Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"magpaalam" poems
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
0
Jan 8, 2017
Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC
paalam, paalam
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
Continue reading...
73
#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.
0
Mar 24, 2017
Mar 24, 2017 at 12:03 AM UTC
Paalam? Pero Ba't Di ka Nagpaalam?
#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.
Continue reading...
81
Kay tagal kong hinahanap ang sarili,patuloy parin ang lungkot at nananatili Ang isip ko'y gulong gulo , Akala ko'y kalmado na ang lahat , subalit meron parin akong lagnat Sakit na habang buhay ng nasa aking katawan , kinakain paunti-unti hanggang ako'y magpaalam, Utak ko'y sirang sira na pinagsama ko kasi ang lungkot at saya Ang alak na ngayo'y aking muling tinikman ganun parin ang lasa , lasa ng kalungkutan, Mga taong aking nakilala , aking iniwanan para lang mahanap ang kaligayahang inaasam-asam Bumuti lang ako ng ilang porsyento , bagkus may mga bagay na hindi perpekto Dahil ang ugat ng ito ay nakatanim sa aking pagkatao , kaya't hanggang ngayon ako'y isang Preso.
0
Oct 23, 2018
Oct 23, 2018 at 11:26 AM UTC
Taguan
Walang salitang “sayang” Hindi tayo sayang, Dahil may mga panahon na tayo lang ang nakakaintindi sa isat-isa. Hindi alintana ang alingawngaw na dala ng lipunan, Mga bibig na hindi magkamayan sa pagtutol. Hindi sayang ang mga panahong sabay nating tinahak ang mundo imbes pakanan ang ikot ay mas pinili natin ang pakaliwa. Hindi natin nasayang ang mga oras ng katahimikan, dahil sabay natin itong sinalin sa musika at sabay nating sinayaw ang tugtog ng ating mga puso. Sabay nating niyakap ang kahinaan ng bawat isa, nagsilbi tayong lakas na kayang pumawi ng panghihinang hatid ng mga mapangahas na hamon. Walang lakad na nasayang, dahil sabay nating hinakbang ang ating mga paa patungo sa di malamang dito, doon, d’yan at kung saan man. Walang takot na naramdaman dahil sabay nating sinilip ang kung anong merong hatid ang kabilang daigdig. Walang sayang, Kahit sabay nating kinumpas ang ating mga kamay upang magpaalam. Walang sayang. Dahil sa mga oras na iyon alam natin, ang kabilang mundo ay pansamantala lamang. Alam natin na ang mundo ay iikot muli sa atin, at sa pangalawang pagkakataon. Magtatagpo tayong muli, Hanggang sa susunod nating pagkikita. Paalam. ­­­­
0
Mar 28, 2018
Mar 28, 2018 at 3:05 AM UTC
Hanggang sa muli nating pagkikita
Sinabi ko sa sarili ko Na huwag ka nang hanapin sa unang pagkakataong mapansin ko na nawala ka. Ngunit nahanap pa rin kita. Nahanap kita sa katahimikan, Ang bulong **** nagpagulo sa minsang kalmadong isip, Dahil sa'yo nalaman ko hindi lang pala multo ang puwedeng nagpaparamdam sa dilim. Naroon ka rin sa likod ng mga masasayang alaala. Nahanap pa rin kita kahit ilang beses na akong nangakong magiging masaya muna ako. May kanya-kanyang paglalarawan sa'yo ang iba't-ibang tao, Maaring sa iba, isa kang demonyo, kathang-isip, salita, o isang panandaliang bisita. Pero sa lahat ng bagay na inilarawan sa'yo, hindi ko alam kung bakit itinuring kitang kaibigan. Dahil siguro tuwing pag-uwi ko, 'pag wala ng mga tao kahit gaano man ako kasaya o kapagod, nandiyan ka. Nag-aabang, nag-aantay, naiinip Hinihintay akong mag-kwento. Ikaw ang tipo ng kaibigan na hinahanap-hanap din pagkatapos bitawan. May mga araw na napagtatagumpayan kong huwag kang isipin ngunit may mga araw din na nagbabalik nanaman ako sa simula. Dahil sa huli, ay uuwi din ako at hahanapin kang muli sa katahimikan. At sa bawat paalam mo, muli nanaman kita maaalala Minsan, napakahilig **** magtago tuwing kasama ko na ang mga kaibigan ko, Pakiramdam ko rin naman wala silang balak na kilalanin o pakinggan tayo Kaya patuloy ka lang magtago, Hindi nila kailangan malaman na buhay ka, Hindi nila kailangan malaman na nandiyan ka, Hindi nila kailangan malaman na totoo ka. Hindi ko alam kung kailan ka aalis, Hindi ko alam kung gusto ba kitang umalis, Pero kung sakaling dumating man ang araw na 'yon, Huwag ka nang magpaalam pa.
