Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"nabigyan" poems
Itong tulang ito ay para sa mga taong nag mamahal pero pagod na dahil nabigyan sila ng motibo na bumitaw o lumayo "Mahal kita, pero pagod na ako" Mahal, naalala mo pa ba kung paano tayo nag simula? sa kung paano tayo napapangiti sa mga kwentuhan nating dalawa, sa mga masasaya nating ala-ala, yung malulungkot nating ala-ala, yung mga ngiti mo na pati mata mo napapangiti na rin, Pero naalala mo pa ba ang una kong pag laslas dahil nag selos ako? nakita mo ba yung mga dugo na tumutulo galing saaking kamay na tila parang gripo na walang tigil sa pag daloy? nakita mo ba yung mga luha na tumulo sa aking mga mata na tila hindi na kayang tumigil, nakita mo ba sa mga mata ko kung gaano ako nasaktan nung nakita kang masaya sakaniya, kahit magulo tayo? Naguguluhan ako, naguguluhan ako dahil sabi mo mahal mo ako, pero hindi ko ramdam, hindi ko ramdam yung mga salitang binitawan mo, hindi ko ramdam yung "I love you" mo, hindi ko ramdam na mahal mo ako, Naalala mo pa ba yung mga pangako mo saakin? yung pangako mo sakin na tayo lang? yung pangako mo sakin na ako lang? yung pangako mo na hindi mo ako iiwan? yung pangako mo sakin na hindi mo kayang mawala ako? yung mga pangako mo na pinako mo lang, Alam mo? para kang bubble gum, sa una ka lang matamis, para kang asukal, matamis nga mabilis naman mawala, para kang bula, ang bilis **** nawala, para kang anino, sa liwanag mo lang ako sinusundan, Mahal, Mahal na mahal kita. Pero.. Pagod na ako. Paalam na, Mahal. Ayoko sana itong mangyare, Pero binigyan mo ako ng motibo. Paalam, Mahal.
0
Mar 3, 2017
Mar 3, 2017 at 7:37 AM UTC
joshxmalonda
Mahal kita, Pero pagod na ako
Itong tulang ito ay para sa mga taong nag mamahal pero pagod na dahil nabigyan sila ng motibo na bumitaw o lumayo "Mahal kita, pero pagod na ako" Mahal, naalala mo pa ba kung paano tayo nag simula? sa kung paano tayo napapangiti sa mga kwentuhan nating dalawa, sa mga masasaya nating ala-ala, yung malulungkot nating ala-ala, yung mga ngiti mo na pati mata mo napapangiti na rin, Pero naalala mo pa ba ang una kong pag laslas dahil nag selos ako? nakita mo ba yung mga dugo na tumutulo galing saaking kamay na tila parang gripo na walang tigil sa pag daloy? nakita mo ba yung mga luha na tumulo sa aking mga mata na tila hindi na kayang tumigil, nakita mo ba sa mga mata ko kung gaano ako nasaktan nung nakita kang masaya sakaniya, kahit magulo tayo? Naguguluhan ako, naguguluhan ako dahil sabi mo mahal mo ako, pero hindi ko ramdam, hindi ko ramdam yung mga salitang binitawan mo, hindi ko ramdam yung "I love you" mo, hindi ko ramdam na mahal mo ako, Naalala mo pa ba yung mga pangako mo saakin? yung pangako mo sakin na tayo lang? yung pangako mo sakin na ako lang? yung pangako mo na hindi mo ako iiwan? yung pangako mo sakin na hindi mo kayang mawala ako? yung mga pangako mo na pinako mo lang, Alam mo? para kang bubble gum, sa una ka lang matamis, para kang asukal, matamis nga mabilis naman mawala, para kang bula, ang bilis **** nawala, para kang anino, sa liwanag mo lang ako sinusundan, Mahal, Mahal na mahal kita. Pero.. Pagod na ako. Paalam na, Mahal. Ayoko sana itong mangyare, Pero binigyan mo ako ng motibo. Paalam, Mahal.
Continue reading...
33
Susugod na sa bilang ng tatlo Isa… Dalawa… Tatlo… Sugod Ang giyera ay nagsimula Ilabas na ang mga baril at sandata Ilabas na ang mga kanyon at bomba Ang mga tauhan at ang mga preda Magsisimula na ang giyera GIYERA Na tungkol sa pagbabalik wikang filipino Na minsan nang ipinagmalaki ng ating bansa At ngayon ay ikinahihiya at itinatago na lamang Na minsan nang ipinagmaybang at itinangkilik At ngayon ay naiwan lang at tinangay na Ninakaw ng mga dayuhan Nang ito ay mawala ay bigla mo na lamang pinalitan Humanap ng iba sa paligid At sa katiyakan ay nakahanap ka nga Nahanap mo ang ingles Kaya’t ikaw ay humanap ng sabon na magpapaputi Kinuskos ng kinuskos ng matagal ngunit di gumana Kumuha ng puting pampintura Kinulayan ang sarili Hindi lang ang kulay ng buhok ang nagiging artipisyal Pati na rin ang kulay ng sariling balat Ngunit sa isang iglap ay ikaw ay nagsawa na Sa mumunting kulay na lagi nang nakikita Naisipan **** maglibot pa At lumibot ka pa Nahanap mo ang koreano na nagsasabi ng “Hart Hart Saranghaeyo oppa” Kaya’t ikaw ay kumuha ng papel At nag-aral ng wikang banyaga Ngayon ay napakanta ka na rin ng kantahin Na kahit ikaw ay hindi makaintidi Pero kinakanta mo dahil nakakatuwa Hindi ba? Hindi nagtagal ay nagsawa ka Sa mga kantahang hindi mo rin maintindihan Kaya’t naglakbay ka pa Naglakbay ka hanggang sa wala Naglakbay ka hanggang sa ang araw ay dumilim at unti-unting pinalitan ng tala 
