Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"isisigaw" poems
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
0
May 10, 2017
May 10, 2017 at 3:32 PM UTC
tahanan
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
Continue reading...
77
Kung bibigyan ba kita ng tsokolate at bulaklak, sasagutin mo ba ako? Kung gagawin ko lahat ng ipag-uutos mo, maririnig ko na ba ang iyong 'Oo'? Kung magsusulat ba ako ng 'love letter' para sayo, tatanggapin mo na ba ako? Kung yayain ba kitang lumabas araw-araw, magugustuhan mo ba ako? Kung luluhod ako sa harapan mo, sasabihin mo na ba sa akin ang nararamdaman mo? Kung mamamanhikan ako sa bahay ninyo, papayagan ba ako ng magulang mo? Kung liligawan ko ba ang nanay at tatay mo, may pag-asa ba ako? Kung isisigaw ko sa buong mundong mahal kita, lalabas na ba sa bibig mo ang salitang 'I Love You'.
0
Feb 5, 2016
Feb 5, 2016 at 11:36 AM UTC
Ang iyong 'OO'
Madasalin akong tao. Pagmulat pa lang ng aking mga mata sa aking unang hinga, sa pagbuka ng aking mga bibig, ngalan Niya na ang unang lumalabas, ngalan Niya na ang aking binibigkas. Sa bawat umagang gumising ako na wala ka sa'king tabi, mas lumalakas ang aking mga dasal. Umaalingawngaw sa apat na sulok ng aking silid ang iyong mga alaala. Yung tipong aabutin ng ilang dekada bago aking malimutan ang tinig ng iyong mahihinhing mga salita. Ako'y madasaling tao. Sa ilang beses ko ng Isinigaw sa langit ang iyong mga ginawa para mapamahal ka sakin bakit tila aking pakiramdam hindi Niya ako naririnig? Sa ilang beses kong hiniling na makasama ka, sa bawat araw na nasa isipan kita, kulang pa ang mga senyales na ibinibigay Niya. Nakakatawa nga lang dahil hindi ko naman tinanong kung Pwede pa bang ika'y mapa sakin Pero bakit sumasagot na Siya agad Na parang hindi maaari? Pero itinutuloy ko pa rin ang aking pagdadasal at baka sakaling mapag bigyan. Hanggang sa umabot ako sa lugar na sa aking pakiramdam hindi naman sapat ang pagbulong ng dasal. Na hindi na sapat na iiyak ko na lang lahat sa mga paa ng imahe Niya. Na dapat siguro hindi lang saming dalawa ng Diyos ang aking mga hinihiling. Aking gagawing dasal Ang iyong pangalan hanggang sa mabingi ako sa bulong ng bawat santo. Hanggang sa masunog ang dila ko Sa Amen ng bawat pari ng simbahan. Hanggang sa malunod ako sa mga dugong luha na iniyak ng birhen. Kailangan ko lang na iparamdaman Nila na ako'y naririnig. Kahit ang aking mga pinaka tahimik na sigaw para sa pangalan Niya. Isisigaw ko ang bawat rason kung bakit labis na Minahal kita. Ngunit ako'y nagbabakasali lamang, alam kong hindi lang ako ang Kanyang anak pero sana kahit isang beses lamang sa milyong daan kong pagsabi ng pangalan mo sa Kanya, kahit isa lamang sa kung sino man ang nasa itaas; nagbabakasakali lang akong umabot sa langit ang aking mga dalangin. Hanggang sa mahalin mo ako magiging madasalin akong tao.
0
Jul 21, 2015
Jul 21, 2015 at 8:34 PM UTC
Kahit sino man ang makarinig
Madasalin akong tao. Pagmulat pa lang ng aking mga mata sa aking unang hinga, sa pagbuka ng aking mga bibig, ngalan Niya na ang unang lumalabas, ngalan Niya na ang aking binibigkas. Sa bawat umagang gumising ako na wala ka sa'king tabi, mas lumalakas ang aking mga dasal. Umaalingawngaw sa apat na sulok ng aking silid ang iyong mga alaala. Yung tipong aabutin ng ilang dekada bago aking malimutan ang tinig ng iyong mahihinhing mga salita. Ako'y madasaling tao. Sa ilang beses ko ng Isinigaw sa langit ang iyong mga ginawa para mapamahal ka sakin bakit tila aking pakiramdam hindi Niya ako naririnig? Sa ilang beses kong hiniling na makasama ka, sa bawat araw na nasa isipan kita, kulang pa ang mga senyales na ibinibigay Niya. Nakakatawa nga lang dahil hindi ko naman tinanong kung Pwede pa bang ika'y mapa sakin Pero bakit sumasagot na Siya agad Na parang hindi maaari? Pero itinutuloy ko pa rin ang aking pagdadasal at baka sakaling mapag bigyan. Hanggang sa umabot ako sa lugar na sa aking pakiramdam hindi naman sapat ang pagbulong ng dasal. Na hindi na sapat na iiyak ko na lang lahat sa mga paa ng imahe Niya. Na dapat siguro hindi lang saming dalawa ng Diyos ang aking mga hinihiling. Aking gagawing dasal Ang iyong pangalan hanggang sa mabingi ako sa bulong ng bawat santo. Hanggang sa masunog ang dila ko Sa Amen ng bawat pari ng simbahan. Hanggang sa malunod ako sa mga dugong luha na iniyak ng birhen. Kailangan ko lang na iparamdaman Nila na ako'y naririnig. Kahit ang aking mga pinaka tahimik na sigaw para sa pangalan Niya. Isisigaw ko ang bawat rason kung bakit labis na Minahal kita. Ngunit ako'y nagbabakasali lamang, alam kong hindi lang ako ang Kanyang anak pero sana kahit isang beses lamang sa milyong daan kong pagsabi ng pangalan mo sa Kanya, kahit isa lamang sa kung sino man ang nasa itaas; nagbabakasakali lang akong umabot sa langit ang aking mga dalangin. Hanggang sa mahalin mo ako magiging madasalin akong tao.
