Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"manatiling" poems
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
0
Oct 23, 2018
Oct 23, 2018 at 9:31 PM UTC
august28
Ang Paligsahan Ng Buhay
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
Continue reading...
37
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
0
Jul 12, 2015
Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC
marlo-cabrera
Jebs.
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
Continue reading...
44
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
0
Apr 11, 2016
Apr 11, 2016 at 1:15 PM UTC
jramos
Dati at Dati Lang
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
Continue reading...
67
Simulan natin sa katapusan nang taon, Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon, Naalintana ang palagiang paglamon, At uminit ang Pasko nang kahapon. “Napakaganda nang buhok mo”, aking bati, Para sa minimithi kong binibini, Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi, Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati. Humingi nang payo kung kani-kanino, Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko, Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo, ‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo” Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero, Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso, Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto, Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo. Naputol man ang ating koneksyon, Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon, Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon, Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon. Pinaghigpitan man’y iginagalang ko Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo, Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio, Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”. Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan, Ay mayroong napakalaking kahalagahan, Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan, Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan. Kaya nandito ako ngayon, Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon, Nanabik sa pangako nang kahapon, Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon, Ngayong ika-siyam nang Pebrero, Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago, Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod, Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.
0
Jun 4, 2018
Jun 4, 2018 at 9:36 AM UTC
mvrkxvixv
Dieciocho (Eighteen)
Simulan natin sa katapusan nang taon, Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon, Naalintana ang palagiang paglamon, At uminit ang Pasko nang kahapon. “Napakaganda nang buhok mo”, aking bati, Para sa minimithi kong binibini, Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi, Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati. Humingi nang payo kung kani-kanino, Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko, Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo, ‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo” Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero, Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso, Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto, Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo. Naputol man ang ating koneksyon, Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon, Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon, Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon. Pinaghigpitan man’y iginagalang ko Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo, Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio, Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”. Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan, Ay mayroong napakalaking kahalagahan, Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan, Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan. Kaya nandito ako ngayon, Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon, Nanabik sa pangako nang kahapon, Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon, Ngayong ika-siyam nang Pebrero, Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago, Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod, Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.
Continue reading...
36
Anim na taon, Anim na taon ka ng nagpahinga Dahil sa takot na ‘dinulot ng iyong nakaraan Pinilit **** bumangon at magpasya Para manatiling buo kahit wala na s’ya Ang bawat gabi at umaga Ang pinili **** makasama Dahil sila'y hindi magbabago kailanman Di tulad ng iyong sininta na nagsabing Hanggang dulo'y walang iwanan Pero ngayon siya ay nasaan? Anim na taon, Anim na taon **** pinili na mag-isa Dahil nakakulong ka pa rin sa kayraming pangamba Na baka may dumating muli at maging mundo mo sya Tapos isang araw ay gigising ka na namang nag-iisa Sapat na ba ang anim ng taon? Upang palayain ka na sa tanikala ng kahapon Sapat na ba ‘yon upang lumigaya ka na ngayon?. Sapat na ba yun upang muli **** hayaan na may isang tao na muling mag may-ari ng iyong daigdig? Sapat na ba ang anim na taon para muli kang huminga at pumintig? O puso,araw mo ngayon, Pasensya ka na sa anim na taon.. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 27, 2018
Jul 27, 2018 at 3:51 PM UTC
WordsOfGlen
Anim na Taon
Anim na taon, Anim na taon ka ng nagpahinga Dahil sa takot na ‘dinulot ng iyong nakaraan Pinilit **** bumangon at magpasya Para manatiling buo kahit wala na s’ya Ang bawat gabi at umaga Ang pinili **** makasama Dahil sila'y hindi magbabago kailanman Di tulad ng iyong sininta na nagsabing Hanggang dulo'y walang iwanan Pero ngayon siya ay nasaan? Anim na taon, Anim na taon **** pinili na mag-isa Dahil nakakulong ka pa rin sa kayraming pangamba Na baka may dumating muli at maging mundo mo sya Tapos isang araw ay gigising ka na namang nag-iisa Sapat na ba ang anim ng taon? Upang palayain ka na sa tanikala ng kahapon Sapat na ba ‘yon upang lumigaya ka na ngayon?. Sapat na ba yun upang muli **** hayaan na may isang tao na muling mag may-ari ng iyong daigdig? Sapat na ba ang anim na taon para muli kang huminga at pumintig? O puso,araw mo ngayon, Pasensya ka na sa anim na taon.. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
24
Napapagod na akong tumingin sa Facebook ko. Sa dingding ng mga masasayang larawan ng mga kaibigan, katrabaho Sa dingding ng mga opinyon na nagdudulot ng masalimuot na pagtatalo Sa dingding ng mga tagumpay na nakamit mo sa pagsusumikap mo Sa dingding ng mga narating **** lugar na sobra na ang layo Sa dingding ng mga video ng pagbigkas mo ng tula sa harap ng maraming tao Sa dingding ng mga sandaling iginapos mo para ipamukha sa akin na ang buhay ko ay pagkabaho. Salamat sa mga larawan ng masasayang sandali kasama ng iyong kabiyak ng inyong matamis na pagmamahalan, na sa sobrang tuwa gusto mo nang umiyak Nang matuloy kayo sa simbahan, oo na, marami na ang nagagalak Eto na ang puso ko, wag ka nang mahiya, tuhugin mo na ng itak. Salamat sa mga opinyon mo tungkol sa paborito **** kandidato Wala ka na atang ibang ginawa kung hindi halughugin ang Internet para sa bawat artikulo Para isulat sa dingding mo kadikit ng mga opinyon **** walang humihingi, kahit na sino Para kang teacher ko na may dalang nutri-bun na isinasaksak pilit sa akin kahit sukang-suka na ako. Salamat sa mga salita ng pasasalamat na binibigkas mo kung gaano kadaming biyaya ang ipinagkaloob ng Bathala sa iyo Sa bawat tagumpay na nakamtan mo sa napili **** trabaho Naitatanim ko tuloy sa aking isip, kung bakit ang layo mo gayong sabay lang tayo? Pasensya na, malamang sa inyo ay may natatamaan ako Wala akong planong durugin ang kahit na anong ugnayan ko sa inyo Gusto ko lang banlawan, langgasin ang nalalasong utak at puso ko na pinapatay ng Facebook sa tuwing titignan ko ang mga dingding ninyo. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na sa paninindigan ako ay wala Na hindi ko kaya maglahad ng opinyon kasi walang papansin, walang maniniwala Dahil maraming beses na akong naging tapat noong ako ay nasa highschool pa Wala akong naging kaibigan. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na hindi na ako makakarating kahit saan pa. Kasi pinili kong manatili, kahit mainit, kumpara sa ibang bansa Dahil nanuot sa aking dila na hindi ko kayang makipag-usap sa kahit na sinong banyaga Kasi palpak ang Ingles ko. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na mamamatay akong mag-isa Na hindi ako magkakaroon ng pagkakataong lumigaya Dahil sa pinalagpas kong sandali, ay hindi na mauulit pa Dahil wala akong kwentang lalaki. Narinig mo? Wala akong kwenta. Sobrang baba na ng pagtingin ko sa sarili ko. Ang tanikalang gamit sana para makipagugnayan sa mga kakilala ay tila naging isang angkla na humihila sa mga paa ko pailalim sa karagatang puno ng mga pusong natalo Nabigo sa pag-ibig, sa buhay, at sa kahit na ano. Kaya lalayo na ako sa mga dingding ninyo. Hindi na ako papayag na manatiling tumatanggap na lang ng kahit na anong ipapaskil mo. Tatakas ako sa mga rehas na nilikha ng mga masasaya ninyong minuto Magtatayo ako ng sarili kong dingding. Bubuuin ko ang aking pagkatao mula sa pagkakapira-piraso.
