walang takip. Panyo sa upuan na pinakupas ng tubig-ulan. Munting ilaw na sumisilip sa silid-piitan. Isang sulat ng pamamaalam na nakaipit sa pintuan. Pahina ng kalendaryo na nakaligtaang pihitin. Kandila sa dilim na nakikipaglaro sa mga anino. Kabibe sa tabing-dagat na walang laman. Mga tunog na walang huni at nagsisilbing musika para sa mga bingi. Hibla ng buhok sa ibabaw ng gitara. Antipara na nakapatong sa lamesa. Pakpak ng tutubi na tinupok ng gasera. Isang tuyong dahon na sumabit sa bintana. Langaw na nabitag sa sapot ng gagamba. Kutsara sa tabi ng basag na pinggan. Mga basang uling sa hulmahan. Katahimikan. Usok na humahalik sa kalawakan.

Continue reading...

Kahapon, hinintay kong Lumatag ang liwanag sa Parang. Parang kahapon Lang, ganitong oras din Hinintay natin ang huling Patak ng hamog ng Disyembre. Habang ang marami ay abala Sa kusina ng Pasko, tayo ay Nasa Pebrero kasama si Balintino. Tunay ngang iba ang Kalendaryo ng ating mundo. Ngunit ang himbing ay hikbi, Kagaya Kahapon, hinintay ko ang Paglatag ng dilim sa parang. Parang antok na hindi dumating Dahil walang dahilan ang bukas Na darating.

0

Dec 17, 2015

Dec 17, 2015 at 9:32 AM UTC

Kahapon, hinintay kong Lumatag ang liwanag sa Parang. Parang kahapon Lang, ganitong oras din Hinintay natin ang huling Patak ng hamog ng Disyembre. Habang ang marami ay abala Sa kusina ng Pasko, tayo ay Nasa Pebrero kasama si Balintino. Tunay ngang iba ang Kalendaryo ng ating mundo. Ngunit ang himbing ay hikbi, Kagaya Kahapon, hinintay ko ang Paglatag ng dilim sa parang. Parang antok na hindi dumating Dahil walang dahilan ang bukas Na darating.

Continue reading...

Ilang paglalarawan pa sa takipsilim para ikintal na nakayuko nang namimighati Bigyan sana nang malawak na karunungan para makapagpasya sa huling hapon at hapunan Paano isalaysay ang naganap kung ang sinta ay laging hanap Bihira kumain-nangangayayat Nauutal sa una at panapos na pantig ng pangalan ng liyag Sa hindi inaasahan ang kamay niya'y hiningi ng binata na kakilala't nanligaw Ipinangalandakan ang kasikatan Lahat ng kayamanan ng Antigo ay kuyom ng kamay Hindi tubo sa lugar-isang dayo Magaling sa panunuyo, sanay makipagsalamuha sa kapwa-tao Batbat ng salapi ang anino Mabulaklak ang dila at minsan ay palabiro Ilang buwan pa ang inalis sa kalendaryo at nangyari nang biglaan Unang pagkakataon na nasilayan na nakabelo Saan ba tutungo?

0

Jan 1, 2019

Jan 1, 2019 at 7:41 PM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #39

Ilang paglalarawan pa sa takipsilim para ikintal na nakayuko nang namimighati Bigyan sana nang malawak na karunungan para makapagpasya sa huling hapon at hapunan Paano isalaysay ang naganap kung ang sinta ay laging hanap Bihira kumain-nangangayayat Nauutal sa una at panapos na pantig ng pangalan ng liyag Sa hindi inaasahan ang kamay niya'y hiningi ng binata na kakilala't nanligaw Ipinangalandakan ang kasikatan Lahat ng kayamanan ng Antigo ay kuyom ng kamay Hindi tubo sa lugar-isang dayo Magaling sa panunuyo, sanay makipagsalamuha sa kapwa-tao Batbat ng salapi ang anino Mabulaklak ang dila at minsan ay palabiro Ilang buwan pa ang inalis sa kalendaryo at nangyari nang biglaan Unang pagkakataon na nasilayan na nakabelo Saan ba tutungo?

