Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"indayog" poems
Sa tag-init tayo nagkatagpo dala ang uhaw nais mapawi ang pagkatuyot sa tag-araw mga lalamunang di nadadaluyan hanap ay tubig, mga umiibig sa lamig sa daloy ng awit ng mga Ipil at sa mga aalalang nabuo sa bawat paglagok, sa bawat isa mga alaalang nabuo sa tag-araw. alaala pa ang pagpalakpak ng mga dahon minsan lang masiyahan sa pagpapalit-panaog ng tag-araw at tag-ulan panga-pangakong binuo sa ilalim ng araw pinagdarasal ng mga kahapon di pa rin nalilimot, mga tuyong ugat ng mga pusong sawi sa pag-ibig na tubig sa tag-init minsan lang magkaniig dahil ikaw at ako ay minsan ng nanirahan dito bumuo ng mga alaaalang impit na itinago sa ilalim ng mga punong saksi sa mga uhaw na puso, sa marahang pag-indayog ng mga dahong maririkit sa bawat pag-ihip ng hanging mainit sa katawang binalot ng mga sala at sa bawat pagbabalik sa alaala ikaw pa rin ang tanging nakikita sa bawat paglampas ng liwanag sa maririkit na butas ng kahapong sa ilalim ng ipil nakatago Heto na naman ang tag-init hudyat ay muling pag-udyok sa uhaw na pusong may pangangailangan tuyot ang daloy sa bawat paghinga sa bawat pag-ihip  kulang ang haplos bawat hagod ay paos. Alaala ka sa mga sinag ng araw umaalpas sa mga dahon ng ipil mga hapong napawi ang init ng tag-araw nakakulong pa rin sa mga alaala sa ilalim ng punong puno ng pagmamahal sa kahapon at ako na di pa rin nagsasawa sa ilalim ng mga Ipil maghihintay sayo Sa Ilalim ng mga Ipil Michael Joseph Aguilar Tapit 04/11/2016
0
Nov 6, 2018
Nov 6, 2018 at 4:34 PM UTC
Sa Ilalim ng mga Ipil
061217 Hayaan **** makisabay ang iyong kagaanan sa himpapawid Nang ang bawat hibla'y makatikim ng tagumpay. Pagkat ang iyong baluti'y sagisag ng pagkakaisa At ika'y titingalain sa iyong pagliyad Patungo sa pinakataas-taasang bughaw naming kalangitan. Balutin mo ng dunong ang moog na salinlahi At ika'y gumayak Kasabay ng pagkurap ng haring araw. Wag **** itikom ang panaghoy sa katotohanan Habang ang bulong mo noo'y Maging hayag na sa pitong libong pinagmanahan At maraang mapagyaman ang Perlas ng Silanganan. Ipag-isa mo ang tatlong bituing ipinaglihis ng kadiliman Hindi bilang isang taksil sa lipunang mapanghasik ng lagim. Igapos mo ang kabuuan na tila isang dalisay na karagatan At iyong tabunan ang mga patak ng dugo Sa tigang at umaalingasaw na sistema ng bayan. Sa iyong lubid, kami'y kakapit Habang ang himagsika'y sing-bagsik ng leong May matalim na pangil sa pakikipaglaban. Ang kamandag mo'y tagos sa puso't kaluluwa, Dugtong sa bituka ng kasaysayang may bantog na pag-alala. At sa bawat pintig at pag-indayog ng iyong himig, Ang lahat ay magpakumbaba. Gisingin mo ang diwang nahimbing sa kababalaghan Siyang dulot ng sakim na mekanismo't maitim na pamamaraan. Lapag sa puso at sa sahig ay papagpag ng paninindigan Taas-noo ang aming pagpapatirapa para sa nag-iisang sandigan. Ikaw ang bakas ng aming pinagmulan, Ang ugat ng lakas, dunong at prinsipyo Ng mga supling mo, o Inang Bayan.
