Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"sinusulat" poems
Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang pangako na minsang sinundan Ng sakit at tampo ng nakaraan Pero hindi ito susundan ng sakit at kahihinatnan. Minsan aking pinangako na magiging okay lang ako Na lahat ng ito ay malalagpasan at makakalimutan rin Pero lahat pala ito’y napako, At napadaan lang sa daan na bako-bako. Daan na bako-bako, parang tayo. Di malaman kung san liliko, palagi nalang nakakalimutan at nahihilo, Kung ang damdamin ay pareho. Umasa ang isa at nagpaka-tanga, Sa pangako at pag-ibig kung san lahat ay nalito. Pangako. Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang sakit na dinulot mo sa akin Mas masakit pa kesa sa paluhudin sa bilao ng asin At kalian man umasa na ikaw ay mapapa sakin. Pangako, salitang palaging napapako. Katulad ng tulang ito, parang pangako. Paulit-ulit sinasabi, ngunit nalilito at napupunta sa daan na bako bako Pero aking tutuparin, ang pangako na ito hangga’t sa kakayanin. Pero hindi kita tutularin, na ginawa ang pangako na parang bang kasing nipis ng asin.
0
Dec 3, 2015
Dec 3, 2015 at 5:44 AM UTC
Pangako
Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig  mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko  ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””
0
Oct 14, 2015
Oct 14, 2015 at 12:26 AM UTC
ALAK
Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig  mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko  ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””
Continue reading...
72
Habang sinusulat ko itong talata, Ikaw ang aking naaalala. Kung ito man ay iyong mababasa, Sana'y mag-iwan ng magandang alaala. Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso, iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. Sa kabila ng lahat ng mga nangyari, Iyo sanang mawari. Na ikaw ay laging mananatili, Sa puso kong ikaw lamang ang nagmamay-ari.
0
Sep 30, 2018
Sep 30, 2018 at 1:09 PM UTC
Para Kay Maria.
Mahal kita kaya gusto ko masaya ka Kahit minsan nakakalimutan mo na ako Kahit minsan gustong sumabog ng puso Kahit minsan patuloy sa pag tulo ang mga luha Kahit minsan hindi mo alam na ikaw ang laman ng aking sinusulat na tula Kahit minsan wala kang oras sa akin Kahit minsan sobrang sikip na sa damdamin Kahit minsan manhid ka Kahit minsan sobrang masakit na *Mahal kita kaya iintindihin kita Masaya na akong masaya ka*
0
Dec 6, 2016
Dec 6, 2016 at 6:42 AM UTC
Mahal kita kaya...
Anak kumusta na ang Dodoy ko diyan sa syudad, Masaya ka ba diyan , ha? Kami ng itay mo at ng mga kapatid mo dito ay ayos naman. Natanggap ko nga pala yung sulat mo nakaraang lingo alam kong mahirap mabuhay at mag-aral dyan sa syudad anak, pagbutihan mulang at mairaraos ka rin namin. At yung itay mo hindi na umiinum ng alak at di na naglalasing, meron na rin siyang tatlong-daang katao na under sa kanya. Sa sobrang busy niya nga sa trabahao, hindi niya na nga masabi mensahe niya para sayo ngayon, nasa trabaho kase siya naglilinis at nagdadamo sa sementeryo. Nanganak na nga pala ate mo kaso di pa namin nakikita ang yung bata, di pa tuloy naming alam kung tito kana o tita, kaya dodoy tulungan mo kaming magdasal nasana maging tita ka para di matigas ang ulo ng bata at di magmana sa kuya mo. Nandoon sa bundok nagtatraining sa Army, eh nakapagtataka may mga baril wala namang uniporme. Okey naman ang lagay ng panahon dito sa atin, dalawang beses lang umulan ngayong lingo. Noong una tatlong araw tas nung sumunod apat na araw naman. Ang itay mo okey lang din, naalala mo na yung sinabi ng doktor na mabubulag na daw siya buti nalang pumunta kami sa albularyo nakaraang lingo at pinigaan siya nang binendisyonang kalamansi, ipapatak daw yun sa mata ng itay mo at gagaling na daw ang katarata niya sa makalawa. Anak wag ka magalala sinusulat ko to nang dahan-dahan, alam ko naming di ka mabilis bumasa. P.S. Maglalagay sana ako ng pera sa sobre kaso nalawayan ko na anak, di bale sa sususnod na buwan nalang ako magpapadala ng pera sa iyo anak, magaral ka ng mabuti!
