"bilis" poems - Hello Poetry

"bilis" poems

Nasaan ka? nasaan ka aking kabataan? tila hangin na naglalaho sa bilis ng ikot ng panahon at paglipas ng bawat minuto masasabi ko bang ako ay natuto? Nasaan ka, aking kabataan? lumulubog at lumilitaw malimit ako ay nalilito, malimit ako ay naliligaw habang ako ay unti unting nilalamon ng mga pahina ng kalendaryo Nabuhay sa panahon ng mga kritiko at relihiyoso naglalakad sa gitna ng manipis na espasyo ng kamalayan nagmamasid at nanahimik nagbibilang ng mga sandaling malabong maulit huwag masyadong matulin at baka matinik ng malalim Nasaan ka aking kabataan? mga kinagisnan ay iyo nang iniwan niyapos ng modernong mundo binuksan ang pinto sa pagbabago sa huli, kilala mo pa ba ako? Nasaan ka aking kabataan? ang iyong katahimikan ay nakakabingi sabi nila ang pagsisisi ay laging nasa huli Nasaan na, nasaan na? kabataan ko, gising ka pa ba?

0

Feb 6, 2014

Feb 6, 2014 at 3:24 AM UTC

Nasaan Ka, aking Kabataan?

Nasaan ka? nasaan ka aking kabataan? tila hangin na naglalaho sa bilis ng ikot ng panahon at paglipas ng bawat minuto masasabi ko bang ako ay natuto? Nasaan ka, aking kabataan? lumulubog at lumilitaw malimit ako ay nalilito, malimit ako ay naliligaw habang ako ay unti unting nilalamon ng mga pahina ng kalendaryo Nabuhay sa panahon ng mga kritiko at relihiyoso naglalakad sa gitna ng manipis na espasyo ng kamalayan nagmamasid at nanahimik nagbibilang ng mga sandaling malabong maulit huwag masyadong matulin at baka matinik ng malalim Nasaan ka aking kabataan? mga kinagisnan ay iyo nang iniwan niyapos ng modernong mundo binuksan ang pinto sa pagbabago sa huli, kilala mo pa ba ako? Nasaan ka aking kabataan? ang iyong katahimikan ay nakakabingi sabi nila ang pagsisisi ay laging nasa huli Nasaan na, nasaan na? kabataan ko, gising ka pa ba?

Continue reading...

hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na. sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.

0

Jan 8, 2017

Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC

hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na. sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.

Continue reading...

Parang kailan lang tayo'y nagkasama. Puno ng ngiti at maliligayang sandali. Madalas tayong magkausap, Chat sa gabi, text sa umaga. Magdamagang pag-uusap sa skype hanggang sa sumikat ulit ang araw. Kinaumagahan, nagtatanungan ng "May lakad ka ba?" "Gusto **** sumama?" "Tara, saan?" "Kahit saan, basta kasama ka." Minsan gusto kong tumigil ang pagtakbo ng oras tuwing magkausap at magkasama tayo, ang bilis kasi, kasing bilis ng pagtibok ng puso ko tuwing tinititigan mo ako sa mata. Di mo namamalayan ang pagtakbo ng oras 'pag masaya ka. Kasing bilis rin ng pagtakbo ng oras pagbabago ng atensyon na ibinigay mo. Ewan ko na lang ngayon, kung bakit kadalasan iniiwan mo na lang ko ng basta-basta. Hindi ko alam kung saan ako nagkulang. Kung pwede pa nga lang makasama kita sa lahat ng oras, ginawa ko na. Pero hindi rin pwede kasi may kanya-kanya tayong buhay. Siguro minahal kita ng sobra-sobra kaya hindi ko nakita ang mgapagkukulang at pagkakamali ko. O kaya ay laro lang sa iyo ang lahat. Para kasing pinakilig mo lang ako saglit tapos iniwan mo ako kung kailan mahal na kita. Iniwan mo ako ng wala man lang sinabing dahilan.

0

Nov 11, 2014

Nov 11, 2014 at 4:11 PM UTC

jethro-nhero-cuizon

Parang kailan lang tayo'y nagkasama. Puno ng ngiti at maliligayang sandali. Madalas tayong magkausap, Chat sa gabi, text sa umaga. Magdamagang pag-uusap sa skype hanggang sa sumikat ulit ang araw. Kinaumagahan, nagtatanungan ng "May lakad ka ba?" "Gusto **** sumama?" "Tara, saan?" "Kahit saan, basta kasama ka." Minsan gusto kong tumigil ang pagtakbo ng oras tuwing magkausap at magkasama tayo, ang bilis kasi, kasing bilis ng pagtibok ng puso ko tuwing tinititigan mo ako sa mata. Di mo namamalayan ang pagtakbo ng oras 'pag masaya ka. Kasing bilis rin ng pagtakbo ng oras pagbabago ng atensyon na ibinigay mo. Ewan ko na lang ngayon, kung bakit kadalasan iniiwan mo na lang ko ng basta-basta. Hindi ko alam kung saan ako nagkulang. Kung pwede pa nga lang makasama kita sa lahat ng oras, ginawa ko na. Pero hindi rin pwede kasi may kanya-kanya tayong buhay. Siguro minahal kita ng sobra-sobra kaya hindi ko nakita ang mgapagkukulang at pagkakamali ko. O kaya ay laro lang sa iyo ang lahat. Para kasing pinakilig mo lang ako saglit tapos iniwan mo ako kung kailan mahal na kita. Iniwan mo ako ng wala man lang sinabing dahilan.

Continue reading...

Ang ating tadhana'y sadyang pinagtagpo Di ko nga malama't ako'y nalilito Maging hanggang ngayong naging ikaw't ako Nanatili pa ring tuliro isip ko. Dati ay pangarap lamang kita mahal Ngunit 'wag isiping ako'y isang hangal Libre pong mangarap ng sariling dangal Lalo pa't ikaw ang ibig kong matambal. Kay sarap gunitain una nating usap Di ko man lang pansin bilis niyong oras; Sa muni-muni ko ikaw ay kaharap Ibig ko'y magtagal mapahanggang bukas. Sa bawat minuto't nagdaang segundo Aking sinusubok perpil mo mahal ko; Sa tuwing makita iyong litrato mo, Di ko maiwasang kiligin ng husto. Nang dahil sa Facebook, nakilala kita Nang dahil sa Facebook, naging tayong dal'wa; Ang ibig ko sana'y makatagpo ka na Nang ikaw'y mayakap at makakasama.

0

Jul 28, 2016

Jul 28, 2016 at 9:24 PM UTC

donward-canete-bughawd2

Nang Dahil sa Facebook

Ang ating tadhana'y sadyang pinagtagpo Di ko nga malama't ako'y nalilito Maging hanggang ngayong naging ikaw't ako Nanatili pa ring tuliro isip ko. Dati ay pangarap lamang kita mahal Ngunit 'wag isiping ako'y isang hangal Libre pong mangarap ng sariling dangal Lalo pa't ikaw ang ibig kong matambal. Kay sarap gunitain una nating usap Di ko man lang pansin bilis niyong oras; Sa muni-muni ko ikaw ay kaharap Ibig ko'y magtagal mapahanggang bukas. Sa bawat minuto't nagdaang segundo Aking sinusubok perpil mo mahal ko; Sa tuwing makita iyong litrato mo, Di ko maiwasang kiligin ng husto. Nang dahil sa Facebook, nakilala kita Nang dahil sa Facebook, naging tayong dal'wa; Ang ibig ko sana'y makatagpo ka na Nang ikaw'y mayakap at makakasama.

