Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"maunawaan" poems
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
0
Sep 25, 2018
Sep 25, 2018 at 12:04 AM UTC
Margaret (Anghel Ko)
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
Continue reading...
33
Ibubulong nalang sa hangin,ang bawat pagsumamo Paano ba maipaparating, ang nadarama ng puso lagi kitang inaalala malayo ka man sakin Kelan ba tayo magkikita ang hangad nitong damdamin Sa panaginip nalang makikita matutupad ang pangarap Sa panaginip nalang ang pagsinta duun nalang magaganap Mga pangako at sumpaan paano na matutupad Walang kasiguraduhan kung saan ba mapapadpad Tadhanang mapaglaro, magkalayo at di pinagtagpo Ba't Sadyang mapagbiro kahit may lalim bawat pagsuyo Dating hawak ang ‘yong kamay, ngayon sa guni guni Buhat ng ikaw ay mawalay, nasisilayan sa muni muni Sinagot ma’y marami paring Katanungan Lahat ba ng tanong? wala pa ring kasagutan Kung may dulo ang daan, Saan ba ang hantungan Kung ito’y may hangganan, Ano ba ang pupuntahan Sa kapalarang magkatugma, kahit na isa kang dayuhan Ng pagmamahalang mahiwaga , na tayo ay nagkaunawaan Tunay nga na ang pagibig may isang diwa Tayo’y Itinadhana, Magkaiba man ang ating pananalita Andito lang ako, Malayo parin ang distansya, Naghihintay sayo, Malapit nang mapuno ang Pasensya Dito sa kaganapang di mapapaliwanag ng sihensya Kung ba't ikaw, ikaw ang hinahanap ng konsensya Kahit wala ka..... Di na makapaghintay sa panahon ng iyong pagbabalik Pagkakataong tayo’y muling magkita, ako’y nananabik Minsan pa sanay lumantay ang yakap mo’t mga halik Nang sana ang sigaw ko’y tuluyan nang matahimik *Para sa mahal kong si Reina Ngunit sana maunawaan nya ang tula ko.
0
Jan 2, 2019
Jan 2, 2019 at 9:13 PM UTC
“LDR”
hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto; ㅡ at 'di lahat ay agad na natatamo. ito ay ang aking napagtanto nung nalaman kong may iba kang gusto, at ayaw ko namang ipilit sa iyo ang mga bagay na ayaw mo. oo, mahal na mahal pa rin kita puso ko'y walang sinisigaw na iba. ngunit ikaw ba, aking sinta, ay siya ring nadarama? talagang hindi yata. ako ma'y nahihirapan na tanggapin at maunawaan na tayo'y hanggang dito na lamang pero aking hirang, damdamin mo'y aking igagalang.
0
Nov 24, 2018
Nov 24, 2018 at 10:29 AM UTC
pag-unawa.
Kaibigan, halika at makinig, Sa storyang dapat **** marinig, Sana ako’y paniwalaan, Dahil hindi ito kathang-isip lamang. Habang ako’y nag-iisa, Habang hindi mo ako kasama, Dumidilim ang mundo, Sa pagdilim nito kasama pati buhay ko. Sa tuwing nakatingin sa mga tala, May mga boses na laging nang-aabala, Gusto ko silang tumahimik, Maalis ang mga aninong umaaligid. Tama na.... tama na... ayoko na, Patahimikin mo na sila. Tama na.... Nakikiusap ako, Tulungan, tulungan mo ako. Sa gabi man o umaga, Lungkot na hindi mawari ang nadarama, Noong araw na ako ay nawala, (sa aking pagkawala) Kasabay nito ang katahimikan nila. Sa pagtatapos ng aking kwento, Sana maunawaan mo, Na hindi ito kasabay ng panahon na lilipas din, Ito ay importante at dapat intindihin. Sa pag kupas ng mga larawan, Sa bawat kumpas ng alon sa dalampasigan, Kaibigan, ako’y lumisan sa mundo hindi dahil ginusto ko, Pero para sa ikatatahimik ko. Saklolo.
0
Feb 4, 2018
Feb 4, 2018 at 11:16 AM UTC
Saklolo.