Continue reading...

082021 Inuusig niya ang mga talang kumikinang At tumatabon sa mga parating na bulalakaw. Ang mga mata ng santelmo’y Hindi na lagim ang ibinubuntong hininga Kundi liwanag na humahabol Sa bawat paghikab nang nakatihaya. Hati-hati sila sa papag Sa kung sino ang taya sa pagsilang ng araw At sa pinintang dilim Na hindi na bangunot ang pasalubong Kundi pag-asang makapagsalu-salong muli Sa hapag-kainan sa panibagong kalendaryo. Habang nagniningas ang mga baga’y Guguhitan nila ang pisngi ng bawat isa Gamit ang bawat kwentong agimat ng kahapon. At mapupuno ng halakhakan ang bawat kurtina Na para bang sila’y nasa entablado Ng sarili nilang istoryang sila rin ang nagbigay-buhay. Ang bawat butil ng bigas Ay katumbas ng pawis na alay nila sa palayan Habang ang kirampot na tuyong walang sawsawan Ay sining na makulay sa kanilang mga mata. At sila’y magtatampisaw Sa putikan ng kanilang hanapbuhay At ni isa sa kanila’y ni minsa’y Di ginambala na ang bukas ay magiging sakuna. Isa, dalawa, tatlo.. Sunud-sunod ang mabibilis na butil Na ni isa’y di mailagan. Ang mga butil ng palay Ay nagmistulang mga basura sa lansangan Na nilalangaw at pinag-aagawan Ng mga itim na ibong gahaman sa kapangyarihan.

0

Aug 20, 2021

Aug 20, 2021 at 9:11 AM UTC

082021 Inuusig niya ang mga talang kumikinang At tumatabon sa mga parating na bulalakaw. Ang mga mata ng santelmo’y Hindi na lagim ang ibinubuntong hininga Kundi liwanag na humahabol Sa bawat paghikab nang nakatihaya. Hati-hati sila sa papag Sa kung sino ang taya sa pagsilang ng araw At sa pinintang dilim Na hindi na bangunot ang pasalubong Kundi pag-asang makapagsalu-salong muli Sa hapag-kainan sa panibagong kalendaryo. Habang nagniningas ang mga baga’y Guguhitan nila ang pisngi ng bawat isa Gamit ang bawat kwentong agimat ng kahapon. At mapupuno ng halakhakan ang bawat kurtina Na para bang sila’y nasa entablado Ng sarili nilang istoryang sila rin ang nagbigay-buhay. Ang bawat butil ng bigas Ay katumbas ng pawis na alay nila sa palayan Habang ang kirampot na tuyong walang sawsawan Ay sining na makulay sa kanilang mga mata. At sila’y magtatampisaw Sa putikan ng kanilang hanapbuhay At ni isa sa kanila’y ni minsa’y Di ginambala na ang bukas ay magiging sakuna. Isa, dalawa, tatlo.. Sunud-sunod ang mabibilis na butil Na ni isa’y di mailagan. Ang mga butil ng palay Ay nagmistulang mga basura sa lansangan Na nilalangaw at pinag-aagawan Ng mga itim na ibong gahaman sa kapangyarihan.

Continue reading...

081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."

0

Aug 17, 2021

Aug 17, 2021 at 5:47 AM UTC

The Space Between Us

081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."

Continue reading...

Imposible, malabo, walang tiyansa, ano pa? Anong salita pa ang mag lalarawan ng "tayong dalawa". Parang pag kidlat at pag kulog habang tirik na tirik ang araw, Parang pag kakaroon ng trentay dos na bilang sa kalendaryo, Ang pag tubo ng rosas sa malamig na semento At pag kakaron ng dagat sa isang malawak na disyerto. Alam kong wala, walang pag asa. Hindi maari. Pero tulad ng pag tatagpo ng araw at buwan isang beses sa mahabang panahon. May pinanghahawakan ako, Isang araw, Balang araw Pag tatagpuin tayo ng tadhana Sa di inaasahang lugar at panahon. Tibok nalang ng ating mga puso ang mag didikta na tayo talaga, ang naka laan para sa isat isa.

