"laya" poems
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa.
naalala mo pa ba
noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat,
sa may malinaw at malinis na sapa?
ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha,
pagtupi ng mga obra:
mga bangkang gawa sa papel, na
ating pinapanood ang pag-anod sa tubig
na banayad na dumadaloy;
nagpapadala lang sa agos.
at hindi,
hindi ito isang paligsahan o karera.
ang tanging pakay ay
malibang at magsaya.
kung lumubog o masira man ang ating mga bangka,
ayos lang,
gumawa na lang ng iba.
pero ngayon,
tayo ay lumaki at tumanda.
pati lunan natin ay nag-iba.
sa ating pagtingala,
hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita,
kundi ang bughaw na langit
na walang anuman ang makakadaig
sa lawak at laya.
at siyempre,
ang ating malinaw na sapa
ay humantong na sa
karagatan.
di matalos ang hangganan,
di matalos ang lalim.
maraming tinatagong lihim.
nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel.
at dito sa dagat,
nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi
araw-araw may digmaan sa laot.
kalaban natin
ang mabagsik na hangin,
mga higanteng alon,
mga piratang nananamantala,
pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod.
pero bago pa man magsimula ang digmaan,
tayo na ang panalo.
walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso.
sa ating paglingon
mapapagtanto na
hindi masukat ang layo
ng narating na pala
at mararating pa natin.
matagal nang wala ang gubat at sapa,
napalitan na rin ang mga mumunting bangka.
ngunit ako,
ay nandito pa
at patuloy na mananatili
kahit na
magkaiba at magkalayo
ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko.
'di bale
iisa lang naman ang Kapitan,
iisa lamang ang kayamanan na hinahanap,
iisa lamang ang lupain na tinutungo.
hindi talaga
matiwasay at madali ang paglalayag
dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya
kung dumanas man ng sindak at lungkot,
huwag maniwala sa lawak at lalim
na natatanaw sa mga alon; kasi
kahit saan man mapadpad,
kahit saan man ihatid ng tadhaha,
nandito lang ako.
Jun 19, 2015
Jun 19, 2015 at 2:33 AM UTC
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa.
naalala mo pa ba
noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat,
sa may malinaw at malinis na sapa?
ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha,
pagtupi ng mga obra:
mga bangkang gawa sa papel, na
ating pinapanood ang pag-anod sa tubig
na banayad na dumadaloy;
nagpapadala lang sa agos.
at hindi,
hindi ito isang paligsahan o karera.
ang tanging pakay ay
malibang at magsaya.
kung lumubog o masira man ang ating mga bangka,
ayos lang,
gumawa na lang ng iba.
pero ngayon,
tayo ay lumaki at tumanda.
pati lunan natin ay nag-iba.
sa ating pagtingala,
hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita,
kundi ang bughaw na langit
na walang anuman ang makakadaig
sa lawak at laya.
at siyempre,
ang ating malinaw na sapa
ay humantong na sa
karagatan.
di matalos ang hangganan,
di matalos ang lalim.
maraming tinatagong lihim.
nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel.
at dito sa dagat,
nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi
araw-araw may digmaan sa laot.
kalaban natin
ang mabagsik na hangin,
mga higanteng alon,
mga piratang nananamantala,
pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod.
pero bago pa man magsimula ang digmaan,
tayo na ang panalo.
walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso.
sa ating paglingon
mapapagtanto na
hindi masukat ang layo
ng narating na pala
at mararating pa natin.
matagal nang wala ang gubat at sapa,
napalitan na rin ang mga mumunting bangka.
ngunit ako,
ay nandito pa
at patuloy na mananatili
kahit na
magkaiba at magkalayo
ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko.
'di bale
iisa lang naman ang Kapitan,
iisa lamang ang kayamanan na hinahanap,
iisa lamang ang lupain na tinutungo.
hindi talaga
matiwasay at madali ang paglalayag
dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya
kung dumanas man ng sindak at lungkot,
huwag maniwala sa lawak at lalim
na natatanaw sa mga alon; kasi
kahit saan man mapadpad,
kahit saan man ihatid ng tadhaha,
nandito lang ako.