May mga bagay na kailangan Kung tanggapin kahit hindi ko maunawaan Na ang dating buo ngayon ay sira na Na ang dating masayang pamilya ngayon ay wala na Paulit ulit na binubulong ng aking isip Maraming tanung sakin isip Paano nga ba ? Anu nga ba? Wala na bang pag asa ? O kailangan ko nalang tanggapin Na aking magulang ay wala na Wala na??? Wala na ?? Wala na!! Wala ng pag asa na maging isa muli O hindi na ba ma bubuo muli O kailangan kung tanggapin na Aking magulang ko ay may iba ng pamilya Oo meron ng ibang pamilya ! Aking sambit sapagsapit ng pasko Sabi ko kahit walang handa sa pasko Basta buo ang pamilya masaya na ako Pero nagkamali ako sapagkat ako'y mag isa nalang Ito ang unang pasko na hindi tayo magkakasama Ito ang unang pasko na ako lang mag isa. Lagi mo sanang tandaan sakabila ng ulan meron bahaghari Magkakaroon muli ng mga ngiti sa labi Lage mo sanang tandaan iwan ka man ng iyong ama't ina Ako'y nasa tabi mo na Ako'y mananatili sayong piling Handang sumagot sayong hiling Ika'y manatili lamang sakin piling At ako'y mananatiling sayong piling Ang mga sinira ay aking bubuoing Ang mga nawala ay aking hahanapin Sapagkat nung Una pa man ito na aking layunin Sakin lamang ay magtiwala at manalig Buong puso sakin ay isalig Hindi kita pagkukulangin Patuloy kitang mamahalin Ang iyong magulang aking gigisingin Sa maling mga hangarin Upang ibalik sa dating nitong layunin Kung sa tao ito'y impossible Sakin ay possible Magkatiwala ka lang sakin Lahat ay aking gagawin Diyos ay may layunin.
0
Sep 28, 2020
Sep 28, 2020 at 6:44 AM UTC
Buwak na pamilya
May mga bagay na kailangan Kung tanggapin kahit hindi ko maunawaan Na ang dating buo ngayon ay sira na Na ang dating masayang pamilya ngayon ay wala na Paulit ulit na binubulong ng aking isip Maraming tanung sakin isip Paano nga ba ? Anu nga ba? Wala na bang pag asa ? O kailangan ko nalang tanggapin Na aking magulang ay wala na Wala na??? Wala na ?? Wala na!! Wala ng pag asa na maging isa muli O hindi na ba ma bubuo muli O kailangan kung tanggapin na Aking magulang ko ay may iba ng pamilya Oo meron ng ibang pamilya ! Aking sambit sapagsapit ng pasko Sabi ko kahit walang handa sa pasko Basta buo ang pamilya masaya na ako Pero nagkamali ako sapagkat ako'y mag isa nalang Ito ang unang pasko na hindi tayo magkakasama Ito ang unang pasko na ako lang mag isa. Lagi mo sanang tandaan sakabila ng ulan meron bahaghari Magkakaroon muli ng mga ngiti sa labi Lage mo sanang tandaan iwan ka man ng iyong ama't ina Ako'y nasa tabi mo na Ako'y mananatili sayong piling Handang sumagot sayong hiling Ika'y manatili lamang sakin piling At ako'y mananatiling sayong piling Ang mga sinira ay aking bubuoing Ang mga nawala ay aking hahanapin Sapagkat nung Una pa man ito na aking layunin Sakin lamang ay magtiwala at manalig Buong puso sakin ay isalig Hindi kita pagkukulangin Patuloy kitang mamahalin Ang iyong magulang aking gigisingin Sa maling mga hangarin Upang ibalik sa dating nitong layunin Kung sa tao ito'y impossible Sakin ay possible Magkatiwala ka lang sakin Lahat ay aking gagawin Diyos ay may layunin.
Continue reading...
44
Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#
0
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 2:26 AM UTC
SIYUDAD (City: Bones of the Jungles)
Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#
Continue reading...
45
Nalugmok sa labis na kalungkutan, ako'y namulat sa katotohanan. Tila nagbago ang mga pananaw, ngayo'y pangarap ay di na matanaw. Mabibigat na balakid, lahat ay nalampasan ngunit bakit ang isipa'y nabagabag ng karanasan? Muling binalikan ang masalimuot na nakaraan, ibinaling ang tingin sa masahol na pinanggalingan. Nalason ang isipan sa pag-apaw ng damdamin ang hapdi at kirot, bumalik lahat sa akin Matagal na mula nang manghilom ang mga sugat ngunit nariyan parin bilang tanda ang mga peklat. Hindi ko labis maunawaan ang lungkot na nadarama Gulong gulo ang aking isip at hindi makapagpasya.. Tiyak na ang kahahantungan ko'y hindi kaaya-aya Hanggang sa dulo pa ba ako'y magpaparaya?
0
Jul 30, 2015
Jul 30, 2015 at 12:22 PM UTC
Ang bakas ng kahapon
Kulang ang haba ng magdamag at lalim ng Himbing upang lubos nating maunawaan ang Imortal na sandaling ito. Dahil alam natin na Wala tayong anumang panlaban sa lumbay At pangungulila, nagkakasya na lamang tayo sa Isang pangako at pag-ako ng damdamin. Tahan na mahal ko... Umasa kang saan mang lupalop tayo tangayin ng Buhay at paghihintay, ng siklo at pagpapasya, Ako'y mananatiling nakapako sa hiwaga ng iyong Langit na pagsinta. Kapos man ang sandaling Ito upang maging sandalan natin sa saglit Na paglayo, alalahanin **** hindi lahat Ay humahantong sa wakas dahil Likas sa atin ang manalig sa pagsintang wagas.