0
May 24, 2016
May 24, 2016 at 8:55 PM UTC
dorkcereals
Dingding
Napapagod na akong tumingin sa Facebook ko. Sa dingding ng mga masasayang larawan ng mga kaibigan, katrabaho Sa dingding ng mga opinyon na nagdudulot ng masalimuot na pagtatalo Sa dingding ng mga tagumpay na nakamit mo sa pagsusumikap mo Sa dingding ng mga narating **** lugar na sobra na ang layo Sa dingding ng mga video ng pagbigkas mo ng tula sa harap ng maraming tao Sa dingding ng mga sandaling iginapos mo para ipamukha sa akin na ang buhay ko ay pagkabaho. Salamat sa mga larawan ng masasayang sandali kasama ng iyong kabiyak ng inyong matamis na pagmamahalan, na sa sobrang tuwa gusto mo nang umiyak Nang matuloy kayo sa simbahan, oo na, marami na ang nagagalak Eto na ang puso ko, wag ka nang mahiya, tuhugin mo na ng itak. Salamat sa mga opinyon mo tungkol sa paborito **** kandidato Wala ka na atang ibang ginawa kung hindi halughugin ang Internet para sa bawat artikulo Para isulat sa dingding mo kadikit ng mga opinyon **** walang humihingi, kahit na sino Para kang teacher ko na may dalang nutri-bun na isinasaksak pilit sa akin kahit sukang-suka na ako. Salamat sa mga salita ng pasasalamat na binibigkas mo kung gaano kadaming biyaya ang ipinagkaloob ng Bathala sa iyo Sa bawat tagumpay na nakamtan mo sa napili **** trabaho Naitatanim ko tuloy sa aking isip, kung bakit ang layo mo gayong sabay lang tayo? Pasensya na, malamang sa inyo ay may natatamaan ako Wala akong planong durugin ang kahit na anong ugnayan ko sa inyo Gusto ko lang banlawan, langgasin ang nalalasong utak at puso ko na pinapatay ng Facebook sa tuwing titignan ko ang mga dingding ninyo. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na sa paninindigan ako ay wala Na hindi ko kaya maglahad ng opinyon kasi walang papansin, walang maniniwala Dahil maraming beses na akong naging tapat noong ako ay nasa highschool pa Wala akong naging kaibigan. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na hindi na ako makakarating kahit saan pa. Kasi pinili kong manatili, kahit mainit, kumpara sa ibang bansa Dahil nanuot sa aking dila na hindi ko kayang makipag-usap sa kahit na sinong banyaga Kasi palpak ang Ingles ko. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na mamamatay akong mag-isa Na hindi ako magkakaroon ng pagkakataong lumigaya Dahil sa pinalagpas kong sandali, ay hindi na mauulit pa Dahil wala akong kwentang lalaki. Narinig mo? Wala akong kwenta. Sobrang baba na ng pagtingin ko sa sarili ko. Ang tanikalang gamit sana para makipagugnayan sa mga kakilala ay tila naging isang angkla na humihila sa mga paa ko pailalim sa karagatang puno ng mga pusong natalo Nabigo sa pag-ibig, sa buhay, at sa kahit na ano. Kaya lalayo na ako sa mga dingding ninyo. Hindi na ako papayag na manatiling tumatanggap na lang ng kahit na anong ipapaskil mo. Tatakas ako sa mga rehas na nilikha ng mga masasaya ninyong minuto Magtatayo ako ng sarili kong dingding. Bubuuin ko ang aking pagkatao mula sa pagkakapira-piraso.
Continue reading...