0
Nov 13, 2016
Nov 13, 2016 at 12:35 PM UTC
-
Sinabi ko sa sarili ko Na huwag ka nang hanapin sa unang pagkakataong mapansin ko na nawala ka. Ngunit nahanap pa rin kita. Nahanap kita sa katahimikan, Ang bulong **** nagpagulo sa minsang kalmadong isip, Dahil sa'yo nalaman ko hindi lang pala multo ang puwedeng nagpaparamdam sa dilim. Naroon ka rin sa likod ng mga masasayang alaala. Nahanap pa rin kita kahit ilang beses na akong nangakong magiging masaya muna ako. May kanya-kanyang paglalarawan sa'yo ang iba't-ibang tao, Maaring sa iba, isa kang demonyo, kathang-isip, salita, o isang panandaliang bisita. Pero sa lahat ng bagay na inilarawan sa'yo, hindi ko alam kung bakit itinuring kitang kaibigan. Dahil siguro tuwing pag-uwi ko, 'pag wala ng mga tao kahit gaano man ako kasaya o kapagod, nandiyan ka. Nag-aabang, nag-aantay, naiinip Hinihintay akong mag-kwento. Ikaw ang tipo ng kaibigan na hinahanap-hanap din pagkatapos bitawan. May mga araw na napagtatagumpayan kong huwag kang isipin ngunit may mga araw din na nagbabalik nanaman ako sa simula. Dahil sa huli, ay uuwi din ako at hahanapin kang muli sa katahimikan. At sa bawat paalam mo, muli nanaman kita maaalala Minsan, napakahilig **** magtago tuwing kasama ko na ang mga kaibigan ko, Pakiramdam ko rin naman wala silang balak na kilalanin o pakinggan tayo Kaya patuloy ka lang magtago, Hindi nila kailangan malaman na buhay ka, Hindi nila kailangan malaman na nandiyan ka, Hindi nila kailangan malaman na totoo ka. Hindi ko alam kung kailan ka aalis, Hindi ko alam kung gusto ba kitang umalis, Pero kung sakaling dumating man ang araw na 'yon, Huwag ka nang magpaalam pa.
Continue reading...
30
-Binibining_Enilra nakatulala sa kawalan malayang naglalakbay ang isipan luha ay nagsisimula nang mag unahan di alam kung dapat na bang punasan bakit akoy lubusang nasasaktan? di alam kung ang hahantungan tanging ikaw lang ang laman kahit damdamin ko'y nahihirapan Mahal,patawad ng ika'y aking nilisan lubos ko itong pinagsisihan di kona inisip kung ikaw ba'y masasaktan basta't ang alam ko lang ito ang tanging paraan simula ng umalis ka't di na nagparamdam lubos akong nag nakakaramdam ng agam-agam kung bakit hindi mo man lang nakuhang magpaalam nahihirapan nakong unawain ka lalo na yung mga panahong sayo'y balewala na kinukulit kita ; sinusuyo bakit tila mas lalo kang lumalayo araw araw akong naghihintay iyong mensahe na baka mabigyan moko ng oras na walang bayad at libre kase alam ko hindi sayo pwede subalit di na bale Mahal naman kita,kaya kaya kung magtiis para sating dalawa kaya kung maghintay kahit gaano pa katagal lahat ay kaya kung isugal dahil mahal kita! ngunit isang araw nagising ang aking diwa nagising na may luha na saaking mga mata naisip na baka wala na talaga walang nang pag-asang muling magbalik ka kung paano tayo nagsimula tulad nung umpisa kaya mahal , patawad! ako na yung unang sumuko dahil hindi kona alam kung kakayanin ko pang labanan ang tukso di ko na alam kung may puwang paba ako dyan sa puso mo ngunit ng dahil sa pinaggagawa ko mas lalo lang palang naagaw ang aking trono mas lalo ko lang palang sinasaktan ang sarili ko