Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"kinailangan" poems
Ang isinulat ko ay isang pagtatala mula sa bulag, na matagal nang ninanais na makakita ng liwanag, dahil kumpara sa atin, kahit ipikit ang mga mata, kahit takpan pa 'yan, mayroon pa rin tayong nakikita, mapa-asul, mapa-dilaw, mapa-pula, hinding hindi ito aabot sa dilim, dahil mayroon pa ring mga bituin. Ito ang pagtatala ng bulag, "'Nak, kagabi lang ako nakaramdam ng galit sa isang tao, sa buong buhay kong nakatira sa tapat ng simbahan, kagabi lang ako nakaranas ng kulo sa puso ko, kagabi lang ako natulog nang galit, sana patawarin ako ng Diyos. Lumapit sa akin ang isang lalaki, sabi niya, 'Lo, mahirap bang magmahal?', 'Oo, hijo. May asawa ka na ba?', 'Meron ** E lagi ** kaming nagaaway, kaya umalis nalang ako ng bahay, ayoko na siyang kausapin, dahil baka husgahan nanaman ako, baka masaktan lang ulit ako, baka sabihin nanaman niyang ang hina-hina ko, sasabihin nanaman niyang hindi na ako natuto sa mga kasalanan ko, ang dami ko raw nasaktang tao, wala na silang nagawa kundi tumungo, dahil sa lungkot, dahil sa insulto, dahil sa mga salita kong galing sa puso. Naalala ko sabi ng nanay ko, na lahat ng sinasabi ko ay galing sa puso, pero bakit kung kailan ko gustong mabuo, napakahirap ibalik ang dating ako?' Ito ang iyak ng isang nangangailangan ng pagmamahal, isang lalaking may pusong bakal, ito ang naging payo ko, 'Hijo, kausapin mo ang asawa mo.' Biglang sigaw niya, 'E ayaw ko nga! Nagkasala rin naman siya, pareho lang kami, siya dapat ang lumapit sa akin.' Parang tinamaan ako ng bala ng baril, at ang puso ko'y biglang tumigil, dahil hindi ko naman kayo pinalaki nang mayabang, kaya hinawaan na ako ng galit, 'Ang yabang mo! sarado ang utak mo sarado ang tainga mo sarado ang puso mo mas bingi ka pa sa bingi at mas bulag ka pa sa bulag ayaw **** mahushagan kasi ayaw **** masaktan, ayaw **** masaktan kasi ayaw **** matuto, hindi ka natututo sa mga kasalanan mo, kasi akala mo na lahat ng ginagawa mo ay ayos na, hindi mo pinapansin ang kalagayan ng iba, na naghihirap sa kakaisip kung sila ba ang dahilan, kung bakit ka nagkaganyan. Minahal ka nila, pero hindi mo tinanggap, minahal ka nila, pero tinulak mo sila, minahal ka nila... hindi mo ba sila mamahalin? Lalo silang napalayo sa'yo, nung kinailangan mo ng tulong, pamilya at pagmamahal' Wala na akong narinig na boses, umalis na siya, sana lang kinausap niya ang asawa niya. 'Nak, tandaan niyo ang payo ko sa inyong magkakapatid, na 'wag na 'wag kayong maghihiwalay, dahil pag ako'y nawala, sana manatili kayong nakadilat sa katotohanan, na ang kayabangan ay nakakasira ng isang pamilya.".
