"dumadampi" poems - Hello Poetry

NOBYEMBRE 20, 2018 hugis pusong inukit sa munting puno nagbunga ng matamis itong pagsuyo sa lilim ng mga sanga, saksi sa’ting pangako na tayo lang dalawa ang magkasundo ito ang ating tagpuan, na tayo lang ang may alam kaya nakalagay ang pangalan,pagkat dito ay atin lang ang payapang tahanan, ng ating pinagsamahan sa dahong kanlungan, na puspos ng pagmamahalan ang dibdib kong umaawit, habang pumipintig halina’t maging mainit ang dating lamig oh kay sarap palang kumapit, sa gitna ng ating bisig, (sa ilalim ng) hugis pusong inukit, simbolo ng dakilang pagibig may hangin na dumadampi wari’y halik sa’yong pisngi sa punong mumunti, rosas kang kasing pula ng ‘yong labi at meron pa bang tatatamis sa iyong mga ngiti kung tunay ngang ang ‘yong ganda’y nakakabighani sa punong may lilim, kasama kita aking sinta wala na kung hinihiling, kaylangan ko’y andito na sana dito nalang tayong dalawa’y mamalagi sayo ilalaan ang bawat sandali, at pangakong mananatili

0

Nov 20, 2018

Nov 20, 2018 at 12:05 AM UTC

august28

Puso Sa Puno

NOBYEMBRE 20, 2018 hugis pusong inukit sa munting puno nagbunga ng matamis itong pagsuyo sa lilim ng mga sanga, saksi sa’ting pangako na tayo lang dalawa ang magkasundo ito ang ating tagpuan, na tayo lang ang may alam kaya nakalagay ang pangalan,pagkat dito ay atin lang ang payapang tahanan, ng ating pinagsamahan sa dahong kanlungan, na puspos ng pagmamahalan ang dibdib kong umaawit, habang pumipintig halina’t maging mainit ang dating lamig oh kay sarap palang kumapit, sa gitna ng ating bisig, (sa ilalim ng) hugis pusong inukit, simbolo ng dakilang pagibig may hangin na dumadampi wari’y halik sa’yong pisngi sa punong mumunti, rosas kang kasing pula ng ‘yong labi at meron pa bang tatatamis sa iyong mga ngiti kung tunay ngang ang ‘yong ganda’y nakakabighani sa punong may lilim, kasama kita aking sinta wala na kung hinihiling, kaylangan ko’y andito na sana dito nalang tayong dalawa’y mamalagi sayo ilalaan ang bawat sandali, at pangakong mananatili

21

Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat. Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila. Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo? May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan. Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa. Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami. Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi. Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi. Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw. Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa. Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa. Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa. Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala. Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa. Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay makausap ng matagal. Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal. Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal. Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal. Na ikaw at ako ay hanggang kasal. Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal. Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal. Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal. Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital. Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal. Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan. Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot? Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin. At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo. Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.

0

Jul 5, 2016

Jul 5, 2016 at 8:38 PM UTC

kahel

iBags

Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat. Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila. Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo? May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan. Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa. Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami. Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi. Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi. Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw. Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa. Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa. Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa. Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala. Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa. Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay makausap ng matagal. Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal. Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal. Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal. Na ikaw at ako ay hanggang kasal. Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal. Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal. Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal. Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital. Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal. Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan. Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot? Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin. At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo. Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.

31

080216 Ayoko sanang sagutin Pero gusto kitang marinig. Naiinis ako Pagkat nilalampaso ang puso ko. Pagkat wala lang sayo, Pero heto ako't tila iniibig ka pa rin. "Hello" Sa tagal ng panaho'y Ngayon lamang ulit. Natatameme ako pagkat walang masambit. Tangan ko ang matatamis na alaala, Subalit dumadampi ang sakit Tumatagos higit pa sa damdamin, Ang iyong walang paalam na paglisan. Yung boses **** tila walang emosyon, At doon tumigil ang tibok ng puso. Hindi ko alam ba't hinahayaan ka Ba't ako'y tila umaasang Baka may pangalawang pagkakataon pa. Alam ko namang iba na ngayon, Walang malalim na dahilan. Wala kang dahilan Bagkus puso ko'y tila naghihintay. Nagtataka ako sa mga tanong mo Nagtataka ako sa pag-uusisa mo. Natatakot akong mahulog sayo, Pagkat alam ko kung gaanong sakit na ang natamo At sa ngayo'y hindi ko na ata kakayanin pang muli.

