Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"maranasan" poems
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
0
Apr 26, 2017
Apr 26, 2017 at 2:22 AM UTC
Promise ko inay
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
Continue reading...
75
ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay tungkol sa naglalakihang mga mata kapag nakakakita ng magandang dalaga na naglalakad sa kalsada isipin na nating.. maikli ang kanyang palda maputi ang hita malaki ang dibdib teka tama na nakaklibog na diba!? o kaya naman ang pagmamahal ay parang yung ating nararamdaman kapag ang ating mga balat ay nakakapagtindig balahibo dahil sa hindi maintindihang halimuyak ng galak o ito ba ay yung mga pagbabago ng kulay sa ating mga pishi kapag tayo ay kinikilig ng lubusan dahil nga ang sweet sweet niya kulang nalang magkadiyabetes ang puta ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba yung kapag dalawa lamang kayo nakahiga sa mga damuhan o kaya nakaupo tumitingin sa kalangitan habang nilalanghap ang simoy ng hangin sa taas ng gusali o kaya bubungan na niloloko ang sarili kapag tinuro mo ang iyong daliri sa mga bituwin at sinasabi na ang bituwin na yan ang parang hugis puso kahit hindi naman talaga para masabi kolang na meron tayong pag-ibig para masabi kolang na tinadhana talaga tayo para sa isat-isa kahit hindi naman talaga ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung may nakilala kang tao na wala kang ideya kung sino na ang inyong bigalang tagpuan ay hindi niyo naman pinaghandaan o kaya naman ang makilala nating ang tunay nating pagkatao na tayo ay hindi basta tao tayo ay merong kadiliman na hindi purong kabutihan na kailangan man tayo ay tao napapagod din natututong sumuko at bumitaw sa kapit ng "kaya ko pa" dahil kailanman walang anesthesia na dumadaloy sa ating katawan para hindi tayo masaktan ganun ba ang pag-ibig? ang pagbitaw ba ay pagmamahal? ang pagsuko ba ay pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung paguubos natin ng oras kahit na alam natin na ito ay walang kwenta pero wala nakong pakialam dahil nga kasama kita na ang saya saya natin dalawa nagtatawan kahit sumakit pa ang tiyan hinuhusgahan ang mundo sinasabihan ng mga tinatago niyong sikreto wala kanang pakialam kase nga kasama mo ako na sana hindi na matapos to tayong dalawa ikaw ako at ang ating magagandang mermorya ay itatago ko at aalagaan dito sa puso ko ganun ba ang pag-ibig? ang paglaan ba ng oras ay pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung galak kapag nakikita kita o kaya yung kapag kasama kita kapag ako'y ubos na pagod sa katotohang na ang mundo ay hindi basta basta andiyan ka palage nakaaalalay handang ibigay ang balikat masandalan lang ng mabigat na isipan ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba yung pakiramdam kapag tayo'y nagpapaulan na para bang gusto na nating sumuko sumuko dahil tayo ay pagod na sumuko dahil ang mga sinabi kong halimbawa ng pagmamahal ay malayo sa katotohanan ng buhay nating dalawa iniisip kung ano pa ang ibabato sa atin ng buhay sige ibigay mo ang lahat hindi ako basta basta natutumba hinihiling na sana magkasama tayo sa huli sana wala nang huli sana wala tayong dulo dahil ayoko, na ito ay magwakas pa o kaya hindi na natin ito inintindi dahil ang gulo na ng isipan nandun parin ako nagpapaulan hinahayan na mabasa ang sarili walang pakialam kung magkasakit pa kinabukasan basta ako ay basang basa na niyayakap ang ngayon tinalikuran ang masamang kahapon anung alam natin sa pag-ibig? meron ba tayong alam tungkol sa pagmamahal? anung alam natin? ang unti ang onti lang ng alam natin sa pagmamahal napakaonti na nagbibigay sa atin ng galak ng sige gusto ko pa ng ibigay mo na lahat wag kanang magtira dahil gusto ko maranasan ang pag-ibig bigyan moko ng pagibig bigyan moko ng pagmamahal mahal, anung alam natin sa pag-ibig?
0
Jul 22, 2017
Jul 22, 2017 at 1:23 PM UTC
tula ni VJ: "anung alam natin sa pag-ibig"
ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay tungkol sa naglalakihang mga mata kapag nakakakita ng magandang dalaga na naglalakad sa kalsada isipin na nating.. maikli ang kanyang palda maputi ang hita malaki ang dibdib teka tama na nakaklibog na diba!? o kaya naman ang pagmamahal ay parang yung ating nararamdaman kapag ang ating mga balat ay nakakapagtindig balahibo dahil sa hindi maintindihang halimuyak ng galak o ito ba ay yung mga pagbabago ng kulay sa ating mga pishi kapag tayo ay kinikilig ng lubusan dahil nga ang sweet sweet niya kulang nalang magkadiyabetes ang puta ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba yung kapag dalawa lamang kayo nakahiga sa mga damuhan o kaya nakaupo tumitingin sa kalangitan habang nilalanghap ang simoy ng hangin sa taas ng gusali o kaya bubungan na niloloko ang sarili kapag tinuro mo ang iyong daliri sa mga bituwin at sinasabi na ang bituwin na yan ang parang hugis puso kahit hindi naman talaga para masabi kolang na meron tayong pag-ibig para masabi kolang na tinadhana talaga tayo para sa isat-isa kahit hindi naman talaga ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung may nakilala kang tao na wala kang ideya kung sino na ang inyong bigalang tagpuan ay hindi niyo naman pinaghandaan o kaya naman ang makilala nating ang tunay nating pagkatao na tayo ay hindi basta tao tayo ay merong kadiliman na hindi purong kabutihan na kailangan man tayo ay tao napapagod din natututong sumuko at bumitaw sa kapit ng "kaya ko pa" dahil kailanman walang anesthesia na dumadaloy sa ating katawan para hindi tayo masaktan ganun ba ang pag-ibig? ang pagbitaw ba ay pagmamahal? ang pagsuko ba ay pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung paguubos natin ng oras kahit na alam natin na ito ay walang kwenta pero wala nakong pakialam dahil nga kasama kita na ang saya saya natin dalawa nagtatawan kahit sumakit pa ang tiyan hinuhusgahan ang mundo sinasabihan ng mga tinatago niyong sikreto wala kanang pakialam kase nga kasama mo ako na sana hindi na matapos to tayong dalawa ikaw ako at ang ating magagandang mermorya ay itatago ko at aalagaan dito sa puso ko ganun ba ang pag-ibig? ang paglaan ba ng oras ay pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung galak kapag nakikita kita o kaya yung kapag kasama kita kapag ako'y ubos na pagod sa katotohang na ang mundo ay hindi basta basta andiyan ka palage nakaaalalay handang ibigay ang balikat masandalan lang ng mabigat na isipan ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba yung pakiramdam kapag tayo'y nagpapaulan na para bang gusto na nating sumuko sumuko dahil tayo ay pagod na sumuko dahil ang mga sinabi kong halimbawa ng pagmamahal ay malayo sa katotohanan ng buhay nating dalawa iniisip kung ano pa ang ibabato sa atin ng buhay sige ibigay mo ang lahat hindi ako basta basta natutumba hinihiling na sana magkasama tayo sa huli sana wala nang huli sana wala tayong dulo dahil ayoko, na ito ay magwakas pa o kaya hindi na natin ito inintindi dahil ang gulo na ng isipan nandun parin ako nagpapaulan hinahayan na mabasa ang sarili walang pakialam kung magkasakit pa kinabukasan basta ako ay basang basa na niyayakap ang ngayon tinalikuran ang masamang kahapon anung alam natin sa pag-ibig? meron ba tayong alam tungkol sa pagmamahal? anung alam natin? ang unti ang onti lang ng alam natin sa pagmamahal napakaonti na nagbibigay sa atin ng galak ng sige gusto ko pa ng ibigay mo na lahat wag kanang magtira dahil gusto ko maranasan ang pag-ibig bigyan moko ng pagibig bigyan moko ng pagmamahal mahal, anung alam natin sa pag-ibig?