Continue reading...
77
Hindi na ako iibig sa isang bagay na mamamatay rin lang Hindi ko na ibibigay ang oras sa mga 'yong mapanlinlang! Tigilin mo na ang paglublob saakin sa mga panaginip ng magpakailanman Hindi totoo ang pag-ibig sa mamamatay rin lang At iiwan ang imortal kong pag-ibig na tiwangwang sa gilid ng daan Wala nang malay na siya ay tinalikuran ng isang bagay namamamatay rin lang At di kayang punan ang puso kong kulang kulang Nais kong umibig sa kalayaan Isang bagay na di ko mahahagkan ni mahahawakan Gusto kitang ibigin, o kalayaang mailap Sa buhay kong kay tagal di hinagap Isisigaw ang ngalan mo sa mga nais umapi sa 'yo At agawin ka man ng kahit kanino Hayaan mo't nandito akong mamamatay para sayo Dahil ikaw ng pinili kong ibigin Sa sibat o bala handa kang sagipin Ialay ang boses na para sayo lamang At walang ibang magkakamkam Ikaw lamang ang hindi mamamatay Na maski pagkaraan ng daan taong namatay Ay muli ring mabubuhay Kung mawala ka man saakin o aking giliw Di kailanman nila'y maitatago di ako bibitiw Ang pagkulong sayo sa mga kadena o sa likod ng rehas Ay kahangalan ng isang batang mapangahas O matatawag ko siya, mahal, na isang ungas Dahil nagsusumigaw ka kailan pa man Hindi ka nila maaagaw o kalayaan Sapat na ang nagdugong puso ko noon kay hustisyang binalatan ng buhay sa aking harapan Ubos ang laman, ginahasa't binayaran Ang nais ko lang naman ay 'wag siyang mamimili ng pagnanasaan Lumapit ako sa kanya ngunit anong maiaalay ng aking karukhaan? Di pa sapat ang aking kamalasan Binaligtad aking katotohanan Maging ang pagkapantay pantay Na siya rin mismo ang pumatay
0
Jul 8, 2016
Jul 8, 2016 at 11:22 AM UTC
Akala, Hayaan
Hindi na ako iibig sa isang bagay na mamamatay rin lang Hindi ko na ibibigay ang oras sa mga 'yong mapanlinlang! Tigilin mo na ang paglublob saakin sa mga panaginip ng magpakailanman Hindi totoo ang pag-ibig sa mamamatay rin lang At iiwan ang imortal kong pag-ibig na tiwangwang sa gilid ng daan Wala nang malay na siya ay tinalikuran ng isang bagay namamamatay rin lang At di kayang punan ang puso kong kulang kulang Nais kong umibig sa kalayaan Isang bagay na di ko mahahagkan ni mahahawakan Gusto kitang ibigin, o kalayaang mailap Sa buhay kong kay tagal di hinagap Isisigaw ang ngalan mo sa mga nais umapi sa 'yo At agawin ka man ng kahit kanino Hayaan mo't nandito akong mamamatay para sayo Dahil ikaw ng pinili kong ibigin Sa sibat o bala handa kang sagipin Ialay ang boses na para sayo lamang At walang ibang magkakamkam Ikaw lamang ang hindi mamamatay Na maski pagkaraan ng daan taong namatay Ay muli ring mabubuhay Kung mawala ka man saakin o aking giliw Di kailanman nila'y maitatago di ako bibitiw Ang pagkulong sayo sa mga kadena o sa likod ng rehas Ay kahangalan ng isang batang mapangahas O matatawag ko siya, mahal, na isang ungas Dahil nagsusumigaw ka kailan pa man Hindi ka nila maaagaw o kalayaan Sapat na ang nagdugong puso ko noon kay hustisyang binalatan ng buhay sa aking harapan Ubos ang laman, ginahasa't binayaran Ang nais ko lang naman ay 'wag siyang mamimili ng pagnanasaan Lumapit ako sa kanya ngunit anong maiaalay ng aking karukhaan? Di pa sapat ang aking kamalasan Binaligtad aking katotohanan Maging ang pagkapantay pantay Na siya rin mismo ang pumatay
Continue reading...