umiiyak;lumuluha labis akong nagdurusa dahil kasalanan konaman kung bakit pako nag desisyon ng hindi ka kasama labis akong nagsisi kung bakit iniwan kita pasensya! pasensya kung makapal ang aking mukha nakuha ko pang humiling na bumalik ka sa aking piling na baka sakaling muli kitang mahagkan kahit sa panaginip lamang sana'y muli **** pakinggan ang aking panalangin bumalik ka sana sakin at muli akong tanggapin dahil diko na alam ang gagawin hindi ko na alam kung paano kakayanin kung tuluyan na nga natin itong tatapusin. mahal patawad kung ako'y naging makasarili inisip na baka hindi talaga tayo sa huli patawad kung lagi akong wala sa iyong tabi patawad kung di kona kinayang manatili sana'y palagi **** tatandaan na mahal kita.. kahit wala na tayong dalawa #ManunulatPH
0
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 12:24 AM UTC
"patawad aking mahal"
-Binibining_Enilra nakatulala sa kawalan malayang naglalakbay ang isipan luha ay nagsisimula nang mag unahan di alam kung dapat na bang punasan bakit akoy lubusang nasasaktan? di alam kung ang hahantungan tanging ikaw lang ang laman kahit damdamin ko'y nahihirapan Mahal,patawad ng ika'y aking nilisan lubos ko itong pinagsisihan di kona inisip kung ikaw ba'y masasaktan basta't ang alam ko lang ito ang tanging paraan simula ng umalis ka't di na nagparamdam lubos akong nag nakakaramdam ng agam-agam kung bakit hindi mo man lang nakuhang magpaalam nahihirapan nakong unawain ka lalo na yung mga panahong sayo'y balewala na kinukulit kita ; sinusuyo bakit tila mas lalo kang lumalayo araw araw akong naghihintay iyong mensahe na baka mabigyan moko ng oras na walang bayad at libre kase alam ko hindi sayo pwede subalit di na bale Mahal naman kita,kaya kaya kung magtiis para sating dalawa kaya kung maghintay kahit gaano pa katagal lahat ay kaya kung isugal dahil mahal kita! ngunit isang araw nagising ang aking diwa nagising na may luha na saaking mga mata naisip na baka wala na talaga walang nang pag-asang muling magbalik ka kung paano tayo nagsimula tulad nung umpisa kaya mahal , patawad! ako na yung unang sumuko dahil hindi kona alam kung kakayanin ko pang labanan ang tukso di ko na alam kung may puwang paba ako dyan sa puso mo ngunit ng dahil sa pinaggagawa ko mas lalo lang palang naagaw ang aking trono mas lalo ko lang palang sinasaktan ang sarili ko umiiyak;lumuluha labis akong nagdurusa dahil kasalanan konaman kung bakit pako nag desisyon ng hindi ka kasama labis akong nagsisi kung bakit iniwan kita pasensya! pasensya kung makapal ang aking mukha nakuha ko pang humiling na bumalik ka sa aking piling na baka sakaling muli kitang mahagkan kahit sa panaginip lamang sana'y muli **** pakinggan ang aking panalangin bumalik ka sana sakin at muli akong tanggapin dahil diko na alam ang gagawin hindi ko na alam kung paano kakayanin kung tuluyan na nga natin itong tatapusin. mahal patawad kung ako'y naging makasarili inisip na baka hindi talaga tayo sa huli patawad kung lagi akong wala sa iyong tabi patawad kung di kona kinayang manatili sana'y palagi **** tatandaan na mahal kita.. kahit wala na tayong dalawa #ManunulatPH
Continue reading...