0
Jun 13, 2017
Jun 13, 2017 at 8:50 AM UTC
Ipinag-isang Tatlong mga Bituin
Hindi ka isang pagbibiro dala ng aking ibang katauhan Sapagkat simula't sapul pa man, batid kong mararamdaman ko ang ganitong halimuyak. Nalaman kong awitin ang pinakamalungkot na sonata, Sumayaw ako sa walang saliw at indayog na musika nang parang baliw sa kalsada. Higit sa lahat, nag-agahan, nananghalian, nagmeryenda at naghapunan ako ng luha, kalungkutan, pagdadalamhati at pagsisisi. Ikaw ang dahilan nito, dahil sa pag-ibig na napagtanto ng hungkag na isipan. Noong mga panahon, wala akong pakialam kung bitayin man ako ng sarili kong kahinaan at panglilimos. Ilang pagkakataon ba ng pagnanakaw ng kasiyahan ang ipinagkasala makasama ka lang? Hinayaan ko ang sarili na tumalon, mahulog, at lumagapak mula sa mataas  na bangin gayong batid kong di mo rin naman ako kayang saluin.
0
Mar 2, 2016
Mar 2, 2016 at 11:53 PM UTC
Untitled
Ang posporo ay isang entabladong ginawa para masira, Para magbigay ng panandaliang liwanag, Para sayawan at indakan ng apoy, At sa huli, Lilisanin din ito, Iiwan ang sunog at durog na entabladong isang beses niya lang sinayawan. Tayo ay dalawang taong ginawa at itinakda ng tadhana para maintindihan natin ang pag-ibig, Ginawa tayo para masira at maging buo muli, Para sumayaw at umindak sa bawat kantang maririnig natin sa radyo, Pinilas at tinapon natin ang huling yugto sa storya natin. At lahat ng 'to, ay isang posporong nasindihan na at nadurog, nagngangalang sana Eto ang posporong nagngangalang tayo Sinindihan ito ng tadhana, Nagliyab tayong dalawa sa kabila ng gabing malamig Hindi nawala ang indayog ng apoy na pilit hinihipan ng hangin, Patuloy na nagliliyab, kinakain ang kabuoan ng posporo Hanggang sa nawala, Hanggang sa napagtanto ko na ako pala ang posporong sinayawan mo. Ako ang posporong hangarin ang masayawan ng apoy **** mapangsindak, At ayaw maubos ng iyong liyab, Ako ang entabladong pwede **** sayawan nang walang hanggan, Sana'y hindi ka umalis nang natapos pa lamang ang isang kanta, Ngunit Nawala ka Umalis, Iniwan ang sunog at durog kong entablado Ikaw ang apoy na pumuno at umubos sa akin, Ako ang posporong nagsisilbing patunay ng ating munting sandali Pinilit kong hanapin muli ang alab mo, Ngunit napagtanto Aanhin mo pa ang nasindihan na posporo? Hanggang ngayon, Hindi ko pa rin mawari na sa buong akala ko Sabay nating pinilas ang huling yugto ng storyang sinulat natin, Ngunit pagkatapos ng lahat, Tinago mo pala 'to at idinikit muli sa kwento nating dalawa.
0
Aug 13, 2016
Aug 13, 2016 at 12:20 PM UTC
Posporo
Ang posporo ay isang entabladong ginawa para masira, Para magbigay ng panandaliang liwanag, Para sayawan at indakan ng apoy, At sa huli, Lilisanin din ito, Iiwan ang sunog at durog na entabladong isang beses niya lang sinayawan. Tayo ay dalawang taong ginawa at itinakda ng tadhana para maintindihan natin ang pag-ibig, Ginawa tayo para masira at maging buo muli, Para sumayaw at umindak sa bawat kantang maririnig natin sa radyo, Pinilas at tinapon natin ang huling yugto sa storya natin. At lahat ng 'to, ay isang posporong nasindihan na at nadurog, nagngangalang sana Eto ang posporong nagngangalang tayo Sinindihan ito ng tadhana, Nagliyab tayong dalawa sa kabila ng gabing malamig Hindi nawala ang indayog ng apoy na pilit hinihipan ng hangin, Patuloy na nagliliyab, kinakain ang kabuoan ng posporo Hanggang sa nawala, Hanggang sa napagtanto ko na ako pala ang posporong sinayawan mo. Ako ang posporong hangarin ang masayawan ng apoy **** mapangsindak, At ayaw maubos ng iyong liyab, Ako ang entabladong pwede **** sayawan nang walang hanggan, Sana'y hindi ka umalis nang natapos pa lamang ang isang kanta, Ngunit Nawala ka Umalis, Iniwan ang sunog at durog kong entablado Ikaw ang apoy na pumuno at umubos sa akin, Ako ang posporong nagsisilbing patunay ng ating munting sandali Pinilit kong hanapin muli ang alab mo, Ngunit napagtanto Aanhin mo pa ang nasindihan na posporo? Hanggang ngayon, Hindi ko pa rin mawari na sa buong akala ko Sabay nating pinilas ang huling yugto ng storyang sinulat natin, Ngunit pagkatapos ng lahat, Tinago mo pala 'to at idinikit muli sa kwento nating dalawa.