36
hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok! Maging ang napakatayog na bundok aakyatin niya hanggang mayapakan iyong rurok at muli doon sa ibabaw kanya pa ring isisigaw ang mga pasaring ng kanyang abot-tanaw bukam-bibig niyang imemensahe ang lihim sa liham nitong Tanglaw at Panglaw! Bagamat minsan na niyang pinailanlang yaring tagumpay na sa kabiguan ay sumalansang at kung ating susuriin,di lahat ng kabalisaan ay gaya ng tubig sa pampang sapagkat mayroong kapayapaan sa gitna ng kagulohang humahadlang. Sa tuwinang pagmamasdan niya ang walang pakpak na mga anghel sa lupa, sa mga sandaling ramdam niya ang mapanganib na mga lobong nag-aanyong tupa. Iisa lamang ang katanongan na sa kanya'y sumasagupa "ano nga ba ang kasagotan sa mata-pobre upang ito ay magpatirapa?" nang sa gayo'y matutong manikluhod sa Dakilang Lumikha Maiwaksi ang pang-aalipusta sa mga dusta Huwag nang malunod pa sa yaman sa halip tumulong sa aba at dukha sabi nga niya... ITAGA MO SA BATO AT SA TUBIG AY ILISTA "hindi lang bilog ang kaya kong paikotin" Ayon pa sa kanya--aking uulitin "magagawa kong iluklok ang magnasang maging nasa tuktok basta't may kalakip na pag-ibig sa nasasakopang sulok" hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok!
0
Apr 9, 2017
Apr 9, 2017 at 7:06 PM UTC
=_tigatig ng tugatog_=
hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok! Maging ang napakatayog na bundok aakyatin niya hanggang mayapakan iyong rurok at muli doon sa ibabaw kanya pa ring isisigaw ang mga pasaring ng kanyang abot-tanaw bukam-bibig niyang imemensahe ang lihim sa liham nitong Tanglaw at Panglaw! Bagamat minsan na niyang pinailanlang yaring tagumpay na sa kabiguan ay sumalansang at kung ating susuriin,di lahat ng kabalisaan ay gaya ng tubig sa pampang sapagkat mayroong kapayapaan sa gitna ng kagulohang humahadlang. Sa tuwinang pagmamasdan niya ang walang pakpak na mga anghel sa lupa, sa mga sandaling ramdam niya ang mapanganib na mga lobong nag-aanyong tupa. Iisa lamang ang katanongan na sa kanya'y sumasagupa "ano nga ba ang kasagotan sa mata-pobre upang ito ay magpatirapa?" nang sa gayo'y matutong manikluhod sa Dakilang Lumikha Maiwaksi ang pang-aalipusta sa mga dusta Huwag nang malunod pa sa yaman sa halip tumulong sa aba at dukha sabi nga niya... ITAGA MO SA BATO AT SA TUBIG AY ILISTA "hindi lang bilog ang kaya kong paikotin" Ayon pa sa kanya--aking uulitin "magagawa kong iluklok ang magnasang maging nasa tuktok basta't may kalakip na pag-ibig sa nasasakopang sulok" hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok!
Continue reading...