Continue reading...

Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.

0

Jun 27, 2016

Jun 27, 2016 at 6:32 AM UTC

Higit Pa Sa Pag-ibig

Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.

Continue reading...

Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **

0

Jun 2, 2015

Jun 2, 2015 at 5:10 AM UTC

Kailan Ba'y, Kailan Ma'y (Tagalog)

Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **

Continue reading...

Itong tulang ito ay para sa mga taong nag mamahal pero pagod na dahil nabigyan sila ng motibo na bumitaw o lumayo "Mahal kita, pero pagod na ako" Mahal, naalala mo pa ba kung paano tayo nag simula? sa kung paano tayo napapangiti sa mga kwentuhan nating dalawa, sa mga masasaya nating ala-ala, yung malulungkot nating ala-ala, yung mga ngiti mo na pati mata mo napapangiti na rin, Pero naalala mo pa ba ang una kong pag laslas dahil nag selos ako? nakita mo ba yung mga dugo na tumutulo galing saaking kamay na tila parang gripo na walang tigil sa pag daloy? nakita mo ba yung mga luha na tumulo sa aking mga mata na tila hindi na kayang tumigil, nakita mo ba sa mga mata ko kung gaano ako nasaktan nung nakita kang masaya sakaniya, kahit magulo tayo? Naguguluhan ako, naguguluhan ako dahil sabi mo mahal mo ako, pero hindi ko ramdam, hindi ko ramdam yung mga salitang binitawan mo, hindi ko ramdam yung "I love you" mo, hindi ko ramdam na mahal mo ako, Naalala mo pa ba yung mga pangako mo saakin? yung pangako mo sakin na tayo lang? yung pangako mo sakin na ako lang? yung pangako mo na hindi mo ako iiwan? yung pangako mo sakin na hindi mo kayang mawala ako? yung mga pangako mo na pinako mo lang, Alam mo? para kang bubble gum, sa una ka lang matamis, para kang asukal, matamis nga mabilis naman mawala, para kang bula, ang bilis **** nawala, para kang anino, sa liwanag mo lang ako sinusundan, Mahal, Mahal na mahal kita. Pero.. Pagod na ako. Paalam na, Mahal. Ayoko sana itong mangyare, Pero binigyan mo ako ng motibo. Paalam, Mahal.

0

Mar 3, 2017

Mar 3, 2017 at 7:37 AM UTC

Mahal kita, Pero pagod na ako

Itong tulang ito ay para sa mga taong nag mamahal pero pagod na dahil nabigyan sila ng motibo na bumitaw o lumayo "Mahal kita, pero pagod na ako" Mahal, naalala mo pa ba kung paano tayo nag simula? sa kung paano tayo napapangiti sa mga kwentuhan nating dalawa, sa mga masasaya nating ala-ala, yung malulungkot nating ala-ala, yung mga ngiti mo na pati mata mo napapangiti na rin, Pero naalala mo pa ba ang una kong pag laslas dahil nag selos ako? nakita mo ba yung mga dugo na tumutulo galing saaking kamay na tila parang gripo na walang tigil sa pag daloy? nakita mo ba yung mga luha na tumulo sa aking mga mata na tila hindi na kayang tumigil, nakita mo ba sa mga mata ko kung gaano ako nasaktan nung nakita kang masaya sakaniya, kahit magulo tayo? Naguguluhan ako, naguguluhan ako dahil sabi mo mahal mo ako, pero hindi ko ramdam, hindi ko ramdam yung mga salitang binitawan mo, hindi ko ramdam yung "I love you" mo, hindi ko ramdam na mahal mo ako, Naalala mo pa ba yung mga pangako mo saakin? yung pangako mo sakin na tayo lang? yung pangako mo sakin na ako lang? yung pangako mo na hindi mo ako iiwan? yung pangako mo sakin na hindi mo kayang mawala ako? yung mga pangako mo na pinako mo lang, Alam mo? para kang bubble gum, sa una ka lang matamis, para kang asukal, matamis nga mabilis naman mawala, para kang bula, ang bilis **** nawala, para kang anino, sa liwanag mo lang ako sinusundan, Mahal, Mahal na mahal kita. Pero.. Pagod na ako. Paalam na, Mahal. Ayoko sana itong mangyare, Pero binigyan mo ako ng motibo. Paalam, Mahal.

Continue reading...

In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan naranasan mo na bang matitigan na para kang hinuhubaran? Naranasan mo na bang maging barya? Na gagamitin kang panukli sa mga kasalanan nila. Masarap pa bang mabuhay sa labas, kung ang tingin sayo ay labasan ng sarap ng loob. Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya ay panandaliang pulutan. na kapag nabulatlat mo na't lahat ay pssst waiter isa pa ngang ganyan, ung malaman para kumukulo kong kalamnan. ung makinis, masarap titigan, ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli ay pinasok mo na agad sa makitid **** utak, napakabilis ng kamay mo, sing bilis ng kabayo. Nagmahal ka na bang ilang katawan? dahil lang sa ika'y tigang dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang. Naputokan ka na ba? ng mga sumasabog na alispusta? dahil lang sa nagsuot ka ng maganda, pokpok ka na? Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae ay parang laro sa perya, iyong may itatapon kang matalim para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo ay yun din ang estado mo, syempre mas marami mas malaki ang premyo. Tinuruan ako ng lipunan na tratohin silang parang salamin, alagaan at mahalin, pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito ay isa ka ng ganap na lalake. Na para mapitas mo ang mansanas ni eba ay dapat magbalat kayo ka. ahas ika nga, magbabalat ang katawan para sa iba naman. para makarami naman. Na kapag napaikot mo na't sumangayon na sayo ay dahan dahan **** ipasok ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I sa mga babaeng nagawan ko ng masama. Sa lipunang ating kinatatayoan, sa lipunang ating unti unting binubuo para sa darating pang henerasyon Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon maski ang ating lipunan ay hindi alam depinisyonwas one ng pagiging lalake. Pero siguro panahon na para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin? ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?

0

May 21, 2018

May 21, 2018 at 10:20 PM UTC

Have You Ever Love Some Body (Spoken Word PoetryPiece)

In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan naranasan mo na bang matitigan na para kang hinuhubaran? Naranasan mo na bang maging barya? Na gagamitin kang panukli sa mga kasalanan nila. Masarap pa bang mabuhay sa labas, kung ang tingin sayo ay labasan ng sarap ng loob. Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya ay panandaliang pulutan. na kapag nabulatlat mo na't lahat ay pssst waiter isa pa ngang ganyan, ung malaman para kumukulo kong kalamnan. ung makinis, masarap titigan, ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli ay pinasok mo na agad sa makitid **** utak, napakabilis ng kamay mo, sing bilis ng kabayo. Nagmahal ka na bang ilang katawan? dahil lang sa ika'y tigang dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang. Naputokan ka na ba? ng mga sumasabog na alispusta? dahil lang sa nagsuot ka ng maganda, pokpok ka na? Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae ay parang laro sa perya, iyong may itatapon kang matalim para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo ay yun din ang estado mo, syempre mas marami mas malaki ang premyo. Tinuruan ako ng lipunan na tratohin silang parang salamin, alagaan at mahalin, pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito ay isa ka ng ganap na lalake. Na para mapitas mo ang mansanas ni eba ay dapat magbalat kayo ka. ahas ika nga, magbabalat ang katawan para sa iba naman. para makarami naman. Na kapag napaikot mo na't sumangayon na sayo ay dahan dahan **** ipasok ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I sa mga babaeng nagawan ko ng masama. Sa lipunang ating kinatatayoan, sa lipunang ating unti unting binubuo para sa darating pang henerasyon Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon maski ang ating lipunan ay hindi alam depinisyonwas one ng pagiging lalake. Pero siguro panahon na para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin? ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?

