Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nanahimik" poems
Nasaan ka? nasaan ka aking kabataan? tila hangin na naglalaho sa bilis ng ikot ng panahon at paglipas ng bawat minuto masasabi ko bang ako ay natuto? Nasaan ka, aking kabataan? lumulubog at lumilitaw malimit ako ay nalilito, malimit ako ay naliligaw habang ako ay unti unting nilalamon ng mga pahina ng kalendaryo Nabuhay sa panahon ng mga kritiko at relihiyoso naglalakad sa gitna ng manipis na espasyo ng kamalayan nagmamasid at nanahimik nagbibilang ng mga sandaling malabong maulit huwag masyadong matulin at baka matinik ng malalim Nasaan ka aking kabataan? mga kinagisnan ay iyo nang iniwan niyapos ng modernong mundo binuksan ang pinto sa pagbabago sa huli, kilala mo pa ba ako? Nasaan ka aking kabataan? ang iyong katahimikan ay nakakabingi sabi nila ang pagsisisi ay laging nasa huli Nasaan na, nasaan na? kabataan ko, gising ka pa ba?
0
Feb 6, 2014
Feb 6, 2014 at 3:24 AM UTC
Nasaan Ka, aking Kabataan?
Palalayain na kita Mahal. Malaya ka na mula sa hawlang magkasabay nating binuo noong mga panahong ako pa ang kasama mo. Palalayain na kita, mula sa mga ala-alang matagal ding nanahan sa aking isipan. Nakulong. Nakulong ako sa mga pangako **** akong lang. Ako lang ang mahal mo at wala ng iba. Kinulong. Kinulong ko ang sarili ko sa iyo. Sinarado ang pintuan ng puso upang walang makapasok na iba sapagkat ang tanging kagustuhan ko lamang ay tayong dalawa. Ngunit tila ang pintuan ng iyong puso ay naiwang nakabukas dahilan kung bakit may nakapasok na iba. Lumaban, Lumaban ka ngunit sa huli ay sumuko ka rin. Nilabanan ko ang lahat ng sakit para sa iyo sa kagustuhang maibalik ang dati sa atin resulta ng pagkakakulong mo sa puso kong punong puno ng sakit at pait. Pinapalaya na kita dahil sa bawat araw na wala ka sa aking tabi kahit sa aking ang iyong pag uwi ay ramdam kong ayaw mo na. Hindi ka na masaya. Matagal rin akong nanahimik kahit masakit. Pero, huli na ito. Tama na. Nasasaktan ka na. Pero mas nasasaktan mo na ako. Hindi ko na kaya. Sobra na. Sobra na ang sakit ng ginawa **** pag papalaya sa mga pangako **** parang ibon mo lang ay kung paliparin. Ayoko na. Masakit na. Kaya Mahal, palalayain na kita. Hindi dahil hindi kita mahal, kundi  kailangan kong mahalin ang sarili ko dahil ubos na ubos na ako. Mahal na mahal kita, pero tama na. Ang sakit sakit na. Malaya ka na.