0

Aug 2, 2016

Aug 2, 2016 at 9:36 AM UTC

psalmiseta

Call

080216 Ayoko sanang sagutin Pero gusto kitang marinig. Naiinis ako Pagkat nilalampaso ang puso ko. Pagkat wala lang sayo, Pero heto ako't tila iniibig ka pa rin. "Hello" Sa tagal ng panaho'y Ngayon lamang ulit. Natatameme ako pagkat walang masambit. Tangan ko ang matatamis na alaala, Subalit dumadampi ang sakit Tumatagos higit pa sa damdamin, Ang iyong walang paalam na paglisan. Yung boses **** tila walang emosyon, At doon tumigil ang tibok ng puso. Hindi ko alam ba't hinahayaan ka Ba't ako'y tila umaasang Baka may pangalawang pagkakataon pa. Alam ko namang iba na ngayon, Walang malalim na dahilan. Wala kang dahilan Bagkus puso ko'y tila naghihintay. Nagtataka ako sa mga tanong mo Nagtataka ako sa pag-uusisa mo. Natatakot akong mahulog sayo, Pagkat alam ko kung gaanong sakit na ang natamo At sa ngayo'y hindi ko na ata kakayanin pang muli.

30

At sisimulan sa pag ani ng mga ala ala Magtatagpo sana sa dalampasigan kung saan dumadampi ang mahalumigmig na hangin Dapuwa hindi giginawin Nakatalukbong ang isang binibini Mga kanyang salita'y tumaktak sa wari Sapagkat hindi maisabi O hirang hindi kailanman naging makasarili Ang pag ibig minsan kailangan bumaba ang Hari At ganap na hari sa luklukan Walang makapagpapatalsik ni anumang may buhay Wala rin isinilang sa mundong ibabaw ang makapagpahabag Ngunit ito ba'y kahantungan ng lahat Ang pinalad na maging reyna ibang palasyo binagtas Magdiwang na ang lahat Ano ba ang magagawa sa Maharlikang angkan Ngayon ay tumatanda kasabay ng panahon At naging kadena ang mga matamis na kahapon Ang samyo ng bukid ay parang usok na sanhi ng pagkahika't hapo

0

Aug 25, 2019

Aug 25, 2019 at 5:57 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #74

At sisimulan sa pag ani ng mga ala ala Magtatagpo sana sa dalampasigan kung saan dumadampi ang mahalumigmig na hangin Dapuwa hindi giginawin Nakatalukbong ang isang binibini Mga kanyang salita'y tumaktak sa wari Sapagkat hindi maisabi O hirang hindi kailanman naging makasarili Ang pag ibig minsan kailangan bumaba ang Hari At ganap na hari sa luklukan Walang makapagpapatalsik ni anumang may buhay Wala rin isinilang sa mundong ibabaw ang makapagpahabag Ngunit ito ba'y kahantungan ng lahat Ang pinalad na maging reyna ibang palasyo binagtas Magdiwang na ang lahat Ano ba ang magagawa sa Maharlikang angkan Ngayon ay tumatanda kasabay ng panahon At naging kadena ang mga matamis na kahapon Ang samyo ng bukid ay parang usok na sanhi ng pagkahika't hapo

20

Malamig na ang hangin Na dumadampi sa pisngi Ang usok na umiimbulog Sa langit Ay lumalamlam na sa paningin Ang tunog ng mga instrumentong pansaliw Sa tula na ginawang awit Ay di na naririnig Ang pagkalugami sa nakaraan, Ang bakas ng kahirapan Ay di na nagpapaligalig, Nagpapasimangot nang magunita sa sandali Kung noon sa bawat araw ay masigasig, Sa kinabukasa'y nananabik Di na ngayon Sapagkat sa dapithapon nahuhumaling Ang nagpupuyos na liwanag Sa dakong silangan Na dati'y mainam pagmasdan Ay nakakasilaw Ang takipsilim sumisimbolo ng kalumbayan Ay isa na na tanawin Para sa kagalakan ng kaluluwa Ang unos at karimlan Pag nasa luklukan Ay isa lamang pangkaraniwan Pag may lampara Na hindi ka iiwan