Napagod ka Napagod ka sa kahahanap ng bagay na hindi naman mapapasaiyo Nakahanap ka nga pero hindi naman ito sa dugo mo ay itinatanggap Nabigyan ka ng sagot na ang hinahanap mo ay Nasa’yo na mismo Hindi mo na kailangan humanap ng iba pa Dahil ang wikang hinahanap mo ay nakabihag lamang Ibinihag ito ng mga espanyol sa dulo ng puso mo Para mapigilan ang pagbabago Pagbabago na makakasira ng kaisipang kolonyal na nagsasabing Ako ang piliin mo dahil dayuhan ako Itinatatak sa isip mo Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Nagtataka na ako sa iyo Ang sarili **** wika ay nakabaon lamang sa puso **** nakakandado Nasayo naman ang susi pero pilit **** isinasarado Ano nga ba ang pumipigil sa’yo Handa na ako Sa aking pagsuko Pagsuko Hindi dahil natalo ako Pero dahil idinedeklara ko na ang aking pagkapanalo Isusuko ko na ang mga sandata Isusuko ko na ang giyera Inaanyayaan kita Sabay sabay tayo Magkahawak ang kamay at hindi kakailanganing bumitaw at maghiwalay Sama-samang baguhin ang mundo gamit ang sariling wika Buksan ang nakakandadong puso At doon ay makikita mo ang sedula Hawak ko na ang sedula 
Hawak ko na ang sedula Ng pagkabilanggo ng wikang filipino Handa na akong palayain ito at gamitin para sa pagbabago Ang dating linya ay magbabago Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Susuko na sa bilang ng tatlo Isa. Dalawa. Tatlo. Suko Tapos na ang giyera
0
Jul 17, 2018
Jul 17, 2018 at 6:44 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Binilanggong Wika
Susugod na sa bilang ng tatlo Isa… Dalawa… Tatlo… Sugod Ang giyera ay nagsimula Ilabas na ang mga baril at sandata Ilabas na ang mga kanyon at bomba Ang mga tauhan at ang mga preda Magsisimula na ang giyera GIYERA Na tungkol sa pagbabalik wikang filipino Na minsan nang ipinagmalaki ng ating bansa At ngayon ay ikinahihiya at itinatago na lamang Na minsan nang ipinagmaybang at itinangkilik At ngayon ay naiwan lang at tinangay na Ninakaw ng mga dayuhan Nang ito ay mawala ay bigla mo na lamang pinalitan Humanap ng iba sa paligid At sa katiyakan ay nakahanap ka nga Nahanap mo ang ingles Kaya’t ikaw ay humanap ng sabon na magpapaputi Kinuskos ng kinuskos ng matagal ngunit di gumana Kumuha ng puting pampintura Kinulayan ang sarili Hindi lang ang kulay ng buhok ang nagiging artipisyal Pati na rin ang kulay ng sariling balat Ngunit sa isang iglap ay ikaw ay nagsawa na Sa mumunting kulay na lagi nang nakikita Naisipan **** maglibot pa At lumibot ka pa Nahanap mo ang koreano na nagsasabi ng “Hart Hart Saranghaeyo oppa” Kaya’t ikaw ay kumuha ng papel At nag-aral ng wikang banyaga Ngayon ay napakanta ka na rin ng kantahin Na kahit ikaw ay hindi makaintidi Pero kinakanta mo dahil nakakatuwa Hindi ba? Hindi nagtagal ay nagsawa ka Sa mga kantahang hindi mo rin maintindihan Kaya’t naglakbay ka pa Naglakbay ka hanggang sa wala Naglakbay ka hanggang sa ang araw ay dumilim at unti-unting pinalitan ng tala 
Napagod ka Napagod ka sa kahahanap ng bagay na hindi naman mapapasaiyo Nakahanap ka nga pero hindi naman ito sa dugo mo ay itinatanggap Nabigyan ka ng sagot na ang hinahanap mo ay Nasa’yo na mismo Hindi mo na kailangan humanap ng iba pa Dahil ang wikang hinahanap mo ay nakabihag lamang Ibinihag ito ng mga espanyol sa dulo ng puso mo Para mapigilan ang pagbabago Pagbabago na makakasira ng kaisipang kolonyal na nagsasabing Ako ang piliin mo dahil dayuhan ako Itinatatak sa isip mo Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Nagtataka na ako sa iyo Ang sarili **** wika ay nakabaon lamang sa puso **** nakakandado Nasayo naman ang susi pero pilit **** isinasarado Ano nga ba ang pumipigil sa’yo Handa na ako Sa aking pagsuko Pagsuko Hindi dahil natalo ako Pero dahil idinedeklara ko na ang aking pagkapanalo Isusuko ko na ang mga sandata Isusuko ko na ang giyera Inaanyayaan kita Sabay sabay tayo Magkahawak ang kamay at hindi kakailanganing bumitaw at maghiwalay Sama-samang baguhin ang mundo gamit ang sariling wika Buksan ang nakakandadong puso At doon ay makikita mo ang sedula Hawak ko na ang sedula 
Hawak ko na ang sedula Ng pagkabilanggo ng wikang filipino Handa na akong palayain ito at gamitin para sa pagbabago Ang dating linya ay magbabago Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Susuko na sa bilang ng tatlo Isa. Dalawa. Tatlo. Suko Tapos na ang giyera
Continue reading...
89
“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay
 Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?
0
Dec 17, 2016
Dec 17, 2016 at 9:18 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Laruan (naaalala mo pa ba ako?)
“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay
 Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?
Continue reading...