0
Mar 24, 2018
Mar 24, 2018 at 1:12 AM UTC
erikylejeuelle
Bulag
Ang isinulat ko ay isang pagtatala mula sa bulag, na matagal nang ninanais na makakita ng liwanag, dahil kumpara sa atin, kahit ipikit ang mga mata, kahit takpan pa 'yan, mayroon pa rin tayong nakikita, mapa-asul, mapa-dilaw, mapa-pula, hinding hindi ito aabot sa dilim, dahil mayroon pa ring mga bituin. Ito ang pagtatala ng bulag, "'Nak, kagabi lang ako nakaramdam ng galit sa isang tao, sa buong buhay kong nakatira sa tapat ng simbahan, kagabi lang ako nakaranas ng kulo sa puso ko, kagabi lang ako natulog nang galit, sana patawarin ako ng Diyos. Lumapit sa akin ang isang lalaki, sabi niya, 'Lo, mahirap bang magmahal?', 'Oo, hijo. May asawa ka na ba?', 'Meron ** E lagi ** kaming nagaaway, kaya umalis nalang ako ng bahay, ayoko na siyang kausapin, dahil baka husgahan nanaman ako, baka masaktan lang ulit ako, baka sabihin nanaman niyang ang hina-hina ko, sasabihin nanaman niyang hindi na ako natuto sa mga kasalanan ko, ang dami ko raw nasaktang tao, wala na silang nagawa kundi tumungo, dahil sa lungkot, dahil sa insulto, dahil sa mga salita kong galing sa puso. Naalala ko sabi ng nanay ko, na lahat ng sinasabi ko ay galing sa puso, pero bakit kung kailan ko gustong mabuo, napakahirap ibalik ang dating ako?' Ito ang iyak ng isang nangangailangan ng pagmamahal, isang lalaking may pusong bakal, ito ang naging payo ko, 'Hijo, kausapin mo ang asawa mo.' Biglang sigaw niya, 'E ayaw ko nga! Nagkasala rin naman siya, pareho lang kami, siya dapat ang lumapit sa akin.' Parang tinamaan ako ng bala ng baril, at ang puso ko'y biglang tumigil, dahil hindi ko naman kayo pinalaki nang mayabang, kaya hinawaan na ako ng galit, 'Ang yabang mo! sarado ang utak mo sarado ang tainga mo sarado ang puso mo mas bingi ka pa sa bingi at mas bulag ka pa sa bulag ayaw **** mahushagan kasi ayaw **** masaktan, ayaw **** masaktan kasi ayaw **** matuto, hindi ka natututo sa mga kasalanan mo, kasi akala mo na lahat ng ginagawa mo ay ayos na, hindi mo pinapansin ang kalagayan ng iba, na naghihirap sa kakaisip kung sila ba ang dahilan, kung bakit ka nagkaganyan. Minahal ka nila, pero hindi mo tinanggap, minahal ka nila, pero tinulak mo sila, minahal ka nila... hindi mo ba sila mamahalin? Lalo silang napalayo sa'yo, nung kinailangan mo ng tulong, pamilya at pagmamahal' Wala na akong narinig na boses, umalis na siya, sana lang kinausap niya ang asawa niya. 'Nak, tandaan niyo ang payo ko sa inyong magkakapatid, na 'wag na 'wag kayong maghihiwalay, dahil pag ako'y nawala, sana manatili kayong nakadilat sa katotohanan, na ang kayabangan ay nakakasira ng isang pamilya.".
Continue reading...
72
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
0
Aug 20, 2019
Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC
nexus-1
Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
Continue reading...
107
sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya hindi ko nakakalimutan sabihin ang mga linyang ‘to: “ikaw ang pahinga ko” pahinga ko pagtapos ng mahabang araw makipagsapalaran sa buhay at para makahabol sa liga pahinga ko habang naglalakbay mula timog hanggang hilaga pahinga ko upang mapaalala na ang bawat pagkakataon na makasama siya ay mahalaga pahinga ko dahil napapakalma niya puso’t isipan ko nang walang bahala sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya, na siya ang pahinga ko, ako pala yung unang kakapusin ng hininga, boses ko’y di na madinig sa sobrang hina, mag-isa tuwing gabi at ang tanging katabi ay pangamba, habang nakatitig sa sapot sa kisame na gawa ng gagamba ngayon, napagtanto ko na sa mga panahong kinailangan ko siya para maging kalakasan ko, siya din pala ang magiging dahilan ng kahinaan ko sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya, na siya ang pahinga ko, hindi ko namalayan na pa kunti-konti na akong hinihingal, bumabagal, na-uutal, umaangal, nawawalan ng tamang asal, nakakalimutan ko na nga din ata mag-dasal. nakakapagod din pala ‘no? magpaalala palagi, kahit na hindi ka maalala, kaya pahinga muna ako, kahit ngayon lang, hihiga muna magpapahinga upang makahinga.