0

May 25, 2020

May 25, 2020 at 11:41 PM UTC

haringibon

Lampara

Malamig na ang hangin Na dumadampi sa pisngi Ang usok na umiimbulog Sa langit Ay lumalamlam na sa paningin Ang tunog ng mga instrumentong pansaliw Sa tula na ginawang awit Ay di na naririnig Ang pagkalugami sa nakaraan, Ang bakas ng kahirapan Ay di na nagpapaligalig, Nagpapasimangot nang magunita sa sandali Kung noon sa bawat araw ay masigasig, Sa kinabukasa'y nananabik Di na ngayon Sapagkat sa dapithapon nahuhumaling Ang nagpupuyos na liwanag Sa dakong silangan Na dati'y mainam pagmasdan Ay nakakasilaw Ang takipsilim sumisimbolo ng kalumbayan Ay isa na na tanawin Para sa kagalakan ng kaluluwa Ang unos at karimlan Pag nasa luklukan Ay isa lamang pangkaraniwan Pag may lampara Na hindi ka iiwan

28

#072821 Hayaan **** magsimula ako Kung saan ang mga salita'y wala pang ugat Kung ang lahat ng salitang ibinibigkas, Ipinipintig ng puso't damdamin Ay nagmumula Sa'yo. Gusto kong sabihin Sa'yo nang harapan Lahat ng nararamdaman Gusto kong sambitin Yung bawat tugma ng salita Na pilit na kumakapit, kumakalas, gustong kumawala Sa katauhan kong hindi alam Kung saan nga ba papunta. Hindi ko masilayan kung saan nga ba ang mga bituin Ngunit siguro ako na ang Norte'y mararating din. Sa paglalakad ko, Patuloy na nangungusap ang Iyong mga matang Hindi ko pa nasisilayan. Ang mga mata **** luha'y ibinubuhos ng kalangitan At sa bawat pagpatak nito'y Pilit kong iniaabot ang bawat butil At sinasabi ko sa sariling, "Balang araw, wala ng luhang matitira pa." Maging sa pagkilos ng mga bituin At pag-ihip ng hangin, Ay masasabi kong panandalian lamang ang mga ito. Wala Akong gusto at iba pang hangarin Kundi paliwanagin ang mga nakikita ng iyong mga mata. Gusto Kong patuloy kang tuamakbo, Patuloy kang mangarap Kahit na pakirtamdam mo'y ikay nag-iisa. Ngunit sa paniniwala **** iyon Ay dahan-dahan Kitang aakayin at tutulungan -- Tutulangan papunta.. Patungo tayo Sa pangarap Kong laan sa'yo. At kung Ako.. Kung Ako man ang pinipili mo, Hayaan **** ika'y bihisan ko -- Bihisan nang walang pag-aalinlangan. Yung pag-aalinlangan mo sa sarili **** hindi mo kaya, Yung pag-aalinlangan **** wala nang pag-asa, Na 'yung sinimulan mo noo'y tapos na. Pagkat sa bawat pahina, sa bawat letrang inihahagis sa Akin patungo sa'yo Na para bang ito'y pulang laso Na patuloy Kong ikinakabit sa puso mo -- Sa puso **** patuloy na lumalayo.. Patuloy na nanganagmba Sa kinabukasang hindi mo naman makita. At sa kurtina ng Liwanag Kung saan masisilayan ang tronong kumikintab Ginto at pilak at kung anu-ano pang makikinang ay balewala Pagkat sa presensya Mo'y tanging lahat Ay masasabi kong may lunas na. Ang liwanag ng Iyong pagtitiwala sa akin Ay nasilayan ko na. Salamat, salamat Ama. Salamat Panginoong Hesus Dahil sa krus tayo'y nagtagpo. Patungo ako, tumatakbo sa kung saan man -- Sa kung saan mang lupalop na hindi ko maintindihan Na lahat ng bagay sa mundo'y patuloy na dumadampi sa akin Patuloy na pinipilit na sila yung makita 'ko. Na sila 'yung magliwanag sa mga paningin ko. Ngunit sa pagku-krus ng ating landas, Ay masasabi kong, "Masaya ako, guminhawa ang buhay ko," Yung pangarap Mo, sana ay pangarap ko na rin.. Yung kagustuhan Mo, sana magustuhan ko rin.. Sa na'y maisunod ko ang mga yapak ko.. Patungo Sa'yo.