67
"Maaari ka nang maging malaya" Eto ang mga salita Na pilit ko mang ulit ulitin pa Sa aking sarili, ay hindi narin naman Magkakaroon ng bisa, sa ngayon *"Maaari ka nang maging malaya O aking sarili, pakinggan sana Huwag nang bumalik sa naparam Lumakad na palayo at magpaalam"*
0
Oct 12, 2015
Oct 12, 2015 at 8:29 AM UTC
Maaari ka nang maging malaya
• • • Bigo, yan ako labing-limang araw bago ka dumating Pinaasa sa mga susunod na araw na hindi naman pala makakamit Niloko sa hindi malamang kadahilanan kung bakit Panay ang tanong sa isipan kung bakit ako pa ang napili Na nananahimik at wala namang balak manakit Sabi ko tama na't huwag nang umasa pang muli Dahil sa henerasyon at ikot ng mundo ngayon, Ang makatagpo ng taong kayang suklian ang pag-ibig na meron ako Ay parang inaabot ang langit sa liit kong ito Pero mahirap nga naman talagang pigilan [minsan] ang nararamdaman Na kahit ilang araw pa lamang ang nagdaan Umaga, tanghali, hapon, gabi habang naghahapunan Ay laman ka na lagi nang aking isipan Hep hep hep! Sinabi nang saglit! Masyado kang makulit Hindi ka na bata na dapat pang paluin sa puwit! Pero eto, seryoso na ulit. . . Bakit ba kasi umaasa pa nang paulit-ulit? Eh nasa harapan na nga yung sagot na wala ka naman ngang **** Kahit sa totoo lang may konti nang sakit Nakakatawa lang din minsan, ano? Hindi ko lang sigurado kung yung tadhana lang o pati ako Na alam namang mapaglaro Pero sinasabayan yung agos kahit alam na hindi sigurado't [minsan] delikado Risk taker nga ako, hindi ba? Pero may kaduwagan sa aking kalooban at ayaw ko pang bumigay Kasi hindi ko pa kayang mapalayo ka't baka magpaalam na nang tuluyan Kaya dito na muna ako sa isang tabi, Na muli nalang maghihintay sa iyong susunod na mensahe. • • •
0
Oct 4, 2020
Oct 4, 2020 at 5:55 PM UTC
"Nakakangiti pa naman Ako"
‘Para ** ‘Yan ang sambit ng mga pasahero sa t’wing sila’y magpapaalam. Magpapaalam sa tapat na tsuper, na sila’y nalalapit nang magpaalam. Ngunit sa kaso ko, ipapaalam ko sa’yo, Na ako’y magpapaalam na. Sa tinagal ng aking pagsabit sa dunggot nitong hawakan, Sa likod nitong pampasaherong dyip na sa kasagutan mo’y pupunta, Mas pipiliin kong bumitaw na lamang at masugatan. Kaysa patuloy na mangawit sa dulo ng dyip na iyong minamaneho, Tangay ang daan-daang mangingibig. Bawat isa, sabik sa patutunguhang destinasyon mo. Walang kaalam-alam na isa lamang ang maaring parangalan, Ng banayad at matamis **** ‘Oo.’ Ngunit sa bawat pagtapak sa silinyador ng jeep, Sa bawat pagpihit ng kambyo, Ang aking kamay, katawan, binti, at kaluluwa, ay unti-unting nawawalan ng sigla, Hanggang sa mabatid ng aking makitid na pag-unawa, Na ito na ang hangganan, at wala na akong kawala. Kaya bago ako bumitaw sa aking kinakapitang pulungan, Nais kong ipa-alam, na ako’y magpapaalam. Ibinuka ko ang aking nag-aatubiling bibig, at ang mga salitang nakulong sa aking lalamunan, tumakas at nagpaalam. "Para, para sa inyo… Ay hindi. Para sa’yo."