Continue reading...
121
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
0
Jul 13, 2016
Jul 13, 2016 at 9:52 AM UTC
Awit Ng Pasubali
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
Continue reading...
46
Hindi matigas lahat ng bato Hindi lalago ang halamang nakatago Pero kung bubunutin din naman Anong silbi ng pagkakakilanlan? Itaas ang kamay kung ginawa mo ito: Ituro sa kapatid na bakla ang tito mo, Kung gayon, ito ay duwag at gago, Tingnan bilang presong kulong sa kandado At kung sapatos ni kuya, suot ng ate mo, Walang alam ni isa, pero sa ina sinabi mo Nasaksihan ang paglisan ng nagturong pumorma Narinig ang galit ng ama, sigaw ay "imoral ka!" Putang ina, lahat iyon ay narinig mo Hindi na kaya ng sentido mo Mali ito, mali ito ang pilit ng lipunan sayo Iwaksi mo, iwaksi mo, at tatanggapin ka nito Sa oras na lumabas ka, wala ka nang pangalan At araw-araw sa buhay mo, tila umuulan Ng husga, ng ismid, ng dura sa sahig Tawag sainyo ng kasintahan ay bawal na pag-ibig Tomboy, bakla, bayot, tibo Araw na binigyan ka ng ngalan tila naglaho Binato ng panghahamak na gusto mo nang lumisan Kaysa tanggapin ang galit na pinagmulan ay di alam 'Mahalin mo ang 'yong kapwa' Banggit at turo ng May Likha Pero bakit may galit ata Nagpahayag nito't nagsalita? Hindi ba itinuturing na kapwa sila? Na kasama **** lumaki, magdalaga? Kalaro ng chinese garter baga, Kahit alam **** lalaki naman talaga siya Ang saya na dulot niya di mo naalala Nang minsan sa kanto'y sutsutan siya Sapatos lang daw at k'onting barya Tiningnan ka niya, ikaw ay tumawa Saan ba ang lugar sa mundo para sa kanya? Mahirap bang sabihin, katagang, 'tanggap kita?' Tingin mo ba'y karamdaman kanyang nadarama? Oh bakit nakangiti ka? Nahawa ka ba? Kaya ba't ka umiiwas nang nalaman mo na? Bilang kaibigan, oo nabigla ka nga Pero 'wag mo naman sanang isiping Naisip niya minsang ika'y makasiping Alisin na natin ang malawakang pag-iisip Na pandirihan ang kakaiba, pero subukan **** sumilip, Lalawak ang saradong takip Sana isang araw ang hangin, magbago ang ihip Maging magkasama, pantay-pantay sa ibabaw ng isang ulap Nawa'y mga anak nati'y maranasan, ekwalidad sa hinaharap Matapos na ang inis at galit Pagmamahal ang pumalit
0
Jun 28, 2016
Jun 28, 2016 at 5:57 AM UTC
Isipin mo
Hindi matigas lahat ng bato Hindi lalago ang halamang nakatago Pero kung bubunutin din naman Anong silbi ng pagkakakilanlan? Itaas ang kamay kung ginawa mo ito: Ituro sa kapatid na bakla ang tito mo, Kung gayon, ito ay duwag at gago, Tingnan bilang presong kulong sa kandado At kung sapatos ni kuya, suot ng ate mo, Walang alam ni isa, pero sa ina sinabi mo Nasaksihan ang paglisan ng nagturong pumorma Narinig ang galit ng ama, sigaw ay "imoral ka!" Putang ina, lahat iyon ay narinig mo Hindi na kaya ng sentido mo Mali ito, mali ito ang pilit ng lipunan sayo Iwaksi mo, iwaksi mo, at tatanggapin ka nito Sa oras na lumabas ka, wala ka nang pangalan At araw-araw sa buhay mo, tila umuulan Ng husga, ng ismid, ng dura sa sahig Tawag sainyo ng kasintahan ay bawal na pag-ibig Tomboy, bakla, bayot, tibo Araw na binigyan ka ng ngalan tila naglaho Binato ng panghahamak na gusto mo nang lumisan Kaysa tanggapin ang galit na pinagmulan ay di alam 'Mahalin mo ang 'yong kapwa' Banggit at turo ng May Likha Pero bakit may galit ata Nagpahayag nito't nagsalita? Hindi ba itinuturing na kapwa sila? Na kasama **** lumaki, magdalaga? Kalaro ng chinese garter baga, Kahit alam **** lalaki naman talaga siya Ang saya na dulot niya di mo naalala Nang minsan sa kanto'y sutsutan siya Sapatos lang daw at k'onting barya Tiningnan ka niya, ikaw ay tumawa Saan ba ang lugar sa mundo para sa kanya? Mahirap bang sabihin, katagang, 'tanggap kita?' Tingin mo ba'y karamdaman kanyang nadarama? Oh bakit nakangiti ka? Nahawa ka ba? Kaya ba't ka umiiwas nang nalaman mo na? Bilang kaibigan, oo nabigla ka nga Pero 'wag mo naman sanang isiping Naisip niya minsang ika'y makasiping Alisin na natin ang malawakang pag-iisip Na pandirihan ang kakaiba, pero subukan **** sumilip, Lalawak ang saradong takip Sana isang araw ang hangin, magbago ang ihip Maging magkasama, pantay-pantay sa ibabaw ng isang ulap Nawa'y mga anak nati'y maranasan, ekwalidad sa hinaharap Matapos na ang inis at galit Pagmamahal ang pumalit
Continue reading...