0
Sep 14, 2013
Sep 14, 2013 at 4:58 AM UTC
Panata
Ang maputing blusa ay nakakasilaw Dating mag-aaral sa paaralan ngayon reyna na ng kanyang natupad na pangarap Lumaki na ang agwat ng katayuan Distansiya na di malagpasan Subukan bang habulin Kung gaano kalaki ang kagustuhan ganun din ang siyang kabiguan Sa lagaslaw ng tubig sa alon Ang payak na pamumuhay sa gitna ng daluyong Sa araw ng mga  puso ay walang aaminin Ang pag-irog ay hindi mabubunyag Karugtong ng kwento ay maging nalilingid na alamat Iniukol sa kanya ang kalatas Suungin ang daloy ng ilog Pilansik sa balat ay parang asido sa dugo na tinutunaw ang puso Sa lalim ay malulunod, sa babaw ay ang hininga malalagot Suwail sa kalangitan Kung ito'y nakatadhana at ang mga yapak ay nabilang Sana'y maunawaan ang inaasal Sampung hakbang ang layo sa kanyang likuran
0
Dec 27, 2018
Dec 27, 2018 at 6:27 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #33
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 1:58 AM UTC
HIGIT SA KAYAMANAN
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
Continue reading...
5
Sa isang hardin ako ay may namataan Isang dahong nakatungo at tila may dinaramdam Matagal kong pinagmasdan subalit di ko maunawaan Kaya naman nilapitan at nagsimula ng isang usapan…. Munting dahon, aking bungad, ikaw ata’y matamlay Sukli nya’y ngiting may  kahalong lumbay At napansin ko ang pighati sa kanyang mata Hanggang tuluyan nang umagos ang saganang mga luha… At sinambit nya… “Oh ang rosas na puno ng ganda Lahat sa kanya ay nahahalina Subaling akong palagi nyang kasama Ni minsan di nabigyan ng importansya" Dagdag nya... "Ako’y nanliliit sa aking sarili Lahat ng suporta, sa iba ay ibinahagi Kay rosas, kay tangkay, sila ay aking tinulungan Sa abot ng makakaya, sila ay aking dinamayan Subalit sa malakas na ihip ng hangin Dulot ng bagyong kayhirap pahupain Tila yata akoy’ nag-iisa at nalulugmok Ako ba’y pagkain lang ng uod na gutom?” Oh kaibigan, akin na lang nasambit Huwag kang bibitaw at higpitan ang yong kapit Ang mundo ay di perpekto, ang laban ay di patas Panalangin sa Taas, gawin **** sandata at lakas. Kung ikaw ay susuko, tagumpay ba'y makakamtan? Ang iyo bang paglisan ay kaligayahang inaasam? Tumayo ka nang matatag at sa buhay ay lumaban Ano ba't ang lumbay ay sadya ren paparam...
0
Feb 15, 2018
Feb 15, 2018 at 6:06 AM UTC
Ang Matamlay na Dahon
Itinaboy ako ng hiraya sa pusod ng Iyong pag-iral. Anupa't taal kang Binibini ng kahulugan at nahulog na Damdamin. Hindi ba't kanina lang dinuyan ako ng Malamyos **** tinig, habang sinasagwan Ko ang lalim ng iyong alindog at lawak ng Pusong handog? Saglit tayong namanata sa takip-silim, Isiniwalat ang hindi makita ng paningin, Ang hindi maunawaan ng damdamin.
0
May 19, 2016
May 19, 2016 at 3:44 AM UTC
Daruanak
Kumusta mga hari sa lupa Yaong mga anino'y hindi nakikita Mga haring sila ang nagtatakda Ng mga bagay dito sa lupa Kumusta mga hari sa lupa Yaong papel na may mukha Mga haring dinadakila Ng mga uhaw na dukha Kumusta mga hari sa lupa Na kaharian ay ang yaman sa lupa Handang pumatay ng alila Upang pigilin ang daigdig sa pagluha Kumusta mga hari sa lupa Na di kailanman kumalam ang sikmura Na kailanma'y hindi lumuha O nagbuhat ng kutsara Kumusta mga hari sa lupa Bundok ng bungo'y sumusumpa Sumisigaw sa hinagpis na mga alila Sa kamay ninyo mga hari sa lupa Kumusta mga hari sa lupa Pagbati ko sana'y makita Nawa'y maunawaan ang Salita Sapagkat dito tayo lahat nagmula -JGA
0
Mar 26, 2020
Mar 26, 2020 at 12:19 PM UTC