22
I. Kilig Unang kita ko palang sa'yo— Gusto na kita maging parte ng buhay ko Sinong hindi kikiligin sa tuwing Ngumingiti ka rin, Sa tuwing ngumingiti ako sa'yo. II. Kaba Sa tuwing kakausapin kita, Nauutal ako. Nagbubuhol-buhol ang mga salita— Na enensayo ko pa kaninang umaga. Kasi araw na ‘to ipagtatapat ko na— Ang tunay kong nadarama. III. Saya Dahil sa wakas nasabi ko na! Hindi ko akalain na pareho ating nadarama. Sinong hindi sasaya? Kapag nabigyan ka ng perbilehiyong— Magkaroon ng “tayo” sa pagitan ng Dating “ikaw” at “ako” lamang. IV. Galak Alam ng Diyos kung gaano nagagalak Sa tuwing magtatagpo ang mga mata. Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Sa tuwing hahawakan ko ang kamay mo. Sa tuwing magkausap tayo magdamag Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Nung simula kang maging parte ng mundo ko. V. Inis Naramdaman ko rin ang inis Sa tuwing binabalewala mo ako, Sa tuwing iba ang kasama mo, At hindi ko namamalayang Nagseselos na pala ako. VI. Pangamba Nangangamba ako, Sa tuwing aalis ka ng walang permiso. Sa tuwing hindi ko alam kung sino kasama mo. Nangangamba ako, Sa anong pwedeng gawin mo— Sa tuwing nagkakaroon tayo ng pagtatalo. VII. Takot Takot ako na magsawa ka sa gaya ko. Takot ako na baka makahanap ka ng iba Yung kayang higitan ang isang tulad ko. Takot na baka isang araw— Hindi na ako ang iyong mahal mo. VIII. Lungkot Madalas malumbay na gabi ko. Sabik na sabik ako — Sa mga yakap mo, Sa mga dampi ng mga halik mo, Sa mga magagaan na haplos sa ulo ko. At sa mga gabing natatakot ako. Gusto ko lang na nandirito ka sa tabi ko. IX. Pangungulila Dumaraan ang mga araw, linggo at buwan Na wala ka nang oras sa akin, Gusto sana kitang puntahan Ngunit alam kong— Na mas importante ka pang gagawin. Naiintindihan ko naman Pero anong magagawa ko? Nangungulila ako sa’yo.
0
Sep 17, 2016
Sep 17, 2016 at 7:15 AM UTC
thealltimejor
Mga Emosyon na Naramdaman Ko Sa’yo
I. Kilig Unang kita ko palang sa'yo— Gusto na kita maging parte ng buhay ko Sinong hindi kikiligin sa tuwing Ngumingiti ka rin, Sa tuwing ngumingiti ako sa'yo. II. Kaba Sa tuwing kakausapin kita, Nauutal ako. Nagbubuhol-buhol ang mga salita— Na enensayo ko pa kaninang umaga. Kasi araw na ‘to ipagtatapat ko na— Ang tunay kong nadarama. III. Saya Dahil sa wakas nasabi ko na! Hindi ko akalain na pareho ating nadarama. Sinong hindi sasaya? Kapag nabigyan ka ng perbilehiyong— Magkaroon ng “tayo” sa pagitan ng Dating “ikaw” at “ako” lamang. IV. Galak Alam ng Diyos kung gaano nagagalak Sa tuwing magtatagpo ang mga mata. Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Sa tuwing hahawakan ko ang kamay mo. Sa tuwing magkausap tayo magdamag Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Nung simula kang maging parte ng mundo ko. V. Inis Naramdaman ko rin ang inis Sa tuwing binabalewala mo ako, Sa tuwing iba ang kasama mo, At hindi ko namamalayang Nagseselos na pala ako. VI. Pangamba Nangangamba ako, Sa tuwing aalis ka ng walang permiso. Sa tuwing hindi ko alam kung sino kasama mo. Nangangamba ako, Sa anong pwedeng gawin mo— Sa tuwing nagkakaroon tayo ng pagtatalo. VII. Takot Takot ako na magsawa ka sa gaya ko. Takot ako na baka makahanap ka ng iba Yung kayang higitan ang isang tulad ko. Takot na baka isang araw— Hindi na ako ang iyong mahal mo. VIII. Lungkot Madalas malumbay na gabi ko. Sabik na sabik ako — Sa mga yakap mo, Sa mga dampi ng mga halik mo, Sa mga magagaan na haplos sa ulo ko. At sa mga gabing natatakot ako. Gusto ko lang na nandirito ka sa tabi ko. IX. Pangungulila Dumaraan ang mga araw, linggo at buwan Na wala ka nang oras sa akin, Gusto sana kitang puntahan Ngunit alam kong— Na mas importante ka pang gagawin. Naiintindihan ko naman Pero anong magagawa ko? Nangungulila ako sa’yo.
Continue reading...
64
Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/
0
Jan 29, 2016
Jan 29, 2016 at 4:18 PM UTC
elle-manabat
Hilamos ng Alaala
Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/
Continue reading...
27
Buwan ng puso nung una kitang makilala Chinat mo ako at nireplayan naman kita Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita Dun ko nabigyan ng kasagutan Lahat ng nasa isip kong mga katanungan Kung bakit kapag nakikita ka Gusto kong lumundag sa saya Sa tuwing kausap kita May kakaiba akong nadarama At kung bakit nga ba? Madalas, oo madalas na naiisip kita. Kaya tinago ko lahat sa yo At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo Pero ng malaman mo lahat ng to Parang gumuho ang mundo ko Oo gumuho ang mundo ko! Hindi ko alam kung ano ang gagawin Mananahimik na lang ba o aamin? Kaya mas pinili ko nalang na sabihin. Pero shet! yun yung masakit sa damdamin New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin May gusto kang iba Ang masaklap dun? Yung BESTFRIEND ko pa Yung bagong taon imbis na bagong buhay Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay Dun ko na realize na ang tanga ko Para mahulog ako sa isang kagaya mo Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko? Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo? Hanggang ngayon, alam mo ba? Nag sisisi pa rin ako Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo Umiiwas agad ako. Umiiwas ako. Kasi feeling ko awkward na masyado Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin Kung bakit di kita pinapansin Sorry pero ayoko nang isipin pa Ayoko nang umasa pa Na pagdating ng panahon may tayong dalawa pa Pero alam mo ba? Alam mo bang gusto kobg sabihin na kamusta ka? Okay ka lang ba? Sana maayos ka. Kumain ka na ba? Wag kang magpapagutom huh? Maayos ba tulog mo kagabi? Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi Pero hanggang dun lang ako. Hanggang dun lang ako Kasi nga diba? Nakuha na ng iba Yung susi ng puso mo Kaya hanggang hiling nalang ako. Hanggang hiling nalang ako Na sana isang araw, kumustahin mo rin ako. Sana isang araw, alamin mo kung kumain na ba ako O kung naging maayos ba ang tulog ko. Sana kahit minsan maisip mo rin ako. Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!! Sana isang araw maramdaman mo Na may isang taong nandito lang lagi para sayo. Handang maging takbuhan mo, Hangdang maging karamay sa bawat problema mo. Sana isang araw, malaman mo, Na may isang taong nagmamahal sa yo, Kahit na iba yung laman ng puso mo. Sana malaman mo na nandito lang ako . Maghihintay sayo. Handang magsakripisyo kung kailangan mo. Kahit na kaibigan lang yung turing mo. Masakit man pero Kailangang tanggapin ko. Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman Ang love story na to.