52
Oh magandang binibini, ako’y lubos na nagagalak dahil sa ating mga mumunting palitan ng mga mensahe. Kahit na ito’y di masyadong impormatibo, ako’y lubos na nasisiyahan sa ating mga pinag-uusapan. Oh binibini, ang bawat ngiti na iyong pinapakita ang siyang nagbibigay sigla sa matamlay kong araw. Ang iyong mga tawa ang siyang nagsisilbing musika sa aking mga tenga, na walang kapantay sa tinig at ganda. Kahit na sa kakaunting panahon na tayo’y nagkilala, para na kitang kaibigan na kay tagal nang kilala. Ang bawat palitan ng mga letra’t salita ay may kasamang pagmamahal at tuwa. Kaya ang mga salitang ito’y kusang lumalabas sa aking dila. Oh binibini, nawa’y mapansin mo ang mga problema na dulot mo, sa pagka’t gabi-gabi nalang ako’y di makatulog pag na-aalala ang mga ngiti **** sintamis ng preskong bino at ng mga titig **** kasing init ng siling labuyo. Nawa’y sa pag idlip mo’y mapaghinipan mo ako, ng ako rin ay makadayo sa mundong tayo lang dalawa ang nandoon. Kung saan malayo tayo sa mga mata ng di nakakaintindi, at sa mga salita ng di nakaka-alam. Oh binibini, lagi mo sanang tandaan, na kahit saankaman ay laging nasa sayo ang puso ko. Na kahit bagyo ma’y dumaan at mga lindol ay maranasan, na ang pagtingin ko ay laging sayo lamang.
0
May 12, 2019
May 12, 2019 at 1:58 PM UTC
Binibini
Ito ba'y sa tingin ng miyopia na sandangkal ang layo, gusto na kabigin? Pananaw na malabo, di malirip? O himig na kaagaw-agaw pandinig Musika sa katahimikang pandaigdig na lumilikha ng espasyo sa katotohanang di ibig? Paraan ng pagdarama sa mga bagay na umiiba? Pagkaganyak sa karaniwang obra maestra? Isang sulyap sa ningning ng maririkit na bituin na mapangrahuyo sa mga mata? Panggagaway sa sangkatauhan na walang makapag-aalis Payak subalit gumaganap nang paulit-ulit? Ito ba'y tumatawid sa dakong paglubog tungo sa pagsikat ng araw hilaga hanggang timog? Gumagabay sa paglikha ng sining ng mga pantas at pintor na inspirasyon ang guhit? Tumatalunton sa kinabukasan, lumalakbay sa kawalan hanggan tila mas matayog pa sa pag-asa? Ito ba ang matamis na kabiguan na ninais maranasan? Ginawang bagay na di alam ang kahihinatnan? O piling mga salita na nasnaw sa bibig, bulong sa hangin ng makatang nagtitiis? Kumukurap na liwanag sa karimlan na kung pagmasdan parang mamatay datapwat di kailanman naglalaho? Saglit na galak tulad ng mga nasa yaong pagdiriwang mapagbunyi ngunit di mapagmataas?
0
Feb 24, 2019
Feb 24, 2019 at 8:03 PM UTC
Ano ang Pag-ibig
Ang Paglimot ay isang pamamaraan upang makalimot. Sa isang simpleng salitang paglimot ito ay maraming mga masasayang alaalang syang magbabalik at hindi ito nakakatulong sa paglimot bagkus lalo ka lamang nitong sasaktan. Ang paglimot ito din ang pinaka mahirap na bahagi ng aking buhay bilang isang umiibig marahil ng bawat isa sa atin. Ang paglimot sa taong minsan ng naging parte ng ating buhay na ating minahal ng mahabang panahon at kahit sa haba na ng panahon na iginugul ay wala padin ang tamang panahon. Ang pagpapalaya sa taong ni minsan ay hindi naging akin. Hindi ba't masakit. Ou.masakit ang Masaktan at mahirap ang maranasan ang lahat ng ito, ngunit kinakailangan ko na din sigurong palayain ang sarili kong puso. O Kay hirap kang limotin. Minahal at minamahal kita ng hindi mo alam kaya't ngaun lilimotin na din kita ng hindi mo parin nalalaman ang tunay kong nararamdam. O Kay hirap ng palimot. Ligayang kakaiba sa tuwing ikay nakikita tila'y di ko maipaliwanag subalit ito ay kailangan ko ng limotin.Magawa ko pa kayang ika'y makalimotan ngaung pati sa pagtulog ko ay naroon ka sa aking panaginip. Ang kalimotan ka ay mahirap ngunit kailangan. Kaylangan kong turuan at tulongan ang aking sarili upang ikay makalimotan na ng tuluyan. Ang tanong ko Ano ang tamang pamamaraan upang ikay lubosan ng maibaon sa limot at ng wag ng masaktan pa ang puso kong mag-isang umaasa sa tamang panahon. O Kay hirap ang limotin ka.