Mga Hari sa Lupa
Ako lang naman yaong hamak na kapuluan Sa kontinenteng Asya bandang timog-silangan Na minsan mo nang dinayo at pinagkanlungan. España, me todavia en tu memoria? ‘Di ba’t hindi ako ang marapat na sadyain? Ika’y nagkamali sa dinaungang lupain! Subalit bakit ka pa nagpumilit sa akin? España, me todavia en tu memoria? Ano bang nasilayan at ako’y binihag mo? Ikaw pa ang naghandog sa akin ng ngalan ko Bininyagan na maging Romano Katoliko. España, me todavia en tu memoria? Langis ng Kristiyanismo ako ay binuhusan ‘Di nga lang lubos dumaloy hanggang talampakan Na kay Allah ay tali na noon pa man. España, me todavia en tu memoria? Tatlong daan, tatlumpu’t taong alipin Dugo’t laman ko’y pinagpumilitang bigkisin Sa kultura’t kamalayang dayuhan sa akin. España, me todavia en tu memoria? Ano bang taglay mo’t nagtiis din sa’yo? Mga dantao’y inabot bago napagtanto Pag-alpas na marapat mula paniniil mo! España, me todavia en tu memoria? Ginang ng karagatan kung ikaw ay turingan Ako’y isa lang pala sa’yong anak-anakan Na sa kapangyarihan mo’y nakipagkumpulan. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ay isandaan at sampung taon narin Ang nakalipas nang ako ay iyong lisanin Pero siguradong ikaw ay nandito parin. España, me todavia en tu memoria? Bayani kong si Rizal sa’yo ay nagtungo Upang ipabatid ang aking panlulumo Wika mo’y inaral ngunit balewala sa’yo. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ako naman kung nais maunawaan Ang tulang ito na sa’yo ang patukuyan Ang wika kong ito naman ang ‘yong pag-aralan. España, me todavia en tu memoria? España, ako ba’y nasa iyo pang gunita? -08/01/2008 (Miagao) *for PI 100 under Sir Sansait
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 2:07 AM UTC
España, me todavia en tu memoria?
Ako lang naman yaong hamak na kapuluan Sa kontinenteng Asya bandang timog-silangan Na minsan mo nang dinayo at pinagkanlungan. España, me todavia en tu memoria? ‘Di ba’t hindi ako ang marapat na sadyain? Ika’y nagkamali sa dinaungang lupain! Subalit bakit ka pa nagpumilit sa akin? España, me todavia en tu memoria? Ano bang nasilayan at ako’y binihag mo? Ikaw pa ang naghandog sa akin ng ngalan ko Bininyagan na maging Romano Katoliko. España, me todavia en tu memoria? Langis ng Kristiyanismo ako ay binuhusan ‘Di nga lang lubos dumaloy hanggang talampakan Na kay Allah ay tali na noon pa man. España, me todavia en tu memoria? Tatlong daan, tatlumpu’t taong alipin Dugo’t laman ko’y pinagpumilitang bigkisin Sa kultura’t kamalayang dayuhan sa akin. España, me todavia en tu memoria? Ano bang taglay mo’t nagtiis din sa’yo? Mga dantao’y inabot bago napagtanto Pag-alpas na marapat mula paniniil mo! España, me todavia en tu memoria? Ginang ng karagatan kung ikaw ay turingan Ako’y isa lang pala sa’yong anak-anakan Na sa kapangyarihan mo’y nakipagkumpulan. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ay isandaan at sampung taon narin Ang nakalipas nang ako ay iyong lisanin Pero siguradong ikaw ay nandito parin. España, me todavia en tu memoria? Bayani kong si Rizal sa’yo ay nagtungo Upang ipabatid ang aking panlulumo Wika mo’y inaral ngunit balewala sa’yo. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ako naman kung nais maunawaan Ang tulang ito na sa’yo ang patukuyan Ang wika kong ito naman ang ‘yong pag-aralan. España, me todavia en tu memoria? España, ako ba’y nasa iyo pang gunita? -08/01/2008 (Miagao) *for PI 100 under Sir Sansait
Continue reading...
