"hiyaw" poems - Hello Poetry

naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.

0

Jul 5, 2015

Jul 5, 2015 at 7:47 AM UTC

marge-redelicia

naririnig mo ba?

naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.

75

Wala ba akong karapatan mapagod? Rinig na rinig ko ang hiyaw ng aking kaluluwa HIGA KA, HIGA KA, HIGA PIKIT KA, PIKIT KA, PIKIT IDLIP KA MUNA, KAIBIGAN Gustong-gusto ko, pero hindi pwede Dinadaan ko na lang sa tula ang kapaguran ko Dinadaan ko na lang sa tula ang sakit Dinadaan na lang sa biro at libog Sa halakhak at ngiti Sa mga sigawan at kwentuhan Sa kalungkutan at panloloko sa sarili Ito'y ang aking araw-araw HIGA KA, HIGA KA, HIGA PIKIT KA, PIKIT KA, PIKIT IDLIP KA MUNA, KAIBIGAN Kay sarap isipin Kay sakit marinig Pero sana'y makahiga, pikit, at idlip rin At kahit minsan sana'y Maramdaman ko ulit Ang tunay na kapayapaan

0

Sep 18, 2018

Sep 18, 2018 at 10:53 AM UTC

the-consonance-in-dissonance

Kapaguran

Wala ba akong karapatan mapagod? Rinig na rinig ko ang hiyaw ng aking kaluluwa HIGA KA, HIGA KA, HIGA PIKIT KA, PIKIT KA, PIKIT IDLIP KA MUNA, KAIBIGAN Gustong-gusto ko, pero hindi pwede Dinadaan ko na lang sa tula ang kapaguran ko Dinadaan ko na lang sa tula ang sakit Dinadaan na lang sa biro at libog Sa halakhak at ngiti Sa mga sigawan at kwentuhan Sa kalungkutan at panloloko sa sarili Ito'y ang aking araw-araw HIGA KA, HIGA KA, HIGA PIKIT KA, PIKIT KA, PIKIT IDLIP KA MUNA, KAIBIGAN Kay sarap isipin Kay sakit marinig Pero sana'y makahiga, pikit, at idlip rin At kahit minsan sana'y Maramdaman ko ulit Ang tunay na kapayapaan

22

Alaala ang pinakamalapit na tugma Ng mga tala. Kapahina ang kakambal nitong Pinakamapait na salita: Pangungulila. Nang pagtingala Sa buwan na ningas ng maamo **** mukha. Kaya, sa kawalan ay mapapako. Mapagtatantong Bituin ka sa apat kong dako. Hilaga, Kanluran, Timog, at Silangan. Doon kita matatagpuan. Ikaw, ang siphayo ng malamig na gabing pinili kong makasanayan. Ikaw na siyang unan, kumot, at hanap-hanap kong dantayan. Ikaw, ang pinakamataimtim na bulong sa mga bulalakaw. Ang nag-iisang hiyaw. Na kung hahamunin man akong bigyang-kahulugan ang salitang balang-araw, Ang isusulat kong depinisyon ay ikaw; Ang pinakainaabangan kong bukas Matapos sariwain ang kahapon at nakalipas. Ikaw ang uniberso. Wari'y ang lawak ng kalawakan Maging ang mga kislap nitong hindi pa natutuklasan ninuman, ay hindi sasapat kung ikaw ay aking ilalarawan. Ikaw na napiling pag-alayan ng pag-ibig na matagal kong inipon at iningatan. At wala akong ibang maramdaman Kundi matuling ikot ng mga planeta At mga nagbabanggaang kometa. Subalit hanggang kailan? Mahal, kapos ang haba at katahimikan ng gabi para lamang pakinggan ang dalawang pusong nagsisimulang bumuo ng kanilang istorya. Araw ay marahang pinasisingkit na ang mga mata. Umaga na subalit mahal pa rin kita. Sinta, tinatangi kita. -wng