0
Feb 28, 2016
Feb 28, 2016 at 11:52 PM UTC
Malaya Ka Na
Isang babae ang sumakay sa V. Mapa Maikli ang buhok at kayumanggi Nakapulang T-shirt at maikling shorts Tsinelas na plastic ay may takong Ang jeep ay mahaba, bago at maingay Balahaw nito ang malakas na tugtugin Ang barker ay mala trenta maging ang driver Kung umasta ay tinedyer Ang musika ay hindi musika 'Pagkat hindi lahat ng sinulat ay babasahin Ni musika ang lahat ng tugtugin Hindi musika kundi basura Ang babae ay sumabay sa saliw ng tugtog Kumanta nang may emosyon Walang hiyang ikinampay ang kamay At winasiwas ang yapos na sako Hindi pa siya nagbabayad Malamang wala siyang pera Hindi siguro iyon ang dahilan ng tawanan Sa kanya'y marahil may kakulangan Nawala ang nagwawalang kanta At nanahimik rin ang aba Tulala sa kawalan habang may minamantra Bakit kaya kabisado niya ang kanta? Kung mayroon mang makapagsasabi Ano ang nasa isipan ng isang tao Na hindi rin masasabi kung ano Paanong ang pag-unawa'y matatamo? Sila ba talaga ang wala sa katinuan? Kung sila ang ating pinagtatawanan Kung mga mata nila'y walang bahid Pahid ng alinlangan at pagdududa Naririnig din ba niya Sigaw ng barker sa kalsada? Nararamdaman din ba niya Dampi ng tubig ulan Naiisip niya kaya Kung ano ang kinabukasan? Nagmamadali rin ba siyang makauwi Dahil may exam kinabukasan? Bumaba siya sa harap ng arko Tumalon at masayang nagsayaw sa gitna Tinunton ang daan sa Teresa Di namalayang nariyan na siya Sa patutunguhan niya
0
Aug 4, 2016
Aug 4, 2016 at 12:37 PM UTC
Tapenshap
Kumalat ang silahis Aranya sa kublihan ng mga nasaktan nang labis Sa liblib na bukirin nakatira ang anak-pawis Ang tikap sa kapilya ay ang espasyo sa karimlan Maringal ang alab sa dagat Animo'y mga hiyas sa pananaw Bermillong agwa ay nangingibabaw nang isinaboy ang mga pilak sa Pasipiko Anupat may respirasyon nauudlot naman ang siklo Sa pagbabalik-tanaw ay sumiyok humahangos nang dumating sa koro Tugtugin ng patibulo Sa wakas, ilalagyan ng balsamo Epidemya ng hapis kahit inosente ay pintasan Lumaylay nang mahilo Natangay ng takot at dumapa nang napasuko Lumaho ang pagkakataon na sana'y makakapagpasya Kung alin ang dapat at tama Sa sulok ay nanahimik Umaasang mabawi ang panahon yaon Ngayon saan pupunta
0
Dec 21, 2018
Dec 21, 2018 at 5:13 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #21
I. Ang ganda ng panahon Naalala ko pa noon, Tumatakas ako sa pagtulog Para lang makipaglaro tuwing hapon. II. Habang ginugunita ang nakalipas Napatingin ako sa mga batang sa labas. Habang sila'y naglalaro, May mga patak na sa kanilang ulo'y tumutulo. III. Inangat ko ang aking ulo, At pansin kong dumidilim ang mundo. Tila may paparating na malakas na ulan, Pero bakit naman ito'y biglaan? IV. Hindi magkanda-ugaga ang mga ale, Sa pagkuha ng mga sinampay sa kable. Kinukwestyon din nila ang kalangitan, Bakit daw biglaan ang buhos ng ulan? V. Minuto lang nakalipas. Haring araw ay muling nagpakita. Nakakapikon ang sinag nitong dala, Akala mo'y walang taong naperwisyo. VI. At bigla kong napagtanto Para rin pala siyang biglaang ulan, Dumating ka nalang bigla, Kahit hindi naman kita kailangan. VII. Buti sana kung maganda ang dulot mo, Sa nanahimik kong mundo. Akala mo ba'y masaya ako sa'yo? Pero ang totoo isa ka lamang hamak na perwisyo!