0
Apr 15, 2017
Apr 15, 2017 at 5:51 AM UTC
ChameleonInk
O.S.L. (spoken word poetry)
Buwan ng puso nung una kitang makilala Chinat mo ako at nireplayan naman kita Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita Dun ko nabigyan ng kasagutan Lahat ng nasa isip kong mga katanungan Kung bakit kapag nakikita ka Gusto kong lumundag sa saya Sa tuwing kausap kita May kakaiba akong nadarama At kung bakit nga ba? Madalas, oo madalas na naiisip kita. Kaya tinago ko lahat sa yo At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo Pero ng malaman mo lahat ng to Parang gumuho ang mundo ko Oo gumuho ang mundo ko! Hindi ko alam kung ano ang gagawin Mananahimik na lang ba o aamin? Kaya mas pinili ko nalang na sabihin. Pero shet! yun yung masakit sa damdamin New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin May gusto kang iba Ang masaklap dun? Yung BESTFRIEND ko pa Yung bagong taon imbis na bagong buhay Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay Dun ko na realize na ang tanga ko Para mahulog ako sa isang kagaya mo Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko? Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo? Hanggang ngayon, alam mo ba? Nag sisisi pa rin ako Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo Umiiwas agad ako. Umiiwas ako. Kasi feeling ko awkward na masyado Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin Kung bakit di kita pinapansin Sorry pero ayoko nang isipin pa Ayoko nang umasa pa Na pagdating ng panahon may tayong dalawa pa Pero alam mo ba? Alam mo bang gusto kobg sabihin na kamusta ka? Okay ka lang ba? Sana maayos ka. Kumain ka na ba? Wag kang magpapagutom huh? Maayos ba tulog mo kagabi? Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi Pero hanggang dun lang ako. Hanggang dun lang ako Kasi nga diba? Nakuha na ng iba Yung susi ng puso mo Kaya hanggang hiling nalang ako. Hanggang hiling nalang ako Na sana isang araw, kumustahin mo rin ako. Sana isang araw, alamin mo kung kumain na ba ako O kung naging maayos ba ang tulog ko. Sana kahit minsan maisip mo rin ako. Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!! Sana isang araw maramdaman mo Na may isang taong nandito lang lagi para sayo. Handang maging takbuhan mo, Hangdang maging karamay sa bawat problema mo. Sana isang araw, malaman mo, Na may isang taong nagmamahal sa yo, Kahit na iba yung laman ng puso mo. Sana malaman mo na nandito lang ako . Maghihintay sayo. Handang magsakripisyo kung kailangan mo. Kahit na kaibigan lang yung turing mo. Masakit man pero Kailangang tanggapin ko. Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman Ang love story na to.
Continue reading...
92
Sa isang hardin ako ay may namataan Isang dahong nakatungo at tila may dinaramdam Matagal kong pinagmasdan subalit di ko maunawaan Kaya naman nilapitan at nagsimula ng isang usapan…. Munting dahon, aking bungad, ikaw ata’y matamlay Sukli nya’y ngiting may  kahalong lumbay At napansin ko ang pighati sa kanyang mata Hanggang tuluyan nang umagos ang saganang mga luha… At sinambit nya… “Oh ang rosas na puno ng ganda Lahat sa kanya ay nahahalina Subaling akong palagi nyang kasama Ni minsan di nabigyan ng importansya" Dagdag nya... "Ako’y nanliliit sa aking sarili Lahat ng suporta, sa iba ay ibinahagi Kay rosas, kay tangkay, sila ay aking tinulungan Sa abot ng makakaya, sila ay aking dinamayan Subalit sa malakas na ihip ng hangin Dulot ng bagyong kayhirap pahupain Tila yata akoy’ nag-iisa at nalulugmok Ako ba’y pagkain lang ng uod na gutom?” Oh kaibigan, akin na lang nasambit Huwag kang bibitaw at higpitan ang yong kapit Ang mundo ay di perpekto, ang laban ay di patas Panalangin sa Taas, gawin **** sandata at lakas. Kung ikaw ay susuko, tagumpay ba'y makakamtan? Ang iyo bang paglisan ay kaligayahang inaasam? Tumayo ka nang matatag at sa buhay ay lumaban Ano ba't ang lumbay ay sadya ren paparam...
0
Feb 15, 2018
Feb 15, 2018 at 6:06 AM UTC
bluepetal
Ang Matamlay na Dahon
Sa isang hardin ako ay may namataan Isang dahong nakatungo at tila may dinaramdam Matagal kong pinagmasdan subalit di ko maunawaan Kaya naman nilapitan at nagsimula ng isang usapan…. Munting dahon, aking bungad, ikaw ata’y matamlay Sukli nya’y ngiting may  kahalong lumbay At napansin ko ang pighati sa kanyang mata Hanggang tuluyan nang umagos ang saganang mga luha… At sinambit nya… “Oh ang rosas na puno ng ganda Lahat sa kanya ay nahahalina Subaling akong palagi nyang kasama Ni minsan di nabigyan ng importansya" Dagdag nya... "Ako’y nanliliit sa aking sarili Lahat ng suporta, sa iba ay ibinahagi Kay rosas, kay tangkay, sila ay aking tinulungan Sa abot ng makakaya, sila ay aking dinamayan Subalit sa malakas na ihip ng hangin Dulot ng bagyong kayhirap pahupain Tila yata akoy’ nag-iisa at nalulugmok Ako ba’y pagkain lang ng uod na gutom?” Oh kaibigan, akin na lang nasambit Huwag kang bibitaw at higpitan ang yong kapit Ang mundo ay di perpekto, ang laban ay di patas Panalangin sa Taas, gawin **** sandata at lakas. Kung ikaw ay susuko, tagumpay ba'y makakamtan? Ang iyo bang paglisan ay kaligayahang inaasam? Tumayo ka nang matatag at sa buhay ay lumaban Ano ba't ang lumbay ay sadya ren paparam...
Continue reading...