Continue reading...
38
Inaantay ko ang takipsilim kung kailan nagtatagpo ang araw at ang karagatan at unti-unting lumalabas ang buwan at mga bituin inaantay ko ang dilim kung kailan mararamdaman ko ang marahang paghalik ng balat mo sa balat ko kung kailan inuungkat ng mga daliri mo ang lahat ng sikreto ng katawan ko Dito sa maliit na papag, sa ilalim ng mga dahon, at mga tagpi-tagping kahoy, sa tabi ng dalampasigan isinayaw mo ko isinasayaw mo ako at sana isayaw mo ako Ituro mo muli sa akin ang bawat hakbang dito sa indayog na walang musika kundi ang dwelo ng ating mga dila, ang mabibilis na paghinga, at mga impit na sigaw. wag **** tapusin dalhin mo ako sa isang paglalakbay kung saan mas kailangan ko ang mga kamay at mga mata mo kaysa sa aking mga paa at pag narating na natin ang rurok ng kaligayahan mahal, halikan mo ang aking mga balikat iparamdam mo sakin ang init na hindi naibibigay ng mga tela ibulong mo sakin ang mga bituin at buwan at ipikit natin ang ating mga mata sa muling pag-ahon ng araw.
0
Aug 26, 2016
Aug 26, 2016 at 3:46 AM UTC
ang halik
Sa tulang lalagyan ko ng sukat at tugma Sa bagong kabanata ng buhay na ilalathala Sa bagong librong babasahin at maaring isantabi ng iba Hayaan sanang ang tulang ito ang mag kuwento Kung paano ang ikaw at ako ay magkakaroon ng bago at unang pahina Maaring tawanan at magduda Dahil ang babaeng nag sulat nitong tula Ay nasaktan na Hayaang ihayag kahit bahagya Na ang salitang minahal at mahal kita Ay hindi salita ng isang bata Ngunit ipinapahayag sayo ginoo ng isang dalaga Sa bagong kuwento na sisimulan niya Humiling sa tala na ito na ang huling pahina Gusto na niyang tuldukan ang mga tauhan sa bawat kabanata Dahil ikaw na ang pinili sa huling librong susulatin niya Kaya ginoo, mahalin mo sana siya Kahit isa siyang prinsesang sinubok ng panahon at tadhana Sa Pag agos ng alon Hayaan **** sumabay ka sa indayog Dahil sa ginoong nag babasa ng tulang isinulat ko gamit ang buong puso Mamahalin kita nasa bangka ka man o naka lubog sa tubig ng panahon Isang metapora na ang ibigsabihin ay “Nasa baba ka man o taas mamahalin ka at hindi iiwan kahit kalaban ko man ang malupit na tadhana at panahon” -kabanata
0
Feb 21, 2020
Feb 21, 2020 at 11:56 PM UTC
Kabanata
Nahimbing na ang lamparang iyong tangan-tangan “Di patas ang laban,” yan ang wika mo Bagkus ba’t ang gaas, di man lamang nasalinan? Tinalikuran mo sya’t agad nang pinagkaitan. Kasikatan ang nais ng nag-aalab **** puso Mali man ang direksyon, sabay hithit at nakikiuso Ba’t ba ang nais mo’y iwan ang liwanag? Ba’t nais na ikahon ang sarili? At sa dilim, saka susubo ng kutsara. Narating man ang apat na sulok ng kwadra Hugis bilog ang naging buhay At panay indayog mo Parang sirang plaka. Pagal at walang kamalay-malay Pagkat mga letra’y inabot ng kamalasan Nilatigo sila’t naging busal pansamantala Bilanggong may gitgit sa maling pagkalinga. Bumuhos ang gaas, nasayang bigla Ang apoy ay tubig na umusbong nang sagana Bagkus hinagpis at pait sa sikmura Abot sa langit na syang nagpapala. (5/25/14 @xirlleelang)
0
May 28, 2014
May 28, 2014 at 1:05 AM UTC
Gasera