0
Jan 22, 2017
Jan 22, 2017 at 5:03 AM UTC
'Para' sa kanya
ang mga larawan **** aking paboritong pagmasdan ang mga ngiti **** umaabot sa buwan ang sakit isipin na hindi pala ako ang dahilan ng mga ngiti sa labi **** kay sarap halikan puso't isip ko'y nagtatalo ako ba'y kakapit pa sa mga binitawan **** pangako hindi ko alam saan ako nagkulang, mahal ko ipinagpalit mo ako nang panandalian para sa ibang tao ngunit hindi ko alam paano ko nagagawa ang patawarin ka kahit ako'y lumuluha bawat umaga'y unti unting nanghihina bawat gabi'y unti unting hindi makahinga gustuhin ko man kumapit para sa ating dalawa ngunit oras na para ako'y magpaalam na huwag ka na mag-alala malalampasan ko rin ito at kakayanin ko rin mag-isa hinihiling ko'y maging malaya ka at masaya sa huling linya na ito paalam na, aking sinta.
0
Nov 25, 2018
Nov 25, 2018 at 10:03 PM UTC
isa, dalawa, tatlo, bitaw.
Ilang oras na akong nag-iisip para sa tamang salitang bibigkasin,Marami ng salita sa isipan ay dumaan ngunit ni isa ay wala ditong nagustuhan. Ilang pahina na rin ng papel sa basurahan ay natapon at ilang tinta na rin ang nasayang,Pero hangang ngayon hindi ko parin mailabas ang nais ipahiwatig at nais iparating nitong puso't isipan. At sa wakas palad ko'y kusa ng gumalaw at mga salita sa isip ay akin ng bibitawan,mga salitang sana sa puso't isipan mo ay manirahan. Tula ang aking daan para sinasaloob sayo ay iyong matunghayan,. Mahal,Sana... Mahal,Sana wag piliin na puso ko ay gawing Libangan lang. Mahal,Sana sa araw na sinabi kong Oo,Pahalagahan natin yung Tayo. Mahal,Sana pag naramdaman **** Napapabitiw ako,Pakihigpitan ang kapit sa palad ko. Mahal,Sana kung mapadulas man ang palad ko at mapabitiw sayo,pakihatak naman ako pabalik sa piling mo. Mahal,Sana kung sakaling isa satin maligaw ng landas ay mahanap parin nadin ang daan sa kung paanong naging Tayo. At ang dalangin sa Maykapal.. Mahal,Sana wag tayong dumating sa tinatawag ng karamihan na "Patawad mahal,ngunit sayo ay kailangan ng Magpaalam".
0
Aug 13, 2019
Aug 13, 2019 at 5:48 AM UTC
"Mahal Sana"
"Sakit" SAKIT, limang letra ngunit pag naramdaman mo parang mawawasak ang mundo. Limang letra ngunit pag naramdaman mo parang ayaw mo ng kumain ng husto. Bakit ba kasi nararamdaman to? Bakit ba kasi naimbinto ang salitang ito? At huli sa lahat, bakit ba kasi nararamdaman ko to? Nakakatawa lang dahil noon ikaw ang nagpapasaya sa sistema ko ngunit bakit ngayon ikaw na ang nagdudulot ng sakit na nararamdaman ko? Ba't kasi lumisan? Ba't kasi nangaliwa? Ba't kasi hindi nakuntento? Hindi ba ako sapat para sa iyo? O sadyang hindi ka lang nakuntento? Nagkulang ba ang pagmamahal sa iyo? O gusto mo lang talaga ng malaking suso? Minahal naman kita ng higit pa sa sarili ko ha? Kaya nga ako naghihirap at nasasaktan na hindi dapat nararapat sa pagkatao ko. Napakawalang hiya mo din ano? Minahal lang naman kita pero ang isinukli mo ay sakit na panghabang buhay na paghihirapan ko. Siguro ganon nga talaga. Siguro hindi ka lang talaga para sa tulad ko'ng higit kung magmahal. Siguro hindi lang talaga tayo para sa isa't isa. Masakit mang aminin pero kailangang tanggapin. Masakit mang sabihin pero kailangan kang mawala sa akin. Hindi mamadaliin puso'ng umiiyak at humihiling na sana'y maging akin pagmamahal mo'ng hindi matutumbasan ni'no man. Ngunit sa ngayon, puso'y papahingahin dahil nasaktan ng husto ng ikaw ay aking mahalin. Hindi ko man gusto'ng magpaalam ngunit kailangan dahil may masasaktan at patuloy na masasaktan. Sa ngayon, paalam aking mahal. Nawa'y maging masaya ang puso mo sa taong pinili mo. Ngayon ko sasabihin ang mga katagang 'Mahal kita ngunit pagod na ang puso ko'ng masaktan at umasa kung ikaw ba'y babalik pa.'