44
kumusta, kaibigan? halika't pakinggan ang istoryang dapat **** malaman sana ako'y iyong paniwalaan dahil hindi ito kathang isip lamang hindi ko alam kung kailan 'to nag-umpisa ano, bakit, o paanong nangyari, limot ko na bigla nalang nakaramdam ng lungkot at pagkabalisa patagong pagtangis sa gabi'y aking iniinda habang ako'y nakatulala sa tala tinatanong ang mga bakit kay Bathala may mga boses na nang-aabala hindi makita-kita, sino kaya sila? pagkagising sa umaga'y nariyan na naman sila kasabay ng aking almusal ay ang prisensiya nila ngunit meron akong naisip na ideya sa wakas ay matatahimik na siya sa paglubog ng araw sa kanyang kanlungan kasunod nito ang paglaya ko sa bilangguan ingay na naririnig, nawala na rin nang tuluyan ngunit kasabay nito ang aking paglisan kaibigan, sana'y iyong maunawaan sa pagtatapos ng aking istorya ako'y tunay na naging maligaya ang aking buhay gumaan't guminhawa kasabay nito ang pagtahimik nila sa pagkupas ng aking larawan kasabay ng pagpatak ng ulan aagos ang lagaslas ng dalampasigan at ako'y tutungo sa paraisong kalangitan kaibigan, ako'y hindi lumisan sa mundo dahil ginusto ko kundi para ito sa ikakatahimik ko
0
Jul 23, 2021
Jul 23, 2021 at 4:08 PM UTC
Untitled
Ulap sa lupa ang maputlang buhok Sing kinang ng pilak, sing pilak ng usok Isang obra maestrang handog ng Panginoon Sagisag ng nakalipas na halos isang daang taon Sa balat malinaw ang mga lumipas na panahon Tigib sa pinong linya at kulubot Sa mukha nama’y walang kolorete, alahas o pulbos Kasing kinis ng balat ng masintahing musmos Sa mga mata’y nakalubog ang karanasan at karunungan Naipon ng mga pagkakamaling pinagdaanan At ang mga tala sa langit, bumababa sa lupa Napunta ang kinang sa mga matang minsan nang lumuha Ang gaspang ng buhangin sa palad ay ipinasa Marka ng walang katapusang pag-aalaga Sa kanilang buhay ay alumpihit, pagod Upang tayo ay mabuhay ng malugod. Lahat ng sugat, pagod, galos, at kulubot Ito’y pagmamahal ni inay na walang pag-iimbot Sana’y maunawaan mo ang nakikita ko Sa puting buhok at gaspang ng palad kagandahan ay totoo
0
May 9, 2019
May 9, 2019 at 12:12 PM UTC
Sa Kagandanhan ng Puting Buhok
Hindi ko mahanap ang tamang mga salita upang maipahayag sa iyo ang nais kong sabihin. Ngunit tila panahon na upang ilabas ko ang lahat ng hinanakit, ang mga pasakit na dinanas ko habang nasa piling mo. Noong mga panahong akin ka pa, noong mga araw na magkasama pa tayo, at noong mga sandaling may “tayo” pang umiiral. Hindi ko inasahang magbabago ka, na magsasawa ka, na iiwan mo ako, at ipagpapalit sa kanya. Pero ang hindi ko maunawaan, bakit mo nasabing ayaw mo na? Pagod ka lang ba talaga, o napagod ka na sa atin, sa sitwasyon, sa pagtatago, sa mga muntikan na tayong mabuking, o sa mga araw na may nakakita sa atin? Sino ba talaga ang nagbago— ako, ikaw, o baka tayo pareho? Bakit tila nawalan ka na ng gana? Ang mga salita mo’y naging malamig, ang mga yakap mo’y unti-unting naglaho, at ang dati **** liwanag sa mga mata’y nawala. Sa gitna ng lahat ng ito, ako’y patuloy na lumalaban, habang ikaw, unti-unting bumitaw. Paano mo nagawang balewalain ang lahat ng pinagsamahan natin? Paano mo natapos ang ugnayang binuo natin nang magkasama? Ngayon, nauunawaan ko na kung bakit mo ako iniwan: nakuha mo na ang gusto mo— sirain ako, iwan ako, pagkatapos mo akong pakinabangan. Noong araw na hinatid mo ako hanggang sa dulo ng kalsada, lumingon ako, nagbabakasakaling lilingon ka rin, tatakbo papunta sa akin, yayakapin ako, susuyuin ako na huwag kang iwan. Pero hindi na pala. Pinili **** lumayo, at sa wakas, pinili ko ring huwag nang bumalik pa. Nararamdaman ko na lang ang mga hawak mo— tila paalam na, ang mga yakap **** nanlalamig, ang mga titig **** umiiwas, hanggang sa tuluyan kang nawala. Ang mga pangako mong “mahal kita,” “ikaw lang,” at “hindi kita iiwan”— lahat pala’y kasinungalingan. Noong akin ka pa, pinanghawakan ko ang mga salitang iyon, pero ngayon, ang “ikaw at ako” ay naging bulong na lamang sa hangin, tinatangay ng nakaraan. Kung iisa tayo, bakit mo nagawang pagkaisahan ang damdamin ko? Saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? At bakit mo ako iniwang ganito? Oo, bigla kang nawala, at nagmukha akong tanga kakahanap sa iyo. Hanggang sa makita kita, nasa piling na pala ng iba. Sobrang saya mo sa kanya, ibang-iba sa tuwing ikaw ay kasama ko noon. Pinilit kong lumayo, kahit alam kong mahirap. Pinalaya kita, kahit hindi ko kaya. Ginawa ko ito para sa kapayapaan nating dalawa. Hindi na kita hahabulin. Tanggap ko na— matagal na tayong wala. Ibabaon ko sa limot ang lahat ng sakit, ang lahat ng alaala, at ang lahat ng naging tayo. Paalam, nagmamahal pa rin, Mahal.
0
Sep 16, 2020
Sep 16, 2020 at 9:27 AM UTC
Nagmamahal, Mahal.