0
Dec 12, 2015
Dec 12, 2015 at 11:09 PM UTC
"Ang Paglimot" November 28,2015
Oh kay gandang pagmasdan ang mga patak ng ulan Tila musika sa pandinig kapag ito'y bumabagsak sa bawat bubungan Animo nag-aanyayang tayo'y maligo't magtampisaw Kasabay ng mga bata na masayang naglalaro sa lansangan Aking naaalala noong ako'y bata pa Ang lagi kong dalangin, nawa'y bumuhos ang ulan Upang ako'y maligo't maglaro kasama ng aking mga kaibigan Hindi alintana kung may kidlat na paparating Basta't masaya kaming naglalaro sa kabukiran Noon, masaya na kami kapag umuulan Dahil hudyat na iyon ng aming paglalaro sa malakas na ulan At kapag tumigil na, si Ina'y nagluluto ng ginatan Upang mainitan daw ang aming mga tiyan Sa paglipas ng henerasyon, nabibilang na sa aking daliri ang mga batang naglalaro sa ulan Marahil mas ninanais na lamang nilang maglaro at humawak ng gadget kaysa magtampisaw Ang ilan nama'y takot magkasakit dala ng ulan Ngunit, kung inyong iisipin ang ulan ay biyaya ng Maykapal Nakabubuti ito sa ating mga katawan Kaya laking pasasalamat ko sa Maykapal Dahil naranasan ko ang maglaro't magtampisaw noong ako'y bata pa Hindi tulad ngayong henerasyon, na ang tanging ginagawa'y humawak at maglaro ng gadget Nakakalimutan na ata na sila'y musmos pa lamang upang maranasan ang saya ng kamusmusan
0
Jun 11, 2018
Jun 11, 2018 at 5:46 AM UTC
Ulan
Sabi nila, lahat ay nangyayari sa tamang panahon, Ngunit hindi ko na maalala ang huling beses na sumang ayon ang tadhana sa akin Minsan nag dududa na ako kung may tamang panahon pa nga ba Ilang sakit pa ba ang kailangan tiisin bago matamasan iyon? Nung nakilala kita, akala ko tama na, akala ko ayun na Akala ko ang tamang panahon ay naririto na Ngunit hindi parin pala Sa puso mo'y may nagmamay-ari na pala Wala akong ibang magawa kundi ang palayain ka Hanggang ngayon hindi ko parin maintindihan Kung bakit pinag tatagpo ang dalawang pusong pipigilan din naman Ito na ata ang pinaka masakit sa lahat, ang pigilan ang nararamdaman Ilang paalam pa ba? Ilang pag papa-raya pa? Ilang pag titiis pa upang magawa lamang ang tama? Ilang luha pa ang kailangan pumatak sa aking mata? Kailan kaya maranasan at maramdaman ang saya Yung saya na nananatili hanggang sa pag gising mo kinabukasan Hindi ko alam kung kelan ang huli Huling beses na masasaktan ako bago ko maranasan maging masaya
0
Dec 22, 2016
Dec 22, 2016 at 6:02 AM UTC
ILANG PAALAM PA
I. Mahal, minsan napapaisip ako... Ang laki masyado ng mundong ito, ang mundo ko. Gusto kong hawakan ang bawa't bato, yakapin ang bawa't puno, pero hindi ko kaya dahil nadadala ako sa tinig ng mga iba't ibang boses na humihila sa aking puso at hindi ko alam kung alin ang susundan ko. Nakaktakot ang katotohanan na marami pang mga lugar na hindi pa natatapakan ng aking paa, marami pa akong hindi alam, marami pa akong hindi nakikita. Pero minsan, ang katotohanang ito ang nagpapatibok sa aking puso, at nais kong pasukan ang lahat ng mga pintong bumubukas sa harap ko, nais kong mahalin ang lahat ng taong dumadaan sa buhay ko, nais kong maranasan ang lahat ng pwedeng maranasan ng isang tao. Pero minsan talaga, hindi... Hindi talaga alam ng aking puso kung ano ang gusto nito. Kung isang mundong malaki o mundong maliit ang gusto niyang tirhan. Pero yung nag-iisang bagay na kung saan ako'y sigurado, ay... Na gusto ko na sa gitna ng kaguluhan, iyong boses ang madidinig, at iyong boses lamang. Balik mo 'ko kung saan tayong unang nagkita, kung saan tayong unang nagkakilala. Balik mo 'ko sa panahong iyon, yung unang beses na hinawakan mo ang aking puso sa iyong palad at nagpangako na hinding hindi mo ito bibitawan. Halika, balik tayo sa ilalim ng iyong puno. II. Habang ako'y nandito sa ilalim ng iyong puno, hindi na importante sa 'kin kung malaki o maliit man ang mundo. Basta't kayakap kita dito kung saan walang kahulugan ang oras, alam kong iikot lang ng iikot ang mundo. At sapat na yun para sa 'kin. Dahil sa iyong pagmamahal, lahat ng takot ay nadadaig.
0
Jan 24, 2016
Jan 24, 2016 at 7:32 AM UTC
Puno
I. Mahal, minsan napapaisip ako... Ang laki masyado ng mundong ito, ang mundo ko. Gusto kong hawakan ang bawa't bato, yakapin ang bawa't puno, pero hindi ko kaya dahil nadadala ako sa tinig ng mga iba't ibang boses na humihila sa aking puso at hindi ko alam kung alin ang susundan ko. Nakaktakot ang katotohanan na marami pang mga lugar na hindi pa natatapakan ng aking paa, marami pa akong hindi alam, marami pa akong hindi nakikita. Pero minsan, ang katotohanang ito ang nagpapatibok sa aking puso, at nais kong pasukan ang lahat ng mga pintong bumubukas sa harap ko, nais kong mahalin ang lahat ng taong dumadaan sa buhay ko, nais kong maranasan ang lahat ng pwedeng maranasan ng isang tao. Pero minsan talaga, hindi... Hindi talaga alam ng aking puso kung ano ang gusto nito. Kung isang mundong malaki o mundong maliit ang gusto niyang tirhan. Pero yung nag-iisang bagay na kung saan ako'y sigurado, ay... Na gusto ko na sa gitna ng kaguluhan, iyong boses ang madidinig, at iyong boses lamang. Balik mo 'ko kung saan tayong unang nagkita, kung saan tayong unang nagkakilala. Balik mo 'ko sa panahong iyon, yung unang beses na hinawakan mo ang aking puso sa iyong palad at nagpangako na hinding hindi mo ito bibitawan. Halika, balik tayo sa ilalim ng iyong puno. II. Habang ako'y nandito sa ilalim ng iyong puno, hindi na importante sa 'kin kung malaki o maliit man ang mundo. Basta't kayakap kita dito kung saan walang kahulugan ang oras, alam kong iikot lang ng iikot ang mundo. At sapat na yun para sa 'kin. Dahil sa iyong pagmamahal, lahat ng takot ay nadadaig.
Continue reading...