Continue reading...

hindi naman ako isang makata. ang pluma at isip ko’y di nagtutugma. oo. minsan ay pinipilit kong bilangin ang mga letra at pinipilipit ang utak sa isang salitang nasa dulo na ng aking dila. ngunit, hindi ako isang makata. hindi ako katulad ng mga nakikita mo sa mga libro wala akong galing na kayang ipahiwatig ang mga salita sa magagarbong paraan hindi maipalalabas ng pluma ko na ang pinakakinakatakot **** bagay... isang rosas na kahit maganda’y kukurutin ang balat mo hanggang ika’y magkasugat at magdugo hindi ako isang makata. ang mga luha ko man ay sunod sunod na at ang plumang hawak-hawak ko ay dumudulas na gusto pa rin ilabas ng puso ko ang mga salitang naiisip nito: “Ito ang tulang hindi bebenta.” ito ang tulang hindi mo makikita sa papel na may pahina ito ang tulang hindi mo pagaaksayahan ng pera ito ang tulang hindi mo tatapusin basahin ito ang tulang hindi mo aaralin walang bilang ang mga linya at walang tugma ang mga salita walang magagarbong salitang kailangan mo pang hanapin ang kahulugan walang mababangong linya na tatatak sa’yong isipan walang pangalan na agad agad **** matatandaan hindi ba’t sinabi ko na sa iyo? ito ang tulang hindi bebenta. bakit ba binabasa mo pa rin? sinasayang mo lang oras mo. sabagay, salamat na rin. salamat sa oras mo. pasasalamatan kita sa bilis **** pagtingin pasasalamatan kita sa muntikan **** paglalim ng pagiisip para intindihan ang tulang hindi bebenta pero hahayaan mo ako hahayaan mo ako na ituloy ang tulang ito hahayaan mo ako na ilabas ang damdamin ko hahayaan mo ako na hawakan pa rin ang pluma hahayaan mo ako na magsulat at sumaya kahit alam kong hindi mo babasahin dahil natutunan ko nang pasayahin ang sarili ko sa mga munting laro at paglikha ng mga istorya na humuhukay ng isang malalim na bangin natutunan ko nang tabunan ito uli ng lupa gamit ang pluma na mauubos na ang tinta pagkatapos ay didiligan ko ito gamit ang aking luha hanggang sa unti-unting tubuan ito ng bunga siguro sa pagdating ng panahon mayroon mang makakita... mababasa niya ito ngunit hindi niya maiintindihan. at mailalagay ito si isang museo at pilit itong iintindihin dahil kaibigan, ang mga pinakalumang bagay kahit wala nang gamit ay minsan ding nagkaroon ng halaga kaya kaibigan, tinatapos ko na. tinatapos ko na ang huling tula na hindi bebenta.

0

Jan 5, 2019

Jan 5, 2019 at 12:25 PM UTC

ang tulang hindi bebenta

hindi naman ako isang makata. ang pluma at isip ko’y di nagtutugma. oo. minsan ay pinipilit kong bilangin ang mga letra at pinipilipit ang utak sa isang salitang nasa dulo na ng aking dila. ngunit, hindi ako isang makata. hindi ako katulad ng mga nakikita mo sa mga libro wala akong galing na kayang ipahiwatig ang mga salita sa magagarbong paraan hindi maipalalabas ng pluma ko na ang pinakakinakatakot **** bagay... isang rosas na kahit maganda’y kukurutin ang balat mo hanggang ika’y magkasugat at magdugo hindi ako isang makata. ang mga luha ko man ay sunod sunod na at ang plumang hawak-hawak ko ay dumudulas na gusto pa rin ilabas ng puso ko ang mga salitang naiisip nito: “Ito ang tulang hindi bebenta.” ito ang tulang hindi mo makikita sa papel na may pahina ito ang tulang hindi mo pagaaksayahan ng pera ito ang tulang hindi mo tatapusin basahin ito ang tulang hindi mo aaralin walang bilang ang mga linya at walang tugma ang mga salita walang magagarbong salitang kailangan mo pang hanapin ang kahulugan walang mababangong linya na tatatak sa’yong isipan walang pangalan na agad agad **** matatandaan hindi ba’t sinabi ko na sa iyo? ito ang tulang hindi bebenta. bakit ba binabasa mo pa rin? sinasayang mo lang oras mo. sabagay, salamat na rin. salamat sa oras mo. pasasalamatan kita sa bilis **** pagtingin pasasalamatan kita sa muntikan **** paglalim ng pagiisip para intindihan ang tulang hindi bebenta pero hahayaan mo ako hahayaan mo ako na ituloy ang tulang ito hahayaan mo ako na ilabas ang damdamin ko hahayaan mo ako na hawakan pa rin ang pluma hahayaan mo ako na magsulat at sumaya kahit alam kong hindi mo babasahin dahil natutunan ko nang pasayahin ang sarili ko sa mga munting laro at paglikha ng mga istorya na humuhukay ng isang malalim na bangin natutunan ko nang tabunan ito uli ng lupa gamit ang pluma na mauubos na ang tinta pagkatapos ay didiligan ko ito gamit ang aking luha hanggang sa unti-unting tubuan ito ng bunga siguro sa pagdating ng panahon mayroon mang makakita... mababasa niya ito ngunit hindi niya maiintindihan. at mailalagay ito si isang museo at pilit itong iintindihin dahil kaibigan, ang mga pinakalumang bagay kahit wala nang gamit ay minsan ding nagkaroon ng halaga kaya kaibigan, tinatapos ko na. tinatapos ko na ang huling tula na hindi bebenta.

Continue reading...

Iniwan, pinabayaan at di na muling nasilayan Nasaktan at umuwing luhaan Gaano ba kasakit ang masaktan Pati ako ay nahahawaan Kasama kita kanina pero bakit ngayon wala ka na Kay bilis ng panahon na nagdaan Hindi namamalayan ang pusong sugatan Dahil sa dulot ng iyong paglisan Sana pinahalagahan ang mga sandali Mga panahon na ikaw pa ang kapiling Ayan tuloy akoy ng hihinayang Dahil pinabayaan na ikay mawalay Kung magkaroon man ulet ng pagkakataon Iingatan ko ang bawat minuto Upang hindi na ulet masayang ang mga ito At pahahalagahan ang presensya mo

0

Aug 30, 2016

Aug 30, 2016 at 4:39 AM UTC

Iniwan, pinabayaan at di na muling nasilayan Nasaktan at umuwing luhaan Gaano ba kasakit ang masaktan Pati ako ay nahahawaan Kasama kita kanina pero bakit ngayon wala ka na Kay bilis ng panahon na nagdaan Hindi namamalayan ang pusong sugatan Dahil sa dulot ng iyong paglisan Sana pinahalagahan ang mga sandali Mga panahon na ikaw pa ang kapiling Ayan tuloy akoy ng hihinayang Dahil pinabayaan na ikay mawalay Kung magkaroon man ulet ng pagkakataon Iingatan ko ang bawat minuto Upang hindi na ulet masayang ang mga ito At pahahalagahan ang presensya mo

Continue reading...

Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.

0

Apr 11, 2016

Apr 11, 2016 at 1:15 PM UTC

Dati at Dati Lang

Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.

Continue reading...

Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.

0

Jul 15, 2012

Jul 15, 2012 at 7:38 AM UTC

Mahirap Magmahal ng Babaeng Maganda (It's Difficult To Love A Beautiful Woman)

Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.

Continue reading...

Higit isang taon na rin ang nakalipas Nang lisanin ang bansang Pilipinas Upang subukan ang buhay Sa lugar na kung tawagin ay Dubai Naalala ang galak ng pagpunta dito Nang sa kalaunay puro na reklamo Paano naman kasi ang mga Arabo Minsan lang maligo sa isang linggo Dagdag pa ng klima na sobrang init Pawis mo'y abot hanggang singit At kung taglamig naman ay pumasok Gusto mo na lng mamaluktot sa isang sulok Pagkain na amoy pa lang aayaw ka na Kahit gutom mawawalan ka rin ng gana Babae nila'y nakasuot ng itim na bestida Pati lalake rin ay nagsusuot ng palda Pero kahit ganun ang katulad nila Gusto ko ang kanilang pananampalataya Sa diyos na tinatawag nilang Allah May oras talaga pag nagdarasal sila Akala ng marami buhay dito ay maganda Di lng nila alam kami'y nangungulila Sa pagmamahal na ipinabaon Ng mahal na makikita lng pagkatapos ng ilang taon Tila ang bilis ng mga pangyayari May mabuting resulta kaya sa bandang huli Lahat ng sakit, pagod at pighati Mapagsilbihan lang ang mga ibang lahi Kung lahat ng ito'y isang panaginip Ayoko na talagang maidlip Hay... buhay Dubai nga naman Sana nga may patutunguhan...

0

Jan 18, 2016

Jan 18, 2016 at 3:38 AM UTC

Higit isang taon na rin ang nakalipas Nang lisanin ang bansang Pilipinas Upang subukan ang buhay Sa lugar na kung tawagin ay Dubai Naalala ang galak ng pagpunta dito Nang sa kalaunay puro na reklamo Paano naman kasi ang mga Arabo Minsan lang maligo sa isang linggo Dagdag pa ng klima na sobrang init Pawis mo'y abot hanggang singit At kung taglamig naman ay pumasok Gusto mo na lng mamaluktot sa isang sulok Pagkain na amoy pa lang aayaw ka na Kahit gutom mawawalan ka rin ng gana Babae nila'y nakasuot ng itim na bestida Pati lalake rin ay nagsusuot ng palda Pero kahit ganun ang katulad nila Gusto ko ang kanilang pananampalataya Sa diyos na tinatawag nilang Allah May oras talaga pag nagdarasal sila Akala ng marami buhay dito ay maganda Di lng nila alam kami'y nangungulila Sa pagmamahal na ipinabaon Ng mahal na makikita lng pagkatapos ng ilang taon Tila ang bilis ng mga pangyayari May mabuting resulta kaya sa bandang huli Lahat ng sakit, pagod at pighati Mapagsilbihan lang ang mga ibang lahi Kung lahat ng ito'y isang panaginip Ayoko na talagang maidlip Hay... buhay Dubai nga naman Sana nga may patutunguhan...

Continue reading...

*Sawakas! Nahanap na kita. Ikaw na kaya akong pasayahin sa tuwing ako'y nalulungkot, Ikaw na kayang tiisin ako, Ikaw na dahilan ng pag ngiti ko araw-araw, Ikaw na hindi ko kayang mawala, Ikaw na minahal ko ng sobra, Ikaw na mahal ko, Kumulubot man ang aking mga balat, kamay mo pa rin ang kahawak kamay hanggang sa huli, Pumuti man ang aking mga buhok, ikaw pa rin ang kasama sa pag tanda, Manghina man ang aking tenga, papakinggan ko pa rin ang boses **** tila himig ng isang alpa na kay sarap pakinggan, Sabi nila kung nahanap mo na raw ang taong para sayo, babaliktad ang sikmura mo at bumilis ang pag tibok ng puso mo nanghina ang tuhod mo, mukhang mali ata sila. Dahil hindi mo nabaliktad ang sikmura ko dahil inayos mo lahat ng mga mali saakin, at lalong lalo na hindi mo napa bilis ang tibok ng puso ko kundi napabagal mo at na palakas mo ang mga tuhod ko na pagod na sa kakahintay sa wala. Pero eto na, dumating ka na. Wala na akong hihintatin pa dahil, andito ka na. Andito na yung taong makakasama ko habang buhay, Andito na yung taong papakasalan ko balang araw, Andito na yung taong kasama ko bumuo ng isang pamilya, Andito na yung taong tumupad na mayroong "Forever" Andito na yung taong kaya akong tiisin kahit nasasaktan na siya ay patuloy pa rin akong minamahal, Andito na yung taong tinupad ang "Tayo lang hanggang sa huli", Andito na yung taong mahal ko, Andito ka na. Mahal patawad sa mga hindi ko pag alala, Patawad sa hindi ko pag lapit, Patawad sa hindi ko pag tiis, Patawad sa hindi ko pag paramdam sayo na mahal kita, Patawad sa mga katangahan ko, Patawad sa lahat, Hindi ko tatapusin ang tulang ito sa patawad kaya sige.. Mahal salamat dahil isa ka sa mga patuloy na sumusuporta saakin, Salamat dahil kinaya mo akong tiisin, Salamat dahil minahal mo ako noong mga panahon na hindi ko kayang mahalin sarili ko, Salamat dahil lagi kang andiyan para sakin, Salamat dahil kahit hindi tayo nag uusap ako pa rin ang mahal mo, Salamat dahil ipinaramdam mo sakin na mahal mo ako, Salamat dahil pinapasaya mo ako araw araw, Salamat dahil may "TAYO".*

0

Mar 27, 2017

Mar 27, 2017 at 10:14 PM UTC

*Sawakas! Nahanap na kita. Ikaw na kaya akong pasayahin sa tuwing ako'y nalulungkot, Ikaw na kayang tiisin ako, Ikaw na dahilan ng pag ngiti ko araw-araw, Ikaw na hindi ko kayang mawala, Ikaw na minahal ko ng sobra, Ikaw na mahal ko, Kumulubot man ang aking mga balat, kamay mo pa rin ang kahawak kamay hanggang sa huli, Pumuti man ang aking mga buhok, ikaw pa rin ang kasama sa pag tanda, Manghina man ang aking tenga, papakinggan ko pa rin ang boses **** tila himig ng isang alpa na kay sarap pakinggan, Sabi nila kung nahanap mo na raw ang taong para sayo, babaliktad ang sikmura mo at bumilis ang pag tibok ng puso mo nanghina ang tuhod mo, mukhang mali ata sila. Dahil hindi mo nabaliktad ang sikmura ko dahil inayos mo lahat ng mga mali saakin, at lalong lalo na hindi mo napa bilis ang tibok ng puso ko kundi napabagal mo at na palakas mo ang mga tuhod ko na pagod na sa kakahintay sa wala. Pero eto na, dumating ka na. Wala na akong hihintatin pa dahil, andito ka na. Andito na yung taong makakasama ko habang buhay, Andito na yung taong papakasalan ko balang araw, Andito na yung taong kasama ko bumuo ng isang pamilya, Andito na yung taong tumupad na mayroong "Forever" Andito na yung taong kaya akong tiisin kahit nasasaktan na siya ay patuloy pa rin akong minamahal, Andito na yung taong tinupad ang "Tayo lang hanggang sa huli", Andito na yung taong mahal ko, Andito ka na. Mahal patawad sa mga hindi ko pag alala, Patawad sa hindi ko pag lapit, Patawad sa hindi ko pag tiis, Patawad sa hindi ko pag paramdam sayo na mahal kita, Patawad sa mga katangahan ko, Patawad sa lahat, Hindi ko tatapusin ang tulang ito sa patawad kaya sige.. Mahal salamat dahil isa ka sa mga patuloy na sumusuporta saakin, Salamat dahil kinaya mo akong tiisin, Salamat dahil minahal mo ako noong mga panahon na hindi ko kayang mahalin sarili ko, Salamat dahil lagi kang andiyan para sakin, Salamat dahil kahit hindi tayo nag uusap ako pa rin ang mahal mo, Salamat dahil ipinaramdam mo sakin na mahal mo ako, Salamat dahil pinapasaya mo ako araw araw, Salamat dahil may "TAYO".*