0

Jun 12, 2016

Jun 12, 2016 at 7:55 AM UTC

forevertwentywang

Iniibig Kita

Alaala ang pinakamalapit na tugma Ng mga tala. Kapahina ang kakambal nitong Pinakamapait na salita: Pangungulila. Nang pagtingala Sa buwan na ningas ng maamo **** mukha. Kaya, sa kawalan ay mapapako. Mapagtatantong Bituin ka sa apat kong dako. Hilaga, Kanluran, Timog, at Silangan. Doon kita matatagpuan. Ikaw, ang siphayo ng malamig na gabing pinili kong makasanayan. Ikaw na siyang unan, kumot, at hanap-hanap kong dantayan. Ikaw, ang pinakamataimtim na bulong sa mga bulalakaw. Ang nag-iisang hiyaw. Na kung hahamunin man akong bigyang-kahulugan ang salitang balang-araw, Ang isusulat kong depinisyon ay ikaw; Ang pinakainaabangan kong bukas Matapos sariwain ang kahapon at nakalipas. Ikaw ang uniberso. Wari'y ang lawak ng kalawakan Maging ang mga kislap nitong hindi pa natutuklasan ninuman, ay hindi sasapat kung ikaw ay aking ilalarawan. Ikaw na napiling pag-alayan ng pag-ibig na matagal kong inipon at iningatan. At wala akong ibang maramdaman Kundi matuling ikot ng mga planeta At mga nagbabanggaang kometa. Subalit hanggang kailan? Mahal, kapos ang haba at katahimikan ng gabi para lamang pakinggan ang dalawang pusong nagsisimulang bumuo ng kanilang istorya. Araw ay marahang pinasisingkit na ang mga mata. Umaga na subalit mahal pa rin kita. Sinta, tinatangi kita. -wng

33

"Napakaraming tao dito sa atin ngunit bakit tila walang natira" dug dug dug Bubuksan mo ba to o hindi? Pag di mo to binuksan pwersahan kaming papasok! Tatlong katok muli Pagkatapos isang tadyak sa pinto ang gumising sibilyan na natutulog sa kama mag-isa. Pagkapasok agad, Sinaktan, pinuruhan, sinapak at sinikmuraan Tinutukan ng baril, tinakot bago pakunwaring pinatakbo. Sinigurado ang pag-asinta sabay kalabit ng gatilyo. Patay ang hinihinalang druglord sa kanto. Ngunit pagkatapos, walang patunay na nahanap. Isang maling pagpatay nanaman ang naganap. Pagkatapos ng gabing iyon, di lang isa ang namatay. Isang pamilya ang kinunan ng walang kamalay-malay. Kung sino pa ang nasa posisyon iyon pa ang mga kaaway ngayon. Kung sino pa ang nakakangat, siya pa tong namiminsala ngayon. Nasa mataas nang upuan pero hangad pa rin ay pag-angat. Halatadong di napapansin, ay hindi! Halatadong walang pake sa mga taong nasa baba. Pinagmukhang sirko ang mundo, pinapasunod ang bawat tao na parang aso. Inanyaya pa ang lahat ng madla ng parang ganito. "Mga bata, matatanda! Halina kayo panoorin ninyo ang palabas naming inihanda at ipakikilala ko sa inyo ang mga kapwa ko sirkero. Na namamahala sa sirkuhang ito." Palakpak Palakpak, yan ang nais ng sirkero diba pagkatapos ng palabas? Pero lahat ng mga tinuring ninyong hayop ay nakawawa at mistulang mamatay na. Ay hindi patay na, yung iba nama'y ginawa ninyong bulag na tagasunod. At pag wala nang kwenta iiwanan sa daan para damputin ng iilan at buburahin ang mga bakas na naiwan. Mga kamay nakagapos Walang takas Walang lakas Pagkahimlay Walang naiwang bakas. Ang galing maglinis ng krimen, mismong nangakong maglalaan ng pagmamahal ay ang mismo ring sa bansa sumasakal. Oo, sawa na ako sa tunog ng kampana sa tuwing magmimisa dahil may isa nanamang nawala. Rindi ang tenga ko sa paulit-ulit na hiyaw, sa paulit- na hiyaw at sa paulit-ulit na hiyaw ng inang umiiyak sa libing ng nagiisang anak. Kelan pa ba matatapos ang pwersahang pagkitil ng buhay sa pilipinas? Matagal nang nangangakong magbibigay sila ng kapayapaan pero kasabay nito ang paghawak ng baril sa kanilang kanang kamay. Mga kamay nakagapos Walang takas Walang lakas Pagkahimlay Walang naiwang bakas Makabagong istilo ng pagpatay sa Pinas Magpapanggap na tagapagligtas, pagkatalikod mo'y Paalam Pilipinas ang huli **** mabibigkas. "Napakaraming tao dito sa amin ngunit bakit tila walang natira?" Pinapatay sila....