0
Jan 28, 2015
Jan 28, 2015 at 1:42 AM UTC
Sulat Mula Kay Inay Galing Bukid
Anak kumusta na ang Dodoy ko diyan sa syudad, Masaya ka ba diyan , ha? Kami ng itay mo at ng mga kapatid mo dito ay ayos naman. Natanggap ko nga pala yung sulat mo nakaraang lingo alam kong mahirap mabuhay at mag-aral dyan sa syudad anak, pagbutihan mulang at mairaraos ka rin namin. At yung itay mo hindi na umiinum ng alak at di na naglalasing, meron na rin siyang tatlong-daang katao na under sa kanya. Sa sobrang busy niya nga sa trabahao, hindi niya na nga masabi mensahe niya para sayo ngayon, nasa trabaho kase siya naglilinis at nagdadamo sa sementeryo. Nanganak na nga pala ate mo kaso di pa namin nakikita ang yung bata, di pa tuloy naming alam kung tito kana o tita, kaya dodoy tulungan mo kaming magdasal nasana maging tita ka para di matigas ang ulo ng bata at di magmana sa kuya mo. Nandoon sa bundok nagtatraining sa Army, eh nakapagtataka may mga baril wala namang uniporme. Okey naman ang lagay ng panahon dito sa atin, dalawang beses lang umulan ngayong lingo. Noong una tatlong araw tas nung sumunod apat na araw naman. Ang itay mo okey lang din, naalala mo na yung sinabi ng doktor na mabubulag na daw siya buti nalang pumunta kami sa albularyo nakaraang lingo at pinigaan siya nang binendisyonang kalamansi, ipapatak daw yun sa mata ng itay mo at gagaling na daw ang katarata niya sa makalawa. Anak wag ka magalala sinusulat ko to nang dahan-dahan, alam ko naming di ka mabilis bumasa. P.S. Maglalagay sana ako ng pera sa sobre kaso nalawayan ko na anak, di bale sa sususnod na buwan nalang ako magpapadala ng pera sa iyo anak, magaral ka ng mabuti!
Continue reading...
10
“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.
0
Nov 21, 2017
Nov 21, 2017 at 3:56 AM UTC
NALULUNGKOT AKO
“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.
Continue reading...
7
patawad sa mga tulang nagpanatili pa sa'yo o sa kung ano man ang meron tayo patawad sa muling pagbukas ng matagal ng saradong pinto patawad sa paulit-ulit na pagsaksak sayo ng mga salita at letra na sinusulat ko patawad sa pagsulat pa nito pero sana maintindihan mo na ito na lamang ang kaya kong gawin upang mawala ang sakit na dinulot din naman nating dalawa ito na lamang ang naging gamot sa mga sugat na nadama noong una kang nawala at ngayong patuloy kang nawawala ngunit huwag kang magalala wala naman akong gustong dugtungan sa mga bagay na tapos na at alam kong mali at alam **** mali kaya patawad sa pagsulat pa nito at paulit-ulit na patawad sa pagsusulat pa ng paulit-ulit kagaya nito
0
Nov 6, 2019
Nov 6, 2019 at 4:51 AM UTC
huling paalam
I Bumabati, dumarampi Dumarayo, sinusuyo Umiibig, nananalig Lumilisan, napaparam. II Sinusulat, inaawit Kinakatha, inuukit Sinasambit, ginuguhit Inaangkin, sinusungkit. III Nasilayan, hinangaan Nabighani, sinundan Nasilaw, nasaktan Humapon, luhaan.