Continue reading...

Mahal, tanda mo pa ba yung pangako ko, Yung pangako ko na mananatili ako sa tabi mo, Mahal, sinabi ko sayo na aalis lang ako pag sinabi mo, Kaya kong manatili sa piling mo kahit na nasasaktan na ako. Kahit na alam kong pampalipas oras mo lang ako nanatili parin ako, Tanga na kung tanga pakielam ko, Eh mahal kita, Kahit na alam kong wala na akong pag- asa, Kahit na alam ko na may mahal ka ng iba Nandito pa rin ako sa tabi mo at may ngiti sa labi ko, Hindi ko malaman kung saan ako nagkulang, O sadyang di mo lang makita yung halaga ko, Masakit man isipin na gwapo siya, May makinis na mukha Nakakahiya nga pag pinagtabi kami, Isang tingin sakanya tao talaga, Ako? Abnormal tingan walang wala kumpara sa kanya. At ito pa ang mas masakit pag lagi mo siyang kwento, Para kayong bumubuo ng mundo, Kung saan lahat ay perpekto, Ikaw at siya hindi nga maipagkakaila na perpekto nga, Alam mo ba na ang saya ko noong hawak ko ang iyong kamay, Para ako ay nasa ulap dahil sa lambot ng iyong kamay, Ang bilis ng tibok ng puso ko para na nga akong mamatay, Nakakahiya pa nga eh pasmado yung kamay ko, Mas lalo akong natuwa nung di mo inagaw ang mga kamay mo na kayakap sakin, Pero sabi nga nila lahat ng saya ay pandalian at kalakip nito ay sakit, Simula noong nadaan natin siya, Ang mga kamay natin na magkayakap, Ay unti-unting nag hihiwalay ang pagkakayakap, Feeling ko nga rebound mo ako, Alam ko na walang tayo, Pero base sa mga pinapakita mo ay meron talagang ikaw at ako, Nag hahawak kamay, Nag yayakapan, Nag aaylabyuhan, Kulang na nga lang maghalikan eh, Pero lahat yun diko alam kung pangkaibigan lang o ibang level na, Akala ko nga may pag asa ako eh, May pag asang magkaroon ng titulong ikaw at ako, Mga akala na magiging masaya tayo, Ayan nanaman ako sa mga akala ko, Puro akala akala akala pero sa huli di nmn nag katotoo, Mahal kita,mahal kita,mahal kita yan ang paulit ulit kong gustong sabihin sayo, Syempre sasagutin mo rin ako na mahal kita, Ang saya saya pag lagi mo sinasabi na mahal mo rin ako, Pero napapaisip ako kung galing ba sa puso mo ang mga salitang binitawan mo, O napipilitan ka lang sabihin yon, Dahil advance ako mag-isip uunahan na kita, Mahal pasensya ka na ha, Kung hindi ko na matutupad yung mga pangako ko, Pangako na malapit na mapako, Hindi ko sinabi na diko matutupad, Pero parang papunta na, Sana wag mo kong hayaan umalis, Baka makita mo na lang ako nasa piling na ng iba, Pero sabagay pano mo nga pala ako makikita kung ang mga mata mo'y laging nakatuon sa kanya,

0

Mar 24, 2019

Mar 24, 2019 at 10:35 AM UTC

Mahal, tanda mo pa ba yung pangako ko, Yung pangako ko na mananatili ako sa tabi mo, Mahal, sinabi ko sayo na aalis lang ako pag sinabi mo, Kaya kong manatili sa piling mo kahit na nasasaktan na ako. Kahit na alam kong pampalipas oras mo lang ako nanatili parin ako, Tanga na kung tanga pakielam ko, Eh mahal kita, Kahit na alam kong wala na akong pag- asa, Kahit na alam ko na may mahal ka ng iba Nandito pa rin ako sa tabi mo at may ngiti sa labi ko, Hindi ko malaman kung saan ako nagkulang, O sadyang di mo lang makita yung halaga ko, Masakit man isipin na gwapo siya, May makinis na mukha Nakakahiya nga pag pinagtabi kami, Isang tingin sakanya tao talaga, Ako? Abnormal tingan walang wala kumpara sa kanya. At ito pa ang mas masakit pag lagi mo siyang kwento, Para kayong bumubuo ng mundo, Kung saan lahat ay perpekto, Ikaw at siya hindi nga maipagkakaila na perpekto nga, Alam mo ba na ang saya ko noong hawak ko ang iyong kamay, Para ako ay nasa ulap dahil sa lambot ng iyong kamay, Ang bilis ng tibok ng puso ko para na nga akong mamatay, Nakakahiya pa nga eh pasmado yung kamay ko, Mas lalo akong natuwa nung di mo inagaw ang mga kamay mo na kayakap sakin, Pero sabi nga nila lahat ng saya ay pandalian at kalakip nito ay sakit, Simula noong nadaan natin siya, Ang mga kamay natin na magkayakap, Ay unti-unting nag hihiwalay ang pagkakayakap, Feeling ko nga rebound mo ako, Alam ko na walang tayo, Pero base sa mga pinapakita mo ay meron talagang ikaw at ako, Nag hahawak kamay, Nag yayakapan, Nag aaylabyuhan, Kulang na nga lang maghalikan eh, Pero lahat yun diko alam kung pangkaibigan lang o ibang level na, Akala ko nga may pag asa ako eh, May pag asang magkaroon ng titulong ikaw at ako, Mga akala na magiging masaya tayo, Ayan nanaman ako sa mga akala ko, Puro akala akala akala pero sa huli di nmn nag katotoo, Mahal kita,mahal kita,mahal kita yan ang paulit ulit kong gustong sabihin sayo, Syempre sasagutin mo rin ako na mahal kita, Ang saya saya pag lagi mo sinasabi na mahal mo rin ako, Pero napapaisip ako kung galing ba sa puso mo ang mga salitang binitawan mo, O napipilitan ka lang sabihin yon, Dahil advance ako mag-isip uunahan na kita, Mahal pasensya ka na ha, Kung hindi ko na matutupad yung mga pangako ko, Pangako na malapit na mapako, Hindi ko sinabi na diko matutupad, Pero parang papunta na, Sana wag mo kong hayaan umalis, Baka makita mo na lang ako nasa piling na ng iba, Pero sabagay pano mo nga pala ako makikita kung ang mga mata mo'y laging nakatuon sa kanya,

Continue reading...