37
Gusto ko ng panibagong balat. Iyong maputi at makinis. Mala porselana, Na halos kuminang tuwing masisinagan ng araw. Kabisado ko ang bilang ng araw, Na ginugugol sa ilalim ng araw kakabanat. Ngunit, Ang panibagong balat, Hindi nito ako kayang protektahan, alam ko. Lilimitahan lamang nito ang mga nalalaman ko. Ngunit, Sa panibagong balat, nais ko magsimula. Kilalanin at kalimutan ng halos magkasabay, Ang imahe ng nakakadiri kong balat. Bilang ang peklat. Sukat ko kung gaano kalalim ito, Noong sugat pa lamang. Kaya ko gusto ng bagong balat para pagtakpan ito. Baka sakaling iwasto ng bago kong balat, Ang mga naimali ko. Makikilala kaya ako ng ibang tao, Sa bagong balat na suot ko? Marahil hindi, sana hindi, panigurado hindi. Nais kong magtago, Sa paraan kung paano ako lulutang ng hubo't hubad. Nang hindi ko na itatakip, Ang aking palad sa aking dibdib, Dahon sa ibaba ng puson. Isisigaw ko ang salitang "PUTA!" ng napakalakas, Halos magsisilabas Ang mga putang mismong makakarinig, At yayakapin ko sila. Dahil bago ang balat ko, ito'y mainit. Kumpara sa nahamugan kong balat kagabi. Malinis, Kumpara sa balat kong may dampi ng mabahong laway. Mabango, Kumpara sa mumurahing aficionado na nahaluan Ng pawis ni Ricardo kagabi. Bagong balat. Ibebenta ko ang luma kong balat, Sa gabing ito. Bilhin mo ang aking balat. May panibago bukas, Pag-asa, hamon, Mantikilya sa loob ng pandesal. Gamit ang luma kong balat, Makakabili pa ba ako ng bago? Magkaiba ang bagong uri sa bagong palit. Ang balat ko, nalaspag na. Tulad ng puti kong damit, Hindi na ito puti. Marumi ang titig ko. Marumihin ang aking naisuot. Ang balat ko ay puno ng mantsa, Ngunit bago ang aking suot ngayon, bagamat, Iisa parin ng uri. Balat na nakalaan para ulitin ang pagrumi at Yurak sa puti kong suot. Bagong balat, kulay puti. Wala na akong maisuot. Hubad na ang aking puri. Hindi ko masuot ang salapi. Magkano pera mo? Tara? Nais mo bang makita ang aking balat?
0
Dec 13, 2017
Dec 13, 2017 at 10:01 AM UTC
Mahabang Sigarilyo, Mahabang Gabi ni Maria.
Gusto ko ng panibagong balat. Iyong maputi at makinis. Mala porselana, Na halos kuminang tuwing masisinagan ng araw. Kabisado ko ang bilang ng araw, Na ginugugol sa ilalim ng araw kakabanat. Ngunit, Ang panibagong balat, Hindi nito ako kayang protektahan, alam ko. Lilimitahan lamang nito ang mga nalalaman ko. Ngunit, Sa panibagong balat, nais ko magsimula. Kilalanin at kalimutan ng halos magkasabay, Ang imahe ng nakakadiri kong balat. Bilang ang peklat. Sukat ko kung gaano kalalim ito, Noong sugat pa lamang. Kaya ko gusto ng bagong balat para pagtakpan ito. Baka sakaling iwasto ng bago kong balat, Ang mga naimali ko. Makikilala kaya ako ng ibang tao, Sa bagong balat na suot ko? Marahil hindi, sana hindi, panigurado hindi. Nais kong magtago, Sa paraan kung paano ako lulutang ng hubo't hubad. Nang hindi ko na itatakip, Ang aking palad sa aking dibdib, Dahon sa ibaba ng puson. Isisigaw ko ang salitang "PUTA!" ng napakalakas, Halos magsisilabas Ang mga putang mismong makakarinig, At yayakapin ko sila. Dahil bago ang balat ko, ito'y mainit. Kumpara sa nahamugan kong balat kagabi. Malinis, Kumpara sa balat kong may dampi ng mabahong laway. Mabango, Kumpara sa mumurahing aficionado na nahaluan Ng pawis ni Ricardo kagabi. Bagong balat. Ibebenta ko ang luma kong balat, Sa gabing ito. Bilhin mo ang aking balat. May panibago bukas, Pag-asa, hamon, Mantikilya sa loob ng pandesal. Gamit ang luma kong balat, Makakabili pa ba ako ng bago? Magkaiba ang bagong uri sa bagong palit. Ang balat ko, nalaspag na. Tulad ng puti kong damit, Hindi na ito puti. Marumi ang titig ko. Marumihin ang aking naisuot. Ang balat ko ay puno ng mantsa, Ngunit bago ang aking suot ngayon, bagamat, Iisa parin ng uri. Balat na nakalaan para ulitin ang pagrumi at Yurak sa puti kong suot. Bagong balat, kulay puti. Wala na akong maisuot. Hubad na ang aking puri. Hindi ko masuot ang salapi. Magkano pera mo? Tara? Nais mo bang makita ang aking balat?
Continue reading...