0
Feb 5, 2020
Feb 5, 2020 at 9:22 AM UTC
kahel
ikaw ang pahinga ko
sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya hindi ko nakakalimutan sabihin ang mga linyang ‘to: “ikaw ang pahinga ko” pahinga ko pagtapos ng mahabang araw makipagsapalaran sa buhay at para makahabol sa liga pahinga ko habang naglalakbay mula timog hanggang hilaga pahinga ko upang mapaalala na ang bawat pagkakataon na makasama siya ay mahalaga pahinga ko dahil napapakalma niya puso’t isipan ko nang walang bahala sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya, na siya ang pahinga ko, ako pala yung unang kakapusin ng hininga, boses ko’y di na madinig sa sobrang hina, mag-isa tuwing gabi at ang tanging katabi ay pangamba, habang nakatitig sa sapot sa kisame na gawa ng gagamba ngayon, napagtanto ko na sa mga panahong kinailangan ko siya para maging kalakasan ko, siya din pala ang magiging dahilan ng kahinaan ko sa araw-araw na pagpapaalala ko sa kanya, na siya ang pahinga ko, hindi ko namalayan na pa kunti-konti na akong hinihingal, bumabagal, na-uutal, umaangal, nawawalan ng tamang asal, nakakalimutan ko na nga din ata mag-dasal. nakakapagod din pala ‘no? magpaalala palagi, kahit na hindi ka maalala, kaya pahinga muna ako, kahit ngayon lang, hihiga muna magpapahinga upang makahinga.
Continue reading...
29
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
0
Mar 18, 2018
Mar 18, 2018 at 12:31 AM UTC
eugene
Liwanag at Pag-asa (a reverse poetry)
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
Continue reading...
55
Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. Nagpadala nga ba sa uso? pero saan ang tungo? Bawat hakbang ng paa, bawat kapos ng hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan ba ang tungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi tatalikod. pero saan ba talaga ang tungo? Kung saan man patungo yun ang hindi maituro pero alam ng puso na bawal ang sumuko.
0
Feb 10, 2019
Feb 10, 2019 at 4:15 AM UTC
uanneandonly
Saan ang tungo?
Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. Nagpadala nga ba sa uso? pero saan ang tungo? Bawat hakbang ng paa, bawat kapos ng hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan ba ang tungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi tatalikod. pero saan ba talaga ang tungo? Kung saan man patungo yun ang hindi maituro pero alam ng puso na bawal ang sumuko.
Continue reading...
16
ngayon ko lang napansin. sobrang dami ko palang isinulat para sa'yo. ngayon ko lang napansin na lahat sila galing sa mga katabi kong diksyonaryo at tesauro. malay ko ba kung ano ang ibig sabihin ng mga isinulat ko. lumalaki pa lamang ako. ngayon pa lang natututong makipagtalastasan, makipagbalagtasan, makipagsagutan, makipag-away. ngayon pa lang akong natututong maghintay at ngayon pa lang nasusugatan. ngayon ko lang nalaman ang tunay na ibig sabihin ng paniniwala. paniniwala sa pagkahulog, paniniwala sa kung anumang gusto kong paniwalaan. paniniwala na meron ka pang mapapaniwalaan dito sa mundo. kapit ka, subukan mo. ngayon pa lang akong nagtitiwalang muli. ngayon pa lang nagpapatawad. ngayon pa lang nakakapagsabi ng 'mahal kita', nang walang pagdududa at walang pagsisisi. mahal ko talaga sila. ngayon ko pa lang nararamdaman ang tunay na pag-ibig. ngayon ko pa lang nakikita kung paano magmahal ang isang taong nasasaktan. ngayon pa lang ako nakakita ng taong durog at winasak ng panahon — marahil dati puro sa teleserye ko lang ito napapanood. noong pumunta kami sa isang museo, napakaraming uri ng sining na maaari **** makita. may mga head busts, paintings, sculptures, pati mga ginamit ng mga pintador na brushes at pati na rin mga natuyong pintura nila. tinignan ko lahat iyon. umabot ng halos labindalawang oras ang pag-iikot ko. walang kain-kain. kinailangan kong makita lahat. ngunit ngayon ko lang napagtanto na iisa lang naman 'yung gusto ko talagang makita. ('yung spolarium.) ngayon lang ako nakarinig ng mga taong wala talagang kamuang-muang sa mundo. 'yung tipo ng taong nakaupo sa ginto ngunit talagang lumaking tanga. nakakaawa sila. ngayon ko pa lang pinapangaralan 'yung sarili ko. kanina nga lang ako nagsabi sa sarili na hindi na ako kakain ng fast food at processed food. (seryoso. nakakamatay talaga sila.) sa pagkamatay ng nakaraan, noon ko lang nasabi sa sarili ko na gusto ko pa talagang mabuhay. gusto ko pang makakita. gusto ko pang makaramdam. ngayon pa lang ako natututong magsulat.