Aug 11, 2015
Aug 11, 2015 at 9:28 AM UTC
“Whatever satisfies the soul is truth”
- Walt Whitman
Sadyang mapaghimagsik ang iyong panulat ‘pagkat nilabag nito ang lahat ng tugma at sukat. Isa kang tunay na rebolusyunaryo sa larangan ng panitikan ng tulaan. Sinalungat mo ang tradisyunal na konsepto ng panulaan. Binigyang laya mo ang galaw ng damdamin upang ganap na kumawala ang tinig ng kaluluwa at sinabi mo na ito nga ang wagas na kahulugan ng tunay na tula. Na ang tunay na tula ay hindi dapat limitahan ng sukat, tugma at ritmo sapagkat ito ang sigaw ng kaluluwa’t damdamin.
Bagama’t hinamak ka nila at inusig noong ikaw ay nabubuhay pa subalit napatunayan mo naman sa lahat na tama ang doktrina mo’t pananaw. Ngayon ikaw ang tinitingala at binabathala ng lahat ng mga makata, ikaw ang itinanghal na ama ng Malayang Taludturan.
Salamat sa Leaves of Grass at Song of Myself kung saan ipinagdiwang mo ang pag-ibig mo sa buhay, kalikasan, kaibigan, pamilya at sa lahat ng mga bagay. Sabi nila bastos daw ang mga tema at paksang iyong tinalakay palibhasa’y nagpakatotoo ka sa iyong sarili at pagsasalarawan ng buhay.
Salamat mahal na **** sa iyong ginintuang pamana sa amin, salamat sa Malayang Taludturan, salamat sa pag-ibig mo sa panuluan. Ikaw na nga talaga ang humalili kina Dante, Homer at Ovido. Mananatili kang buhay sa aming ala-ala mahal na pantas.
Nov 15, 2017
Nov 15, 2017 at 3:59 AM UTC
Para sa atin ang gabing ito.
Gaya ng iyong pangako, tayo
Ay didito't papalaot upang
Salungatin ang daluyong ng
Ating mga damdamin. Saglit
Nating iwan ang parolang
Magdidikta kung saan dapat
Ang nararapat na hangganan
Ng pagsagwan natin sa maalon
At malaon nang karagatang ito. Saglit
Nating ibaba ang layag at laya ng
Ating pag-ibig; ikubli ang panganib
Na nakaamba sa bawat paghampas ng
Tubig, sa bawat pagkabig ng dibdib, at
Sa bawat pag-igpaw natin sa hatol ng
Panahon. Saan man tayo ipadpad ng
Lunday na lundayan natin sa gabing
Ito, walang pagaalinlangang sundan
Natin ang bituing magtuturo
Patungo sa ating mga sarili...
Sep 26, 2013
Sep 26, 2013 at 10:36 AM UTC
#120815
Siya ngang may pakpak, walang laya
Siya ngang boses ang umaga, walang hininga.
"Pisi Mo'y walang tugon,
Sinumpang lupai'y may butil ng biyaya --
Pukpukin Mo ang pakong may anay na kalawang,
Pagkat Balangkas Mo pa lang,
Ako'y napayuyukod na.
Ako'y marupok kaya't nasilo Mo --
Na-silong Sa'yong pag-ibig."
"Aking paglisa'y pansamantala lamang,
Ako'y magbabalik sa panibagong araw,
Babalikan kita,
Huni mo'y siyang sigaw sa balintawak,
Ika'y patotoo sa Aking pagbabalik
Kaya't humayong may sigla."
Dec 9, 2015
Dec 9, 2015 at 7:41 AM UTC
Gusto ko ring
maranasang makulong
para naman
magka-thrill
kahit kaunti
ang buhay kong
napaka-boring.
Pero gusto kong
makulong
nang walang
ginagawang
anumang
krimen.
At a loob ng kulungan
ay pabahuan
ng hininga,
kili-kili,
puwet
at singit;
paramihan
ng libag sa leeg,
tinga sa gilagid,
kalyo sa labi,
at tartar sa ngipin.
Doon na rin
masusubok
ang aking
pagiging
best actor
sa pagkukunwaring
makadiyos ako
sa pagdadala ko
ng banal na libro
sa lahat ng oras,
minu-minuto
upang parolya
ay aking matamo
at kinabukasan
ay laya na ako.
Hustisya
ay kaydaling
laruin,
sistema
ay kaydaling
butasin,
buong kuwento
ng aking tula
ay uulit-ulitin.