0

Nov 8, 2015

Nov 8, 2015 at 7:47 AM UTC

poembornwithfeet

Imposible, malabo, walang tiyansa, ano pa? Anong salita pa ang mag lalarawan ng "tayong dalawa". Parang pag kidlat at pag kulog habang tirik na tirik ang araw, Parang pag kakaroon ng trentay dos na bilang sa kalendaryo, Ang pag tubo ng rosas sa malamig na semento At pag kakaron ng dagat sa isang malawak na disyerto. Alam kong wala, walang pag asa. Hindi maari. Pero tulad ng pag tatagpo ng araw at buwan isang beses sa mahabang panahon. May pinanghahawakan ako, Isang araw, Balang araw Pag tatagpuin tayo ng tadhana Sa di inaasahang lugar at panahon. Tibok nalang ng ating mga puso ang mag didikta na tayo talaga, ang naka laan para sa isat isa.

Continue reading...

Magkaibigan Naglolokohan Nag-aasaran Nagngingitian Isang araw nag-yaya ng hindi inaasahan Hindi tumigil sa text at tawagan Kumain ng sabay Nag-usap ng matagal Bumiyahe ng magkahawak-kamay Umakyat ng bundok at nakaalalay Spoiled sa paghatid at pagsundo Tambayan ang mcdo Gusto laging magkasama Ayaw humiwalay sa isa’t-isa Ang oras ay kay bilis pag magkapiling Ang araw ay kay tagal pag malayo ang isa sa atin Isang araw nagtanong at nagtaka Ano bang meron sa ating dalawa? Higit pa ito sa magkaibigan Mukhang nahulog na ng tuluyan Pebrero 28 itinakda natin ang “tayo” Minarkahan na ang ating kalendaryo Hindi inaasahan. Ni hindi pumasok kailanman sa isipan, Na ang dating magkaibigan at magkaasaran Sa huli ay magkakatuluyan Salamat sa mga hindi inaasahan.

0

Apr 6, 2016

Apr 6, 2016 at 10:14 PM UTC

carlyn-tolentino

Magkaibigan Naglolokohan Nag-aasaran Nagngingitian Isang araw nag-yaya ng hindi inaasahan Hindi tumigil sa text at tawagan Kumain ng sabay Nag-usap ng matagal Bumiyahe ng magkahawak-kamay Umakyat ng bundok at nakaalalay Spoiled sa paghatid at pagsundo Tambayan ang mcdo Gusto laging magkasama Ayaw humiwalay sa isa’t-isa Ang oras ay kay bilis pag magkapiling Ang araw ay kay tagal pag malayo ang isa sa atin Isang araw nagtanong at nagtaka Ano bang meron sa ating dalawa? Higit pa ito sa magkaibigan Mukhang nahulog na ng tuluyan Pebrero 28 itinakda natin ang “tayo” Minarkahan na ang ating kalendaryo Hindi inaasahan. Ni hindi pumasok kailanman sa isipan, Na ang dating magkaibigan at magkaasaran Sa huli ay magkakatuluyan Salamat sa mga hindi inaasahan.

Continue reading...

I. Bakit ganun ang tadhana? Lahat na ata aking ginawa. Pero sakanya'y ito'y isang bula, Naglalaho na lamang bigla. II. Bawat araw sa kalendaryo ko Madiin kong iniekisan ang mga ito. Para bilangin ang mga araw Noong sa akin ikaw ay bumitaw. III. Bawat gabi humihikbi ako Pagkawala mo'y di ko matanggap ng buo. Ang amoy ng iyong damit, Sa puso ko'y patuloy na kumakapit. IV. Dumating ang araw na, pag-gising ko Nagpasya na ang puso’t isip ko, Na kalimutan ang isang tulad mo. Para makalaya na'ko sa pang-gagago mo. V. Sa wakas! Sa loob ng ‘sandaang araw Amoy mo'y sa puso ko'y bumitaw. Sinunog ko na rin ang kalendaryong Nagsilbing ala-alang saking pagiging tanga!