Isa, dalawa, tatlong yapak sa putik. Isa, dalawa, tatlong lubog sa tubig. Isa, dalawa, tatlong pugpog ng alikabok sa aking mga paa. Hindi ako marunong magsalita ng Tagalog. "Roel! Bilisan mo naman maglakad, patay tayo kay Ginang Cruz." Sambit ni rey. "Oo sandali lang natumba ako sa putikan." "Ang lampa mo kasi." Nagtawanan kaming lahat pagkwa'y tumakbo nang ubod bilis. Mga kamag-aral ko sila. Palagi kaming magkakasabay sa paglakad sa umaga patungo sa eskwela. Natutuwa ako sapagkat masaya silang nag-aasaran kahit hindi ko naman maintindihan ang sinasabi nila. Nahihiya ako kaya nag-eensayo ako sa bahay o habang kami ay naglalakad, pabulong-bulong, ginagaya ang pagbikas ng bibig; ang pagsara, ang pagbukas. Mga kamag-aral ko sila. Isang buong grupo kami na wari ba'y batalyon ng mga sundalo na handang sumabak sa giyera; may putik ang laylayan ng pantalon at basa ang mga paa. Uy malapit na kami sa eskwela, ilang hakbang na lang; tumakbo sila, gayundin ako, mabilis. Nagpatuloy sila ngunit ako'y biglang huminto. "Oo nga pala, hanggang dito na lamang ako", mahinang sambit sa sarili. Natigilan ako, lumiwanag ang mukha at sumilay ang tuwa. Tumakbo ako papalayo sa eskwela't papalapit sa palayan kung saan tutulong ako sa anihan. "Marunong na ako magsalita ng Tagalog!" Sigaw ko sabay yakap sa mga aanihing palay. Salamat sa mga kasabay kong maglakad tuwing umaga, salamat sa mga kamag-aral ko sa kalsada.

0

Sep 21, 2017

Sep 21, 2017 at 10:02 AM UTC

Isa, dalawa, tatlong yapak sa putik. Isa, dalawa, tatlong lubog sa tubig. Isa, dalawa, tatlong pugpog ng alikabok sa aking mga paa. Hindi ako marunong magsalita ng Tagalog. "Roel! Bilisan mo naman maglakad, patay tayo kay Ginang Cruz." Sambit ni rey. "Oo sandali lang natumba ako sa putikan." "Ang lampa mo kasi." Nagtawanan kaming lahat pagkwa'y tumakbo nang ubod bilis. Mga kamag-aral ko sila. Palagi kaming magkakasabay sa paglakad sa umaga patungo sa eskwela. Natutuwa ako sapagkat masaya silang nag-aasaran kahit hindi ko naman maintindihan ang sinasabi nila. Nahihiya ako kaya nag-eensayo ako sa bahay o habang kami ay naglalakad, pabulong-bulong, ginagaya ang pagbikas ng bibig; ang pagsara, ang pagbukas. Mga kamag-aral ko sila. Isang buong grupo kami na wari ba'y batalyon ng mga sundalo na handang sumabak sa giyera; may putik ang laylayan ng pantalon at basa ang mga paa. Uy malapit na kami sa eskwela, ilang hakbang na lang; tumakbo sila, gayundin ako, mabilis. Nagpatuloy sila ngunit ako'y biglang huminto. "Oo nga pala, hanggang dito na lamang ako", mahinang sambit sa sarili. Natigilan ako, lumiwanag ang mukha at sumilay ang tuwa. Tumakbo ako papalayo sa eskwela't papalapit sa palayan kung saan tutulong ako sa anihan. "Marunong na ako magsalita ng Tagalog!" Sigaw ko sabay yakap sa mga aanihing palay. Salamat sa mga kasabay kong maglakad tuwing umaga, salamat sa mga kamag-aral ko sa kalsada.

Continue reading...

Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#

0

Sep 8, 2018

Sep 8, 2018 at 2:26 AM UTC

SIYUDAD (City: Bones of the Jungles)

Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#

Continue reading...

bakit kaya walang simbilis ang takbo ng oras sa 'twina'y ika'y kasama? bakit rin, mahal, wala itong sintagal sa tuwing ang ating mga mata'y 'di pa ga-pangabot? iyo rin bang dama ang aking paglisa't presensiya, o sadyang ako'y 'sang espesyo lamang na 'di nais punan? bakit kaya kay bilis ng tibok ng aking damdamin sa tuwing ika'y lalapit at bakit kay sakit pa rin tuwing ika'y magbabalik?

0

Sep 14, 2015

Sep 14, 2015 at 8:04 AM UTC

bakit kaya walang simbilis ang takbo ng oras sa 'twina'y ika'y kasama? bakit rin, mahal, wala itong sintagal sa tuwing ang ating mga mata'y 'di pa ga-pangabot? iyo rin bang dama ang aking paglisa't presensiya, o sadyang ako'y 'sang espesyo lamang na 'di nais punan? bakit kaya kay bilis ng tibok ng aking damdamin sa tuwing ika'y lalapit at bakit kay sakit pa rin tuwing ika'y magbabalik?

Continue reading...

Baka sakali lang naman na alam ko ang tinutukoy mo Nag-iba bigla ang sinasabi ng mga mata mo Noong sinabi **** _'alam mo na yon'_ Pasensya dahil hindi ko kayang kumonekta ng ganon kabilis Natatakot pa akong magtanggal ng damit Natatakot pa akong ipakita ang tunay na ako Patawarin mo ang kahangalan ko Siguro hanggang paghaplos Hanggang pagkapit mo sa mga braso ko At ang manaka-nakang paghawak mo sa mga pulso at kamay ko Paghawak mo sa ulo ko at sabay ang paghaplos sa buhok ko, At ang pagkawala ng mga 'to Dahil madalas na ang pag-iwas mo sa mga mata ko. _Pero saglit,_ May tradisyon pa tayong gaganapin Magkasamang haharapin ang sakit _Saglit_ Sana maabutan pa natin ang buwan na mahahaluan ng mga ngiti At pagsambit ng mga lihim Sana interesado ka pa dahil ganon kabilis nagbago ang isip Walang wala sa bilis ng paglakad mo sa susunod na destinsyon Bakit ganon kabilis? Kaya saglit, Ngayon lang ako magpapahintay kaya sana 'wag ka munang mainip.

0

Sep 8, 2018

Sep 8, 2018 at 11:38 PM UTC

Baka sakali lang naman na alam ko ang tinutukoy mo Nag-iba bigla ang sinasabi ng mga mata mo Noong sinabi **** _'alam mo na yon'_ Pasensya dahil hindi ko kayang kumonekta ng ganon kabilis Natatakot pa akong magtanggal ng damit Natatakot pa akong ipakita ang tunay na ako Patawarin mo ang kahangalan ko Siguro hanggang paghaplos Hanggang pagkapit mo sa mga braso ko At ang manaka-nakang paghawak mo sa mga pulso at kamay ko Paghawak mo sa ulo ko at sabay ang paghaplos sa buhok ko, At ang pagkawala ng mga 'to Dahil madalas na ang pag-iwas mo sa mga mata ko. _Pero saglit,_ May tradisyon pa tayong gaganapin Magkasamang haharapin ang sakit _Saglit_ Sana maabutan pa natin ang buwan na mahahaluan ng mga ngiti At pagsambit ng mga lihim Sana interesado ka pa dahil ganon kabilis nagbago ang isip Walang wala sa bilis ng paglakad mo sa susunod na destinsyon Bakit ganon kabilis? Kaya saglit, Ngayon lang ako magpapahintay kaya sana 'wag ka munang mainip.