0

Aug 28, 2017

Aug 28, 2017 at 11:32 AM UTC

BryantArinos

Makabagong Istilo

"Napakaraming tao dito sa atin ngunit bakit tila walang natira" dug dug dug Bubuksan mo ba to o hindi? Pag di mo to binuksan pwersahan kaming papasok! Tatlong katok muli Pagkatapos isang tadyak sa pinto ang gumising sibilyan na natutulog sa kama mag-isa. Pagkapasok agad, Sinaktan, pinuruhan, sinapak at sinikmuraan Tinutukan ng baril, tinakot bago pakunwaring pinatakbo. Sinigurado ang pag-asinta sabay kalabit ng gatilyo. Patay ang hinihinalang druglord sa kanto. Ngunit pagkatapos, walang patunay na nahanap. Isang maling pagpatay nanaman ang naganap. Pagkatapos ng gabing iyon, di lang isa ang namatay. Isang pamilya ang kinunan ng walang kamalay-malay. Kung sino pa ang nasa posisyon iyon pa ang mga kaaway ngayon. Kung sino pa ang nakakangat, siya pa tong namiminsala ngayon. Nasa mataas nang upuan pero hangad pa rin ay pag-angat. Halatadong di napapansin, ay hindi! Halatadong walang pake sa mga taong nasa baba. Pinagmukhang sirko ang mundo, pinapasunod ang bawat tao na parang aso. Inanyaya pa ang lahat ng madla ng parang ganito. "Mga bata, matatanda! Halina kayo panoorin ninyo ang palabas naming inihanda at ipakikilala ko sa inyo ang mga kapwa ko sirkero. Na namamahala sa sirkuhang ito." Palakpak Palakpak, yan ang nais ng sirkero diba pagkatapos ng palabas? Pero lahat ng mga tinuring ninyong hayop ay nakawawa at mistulang mamatay na. Ay hindi patay na, yung iba nama'y ginawa ninyong bulag na tagasunod. At pag wala nang kwenta iiwanan sa daan para damputin ng iilan at buburahin ang mga bakas na naiwan. Mga kamay nakagapos Walang takas Walang lakas Pagkahimlay Walang naiwang bakas. Ang galing maglinis ng krimen, mismong nangakong maglalaan ng pagmamahal ay ang mismo ring sa bansa sumasakal. Oo, sawa na ako sa tunog ng kampana sa tuwing magmimisa dahil may isa nanamang nawala. Rindi ang tenga ko sa paulit-ulit na hiyaw, sa paulit- na hiyaw at sa paulit-ulit na hiyaw ng inang umiiyak sa libing ng nagiisang anak. Kelan pa ba matatapos ang pwersahang pagkitil ng buhay sa pilipinas? Matagal nang nangangakong magbibigay sila ng kapayapaan pero kasabay nito ang paghawak ng baril sa kanilang kanang kamay. Mga kamay nakagapos Walang takas Walang lakas Pagkahimlay Walang naiwang bakas Makabagong istilo ng pagpatay sa Pinas Magpapanggap na tagapagligtas, pagkatalikod mo'y Paalam Pilipinas ang huli **** mabibigkas. "Napakaraming tao dito sa amin ngunit bakit tila walang natira?" Pinapatay sila....

46

Hihintayin pa ba natin Na ang langit ay matakpan ng mga kulay abo na alapaap Na pinaghalong mga usok ng bomba At mga ulap na nagdadala ng mabigat na bagyo? Hihitayin pa ba natin Na mawala ang buhay ng isang inosenteng sibilyan Sa ngalan ng isang lalake sa kataas-taasan ng kalawakan Na hindi naman natin tiyak kung tayo ba’y binabantayan pa? Hihintayin pa ba natin Ang pag-hiyaw ng milyong-milyong mga mamayanan Ang hiyaw na nagdadala ng kanilang takot Na tila ba’y parang kampana ng simbahan Pinipilit tayong tumayo at bumangon na Hihitayin pa ba natin Ang pagmamakaawa ng isang burgis na artista Na ang tingin lang sa atin ay mga tseke at barya? Hihintayin pa ba natin Ang pag-tahimik sa atin ng mga lalakeng naka-itim Sumisigaw at nananakot Sa ngalan ng maitim na propaganda? O hihintayin na lang natin Na gawing tayong manhid Sa bilang ng tatlo Habang tayo’y tinututukan ng kailbre kwarenta y kwatro?