0
Feb 20, 2017
Feb 20, 2017 at 11:43 PM UTC
erythrean
2017
ngayon ko lang napansin. sobrang dami ko palang isinulat para sa'yo. ngayon ko lang napansin na lahat sila galing sa mga katabi kong diksyonaryo at tesauro. malay ko ba kung ano ang ibig sabihin ng mga isinulat ko. lumalaki pa lamang ako. ngayon pa lang natututong makipagtalastasan, makipagbalagtasan, makipagsagutan, makipag-away. ngayon pa lang akong natututong maghintay at ngayon pa lang nasusugatan. ngayon ko lang nalaman ang tunay na ibig sabihin ng paniniwala. paniniwala sa pagkahulog, paniniwala sa kung anumang gusto kong paniwalaan. paniniwala na meron ka pang mapapaniwalaan dito sa mundo. kapit ka, subukan mo. ngayon pa lang akong nagtitiwalang muli. ngayon pa lang nagpapatawad. ngayon pa lang nakakapagsabi ng 'mahal kita', nang walang pagdududa at walang pagsisisi. mahal ko talaga sila. ngayon ko pa lang nararamdaman ang tunay na pag-ibig. ngayon ko pa lang nakikita kung paano magmahal ang isang taong nasasaktan. ngayon pa lang ako nakakita ng taong durog at winasak ng panahon — marahil dati puro sa teleserye ko lang ito napapanood. noong pumunta kami sa isang museo, napakaraming uri ng sining na maaari **** makita. may mga head busts, paintings, sculptures, pati mga ginamit ng mga pintador na brushes at pati na rin mga natuyong pintura nila. tinignan ko lahat iyon. umabot ng halos labindalawang oras ang pag-iikot ko. walang kain-kain. kinailangan kong makita lahat. ngunit ngayon ko lang napagtanto na iisa lang naman 'yung gusto ko talagang makita. ('yung spolarium.) ngayon lang ako nakarinig ng mga taong wala talagang kamuang-muang sa mundo. 'yung tipo ng taong nakaupo sa ginto ngunit talagang lumaking tanga. nakakaawa sila. ngayon ko pa lang pinapangaralan 'yung sarili ko. kanina nga lang ako nagsabi sa sarili na hindi na ako kakain ng fast food at processed food. (seryoso. nakakamatay talaga sila.) sa pagkamatay ng nakaraan, noon ko lang nasabi sa sarili ko na gusto ko pa talagang mabuhay. gusto ko pang makakita. gusto ko pang makaramdam. ngayon pa lang ako natututong magsulat.
Continue reading...
2
Hay nalang pag-ibig, Kailangan pa ba ng taga-usig? Pero sana hindi na, Sana maintindihan ko 'to nang mag-isa. Hetong salita na ito, oo, Talagang sakit sa ulo, Sinasabing ito daw ako, Ha? seryoso ka? ako? inlababo? Di ko maintindihan, Google aking kinailangan, Buti nalang hawak nya ang kasagutan, Kasagutang gumimbal sa aking katauhan. "In love" ang nasabing kahulugan, Diyos ko po, ako'y inyong tigil-tigilan, Nahihibang na yata kayo  aking mga kaibigan, Pero sa katotohanan di ko rin alam ang katotohanan. Kaya tinanong ko ang aking sarili, Tinanong nang walang pagaatubili, Tinanong kung ako nga ba'y umiibig na, Umiibig sa dilag na sa aki'y minsang nagpasaya. Sarili ko, bigyan mo ako ng kasagutan, "Oo" o "hindi" lang naman yan, Ganyan lang naman ka simple, Subalit di ko parin masabi. Dahil di ko maamin, Di ko kayang sabihin, Di ko kayang tanggapin, Ikaw nga siguro'y iniibig ko na, iyo sanang ipagpaumanhin.