Gaano man kamahal ang suot **** bestida Mahal, lalapag at lalapag pa rin 'yan sa sahig, Bilang tanda ng pagpapaubaya sa hapag ng Paglikha. Aakuin mo ang lambong ng kahubaran, lilisaning Tiyak ang kamusmusan. Lilimutin ang dasal ng Mga ninuno, sasambahin ang buwan bilang lantay Na liwanag ng buhay. Ibibilang mo ang mga patak ng pawis sa kumpas Ng paghinga, habang ang indayog ng papag Ay paulit-ulit **** iaakma sa ritmo ng bisig, Sa pintig ng Puso, Sa init ng titig, kahulugan at pag-ibig.
0
May 19, 2017
May 19, 2017 at 11:19 AM UTC
Sayaw sa Nunal
Iilan nang estrangherong labi ang dumampi at alam na din kung paano humaplos ang iba't ibang tela marahil kabisado na din ang bawat indayog na walang musika ngunit bakit na sa tuwing pipikit at sinusubukang sabayan ang korong hindi kilala sumasagi pa din sa isip na nakakulong ma'y sa hindi mo bisig at hindi sa iyong unan namamahinga. simula noong pagtalikod mo'y pakiwari kong milyong beses nang umikot ang oras ang sabi ko pa noo'y nakalimot at malaya na sa mga panahong inaantay ang paghimlay ng araw dahil sa pagsilang ng gabi ka lang din naman masisilayan. mahina pa din bang aamining na pagkatapos ng linggong itong sinasakdal ang sarili napagtantong baka siguro hindi pa pala lumalagpas sa hatinggabi ang awit. mahal, baka siguro sa susunod na gabi, nais pa ding sa iyo umuwi.
0
Mar 3, 2017
Mar 3, 2017 at 12:21 AM UTC
Untitled
kung hindi ka umalis ikaw sana ang nakasayaw ko ilang oras na pag indayog kahit sumakit pa ang paa ko hawak ang iyong beywang hawak ang iyong mukha hawak ang iyong kamay hawak ang iyong mundo dahil kung hindi ka umalis ay ikaw lang ang isasayaw ikaw lang ang magdamag bubulungan ng mga nararamdaman kakantahan kasabay ng mabagal na kanta ngunit hindi naman din kita masisisi kung bakit ka umalis dahil hindi natin ito kasalanan pero kahit ganon pa man madami sana tayong pagsasamahan kung walang nangyaring iwanan
0
Oct 30, 2019
Oct 30, 2019 at 7:36 AM UTC
prom (kung hindi ka umalis)
Mangangata ako sa madaling araw ng panggagalaiti, nang mga panahong mas malalim pa sa dagat, ang panghahaplos sa kaluluwa na kinulang sa pagpapahinga at sa wakas: makakapagpahinga. Ako, ang sisidlan ng kalatas na nagpaagos sa rumaragasang ilog pagkatapos ipasok sa isang bote, sa pag-asang makararating sa iyo ito. Ayaw ko nang bumalik ang kalatas na 'to, baka sa susunod na bumalik sa akin ito, ay naglalaman na ng bulgarang pagtugon ng pagkalas. Ayaw ko na. Manghihipo na lang ako sa gabi sa pamamagitan ng paggunita sa mga alaala para sundan ang anino na unti-unting nawawala sa kusina, sa kuwarto, sa kama, at sa hapag-kainan. Sandali, may idadagdag pa pala ako, hindi ko kakayaning tanggapin ang pagtanggap na namamalikmata lamang ako, habang naglalaho ang pangalan mo sa kuwaderno ko. Mawawala na lamang ang pagkamarahas ng prosa o tula ko. Isasantabi muna kita sa mga susunod na tula o prosa, painda-indayog ang paksa, pero binabalik-balikan ka sa masusing pagsusuri ng konteksto. Magiging humpak na lamang ang dating matunog na ikaw at ang dating laksa-laksang paglalarawan sa bawat pag-ikot at paggalaw mo, na maingat na sinusundan ng mga mata ko. Sa kabila ng pagpipigil sa pagkatapos ng isang nakakainsultong nakakapagod na araw ay magsisilakbo muli ang damdamin, at 'di magpapaawat ang pintig na parang bumabalik ang mga mata sa unang pag-angat ng mga titig. Mahal, mangangata na lamang ako hanggang umaga, habang nginangata ako ng panggagalaiti sa pagsapit ng umaga.