0

May 28, 2017

May 28, 2017 at 11:30 AM UTC

plumangnatuyo

Hihintayin pa ba natin?

Hihintayin pa ba natin Na ang langit ay matakpan ng mga kulay abo na alapaap Na pinaghalong mga usok ng bomba At mga ulap na nagdadala ng mabigat na bagyo? Hihitayin pa ba natin Na mawala ang buhay ng isang inosenteng sibilyan Sa ngalan ng isang lalake sa kataas-taasan ng kalawakan Na hindi naman natin tiyak kung tayo ba’y binabantayan pa? Hihintayin pa ba natin Ang pag-hiyaw ng milyong-milyong mga mamayanan Ang hiyaw na nagdadala ng kanilang takot Na tila ba’y parang kampana ng simbahan Pinipilit tayong tumayo at bumangon na Hihitayin pa ba natin Ang pagmamakaawa ng isang burgis na artista Na ang tingin lang sa atin ay mga tseke at barya? Hihintayin pa ba natin Ang pag-tahimik sa atin ng mga lalakeng naka-itim Sumisigaw at nananakot Sa ngalan ng maitim na propaganda? O hihintayin na lang natin Na gawing tayong manhid Sa bilang ng tatlo Habang tayo’y tinututukan ng kailbre kwarenta y kwatro?

24

Masarap pakinggan Hiyaw nyo ng aming pangalan Pag suporta na kahit sino ay hindi mapapantayan Kami ay nagpapasalamat sa inyong lahat Sa lahat ng inyong sakripisyo't oras Sa aming pag usad Humihingi kami ng konting agwat Pagkat kami'y nagigipit Sa masikip na daan't hindi maka usad Sana kami ay intindihin Pagkat kami ay tao din Humihinga't may buhay rin

0

Jan 28, 2019

Jan 28, 2019 at 12:19 AM UTC

drjgille

Artist

Masarap pakinggan Hiyaw nyo ng aming pangalan Pag suporta na kahit sino ay hindi mapapantayan Kami ay nagpapasalamat sa inyong lahat Sa lahat ng inyong sakripisyo't oras Sa aming pag usad Humihingi kami ng konting agwat Pagkat kami'y nagigipit Sa masikip na daan't hindi maka usad Sana kami ay intindihin Pagkat kami ay tao din Humihinga't may buhay rin

13

Sabungan Cockfight Sa pula! For the red! Sa puti! For the white! Anopaman dumating However they come piliin ang magiting choose the valiant tumaya sa tindig gamble on their carriage pagpaboran and consider bawat katunggali. each competitor. Sumiping sa dilim Make love with the dark at sumigaw and cry Kristo! Kristo! Christ! Christ! Panoorin ang laban Watch closely the battle sarsuelang mapanganib this dangerous sarsuela kawatang sumasanib a thief takes over sa aking piling inside. Sa bawat kong hiyaw, Every shriek ang kada tuka, laslas each peck, a slash nagmula sa dahas of ruthlessness and lumilipana ang daing cries all around dumadaginding ang bagsik echo ferociousness bawat laban pilit. of this stilted struggle Kristo! Kristo! Christ! Christ! sigaw ng sabungero screamed the sabungero at ako'y tumigil. I stop. Sa pagpanaw When all is gone manalo win matalo lose walang pareho tumingin no one sees evenly sa aking balahibong my feathers pula at puti of red and white sa alabok on the surface dust kumalat they lay lumipad they fly lumahong taimtim. and vanish without a thought.