Hindi ko mahanap ang tamang mga salita upang maipahayag sa iyo ang nais kong sabihin. Ngunit tila panahon na upang ilabas ko ang lahat ng hinanakit, ang mga pasakit na dinanas ko habang nasa piling mo. Noong mga panahong akin ka pa, noong mga araw na magkasama pa tayo, at noong mga sandaling may “tayo” pang umiiral. Hindi ko inasahang magbabago ka, na magsasawa ka, na iiwan mo ako, at ipagpapalit sa kanya. Pero ang hindi ko maunawaan, bakit mo nasabing ayaw mo na? Pagod ka lang ba talaga, o napagod ka na sa atin, sa sitwasyon, sa pagtatago, sa mga muntikan na tayong mabuking, o sa mga araw na may nakakita sa atin? Sino ba talaga ang nagbago— ako, ikaw, o baka tayo pareho? Bakit tila nawalan ka na ng gana? Ang mga salita mo’y naging malamig, ang mga yakap mo’y unti-unting naglaho, at ang dati **** liwanag sa mga mata’y nawala. Sa gitna ng lahat ng ito, ako’y patuloy na lumalaban, habang ikaw, unti-unting bumitaw. Paano mo nagawang balewalain ang lahat ng pinagsamahan natin? Paano mo natapos ang ugnayang binuo natin nang magkasama? Ngayon, nauunawaan ko na kung bakit mo ako iniwan: nakuha mo na ang gusto mo— sirain ako, iwan ako, pagkatapos mo akong pakinabangan. Noong araw na hinatid mo ako hanggang sa dulo ng kalsada, lumingon ako, nagbabakasakaling lilingon ka rin, tatakbo papunta sa akin, yayakapin ako, susuyuin ako na huwag kang iwan. Pero hindi na pala. Pinili **** lumayo, at sa wakas, pinili ko ring huwag nang bumalik pa. Nararamdaman ko na lang ang mga hawak mo— tila paalam na, ang mga yakap **** nanlalamig, ang mga titig **** umiiwas, hanggang sa tuluyan kang nawala. Ang mga pangako mong “mahal kita,” “ikaw lang,” at “hindi kita iiwan”— lahat pala’y kasinungalingan. Noong akin ka pa, pinanghawakan ko ang mga salitang iyon, pero ngayon, ang “ikaw at ako” ay naging bulong na lamang sa hangin, tinatangay ng nakaraan. Kung iisa tayo, bakit mo nagawang pagkaisahan ang damdamin ko? Saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? At bakit mo ako iniwang ganito? Oo, bigla kang nawala, at nagmukha akong tanga kakahanap sa iyo. Hanggang sa makita kita, nasa piling na pala ng iba. Sobrang saya mo sa kanya, ibang-iba sa tuwing ikaw ay kasama ko noon. Pinilit kong lumayo, kahit alam kong mahirap. Pinalaya kita, kahit hindi ko kaya. Ginawa ko ito para sa kapayapaan nating dalawa. Hindi na kita hahabulin. Tanggap ko na— matagal na tayong wala. Ibabaon ko sa limot ang lahat ng sakit, ang lahat ng alaala, at ang lahat ng naging tayo. Paalam, nagmamahal pa rin, Mahal.
Continue reading...
106
Hindi ang mga tala ang magdidikta ng ating kinabukasan, Kundi ang mga puso na syang handang lumaban at manindigan-- Manindigan para sa mga bagay na hindi kayang hawakan ng ating mga palad. Hayaan **** maranasan ng iyong puso ang malumbay at mawalay Sa isang pamilyar na pakiramdam Nang maunawaan mo ang kahalagahan ng isang bagay-- Bagay na katangi-tangi at panghabambuhay. Hindi masusukat ng lahat ng mga bituin ang pagmamahal na kaya **** ialay;    Sa bawat minutong inilalaan mo para sa taong ito,    sa bawat text na kaagad ay nirereplyan mo,    Sa bawat araw na ninanais **** siya ang kasama mo,    Sa bawat pagkakataon na hindi mo pinapalagpas para siya ay makasama.                                                                                                    Oras.    Sa lahat ng pagkakataon na hindi ka nagreklamo sa pagiging late nya,    Sa lahat ng pagkakataong minahal mo siya sa kabila nang pagiging magulo nya,    Sa lahat ng pagkakataong ika’y natulugan sa telepono habang kausap mo siya dahil alam **** pagod sya,     Sa lahat ng lakad na hindi niya nasipot dahil kailangan pala niyang mag-aral.                                                                                                   Pag-Unawa.    Sa pananatili mo sa kanyang tabi kapag siya ay nalulumbay,    Sa pag alo mo sa kanya kapag siya’y nananangis,    Sa pagngiti mo at ng iyong puso sa sa tuwing siya’y masaya,    Sa pakikinig mo sa lahat ng kanyang hinanaing tuwing nagpupuyos ang kanyang damdamin.                                                                                                   Pagdamay. Higit sa mga rosas at tsokolate, Ipinakita mo ang iyong pagmamahal. Pinatunayan **** higit sa mga bagay na kayang hawakan ng ating palad, May iba pa palang paraan ang pagmamahal. Pagdamay. Pag-Unawa. Oras. Ilan lamang yan sa mga kayang magdikta nang ating pagmamahal. Kaya wag **** hayaang ang tadhana lamang ang magdikta nang inyong kinabukasan. Higit sa tadhana ang inyong pagmamahalan. Hindi kayo itinadhana lamang, / Pinili nyong magkatadhana. /