29
Sa kalyeng punong puno ng dukha Kamalayan ko'y nabubuksan na Sikip at init ng mundong ibabaw Dama lahat nitong pusong naligaw Kahirpan talaga'y dapat maranasan Bigat ng aking daigdig napapasan Sakripisyo sa buhay, aking puhunan Nang kasalatan nama'y mabawasan Makita nawa ng iyong mga mata Lahat ay may kanyakanyang suliranin Minsa'y humihingi rin naman ng awa Ang iyong nang hihinang mga alipin Maglalaho sa mundo lahat ng hirap Banggit ng mga kataastaasan, Ngunit sa ngayon, ang tanging problema'y; aking kabuhayan. 11:57pm 11-14-18
0
Nov 14, 2018
Nov 14, 2018 at 10:57 AM UTC
Dukha
Huwag **** paunlakan pagka't di naman ito ipinagtutulakan huwag mo ring masamain pagkat di lang naman ikaw ang puwedeng naisin isa lamang siya sa mga mata, na nakakakita kung ano man ang puwedeng mahalata tingin ko mas dapat mo pa ngang ikasaya pagkat sa iyo'y mayroong humahanga ang binitiwan **** salita ay hindi puwedeng gumana sa isa naniniwala akong nakaramdam ka din, kaya ka dumistansya ngunit bakit mo pa ito kailangang ipahayag sa amin? gayong walang kalasag na proprotekta sa kanyang damdamin. ako'y hihingi ng tawad kung ika'y nasaktan ngunit huwag **** ipagkait itong aking kahilingan, na kung sa susunod ay muli mo itong maranasan, maari bang huwag mo na itong lakasan?
0
Aug 9, 2015
Aug 9, 2015 at 7:15 AM UTC
Huwag mo na itong lakasan
120522 Kaba ng puso ko’y Iyong pasan Pilit ko mang labanan Ang mga delubyong namamasukan Ay kusa kong ibinabaling Sa’yo ang tingin. Pagkat kailanma’y hindi ako nag-iisa At sa bawat giyera’y Ikaw ang aking Sandata. Ang hiwaga ng Iyong pag-ibig Ay higit pa sa kung anumang bala’t palaso Na sa akin ay hinahagis upang ako’y sumuko na. Hindi ako nagmamataas Na kaya kong patuloy na tumayo Sa kabila ng mga patibong Habang ako’y nakapikit pa. Ngunit sa aking paniniwalang Ikaw ang aking Buhay, Ay Ikaw rin ang magbibigay daan Sa patuloy kong paglagay Patungo sa aking patutunguhan. Sa aking pagbimbing Ay palagi Kang gising — Nakamulat at ako’y pinagmamasdan At patuloy na hinihingahan ng buhay. Nang sa aking paggising Ay hindi kung kani-kaninong tinig Ang aking hahanapin. Pagkat ang nais ng puso ko’y Sa’yo ako pumisan habambuhay At Ikaw ay makapiling at maranasan Sa mga susunod pang bukas Nang wala nang pangamba pa.
0
Dec 5, 2022
Dec 5, 2022 at 5:59 AM UTC
Sa Susunod Pang Mga Bukas
Naramdaman ko ang pakiramdam na hindi tayo nagauusap kaya't kahit ano pa ang mangyari wag na wag kang titigil sa pakikipagusap sakin. Ayoko na ito maranasan muli dahil mas masakit pa ito kaysa sa pagiging mag isa sa isang dagat ng tao, lahat nakikipagusap sa isa't-isa habang ika'y siksik na siksik na at sinusubukang huminga. Nakakalunod ka. At kung dumating man ang araw na sa sobrang galit mo saakin ay hindi na tayo maguusap, alalahanin mo na minahal kita higit pa sa inakala kong kayang mag mahal ang isang tao. Minahal kita parang sa pagmamahal ng tao sa hangin. Kinakailangan kita. Nguni't alam ko na mabubuhay ako sa isang mundo na payapa at matagal kahit na ika'y wala sa tabi ko, at pinagtatawanan ko ang mga magkasintahan na sinasabi sa isa't-isa na ikamamatay nila ang pagkahiwalay nilang dalawa; mga inutil. Alam kong mabubuhay ako nang hindi ka makakausap tuwing gabi't sinusubukan kong ilunod sa dagat ng muhika ang mga boses sa tenga ko. Alam kong mabubuhay ako na wala ka nguni't ayoko. Kaya't pagpasensyahan mo na kung hirap akong huminga kapag di kita kausap. Alam kong kat'hang isip lamang ang pagkawalan ko ng hininga nguni't sa isip at sa puso ko'y ito ay totoong totoo. mahal kita pagpasensyahan mo na.
0
Oct 6, 2015
Oct 6, 2015 at 10:24 AM UTC
Untitled
Sa paningin ko'y ika'y parang santo At ako nama'y parang g*go Na palaging hinahanap ang mga ngiti sa mukha mo Masulyapan ka lamang Masaya na ako Ngunit pagkatapos ay babalik din ang sakit sa aking puso Wala akong magawa kundi masaktan at magtiis Kaya ako ngayo'y puno na lamang ng hinagpis Oo late na ako, nasa piling ka na ngayon Ng isang taong mahalaga rin sa buhay ko Kaya kahit anong pilit ko Hindi magkakaroon ng "tayo" Sa simula pa lang hindi ko naman ginusto Na muling tumibok ang aking puso Dahil takot akong maranasan mo Ang mga pagkukulang at sakit Na sinapit ng taong dating minahal ko Hindi ko naman sinasabing uulitin ko Ang mga pagkakamaling iyon Hindi lang mawaglit sa aking isip na "Paano kung magkulang na naman ako?" Teka, bakit ba ako nag-iisip pa? E may mahal ka na namang iba Sige, hanggang dito na lang ako Titigil na ako, masaya naman na kayo Tutal bawal naman "tayo" Uupo na lang ako
0
Aug 15, 2016
Aug 15, 2016 at 5:20 AM UTC
Bawal "TAYO" pero pwedeng umupo
Lumipas na ang mga araw Kasabay nito ang ating alaala Ngunit hindi pa rin mawala wala Ang iyong imahen sa aking isipan Matang nakakaakit, Labing mapula, Magagandang ngiti, At boses na napakasarap pakinggan Lahat ng ito'y gustong makita't maranasan muli Ngunit ako'y naguguluhan, Tama bang naisin ko lahat ng ito Kung ako naman ang lumayo.