0

Jun 5, 2016

Jun 5, 2016 at 11:36 PM UTC

m-g-hsieh

sabungan (cockfight)

Sabungan Cockfight Sa pula! For the red! Sa puti! For the white! Anopaman dumating However they come piliin ang magiting choose the valiant tumaya sa tindig gamble on their carriage pagpaboran and consider bawat katunggali. each competitor. Sumiping sa dilim Make love with the dark at sumigaw and cry Kristo! Kristo! Christ! Christ! Panoorin ang laban Watch closely the battle sarsuelang mapanganib this dangerous sarsuela kawatang sumasanib a thief takes over sa aking piling inside. Sa bawat kong hiyaw, Every shriek ang kada tuka, laslas each peck, a slash nagmula sa dahas of ruthlessness and lumilipana ang daing cries all around dumadaginding ang bagsik echo ferociousness bawat laban pilit. of this stilted struggle Kristo! Kristo! Christ! Christ! sigaw ng sabungero screamed the sabungero at ako'y tumigil. I stop. Sa pagpanaw When all is gone manalo win matalo lose walang pareho tumingin no one sees evenly sa aking balahibong my feathers pula at puti of red and white sa alabok on the surface dust kumalat they lay lumipad they fly lumahong taimtim. and vanish without a thought.

34

VIKING - Lovely Joy / 22nd September 2020 Unang sulyap mapapasabi kayo ng "Tara!! Sakay tayo diyan" At lahat ay naghabulan Papunta sa pilahan. Sa simula ay naeenjoy niyo pa Pero habang tumataas, buong katawan aayaw na Sasabihin kay kuya operator na "Kuya, tamypers muna...", "Kuya tama naaaaaa..." At yung taympers na yun, mauuwi sa tiis nalang muna. Ang dating saya nyo pagkaupo ay napalitan ng takot at kaba Ang dating ngiti na kay tamis ay napalitan ng ngiting kay pait. At ang mga tawa nyo sa mukha ay napalitan ng simangot, At ang malakas na hiyaw na boses nung una Napalitan ng pabebeng sambit na "ayoko na." Sumimple sa isang tabi na tulala at sukang suka na At sinabing di na uulitin pa Viking tama na o Viking sige pa? At sigurado akong sasabihin niyo na VIKING PAALAM NA!!

0

Oct 27, 2020

Oct 27, 2020 at 6:42 AM UTC

jl-4

VIKING (SAKAY NA!)

VIKING - Lovely Joy / 22nd September 2020 Unang sulyap mapapasabi kayo ng "Tara!! Sakay tayo diyan" At lahat ay naghabulan Papunta sa pilahan. Sa simula ay naeenjoy niyo pa Pero habang tumataas, buong katawan aayaw na Sasabihin kay kuya operator na "Kuya, tamypers muna...", "Kuya tama naaaaaa..." At yung taympers na yun, mauuwi sa tiis nalang muna. Ang dating saya nyo pagkaupo ay napalitan ng takot at kaba Ang dating ngiti na kay tamis ay napalitan ng ngiting kay pait. At ang mga tawa nyo sa mukha ay napalitan ng simangot, At ang malakas na hiyaw na boses nung una Napalitan ng pabebeng sambit na "ayoko na." Sumimple sa isang tabi na tulala at sukang suka na At sinabing di na uulitin pa Viking tama na o Viking sige pa? At sigurado akong sasabihin niyo na VIKING PAALAM NA!!

22

kung ika'y nakatutulog nang mahimbing, nawa'y ihele ka sa bisig ng mga umuugong na hiyaw. hindi nagmamaliw, hindi patitinag. inaantok na. dahan-dahang bumababa ang kurtina. bakit nga ba? bakit ba mas ibinubuka ang mata tuwing kakapa sa dilim kaysa liwanag ng bagong umaga? sunugin yaong tela. basagin ang bintana hayaang pumiglas ang kaluluwang nagmamakaawa na kahit isang saglit matulog ka'ng mulat. kailan ma'y 'wag pumikit.

0

Jun 12, 2020

Jun 12, 2020 at 2:17 PM UTC

vintukin

talukap

kung ika'y nakatutulog nang mahimbing, nawa'y ihele ka sa bisig ng mga umuugong na hiyaw. hindi nagmamaliw, hindi patitinag. inaantok na. dahan-dahang bumababa ang kurtina. bakit nga ba? bakit ba mas ibinubuka ang mata tuwing kakapa sa dilim kaysa liwanag ng bagong umaga? sunugin yaong tela. basagin ang bintana hayaang pumiglas ang kaluluwang nagmamakaawa na kahit isang saglit matulog ka'ng mulat. kailan ma'y 'wag pumikit.

15