0
Apr 8, 2020
Apr 8, 2020 at 11:29 PM UTC
Sakit
"Sakit" SAKIT, limang letra ngunit pag naramdaman mo parang mawawasak ang mundo. Limang letra ngunit pag naramdaman mo parang ayaw mo ng kumain ng husto. Bakit ba kasi nararamdaman to? Bakit ba kasi naimbinto ang salitang ito? At huli sa lahat, bakit ba kasi nararamdaman ko to? Nakakatawa lang dahil noon ikaw ang nagpapasaya sa sistema ko ngunit bakit ngayon ikaw na ang nagdudulot ng sakit na nararamdaman ko? Ba't kasi lumisan? Ba't kasi nangaliwa? Ba't kasi hindi nakuntento? Hindi ba ako sapat para sa iyo? O sadyang hindi ka lang nakuntento? Nagkulang ba ang pagmamahal sa iyo? O gusto mo lang talaga ng malaking suso? Minahal naman kita ng higit pa sa sarili ko ha? Kaya nga ako naghihirap at nasasaktan na hindi dapat nararapat sa pagkatao ko. Napakawalang hiya mo din ano? Minahal lang naman kita pero ang isinukli mo ay sakit na panghabang buhay na paghihirapan ko. Siguro ganon nga talaga. Siguro hindi ka lang talaga para sa tulad ko'ng higit kung magmahal. Siguro hindi lang talaga tayo para sa isa't isa. Masakit mang aminin pero kailangang tanggapin. Masakit mang sabihin pero kailangan kang mawala sa akin. Hindi mamadaliin puso'ng umiiyak at humihiling na sana'y maging akin pagmamahal mo'ng hindi matutumbasan ni'no man. Ngunit sa ngayon, puso'y papahingahin dahil nasaktan ng husto ng ikaw ay aking mahalin. Hindi ko man gusto'ng magpaalam ngunit kailangan dahil may masasaktan at patuloy na masasaktan. Sa ngayon, paalam aking mahal. Nawa'y maging masaya ang puso mo sa taong pinili mo. Ngayon ko sasabihin ang mga katagang 'Mahal kita ngunit pagod na ang puso ko'ng masaktan at umasa kung ikaw ba'y babalik pa.'
Continue reading...
26
Dumating na ang araw na kailangan na nating magpaalam sa isa't isa Na bukas pagmulat ng mata ay di na kita masisilayan. Yung ngiting sa pagbukas nito ikaw agad ang makikita. Ayaw ko na ring isipin na ang landas kong tatahakin ay iba ng sa iyo, sapagkat sa lahat ang pinakamasakit ay umasa. Sana kung dumating ang araw na muli kitang makita ay matandaan **** minsan sa iisang bayan tayo ay naghuntahan. Tinawanan natin ang maraming bagay at nagpalitan tayo ng kwento ng buhay. Noong panahong naiinitan ay sumilong tayo sa kubong bahay-bahayan. Naglalakad tayo ng magkasabay habang ang puso'y mabilis na tumitibok. Pusong di alam kung bibitaw o mananatili na lang. Ngunit, kailangan nating maghiwalay at magpaalam. Unti-unti dumulas ang malambot **** kamay sa akin. Kasabay ng patak ng iyong luhang lalong nagpasakit sa damdamin. Hanggang sa muli. Paalam.