0

Jun 28, 2015

Jun 28, 2015 at 10:06 AM UTC

Isang Daang Araw ng Pagkalimot

I. Bakit ganun ang tadhana? Lahat na ata aking ginawa. Pero sakanya'y ito'y isang bula, Naglalaho na lamang bigla. II. Bawat araw sa kalendaryo ko Madiin kong iniekisan ang mga ito. Para bilangin ang mga araw Noong sa akin ikaw ay bumitaw. III. Bawat gabi humihikbi ako Pagkawala mo'y di ko matanggap ng buo. Ang amoy ng iyong damit, Sa puso ko'y patuloy na kumakapit. IV. Dumating ang araw na, pag-gising ko Nagpasya na ang puso’t isip ko, Na kalimutan ang isang tulad mo. Para makalaya na'ko sa pang-gagago mo. V. Sa wakas! Sa loob ng ‘sandaang araw Amoy mo'y sa puso ko'y bumitaw. Sinunog ko na rin ang kalendaryong Nagsilbing ala-alang saking pagiging tanga!

Continue reading...

#070616 #ElNido #BHouse #JGH May gusot sa kalendaryo ng puso, Kaya't muli kong binalikan ang eksaktong petsa. May punit ang pahina, Kaya't kumuha ako ng pandikit Para sa may lamat na larawan. Taong dalawang libo't labing-apat, Nalalabi ang oras sa libingan. Hinukay ko sa'king memorya, Baka sakaling ang ugat ay may nutrisyon na. Dinampian ko ang sarili ng panyong maputi, Sigurado akong hindi na mamantsyahan pa. Pero pagsilip ko'y may misteryong bumalandra, Ngalan mo'y nakaukit pa rin pala sa tadhana.

0

Jul 6, 2016

Jul 6, 2016 at 9:52 AM UTC

#070616 #ElNido #BHouse #JGH May gusot sa kalendaryo ng puso, Kaya't muli kong binalikan ang eksaktong petsa. May punit ang pahina, Kaya't kumuha ako ng pandikit Para sa may lamat na larawan. Taong dalawang libo't labing-apat, Nalalabi ang oras sa libingan. Hinukay ko sa'king memorya, Baka sakaling ang ugat ay may nutrisyon na. Dinampian ko ang sarili ng panyong maputi, Sigurado akong hindi na mamantsyahan pa. Pero pagsilip ko'y may misteryong bumalandra, Ngalan mo'y nakaukit pa rin pala sa tadhana.

Continue reading...

Mauubos na naman ang mga pahina ng kalendaryo, Sabay-sabay nating pupunitin Kalakip ang bawat pangakong Akala nating matutupad sa kasalukuyan. Gayunpaman, ang lahat ng ating tinatamasa’y Tunay ngang may iisang Tagapagbigay ng Biyaya.. Mag-iba man ang anyo ng Kanyang pag-ibig, Mag-iba man ang ihip ng hangin, Maging mitsa man ang mga delubyo Ng saklolo sa pawang dalampasigan at kabundukan, Ay Hindi pa rin titigil ang ating pagsamba. Naubos na ang mga taong nagsasabit ng parol Sa kani-kanilang tahana’y Patuloy pa rin ang ating pananampalatayang Matatamasa natin ang mga pangako Niyang Gaya ng mga bituing Pahiwatig Nya Kay Abraham. Ang bahaghari na naging simbolo ng iba’y May iisa pa ring pangakong ibinabandera Sa mga totoong may pananampalataya. Tayo'y nagpapalit-anyo Sa bawat pagsipat ng mga pagsubok, Sa bawat pagsirit ng mga tanikalang Akala ng dilim ay tutupok sa ating mga lampara Habang tayo’y naghihintay — Naghihintay sa pagbabalik ng ating Hari Na Siya ring kabiyak ng ating kabuuan. Sa bawat araw na lumipas at lilipas pa’y Wag nating kalimutang Ito ang taong tayo’y nagpatuloy Sa ating pakikibaka sa kadiliman. At tayo’y patuloy na bumangon Sa kabila ng mga nakatatalisod Na paghuhukom ng mundo.