30
Sa bawat patak ng oras, ako'y nauubos. Hindi mawaring isipin kung kumusta ka. Iniisip mo ba ako? O ako lang ba ang nahulog? Pilit kong itinatanim sa aking isipan na huwag magmadali. Hayaan ang tadhanang gumawa ng paraan. Bigyang respeto ang tamang pagkakataon. Huwag nating pilitin. Ngunit kasabay ng pagkumbinsi sa sariling huwag mangialam, nahahati ang aking isipan upang gumawa ng unang hakbang. Ano nga bang mapapala ko kung hindi ako kikilos? Subalit sasagi sa isip ang posibilidad na mawala ka dahil sa mapupusok kong gawi. Isang malaking palaisipan ang pag-ibig. Hindi ito para sa mga mahihina ang puso. Hindi ito para sa mga taong mabilis mahulog at madaling masaktan. Minsan napapaisip ako kung bakit pa ba natin ito ginagawa? Sa dinami-dami ng hirap, sakripisyo, at sakit nitong dulot, talaga bang may patutunguhan? Sa tagal ng panahong ginugol kong mag-isa, naliwanagan ako sa aking halaga. Karapat-dapat ako sa pagmamahal na buong-buo at mapagpalaya. Ngunit, tangina naman. Bakit ganito kahirap mahanap? Akala ko madali. Iwinaksi ko lahat ng hadlang na maaari kong malampasan. Ginawan ng paraan at isinaayos ang sarili. Pagkalingon ko'y ako bigla ang nahuli. Halos lahat ng aking mga kasabayan nagkaroon na kani-kanilang katambalan. Ang malas ko naman. Bakit ako na lang ang hindi nabigyan? Hanggang sa dulo ba ay ganito pa rin? Parusa ba ito sa salang hindi ko namalayang gawin? Diyos ko, ano bang magagawa ko? Anong ginawa ko upang maranasan ito? Hindi naman sa pagdadrama. Ang nais ko lamang ay isang makakasama. Iyong makakausap sa araw-araw nang walang sawa. Iyong magbibigay sa akin ng atensyon at alaga. Ngunit kasabay nito, ako'y handa rin Na isauli ang pagmamahal na aking nagkakandarapang kunin. Isang pagkakataon lang po upang magsimula muli ang puso Makadama ng pagmamahal na tapat at totoo Makakaasa kayong hindi ko ito isusuko Anoman ang pagsubok na aming matamo
0
Oct 27, 2019
Oct 27, 2019 at 7:23 AM UTC
hale
Isang Pagkakataon
Sa bawat patak ng oras, ako'y nauubos. Hindi mawaring isipin kung kumusta ka. Iniisip mo ba ako? O ako lang ba ang nahulog? Pilit kong itinatanim sa aking isipan na huwag magmadali. Hayaan ang tadhanang gumawa ng paraan. Bigyang respeto ang tamang pagkakataon. Huwag nating pilitin. Ngunit kasabay ng pagkumbinsi sa sariling huwag mangialam, nahahati ang aking isipan upang gumawa ng unang hakbang. Ano nga bang mapapala ko kung hindi ako kikilos? Subalit sasagi sa isip ang posibilidad na mawala ka dahil sa mapupusok kong gawi. Isang malaking palaisipan ang pag-ibig. Hindi ito para sa mga mahihina ang puso. Hindi ito para sa mga taong mabilis mahulog at madaling masaktan. Minsan napapaisip ako kung bakit pa ba natin ito ginagawa? Sa dinami-dami ng hirap, sakripisyo, at sakit nitong dulot, talaga bang may patutunguhan? Sa tagal ng panahong ginugol kong mag-isa, naliwanagan ako sa aking halaga. Karapat-dapat ako sa pagmamahal na buong-buo at mapagpalaya. Ngunit, tangina naman. Bakit ganito kahirap mahanap? Akala ko madali. Iwinaksi ko lahat ng hadlang na maaari kong malampasan. Ginawan ng paraan at isinaayos ang sarili. Pagkalingon ko'y ako bigla ang nahuli. Halos lahat ng aking mga kasabayan nagkaroon na kani-kanilang katambalan. Ang malas ko naman. Bakit ako na lang ang hindi nabigyan? Hanggang sa dulo ba ay ganito pa rin? Parusa ba ito sa salang hindi ko namalayang gawin? Diyos ko, ano bang magagawa ko? Anong ginawa ko upang maranasan ito? Hindi naman sa pagdadrama. Ang nais ko lamang ay isang makakasama. Iyong makakausap sa araw-araw nang walang sawa. Iyong magbibigay sa akin ng atensyon at alaga. Ngunit kasabay nito, ako'y handa rin Na isauli ang pagmamahal na aking nagkakandarapang kunin. Isang pagkakataon lang po upang magsimula muli ang puso Makadama ng pagmamahal na tapat at totoo Makakaasa kayong hindi ko ito isusuko Anoman ang pagsubok na aming matamo
Continue reading...