67
Di ko alam kung pano magsisimula Sa aking sasabihin,huwag sanang mabibigla Pero ang lahat ng maririnig **** salita Nagmula sa puso : sa puso kong sira Alam mo ba nung simula pa lang Sa puso ko ikaw na ang lamang Walang ibang hinihiling kundi ikaw Di ko nais na naaalis ka sa tanaw Oo , ikaw lang at walang iba Kase nga diba gusto kita? Sa puso kong ito, tunay kang nag-iisa Pero parang ang sakit sa pakiramdam Sa damdamin kong ito, walang nakakaalam Hanggang tingin lang lagi sa iyo, Minamasdan ko lahat ng kilos mo At kahit na ako'y nasasaktan, Sinong may **** Wala naman akong karapatan Kahit mamamatay na ako sa sobrang sakit, Kailangang kong tanggapin lahat ng pait Ganyan naman talaga pag nagmamahal, Sakripisyo ang kailangan para tumagal Hindi ko alam kung anong meron sa iyo, At ikaw ang tinitibok ng puso ko, Siguro nga tadhana na ang nagtakda Kaya sana iyo namang mahalata Pagkat ayokong pati ikaw ay mawala Ngunit ano nga bang magagawa? Kung sa landas ko unti - unti kang nawawala? Para kang bula na dahan - dahang naglalaho Parang ibong lumilipad na papunta sa malayo Habang ako dito ay nakatayo Minamasdan kang papalayo Madalas ako sa kanila'y naiinggit Pagkat sa iyo ,sila'y nakakalapit Madalas kayong nagkakausap At lagi mo sya sa akin hinahanap Oo, alam kong kahit di ko aminin Na pangalan mo pa rin ang sinisigaw ng damdamin, Malalaman mo rin yun balang araw Kaya mananahimik nalang at di ko na isisigaw Ano pa nga bang silbi na ipagsigawan ko? Wala ka rin namang **** sa nararamdaman ko Kaya't salamat nalang sa ala- alang iniwan Sa lahat ng araw ng masasayang kwentuhan Paalam na mahal,ayoko nang masaktan Kahit iyon ay akin nang nakasanayan Nakakapagod ding maging Tanga kaya't paalam na Sana maging masaya ka doon sa piling nya !
0
Mar 13, 2017
Mar 13, 2017 at 6:14 AM UTC
Huling Mensahe
Di ko alam kung pano magsisimula Sa aking sasabihin,huwag sanang mabibigla Pero ang lahat ng maririnig **** salita Nagmula sa puso : sa puso kong sira Alam mo ba nung simula pa lang Sa puso ko ikaw na ang lamang Walang ibang hinihiling kundi ikaw Di ko nais na naaalis ka sa tanaw Oo , ikaw lang at walang iba Kase nga diba gusto kita? Sa puso kong ito, tunay kang nag-iisa Pero parang ang sakit sa pakiramdam Sa damdamin kong ito, walang nakakaalam Hanggang tingin lang lagi sa iyo, Minamasdan ko lahat ng kilos mo At kahit na ako'y nasasaktan, Sinong may **** Wala naman akong karapatan Kahit mamamatay na ako sa sobrang sakit, Kailangang kong tanggapin lahat ng pait Ganyan naman talaga pag nagmamahal, Sakripisyo ang kailangan para tumagal Hindi ko alam kung anong meron sa iyo, At ikaw ang tinitibok ng puso ko, Siguro nga tadhana na ang nagtakda Kaya sana iyo namang mahalata Pagkat ayokong pati ikaw ay mawala Ngunit ano nga bang magagawa? Kung sa landas ko unti - unti kang nawawala? Para kang bula na dahan - dahang naglalaho Parang ibong lumilipad na papunta sa malayo Habang ako dito ay nakatayo Minamasdan kang papalayo Madalas ako sa kanila'y naiinggit Pagkat sa iyo ,sila'y nakakalapit Madalas kayong nagkakausap At lagi mo sya sa akin hinahanap Oo, alam kong kahit di ko aminin Na pangalan mo pa rin ang sinisigaw ng damdamin, Malalaman mo rin yun balang araw Kaya mananahimik nalang at di ko na isisigaw Ano pa nga bang silbi na ipagsigawan ko? Wala ka rin namang **** sa nararamdaman ko Kaya't salamat nalang sa ala- alang iniwan Sa lahat ng araw ng masasayang kwentuhan Paalam na mahal,ayoko nang masaktan Kahit iyon ay akin nang nakasanayan Nakakapagod ding maging Tanga kaya't paalam na Sana maging masaya ka doon sa piling nya !
Continue reading...