0
Jul 19, 2016
Jul 19, 2016 at 5:01 AM UTC
Ang Perwisyong Dulot ng Ulan
Handa na  ipagtanggol katumbas man itong sampung buhay Ang halaga'y higit pa sa inipon na mga koral sa karagatan Kung binastos kahit malinggit ay kikibo ang nanahimik na balasik Hinintay humulaw ang bagyo at si Dessa ay sumakay bago umuwi ng bahay Lumusong sa baha sa baryo at ginunam-gunam ang sandaling yaon Kung may oras sa pag-aaral gayun din sa paglilibang Ngunit ang kunting kalayawan ay naging hadlang upang makatanggap ng medalya ng karunungan Hindi bakal at kawad ang pag-iisiip para di matukso sa mga bisyo Sa pagsusugal ay nalulong Hindi mahilig sa anumang  pampalakasang laro Napasama sa kapatiran Dumating ang mga araw ang alingawngaw ay umabot sa ama Nagpakalasing noong gabi bago naglabas ng mga hinaing Mga salita niya'y matutulis, umuulos sa laman
0
Jan 10, 2019
Jan 10, 2019 at 6:15 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #47
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014
0
Aug 3, 2017
Aug 3, 2017 at 8:30 PM UTC
Anong oras na?
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014
Continue reading...
33
Blankong papel Ano na naman ba ang isusulat? Eto na naman tayo sa walang kamatayang drama Pasensya kana Ikaw na nanahimik ay ginagambala Ng pagtangis ko buhat sayong pagkawasak. Sinisigawan na ako ng utak ko Na kesyo tama na Suko na Di na yan babalik Tumigil kana Nililinlang mo lang ang 'yong sarili Sa patuloy na paghahangap Sa taong alam mo namang Matagal ng namaalam. Sana kaya kong itigil Ang paglathala ng kalungkutan kong di matapos tapos Sana kaya kong lipulin itong sakit na nararamdaman ko na di maubos ubos Sana pala'y sinama ko na sa hukay ang lahat ng sentimiyentong ito Nang sa gayon ay di ako nalulunod sa luha bungad ng pagkawala mo. Blankong papel ano naman ang saiyo'y isusulat, Hayaan sanang dugo ko naman ang tumulo sayo at yumakap.
0
Apr 16, 2016
Apr 16, 2016 at 4:38 AM UTC
Blankong Papel
Hindi ko mapigil / aywan ko kung bakit Na bumaling sa’yo / nang paulit-ulit Ilang beses ko mang / ipikit nang pilit Didilat ang mata’t / magkukusang-titig Sa bawat pagtitig / ay nanahimik Ang lihim ng isang / sumaging pag-ibig Sa bawat pagbaling / ay may pagnanais Na masilid ikaw / sa diwa ko’t isip Sa libong pagbaling / at libong pagpihit Ang katumbas nito’y / pagsintang malinis Nang dahil sa iyong / gandang nilalangit Ang pihikang puso’y / nahaling nang labis At ang larawan **** / sa aki’y umakit Namugad sa puso’t / naging panaginip Dahilan sa isang / ninakaw na titig Mga puso nati’y / dagling napaibig
0
Jul 18, 2016
Jul 18, 2016 at 9:19 AM UTC
Unang Titig
Sa distansya umusbong ang lahat Kung paano nagkrus ang ating mga landas Na sa dinarami-rami ng tao’y ikaw pa Sa simpleng pagbati mo nagmula
 Sa distansya tumibay ang relasyon Nagpakatatag sa panahong magkalayo Kinubli ang hirap ng mga pagbabago Nanahimik sa likod ng maraming tanong Sa distansya nagsimula ang problema Kawalan ng tiwala ang naging ugat Pag-iisip kung nararapat pa bang ipaglaban At hawakan ang pangakong unting unting nawawala
 At sa ‘di inaasahan, sa distansya rin nagtapos Tumigil nang maniwala sa “Kaya natin ‘to” Napagkasunduan at magkasamang nagdesisyon Napagtantong pag-ibig ay ‘di sapat sa isang relasyon