0

Oct 8, 2021

Oct 8, 2021 at 10:41 PM UTC

Mga Simbolong Alaala

Mauubos na naman ang mga pahina ng kalendaryo, Sabay-sabay nating pupunitin Kalakip ang bawat pangakong Akala nating matutupad sa kasalukuyan. Gayunpaman, ang lahat ng ating tinatamasa’y Tunay ngang may iisang Tagapagbigay ng Biyaya.. Mag-iba man ang anyo ng Kanyang pag-ibig, Mag-iba man ang ihip ng hangin, Maging mitsa man ang mga delubyo Ng saklolo sa pawang dalampasigan at kabundukan, Ay Hindi pa rin titigil ang ating pagsamba. Naubos na ang mga taong nagsasabit ng parol Sa kani-kanilang tahana’y Patuloy pa rin ang ating pananampalatayang Matatamasa natin ang mga pangako Niyang Gaya ng mga bituing Pahiwatig Nya Kay Abraham. Ang bahaghari na naging simbolo ng iba’y May iisa pa ring pangakong ibinabandera Sa mga totoong may pananampalataya. Tayo'y nagpapalit-anyo Sa bawat pagsipat ng mga pagsubok, Sa bawat pagsirit ng mga tanikalang Akala ng dilim ay tutupok sa ating mga lampara Habang tayo’y naghihintay — Naghihintay sa pagbabalik ng ating Hari Na Siya ring kabiyak ng ating kabuuan. Sa bawat araw na lumipas at lilipas pa’y Wag nating kalimutang Ito ang taong tayo’y nagpatuloy Sa ating pakikibaka sa kadiliman. At tayo’y patuloy na bumangon Sa kabila ng mga nakatatalisod Na paghuhukom ng mundo.

Continue reading...

gagawin kong orasan ang bawat tibok ng puso ko habang nag aabang sa pagbalik mo sa bawat araw, minuto, segundo pikit puso sa pag-ikot ng mundo gagawin kong kalendaryo ang aking bawat hininga habang umaasang sasaya pa sa bawat buwan, taon, dekada pikit utak akong iibigin ka asan ka nga ba? aasa pa nga ba? kung bawat luha'y sa hangin nilista nakikita pero walang halaga asan ka nga ba aasa pa nga ba? kung bawat sigaw ay buntong hininga narinig pero lumipas na wag mo na intidihin, wala kang dapat gawin nasisiraan lang ng bait, di na dapat pansinin malalaman ko din kung ano ang gagawin sa kanluran ang araw ay sisikat din

0

Feb 7, 2017

Feb 7, 2017 at 1:14 AM UTC

gagawin kong orasan ang bawat tibok ng puso ko habang nag aabang sa pagbalik mo sa bawat araw, minuto, segundo pikit puso sa pag-ikot ng mundo gagawin kong kalendaryo ang aking bawat hininga habang umaasang sasaya pa sa bawat buwan, taon, dekada pikit utak akong iibigin ka asan ka nga ba? aasa pa nga ba? kung bawat luha'y sa hangin nilista nakikita pero walang halaga asan ka nga ba aasa pa nga ba? kung bawat sigaw ay buntong hininga narinig pero lumipas na wag mo na intidihin, wala kang dapat gawin nasisiraan lang ng bait, di na dapat pansinin malalaman ko din kung ano ang gagawin sa kanluran ang araw ay sisikat din

Continue reading...

Itinadhanang magkasintahan sa bituin walang puwang Ang kapasyahan ng isa't isa ang tanging magdudugtong upang mabuo ang konstelasyon Kasabay ng pagdiriwang ng Bagong Taon ng dayuhan Di magkatulad na kalendaryo Pebrero ba ang unang buwan? Unang pagtingin Pangako na ginagatungan ng tiwala Panghahawakan kung ano ang pinaniniwalaan maging ito'y kapalaluan man Ang simula ng panunuyo, paghintay ng kasagutan ay kapara ng bulaklak na sa unang tubo mahalimuyak Kung madaliin dahil sa nagaganyakan mabilis maupos ang umaalab na kapusukan Sapagkat iba ang nabigyan pagkatapos hiningi sa mga tinanggap na pawang biyaya Ganun din sa mga matiyaga gaya ng mga langgam Nagpapakahirap sa init ng araw at nagdanas ng kabagutan ng panahon bago nakamit ang kaginhawaan