0
Feb 17, 2019
Feb 17, 2019 at 6:33 AM UTC
Nangangata
Huminga Huminga Huminga Marinong napadpad sa kawalan Na ang layag sana'y tungo sa kalayaan Ngunit napagod Kaya inanod Sumikad ng mabilis at baka ika'y masilo Huwag kang papahuli dahil ika'y solo Sa gitna ng kawalan ika'y sumulong Sapagkat marino,walang tutulong Sarili ay paalpasin sa pagtangis Kumawala sa nangangambang wangis Iwaksi ang lumbay Sa indayog ay sumabay Marino,huwag kalimutang ika'y buhay Hagupit lamang ito ng pagsasanay Maglayag at umalis sa kulungan Pumaroon kang muli sa KANYANG kanlungan Huminga ka at Magpahinga
0
Aug 19, 2021
Aug 19, 2021 at 10:54 PM UTC
Ang Marino at Ang Lumikha ng Karagatan
Ang kantang napakasaya na kasabay ng iyong pagdating ang pag-indayog ng aking katawan upang masabayan ang ritmo dala mo ang mahika na aking kinamanghaan ngunit ikaw din ang kantang pinakamalungkot noong ikaw ay lumisan
0
May 13, 2015
May 13, 2015 at 9:08 AM UTC
Himig
Ito ang huling hapon ng mga alaala, kupas na larawang sinikap maipinta mga araw at gabing lipas na ng panahon sa pag-indayog ng abo, at pagkaway ng damo paalam sa mga nakaraang siphayo paglubog ng araw, at ang buwan ng pag-ahon sa hapon, at sa paglamon ng dilim sa liwanag ang pagwaksi sa sariling naging duwag Tapusin na ang dalita sa iyong gunita Mga araw na unos ng paghihikahos pagkapaos sa bigong pagsusumamo sapagkat ito ang oras ng pag-agos pagdaloy ng tubig, pagpawi sa kapos sa agos, sa pagpaparaya, sa mga alaala Bagamat tayo ay binuo ng mga pagsubok at may mga lamat ng pagkapusok alalahanin, tayo ay mga piraso ng isang buong sining ng Maylikha pagsamasamahin, tayo ay buo magkakahiwalay man ay nabubuklod hangaring mabuti ang maglingkod. Simula Michael Joseph Aguilar Tapit
0
Nov 6, 2018
Nov 6, 2018 at 4:32 PM UTC
Simula
paano ko nga ba kinolekta ang mga ala-ala? sa piraso ng bato? sa piraso ng kahoy o halaman? siguro sa simoy ng hangin at lasa ng pagkain? hindi naman kaya sa kalampag ng mga musika? wala nga sigurong batayan wala ring katapusan ang pagkolekta ng mga ala-ala nakagawian ko na itong gawin noon pa kaya kahit na ubos na ang mga bato kahoy at halaman kahit na said na ang bakas sa simoy ng hangin at lahat ng pagkain manahimik man ang indayog ng musika hangga't hindi pa nauubos ang mga naipong lakas na magdadala ng mga lipas na gunita ng galit at takot ng lungkot at tuwa makababalik pa rin ako saan man magpunta
0
Aug 4, 2020
Aug 4, 2020 at 1:29 AM UTC
Talaan