0
Mar 4, 2018
Mar 4, 2018 at 10:00 PM UTC
Tayo
Hindi ang mga tala ang magdidikta ng ating kinabukasan, Kundi ang mga puso na syang handang lumaban at manindigan-- Manindigan para sa mga bagay na hindi kayang hawakan ng ating mga palad. Hayaan **** maranasan ng iyong puso ang malumbay at mawalay Sa isang pamilyar na pakiramdam Nang maunawaan mo ang kahalagahan ng isang bagay-- Bagay na katangi-tangi at panghabambuhay. Hindi masusukat ng lahat ng mga bituin ang pagmamahal na kaya **** ialay;    Sa bawat minutong inilalaan mo para sa taong ito,    sa bawat text na kaagad ay nirereplyan mo,    Sa bawat araw na ninanais **** siya ang kasama mo,    Sa bawat pagkakataon na hindi mo pinapalagpas para siya ay makasama.                                                                                                    Oras.    Sa lahat ng pagkakataon na hindi ka nagreklamo sa pagiging late nya,    Sa lahat ng pagkakataong minahal mo siya sa kabila nang pagiging magulo nya,    Sa lahat ng pagkakataong ika’y natulugan sa telepono habang kausap mo siya dahil alam **** pagod sya,     Sa lahat ng lakad na hindi niya nasipot dahil kailangan pala niyang mag-aral.                                                                                                   Pag-Unawa.    Sa pananatili mo sa kanyang tabi kapag siya ay nalulumbay,    Sa pag alo mo sa kanya kapag siya’y nananangis,    Sa pagngiti mo at ng iyong puso sa sa tuwing siya’y masaya,    Sa pakikinig mo sa lahat ng kanyang hinanaing tuwing nagpupuyos ang kanyang damdamin.                                                                                                   Pagdamay. Higit sa mga rosas at tsokolate, Ipinakita mo ang iyong pagmamahal. Pinatunayan **** higit sa mga bagay na kayang hawakan ng ating palad, May iba pa palang paraan ang pagmamahal. Pagdamay. Pag-Unawa. Oras. Ilan lamang yan sa mga kayang magdikta nang ating pagmamahal. Kaya wag **** hayaang ang tadhana lamang ang magdikta nang inyong kinabukasan. Higit sa tadhana ang inyong pagmamahalan. Hindi kayo itinadhana lamang, / Pinili nyong magkatadhana. /
Continue reading...
33
Pinilit lumaban, ngunit sadyang nahirapan, Isinuko sa tadhana,ang sitwasyong ‘di na tama, ‘Di na kailangan na itong emosyon ay mahirapan, Kaya’t itong iyong kamay na hinahawakan, ay kusa ko nang binitawan… Kusa ko nang hinayaan. Kusa ko nang pinabayaan… sa hangin kung saan man, ang kamay na ito’y ramdam ang kalayaan, Ang kaginhawaan… ang kapayapaan. Nagparaya, Nagpaubaya, Nagpalaya. Bakit tila hirap akong ito’y maunawaan? Tila hindi mapalagay itong puso’t isipan… At tunay na umasa sa kamalian… Kawalan ay tila tinakasan… Balakid ay aking kinalimutan… Naglakas loob dahil nasasaktan, Ininda ang natatanging kahinaan, At hinarap ang tatlong kalakasan. NAGPARAYA Sa tadhana ako’y nagparaya… Nagparaya na sa kanya’y maging taya, Nagparaya sa kanyang maging tanga, At nagparaya sa larong kayduga. NAGPAUBAYA Nagpaubaya nang natatanging biyaya, Nagpaubayang ang luha ay tumulo sa lupa, Nagpaubayang ang puso ay magambala, At lamunin ng takot sa muling pagkikita. NAGPALAYA Ang huli ngunit kaysakit na aking magagawa, Nang umabot sa puntong ako’y nagpalaya, Nagpalaya kahit nagmistula nang kawawa, Ang pusong nagmahal lamang… ngunit ‘di nakamit ang laya. Kaya’t sa huling pagkakataong ako’y gagawa, Nang aksyong sa salita ko ay aakma, Ay yun ay ang panahong ako ay… Nagparaya, Nagpaubaya, at Nagpalaya.