0

Feb 8, 2019

Feb 8, 2019 at 8:11 AM UTC

Puso ng Pebrero II

Itinadhanang magkasintahan sa bituin walang puwang Ang kapasyahan ng isa't isa ang tanging magdudugtong upang mabuo ang konstelasyon Kasabay ng pagdiriwang ng Bagong Taon ng dayuhan Di magkatulad na kalendaryo Pebrero ba ang unang buwan? Unang pagtingin Pangako na ginagatungan ng tiwala Panghahawakan kung ano ang pinaniniwalaan maging ito'y kapalaluan man Ang simula ng panunuyo, paghintay ng kasagutan ay kapara ng bulaklak na sa unang tubo mahalimuyak Kung madaliin dahil sa nagaganyakan mabilis maupos ang umaalab na kapusukan Sapagkat iba ang nabigyan pagkatapos hiningi sa mga tinanggap na pawang biyaya Ganun din sa mga matiyaga gaya ng mga langgam Nagpapakahirap sa init ng araw at nagdanas ng kabagutan ng panahon bago nakamit ang kaginhawaan

Continue reading...

Lilisanin ko ang sarili Madatnan lamang ang espasyo Kung saan tayo’y magtatagpo’t magtatapat — Magtatapat ng ating mga pangakong Kailanma’y hindi nanaising mapako. Ang bawat hakbang Ay magsisilbing aking pagpupunla Hindi lamang ng aking wagas na pag-ibig At dalisay na pananampalatang Kakayanin natin ang mga susunod pang dekada, Mga dekadang sabay na mamumuti Ang ating mga buhok At sabay na malalagas Patungo kung saan man tayo nagmula. Wala akong ibang nais na masilayan Kundi ang mga mata **** sining sa aking paningin. Ang ngiti **** sana’y manatiling Matatamis na alaalang Ikaw at ikaw pa rin ang aking pipiliin. At sa mga oras na ang mga pahina na ng kalendaryo Ang kusang magpatangay sa hangi’y Nanaisin ko pa ring manatili Sa mga akap **** pinili kong maging kanlungan At ang magiging sigaw ng aking puso’t damdami’y Papuri sa Unang Umibig sa atin Bago pa man mag-krus ang ating mga landas.

0

Nov 19, 2021

Nov 19, 2021 at 10:39 AM UTC

Lilisanin ko ang sarili Madatnan lamang ang espasyo Kung saan tayo’y magtatagpo’t magtatapat — Magtatapat ng ating mga pangakong Kailanma’y hindi nanaising mapako. Ang bawat hakbang Ay magsisilbing aking pagpupunla Hindi lamang ng aking wagas na pag-ibig At dalisay na pananampalatang Kakayanin natin ang mga susunod pang dekada, Mga dekadang sabay na mamumuti Ang ating mga buhok At sabay na malalagas Patungo kung saan man tayo nagmula. Wala akong ibang nais na masilayan Kundi ang mga mata **** sining sa aking paningin. Ang ngiti **** sana’y manatiling Matatamis na alaalang Ikaw at ikaw pa rin ang aking pipiliin. At sa mga oras na ang mga pahina na ng kalendaryo Ang kusang magpatangay sa hangi’y Nanaisin ko pa ring manatili Sa mga akap **** pinili kong maging kanlungan At ang magiging sigaw ng aking puso’t damdami’y Papuri sa Unang Umibig sa atin Bago pa man mag-krus ang ating mga landas.

Continue reading...