Continue reading...

O sinisinta, bayaan mo akong ika’y ibigin, Hinihiling ko lang na ika’y mapasa-akin, Sa Diyos, pag-ibig mo’y aking panalangin, Gumuho man ang mundo’y, di ko aalalahanin! Parang kay tagal ng oras ‘pag hindi kita kasama, Ngunit kay bilis lumipas ‘pag sayo’y napalapit na. Bawat araw na ginawa ng Maykapal ay nasa isip ka, O Pag-ibig ng buhay ko, Ito na nga’y tunay na pagsinta! Ibig kong malaman **** ika’y aking sinisinta, Laman sa mga panaginip’t hanap-hanap ng aking mga mata, Hindi mo man paniwalaa’y aking uulit-ulitin, Sa puso ko’y ikaw at walang ibang umaangkin. iamthe_avatar ©2010

0

Mar 6, 2014

Mar 6, 2014 at 8:44 AM UTC

Para sa Isang Babae

O sinisinta, bayaan mo akong ika’y ibigin, Hinihiling ko lang na ika’y mapasa-akin, Sa Diyos, pag-ibig mo’y aking panalangin, Gumuho man ang mundo’y, di ko aalalahanin! Parang kay tagal ng oras ‘pag hindi kita kasama, Ngunit kay bilis lumipas ‘pag sayo’y napalapit na. Bawat araw na ginawa ng Maykapal ay nasa isip ka, O Pag-ibig ng buhay ko, Ito na nga’y tunay na pagsinta! Ibig kong malaman **** ika’y aking sinisinta, Laman sa mga panaginip’t hanap-hanap ng aking mga mata, Hindi mo man paniwalaa’y aking uulit-ulitin, Sa puso ko’y ikaw at walang ibang umaangkin. iamthe_avatar ©2010

Continue reading...

Para akong nag babasa ng libro Na hindi ko binasa at inintindi ang pamagat, Nakaka engganyo, nakaka aliw, at nakaka gaan. Napaka raming pahina, Napapa bilis ang pag basa, napapabilis ang panahon At isang pala isipan. Ginugugol ang oras para sa isang libro Pilit inaalala at iniintindi bawat salita Ngunit napaka rami. Napaka raming pala isipan sa bawat letra, Letrang magsisilbing gabay, Gabay para maniwala sa araw araw na pag basa. Pag basa na hindi mo alam, Hindi mo alam kung matatapos, Matatapos ang pag basa hanggang dulo. Na sa dulo, ay baka, Baka sa dulo, doon mo maintindihan Maintindihan, kung ano ang sinasabi ng libro. Librong pinaka iingatan, Pinaka iingatan bawat pahina, Pahina na binubuhay ng araw araw na pag hinga. Hihinga o hihinga? Di ka pwede mamili, Maaaring ituloy ang pag basa para mas makahinga ng malalim. Malalim na malalim, Kasing lalim ng nararamdaman, Nararamdaman kada pag bigkas sa letra. Letrang I, Sa letrang Ikaw, Ikaw ang libro at pahina na bumubuo sa araw ko. Ang I na sa ingles na nag sasabing Mahal kita Ang I na nag sasabing "Iniibig kita!" Itong mga letrang to ang gabay, Gabay sa librong napaka raming pahina Ngunit hindi pa rin maintindihan. Hindi ko pa rin maintindihan Hindi maintindihan kung sa dulo ba ng pahina na ang I, Ay "IWAN" Hindi ko alam sa bawat pag lipat, Pag lipat na hindi ko sigurado kung saan ako dadalhin, Napaka raming pahina, na sana Pahina, na sana Sana dalhin ako pabalik at papunta sa isang letra, At iyon ay ang papunta Sa' iyo, ang Ikaw na aking libro.

0

Mar 20, 2020

Mar 20, 2020 at 3:02 PM UTC

Para akong nag babasa ng libro Na hindi ko binasa at inintindi ang pamagat, Nakaka engganyo, nakaka aliw, at nakaka gaan. Napaka raming pahina, Napapa bilis ang pag basa, napapabilis ang panahon At isang pala isipan. Ginugugol ang oras para sa isang libro Pilit inaalala at iniintindi bawat salita Ngunit napaka rami. Napaka raming pala isipan sa bawat letra, Letrang magsisilbing gabay, Gabay para maniwala sa araw araw na pag basa. Pag basa na hindi mo alam, Hindi mo alam kung matatapos, Matatapos ang pag basa hanggang dulo. Na sa dulo, ay baka, Baka sa dulo, doon mo maintindihan Maintindihan, kung ano ang sinasabi ng libro. Librong pinaka iingatan, Pinaka iingatan bawat pahina, Pahina na binubuhay ng araw araw na pag hinga. Hihinga o hihinga? Di ka pwede mamili, Maaaring ituloy ang pag basa para mas makahinga ng malalim. Malalim na malalim, Kasing lalim ng nararamdaman, Nararamdaman kada pag bigkas sa letra. Letrang I, Sa letrang Ikaw, Ikaw ang libro at pahina na bumubuo sa araw ko. Ang I na sa ingles na nag sasabing Mahal kita Ang I na nag sasabing "Iniibig kita!" Itong mga letrang to ang gabay, Gabay sa librong napaka raming pahina Ngunit hindi pa rin maintindihan. Hindi ko pa rin maintindihan Hindi maintindihan kung sa dulo ba ng pahina na ang I, Ay "IWAN" Hindi ko alam sa bawat pag lipat, Pag lipat na hindi ko sigurado kung saan ako dadalhin, Napaka raming pahina, na sana Pahina, na sana Sana dalhin ako pabalik at papunta sa isang letra, At iyon ay ang papunta Sa' iyo, ang Ikaw na aking libro.

Continue reading...

Bakit ang tulin? Hindi ba pwedeng pahintuin? Oras, ba't ang bilis mo? Pagbigyan mo naman ako. Bakit panandalian lang? Bakit parang napakakulang? Ang palaging tanong sa'king sarili, Di ba pwedeng dito'y manatili? Parang isang kisapmata, 'tong ating pagsasama, Akin mang gustuhin, Oras, di kayang pigilin. Nakakapanghinayang, nakakapanlumo, Di magawa ang tanging gusto, Kahit man lang mag-umpisa ng usapan, Ako'y sadyang nahihirapan. Hay nalang, paano na iyon? Mauulit pa ba ang nangyari kahapon? Alam ko sa sarili ang sagot, Ngunit ang katotohana'y sapilitang nililimot. Ang mga panahong ito'y di masusuklian, Dahil ang oras, di kayang tumbasan, Di kayang bilihin ng kayamanan, Mga oras na kasama ka, aking kaibigan. Ma-iiwan sa'ting mga nakaraan, Di alam kung tatatak sa'ting isipan, Ang mga nagdaang panahon tulad nito, Parang kapayapaan paglipas ng bagyo.