Aug 16, 2017
Aug 16, 2017 at 12:30 AM UTC
ek hawa ka jhonka aaya,
sang apne tere hone ka ehsaas laya,
chookar mujhe vo kuj is tarah,
laut gaya jaise k aakar tum chale jate **
ek hawa ka jhonka aaya,
sang apne teri khushboo laya,
mahkaya har taraf kuj is tarah,
k jaise tum pal bhar me mujhme sama jate **
aur fir se mujhse door chale jate **
ek hawa ka jhonka aaya,
sang apne kuj khatti mithi yaden laya,
thoda sa hansaya thoda sa rulaya,
kuj is tarh tumko mere paas bulaya,
jaise k pal bhar me tum mujhe apna bana k agle pal rooth jate **
aur thodi c khushi k baad gam mujhe de jate **
ek hawa ka jhinka aaya,
mujhe chookar vapas chala gaya,
kuj is tarah k jaise tum mujhse lipat jate **
sab kuj bhool jate **
mujhe pyar karte **
har khushi apni mujhme hi tarash lete **
aur fir vo waqt aata hai k door chale jate **
i love u
May 12, 2019
May 12, 2019 at 8:03 AM UTC
Hindi na ako muling uulit sa mga saglit ng pagiging makata
sapagkat mahapdi sa tenga ang magkaroon ng isang bagong awit
kahit pa walang mabulaklak na salita ang paliparin
dinig pa rin ay ang bulaang himig ng pagiging batang ganid
Sapagkat musmos pa, at isinumpang maging mahina
dapat na laging maniwala sa mga sabi-sabi
sumunod sa paikot-ikot na pagkirot na dulot ng pagiging salot
naniniwalang kami’y uod ganid sa mga pangarap na dulot ng paglaki
Ngunit ang totoo’y hangad lang namin ay lumipad, at maging malaya
Bakit nga ba ganid at mapangangkin ang tingin sa mga makata?
dahil ba ang kanilang mga awit ay tungkol sa pagbibigay laya?
Bakit nga ba mayabang at mapagmataas ang tingin sa mga bata?
dahil ba sa kanila’y nag-aabang ang panibagong bukas?
O lahat ay dahil sa mga sabi-sabi ng mga matatanda.
Ito na nga ang huli kong awit
Sapagkat ang pagiging makata
At ang pagiging bata
Ay ang pagbabakas
ng bagong paniniwala.
Nagsalita na Naman ang Baliw
Michael Joseph Aguilar Tapit
Nov 6, 2018
Nov 6, 2018 at 4:37 PM UTC
Mahigit dalawang taong nawala
at inuna ang kapakananng pamilya.
Sa halos dalawang taong pag-iisa,
akala ko ang hiling ko ay makukumpleto na.
Nawala ang ningning sa aking mga mata,
napalitan ng lungkot ang mukha kong dati ay kay sigla.
Nang mapagtanto kong ako ay mag-isa pa rin pala
na nilalabanan ang sariling mahalin ka nang tama!
Malalim ang sugat kung sisisirin ko,
ni hindi ko nga maarok ang pinagmulan nito.
Ngunit sa bawat hapding dulot ng mga ito,
ay may nangungulilang isang pusong sabik na bumangon sa harapan mo.
Ngiting walang bukas kung ako ay tumawa.
Siglang walang katapusan kung ako ay iyong makakasama.
Hindi ba at kailangan kong ibalik ang dating sarili ko ay masaya
at bigyang puwang din ang kasiyahang mayroon ako noong una.
Sana sa pagsisimula ng pagbaong kong ito,
maramdaman kong muli ang sayang nagmumula sa kaibuturan ng aking puso.
Kakaibang siglang hindi na kailanman maglalaho pa
at bigyang laya na ang isipan sa mga darating pang unos at delubyo sa buhay ko.
Mar 18, 2018
Mar 18, 2018 at 1:01 AM UTC
Pinilit lumaban, ngunit sadyang nahirapan,
Isinuko sa tadhana,ang sitwasyong ‘di na tama,
‘Di na kailangan na itong emosyon ay mahirapan,
Kaya’t itong iyong kamay na hinahawakan,
ay kusa ko nang binitawan…
Kusa ko nang hinayaan.
Kusa ko nang pinabayaan…
sa hangin kung saan man,
ang kamay na ito’y ramdam ang kalayaan,
Ang kaginhawaan… ang kapayapaan.
Nagparaya, Nagpaubaya, Nagpalaya.
Bakit tila hirap akong ito’y maunawaan?