0
Jun 5, 2017
Jun 5, 2017 at 10:25 PM UTC
taltoy
inlababo
Hay nalang pag-ibig, Kailangan pa ba ng taga-usig? Pero sana hindi na, Sana maintindihan ko 'to nang mag-isa. Hetong salita na ito, oo, Talagang sakit sa ulo, Sinasabing ito daw ako, Ha? seryoso ka? ako? inlababo? Di ko maintindihan, Google aking kinailangan, Buti nalang hawak nya ang kasagutan, Kasagutang gumimbal sa aking katauhan. "In love" ang nasabing kahulugan, Diyos ko po, ako'y inyong tigil-tigilan, Nahihibang na yata kayo  aking mga kaibigan, Pero sa katotohanan di ko rin alam ang katotohanan. Kaya tinanong ko ang aking sarili, Tinanong nang walang pagaatubili, Tinanong kung ako nga ba'y umiibig na, Umiibig sa dilag na sa aki'y minsang nagpasaya. Sarili ko, bigyan mo ako ng kasagutan, "Oo" o "hindi" lang naman yan, Ganyan lang naman ka simple, Subalit di ko parin masabi. Dahil di ko maamin, Di ko kayang sabihin, Di ko kayang tanggapin, Ikaw nga siguro'y iniibig ko na, iyo sanang ipagpaumanhin.
Continue reading...
28
Sa pagkagat ng takipsilim isa lang ang natatangi kong hiling, nawa'y sa agad na paghiga ay siyang agad ring mahimbing. 'pagkat ako'y sabik na ng labis na muli kang makapiling— hintayin mo aking sinta, sa tagpuan natin ako'y darating. Sa napakalaking puno tayong dalawa'y nagtagpo Tila nag-uusap ang ating isip at puso kahit hindi kumikibo, hindi ako makapagsalita sa kadahilanang dinadaga ang aking puso.. Sa pagsalubong mo sa akin, niyakap kita at hinalikan sa iyong noo. Mga luha mo'y nagsitulo mula sa'yong napakagandang mga mata, wala akong ibang nagawa kundi titigan ang iyong napakaamong mukha.. Sadya namang hindi natin masukat ang kaligayahang nadarama, Hiniling ko na sana ang oras na iyon ay hindi na matapos pa. Muli sana akong lalapit para muli kang yakapin, ngunit sa aking pagkahimbing kinailangan ko nang gumising. Huwag mag-alala, aking sinta 'pagkat muli akong darating... sa aking susunod na mga panaginip ang oras ay atin nang susulitin.
0
Jun 6, 2020
Jun 6, 2020 at 11:27 PM UTC
XianObrero21
Tagpuan
Sa pagkagat ng takipsilim isa lang ang natatangi kong hiling, nawa'y sa agad na paghiga ay siyang agad ring mahimbing. 'pagkat ako'y sabik na ng labis na muli kang makapiling— hintayin mo aking sinta, sa tagpuan natin ako'y darating. Sa napakalaking puno tayong dalawa'y nagtagpo Tila nag-uusap ang ating isip at puso kahit hindi kumikibo, hindi ako makapagsalita sa kadahilanang dinadaga ang aking puso.. Sa pagsalubong mo sa akin, niyakap kita at hinalikan sa iyong noo. Mga luha mo'y nagsitulo mula sa'yong napakagandang mga mata, wala akong ibang nagawa kundi titigan ang iyong napakaamong mukha.. Sadya namang hindi natin masukat ang kaligayahang nadarama, Hiniling ko na sana ang oras na iyon ay hindi na matapos pa. Muli sana akong lalapit para muli kang yakapin, ngunit sa aking pagkahimbing kinailangan ko nang gumising. Huwag mag-alala, aking sinta 'pagkat muli akong darating... sa aking susunod na mga panaginip ang oras ay atin nang susulitin.
Continue reading...