0

Jul 30, 2021

Jul 30, 2021 at 1:58 AM UTC

psalmiseta

Patungo Sa'yo

#072821 Hayaan **** magsimula ako Kung saan ang mga salita'y wala pang ugat Kung ang lahat ng salitang ibinibigkas, Ipinipintig ng puso't damdamin Ay nagmumula Sa'yo. Gusto kong sabihin Sa'yo nang harapan Lahat ng nararamdaman Gusto kong sambitin Yung bawat tugma ng salita Na pilit na kumakapit, kumakalas, gustong kumawala Sa katauhan kong hindi alam Kung saan nga ba papunta. Hindi ko masilayan kung saan nga ba ang mga bituin Ngunit siguro ako na ang Norte'y mararating din. Sa paglalakad ko, Patuloy na nangungusap ang Iyong mga matang Hindi ko pa nasisilayan. Ang mga mata **** luha'y ibinubuhos ng kalangitan At sa bawat pagpatak nito'y Pilit kong iniaabot ang bawat butil At sinasabi ko sa sariling, "Balang araw, wala ng luhang matitira pa." Maging sa pagkilos ng mga bituin At pag-ihip ng hangin, Ay masasabi kong panandalian lamang ang mga ito. Wala Akong gusto at iba pang hangarin Kundi paliwanagin ang mga nakikita ng iyong mga mata. Gusto Kong patuloy kang tuamakbo, Patuloy kang mangarap Kahit na pakirtamdam mo'y ikay nag-iisa. Ngunit sa paniniwala **** iyon Ay dahan-dahan Kitang aakayin at tutulungan -- Tutulangan papunta.. Patungo tayo Sa pangarap Kong laan sa'yo. At kung Ako.. Kung Ako man ang pinipili mo, Hayaan **** ika'y bihisan ko -- Bihisan nang walang pag-aalinlangan. Yung pag-aalinlangan mo sa sarili **** hindi mo kaya, Yung pag-aalinlangan **** wala nang pag-asa, Na 'yung sinimulan mo noo'y tapos na. Pagkat sa bawat pahina, sa bawat letrang inihahagis sa Akin patungo sa'yo Na para bang ito'y pulang laso Na patuloy Kong ikinakabit sa puso mo -- Sa puso **** patuloy na lumalayo.. Patuloy na nanganagmba Sa kinabukasang hindi mo naman makita. At sa kurtina ng Liwanag Kung saan masisilayan ang tronong kumikintab Ginto at pilak at kung anu-ano pang makikinang ay balewala Pagkat sa presensya Mo'y tanging lahat Ay masasabi kong may lunas na. Ang liwanag ng Iyong pagtitiwala sa akin Ay nasilayan ko na. Salamat, salamat Ama. Salamat Panginoong Hesus Dahil sa krus tayo'y nagtagpo. Patungo ako, tumatakbo sa kung saan man -- Sa kung saan mang lupalop na hindi ko maintindihan Na lahat ng bagay sa mundo'y patuloy na dumadampi sa akin Patuloy na pinipilit na sila yung makita 'ko. Na sila 'yung magliwanag sa mga paningin ko. Ngunit sa pagku-krus ng ating landas, Ay masasabi kong, "Masaya ako, guminhawa ang buhay ko," Yung pangarap Mo, sana ay pangarap ko na rin.. Yung kagustuhan Mo, sana magustuhan ko rin.. Sa na'y maisunod ko ang mga yapak ko.. Patungo Sa'yo.