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:37 AM UTC
"ARAW"
Ang sakit pala, Na binabalewala mo lahat ng alaala. Na hindi mo na ko kilala, Ang sakit pala. Ang sakit pala, Na maiwang walang wala. Na makuhanan rin ng pera, Ang sakit pala. Ang sakit pala, Na maging estranghero ako sayo bigla. Na maghintay ng walang napapala, Ang sakit pala. Ang sakit pala, Na makita kang may kasamang iba Na alagang alaga mo siya, Ang sakit pala. Ang sakit pala, Na magmukhang tanga. Na maloko habang nagmamahal ka, Ang sakit pala. Ang sakit pala, Ng lahat ng dinarama. Na dahil sayo kaya sinusulat ang tula, Ang sakit pala.
0
Apr 18, 2017
Apr 18, 2017 at 3:14 AM UTC
Ang sakit pala.
Huminga ulit ako nang malalim Pinipigilan kong pumatak ang aking mga luha Binasa ko ang mga tulang sinulat ko noon Binasa ko ang mga tulang nag-iwan ng bakas sa akin. Wala na, pumatak na ang unang luha Di ko na maalalang sinulatan kita At na sa bawat salita ay naiisip ka Nalimot ko na ang masasaya. Pumatak ang pangalawa At tuloy tuloy na ang pagbagsak ng tubig mula sa aking mata Hindi dahil sa puro sakit at lungkot ang naiwan sa akin Kundi dahil hindi ko maalalang minahal kita. At habang binabasa ko ang mga linyang tumutugma Nagugulo ang isip ko sa mga salitang naisulat pala Masakit na wala na akong mabalikan Wala akong alaala at hindi na mauulit ang nakaraan. Mahirap ang makalimot Ngunit alam kong mahirap pa ang malimutan Mahirap ang... Bakit ko ba sinusulat ito?
0
Aug 7, 2016
Aug 7, 2016 at 4:35 PM UTC
Nakalimutan ko na
At yun nga, Inakala ko wala na nga, Ngunit may karugtong pa nga, Ang librong hinulog sa banga, Saan na nga? Nag wakas ang kwentong tula?, Ating baguhin at gawing Dula, Ang mga nangyaring hula, Na pwede pa nating baguhin mula simula. Ngunit nabago na ang ihip ng hangin, Hindi ko na alam ang iisipin, Gusto kong silipin Ang mundong dapat sana'y atin, Dahil inakala ko'y wala na nga, Ngunit heto't bumalik ka nga, Upang ako'y muling malito saking nararamdaman, ikanga, tulad nung isang awitin,Mas mahal na kita ngayon,Ngunit pambihirang buhay to, Kaibigan nalang ako, Ng isang Prinsesang nakatira sa kastilyo, ayoko na dahil wala ng kabuluhan ang sinusulat ko, para akong tanga, mema post lang, bahala na.. pambihira... salamat sa pagbabasa. thuglife tayo..xD
0
Nov 4, 2016
Nov 4, 2016 at 6:20 AM UTC
Mas Mahal na kita Ngayon!!
Magsisimula ako nang hindi sa umpisa Magsisimula ako kung nasaan ka Magsisimula ako sa huli Magsiisimula ako kung kailan hindi kana uuwi. Nagsusulat ako hindi dahil gusto kitang ipabalik Nagsusulat ako dahil gusto kitang ibalik Sa dating princresa na kilala ko'ng ikaw. Magsisimula ako sa huli kung saan wala na talaga, kung saan ako sayo ay umiibig pa, at umiiyak habang sinusulat ang aking tula. Sa huli kung saan gusto kitang ipabalik, minsan naging desperado ako matikman lang uli ang iyong halik. Susunod naman ay ang kalagitnaan kung saan nating ginawa ag lahat ng mabuti at masama, dito tayo naging malungkot at masaya, habang pag-ibig natin ay buo pa. At mag tatapos ako sa pinaka-una unang pag sabi mo na "mahal kita" unang oras na sinabe mo na "hinahanap-hanap kita" unang tikim ng iyong halik unang tingin na iyong ibinalik. Sana na aalala mo pa noong tayo ay ag dadalawang isip pa kung anong relasyon ba nating dalawa, pero masaya tayo na nag sasabi sa isat-isa na "ito na talaga ,mahal kita". Pinili ko'ng mag simula sa wakas at mag wakas simula. Nang sa ganun ay kahit papano ay maramdaman ko'ng maging masaya kahit alam kong patapos na ang aking tula.