16
*Ngunit ako'y natataranta At ako'y nagtataka Kung bakit kinailangan Mo pang mawala Hindi na nagpahanap At 'di na bumalik Kaya habang ika'y wala sa 'king piling Ako'y magtitiis 'Di maiwasang isipin At magtanong sa sarili Kung ano ang nagawang mali Ano ba ang nangyari At habang lumilipas ang panahon Alam ko'y hindi na mababalik ang kahapon Ito na lama'y tatanggapin Kaysa maghanap pa ng bagay na hindi na muli Mapapasaakin*
0
Mar 4, 2015
Mar 4, 2015 at 9:25 AM UTC
lxsteuphoria
Naglaho Na Ng Tuluyan
*Ngunit ako'y natataranta At ako'y nagtataka Kung bakit kinailangan Mo pang mawala Hindi na nagpahanap At 'di na bumalik Kaya habang ika'y wala sa 'king piling Ako'y magtitiis 'Di maiwasang isipin At magtanong sa sarili Kung ano ang nagawang mali Ano ba ang nangyari At habang lumilipas ang panahon Alam ko'y hindi na mababalik ang kahapon Ito na lama'y tatanggapin Kaysa maghanap pa ng bagay na hindi na muli Mapapasaakin*
Continue reading...
17
siguro, kinailangan ko na mamatay ang aking personang nananabik sa pananambang ng taksil na kagaya mo'ng walang paninindigan, para makasama ko ang nanumbalik na isip, ang misyong itinakda, at gisingin ang mga may prinsipyo, mula sa bulok mo'ng mundo.
0
Sep 7, 2025
Sep 7, 2025 at 4:16 AM UTC
haise
Junio 24 (Tagalog)
siguro, kinailangan ko na mamatay ang aking personang nananabik sa pananambang ng taksil na kagaya mo'ng walang paninindigan, para makasama ko ang nanumbalik na isip, ang misyong itinakda, at gisingin ang mga may prinsipyo, mula sa bulok mo'ng mundo.
Continue reading...
12
"Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Hindi ako nakapagsalita. Hindi nakagalaw. Natulala. Ang bilis ng pangyayari. Nakakatakot. Na wala man lang akong nagawa. Gabi ng lumabas ako sa aming tahanan, Kinailangan kong bumili ng ulam para sa hapunan, Naglalakad ako ng isang kilometro, Makabili lang ng pagkaing ihahain sa mga anak ko. Madilim na. At walang ilaw ang kalye. Mas pinili ko na rin maglakad para tipid pamasahe. Medyo malapit lang din kasi nakasanayan ko na. Ang maglakad ng malayo na walang saplot ang paa. Malamang hinihintay na nila ako. Kaya binilisan ko ang lakad ko. Excited na rin akong makain nila ang paborito nilang ulam. Tortang talong na masustansya para sa aming hapunan. Ngunit nang malapit na ako sa pamilihan, Dalawang lalaking nakamotor, ako'y nilapitan. "Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Napaluhod ako sa kalsada. Nanghinayang sa karampot na baryang aking kinita. Buong araw ako nagtrabaho, Holdaper lang pala ang kukuha ng pinaghirapan ko. "Mga anak, pasensya na, wala akong nabili eh" "Ayos lang yan Pa, may asin at toyo pa naman eh" "Bukas babawi ako mga anak ko." "Hindi po papa, kami po ang babawi sa inyo." Nawalan ako ng pera sa araw na ito, Pero salamat at ganito ang pananaw nila sa mundo, Na ang lahat ng ginagawa para sayo, Ay sakripisyong dapat pinagpapasalamat mo.
0
Nov 9, 2019
Nov 9, 2019 at 11:25 AM UTC
InkSpeaks
"Salamat, mga anak"
"Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Hindi ako nakapagsalita. Hindi nakagalaw. Natulala. Ang bilis ng pangyayari. Nakakatakot. Na wala man lang akong nagawa. Gabi ng lumabas ako sa aming tahanan, Kinailangan kong bumili ng ulam para sa hapunan, Naglalakad ako ng isang kilometro, Makabili lang ng pagkaing ihahain sa mga anak ko. Madilim na. At walang ilaw ang kalye. Mas pinili ko na rin maglakad para tipid pamasahe. Medyo malapit lang din kasi nakasanayan ko na. Ang maglakad ng malayo na walang saplot ang paa. Malamang hinihintay na nila ako. Kaya binilisan ko ang lakad ko. Excited na rin akong makain nila ang paborito nilang ulam. Tortang talong na masustansya para sa aming hapunan. Ngunit nang malapit na ako sa pamilihan, Dalawang lalaking nakamotor, ako'y nilapitan. "Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Napaluhod ako sa kalsada. Nanghinayang sa karampot na baryang aking kinita. Buong araw ako nagtrabaho, Holdaper lang pala ang kukuha ng pinaghirapan ko. "Mga anak, pasensya na, wala akong nabili eh" "Ayos lang yan Pa, may asin at toyo pa naman eh" "Bukas babawi ako mga anak ko." "Hindi po papa, kami po ang babawi sa inyo." Nawalan ako ng pera sa araw na ito, Pero salamat at ganito ang pananaw nila sa mundo, Na ang lahat ng ginagawa para sayo, Ay sakripisyong dapat pinagpapasalamat mo.