43
Bakit ako nasasaktan? Alam ko naman na ako Ako ang dahilan kung bakit ako nasasaktan Sa dami dami dami ng pagkakataon ko Nakasabay kita sa pag uwi Nakasabay kita sa pagkain ng tanghalian Kaklase maghapon Kapwa leader ng mga group mates natin Sa dami dami dami dami dami dami Ng pagkakataon ko na masabi ang nararadaman ko Nanitili akong walang kibo. Kaya bakit ako masasaktan Kung sa una palang ako na ang may kasalanan Ako tong nanatiling bulag pipi at bingi sa nararamdaman Bulag sa katotohan na pwede nman talaga tayo Pipi sa pagsasabi ng nararamdaman ko at Bingi sa puso kong walang ibang sigaw kundi ang pangalan mo. Ngayong wala na. natagpuan mo na ang tamang “sya” At oo, Oo nasasaktan ako Nasasaktan parin ako Oo nasasaktan ako kasi sweet kayo Oo nasasaktan ako kasi nakikita ko mahal nyo ang isat isa At yung ang kinasasaktan ko Oo nasasaktan ako Oo nasasaktan ako Sakit na sakit na ako. May naisip na akong magandang ideya, Hindi kita papansinin. Parang hindi ko pagpansin sa nararamdaman ko Kahit ikaw parin ang laman nito. Didistansya ako na Malayong malayong malayong sayo para hindi mo Makita na Nasasaktan ako Ganun nalang talaga siguro ang magagawa ko Ang manatiling bulag pipi at bingi ang sarili ko. -end-
0
Dec 21, 2015
Dec 21, 2015 at 4:21 AM UTC
john-michael-andres
Why?
Bakit ako nasasaktan? Alam ko naman na ako Ako ang dahilan kung bakit ako nasasaktan Sa dami dami dami ng pagkakataon ko Nakasabay kita sa pag uwi Nakasabay kita sa pagkain ng tanghalian Kaklase maghapon Kapwa leader ng mga group mates natin Sa dami dami dami dami dami dami Ng pagkakataon ko na masabi ang nararadaman ko Nanitili akong walang kibo. Kaya bakit ako masasaktan Kung sa una palang ako na ang may kasalanan Ako tong nanatiling bulag pipi at bingi sa nararamdaman Bulag sa katotohan na pwede nman talaga tayo Pipi sa pagsasabi ng nararamdaman ko at Bingi sa puso kong walang ibang sigaw kundi ang pangalan mo. Ngayong wala na. natagpuan mo na ang tamang “sya” At oo, Oo nasasaktan ako Nasasaktan parin ako Oo nasasaktan ako kasi sweet kayo Oo nasasaktan ako kasi nakikita ko mahal nyo ang isat isa At yung ang kinasasaktan ko Oo nasasaktan ako Oo nasasaktan ako Sakit na sakit na ako. May naisip na akong magandang ideya, Hindi kita papansinin. Parang hindi ko pagpansin sa nararamdaman ko Kahit ikaw parin ang laman nito. Didistansya ako na Malayong malayong malayong sayo para hindi mo Makita na Nasasaktan ako Ganun nalang talaga siguro ang magagawa ko Ang manatiling bulag pipi at bingi ang sarili ko. -end-
Continue reading...
34
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. *Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?*
0
Jun 29, 2017
Jun 29, 2017 at 8:50 AM UTC
patricia-policarpio
Sa pagtila ng ulan
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. *Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?*
Continue reading...
18
Inagaw ka na nga ng himpapawid. Ngunit bago pinatid ng hangin Ang paningin habang ikaw ay Lumulutang-lutang sa panganorin, Tatlong ulit akong nangako sa'yo: Ililikha kita ng alapaap. Sasariwain ko Ang iyong paglingap. Hindi ko Hahayaang manatiling pangarap ang Pangarap. Kahit na hindi man lang kita Nayakap, bago ka inangkin ng mga ulap.
0
Jun 2, 2016
Jun 2, 2016 at 7:33 PM UTC
jose-remillan
HINDI KO MAN LANG NAYAKAP
Inagaw ka na nga ng himpapawid. Ngunit bago pinatid ng hangin Ang paningin habang ikaw ay Lumulutang-lutang sa panganorin, Tatlong ulit akong nangako sa'yo: Ililikha kita ng alapaap. Sasariwain ko Ang iyong paglingap. Hindi ko Hahayaang manatiling pangarap ang Pangarap. Kahit na hindi man lang kita Nayakap, bago ka inangkin ng mga ulap.
Continue reading...
10
Tula: Takbo Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Kahit hindi ko alam ang lugar Kahit walang kasiguraduhan Kahit maligaw sa mga kantong nalampasan Para lang matakasan ang lahat O ang nakaraang gustong lipasan Tatakbo ako ng malayo Kahit sa kalsada ay mabangga, matumba pero sa huli ay tatayo pa din Na may nakalagay na bawal dumaan dito Marami nang namatay dito Hindi ako matatakot Hindi ako hihinto dahil Tatakbuhan ko ito Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Para makadiskubre ng bagong daanan Para may makitang mga bagong lugar na pwedeng nating puntahan Kahit abutin pa ng magpakailanman Abutin ng gabi ,madaling araw ,o kinabukasan pa yan Tatakbo parin ako Kahit Tulog na ang lahat Nagpapahinga at nananaginip Ng mga pekeng pantasya at ako ay tumatakbo pa Gising sa katotohanan at realidad Hindi parin tumitigil madadaanan ang mga nagtitinda sa kalsada ng balot at iba pa Dahil may gusto kong takasan May gusto kong puntahan Kaya ako tumatakbo Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Kahit mauhaw pa at matuyuaan ng lalamunan Hahanap ako ng tubig Para mabigyan ng bagong sigla At manatiling malakas sa takbo ng buhay Hindi ko ipapakita na ako ay pagod na Hinihingal Hinahabol ang hininga Hindi na ako magpapahinga Iinom lang ako at ipagpapatuloy ko ang aking takbo Kahit mapuno pa ng pawis ang aking likuran Mabasa ang aking buong kasuotan Dahil tatakbo ako Hindi ako hihinto Hindi ako mapapagod Hindi ako magpapahinga Gusto kong tumakbo Gusto kong tumakbo Gusto kong tumakbo Ayoko nang tumakbo Gusto ko nang magpahinga Pagod na ako Hihinto na ako Dito lang nalang ako At Haharapin Hindi tatakasan Hindi tatakbuhan Dahil marami na akong nalampasan na lugar kalye, Kanto, Kalsada, Nalampasang pagsubok, problema, Hamon, Pagod, Na aking hinarap sa aking pagtakbo Hihinto At tatayo at magiging handa Para sa pagdating ng bagong simula Handa na ako Handa na ako Hindi na ako tatakbo