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 7:25 AM UTC
"Mag-sisimula sa wakas at magtatapos sa simula"
Ako'y nagsusulat ng librong lahat ay patungkol sa kasakitan Mga pinagdaanang puro kapaitan Mga alaalang pilit mang kalimutan Hindi magawa gawa dahil nakatatak na sa aking kaisipan Kaya naisipang isulat nalang at gawing topiko Mga karanasang balak gawing libro Bawat kabanata sa buhay kong hindi ko alam kung wasto Ngunit lahat ng ito'y isusulat ko Sinusubukang ibahin ang bawat kabanata Ngunit tila lahat ng ito'y kusang naitugma Mga pangyayari sa'king buhay na gustong iwasto Sana balang araw ito ay maitama ko Ngunit isang araw kapalaran ko ay tila nagbago May nakilalang tao na dahil sakanya ay gusto kong magbago Kadiliman sa aking isipan na kanyang binigyang ilaw Buhay ko'y kanyang binigyan ulit ng saysay at linaw Bagong kabanatang sana'y kasama ka Librong sinusulat dahil sayo ay nag-iba Mga kabanatang nagdaang kay pait Kasiyahan kasama ka ay gustong ipalit Bagong kabanatang gusto kang makasama hanggang sa pagtanda Makalimutan man ang librong naisulat na Hinding hindi ang rason kung bakit nagbago ang paksa Ngayon, ikaw lang ang gustong makasama sa lahat ng bagong kabanata na aking isusulat pa.
0
Jan 18, 2021
Jan 18, 2021 at 10:12 AM UTC
Bagong kabanata
daming alam// habang sinusulat, nakaupo sa sofa sa sala, nag iisip. bakit ganun? sya pa rin? ewan, palitan natin. bakit nga ako nagsusulat? san ba to nag simula? siya kasi // siya nanaman. makwento ko lang sa inyo ang pinagdaanan ko noong isang taon at pitong buwang nakalipas. ayos lang naman sana ako. masyadong makulit, mapagbiro, maingay. pero seryoso. // di man halata pero, oo... kahit papaano. siya naman, masyadong madilim, yung tipong pag sa anime, siya yung si senpai na di ka mapapansin kasi tahimik lang siya at gusto nya palaging mag isa... pero gusto lang nya sana ng tamang taong makakasama. doon ako pumasok sa buhay nya, dun ko ginulo ang mundong hindi ko sinasadyang wasakin. kung dati rati'y screamo at ******** lang na musika ang bumabalot sa kanya, nadagdagan yun ng matinding impact ng bunganga ko at malakas na halakhak. kung dati rati'y mas matipid pa sya sa intsik ngumiti, nakikita mo na syang humahalakhak na parang walang bukas... **** that smile. ACHIEVEMENT UNLOCKED. di nagtagal, di na pinatagal at nagtagal naging tayo. Ang saya, ang lungkot, nagagalit ako, ikaw, naaawa, nasurpresa, nasaktan, bumalik sa dating tayo... strangers. na parang di lang nating namalayang naging tayo pala? // tama na. malulungkot nanaman tayo nang wala sa oras. wala nang oras para malungkot. dahil kahit anong pilit mo, di na mababalik yung oras. kung saan, naglalakad lang tayo sa daan, tawa nang tawa, napapaluha na sa.... CTRL + A + Delete
0
Nov 6, 2017
Nov 6, 2017 at 9:46 AM UTC
Gusto ko sanang mag kwento
nakakatakot na sarili'y kilalaning lubusan dahil kasa-kasama'y pagkatao kong maitim pa sa balahibo ng uwak; dahil kaakibat nito'y kausapin siya at dinggin ang kanyang pakiusap na siya'y isulat kahit ayoko'y ayoko na, ayoko na ayoko na ayokong isulat sadyang kataga ngunit heto ako't sinulat pa rin siya ayoko siyang pakinggan ayoko na, ayoko na ngunit heto ako't nagpatangay sa mga salita naririnig ko aking mga sinusulat malinaw pa sa'king mga mata di kaya siguro nga'y mas mainam kung siya nalang ang bahala? baka nga kaya'y mas mainam kung siya nalang ang bahala kontrolin ang buhay kong tutal nama'y lagi niyang pinapakialaman siya nalang ang bahala ayoko na, ayoko na siya nalang ang bahala kahit mapagpasiyahan pa niyang mawala na kaming parehas kung sa pagkawala sarili'y mahanap at ayos lang ako ay malimutan ng lahat naisulat ko naman siya.