32
Sinong mag-aakala Na doon, tayo ay magkakakilala Una kang masilayan, Wala akong ibang naramdaman Sa gilid ng aking mata Ika’y aking nakikita Halos magkatabi Iisang upuan lamang ang pagitan. Sinong mag-aakala na tayo ay iisa; Iisang Diyos pinaglilingkuran, iisa ang pinaniniwalaan Sabay umawit, nagpuri sa Panginoon Na alam nating tapat mula noon hanggang ngayon. Sinong mag-aakala na sa paglipas ng isang linggo Sa dating lugar, tayo'y muling nagtagpo Walang muwang, mga hakbang ko'y patungo pala sa'yo Labi nati'y ngumiti nang ang mga mata natin ay nagsalubong. Lumipas mga araw, Ika’y akin paring natatanaw Nakasama, nakausap, at higit na nakilala Ikaw ay maalam, Nabigyan ng kakayahan Magsalita, mangusap tungkol sa katotohanan. Sinong mag-aakala na damdamin ko’y makukuha mo Ang aking atensyon ay hindi na maialis sa’yo Sa bawat salitang lumalabas sa bibig mo, Tila ang tinig mo’y nagsisilbing musika sa pandinig ko. Sinong mag-aakala na ika'y gugustuhin ko, Makasama sa tuwina, Galak, tanging nadarama Tunay nga’t ang pinagsamahan ay hindi nasusukat, sa kung gaano na katagal magkakilala. Sinong mag-aakala na hanggang ngayon ikaw pa rin ay kasama ko Sa panahon at oras na minsa'y gipit na gipit na ako Tinuruan, nag-iba ang pagtingin ko sa mundo Naging positibo sa lahat ng aspeto. Sinong mag-aakala na ikaw ay aking makikilala Landas na nagtagpo nang dahil kay Bathala Panahon ay susulitin, hindi mamadaliin Upang sa huli ay hindi tayo mabitin! © LMLB
0
Jul 6, 2018
Jul 6, 2018 at 10:37 PM UTC
margbalvaloza
Kismet
Sinong mag-aakala Na doon, tayo ay magkakakilala Una kang masilayan, Wala akong ibang naramdaman Sa gilid ng aking mata Ika’y aking nakikita Halos magkatabi Iisang upuan lamang ang pagitan. Sinong mag-aakala na tayo ay iisa; Iisang Diyos pinaglilingkuran, iisa ang pinaniniwalaan Sabay umawit, nagpuri sa Panginoon Na alam nating tapat mula noon hanggang ngayon. Sinong mag-aakala na sa paglipas ng isang linggo Sa dating lugar, tayo'y muling nagtagpo Walang muwang, mga hakbang ko'y patungo pala sa'yo Labi nati'y ngumiti nang ang mga mata natin ay nagsalubong. Lumipas mga araw, Ika’y akin paring natatanaw Nakasama, nakausap, at higit na nakilala Ikaw ay maalam, Nabigyan ng kakayahan Magsalita, mangusap tungkol sa katotohanan. Sinong mag-aakala na damdamin ko’y makukuha mo Ang aking atensyon ay hindi na maialis sa’yo Sa bawat salitang lumalabas sa bibig mo, Tila ang tinig mo’y nagsisilbing musika sa pandinig ko. Sinong mag-aakala na ika'y gugustuhin ko, Makasama sa tuwina, Galak, tanging nadarama Tunay nga’t ang pinagsamahan ay hindi nasusukat, sa kung gaano na katagal magkakilala. Sinong mag-aakala na hanggang ngayon ikaw pa rin ay kasama ko Sa panahon at oras na minsa'y gipit na gipit na ako Tinuruan, nag-iba ang pagtingin ko sa mundo Naging positibo sa lahat ng aspeto. Sinong mag-aakala na ikaw ay aking makikilala Landas na nagtagpo nang dahil kay Bathala Panahon ay susulitin, hindi mamadaliin Upang sa huli ay hindi tayo mabitin! © LMLB
Continue reading...
41
Bago iusal ang pangangamusta, Pusang itim ay biglang lumukso sa harapan Anu-ano na lang ang mga sapantaha pero patuloy pa rin sa pag-uusap Kanyang problema'y nalaman Takdang-aralin na sa kanya'y palaisipan Nalutas at nabigyan ng kasagutan Ngunit nagtaka, sa tuwing magkakabanggaan ang mga tingin ay laging napapangiti Sa pag-unat ng kanyang labi ay nagiging kulay makopa Kung alam na sana ang gagawin ay di na sana nagpabaya Matagal nagkwentuhan Ngunit nang sinabi na sa siyudad ipagpatuloy ang pag-aaral ng abogasya ay natuldukan ang pag-iipon ng lakas ng loob upang magtapat Sumungaw pa rin sa bibig kung ano ang ibig Ngunit dinaan sa biro sa pagsabi na maghihintay pa rin Mukha niya'y seryoso nang magsalita, na sana ang minamahal ay magpakatotoo sa kanya Hindi na umimik sapagkat mayroon ng lalaking-ibig Di pa umaalis ang mata niyang nakatitig Niyapos nang mahigpit at nagwika na ipangako na maghihintay sa kanyang pagbabalik Naipangako naman na hihintayin
0
Jan 11, 2019
Jan 11, 2019 at 5:56 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #49
Bago iusal ang pangangamusta, Pusang itim ay biglang lumukso sa harapan Anu-ano na lang ang mga sapantaha pero patuloy pa rin sa pag-uusap Kanyang problema'y nalaman Takdang-aralin na sa kanya'y palaisipan Nalutas at nabigyan ng kasagutan Ngunit nagtaka, sa tuwing magkakabanggaan ang mga tingin ay laging napapangiti Sa pag-unat ng kanyang labi ay nagiging kulay makopa Kung alam na sana ang gagawin ay di na sana nagpabaya Matagal nagkwentuhan Ngunit nang sinabi na sa siyudad ipagpatuloy ang pag-aaral ng abogasya ay natuldukan ang pag-iipon ng lakas ng loob upang magtapat Sumungaw pa rin sa bibig kung ano ang ibig Ngunit dinaan sa biro sa pagsabi na maghihintay pa rin Mukha niya'y seryoso nang magsalita, na sana ang minamahal ay magpakatotoo sa kanya Hindi na umimik sapagkat mayroon ng lalaking-ibig Di pa umaalis ang mata niyang nakatitig Niyapos nang mahigpit at nagwika na ipangako na maghihintay sa kanyang pagbabalik Naipangako naman na hihintayin
Continue reading...