0
Aug 16, 2018
Aug 16, 2018 at 6:16 AM UTC
vj-briones
Takbo
Tula: Takbo Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Kahit hindi ko alam ang lugar Kahit walang kasiguraduhan Kahit maligaw sa mga kantong nalampasan Para lang matakasan ang lahat O ang nakaraang gustong lipasan Tatakbo ako ng malayo Kahit sa kalsada ay mabangga, matumba pero sa huli ay tatayo pa din Na may nakalagay na bawal dumaan dito Marami nang namatay dito Hindi ako matatakot Hindi ako hihinto dahil Tatakbuhan ko ito Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Para makadiskubre ng bagong daanan Para may makitang mga bagong lugar na pwedeng nating puntahan Kahit abutin pa ng magpakailanman Abutin ng gabi ,madaling araw ,o kinabukasan pa yan Tatakbo parin ako Kahit Tulog na ang lahat Nagpapahinga at nananaginip Ng mga pekeng pantasya at ako ay tumatakbo pa Gising sa katotohanan at realidad Hindi parin tumitigil madadaanan ang mga nagtitinda sa kalsada ng balot at iba pa Dahil may gusto kong takasan May gusto kong puntahan Kaya ako tumatakbo Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Kahit mauhaw pa at matuyuaan ng lalamunan Hahanap ako ng tubig Para mabigyan ng bagong sigla At manatiling malakas sa takbo ng buhay Hindi ko ipapakita na ako ay pagod na Hinihingal Hinahabol ang hininga Hindi na ako magpapahinga Iinom lang ako at ipagpapatuloy ko ang aking takbo Kahit mapuno pa ng pawis ang aking likuran Mabasa ang aking buong kasuotan Dahil tatakbo ako Hindi ako hihinto Hindi ako mapapagod Hindi ako magpapahinga Gusto kong tumakbo Gusto kong tumakbo Gusto kong tumakbo Ayoko nang tumakbo Gusto ko nang magpahinga Pagod na ako Hihinto na ako Dito lang nalang ako At Haharapin Hindi tatakasan Hindi tatakbuhan Dahil marami na akong nalampasan na lugar kalye, Kanto, Kalsada, Nalampasang pagsubok, problema, Hamon, Pagod, Na aking hinarap sa aking pagtakbo Hihinto At tatayo at magiging handa Para sa pagdating ng bagong simula Handa na ako Handa na ako Hindi na ako tatakbo
Continue reading...
89
Nagdasal at humingi ng isang tao Na magtutulak sa akin para bitiwan na ang panulat na ito Isang tonelada at mahigit na ang mga salitang pasan ngunit hindi pa rin ako nabibigatan. Mali ang akala. Hindi pa pala. Lalo lang umitim ang tinta. Dumiin sa papel ang pluma. Nanatili pa ding naka-dantay ang mga salita sa namimitig kong kamay. Hinihintay nalang mamanhid para hindi manatiling nakasilid ang mga naipon na tula't sanaysay na wala nang saysay. Hindi na ko humihiling ng isang dahilan na dadating na aalayan nitong mga salitang naririnig at binabasa lamang. Mga letra na binibigyang kulay, nagkakaiba lamang sa kung sino ang bumubuhay. Nakakapagod mag pinta kung ang bawat makakakita ng obra, babaguhin ang imahe sa kung ano ang nasa harapan nila hindi man lang isipin na magkakaiba tayo ng mata. Inilarawan **** berde, gagawin nilang kahel. Tinta mo na asul, hahawakan at magiging pula. Siguro nga itong mga kamay na biyaya, hindi na para sa papel at tinta. Kasabay ng maraming paalam ang huling isinulat na liham.
0
Jun 9, 2015
Jun 9, 2015 at 10:56 AM UTC
marsbars
Hunos
Nagdasal at humingi ng isang tao Na magtutulak sa akin para bitiwan na ang panulat na ito Isang tonelada at mahigit na ang mga salitang pasan ngunit hindi pa rin ako nabibigatan. Mali ang akala. Hindi pa pala. Lalo lang umitim ang tinta. Dumiin sa papel ang pluma. Nanatili pa ding naka-dantay ang mga salita sa namimitig kong kamay. Hinihintay nalang mamanhid para hindi manatiling nakasilid ang mga naipon na tula't sanaysay na wala nang saysay. Hindi na ko humihiling ng isang dahilan na dadating na aalayan nitong mga salitang naririnig at binabasa lamang. Mga letra na binibigyang kulay, nagkakaiba lamang sa kung sino ang bumubuhay. Nakakapagod mag pinta kung ang bawat makakakita ng obra, babaguhin ang imahe sa kung ano ang nasa harapan nila hindi man lang isipin na magkakaiba tayo ng mata. Inilarawan **** berde, gagawin nilang kahel. Tinta mo na asul, hahawakan at magiging pula. Siguro nga itong mga kamay na biyaya, hindi na para sa papel at tinta. Kasabay ng maraming paalam ang huling isinulat na liham.
Continue reading...
27
083017 031717 Kinunan kita ng larawan noon Noong mga panahong wala pang "tayo" Pasensya kung di mo alam, Pasensya kung nagnakaw ako ng sandali. Naisip ko kasing imposible Na imposibleng maging tayo Kaya itinago ko ang lahat sayo Maging ang tanging larawang "Maging tayo." Hindi ko magawang usisain ka nang harapan O yayain kang sumama saking sining Ayokong makupas ka sa larawan Ayokong paulit-ulit kitang balikan At magsisi ako At masambit ko ang salitang "sayang." Natakot akong sa iisang larawan ay makulong tayo Sa ginawa-gawa ko lang na sanang "tayo" At manatiling hanggang doon na lamang Ang pag-ibig na sana'y sayo rin ay totoo. Ilang beses kitang inaaninag pag nakatalikod ka Pero alam mo, at sana kung alam mo lang -- Tumalikod ka man, Mahal pa rin kita.