0
Mar 31, 2016
Mar 31, 2016 at 5:23 AM UTC
Tama ba
-PARAAN Gusto ko ang paraan kung pano mo ko halikan Kung pano mo ako alagaan Gusto ko ang paraan na akin ka lang Na kahit sino walang makakadlang Gusto ko ang paraan na hawakan Hawakan na tila walang bitawan Gusto ko ang paraan na kayakap ka lang Habang nakapikit ang ating mata. Gusto ko ang paraan na pinagdamot mo Na para bang ako ay pag mamay ari mo Gusto ko ang paraan na nagmamahalan nagmamahalan na walang sawaan. Madami akong gusto na paraan Paraan na pinapangarap na maranasan Paraan na nais sayong maramdaman Paraan na kahit sino magugustuhan Ngunit ang lahat ng ito ay isang katang isip lamang Gawa gawa ng aking isip at kalooban Gawa gawa ko na ako lang ang nakakaalam Dahil ito lang ang tanging paraan..
0
Apr 3, 2017
Apr 3, 2017 at 7:31 AM UTC
PARAAN
Sa bawat patak ng oras, ako'y nauubos. Hindi mawaring isipin kung kumusta ka. Iniisip mo ba ako? O ako lang ba ang nahulog? Pilit kong itinatanim sa aking isipan na huwag magmadali. Hayaan ang tadhanang gumawa ng paraan. Bigyang respeto ang tamang pagkakataon. Huwag nating pilitin. Ngunit kasabay ng pagkumbinsi sa sariling huwag mangialam, nahahati ang aking isipan upang gumawa ng unang hakbang. Ano nga bang mapapala ko kung hindi ako kikilos? Subalit sasagi sa isip ang posibilidad na mawala ka dahil sa mapupusok kong gawi. Isang malaking palaisipan ang pag-ibig. Hindi ito para sa mga mahihina ang puso. Hindi ito para sa mga taong mabilis mahulog at madaling masaktan. Minsan napapaisip ako kung bakit pa ba natin ito ginagawa? Sa dinami-dami ng hirap, sakripisyo, at sakit nitong dulot, talaga bang may patutunguhan? Sa tagal ng panahong ginugol kong mag-isa, naliwanagan ako sa aking halaga. Karapat-dapat ako sa pagmamahal na buong-buo at mapagpalaya. Ngunit, tangina naman. Bakit ganito kahirap mahanap? Akala ko madali. Iwinaksi ko lahat ng hadlang na maaari kong malampasan. Ginawan ng paraan at isinaayos ang sarili. Pagkalingon ko'y ako bigla ang nahuli. Halos lahat ng aking mga kasabayan nagkaroon na kani-kanilang katambalan. Ang malas ko naman. Bakit ako na lang ang hindi nabigyan? Hanggang sa dulo ba ay ganito pa rin? Parusa ba ito sa salang hindi ko namalayang gawin? Diyos ko, ano bang magagawa ko? Anong ginawa ko upang maranasan ito? Hindi naman sa pagdadrama. Ang nais ko lamang ay isang makakasama. Iyong makakausap sa araw-araw nang walang sawa. Iyong magbibigay sa akin ng atensyon at alaga. Ngunit kasabay nito, ako'y handa rin Na isauli ang pagmamahal na aking nagkakandarapang kunin. Isang pagkakataon lang po upang magsimula muli ang puso Makadama ng pagmamahal na tapat at totoo Makakaasa kayong hindi ko ito isusuko Anoman ang pagsubok na aming matamo
0
Oct 27, 2019
Oct 27, 2019 at 7:23 AM UTC
Isang Pagkakataon
Sa bawat patak ng oras, ako'y nauubos. Hindi mawaring isipin kung kumusta ka. Iniisip mo ba ako? O ako lang ba ang nahulog? Pilit kong itinatanim sa aking isipan na huwag magmadali. Hayaan ang tadhanang gumawa ng paraan. Bigyang respeto ang tamang pagkakataon. Huwag nating pilitin. Ngunit kasabay ng pagkumbinsi sa sariling huwag mangialam, nahahati ang aking isipan upang gumawa ng unang hakbang. Ano nga bang mapapala ko kung hindi ako kikilos? Subalit sasagi sa isip ang posibilidad na mawala ka dahil sa mapupusok kong gawi. Isang malaking palaisipan ang pag-ibig. Hindi ito para sa mga mahihina ang puso. Hindi ito para sa mga taong mabilis mahulog at madaling masaktan. Minsan napapaisip ako kung bakit pa ba natin ito ginagawa? Sa dinami-dami ng hirap, sakripisyo, at sakit nitong dulot, talaga bang may patutunguhan? Sa tagal ng panahong ginugol kong mag-isa, naliwanagan ako sa aking halaga. Karapat-dapat ako sa pagmamahal na buong-buo at mapagpalaya. Ngunit, tangina naman. Bakit ganito kahirap mahanap? Akala ko madali. Iwinaksi ko lahat ng hadlang na maaari kong malampasan. Ginawan ng paraan at isinaayos ang sarili. Pagkalingon ko'y ako bigla ang nahuli. Halos lahat ng aking mga kasabayan nagkaroon na kani-kanilang katambalan. Ang malas ko naman. Bakit ako na lang ang hindi nabigyan? Hanggang sa dulo ba ay ganito pa rin? Parusa ba ito sa salang hindi ko namalayang gawin? Diyos ko, ano bang magagawa ko? Anong ginawa ko upang maranasan ito? Hindi naman sa pagdadrama. Ang nais ko lamang ay isang makakasama. Iyong makakausap sa araw-araw nang walang sawa. Iyong magbibigay sa akin ng atensyon at alaga. Ngunit kasabay nito, ako'y handa rin Na isauli ang pagmamahal na aking nagkakandarapang kunin. Isang pagkakataon lang po upang magsimula muli ang puso Makadama ng pagmamahal na tapat at totoo Makakaasa kayong hindi ko ito isusuko Anoman ang pagsubok na aming matamo
Continue reading...