48
Pipigilan ko ba kung hindi ko na kaya? Hahayaan ko na lang bang umagos ang mga luha? Tatahimik na lamang ba ako at hindi magsasalita, Kung puso ko ngayon ay mabigat na mabigat na? Ano ba ang kasalanan ko at ako ay pinagkaitan? Nagkamali ba ako, kaya pasan ko ang kapighatian? May magagagawa pa ba ako kung dalawa na kayo ang nang-iwan, At isisigaw na lamang sa hangin ang lahat ng aking pinagdaanan? Tinutusok ang puso ko, nadudurog na parang yelo. Nanghihina ako, kulang na lang ako ay mag-deliryo. Ano ba kasi ang kasalanan ko at ako ay pinaghiwalay ninyo? Nasaan ang pagmamahal na matagal kong hinintay na maramdaman sa tunay na ina ko? Tatlong dekada akong nagtiis sa pag-aakalang tama kayo. Tatlong dekada akong naghirap para maiahon ko kayo. Tatlong dekada akong nagbigay ng purong pagmamahal para ipagmalaki ninyo ako. Pero bakit kailangang itago ninyo ang katotohanan sa tunay na pagkatao ko? Sinubukan kong tuklasin pero pinagbawalan niyo ako. Tinangka kong alamin pero ayaw ninyo. Nang tangayin ang pag-asang mayroon ako, Hindi niyo sinabing may tunay na kapatid pala ako. Hahalikan ko na lamang ang hangin. Pakikinggan ko na lamang ang boses ng kalikasan. Sasayaw sa tunog ng kalembang sa kung saan, Hanggang sa buhay ko ay tuluyan maparam.
0
Jul 3, 2016
Jul 3, 2016 at 1:57 AM UTC
Pinagkaitan ng Pagkakakilanlan
061224 Malaya kong isisigaw ang Ngalan Mo — Dakila Ka, Dakila Ka ngang talaga. Saksi ako sa kabutihan Mo Sa buhay kong balang araw Ay babalik din sa alikabok — Na ang bawat pangako Mo’y Mga balang lumagablag sa aking kaibuturan. Saksi ako sa pag-ibig **** Umaakap at umaakay sa akin Pabalik at papalapit Sa’yo — Ang pagmamahal **** kusang ibinibigay, Ibinubuhos, mabuhay lamang ako. Saksi ako sa grasya **** umaapaw, Nalulunod ako Sa’yong pag-ibig At sa Liwanag Mo’y nabubulag ako Hanggang sa… Hindi ko na masilayan Ang dati kong pagkatao. Nagbago na pala ako, Ako’y binago Mo. Malayang-malaya na pala ako, Ako’y pinalaya Mo. Dakila — ‘yan Ka, Mahal — mahal Kita, Ama.
0
Jun 12, 2024
Jun 12, 2024 at 9:52 AM UTC
Malayang Mangingibig
Sa isang istorya Na nagpapatunay na Mahal Kita Kwentong tayo ang lumikha , Ikaw at Ako ang nakakaunawa , Oh kay sarap ding'gin Kapag sayo nang gagaling Ngunit sa panaginip lang aasamin Tinadhana kaya ng maykapal O sagot sa aking mga dasal , Pinagtagpo bakit tila napakalayo Nagkasama bakit tila napakalabo Pagmamahal na iyong ipinaranas Lalasapin bawat oras Ikaw , Oo Ikaw Ikaw na minahal ko , Ikaw na inasam ko , ikaw na pinalangin ko , na sana'y din'gin mo Kahit na wala ako . Sadyang nakaka baliw ang mundo , Minsan nakakainsulto , Kung kailan mo natagpuan doon nasayang , Kung saan naging masaya doon biglang natapos , Kung kailan mo naramdaman ang buhay doon ka unti unting pinapatay Bakit ? Bakit ? Bakit may katapusan? Naging masaya pero bakit sandali ? Bakit kung kelan ako nakabuo ng kwento'ng tayo ang bida saka ka nawala aking istorya Iaasa pa ba sa panahon ? Isisigaw hanggang tumahan O Ipapaagos nalamang sa mga alon Hihintayin pa ba ang pagbabalik ng dati ? Noong Mahal mo ako at mahal kita , Noong sabay sa pagtawang walang humpay Mga ngiti **** pamatay Mga mata **** walang humpay na nakakapukaw ng atensyon Dating ako, ikaw, ang diyos at ang tayo Hanggang dito na lang ba ? Hanggang sa ala-ala nalang magiging masaya ? Hanggang dito nalang ba ang istorya ? Sa isang imahinasyon'g Ikaw na walang ako At tayong walang tayo?
0
Feb 22, 2020
Feb 22, 2020 at 7:01 AM UTC
Istorya
031224 Gusto ko nang magwala, Gusto ko nang kumawala — Hahanap ng pluma At kakatha ng isang tula. Isa na namang piyesa Susulpot na parang bula, Mawawala nang kusa Lilisanin ang mga tugma. Alay ko ang aking awit Minsang mga bala’y mapanakit. Isisigaw na may dawit Ang sukli’y kaakit-akit. Ilang libong mga salita, Papalibutan ng mga katha. Isang araw ng pagkukusa — Isang obra ang maipipinta.