Tila hindi mapalagay itong puso’t isipan…
At tunay na umasa sa kamalian…
Kawalan ay tila tinakasan…
Balakid ay aking kinalimutan…
Naglakas loob dahil nasasaktan,
Ininda ang natatanging kahinaan,
At hinarap ang tatlong kalakasan.
NAGPARAYA
Sa tadhana ako’y nagparaya…
Nagparaya na sa kanya’y maging taya,
Nagparaya sa kanyang maging tanga,
At nagparaya sa larong kayduga.
NAGPAUBAYA
Nagpaubaya nang natatanging biyaya,
Nagpaubayang ang luha ay tumulo sa lupa,
Nagpaubayang ang puso ay magambala,
At lamunin ng takot sa muling pagkikita.
NAGPALAYA
Ang huli ngunit kaysakit na aking magagawa,
Nang umabot sa puntong ako’y nagpalaya,
Nagpalaya kahit nagmistula nang kawawa,
Ang pusong nagmahal lamang…
ngunit ‘di nakamit ang laya.
Kaya’t sa huling pagkakataong ako’y gagawa,
Nang aksyong sa salita ko ay aakma,
Ay yun ay ang panahong ako ay…
Nagparaya, Nagpaubaya, at Nagpalaya.
Oct 27, 2020
Oct 27, 2020 at 9:02 AM UTC
Gabi-gabi kitang pinapangarap aking mahal
Sanhi marahil ng pusong kung umibig ay hangal
Regalo ka ng tadhana, hindi naman pwedeng buksan
Maamo **** muka sa diwa lang maaaring masdan
Rehas ang katumbas ng ating pagibig, hindi pa malayang ipagsigawan
Ako'y nananalig laya nati'y ibibigay sa panahong wala ng alinlangan
Aug 19, 2020
Aug 19, 2020 at 9:59 AM UTC
Naranasang maghintay
Nang walang inaantay
Sa mailap na pag-asa
Natuto paring umasa
Tadhana ko'y pinigilan
At nalagay sa pagitan
Ng saya at ng lungkot
Ng tuwid at baluktot
Ng mali at ng tama
Ng buwan at ng tala
Ng gabi at ng araw
Ng ligaya at panglaw
Ng laya at ng kulong
Ng sigaw at ng bulong
Ng bitaw na o kapit pa
Ng laban lang o suko na
Magkabilang mundo
Pagitan sana'y maglaho
Magtagpo na nawa
Bago pa magsawa
Jun 4, 2020
Jun 4, 2020 at 4:37 AM UTC
***** addled eyes
glare bamba laya
dance monkeys
and thrill freaky
tinkling lady fingers
that glide rosy shaped bottle *****
for laden boughs
of wick and petrol mix.
she said
dont make me say 666
possum claw and dagger *****
kissy talk
ooo nooo nooo
not the inflatable Jesus with silver fangs
that tears mercilessly
at my innocent trembling curves
and promiscuous spirit
her sighs and thighs
like flesh stellar nebula
opens curtsy ****
red mutating mouth
labyrinth of undulating petals
gasps spit and pearls
this swallowing scavenger
throat of spiral armed galaxies
like sails of fire
yield wet lips
while diamond eyes smoke
hounded moons
to lick summers perfume
menstruum's ****** tongue
drinking you
Nov 15, 2020
Nov 15, 2020 at 2:38 PM UTC
Alpas sa gabing lumukob
Dulo’t dulo’y itim pulos
Salamat anuman yung d’yos
Kalul’wa kong di pasakop
Sa pagkakataong malma
Di sumuko ni lumuha
Binugbog man ng tadhana
Ulong dug’ua’y tunghay-laya
Lampas ditong hagpis-luha
Tanging lilim lang ang banta
Datnan man dantaong sumpa
N’ia ‘nong takot, ako’y wala
Makipot man ang lagusan
Bale-wala’ng parusahan
Ang palad ko’y aking tangan
Ako’y ako ang Kapitan.
Mar 17, 2021
Mar 17, 2021 at 2:38 AM UTC
Señor Rasch Isla, vuestro verbo es
en este duelo lírico y sutil,
un puñal florentino y señoril
para el bajo garrote montañés.
¿A qué abajar el estro, si los tres
contendores son gente del redil,
y a vuestra Musa ni con otros mil
de la su laya lléganle a los pies?
A la verdad señor que hacéis muy mal.