0
Mar 17, 2017
Mar 17, 2017 at 3:20 AM UTC
psalmiseta
Tumalikod Ka Man, Mahal Pa Rin Kita
083017 031717 Kinunan kita ng larawan noon Noong mga panahong wala pang "tayo" Pasensya kung di mo alam, Pasensya kung nagnakaw ako ng sandali. Naisip ko kasing imposible Na imposibleng maging tayo Kaya itinago ko ang lahat sayo Maging ang tanging larawang "Maging tayo." Hindi ko magawang usisain ka nang harapan O yayain kang sumama saking sining Ayokong makupas ka sa larawan Ayokong paulit-ulit kitang balikan At magsisi ako At masambit ko ang salitang "sayang." Natakot akong sa iisang larawan ay makulong tayo Sa ginawa-gawa ko lang na sanang "tayo" At manatiling hanggang doon na lamang Ang pag-ibig na sana'y sayo rin ay totoo. Ilang beses kitang inaaninag pag nakatalikod ka Pero alam mo, at sana kung alam mo lang -- Tumalikod ka man, Mahal pa rin kita.
Continue reading...
25
Ikaw ay isang pambihirang hika na hindi mailarawan sa anumang wika; Ang pagnais sayo ay tulad ng ubo, Sa pagsikip ng dibdib ikaw ay tumubo. Ang pagtanging naganap ay bukod tangi at mainit, tila isang pagsibol ng lagnat. Pangalan mo ay pahirap sa aking lalamunan daig pa likidong apoy sa matinding inuman. Tila ako'y nawalan ng panlasa, sapagkat napaibig sa irog ng masa. Na-abisuhan man lamang sa idudulot na sakit ng hamak at panandaliang pagkaakit. Walang manggagamot ang nakakilala sa kaso nitong nakakawalang-hiyang trangkaso. Walang mabuting dinulot sa katawan: sinumpaang pangangailangan lamang ng laman. Nawa'y ang pagkalalin ay hindi nakahahawa sapagkat sa ngayo'y mag-isang tumatawa dahil sa pagtangkilik lamang ng mga alaala. (Isa sa mga sintomas na talagang lumala.) Sa kabila ng pagkilala na ito'y sakit lamang sa ulo; ipinatili hanggang sa luha ay tumutulo. Itinuloy ang pananabik sa tuwina, kunwari ang gawain ay ligtas na bitamina. Ang ibubunga ay malalaman lamang sa wakas kung sasapat pa ba ang natitirang lakas upang sugpuin ang delikadong damdamin at ang sariling katinuan ay panatiliin. Sa kabila nga ba ng mga dinanas, may matatagpuan bang ganap na lunas? Upang lahat ng aspeto'y manatiling malusog at sa karapat-dapat na lamang ang loob ay mahulog? Masakit na uri ng pangangalaga, ang payapang makakamit ay mahalaga. Wala lamang ito sa sapat na distansya; kailangan rin ang pagpaparaya.
0
Jan 23, 2021
Jan 23, 2021 at 12:38 PM UTC
bbmariaklara
Karamdaman
Ikaw ay isang pambihirang hika na hindi mailarawan sa anumang wika; Ang pagnais sayo ay tulad ng ubo, Sa pagsikip ng dibdib ikaw ay tumubo. Ang pagtanging naganap ay bukod tangi at mainit, tila isang pagsibol ng lagnat. Pangalan mo ay pahirap sa aking lalamunan daig pa likidong apoy sa matinding inuman. Tila ako'y nawalan ng panlasa, sapagkat napaibig sa irog ng masa. Na-abisuhan man lamang sa idudulot na sakit ng hamak at panandaliang pagkaakit. Walang manggagamot ang nakakilala sa kaso nitong nakakawalang-hiyang trangkaso. Walang mabuting dinulot sa katawan: sinumpaang pangangailangan lamang ng laman. Nawa'y ang pagkalalin ay hindi nakahahawa sapagkat sa ngayo'y mag-isang tumatawa dahil sa pagtangkilik lamang ng mga alaala. (Isa sa mga sintomas na talagang lumala.) Sa kabila ng pagkilala na ito'y sakit lamang sa ulo; ipinatili hanggang sa luha ay tumutulo. Itinuloy ang pananabik sa tuwina, kunwari ang gawain ay ligtas na bitamina. Ang ibubunga ay malalaman lamang sa wakas kung sasapat pa ba ang natitirang lakas upang sugpuin ang delikadong damdamin at ang sariling katinuan ay panatiliin. Sa kabila nga ba ng mga dinanas, may matatagpuan bang ganap na lunas? Upang lahat ng aspeto'y manatiling malusog at sa karapat-dapat na lamang ang loob ay mahulog? Masakit na uri ng pangangalaga, ang payapang makakamit ay mahalaga. Wala lamang ito sa sapat na distansya; kailangan rin ang pagpaparaya.
Continue reading...
36
Ako ba'y naghihintay sa wala? Parang kay tagal mo nang nawala Ganun rin ba ang nadarama mo para sa akin Ako lang ba ang ganito sa atin? Sarili ko'y pipigilan Hindi kita hahayaang malaman ang aking saloobin Lahat ay gagawin manatiling kaibigan mo Gagawa ng paraan para makasama mo Hindi ako aamin Ayaw mo naman talaga sa akin Huwag mag-alala, ako'y lalayo na Pagkatapos ng Linggong ito, ika'y kakalimutan na Damdamin ay hindi hahayaang lumago Natatakot na hindi mo naman kayang magseryoso Ano ang aking magagawa Hindi naman planado ang aking pagsinta May mga bago ka bang babaeng kinakausap? May bago ka bang kinikilala? May bago ba na maganda, matalino, masayang kausap at kasama? Anong laban ko eh ayaw mo nga magkwento?