Continue reading...
36
Bakit bucket, bakit. Ito ay nilalagay ng tubig ng damdamin. Dugo, luha't pawis. Ito ay aking pinuno ng aking bucket. Na minsa'y nakakainis Kung bakit ang bucket ko ay puno dahil sa iyo. Mawawala ako ng bait. Dahil sa aking pag-iisip ng sakit. Ang aking katawan ay duming-dumi. Sa paglalakbay ko. Sa paghahanap ko. Ng mga sagot ng aking bakit. Pero pero lang Ang pagkain ng nilalamon Kapag ako'y lumuha Pero sa aking pagkakain. ako'y pumapayat. Lahat ng ito'y nangyayari. Dahil ako'y di makapagsabi. Sana'y lahat ng aking listahan sa bucket ay masagot bago ko sipain. Pero tubig ang laman ng bakit, At dumi and aking katawin. Kinailangan ko lang hugasan sarili ko Gamit ng bucket na punong-puno Ng dugo, luha't pawis. Para maharap ko ang kinabukasan. Na alam ko'y handa ang aking katawan. Bakit bucket, bakit.
0
Jan 3, 2018
Jan 3, 2018 at 12:53 AM UTC
LeBobbe
"Bakit"
Bakit bucket, bakit. Ito ay nilalagay ng tubig ng damdamin. Dugo, luha't pawis. Ito ay aking pinuno ng aking bucket. Na minsa'y nakakainis Kung bakit ang bucket ko ay puno dahil sa iyo. Mawawala ako ng bait. Dahil sa aking pag-iisip ng sakit. Ang aking katawan ay duming-dumi. Sa paglalakbay ko. Sa paghahanap ko. Ng mga sagot ng aking bakit. Pero pero lang Ang pagkain ng nilalamon Kapag ako'y lumuha Pero sa aking pagkakain. ako'y pumapayat. Lahat ng ito'y nangyayari. Dahil ako'y di makapagsabi. Sana'y lahat ng aking listahan sa bucket ay masagot bago ko sipain. Pero tubig ang laman ng bakit, At dumi and aking katawin. Kinailangan ko lang hugasan sarili ko Gamit ng bucket na punong-puno Ng dugo, luha't pawis. Para maharap ko ang kinabukasan. Na alam ko'y handa ang aking katawan. Bakit bucket, bakit.
Continue reading...
30
Ang nahamugang salamin ay binuhusan ng malamig na tubig. Tila ito'y natauha't nagising, dahil tubig lang ang nakapagpawi ng kanyang duda, nakagising ng kanyang diwa. Hindi na nito kinailangan ang ibang remedyo na makapagbibigay ng panandaliang ginhawa sa uhaw; sapat na ito para sya'y magpatuloy. *Cold water was poured on foggy glass. It seemed as if it became aware and awoke, for only water was able to relieve its doubts, to awaken its spirit. It didn't need other remedies for temporarily quench its thirst; this was enough for it to continue.* pbl---11/20/17
0
Dec 6, 2017
Dec 6, 2017 at 7:20 AM UTC
paolapuz
katotohanan
Ang nahamugang salamin ay binuhusan ng malamig na tubig. Tila ito'y natauha't nagising, dahil tubig lang ang nakapagpawi ng kanyang duda, nakagising ng kanyang diwa. Hindi na nito kinailangan ang ibang remedyo na makapagbibigay ng panandaliang ginhawa sa uhaw; sapat na ito para sya'y magpatuloy. *Cold water was poured on foggy glass. It seemed as if it became aware and awoke, for only water was able to relieve its doubts, to awaken its spirit. It didn't need other remedies for temporarily quench its thirst; this was enough for it to continue.* pbl---11/20/17
Continue reading...