0
Feb 22, 2020
Feb 22, 2020 at 9:26 AM UTC
Ysabel
Kung susuko ka man Magpaalam ka naman Mahirap mapag-iwanan Lalo na pag walang dahilan Sabihin mo kung sawa ka na Hindi yung magpapahula ka pa Hindi ako matalinong bata Tao lang akong nagmamaganda Ihanda mo ako Sa sakit na gusto **** ilapat sa puso ko Mahirap umasa lalo na't hindi na ako
0
May 21, 2018
May 21, 2018 at 10:36 PM UTC
Handa
Oh buwan na ilaw sa madilim na daanan Oh sulat at larawan na pwedeng balik balikan Hiling ko lang na ang puso niya'y muli akong lingunan Sana sa iyong paglingon Hindi lang ako ang iyong matanaw kundi sana makita mo rin ang aking nararamdaman, na ang pag asa ko sayo ay mas malabo pa sa patak ng ulan. Sa bawat ihip ng hangin Sa bawat awit ng tugtuging Kahit hindi na ako ang iyong ninanais Patuloy mo sanang ipakita ang pinaka matis **** ngiti Ngiti na kahit hindi ako ang dahilan ay araw araw kong babaunin Ipapasalamat kay Bathala na inilikha ka nya kahit hindi man para sakin Ay nagpatanto na hindi lahat ng ikaw at ako, ay pwedeng pagdugtungin Oh buwan na ilaw sa madilim na daanan Oh sulat at larawan na pwedeng balik balikan Ang aking huling huling kahit isang segundo lang Ay magkita ang mga mata namin sa aming huling paalam Paalam kahit di naman talaga kailangan. Pero kailangang magpaalam kasi wala namang dapat panghawakan
0
Jun 12, 2020
Jun 12, 2020 at 4:59 AM UTC
HIRAM
Dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Nasanay na rin akong umupo sa tabi nila; makinig sa kanilang mga istorya, tumawa nang tumawa dahil posibleng hindi na ito maulit pa, gumamot ng mga sugat, at kasabay ng mga ito ay ihanda ang sarili sa salitang "paalam". Nasanay na ako—pero nakakapagod din pala. Nakakapagod palang maglaan ng oras sa isang taong alam **** anumang segundo ay maaaring magpaalam na. Nakakapagod palang makinig sa mga kuwento niya habang hinahanap ang lugar mo sa kanyang kasaysayan, habang napapaisip kung babanggitin ka rin kaya niya pagkatapos ninyong maghiwalay ng landas. Nakakapagod palang buksan ang buhay mo para sa isang tao kung sa simula pa lamang ay batid **** bubuksan mo rin ulit ang pinto, sasamahan siya palabas, ihahatid sa sa tarangkahan, at tatanawin hanggang mawala sa iyong paningin. Iniisip ko palagi kung bakit hindi sila nagtatagal. Bakit palagi akong iniiwan? Bakit paulit-ulit lamang ang itinatakbo ng bawat kuwento? Iba't ibang tao, iisa lamang ang nagiging dulo. Sa katagalan ay nasanay na ako sa pagtatapos, iyong tipong nagsisimula pa lamang ay tinatanggap ko na ang pagwawakas nito. Dahil dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Kailan kaya ako magiging destinasyon?
0
Aug 10, 2023
Aug 10, 2023 at 9:40 AM UTC
Destinasyon
Dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Nasanay na rin akong umupo sa tabi nila; makinig sa kanilang mga istorya, tumawa nang tumawa dahil posibleng hindi na ito maulit pa, gumamot ng mga sugat, at kasabay ng mga ito ay ihanda ang sarili sa salitang "paalam". Nasanay na ako—pero nakakapagod din pala. Nakakapagod palang maglaan ng oras sa isang taong alam **** anumang segundo ay maaaring magpaalam na. Nakakapagod palang makinig sa mga kuwento niya habang hinahanap ang lugar mo sa kanyang kasaysayan, habang napapaisip kung babanggitin ka rin kaya niya pagkatapos ninyong maghiwalay ng landas. Nakakapagod palang buksan ang buhay mo para sa isang tao kung sa simula pa lamang ay batid **** bubuksan mo rin ulit ang pinto, sasamahan siya palabas, ihahatid sa sa tarangkahan, at tatanawin hanggang mawala sa iyong paningin. Iniisip ko palagi kung bakit hindi sila nagtatagal. Bakit palagi akong iniiwan? Bakit paulit-ulit lamang ang itinatakbo ng bawat kuwento? Iba't ibang tao, iisa lamang ang nagiging dulo. Sa katagalan ay nasanay na ako sa pagtatapos, iyong tipong nagsisimula pa lamang ay tinatanggap ko na ang pagwawakas nito. Dahil dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Kailan kaya ako magiging destinasyon?
Continue reading...
9