Hating Gabi Panibagong araw na nmn Petsa sa kalendaryo ay nag iba na Ngunit nananatiling madilim pa Ganito talaga pag hindi ka kasama Ang ganda pagmasdan Ng mga bituin at ng buwan Pero di parin sapat para pantayan Ang liwanag na ibinibigay ng babaeng itinuturing kong araw at mamahalin ko magpakailan man Pa usbong na ang umaga Lumalalim na ang gabi Ikaw lang gustong makasama Ikaw lang ang nais makatabi Ngunit parang di pa ipapatupad ng tadhana At hindi pa yata pwede Hindi pa natin pwedeng pagsaluhan Ang oras Parang pinaghatian lang natin ang isang araw sayo ang umaga akin ang gabi Ang makasama ka ay para bang bukang liwayway Na ninanais ko ng matanaw at maabot Ngunit ito’y matagal pa kaya nakakayamot Ako ay nasa alas dose pa at hindi naman sa nag iinarte Nakakalungkot lang na matatagalan pa ang bukang liwayway kasi nandito pa ako sa hating gabi

0

Jan 29, 2019

Jan 29, 2019 at 7:48 AM UTC

Hating Gabi Panibagong araw na nmn Petsa sa kalendaryo ay nag iba na Ngunit nananatiling madilim pa Ganito talaga pag hindi ka kasama Ang ganda pagmasdan Ng mga bituin at ng buwan Pero di parin sapat para pantayan Ang liwanag na ibinibigay ng babaeng itinuturing kong araw at mamahalin ko magpakailan man Pa usbong na ang umaga Lumalalim na ang gabi Ikaw lang gustong makasama Ikaw lang ang nais makatabi Ngunit parang di pa ipapatupad ng tadhana At hindi pa yata pwede Hindi pa natin pwedeng pagsaluhan Ang oras Parang pinaghatian lang natin ang isang araw sayo ang umaga akin ang gabi Ang makasama ka ay para bang bukang liwayway Na ninanais ko ng matanaw at maabot Ngunit ito’y matagal pa kaya nakakayamot Ako ay nasa alas dose pa at hindi naman sa nag iinarte Nakakalungkot lang na matatagalan pa ang bukang liwayway kasi nandito pa ako sa hating gabi

Continue reading...

#06302021 Saan nga ba tutungo ang mga salita? Mga salitang mitsa ng mga ngiting abot-langit. Mga salitang noon pa sana'y nabitawan Mga salitang matagal na hinintay at ipinagdasal. May mga alaalang akala ko'y nanatiling abo na. At sa aking pagbabakasali noo'y Baka nga kaya pang mag-krus ang mga landas Sa daang ilang mga ekstranghero na ang nagdaan. Sa bawat sandalyas na hindi tiyak ang pinagmulan, Nangusap ang pusong wag muna't maghintay. At habang nagbibilang ng mga rosas na pula'y Mayroong nag-iisang puting isinaboy buhat sa kalangitan. Sambit ko nga'y sana'y sapat na ang mga panahong binilang Ngunit ang mga pahina sa kalendaryo'y tila ba naglagasan -- Naglagasan nang walang pasabi't Nag-iwan ng mga luhang nag-uumapaw. Natuklasan kong sa buhay na minsang ma'y lumilisan, Minsan di'y may ilang babalik nang kusa. Gaya ng tagsibol, ay magsisimulang mamulaklak muli Ang mga rosas na akala kong nahimlay na sa libingan.

0

Jun 30, 2021

Jun 30, 2021 at 11:19 AM UTC

#06302021 Saan nga ba tutungo ang mga salita? Mga salitang mitsa ng mga ngiting abot-langit. Mga salitang noon pa sana'y nabitawan Mga salitang matagal na hinintay at ipinagdasal. May mga alaalang akala ko'y nanatiling abo na. At sa aking pagbabakasali noo'y Baka nga kaya pang mag-krus ang mga landas Sa daang ilang mga ekstranghero na ang nagdaan. Sa bawat sandalyas na hindi tiyak ang pinagmulan, Nangusap ang pusong wag muna't maghintay. At habang nagbibilang ng mga rosas na pula'y Mayroong nag-iisang puting isinaboy buhat sa kalangitan. Sambit ko nga'y sana'y sapat na ang mga panahong binilang Ngunit ang mga pahina sa kalendaryo'y tila ba naglagasan -- Naglagasan nang walang pasabi't Nag-iwan ng mga luhang nag-uumapaw. Natuklasan kong sa buhay na minsang ma'y lumilisan, Minsan di'y may ilang babalik nang kusa. Gaya ng tagsibol, ay magsisimulang mamulaklak muli Ang mga rosas na akala kong nahimlay na sa libingan.