0
Oct 27, 2020
Oct 27, 2020 at 9:02 AM UTC
"NAGPARAYA,PAGPAUBAYA,NAGPALAYA" (Inspired by Moira's song "PAUBAYA")
Mabilis na bumabaha ang pagpatak ng bawat sandali Bagamat bumubuhos ang takot at panghihina sa sugatang katawan Pilit kong iniangat ang aking kanang kamay Hawak ang kapirasong tangkay ng kahoy Itinutok ko iyon sa bagay na nasa aking harapan Magkahalo at magulo ang emosyong nagtatalo sa aking isip Hindi ko maunawaan kung ito ay galit, takot, pagsisisi, panghihinayang o pagkasuklam. Ngunit isa lamang ang nabuong hinahangad ko Ang dalhin sa aking kamatayan ang bagay na ito! Ngunit bumasag sa akin ang masakit na realidad Ako'y mahinang nilalang at walang silbi! At kahit punuin ko ang mundo ng aking luha Hindi mababago ang katotohanang iyon! Napakasakit at nainit na mahapding tumatagos sa aking puso Ang katotohanang may kasabay na pangungutya at panlalait! "Hanggang sa huli talunan pa rin ako... Hanggang sa sarili kong panaginip napakahina ko pa rin" Kasabay ng pag patak ng sandaling nawawala ang kamalayan Bumukas ang itim na pintong lumitaw sa kawalan Isang kabayong itim na may sakay na may dalang karit ang lumabas Ako'y sinusundo na pala ni kamatayan Ang liwanag sa aking paningin ay unti-unti nang napapaparam At ang mga ala-alay bumabalik na tila namamaalam Ang tanging hinihiling ay sana'y maka balik pa sa mundong ito. Kung papalaring magising sa aking mundo bago ako pumarito. Kwentong Panaginip - Umpisa ng Huli(Intro) JGA
0
May 26, 2020
May 26, 2020 at 5:12 AM UTC
Kwentong Panaginip
Simula nung may minamahal kana Iniwan ko na yang kataga Nandito Ako, sana iyong maalala Nandito lang ako pagnasasaktan kana sa kanya. Simula ng umamin ako sayo Hindi na ako umasapang pagmamahal ay ibabalik mo, Dahil sabi mo nga sya ang iyong gusto Sya na nagpatibok ng 'yong puso. Sana palagi kang masaya Pero once na malungkot ka Andito lang ako para lungkot mo'y pawiin na Kahit ako'y patuloy na umaasa. Kahit sumasakit ang puso ko Tuwing magkasama kayo Patuloy parin akong iibig sayo Hanggang sa maunawaan kong "Hindi talaga tayo"
0
May 31, 2018
May 31, 2018 at 11:24 AM UTC
"NANDITO AKO"
Manghawak ka sa kung ano ang kalooban ng Ama. Kayo man ay hindi niloob para sa isa't isa, Magtiwala ka sa magagawa Niya. Kahit anong mangyari ay hindi Siya nagpapabaya. Huwag magagalit sa Kaniya Mag-isip ka Ibig ng Diyos na iyong malaman Na hindi tama ang iyong nilalakaran. Paano ka maglilingkod sa Ama Ng payapa Kung ang kasama mo sa buhay, Ay magulo at nasa likong pamumuhay? Inilalayo ka Niya Sapagkat ayaw ka Niyang mawala. Ayaw Niyang tumalikod ka Kapakanan mo ang inaalala Niya. Maaaring hindi siya ang para sa iyo May darating na bago. Ito ang biyayang manggagaling sa Panginoon Hindi ka na masasaktan tulad ng noon. Sa paglilingkod ay manatili At kung ika'y magmamahal muli, Balikan ang salitang nasa unahan Sana'y iyong maunawaan.
0
Apr 20, 2020
Apr 20, 2020 at 4:25 AM UTC
Magtiwala Ka
Hinahanap ang aking kinabibilangan Sa mundong puno ng pag-aalinlangan Pasya ko'ng itago ang aking pangalan Sana'y inyong maunawaan Kumusta ang pag-bati Nawa'y dinggin ang aking mithi Na tanggapin ang aking ngiti At ang liham sana'y kumiliti Sana nga'y ikaw'y napangiti Nang liham ko kahit maiksi Nais ko lang naman ibahagi Ang laman ng isipang nakabibingi
0
Mar 23, 2020
Mar 23, 2020 at 11:54 AM UTC
Nakabibingi
Mali bang bumitaw 'pag nahihirapan na? Mali bang umayaw 'pag sumusobra na? Mali bang sumuko 'pag hindi na maintindihan? Mali bang lumayo 'pag hindi na pinahahalagahan? Mga katanungang 'gang ngayo'y hindi ko maunawaan 'Di maikintal sa'king isipan ang tumpak na kasagutan Kung bakit tila mali sa iba ang mga bagay na saki'y tama Kung bakit tila 'di nila maintindihan ang aking nararamdaman Na kahit pilit mang ikubli sa aking mga ngiti Hindi maikakaila ang pusong nagsisisi Kung maibabalik lang ang nga panahong nakalipas Mas pinili nalang sanang sundin ang utak kesa pusong mapangahas Wala sanang maling desisyong nagawa Ang nakasakit ng iba At walang maling emosyon ang nagsilbing tugon Tila tama nga sila at ito'y hindi maikakaila na Pagsisisi'y wala sa unahan kung 'di laging sa hulihan.
0
Aug 19, 2020
Aug 19, 2020 at 7:17 PM UTC
Siphayo