20
Simula nang makilala ka Ang buhay ko ay nag-iba Ang dating malungkot na buhay Ngayo'y nabigyan ng kulay Nahahalata ng iba na ako'y masaya Kapag ikaw ay kasama ng barkada Iba ang nadarama ko Dahil ba sa ako'y umibig ng totoo Kapag magkasama tayo Iba ang tibok nitong puso Sa gabi'y di makatulog Dahil sa iyo'y nahuhulog Ikaw ang laman ng isip Maging sa aking panaginip Kahit saan mapunta Ikaw ang naaalala 'Pag may kasamang iba Halos mapawi ang aking tuwa Ang puso'y nadudurog 'Pag sa iba'y nahulog Pagibig mo'y naglaho Iniwan ang pusong bigo Nang dahil sa iyo'y natutong magmahal Ang pusong nadaratal Ang mundo ko'y nagbago Nang dahil sa'yo Umasa kang 'di magbabago Pag-ibig na alay NANG DAHIL SA IYO
0
Dec 5, 2019
Dec 5, 2019 at 1:39 AM UTC
18donskie18
Nang Dahil Sa Iyo
Simula nang makilala ka Ang buhay ko ay nag-iba Ang dating malungkot na buhay Ngayo'y nabigyan ng kulay Nahahalata ng iba na ako'y masaya Kapag ikaw ay kasama ng barkada Iba ang nadarama ko Dahil ba sa ako'y umibig ng totoo Kapag magkasama tayo Iba ang tibok nitong puso Sa gabi'y di makatulog Dahil sa iyo'y nahuhulog Ikaw ang laman ng isip Maging sa aking panaginip Kahit saan mapunta Ikaw ang naaalala 'Pag may kasamang iba Halos mapawi ang aking tuwa Ang puso'y nadudurog 'Pag sa iba'y nahulog Pagibig mo'y naglaho Iniwan ang pusong bigo Nang dahil sa iyo'y natutong magmahal Ang pusong nadaratal Ang mundo ko'y nagbago Nang dahil sa'yo Umasa kang 'di magbabago Pag-ibig na alay NANG DAHIL SA IYO
Continue reading...
28
Konti nalang bibigay na Kaya kailangang lumayo na Pagka’t hindi nais maging pangalawa Sa puso **** pagmamay-ari na ng iba Sa pagpaparamdam **** ako’y mahalaga Nabigyan ko ng maling pagpapakahulugan pala Inaamin ko, ako ang may sala Pagka’t ako ay umaasa sa wala Ako ay didistansiya na Dahil ayokong maramdaman niya Ang aking naramdaman sa nauna Na iwan at pagtaksilan dahil may iba na Hindi na muna magbabasa Ng mga librong hilig nating binabasa Pagka’t ang mga dahon ay nagpapaalala Na minsan ang hilig nati’y iisa Pipikit nadin muna tuwing titingala Upang hindi masaksihan ang mga tala Pagka’t ang buwan din ay iyong paborito Dahil sabi mo napakakalma ka ng mga ito Lahat ng ito’y aking gagawin Hindi para sa iyo kundi para sa akin Dahil karapat-dapat akong mahalin Ng taong buong-buo ay akin.
0
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 8:37 AM UTC
Dahdahng
Halos
Konti nalang bibigay na Kaya kailangang lumayo na Pagka’t hindi nais maging pangalawa Sa puso **** pagmamay-ari na ng iba Sa pagpaparamdam **** ako’y mahalaga Nabigyan ko ng maling pagpapakahulugan pala Inaamin ko, ako ang may sala Pagka’t ako ay umaasa sa wala Ako ay didistansiya na Dahil ayokong maramdaman niya Ang aking naramdaman sa nauna Na iwan at pagtaksilan dahil may iba na Hindi na muna magbabasa Ng mga librong hilig nating binabasa Pagka’t ang mga dahon ay nagpapaalala Na minsan ang hilig nati’y iisa Pipikit nadin muna tuwing titingala Upang hindi masaksihan ang mga tala Pagka’t ang buwan din ay iyong paborito Dahil sabi mo napakakalma ka ng mga ito Lahat ng ito’y aking gagawin Hindi para sa iyo kundi para sa akin Dahil karapat-dapat akong mahalin Ng taong buong-buo ay akin.
Continue reading...
24
Itinadhanang magkasintahan sa bituin walang puwang Ang kapasyahan ng isa't isa ang tanging magdudugtong upang mabuo ang konstelasyon Kasabay ng pagdiriwang ng Bagong Taon ng dayuhan Di magkatulad na kalendaryo Pebrero ba ang unang buwan? Unang pagtingin Pangako na ginagatungan ng tiwala Panghahawakan kung ano ang pinaniniwalaan maging ito'y kapalaluan man Ang simula ng panunuyo, paghintay ng kasagutan ay kapara ng bulaklak na sa unang tubo mahalimuyak Kung madaliin dahil sa nagaganyakan mabilis maupos ang umaalab na kapusukan Sapagkat iba ang nabigyan pagkatapos hiningi sa mga tinanggap na pawang biyaya Ganun din sa mga matiyaga gaya ng mga langgam Nagpapakahirap sa init ng araw at nagdanas ng kabagutan ng panahon bago nakamit ang kaginhawaan
0
Feb 8, 2019
Feb 8, 2019 at 8:11 AM UTC
haringibon
Puso ng Pebrero II
Itinadhanang magkasintahan sa bituin walang puwang Ang kapasyahan ng isa't isa ang tanging magdudugtong upang mabuo ang konstelasyon Kasabay ng pagdiriwang ng Bagong Taon ng dayuhan Di magkatulad na kalendaryo Pebrero ba ang unang buwan? Unang pagtingin Pangako na ginagatungan ng tiwala Panghahawakan kung ano ang pinaniniwalaan maging ito'y kapalaluan man Ang simula ng panunuyo, paghintay ng kasagutan ay kapara ng bulaklak na sa unang tubo mahalimuyak Kung madaliin dahil sa nagaganyakan mabilis maupos ang umaalab na kapusukan Sapagkat iba ang nabigyan pagkatapos hiningi sa mga tinanggap na pawang biyaya Ganun din sa mga matiyaga gaya ng mga langgam Nagpapakahirap sa init ng araw at nagdanas ng kabagutan ng panahon bago nakamit ang kaginhawaan
Continue reading...
30
pagod na ang aking puso, sa pagbubukas ng nararamdaman. kaya't sa susunod ay ako naman ang magiging tuso, baka kahit papaano'y biglang gumaan. ilang beses kong tinanong kung bakit, bakit walang maibigay na sagot? bakit parang sa akin lamang masakit? ayokong makaramdam ng galit o poot. ngunit kaysa salita, ang tanging sumagot ay 'yong aksyon. at 'tila parang isang balita, nabaling ang aking atensyon, sa iba mo na pala sinasabi ang nararamdaman mo, may iba ka na palang sinasabihan ng paborito **** banda, pati na rin ang paboritong kanta mo, di ka naman nagsabi, sana manlang ako'y naging handa. wala ka manlang paalam, ni hindi rin nagbigay ng huling pangungusap. hindi man lang nabigyan ng sagot ang isip kong kumakalam, hanggang sa huli ako pa rin ang nakikiusap. parang tangang naghihintay ng 'yong kasagutan, pero wala na pala dapat akong hintayin. sa akin na lang pala dapat 'tong mga katanungan, dahil kahit minsa'y di ka naman naging akin.