0
Sep 10, 2017
Sep 10, 2017 at 2:15 PM UTC
distansya
Ang ibon na lumilipad ng mataas Sumasabay sa ihip ng hangin Tumatabi sa dalampasigan Umaawit ng sariling awitin Ipinupundar ang mga hampas ng tubig na hindi kumukupas Minsan nang sumayaw ang ibon Sa tabi ng dalampasigan Natukso ng init ng hangin At lamig ng karagatan Sa isang sayad ng kanyang balahibo Hinatak ng aplaya ang bisig ng mumunti Nagsisigaw hanggang sa mawalan ng kibo Nangamba na hindi na makakalipad muli Ang buhay ng ibon Tila isang kuwit Tumigil at nanahimik Naghihintay ng kasunod Ngunit ang kuwit ay magpapatuloy parin Hindi tulad ng tuldok na katapusan ang hantungan Sa gitna ng pagbagsak at kalungkutan Tayo, katulad ng ibon, ay makalilipad muli
0
Aug 13, 2018
Aug 13, 2018 at 1:59 AM UTC
Kuwit,
21,600 apat na taon akong nanahimik dinampot ang pira-pirasong sarili nagbabakasakaling sa pangalawang pagkakataon ay mabuo muli di man kagaya ng noon na walang bahid ng basag umaasang mabuo at makatayo sa kabila ng mga lamat at nang dumating ang araw na naisip kong kaya ko nang muling tumayo sinubukan ko namang lumakad dahan dahan at papalayo kanang paa..kaliwang paa.. at nakaurong ng kaunti kanang paa..kaliwang paa.. at natututo na muli sa marahang paglakad ko hindi ko inaasahan na mapapadaan ako sayo di mo ako kilala at ganun din ako sayo pero pinili kong manatili dahil ano nga bang mali? pinili mo din manatili dahil ano nga bang mali? lumagpas ng minuto, oras, araw, linggo nandito padin tayo pero bakit parang gusto ko nang tumakbo hawak ang kamay mo at tumakbong papalayo tumakbo at sabay na kikilalanin ang hinaharap tumakbo at sabay na abutin ang mga pangarap tumakbo magkahawak ang kamay, sa hirap man o sa sarap gusto kong tumakbo sa aking pananabik ay nabanggit ko to sa iyo at humakbang ka ng isa palayo.. sinabi ko muli sayo kanang paa..kaliwang paa..palayo sinabi mo sa akin na di mo kayang sumabay na ang nais ko ay di maibibigay at doon naalala ko oo nga pala napadaan lang ako.
0
Oct 30, 2021
Oct 30, 2021 at 10:12 AM UTC
21,600
Tinanong kita Kung ako'y mahal pa Ika'y nanahimik Ako'y di umimik Hindi na kailangan magsalita Sagot mo'y alam na Kasabay ng iyong pagkawala Mga luha ay kumawala Wala na bang magagawa? Tayo ba ay talagang tapos na?
0
Apr 12, 2016
Apr 12, 2016 at 2:28 AM UTC
Tinanong kita..
#021816 Minsan, nagsasalita ang mga lata Napakaingay at mistulang sirang plaka. May yugyugan pa Ng mga baryang hindi mabilang-bilang. Ang latang nanahimik, kikibo rin pala Pag tinapunan ng barya, Kakalansing siya. Hawak ng nanlilimos ng simpatya, Ngunit sino siyang taya? Waring nagsisipilahan pa sila Sa pagtapon ng sentimo Na tila baga lahat ay uhaw sa pansin. Kapag binigyan mo, Kakapit sila sa damit at magmamantsa May bakas ng mga kamay Kaya't sila'y wagi sa panlilimos. Kaya't minsan, hindi ako naaawa sa kanila Pagkat pagbubulaslas nila'y walang kasiguraduhan. Saanmang anggulo, Hindi masiyasat ang katotohanan. Sila mismo, gulung-gulo sa kabuuan Ni hindi tiyak ang nilalaman At kuwento'y niyupi-yupi, Buhay sa kanya-kanyang kalupi. Tunog-lata nga naman.