32
Bakit ka nag iba? Meron nabang iba? Akala ko mga lirico lamang ng kanta Di ko alam na mararanasan ko din pala Masaya naman tayo Ngunit may dumating na iba Simula nang masilayan mo sya Nag iba ang turingan natin sa isa’t isa Nasisira ako malagay ko lamang ang mga ngiti sa labi mo Hindi ko alam na kaya din pala nyang ibigay sayo Alam kong hindi na ako, Ngunit handa akong magpaubaya para sa kaligayahan mo Mahal kita Kahit na hindi na ako ang mahal mo Masaya ako Kahit na hindi nako ang rason ng mga ngiti mo Kailangan ba talaga ang magdusa? Eh paano naman kung nais ko pang umasa? Handa parin akong mahalin ka Kahit patuloy kapang mag mahal ng iba Ikaw yung bumuo sakin sa mga panahong ako'y sirang sira Ngunit ikaw rin yung taong naging rason kung bakit ako ngayo'y lumuluha Mga yakap **** binabalik balikan Sana'y muli ko nang maranasan Mahal kita Higit pa sa pagmamahal ko sa iba Di mo lang nga madama Dahil atensyon mo'y laging nasa kanya Ikaw ang aking hinahanap,oras oras, minu minuto Kahit iba na ang hanap mo bawat segundo Ako’y mananatili parin sayo kahit unti unti ng nasisira ang iyong mga pangako Ako'y mananatiling kalmado kahit ang kwento nating dalawa'y unti unting sumasarado Nag simula lahat sa salitang "kamusta" Hindi ko inaasahang magtatapos sa "paalam na" Ikaw ang bumuo ng aking mundo Ngunit ikaw din pala ang sisira nito Pangako **** walang iwanan Pero ikaw din pala ang unang lilisan Pangakong puno ng kasinungalingan Hinihiling na sana'y hindi mo nalang binitawan Nang hindi na sana ako nasaktan Tayong dalawa ang sumulat ng ating istorya, ngunit sa huli kayong dalawa ang lumigaya Sabi nga ni moira,"ako yung nauna, pero sya ang wakas"
0
Feb 27, 2021
Feb 27, 2021 at 9:42 PM UTC
Mananatiling Ikaw
Bakit ka nag iba? Meron nabang iba? Akala ko mga lirico lamang ng kanta Di ko alam na mararanasan ko din pala Masaya naman tayo Ngunit may dumating na iba Simula nang masilayan mo sya Nag iba ang turingan natin sa isa’t isa Nasisira ako malagay ko lamang ang mga ngiti sa labi mo Hindi ko alam na kaya din pala nyang ibigay sayo Alam kong hindi na ako, Ngunit handa akong magpaubaya para sa kaligayahan mo Mahal kita Kahit na hindi na ako ang mahal mo Masaya ako Kahit na hindi nako ang rason ng mga ngiti mo Kailangan ba talaga ang magdusa? Eh paano naman kung nais ko pang umasa? Handa parin akong mahalin ka Kahit patuloy kapang mag mahal ng iba Ikaw yung bumuo sakin sa mga panahong ako'y sirang sira Ngunit ikaw rin yung taong naging rason kung bakit ako ngayo'y lumuluha Mga yakap **** binabalik balikan Sana'y muli ko nang maranasan Mahal kita Higit pa sa pagmamahal ko sa iba Di mo lang nga madama Dahil atensyon mo'y laging nasa kanya Ikaw ang aking hinahanap,oras oras, minu minuto Kahit iba na ang hanap mo bawat segundo Ako’y mananatili parin sayo kahit unti unti ng nasisira ang iyong mga pangako Ako'y mananatiling kalmado kahit ang kwento nating dalawa'y unti unting sumasarado Nag simula lahat sa salitang "kamusta" Hindi ko inaasahang magtatapos sa "paalam na" Ikaw ang bumuo ng aking mundo Ngunit ikaw din pala ang sisira nito Pangako **** walang iwanan Pero ikaw din pala ang unang lilisan Pangakong puno ng kasinungalingan Hinihiling na sana'y hindi mo nalang binitawan Nang hindi na sana ako nasaktan Tayong dalawa ang sumulat ng ating istorya, ngunit sa huli kayong dalawa ang lumigaya Sabi nga ni moira,"ako yung nauna, pero sya ang wakas"
Continue reading...
42
Kay bilis ng pagdaan, Mahirap mapansin, mamalayan, Sa dami ng mga pangyayari, Saan nga ba na-uwi? Mga panahon na gustong maranasan, Palalampasin ba ang pagkakataon? hahayaan? Huwag naman sana, baka pagsisihan, Desisyon nga dapat ay pag-isipan. Pagkakatao'y di na gustong pakawalan, Kahit tinig mo man lang ay mapakinggan, Pagkakatao'y di na kayang palampasin, Makausap ka kahit di mo man mahalin.
0
May 9, 2017
May 9, 2017 at 6:12 PM UTC
Panahong Magkasalungat
Minsan naiisip ko kung bakit madalas akong nag-aalala sayo. Madalas din kung maramdaman ko na sa bawat minsan nasasaktan ako. Minsan wala akong maramdaman. Madalas nagiging manhid nalang. Minsan ginugusto ko nalang na biglang mawala. Madalas sinasabi ng isip ko na 'wag magpapabigla. Minsan naman nakakasanayan ko na tiisin ang pagkalungkot. Madalas hindi ko kinakaya, mahirap, matindi, makirot. Minsan napapatanong ako kung, "Minsan lang, pero ba't napapadalas?". Madalas na kase akong matulala kakatingin sa larawan nating kupas. Minsan nasasagi sa isip ko, "Kuntento ka pa ba? O sawa ka na?". Madalas akong natatakot, nababalisa, 'di mapakali, oo, sobra na. Minsan ko nang nagawa ang ibalewala ang iba, walang nakikita, kahit nandyan na. Madalas ko ding sinasabi sa sarili na wala akong alam noon, kahit 'di na tama. Minsan naisip ko na baka bumalik sa'kin, at karmahin ako. Madalas namang kinokontra ng isip ko, ang damdamin ko. Oo nga pala, minsan na din akong nagloko. At ngayon nararanasan ko, ang madalas na pinaggagagawa ko. Kahit sabihin pa na minsan lang, kahit minsan lang na nangyari. Madalas ko ng maranasan, minsan, madalas, bumabalik sa akin ang ginawa ko dati.
0
May 29, 2018
May 29, 2018 at 9:54 AM UTC
"Minsan lang naman, pero madalas hindi na minsan."