0
Sep 29, 2016
Sep 29, 2016 at 5:59 AM UTC
pairedcastle
REMUE /reh-moo/
Ako ba'y naghihintay sa wala? Parang kay tagal mo nang nawala Ganun rin ba ang nadarama mo para sa akin Ako lang ba ang ganito sa atin? Sarili ko'y pipigilan Hindi kita hahayaang malaman ang aking saloobin Lahat ay gagawin manatiling kaibigan mo Gagawa ng paraan para makasama mo Hindi ako aamin Ayaw mo naman talaga sa akin Huwag mag-alala, ako'y lalayo na Pagkatapos ng Linggong ito, ika'y kakalimutan na Damdamin ay hindi hahayaang lumago Natatakot na hindi mo naman kayang magseryoso Ano ang aking magagawa Hindi naman planado ang aking pagsinta May mga bago ka bang babaeng kinakausap? May bago ka bang kinikilala? May bago ba na maganda, matalino, masayang kausap at kasama? Anong laban ko eh ayaw mo nga magkwento?
Continue reading...
20
➖ My status said "read me" Sa dami nang magandang babaeng nakita ko, mukha mo pa rin ang paborito ko. Kahit saan ako tumingin, hindi ko maiwasang hindi ka isipin. Gusto kong nakawin ang buwan sa kalangitan, tsaka ko isusulat ang iyong ngalan. Kapag naisulat ko na ang iyong pangalan, ibabalik ko na ulit ang buwan sa kalangitan. Para sa tuwing titignan nila ang buwan, at sinabing ito'y maganda? makikita nila ang iyong pangalan. Kaya para narin silang humahanga sa iyong katauhan. Gusto ko din nakawin ang bahaghari, isusulat ko dun na ako'y iyong pagmamay ari. Bakit bahaghari ang napili ko? yun ay dahil gusto ko makita ng tao, na makulay ang mundo ko nung dumating ka buhay ko. Pinili kita hindi dahil sa maganda ka, Pinili kita dahil nakikita kong may potensyal ka. Potensyal na gawin **** maganda, ang buhay kong puno ng granada. Sumaya ako nung nakita kitang masaya, ganun naman talaga eh dahil ikaw biyaya. Bihira akong makakita ng babaeng katulad mo, tulad mo na hindi mareklamo. Kaya karapat dapat kang mahalin at ibigin. andito naman ako, hayaan mo lang akong gawin. Gawing magaan at masaya ang buhay mo, sa paraan na ako lang may alam at tiyak na magugustuhan mo. Lahat nang babae ay mahalaga sa akin, ngunit ikaw ay naiiba dahil importante ka sakin. Kung gusto **** umiyak, sasabayan kita sa pag iyak. Ngunit baka hindi kita masabayan tumawa, dahil nung dumating ka sa buhay ko, palihim na akong tumatawa. Nung may makita akong bulaklak na kulay kahel, ikaw agad naisip kong bigyan dahil mukha kang anghel. pasensya na mahal ko dahil nahihirapan ka na sa mundong to, hayaan mo mahal ko dahil lagi lang akong nandito. Sa pamamagitan nang mga salitang ito, pinapakita kong pagmamahal ko sayo'y totoo. Pumangit ka man o tumaba, para saken ikaw parin ay naiiba. Hindi ko sasabihing "handa akong mamatay para sayo'' Dahil mas gusto kong banggitin ang "mabubuhay ako hanggat kaya ko para sayo" Nasabi ko iyon dahil madali lang mamatay, ngunit mahirap manatiling mabuhay. Kaya mabubuhay ako para sayo hanggat kaya ko. Sa magulong mundong ito, po-protektahan kita pangako. kaya sana wag ka nang malungkot, dahil ang puso ko'y kumikirot, Pag nakikita kang nakasimangot
0
Jun 21, 2018
Jun 21, 2018 at 8:51 AM UTC
JDwords
Read Me
➖ My status said "read me" Sa dami nang magandang babaeng nakita ko, mukha mo pa rin ang paborito ko. Kahit saan ako tumingin, hindi ko maiwasang hindi ka isipin. Gusto kong nakawin ang buwan sa kalangitan, tsaka ko isusulat ang iyong ngalan. Kapag naisulat ko na ang iyong pangalan, ibabalik ko na ulit ang buwan sa kalangitan. Para sa tuwing titignan nila ang buwan, at sinabing ito'y maganda? makikita nila ang iyong pangalan. Kaya para narin silang humahanga sa iyong katauhan. Gusto ko din nakawin ang bahaghari, isusulat ko dun na ako'y iyong pagmamay ari. Bakit bahaghari ang napili ko? yun ay dahil gusto ko makita ng tao, na makulay ang mundo ko nung dumating ka buhay ko. Pinili kita hindi dahil sa maganda ka, Pinili kita dahil nakikita kong may potensyal ka. Potensyal na gawin **** maganda, ang buhay kong puno ng granada. Sumaya ako nung nakita kitang masaya, ganun naman talaga eh dahil ikaw biyaya. Bihira akong makakita ng babaeng katulad mo, tulad mo na hindi mareklamo. Kaya karapat dapat kang mahalin at ibigin. andito naman ako, hayaan mo lang akong gawin. Gawing magaan at masaya ang buhay mo, sa paraan na ako lang may alam at tiyak na magugustuhan mo. Lahat nang babae ay mahalaga sa akin, ngunit ikaw ay naiiba dahil importante ka sakin. Kung gusto **** umiyak, sasabayan kita sa pag iyak. Ngunit baka hindi kita masabayan tumawa, dahil nung dumating ka sa buhay ko, palihim na akong tumatawa. Nung may makita akong bulaklak na kulay kahel, ikaw agad naisip kong bigyan dahil mukha kang anghel. pasensya na mahal ko dahil nahihirapan ka na sa mundong to, hayaan mo mahal ko dahil lagi lang akong nandito. Sa pamamagitan nang mga salitang ito, pinapakita kong pagmamahal ko sayo'y totoo. Pumangit ka man o tumaba, para saken ikaw parin ay naiiba. Hindi ko sasabihing "handa akong mamatay para sayo'' Dahil mas gusto kong banggitin ang "mabubuhay ako hanggat kaya ko para sayo" Nasabi ko iyon dahil madali lang mamatay, ngunit mahirap manatiling mabuhay. Kaya mabubuhay ako para sayo hanggat kaya ko. Sa magulong mundong ito, po-protektahan kita pangako. kaya sana wag ka nang malungkot, dahil ang puso ko'y kumikirot, Pag nakikita kang nakasimangot
Continue reading...