0

Apr 12, 2017

Apr 12, 2017 at 12:18 PM UTC

Bakit ang tulin? Hindi ba pwedeng pahintuin? Oras, ba't ang bilis mo? Pagbigyan mo naman ako. Bakit panandalian lang? Bakit parang napakakulang? Ang palaging tanong sa'king sarili, Di ba pwedeng dito'y manatili? Parang isang kisapmata, 'tong ating pagsasama, Akin mang gustuhin, Oras, di kayang pigilin. Nakakapanghinayang, nakakapanlumo, Di magawa ang tanging gusto, Kahit man lang mag-umpisa ng usapan, Ako'y sadyang nahihirapan. Hay nalang, paano na iyon? Mauulit pa ba ang nangyari kahapon? Alam ko sa sarili ang sagot, Ngunit ang katotohana'y sapilitang nililimot. Ang mga panahong ito'y di masusuklian, Dahil ang oras, di kayang tumbasan, Di kayang bilihin ng kayamanan, Mga oras na kasama ka, aking kaibigan. Ma-iiwan sa'ting mga nakaraan, Di alam kung tatatak sa'ting isipan, Ang mga nagdaang panahon tulad nito, Parang kapayapaan paglipas ng bagyo.

Continue reading...

Kumusta na dati kong kaibigan? Masyadong mabilis ang ating mga pinagdaanan Kumusta na ang dating pangarap na binuo ng grupo na binuo dito Wasak Wasak ang puso "Tulo ang dugo!" Sabi nga ng mga bata sa kanto Sana bata na lang ulit ako Kung bata lang ako Naglalaro lang siguro ako Tumatakbo ng mabilis Para hindi mahabol ng taya Sabagay... Magpahanggang ngayon naman tumatakbo pa rin ako ng mabilis para habulin ang mga pangarap kong kasing bilis ng jaguar kung tumakbo Teka't hinihingal ako... Andyan ka pa pala Kumusta nga? Kumusta tayo? Babalik pa ba? O hahayaan na lamang ba nating lumipas ang panahon na tayo'y hindi man lang naging masaya Kasama ang isa't isa Kumakanta Sumasayaw Sa saliw ng gitara Sa hampas ng magtatambol Sa iyong boses Na minsa'y aming naging boses Kumusta ka? Parang ang tagal-tagal na Mula ng huling pagkikita Kumusta? Puro na lang tanong Wala namang totoong sagot Sa tanong na 'yan.

0

Dec 12, 2015

Dec 12, 2015 at 1:02 AM UTC

Kumusta na dati kong kaibigan? Masyadong mabilis ang ating mga pinagdaanan Kumusta na ang dating pangarap na binuo ng grupo na binuo dito Wasak Wasak ang puso "Tulo ang dugo!" Sabi nga ng mga bata sa kanto Sana bata na lang ulit ako Kung bata lang ako Naglalaro lang siguro ako Tumatakbo ng mabilis Para hindi mahabol ng taya Sabagay... Magpahanggang ngayon naman tumatakbo pa rin ako ng mabilis para habulin ang mga pangarap kong kasing bilis ng jaguar kung tumakbo Teka't hinihingal ako... Andyan ka pa pala Kumusta nga? Kumusta tayo? Babalik pa ba? O hahayaan na lamang ba nating lumipas ang panahon na tayo'y hindi man lang naging masaya Kasama ang isa't isa Kumakanta Sumasayaw Sa saliw ng gitara Sa hampas ng magtatambol Sa iyong boses Na minsa'y aming naging boses Kumusta ka? Parang ang tagal-tagal na Mula ng huling pagkikita Kumusta? Puro na lang tanong Wala namang totoong sagot Sa tanong na 'yan.

Continue reading...

sa pagtanda ko, nais kong ikaw ang kasama sa pagtanda mo, nais na ika'y alagaan ko sa pagtanda ko, nais kang pagmasdan sa pagtanda mo, kamay ko'y iyong tangan kung maari lamang bumalik, sa panahon na ika'y nilisan kung maari lang sumilip, sa panahong ika'y iniwan ngunit panahon ay lumipas na, na sadyang kay bilis at sa buhay ng isa't isa, tayo'y nga nakaalis subukan ko kayang tumalikod mula sa hinaharap? subukan ko kayang mukha mo ay mahanap subukan ko kayang lumakad pabalik sa huling pagkakataon na siniil ng halik palad mo ba'y bubuksan pa upang hawakan aking kamay? dibdib mo ba'y bakante at maaari pa bang sumanday? maaari pa kayang mangarap ng muli? Kahit nawala at lumisan ng sandali?

0

Dec 13, 2013

Dec 13, 2013 at 3:00 AM UTC

iona-ofelia-zanoria

sa pagtanda ko, nais kong ikaw ang kasama sa pagtanda mo, nais na ika'y alagaan ko sa pagtanda ko, nais kang pagmasdan sa pagtanda mo, kamay ko'y iyong tangan kung maari lamang bumalik, sa panahon na ika'y nilisan kung maari lang sumilip, sa panahong ika'y iniwan ngunit panahon ay lumipas na, na sadyang kay bilis at sa buhay ng isa't isa, tayo'y nga nakaalis subukan ko kayang tumalikod mula sa hinaharap? subukan ko kayang mukha mo ay mahanap subukan ko kayang lumakad pabalik sa huling pagkakataon na siniil ng halik palad mo ba'y bubuksan pa upang hawakan aking kamay? dibdib mo ba'y bakante at maaari pa bang sumanday? maaari pa kayang mangarap ng muli? Kahit nawala at lumisan ng sandali?

Continue reading...

Dapat mahigitan ang bilis ng segundo Matarok ang hangganan ng langit Upang matalos sa dapithapon ang pagkukulang Sa susunod na pagsikat ng araw ay matiyak ang kapalaran Itatwa ang pagkabuhay sa mundo Ang awra ay nagpaalam sa hilagyo Sawimpalad sa kinabukasan Ang natitirang mga yapak ay hindi na nakagambala sa pagtulog Magparaya, hayaan ang Amihan bumitbit ng kalahating puso na sabik sa pagmamahal na di kayang ibigay ng dalaga Mayroong kislap ng liwanag, agiw sa sulok- nag-iisa Yakapin ang talim ng punyal Kay sarap masaktan, sa peligro humantong kaysa malayang namumuhay Ano ang kahalagahan ng buhay Ang obalo na hubog ay binabaybay Pakawalan ang ibon na nasa hawla Huwag na umasa na babalik pa Kalapati ay lumipad papunta sa lugar ng kapanganakan ng agaw-liwanag

0

Dec 26, 2018

Dec 26, 2018 at 2:25 AM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #29

Dapat mahigitan ang bilis ng segundo Matarok ang hangganan ng langit Upang matalos sa dapithapon ang pagkukulang Sa susunod na pagsikat ng araw ay matiyak ang kapalaran Itatwa ang pagkabuhay sa mundo Ang awra ay nagpaalam sa hilagyo Sawimpalad sa kinabukasan Ang natitirang mga yapak ay hindi na nakagambala sa pagtulog Magparaya, hayaan ang Amihan bumitbit ng kalahating puso na sabik sa pagmamahal na di kayang ibigay ng dalaga Mayroong kislap ng liwanag, agiw sa sulok- nag-iisa Yakapin ang talim ng punyal Kay sarap masaktan, sa peligro humantong kaysa malayang namumuhay Ano ang kahalagahan ng buhay Ang obalo na hubog ay binabaybay Pakawalan ang ibon na nasa hawla Huwag na umasa na babalik pa Kalapati ay lumipad papunta sa lugar ng kapanganakan ng agaw-liwanag

Continue reading...