"sagipin" poems - Hello Poetry

Miss na miss na kita. Miss ko na yung baduy na boses mo. Miss ko na yung ngiti dyan sa labi mo. Miss ko na yung pangungulit mo, at tangina wala akong magawa. Kasi wala naman sa lugar diba? Ano ba meron? Ano ba ang atin? Pero hindi na ba talaga pwedeng ulitin? Lahat-lahat ng mga dating gawi natin. Simula pa man ako na ang naging salarin. Ako'y tila nahulog sa sarili kong pain. Habang tumatagal unti-unti akong nadidiin. May balak ka kaya na ako'y sagipin?

0

Aug 27, 2015

Aug 27, 2015 at 3:05 PM UTC

meruem

Eurostep. ~

Miss na miss na kita. Miss ko na yung baduy na boses mo. Miss ko na yung ngiti dyan sa labi mo. Miss ko na yung pangungulit mo, at tangina wala akong magawa. Kasi wala naman sa lugar diba? Ano ba meron? Ano ba ang atin? Pero hindi na ba talaga pwedeng ulitin? Lahat-lahat ng mga dating gawi natin. Simula pa man ako na ang naging salarin. Ako'y tila nahulog sa sarili kong pain. Habang tumatagal unti-unti akong nadidiin. May balak ka kaya na ako'y sagipin?

12

Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat. Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.

0

Nov 28, 2017

Nov 28, 2017 at 12:58 AM UTC

makabagongmakata69

WALANG KAHULUGAN ANG BUHAY

Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat. Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.

5

Hindi na ako iibig sa isang bagay na mamamatay rin lang Hindi ko na ibibigay ang oras sa mga 'yong mapanlinlang! Tigilin mo na ang paglublob saakin sa mga panaginip ng magpakailanman Hindi totoo ang pag-ibig sa mamamatay rin lang At iiwan ang imortal kong pag-ibig na tiwangwang sa gilid ng daan Wala nang malay na siya ay tinalikuran ng isang bagay namamamatay rin lang At di kayang punan ang puso kong kulang kulang Nais kong umibig sa kalayaan Isang bagay na di ko mahahagkan ni mahahawakan Gusto kitang ibigin, o kalayaang mailap Sa buhay kong kay tagal di hinagap Isisigaw ang ngalan mo sa mga nais umapi sa 'yo At agawin ka man ng kahit kanino Hayaan mo't nandito akong mamamatay para sayo Dahil ikaw ng pinili kong ibigin Sa sibat o bala handa kang sagipin Ialay ang boses na para sayo lamang At walang ibang magkakamkam Ikaw lamang ang hindi mamamatay Na maski pagkaraan ng daan taong namatay Ay muli ring mabubuhay Kung mawala ka man saakin o aking giliw Di kailanman nila'y maitatago di ako bibitiw Ang pagkulong sayo sa mga kadena o sa likod ng rehas Ay kahangalan ng isang batang mapangahas O matatawag ko siya, mahal, na isang ungas Dahil nagsusumigaw ka kailan pa man Hindi ka nila maaagaw o kalayaan Sapat na ang nagdugong puso ko noon kay hustisyang binalatan ng buhay sa aking harapan Ubos ang laman, ginahasa't binayaran Ang nais ko lang naman ay 'wag siyang mamimili ng pagnanasaan Lumapit ako sa kanya ngunit anong maiaalay ng aking karukhaan? Di pa sapat ang aking kamalasan Binaligtad aking katotohanan Maging ang pagkapantay pantay Na siya rin mismo ang pumatay