0
Mar 12, 2024
Mar 12, 2024 at 1:36 AM UTC
Hawla
Unti-unti nang pinapalitan ng kadiliman ang langit na kanina'y kay liwa-liwanag pa. Nakaupo ka sa aking tabi, tumitingala sa langit habang ang puso ko'y bumibilis ang pagtibok habang lumilipas ang mga sekundo. Kasabay ng pagpintig sa kalalim-laliman ng aking sarili, ay ang pagbaba ng mainit na araw na sumisikat sa atin at ginagawang mala-ginto ang iyong kutis; kapalit nito ang maluwalhati na buwan na kasing hugis ng iyong nakakaginhawa na mga mata kapag ika'y tumatawa. Ang sansinukob ay napakalaki at maraming mailalaman; at hindi ko papalapgpasin ang pagkakataon, kahit kailan, na ipaghambing ka roon. Maaaring napakaliit ng iyong katawan, ngunit ang puso **** pagkalaki-laki ay punong puno ng pagmamahal. Ikaw. Ikaw ang aking sansinukob at ang pagmamahal ko ay para sa iyo lamang. Kinuha mo ang aking kamay at hinalikan, ako'y iyong tinanong kung ano nga ba ang nasa isip ko; kaunti nalang ay hindi ko na mapipigilan ang sarili ko at isisigaw ko ang iyong pangalan ng paulit-ulit upang sagutin ng diretso. Ang aking pagkahaling sayo'y katulad ng kalangitan; maaari mang magkaroon ng kadiliman ay babalik parin sa dating anyo na kay ningning. Ikaw ang nagsasabit ng buwan sa langit bawat gabi at ako naman ang tagawilig ng kumikinang na mga bituin sa iyo. Hindi tayo makukumpleto kung wala ang isa't isa, kaya ako'y humihiling bawat gabi na tayo'y hindi magwawalay sa isa't isa. Ninanais ko na ang iyong puso ay habang-buhay na titibok para sa akin, dahil alam ko na ang akin ay titibok para lamang din sa iyo.
0
Feb 17, 2018
Feb 17, 2018 at 10:17 PM UTC
sansinukob
Unti-unti nang pinapalitan ng kadiliman ang langit na kanina'y kay liwa-liwanag pa. Nakaupo ka sa aking tabi, tumitingala sa langit habang ang puso ko'y bumibilis ang pagtibok habang lumilipas ang mga sekundo. Kasabay ng pagpintig sa kalalim-laliman ng aking sarili, ay ang pagbaba ng mainit na araw na sumisikat sa atin at ginagawang mala-ginto ang iyong kutis; kapalit nito ang maluwalhati na buwan na kasing hugis ng iyong nakakaginhawa na mga mata kapag ika'y tumatawa. Ang sansinukob ay napakalaki at maraming mailalaman; at hindi ko papalapgpasin ang pagkakataon, kahit kailan, na ipaghambing ka roon. Maaaring napakaliit ng iyong katawan, ngunit ang puso **** pagkalaki-laki ay punong puno ng pagmamahal. Ikaw. Ikaw ang aking sansinukob at ang pagmamahal ko ay para sa iyo lamang. Kinuha mo ang aking kamay at hinalikan, ako'y iyong tinanong kung ano nga ba ang nasa isip ko; kaunti nalang ay hindi ko na mapipigilan ang sarili ko at isisigaw ko ang iyong pangalan ng paulit-ulit upang sagutin ng diretso. Ang aking pagkahaling sayo'y katulad ng kalangitan; maaari mang magkaroon ng kadiliman ay babalik parin sa dating anyo na kay ningning. Ikaw ang nagsasabit ng buwan sa langit bawat gabi at ako naman ang tagawilig ng kumikinang na mga bituin sa iyo. Hindi tayo makukumpleto kung wala ang isa't isa, kaya ako'y humihiling bawat gabi na tayo'y hindi magwawalay sa isa't isa. Ninanais ko na ang iyong puso ay habang-buhay na titibok para sa akin, dahil alam ko na ang akin ay titibok para lamang din sa iyo.
Continue reading...
6
052824 Sa tuwing hinahagis ko Ang aking sarili Sa’yong harapan, Ay nais kong isakatapuran Mo rin Ang bawat pangakong inilathala’t Ipinagtibay ng dugong dumanak sa Krus. Sa tuwing kumukulimlim na Ang aking mga mata’y Gusto kong magtago Sa’yong lilim At doon ang aking pahinga. Isisigaw ko ang lahat ng aking pangamba At lulusawin ng pag-ibig Mo Ang bawat tinik na pumipigil sa’kin para huminga. At kung pupwede lang Na patigilan Mo ang bawat ritmo ng oras Upang panandaliang maibsan ang aking pangungulila — Kung pwede lang sana. Sa mga buhangin ng aking pagkukunwari’y Kusa Mo akong aanyayahan Sa malalim at malawak **** karagatan. At kailan nga ba ako matututo? Kailan nga ba kita masisilayan At massasabi nang aking mga mata’y Ikaw ang tanging totoo? Nasasabik ako Sa tuwing sasalubungin Mo ako ng pag-asa At kalakip pala ng pagtiklop ng bawat umaga’y Ang yakap **** mainit Na tumatawag sa’kin na mas piliin pa ang malalim. Taliwas sa aking sariling prinsipyong Binahiran ng mga haka-haka Ang kapangyarihan ng tunay na pananampalataya. At Sa’yo pala mawawalang bisa Ang bawat kuro-kurong Hinayaan kong magsilbing masasamang damo Sa hardin ng aking pagkatao. Ngayo’y bubuksan kong muli Ang aking pintuan At wala nang iba pang makagagapi Sa Tinig **** ginawa ko nang pader At pugad ng aking bukas Na Sa’yo ko lamang iniaalay.