62
Uuwi nanaman ako sa luma kong tahanan Titingin sa mga pader At kakausapin ang mga sulok Titingala, hihiling sa gabi at bituin Na sana mapawi na ang kirot Na nadarama ng puso Masakit na ang mag isa Masakit na ang walang mapaghingahan At ang tanging tinig na maririnig Ay ang alingawngaw ng isip Pipilitin ko umidlip. Pakiusap, hayaan mo akong umidlip At manatiling ligaw Sa panaginip kong ninakaw Ng mga lumipas na araw Dahil napagtanto ko na... Masakit na ang mag isa.
0
Apr 17, 2017
Apr 17, 2017 at 3:13 PM UTC
chris-balase
Filipino verse
Uuwi nanaman ako sa luma kong tahanan Titingin sa mga pader At kakausapin ang mga sulok Titingala, hihiling sa gabi at bituin Na sana mapawi na ang kirot Na nadarama ng puso Masakit na ang mag isa Masakit na ang walang mapaghingahan At ang tanging tinig na maririnig Ay ang alingawngaw ng isip Pipilitin ko umidlip. Pakiusap, hayaan mo akong umidlip At manatiling ligaw Sa panaginip kong ninakaw Ng mga lumipas na araw Dahil napagtanto ko na... Masakit na ang mag isa.
Continue reading...
17
Lilisanin ko ang sarili Madatnan lamang ang espasyo Kung saan tayo’y magtatagpo’t magtatapat — Magtatapat ng ating mga pangakong Kailanma’y hindi nanaising mapako. Ang bawat hakbang Ay magsisilbing aking pagpupunla Hindi lamang ng aking wagas na pag-ibig At dalisay na pananampalatang Kakayanin natin ang mga susunod pang dekada, Mga dekadang sabay na mamumuti Ang ating mga buhok At sabay na malalagas Patungo kung saan man tayo nagmula. Wala akong ibang nais na masilayan Kundi ang mga mata **** sining sa aking paningin. Ang ngiti **** sana’y manatiling Matatamis na alaalang Ikaw at ikaw pa rin ang aking pipiliin. At sa mga oras na ang mga pahina na ng kalendaryo Ang kusang magpatangay sa hangi’y Nanaisin ko pa ring manatili Sa mga akap **** pinili kong maging kanlungan At ang magiging sigaw ng aking puso’t damdami’y Papuri sa Unang Umibig sa atin Bago pa man mag-krus ang ating mga landas.
0
Nov 19, 2021
Nov 19, 2021 at 10:39 AM UTC
psalmiseta
Aisle
Lilisanin ko ang sarili Madatnan lamang ang espasyo Kung saan tayo’y magtatagpo’t magtatapat — Magtatapat ng ating mga pangakong Kailanma’y hindi nanaising mapako. Ang bawat hakbang Ay magsisilbing aking pagpupunla Hindi lamang ng aking wagas na pag-ibig At dalisay na pananampalatang Kakayanin natin ang mga susunod pang dekada, Mga dekadang sabay na mamumuti Ang ating mga buhok At sabay na malalagas Patungo kung saan man tayo nagmula. Wala akong ibang nais na masilayan Kundi ang mga mata **** sining sa aking paningin. Ang ngiti **** sana’y manatiling Matatamis na alaalang Ikaw at ikaw pa rin ang aking pipiliin. At sa mga oras na ang mga pahina na ng kalendaryo Ang kusang magpatangay sa hangi’y Nanaisin ko pa ring manatili Sa mga akap **** pinili kong maging kanlungan At ang magiging sigaw ng aking puso’t damdami’y Papuri sa Unang Umibig sa atin Bago pa man mag-krus ang ating mga landas.
Continue reading...
26
Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan, naging aking durungawan - naroo’t buhay pa – lumilipad nang matayog ang mga saranggola ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila may alay na lumang paulit-ulit na harana, pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama, sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina.   Sa isang sulok ng pinutol na puno nakasilip – ang malungkot na kuwento Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero:           Tunay na marahas           ang kanyang naging wakas.           Pinaghinalaang droga isinuksok.           Sa narinig na kaluskos sa loob           ng iyong dibdib na kahoy, dinurog           ang lahat ng ala-alang kinukupkop           Labing-isang taon ka nang kanugnog,           kakosa sa pagtulog           sa isang iglap, daig pa ang binugbog           Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod.           Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro           Kahit nilagot ng karahasan at maling akala           Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla. Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo, sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno. Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang. May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan. Ang noon at ngayon ay tila magkatipan – Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran, para sa kinabukasan ng bayan. Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit At nakakulong ang mga ibong marikit Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit Hanggang Kalayaan ay ating makamit.
0
Oct 14, 2021
Oct 14, 2021 at 5:11 AM UTC
JunLit
Parangal Sa Pinatay Na Gitara At Panalangin Sa Ninunong Kudyapi
Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan, naging aking durungawan - naroo’t buhay pa – lumilipad nang matayog ang mga saranggola ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila may alay na lumang paulit-ulit na harana, pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama, sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina.   Sa isang sulok ng pinutol na puno nakasilip – ang malungkot na kuwento Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero:           Tunay na marahas           ang kanyang naging wakas.           Pinaghinalaang droga isinuksok.           Sa narinig na kaluskos sa loob           ng iyong dibdib na kahoy, dinurog           ang lahat ng ala-alang kinukupkop           Labing-isang taon ka nang kanugnog,           kakosa sa pagtulog           sa isang iglap, daig pa ang binugbog           Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod.           Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro           Kahit nilagot ng karahasan at maling akala           Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla. Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo, sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno. Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang. May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan. Ang noon at ngayon ay tila magkatipan – Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran, para sa kinabukasan ng bayan. Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit At nakakulong ang mga ibong marikit Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit Hanggang Kalayaan ay ating makamit.
Continue reading...
41
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?
0
Jul 21, 2020
Jul 21, 2020 at 9:50 AM UTC
kurtlopez
Ulan kailan ka titila
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?