0
Jul 9, 2020
Jul 9, 2020 at 11:27 PM UTC
jia
kahit minsan
pagod na ang aking puso, sa pagbubukas ng nararamdaman. kaya't sa susunod ay ako naman ang magiging tuso, baka kahit papaano'y biglang gumaan. ilang beses kong tinanong kung bakit, bakit walang maibigay na sagot? bakit parang sa akin lamang masakit? ayokong makaramdam ng galit o poot. ngunit kaysa salita, ang tanging sumagot ay 'yong aksyon. at 'tila parang isang balita, nabaling ang aking atensyon, sa iba mo na pala sinasabi ang nararamdaman mo, may iba ka na palang sinasabihan ng paborito **** banda, pati na rin ang paboritong kanta mo, di ka naman nagsabi, sana manlang ako'y naging handa. wala ka manlang paalam, ni hindi rin nagbigay ng huling pangungusap. hindi man lang nabigyan ng sagot ang isip kong kumakalam, hanggang sa huli ako pa rin ang nakikiusap. parang tangang naghihintay ng 'yong kasagutan, pero wala na pala dapat akong hintayin. sa akin na lang pala dapat 'tong mga katanungan, dahil kahit minsa'y di ka naman naging akin.
Continue reading...
24
Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Nagbabakasaling darating ka pa. Sabik na makita ang labi **** binabalot ng ngiti, At mga mata **** animo'y bituin sa kalawakan. Inagahan pumunta sa tagpuan upang mapaghandaan, Nakapagdasal na rin ako na Sana damit ko'y iyong magustuhan. Isang oras ang lumipas, Gahol na gahol pa akong kumaripas Makabili lang ng mapupulang rosas Na ikakalat sa lamesang aking hahainan. Handa na rin ang bulaklak na ipinasadya sa murang halaga. Nasinghot ko na nga lahat ng amoy, Pero mahal, wala ka pa. Naalala ko pa nga kung paanong Nabigyan ko ng problema si mama Kakahanap ng magandang tela Na ilalatag ko para maupuan nating dalawa. Ito na nga, handa na. Nahiga, naupo, tumihaya. Lahat na ata ng posisyon nagawa ko na, Kaya mahal, nasan ka na ba? Lumamig na rin ang niluto kong putahe. Nawalan na rin ng lasa ang tinimpla kong inumin kakalagay ng yelo Para mapanatili ang lamig niya. Handa na rin ang musika. Handa nang umindak ang parehong kaliwa kong paa. Nananabik nang maisayaw ka sa unang pagkakataon, Sa loob ng pagsasama natin ng mahabang panahon. Tila'y nagsasabi na rin na paparating ka na Ang mga ilaw na aking palamuting hinanda, Sa bawat pikit nila'y pag-asa kong Yapak mo ay papalapit na. Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Kakabasa lang ng mga text nilang, "Wala na sya." Nakatanga. Nakatulala. Hawak ang bulaklak na ipinasadya. Bumuhos ang mga luhang nawalan ng pagasang, Darating ka pa..
0
Feb 28, 2019
Feb 28, 2019 at 10:26 AM UTC
InkSpeaks
"Bakit"
Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Nagbabakasaling darating ka pa. Sabik na makita ang labi **** binabalot ng ngiti, At mga mata **** animo'y bituin sa kalawakan. Inagahan pumunta sa tagpuan upang mapaghandaan, Nakapagdasal na rin ako na Sana damit ko'y iyong magustuhan. Isang oras ang lumipas, Gahol na gahol pa akong kumaripas Makabili lang ng mapupulang rosas Na ikakalat sa lamesang aking hahainan. Handa na rin ang bulaklak na ipinasadya sa murang halaga. Nasinghot ko na nga lahat ng amoy, Pero mahal, wala ka pa. Naalala ko pa nga kung paanong Nabigyan ko ng problema si mama Kakahanap ng magandang tela Na ilalatag ko para maupuan nating dalawa. Ito na nga, handa na. Nahiga, naupo, tumihaya. Lahat na ata ng posisyon nagawa ko na, Kaya mahal, nasan ka na ba? Lumamig na rin ang niluto kong putahe. Nawalan na rin ng lasa ang tinimpla kong inumin kakalagay ng yelo Para mapanatili ang lamig niya. Handa na rin ang musika. Handa nang umindak ang parehong kaliwa kong paa. Nananabik nang maisayaw ka sa unang pagkakataon, Sa loob ng pagsasama natin ng mahabang panahon. Tila'y nagsasabi na rin na paparating ka na Ang mga ilaw na aking palamuting hinanda, Sa bawat pikit nila'y pag-asa kong Yapak mo ay papalapit na. Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Kakabasa lang ng mga text nilang, "Wala na sya." Nakatanga. Nakatulala. Hawak ang bulaklak na ipinasadya. Bumuhos ang mga luhang nawalan ng pagasang, Darating ka pa..
Continue reading...
51
Anibersaryo ng ating mainit n pagmamahalan, kung san nagsimula ang mainit n disyembre na hindi ko malilimutan. Kung sana nabigyan ng pagkakataon na patunayan ang nararamdam E sana tayo ngaun ay masaya at nagdiriwang. Ako nalang ang nakakaalala at binabalikan ang naudlot na pagiibigan, Dahil itong iyong nilimot at pilit tinuldokan.
0
Dec 3, 2017
Dec 3, 2017 at 10:11 AM UTC
Maisunshine
2nd anniversary
Anibersaryo ng ating mainit n pagmamahalan, kung san nagsimula ang mainit n disyembre na hindi ko malilimutan. Kung sana nabigyan ng pagkakataon na patunayan ang nararamdam E sana tayo ngaun ay masaya at nagdiriwang. Ako nalang ang nakakaalala at binabalikan ang naudlot na pagiibigan, Dahil itong iyong nilimot at pilit tinuldokan.
Continue reading...
5