7
Kalabit, Takbo Kakahiwalay lang ng buwan sa kalangitan Disoras ng gabi, di pa 'ko naghahapunan Kinailangan magtrabaho, kakasara lang ng tindahan "Mamang Pulis, magandang gabi, anong inyong kailangan?" Akbay, "may itatanong lang", aking narinig Hindi ko na malaman, bat biglang nanginig "Utoy balita namin ikaw ay sangkot" Niyakap ng kaba, hinaplos ng takot Pagsigaw na walang kinalaman Suntok, sipa, mura ako'y pinaliguan "Tama na po, may exam pa kinabukasan" Animo'y mga bingi, mga kampon ng kadiliman Kasalanang di ko alam pilit pinaako "Mag uuwi ako ng pansit" kay bunso ko pinangako Ngunit bilang na pala ang oras ko Dalawang segundo, ang narinig ko lang ay "Kalabit, takbo"
0
Aug 20, 2017
Aug 20, 2017 at 10:34 AM UTC
marlonf1
Kalabit, Takbo
Kalabit, Takbo Kakahiwalay lang ng buwan sa kalangitan Disoras ng gabi, di pa 'ko naghahapunan Kinailangan magtrabaho, kakasara lang ng tindahan "Mamang Pulis, magandang gabi, anong inyong kailangan?" Akbay, "may itatanong lang", aking narinig Hindi ko na malaman, bat biglang nanginig "Utoy balita namin ikaw ay sangkot" Niyakap ng kaba, hinaplos ng takot Pagsigaw na walang kinalaman Suntok, sipa, mura ako'y pinaliguan "Tama na po, may exam pa kinabukasan" Animo'y mga bingi, mga kampon ng kadiliman Kasalanang di ko alam pilit pinaako "Mag uuwi ako ng pansit" kay bunso ko pinangako Ngunit bilang na pala ang oras ko Dalawang segundo, ang narinig ko lang ay "Kalabit, takbo"
Continue reading...
17
Ang daming gagawin. Di na alam ang uunahin. May mga proyekto't takdang aralin, At mga thesis na di alam kung kaya bang tapusin. Nakakasawang mga papel Pero di ko kayang bitawan. Lugmok, at laglag ang balikat, Nang bigla kang sumabay sakin sa paglakad, Nagyayang samahan ka at mamaya na gawin ang lahat. Pumayag pa rin ako kahit baka ang oras ay di sumapat. Ginabi tayo at nagsisisi ako, Di dahil sa takot na di matapos ang mga gagawin ko, Kundi dahil sa mga dahilan mo Kung bakit kinailangan kong sumama sa'yo. Namiss kita, napansin mo ba? Hindi, kasi ang nasa isip mo kanina puro siya, Siya na mahal mo pero di ka nakikita. Pano naman akong nakikita't mahal na mahal ka? Hanggang balikat, panyo, at kaibigan na lang ba? Nakakasawang mga papel Pero di ko kayang bitawan.
0
Sep 8, 2017
Sep 8, 2017 at 9:35 PM UTC
Arelove
Nakakasawang mga Papel
Ang daming gagawin. Di na alam ang uunahin. May mga proyekto't takdang aralin, At mga thesis na di alam kung kaya bang tapusin. Nakakasawang mga papel Pero di ko kayang bitawan. Lugmok, at laglag ang balikat, Nang bigla kang sumabay sakin sa paglakad, Nagyayang samahan ka at mamaya na gawin ang lahat. Pumayag pa rin ako kahit baka ang oras ay di sumapat. Ginabi tayo at nagsisisi ako, Di dahil sa takot na di matapos ang mga gagawin ko, Kundi dahil sa mga dahilan mo Kung bakit kinailangan kong sumama sa'yo. Namiss kita, napansin mo ba? Hindi, kasi ang nasa isip mo kanina puro siya, Siya na mahal mo pero di ka nakikita. Pano naman akong nakikita't mahal na mahal ka? Hanggang balikat, panyo, at kaibigan na lang ba? Nakakasawang mga papel Pero di ko kayang bitawan.
Continue reading...
21