0
May 28, 2024
May 28, 2024 at 7:08 AM UTC
The Garden of Faults
Nangarap lang naman ng isang pag-ibig Na kayang magtagal sa aking mga bisig Ngunit bakit ganoon kadaya ang tadhana? Parati na lamang naiiwan at namamaalam. Wagas na pagmamahal ay kayang ialay Ngunit kahit nilalako na ang pag-ibig Walang sinuman ang tumatanggap Walang sinuman ang kayang tumagal Hanggang dito na lang ba talaga tayo? Wala na bang pwede pang iareglo? Pinagdasal na umabot sana sa simbahan Ngunit mukhang ako lang talaga ang umasa Ang pinakamasakit sa lahat ng 'to? Yung naiwan kang nag-iisip na baka Pwede pang isalba kung anong meron Pero hindi ka pinayagang gumawa ng hakbang Kaya 'eto't nagmumukmok sa isang tabi Iniisip kung ano bang nagawang mali Kasi ang mga rasong "hindi ikaw, ako" Ay mas masakit pa sa "may iba ako" Mas maiintindihan ko pa kung ang pag-ibig Na kay tagal kong pinaghirapan ay bigla na lang maglaho Kaysa sa mga rasong malabo namang basahin At ang mga mala-bugtong na sagot sa aking mga tanong Namamaalam muli sa pag-ibig na hindi nagtagal Na kahit anong pilit ang aking gawin, walang nararating Walang kapangyarihang baguhin ang kasalukuyan Ang mga pinanghawakan dumudulas sa aking mga kamay. Hanggang sa mawala sa puso Isisigaw ang pagmamahal sa'yo Sambit ng mga labi ang ngalan mo Hanggang ang pag-ibig ay maglaho.
0
Mar 25, 2019
Mar 25, 2019 at 6:40 AM UTC
Dulo
Isisigaw nang pasukdol ang pangalan-hirang Lalaya na kasabay ng paglisan Dadalhin ang mga kinikimkim Mahapding man parating bukambibig Sumisingaw nang matamis Kahapong ligaya ngayon lumiligalig Nalimbag ang pangyayaring ayaw mawaglit Sana masaya sa piling ng iba Kahit naririto na inaalala pa May saliw ang bawat salita nang ginugunita ang yaong nakalipas na Tukso ba na para kabigin Bakit parang bitag na inihain Sana'y habso ang pagkakabigkis Sa paghayo tungo sa paraiso Iiwan nang may pagkabahala Sana sa eklipse na magaganap Mag iiba ang daan bukas At di muna aalis pa Hihintayin sa pintuan ng wakas Kung saan ang mga bagay bagay ay may kanya kanyang lunas Kung nararamdaman ay di na maibsan Tatanggapin nang pagkagiliw Kahit ililibing nang di naagnas
0
Sep 14, 2019
Sep 14, 2019 at 1:55 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #79
SANA AY MAY ISANG ARAW NA IKA’Y AKING MATANAW AT SA IYO’Y ISISIGAW ANG LALIM NA SUMASAKLAW NG DAMDAMING NATUTUNAW AT PUSONG DI NADADALAW NA ANG PAG-IBIG KO’Y IKAW HANGGANG SA AKO’Y PUMANAW KUNG AKO MAN AY NAWALAY AT SA HANGIN AY SUMABAY PATUNGONG KABILANG BUHAY AKO’Y HINDI MALULUMBAY SA LAMIG AKO’Y AAKBAY AT SA DILIM AY HIHIMLAY ALAALA ANG SYANG GABAY SA AKING BIGONG TAGUMPAY MALI MAN ANG NAGING LANDAS NG PAG-IBIG NA TUMAKAS SA BUHAY KONG NAKALIPAS NAWALA MAN ANG AKING LAKAS AT ANG KULAY AY KUMUPAS NGUNIT ANG DAMDAMING WAGAS KAYLAN MA’Y DI MAGWAWAKAS KAHAPON, NGAYON AT BUKAS
0
Aug 30, 2020
Aug 30, 2020 at 9:46 PM UTC
PAG-IBIG