Se os puede perdonar en el ojal
el uso rastacuero del clavel;
mas dejar el Olimpo sin razón,
por zurrar tres poetas del montón,
¡es algo imperdonable, don Miguel!
831
Wala nang hihigit pa
sa paglayang natamo
matapos ang mahabang gabi
ng unang paglayang ipinagluksa-
ang paglayang inilaan
sa pagbitaw
sa mga ala-alang ipininta
kalakip ng pangakong
bukas,
higit ka nang laya.
Feb 10, 2022
Feb 10, 2022 at 7:18 AM UTC
Sa t'wing pinagmamasdan ko
ang mapayapang pag-alon ng tubig sa asul na dagat,
naalala kita.
Sa t'wing dadampi sa'kin
ang malamig na simoy ng hangin,
naalala kita
Sa t'wing tatama sa aking mga balat
ang malinaw na tubig ng karagatan,
naaalala kita
Ang kapayapaang dala sa'kin ng mga iyon
ay nagpapaalala kung gaano kagaan
ang pakiramdam na iyong dala
Ngunit napagtanto kong,
hindi araw-araw ay kailangan kita
hindi palagi'y kailangan ko ang 'yong presensya
Hindi araw-araw kailangan kong ilublob
ang aking mga paa at hintaying lumapit ka
upang alisin ako sa pagkakalunod
sa kalungkutang nadarama
Hindi dapat ako umasang sasagipin mo ako
sa mga oras na nanghihina at 'di makatayo
dahil kailangan kong humakbang mag-isa—
at maging matatag kahit hindi ka na kasama
Masakit panigurado,
pero iyon ang hinihingi ng mundo
Ang isuko natin ang laban na ito
dahil hindi lahat ay dapat ipanalo
Palayain na muna natin
ang ating mga sarili sa ngayon
Dahil alam kong magtatagpo ulit
tayo — pagdating ng panahon.
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 11:49 AM UTC
Akwai wani mutum da baya karya
A cikin al'amuransa baya karaya
A kowanne yanayi baya kada garaya
A duk wahala baya juya baya
A yanayin fushi baya jayayya
A cikin daji ya kan dauki kaya
Bashi da yaudara ko kifadi
Baya tsoron ta kife in ya fadi
Baya ja da baya wajen tadi
Baya tsoro ko da za'ayi shadi
Baya rowa wajen bada madi
Baya taka rawa duk dadin kidi
Cikakken adali ne shi kowa yabi
Cikin jama'a kuwa baya harbi
Cincirundon jama'a sunyi masa lakabi
Farar aniya laya sai muyi ta bi
Saboda yaja raganar kowa sai muyi tabi
Tafi-tafi dai GAWUNA kowa ya bi
Nov 28, 2022
Nov 28, 2022 at 5:44 PM UTC
Saal 2020 laya hume aise mod par,
Kitna bhi kosslein hum ise...
Achi baat yeh hai... isne rakha hume jod kar,
Mahamaari nahi! hai yeh humara Karma...
Kyuki jee rahe the hum... Saare kayde tod kar,
Haalat nahi hain bass mein...
Kyuki yeh saal laya hai humare saare paap nichood kar,
Jitne bhi zulm kiye humne prakartee pe...
Jalaya jungaloon ko... bandi kiya janwaro ko,
2020 lega badla bhejke aise bhanwaro ko,
Abhi bhi bohot waqt hai baaki...
Theher jao apni jhaga par,
Warna yeh Corona hai...
Chhodega hospital bhaga kar.
By Sanmeet K Sethi
Insta:- @sks__quotes
Jul 7, 2020
Jul 7, 2020 at 5:03 AM UTC
Agar muja moout ajy to usay kah dana,
Koi tha Jo usay yaad karta tha,
Koi tha Jo us ka laya jita or Marta tha,
Koi tha Jo Roz us ki yaad ma tarapta tha,
Koi tha Jo us ka khab dakhta tha,
Koi tha Jo uska name pir muskrata tha,
Koi tha jo har dua mein usay maangta tha,
Koi tha jo har dukh mein usay yaad karta tha,
Koi tha jo chand se uska noor maangta tha,
Koi tha jo khamoshi mein bhi usse baatein karta tha,
Bas itna kahna chata hon janab!..
Koi tha Jo tha, magar ab siraf ek yaad reh gaya janab ....
Mar 21, 2025
Mar 21, 2025 at 4:34 PM UTC