0

Jul 8, 2016

Jul 8, 2016 at 11:22 AM UTC

AndieBonifacio

Akala, Hayaan

Hindi na ako iibig sa isang bagay na mamamatay rin lang Hindi ko na ibibigay ang oras sa mga 'yong mapanlinlang! Tigilin mo na ang paglublob saakin sa mga panaginip ng magpakailanman Hindi totoo ang pag-ibig sa mamamatay rin lang At iiwan ang imortal kong pag-ibig na tiwangwang sa gilid ng daan Wala nang malay na siya ay tinalikuran ng isang bagay namamamatay rin lang At di kayang punan ang puso kong kulang kulang Nais kong umibig sa kalayaan Isang bagay na di ko mahahagkan ni mahahawakan Gusto kitang ibigin, o kalayaang mailap Sa buhay kong kay tagal di hinagap Isisigaw ang ngalan mo sa mga nais umapi sa 'yo At agawin ka man ng kahit kanino Hayaan mo't nandito akong mamamatay para sayo Dahil ikaw ng pinili kong ibigin Sa sibat o bala handa kang sagipin Ialay ang boses na para sayo lamang At walang ibang magkakamkam Ikaw lamang ang hindi mamamatay Na maski pagkaraan ng daan taong namatay Ay muli ring mabubuhay Kung mawala ka man saakin o aking giliw Di kailanman nila'y maitatago di ako bibitiw Ang pagkulong sayo sa mga kadena o sa likod ng rehas Ay kahangalan ng isang batang mapangahas O matatawag ko siya, mahal, na isang ungas Dahil nagsusumigaw ka kailan pa man Hindi ka nila maaagaw o kalayaan Sapat na ang nagdugong puso ko noon kay hustisyang binalatan ng buhay sa aking harapan Ubos ang laman, ginahasa't binayaran Ang nais ko lang naman ay 'wag siyang mamimili ng pagnanasaan Lumapit ako sa kanya ngunit anong maiaalay ng aking karukhaan? Di pa sapat ang aking kamalasan Binaligtad aking katotohanan Maging ang pagkapantay pantay Na siya rin mismo ang pumatay

36

#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

0

Feb 8, 2017

Feb 8, 2017 at 11:24 AM UTC

psalmiseta

Sana Bukas May "Tayo" Na

#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

67

Ako'y minsan ng naligaw, Sa ilalim ng kalangitang bughaw. Isang napakalawak na hardin, Na agad pumukaw ng aking paningin. O, Mirasol! Namumukod tangi ang tanglaw. Sinubukan ko itong pitasin, Itinuring na sariling akin. Sa lakas ng ihip ng hangin, Di ko namalayan na ito'y tatangayin. Sinubukan ko itong sagipin, Ngunit sa huli, ako pa rin ang salarin.

0

Sep 27, 2018

Sep 27, 2018 at 12:00 PM UTC

meruem

Mirasol.

Ako'y minsan ng naligaw, Sa ilalim ng kalangitang bughaw. Isang napakalawak na hardin, Na agad pumukaw ng aking paningin. O, Mirasol! Namumukod tangi ang tanglaw. Sinubukan ko itong pitasin, Itinuring na sariling akin. Sa lakas ng ihip ng hangin, Di ko namalayan na ito'y tatangayin. Sinubukan ko itong sagipin, Ngunit sa huli, ako pa rin ang salarin.

12

Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.

0

Jan 5, 2017

Jan 5, 2017 at 10:05 PM UTC

kahel

Cool lang ako.

Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.

25

Ako Sagipin mo ako Nalulunod ako sa pag-iisip Pag-iisip na wala ka Bigyan mo ako ng pag-asa Nang hindi ako dumaan sa pag-asa Sa pagkamit ng buong Ikaw

0

Sep 28, 2014

Sep 28, 2014 at 11:12 AM UTC

tjlc

Pagsalba

Ako Sagipin mo ako Nalulunod ako sa pag-iisip Pag-iisip na wala ka Bigyan mo ako ng pag-asa Nang hindi ako dumaan sa pag-asa Sa pagkamit ng buong Ikaw