Continue reading...

060821 Namuo ang mga luhang walang awat na nagpararamdam, At sa kabila ng paghilot sa katauha'y Daragsa ang hindi maintindihang elementong bumabalot sa liwanag. Una, Nasilayan ko ang larawan ng mag-inang minsang naging kabahgi ng akingnakaraan, Kung saan naging bukas ang kanilang pintuan Para sa mga kung anu-anong okasyon, Mga pagpupulong na wala sa usapan, Mga tawanang walang kabuluhan. Ipinagkait ng pagkakataon ang paalam Na sana man lamang ay naging harap-harapan. At ang paalam na ito'y hindi malaman Kung kailan ang simula at katapusan. Pangalawa, Sa pagitan ng pag-aaral at paghahanapbuhay Ay namuti ang pangarap na lisanin ang kinasanayan. Ngunit sa mismong araw ng kanyang paglilitis Ay iba na pala ang nasa linya't nagbitaw ng mga salitang, "Wala na sya." Kinitil ang pangarap ng tadhana At tuluyang naglaho ang alaala ng kanyang katauhan. Pangatlo, Sa apat na sulok ng pag-uusig Ay naging bukas ang pagsalasat ng katotohanan buhat sa magkabilang panig. Ang kanilang mga hain ay higit pa sa poot Na may panghuhusgang bitbit at sigaw sa pula at sa puti. Naubusan sila ng mga salita at nagtapos sa paghihiwalay Ang kanilang mga ngitian at halakhakan, At ang minsang pagbubunyi ay naging palitan Ng liham ng paalam at katapusan. Pang-apat, Sa pagpunit ng bawat pahina ng kalendaryo Ay nagwakas na rin ang kanilang pagkikita Ang lihim ay idineklara't nagpaubaya na lamang sa Langit Ang dalamhating tugon sa pag-ibig Na sana'y may bukas at makalawa pa.

0

Nov 24, 2022

Nov 24, 2022 at 1:12 AM UTC

060821 Namuo ang mga luhang walang awat na nagpararamdam, At sa kabila ng paghilot sa katauha'y Daragsa ang hindi maintindihang elementong bumabalot sa liwanag. Una, Nasilayan ko ang larawan ng mag-inang minsang naging kabahgi ng akingnakaraan, Kung saan naging bukas ang kanilang pintuan Para sa mga kung anu-anong okasyon, Mga pagpupulong na wala sa usapan, Mga tawanang walang kabuluhan. Ipinagkait ng pagkakataon ang paalam Na sana man lamang ay naging harap-harapan. At ang paalam na ito'y hindi malaman Kung kailan ang simula at katapusan. Pangalawa, Sa pagitan ng pag-aaral at paghahanapbuhay Ay namuti ang pangarap na lisanin ang kinasanayan. Ngunit sa mismong araw ng kanyang paglilitis Ay iba na pala ang nasa linya't nagbitaw ng mga salitang, "Wala na sya." Kinitil ang pangarap ng tadhana At tuluyang naglaho ang alaala ng kanyang katauhan. Pangatlo, Sa apat na sulok ng pag-uusig Ay naging bukas ang pagsalasat ng katotohanan buhat sa magkabilang panig. Ang kanilang mga hain ay higit pa sa poot Na may panghuhusgang bitbit at sigaw sa pula at sa puti. Naubusan sila ng mga salita at nagtapos sa paghihiwalay Ang kanilang mga ngitian at halakhakan, At ang minsang pagbubunyi ay naging palitan Ng liham ng paalam at katapusan. Pang-apat, Sa pagpunit ng bawat pahina ng kalendaryo Ay nagwakas na rin ang kanilang pagkikita Ang lihim ay idineklara't nagpaubaya na lamang sa Langit Ang dalamhating tugon sa pag-ibig Na sana'y may bukas at makalawa pa.

Continue reading...