71

072921 Nag-uumapaw – Nag-uumapaw ang Iyong pag-ibig at pagkalinga Sa pagsilang ng araw. Ang Iyong mga yakap na hinahagis ng hangin At dumadampi sa aking balat, Ay maigting na pagtapik sa aking kaluluwa. Di ko masukat kung gaano kalawak ang karagatan At ako'y nabihag; ako'y nabighani Sa'yong kagandahan – Kagandahang mismong ang Iyong mga nilikha Sa kanila ko nasisilayan Sa kanila ko nararamdaman Ang pag-ibig na sinasabi **** walang katulad, Walang pamagat, walang sukat. At walang kung anumang lalim. Sa'yong pag-ibig, hayaan **** matuklasan ko Hayaan **** masilayan ko Ang nais sambitin Sa mga pahina na nakasulat – Iyong Isinulat noong nakalipas pa. Sa bawat paglagas ng mga dahon Para itong bumubuhos sa'king mga paa At sa tuwing ako'y titingala'y Gusto kong saluhin ang lahat nang paisa-isa Saluhin lahat ng mga biyaya Ng bawat pag-ibig Ang bawat pagkalinga Mo Na hindi ko malaman kung saan nanggagaling. At hindi ko matansya Kung bakit hindi nauubos ang Iyong pag-ibig. Pero salamat, salamat Panginoon Salamat sa walang hanggan – Sa walang hanggan dahil sa pag-ibig Mo, Inialay Mo ang Iyong anak na si Hesus. Hesus na syang lunas ng anuman – Anumang sakit, anumang delubyo, Anumang pagkukunwari, anumang pag-aalala Anumang walang pagtitiwala.. Anumang poot at sakit na nararamdaman, Nananatili man yan sa puso o sa isipan O yung mga taong nakasakit sa'yo Mga taong nasaktan mo. Dahil sa nag-iisang Pangalan, Kaya nitong tupukin ang lahat Kaya nitong bawiin ang lahat ng nawala sayo. At dahan-dahan, Dahan-dahan kang ngingiti Hindi lamang ang Iyong mga labi Kundi ang puso mo Na ang hantungan ay doon sa kalangitan – Sa kalingatan kung saan sa trono Ang trono ng Liwanag ay patuloy na kikinang Patuloy na mamumutawi ang kagandahan At sabay-sabay nating masisilayan Ang pagbabalik ng hinihintay ng lahat. Salamat at patuloy tayong maghihintay Patuloy na iibig Patuloy na mananampalataya.. Patuloy lang, patuloy lang..

0

Jul 30, 2021

Jul 30, 2021 at 2:45 AM UTC

psalmiseta

Patuloy

072921 Nag-uumapaw – Nag-uumapaw ang Iyong pag-ibig at pagkalinga Sa pagsilang ng araw. Ang Iyong mga yakap na hinahagis ng hangin At dumadampi sa aking balat, Ay maigting na pagtapik sa aking kaluluwa. Di ko masukat kung gaano kalawak ang karagatan At ako'y nabihag; ako'y nabighani Sa'yong kagandahan – Kagandahang mismong ang Iyong mga nilikha Sa kanila ko nasisilayan Sa kanila ko nararamdaman Ang pag-ibig na sinasabi **** walang katulad, Walang pamagat, walang sukat. At walang kung anumang lalim. Sa'yong pag-ibig, hayaan **** matuklasan ko Hayaan **** masilayan ko Ang nais sambitin Sa mga pahina na nakasulat – Iyong Isinulat noong nakalipas pa. Sa bawat paglagas ng mga dahon Para itong bumubuhos sa'king mga paa At sa tuwing ako'y titingala'y Gusto kong saluhin ang lahat nang paisa-isa Saluhin lahat ng mga biyaya Ng bawat pag-ibig Ang bawat pagkalinga Mo Na hindi ko malaman kung saan nanggagaling. At hindi ko matansya Kung bakit hindi nauubos ang Iyong pag-ibig. Pero salamat, salamat Panginoon Salamat sa walang hanggan – Sa walang hanggan dahil sa pag-ibig Mo, Inialay Mo ang Iyong anak na si Hesus. Hesus na syang lunas ng anuman – Anumang sakit, anumang delubyo, Anumang pagkukunwari, anumang pag-aalala Anumang walang pagtitiwala.. Anumang poot at sakit na nararamdaman, Nananatili man yan sa puso o sa isipan O yung mga taong nakasakit sa'yo Mga taong nasaktan mo. Dahil sa nag-iisang Pangalan, Kaya nitong tupukin ang lahat Kaya nitong bawiin ang lahat ng nawala sayo. At dahan-dahan, Dahan-dahan kang ngingiti Hindi lamang ang Iyong mga labi Kundi ang puso mo Na ang hantungan ay doon sa kalangitan – Sa kalingatan kung saan sa trono Ang trono ng Liwanag ay patuloy na kikinang Patuloy na mamumutawi ang kagandahan At sabay-sabay nating masisilayan Ang pagbabalik ng hinihintay ng lahat. Salamat at patuloy tayong maghihintay Patuloy na iibig Patuloy na mananampalataya.. Patuloy lang, patuloy lang..