11

Ang kailangan ko lang naman ay malaman na hindi ako nag iisa Na sa layo ng paglalakad ay nandiyan ka pa Sapat na sa akin ang maging mahalaga Alam kong ilang beses mo nang nabanggit sa ‘kin ‘to Pero nasaan ka na ngayon? Alam kong madalas **** sambitin na nandiyan ka lang Na hinahanap mo rin ako paminsan minsan At akala ko kuntento na ako Hinahagilap ko ang titig mo Natatakot ako Na hindi mo mapansin ang pagkawala ko Ilang beses na rin ako nagpaagos sa alon Ng walang nakapansin ng pagtangay sa ‘kin Sagipin mo ako sa nagbabadyang pagkalunod Hindi na ako magkukunwaring maalam lumangoy Sagipin mo naman ako Naiintindihan ko na hindi lang ako ang iniisip mo Pero sana alam mo na ikaw lang ang kinakapitan ko

0

Jan 18, 2018

Jan 18, 2018 at 8:03 PM UTC

cherryb

Untitled

Ang kailangan ko lang naman ay malaman na hindi ako nag iisa Na sa layo ng paglalakad ay nandiyan ka pa Sapat na sa akin ang maging mahalaga Alam kong ilang beses mo nang nabanggit sa ‘kin ‘to Pero nasaan ka na ngayon? Alam kong madalas **** sambitin na nandiyan ka lang Na hinahanap mo rin ako paminsan minsan At akala ko kuntento na ako Hinahagilap ko ang titig mo Natatakot ako Na hindi mo mapansin ang pagkawala ko Ilang beses na rin ako nagpaagos sa alon Ng walang nakapansin ng pagtangay sa ‘kin Sagipin mo ako sa nagbabadyang pagkalunod Hindi na ako magkukunwaring maalam lumangoy Sagipin mo naman ako Naiintindihan ko na hindi lang ako ang iniisip mo Pero sana alam mo na ikaw lang ang kinakapitan ko

18

Nakahiga lamang sa sahig, Lunod sa himig ni Shirley. Tamang medley sa gabi, Sa pagsapit ng umaga ay nananabik. Pinaalala sakin ang iyong mga ngiti, Lalo na yaong mapupulang pisngi. Bakas na bakas sa labi ang hikbi, Nang aking balikan ang lahat ng aking pagkakamali. Nakakalungkot lamang isipin, Kung paano nawala ang ating pagtingin. Noong sandaling nag iba ang ihip ng hangin, Bakit hindi kita nagawang sagipin.

0

Oct 8, 2019

Oct 8, 2019 at 3:01 PM UTC

meruem

Ika-Siyam ng Oktubre.

Nakahiga lamang sa sahig, Lunod sa himig ni Shirley. Tamang medley sa gabi, Sa pagsapit ng umaga ay nananabik. Pinaalala sakin ang iyong mga ngiti, Lalo na yaong mapupulang pisngi. Bakas na bakas sa labi ang hikbi, Nang aking balikan ang lahat ng aking pagkakamali. Nakakalungkot lamang isipin, Kung paano nawala ang ating pagtingin. Noong sandaling nag iba ang ihip ng hangin, Bakit hindi kita nagawang sagipin.

12

Pero paano kapag si teacher naman ang nangailangan ng tulong? Paano kapag si teacher naman ang nahirapan? Paano kapag hindi na rin maintindihan ni teacher ang mga pangyayari? Paano kapag si teacher mismo napagod na? Paano kapag ubos na ang pasensya ni teacher? Sinong iintindi sa kanya? Mauunawaan ba siya ng mga musmos na nangangapa pa lang sa buhay? Paano kung si teacher mismo naliligaw? Kaya bang sagipin ni teacher ang sarili niya? Kakayanin niya ba? Kaya niya pa ba talaga? Kaya niya ba talaga?

0

May 8, 2018

May 8, 2018 at 10:29 PM UTC

ppappiyongs

"Teacher, I need help"

Pero paano kapag si teacher naman ang nangailangan ng tulong? Paano kapag si teacher naman ang nahirapan? Paano kapag hindi na rin maintindihan ni teacher ang mga pangyayari? Paano kapag si teacher mismo napagod na? Paano kapag ubos na ang pasensya ni teacher? Sinong iintindi sa kanya? Mauunawaan ba siya ng mga musmos na nangangapa pa lang sa buhay? Paano kung si teacher mismo naliligaw? Kaya bang sagipin ni teacher ang sarili niya? Kakayanin niya ba? Kaya niya pa ba talaga? Kaya niya ba talaga?