0
May 25, 2018
May 25, 2018 at 1:52 PM UTC
padala sa agos ng itim na tinta.
Kung nararamdaman mo aking mahal Masayahin ako't malaya Sa ating pagsasama Wala na ibang iniisip pa Kung mangyari magawi sa bahay At makita mo ang aking talaarawan Mababasa mo na walang ibang nagaganap na wala ang iyong pangalan Kung naaalala mo pa sinta Sabay tayong sumisimba At kung narinig ang pabulong kong panalangin Ay tiyak nalaman mo na sobra kitang ginigiliw Kung buo pa sa isip mo Noong sa paaralan pa tayo Madali akong manibugho Dahil ganyan talaga ako Ikaw ang unang inibig At wala na pagkatapos mo Kaya sa susunod pang buhay Ikaw pa rin ang susuyuin ko Kung malalaman mo na kahit ika'y sa ibang mundo Ang dahilan kung bakit sinusulat ko ito Magiging masaya ka na't hindi na mananabik Ang binili kong lubid Ang tali kong napakahigpit Walang luhang dadausdos sa aking pisngi Sapagkat nakikita na kita na lumalapit Payapa at nabibingi ang nararamdaman sa paligid
0
Nov 2, 2019
Nov 2, 2019 at 2:20 AM UTC
Buhay at Patay
050220 Nagbibilang ako ng mga pahinang Ni minsa’y hindi ko binura Ni minsan, hindi ko binasura. Hinuhulma ko pa rin ang aking mga kamay sa buwan Na sa tuwing pinagmamasdan ko siya’y Sumasagi sa’king isip ang unang tulang Binigkas ko sayo nang biglaan. At habang pinagmamasdan ko ang aking mga palad, Ay kumukunot maging ang aking mga kilay Kasabay ng kumot sa gabi sa bawat paghikbi. Hinulma pa rin ba ang mga palad para sa isa’t isa? O ang minsang nagpahinga’y Bawal na rin bang bumalik para magsimulang muli? Nauutal ako — Sa tuwing sinisigaw ko saking isip ang pangalan mo Ang bawat letrang dahan-dahan kong sinusulat Sa aking alaala, saksi ang pintig ng pusong may pangamba. Nasisilaw ako — Na sa bawat pagpikit ko’y Tila suntok ka sa buwan kung makakamtan muli. Nasisilaw ako — Sa tuwing hinihiling kong pagbuksan Ang puso **** kinakatok at niluluhod sa panalangin.
0
May 1, 2020
May 1, 2020 at 8:15 PM UTC
Hulmahan
Sa liwanag ng buwan, Natatanaw ko ang ningning, Ang ganda **** di matakpan, Parang isang dakilang sining. Malayo man bago marating, Hindi ako magpapapigil, Puso kong wagas at tapat, Patuloy ika'y sinusulat. At kahit may mga hadlang, Hindi ito mawawala; Pag-ibig kong di magpapapigil, Pagmamahal na di masusupil.
0
Aug 13, 2025
Aug 13, 2025 at 10:36 AM UTC
Mwolayo