Pahinga ka muna Mukhang pagod kana Ilang milya na ba nalakad Bago ka tuluyang dito mapadpad Hindi mo kailangan parating mag-madali Tipong bawat araw na lamang ay nag-aatubili Sapagkat hindi ganiyan ang turo ng buhay Ika'y parati nasa unahan sa karamihan nakahiwalay Kung minsan dapat mo ring maranasan sa hulihan Nang malaman mo ang tunay na kahulugan Nang kasiyahan matapos ang tagumpay Kahit sugat-sugat ang katawan at ang paa'y pilay Pahinga ka muna Mukhang pagod kana Sa karera ng buhay Na 'di mo dapat itunuring na ganoong bagay Ayos lang mag-kamali Makailang beses mang maulit muli Dahil kung minsan kailangan mo matuto Mula sa pagkakamali na kung saan ka nalito Huminto ka ng sandali H'wag kang mag-madali Pakinggan ang pusong sumasambit Hindi mo kailangan lahat ng bagay ipilit Tandaan mo walang tunay na katagumpayan Sa isang tao na napipilitan Kaya ikaw na ay tuluyang huminto Nang dahil 'di talaga 'yan ang gusto
0
Dec 26, 2020
Dec 26, 2020 at 7:20 AM UTC
"Tigil na"
Hindi ang mga tala ang magdidikta ng ating kinabukasan, Kundi ang mga puso na syang handang lumaban at manindigan-- Manindigan para sa mga bagay na hindi kayang hawakan ng ating mga palad. Hayaan **** maranasan ng iyong puso ang malumbay at mawalay Sa isang pamilyar na pakiramdam Nang maunawaan mo ang kahalagahan ng isang bagay-- Bagay na katangi-tangi at panghabambuhay. Hindi masusukat ng lahat ng mga bituin ang pagmamahal na kaya **** ialay;    Sa bawat minutong inilalaan mo para sa taong ito,    sa bawat text na kaagad ay nirereplyan mo,    Sa bawat araw na ninanais **** siya ang kasama mo,    Sa bawat pagkakataon na hindi mo pinapalagpas para siya ay makasama.                                                                                                    Oras.    Sa lahat ng pagkakataon na hindi ka nagreklamo sa pagiging late nya,    Sa lahat ng pagkakataong minahal mo siya sa kabila nang pagiging magulo nya,    Sa lahat ng pagkakataong ika’y natulugan sa telepono habang kausap mo siya dahil alam **** pagod sya,     Sa lahat ng lakad na hindi niya nasipot dahil kailangan pala niyang mag-aral.                                                                                                   Pag-Unawa.    Sa pananatili mo sa kanyang tabi kapag siya ay nalulumbay,    Sa pag alo mo sa kanya kapag siya’y nananangis,    Sa pagngiti mo at ng iyong puso sa sa tuwing siya’y masaya,    Sa pakikinig mo sa lahat ng kanyang hinanaing tuwing nagpupuyos ang kanyang damdamin.                                                                                                   Pagdamay. Higit sa mga rosas at tsokolate, Ipinakita mo ang iyong pagmamahal. Pinatunayan **** higit sa mga bagay na kayang hawakan ng ating palad, May iba pa palang paraan ang pagmamahal. Pagdamay. Pag-Unawa. Oras. Ilan lamang yan sa mga kayang magdikta nang ating pagmamahal. Kaya wag **** hayaang ang tadhana lamang ang magdikta nang inyong kinabukasan. Higit sa tadhana ang inyong pagmamahalan. Hindi kayo itinadhana lamang, / Pinili nyong magkatadhana. /
0
Mar 4, 2018
Mar 4, 2018 at 10:00 PM UTC
Tayo
Hindi ang mga tala ang magdidikta ng ating kinabukasan, Kundi ang mga puso na syang handang lumaban at manindigan-- Manindigan para sa mga bagay na hindi kayang hawakan ng ating mga palad. Hayaan **** maranasan ng iyong puso ang malumbay at mawalay Sa isang pamilyar na pakiramdam Nang maunawaan mo ang kahalagahan ng isang bagay-- Bagay na katangi-tangi at panghabambuhay. Hindi masusukat ng lahat ng mga bituin ang pagmamahal na kaya **** ialay;    Sa bawat minutong inilalaan mo para sa taong ito,    sa bawat text na kaagad ay nirereplyan mo,    Sa bawat araw na ninanais **** siya ang kasama mo,    Sa bawat pagkakataon na hindi mo pinapalagpas para siya ay makasama.                                                                                                    Oras.    Sa lahat ng pagkakataon na hindi ka nagreklamo sa pagiging late nya,    Sa lahat ng pagkakataong minahal mo siya sa kabila nang pagiging magulo nya,    Sa lahat ng pagkakataong ika’y natulugan sa telepono habang kausap mo siya dahil alam **** pagod sya,     Sa lahat ng lakad na hindi niya nasipot dahil kailangan pala niyang mag-aral.                                                                                                   Pag-Unawa.    Sa pananatili mo sa kanyang tabi kapag siya ay nalulumbay,    Sa pag alo mo sa kanya kapag siya’y nananangis,    Sa pagngiti mo at ng iyong puso sa sa tuwing siya’y masaya,    Sa pakikinig mo sa lahat ng kanyang hinanaing tuwing nagpupuyos ang kanyang damdamin.                                                                                                   Pagdamay. Higit sa mga rosas at tsokolate, Ipinakita mo ang iyong pagmamahal. Pinatunayan **** higit sa mga bagay na kayang hawakan ng ating palad, May iba pa palang paraan ang pagmamahal. Pagdamay. Pag-Unawa. Oras. Ilan lamang yan sa mga kayang magdikta nang ating pagmamahal. Kaya wag **** hayaang ang tadhana lamang ang magdikta nang inyong kinabukasan. Higit sa tadhana ang inyong pagmamahalan. Hindi kayo itinadhana lamang, / Pinili nyong magkatadhana. /
Continue reading...
33
hindi ko rin alam kung kailan ko ba ito matutuldukan dahil sa totoo lang natatakot ako na baka ito maging tutuldok-tutuldok o baka madagdagan pa ng napakaraming tandang pananong at akalain ko na tapos na ang lahat ngunit masusundan pa pala ng kuwit o ng panibago pa ulit na tudlok-kuwit aaminin ko na hanggang ngayon naman umaasa pa rin ako na baka sakaling magamit mo rin saakin ang panipi sa tuwing may ikukwento ka, na baka tungkol na saating dalawa na kahit man lang sa pamamagitan ng panaklong maranasan ko ang mayakap mo kahit papaano sa storya mo na maidugtong man lang ng gitling ang pangalan mo sa pangalan ko o kahit siguro malagyan lang ng kudlit ang pangalan ko na para bang inaangkin mo ako na dumating sa punto na magamit mo ang tandang padamdam pero alam kong hanggang dito nalang dapat na kahit kailan hindi ito magkaroroon ng tutuldok upang maipaliwanag kung bakit hindi o kahit sagot kung paano ito matatapos na hindi ito ganoon kadali tulad ng pag-ubos ko sa mga bantas sa pag-ubos ko sa nararamdaman kong ito upang matapos ang piyesa na ito tulad ng pagtapos ko sa naiisip kong 'to.
0
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 1:35 PM UTC
bantas