12

Isang tahimik na panalangin. Habang ang mundo’y nagkakagulo. Hinahanap ang paraiso Sa lugar na puno ng mga armado. Maaari bang ako’y sagipin? Sa madilim na kwartong akin kinaroroonan. Tunog ng baril at wala humpay na pagsabog ang akin hele sa gabing malalim. Nasan si inay? Nasan si itay? Ang katawan nila ay kasing lamig ng yelo. Hindi na sila nagsasalita. Hindi na sila gumagalaw. Tulog na ba sila? Maaari bang ako’y sagipin? Sa bangungot na sa akin ay kumakain. Sana sa akin pagising isa maliwanag na kinabukasan Ang sumalubong sa akin.

0

Oct 8, 2017

Oct 8, 2017 at 12:04 PM UTC

leeannejjang

Gyera

Isang tahimik na panalangin. Habang ang mundo’y nagkakagulo. Hinahanap ang paraiso Sa lugar na puno ng mga armado. Maaari bang ako’y sagipin? Sa madilim na kwartong akin kinaroroonan. Tunog ng baril at wala humpay na pagsabog ang akin hele sa gabing malalim. Nasan si inay? Nasan si itay? Ang katawan nila ay kasing lamig ng yelo. Hindi na sila nagsasalita. Hindi na sila gumagalaw. Tulog na ba sila? Maaari bang ako’y sagipin? Sa bangungot na sa akin ay kumakain. Sana sa akin pagising isa maliwanag na kinabukasan Ang sumalubong sa akin.

17

I Patuloy kong napapatunayan na mahal ko siya habang patuloy siyang nahuhulog sa kanya. III Maari nga. Hindi rin naman ito ang panahon para gisingin ang pag-ibig na maaring mamagitan sa aming dalawa. Nakuha ko na lang na maging masaya para sa kanya. Bagaman napakalungkot pag kausap ko siya. Lahat nag iba na. Di na rin ako nagtaka. Ganun naman talaga. Tanggap ko na. Kahit simula pa lang, inaantay ko na siya. Aaaaaaaaa. V Hindi para sakin. At hindi ko naman talaga pipilitin. Bagaman pusong mandaraya ay nabibitin. Lahat ng nararamdaman, lalabanan at kakagatin. Hahayaang malunod ang mga alaala at hindi na iisiping sagipin. Bibitaw at sa malayo na lang tatanawin. Sa dulo ng kahapon ko na lang siya aangkinin. Wala lang siguro akong kain.

0

Jan 14, 2021

Jan 14, 2021 at 11:20 AM UTC

na-lipay

/////

I Patuloy kong napapatunayan na mahal ko siya habang patuloy siyang nahuhulog sa kanya. III Maari nga. Hindi rin naman ito ang panahon para gisingin ang pag-ibig na maaring mamagitan sa aming dalawa. Nakuha ko na lang na maging masaya para sa kanya. Bagaman napakalungkot pag kausap ko siya. Lahat nag iba na. Di na rin ako nagtaka. Ganun naman talaga. Tanggap ko na. Kahit simula pa lang, inaantay ko na siya. Aaaaaaaaa. V Hindi para sakin. At hindi ko naman talaga pipilitin. Bagaman pusong mandaraya ay nabibitin. Lahat ng nararamdaman, lalabanan at kakagatin. Hahayaang malunod ang mga alaala at hindi na iisiping sagipin. Bibitaw at sa malayo na lang tatanawin. Sa dulo ng kahapon ko na lang siya aangkinin. Wala lang siguro akong kain.

6

kung ganito nga talaga kasaya ang malunod . wag niyo na akong sagipin pa

0

Jan 3, 2020

Jan 3, 2020 at 7:33 AM UTC

ph081

dive

kung ganito nga talaga kasaya ang malunod . wag niyo na akong sagipin pa

4