Continue reading...
18
Pilit inuunawa takbo ng tadhana At mga pangyayari na pilit winawari Sa aking mundong ginagalawan Tadhana'y pilit kinakalaban Upang mga pangako'y manatiling buo At hindi kailan man mapapako Ikaw ay aking nakapiling Sa ilang araw na nagdating Saksi ang buwan at bituin sa aking hiling Na sanay hindi dumating Ang araw na ika'y mawala sa aking piling Iyong pangako ay aking panghahawakan Kahit minsan ako'y nasasaktan Sa mga araw na iyong kinukubli Iyong kataohan sa akin Teka teka sino nga ba ako? Ano nga ba ako sayo? Mga nangyayari'y napakagulo Pilit kong inaayos ang lahat At iniiwasan kung sino ang dapat Ngunit bakit parang hindi sapat? Kailan kaya masasagot aking mga katanungan? Na kadahilanan ng aking minsang paglaho Kailan ko kaya makikilala ang iyong buong katauhan? Na kadahilanan ng aking pagiging toliro
0
Jun 2, 2020
Jun 2, 2020 at 12:09 PM UTC
luna-lunatic
Pag-ibig na magulo
Pilit inuunawa takbo ng tadhana At mga pangyayari na pilit winawari Sa aking mundong ginagalawan Tadhana'y pilit kinakalaban Upang mga pangako'y manatiling buo At hindi kailan man mapapako Ikaw ay aking nakapiling Sa ilang araw na nagdating Saksi ang buwan at bituin sa aking hiling Na sanay hindi dumating Ang araw na ika'y mawala sa aking piling Iyong pangako ay aking panghahawakan Kahit minsan ako'y nasasaktan Sa mga araw na iyong kinukubli Iyong kataohan sa akin Teka teka sino nga ba ako? Ano nga ba ako sayo? Mga nangyayari'y napakagulo Pilit kong inaayos ang lahat At iniiwasan kung sino ang dapat Ngunit bakit parang hindi sapat? Kailan kaya masasagot aking mga katanungan? Na kadahilanan ng aking minsang paglaho Kailan ko kaya makikilala ang iyong buong katauhan? Na kadahilanan ng aking pagiging toliro
Continue reading...
25
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?
0
Aug 11, 2020
Aug 11, 2020 at 2:22 AM UTC
kurtlopez
Sa pagtila ng ulan
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?
Continue reading...
18
Mahirap manatili na, mag-isa sa mundong ito, kung saan inaasahan ng lahat, na may kasama ka or kapares na isang tao, Ang hindi nila napagtanto na, ang manatiling iisa ay hindi tungkol sa walang pagpipilian, Sa halip isang pagkakataon, na makagawa ng matalinong mga pagpili,
0
Nov 27, 2019
Nov 27, 2019 at 1:16 PM UTC
NBIhave3
manatiling solo
Mahirap manatili na, mag-isa sa mundong ito, kung saan inaasahan ng lahat, na may kasama ka or kapares na isang tao, Ang hindi nila napagtanto na, ang manatiling iisa ay hindi tungkol sa walang pagpipilian, Sa halip isang pagkakataon, na makagawa ng matalinong mga pagpili,
Continue reading...
9
Akala ko noon, sapat na ang mahalin, Na kapag totoo ka, 'di ka sasaktan. Ngunit natutunan kong kahit gaano kabuo, May pusong pipili pa ring lumayo. Pinili kitang mahalin sa bawat araw, Sa bawat paghinga, ikaw ang dahilan. Ngunit kahit anong pilit kong hawakan, Ang isang pusong sawa, 'di na mapipigilan. Akala ko ang “tayo” ay pangmatagalan, Na kaya nating lagpasan ang bawat sugat at lamat. Pero hindi pala laging sapat ang dasal, Kung ikaw mismo, ay ayaw nang lumaban sa ating pagmamahalan. Ang sakit, hindi lang sa pagkawala mo, Kundi sa tanong na: “Saan ba ako nagkulang sa’yo?” Ginawa ko ang lahat, pati sarili'y kinalimutan, Pero sa dulo, ako pa rin ang iniwang luhaan. Walang perpektong pag-ibig—oo nga, totoo. Pero sana, hindi ko nalang inialay lahat sa’yo. Sana natutong magtira kahit kaunti, Para may natira sa sarili kong muli kong buuin. Ngayon alam ko na, Ang tunay na trahedya ay hindi ang pag-iisa, Kundi ang manatiling umiibig Sa isang taong kayang mabuhay na wala ka.
0
Apr 12, 2025
Apr 12, 2025 at 4:23 AM UTC
galacticgrooves_69
WALANG PERPEKTONG PAGIBIG
Akala ko noon, sapat na ang mahalin, Na kapag totoo ka, 'di ka sasaktan. Ngunit natutunan kong kahit gaano kabuo, May pusong pipili pa ring lumayo. Pinili kitang mahalin sa bawat araw, Sa bawat paghinga, ikaw ang dahilan. Ngunit kahit anong pilit kong hawakan, Ang isang pusong sawa, 'di na mapipigilan. Akala ko ang “tayo” ay pangmatagalan, Na kaya nating lagpasan ang bawat sugat at lamat. Pero hindi pala laging sapat ang dasal, Kung ikaw mismo, ay ayaw nang lumaban sa ating pagmamahalan. Ang sakit, hindi lang sa pagkawala mo, Kundi sa tanong na: “Saan ba ako nagkulang sa’yo?” Ginawa ko ang lahat, pati sarili'y kinalimutan, Pero sa dulo, ako pa rin ang iniwang luhaan. Walang perpektong pag-ibig—oo nga, totoo. Pero sana, hindi ko nalang inialay lahat sa’yo. Sana natutong magtira kahit kaunti, Para may natira sa sarili kong muli kong buuin. Ngayon alam ko na, Ang tunay na trahedya ay hindi ang pag-iisa, Kundi ang manatiling umiibig Sa isang taong kayang mabuhay na wala ka.
Continue reading...
24