0
Feb 18, 2016
Feb 18, 2016 at 9:37 PM UTC
Social Media
#05222021 Hindi ko mapigilan ang himig na humihele kasabay ng Iyong tinig. Kumakatok ang Iyong presensya sa puso kong walang laman kundi ang pagkauhaw -- Nauuhaw buhat sa mundong mapagbalatkayo. Sa mundong sapat na ang musika ng mga palamuting may hangganan. Sa aking pagpikit ay umuusad ang Iyong mga pangungusap, Bagamat walang tinig sa paligid Ay namumuo pa rin ang habilin **** tangay ng hangin. Maging mga kulisap ay walang naggawa't nanahimik na lamang. Batid ko ang Iyong alok na ako'y tuluyang lumapit sa Iyong paanan, Ang trono **** ni minsa'y hindi pa nasilayan Bagkus hanap-hanap ng puso kong pagal sa paghihintay. At kung ito ma'y panaginip, hayaan **** ako'y manatili. Kinabig ko nang saglit ang parteng kaliwa ng aking dibdib, Baka sakaling ang sarili'y natuluyan nang mahiwalay sa aking katawan. At baka ako'y hinagip na rin kung saanmang lupalop -- Kung saan sa Iyong presensya'y mananatili akong akap. Nais ko pa ring abutin ang pangarap **** inilaan Ang sinasabi nilang imposible Bagkus Sayo'y natagpuan ko ang katuturan. Ang hiwaga na hindi maipaliwanag, Ang hiwaga na tanging Sayo lamang nahanap. Sa bawat pahinang hindi ko kayang tapusing maisulat Ay nais kong habiin ang aking nararamdaman, Itong pakiramdam na hindi ko masukat; Pagkat Ikaw ang aking Pahinga, Sayo ang paghinga.
0
May 24, 2021
May 24, 2021 at 11:49 PM UTC
Handa, Tula, Awit
Salamat sa iyo Sa iyong mga salitang nagbibigay ginhawa Sa utak na pagod Sa iyong mga brasong tila pinoprotektahan ako Sa kahit anong sakit Salamat sa iyong pangagalaga Para sa isang baliw tulad ko Salamat sa iyong pagbigay-ginhawa Para sa ‘di matahimik na ingay ng aking kaluluwa Itong buong linggo ako’y biniktima. Biniktima ng mamamatay-tulog na kriminal. Ngayon, dahil sayo ‘Di pa rin ako makakatulog sa mga gabing lumilipas. Ngunit guminhawa ang aking isipan, At nanahimik ang mga boses na nagbibigay-sakit dito.
0
Dec 14, 2017
Dec 14, 2017 at 11:47 AM UTC
Isipang Gumiginhawa
May oras na kailangang maninidigan Kailangang basagin ang katahimikan Dahil minsan, ang pananahimik ay walang buhay na naliligtas Parte ka ng pumaslang sa inosente Parte ka ng yumurak sa pagkatao n’ya Pero ang sabi mo, “wala ka naming ginawa” Pero nanahimik ka lang At binaling ang tingin sa kabila Tama ka Namatay sila, At marami pang ibang susunod pa pero Wala Kang Ginawa
0
Jun 8, 2022
Jun 8, 2022 at 11:14 PM UTC
Untitled
Ilang gabi ring napuyat at nagbakasakali Na ako'y iyong kakausapin tulad ng dati Umaasang ang 'Goodnight' mo'y magbubunga Ng pang-uusisa gaya ng 'Kumusta ka na?' Pero marahil ay nakatulog ka na Kaya siguro nanahimik ka 'di bale, ako'y inaantok na rin naman na Pero bago matulog, iisang sulyap pa.
0
Jul 25, 2019
Jul 25, 2019 at 3:04 PM UTC
Inaantok na
ikaw ay tila bituin at ako ang buwan. ang nanahimik kong puso at sanay sa pagiisa ay bigla **** sinamahan. mas lalo **** pinaliwanag ang madilm kong gabi. panandalian, minsan ikaw nawawala wala, madalas natatakluban ng mga ulap na tila inaagaw sa akin. manatili ka, pakiusap.
0
Mar 11, 2020
Mar 11, 2020 at 3:26 AM UTC
tala