59

Malamyos,Mabini Ni-walang Hampas Hindi Habagat O Amihan Ang Siyang Dumadampi Bagkos Masuyong Hinahaplos Ng Alimuom Ang Nagdadalamhating ilog ng kalaliman. samantala may ibig ipabatid Ang liwanag ng sinag mula sa bibig ng Mahiwagang bilog na buwan... at ang wika "ikaw at ang repleksyon ko sa ibabaw mo Maging Sa Karagatan Na Iyong Pinapakitungohan Ay Naroroon Ako Sa Tuwinang Nakatakda Ang Aking Pag-agapay. Sa Kabilang Banda,di Man Dalawin Ng Antok Ang Haring Araw Mismong Mga Ulap Ng Alapaap Ang Magkukubli Sa Silaw. Magbibigay Lilim Sa Walang Silong **** Kalagayan. Umaaraw Umuulan,umaapaw O Lilit Ang Lulan Nasasamsam Man Ang Ilan Sa Mga Taglay **** Nilalaman, Kailan man Ang Paraluman **** inaangkin Ay Di Makakamkam ! Nagdaramdam Ang Matabang Kalupaan Kapag Ito Ay Tigang Sapagkat Kapos Sa Pakikiramay Na Taos. Hiyang Lamang Sa Kapatagan Ng Paratang At Pakinabang... Lupang Hinirang Minsan Nang Nalinlang Talang Makinang, Na Sinagisag Ang Kalasag At Baluti Ng Banyaga.. Sa Ngayon Pahupa Na Ang Tubig Sa Ilog Sukdol Nga Ba O Sakdal Kung Dumatal At Kumintal Ang Alimpuyo't Tagtuyot Sa Panahon Ng Tagdahon At Sa Di Kalayoan Akin Ngang Naulinigan Ang Payo Ng Dayo Sa Bulwagan Kung Saan Ang Aking Katayoan Nagugulumihanan Sa Kanyang Pinamagitan... Ito Ay Kung Ano Din Po Yung Aking Pinamagatan !!!

0

Mar 22, 2022

Mar 22, 2022 at 10:42 PM UTC

TanglawatPanglaw

" kapag natuyo ang ilog...hintayin mo ang mga ulap "

Malamyos,Mabini Ni-walang Hampas Hindi Habagat O Amihan Ang Siyang Dumadampi Bagkos Masuyong Hinahaplos Ng Alimuom Ang Nagdadalamhating ilog ng kalaliman. samantala may ibig ipabatid Ang liwanag ng sinag mula sa bibig ng Mahiwagang bilog na buwan... at ang wika "ikaw at ang repleksyon ko sa ibabaw mo Maging Sa Karagatan Na Iyong Pinapakitungohan Ay Naroroon Ako Sa Tuwinang Nakatakda Ang Aking Pag-agapay. Sa Kabilang Banda,di Man Dalawin Ng Antok Ang Haring Araw Mismong Mga Ulap Ng Alapaap Ang Magkukubli Sa Silaw. Magbibigay Lilim Sa Walang Silong **** Kalagayan. Umaaraw Umuulan,umaapaw O Lilit Ang Lulan Nasasamsam Man Ang Ilan Sa Mga Taglay **** Nilalaman, Kailan man Ang Paraluman **** inaangkin Ay Di Makakamkam ! Nagdaramdam Ang Matabang Kalupaan Kapag Ito Ay Tigang Sapagkat Kapos Sa Pakikiramay Na Taos. Hiyang Lamang Sa Kapatagan Ng Paratang At Pakinabang... Lupang Hinirang Minsan Nang Nalinlang Talang Makinang, Na Sinagisag Ang Kalasag At Baluti Ng Banyaga.. Sa Ngayon Pahupa Na Ang Tubig Sa Ilog Sukdol Nga Ba O Sakdal Kung Dumatal At Kumintal Ang Alimpuyo't Tagtuyot Sa Panahon Ng Tagdahon At Sa Di Kalayoan Akin Ngang Naulinigan Ang Payo Ng Dayo Sa Bulwagan Kung Saan Ang Aking Katayoan Nagugulumihanan Sa Kanyang Pinamagitan... Ito Ay Kung Ano Din Po Yung Aking Pinamagatan !!!

31

Ang puso ng nakaraan ay unti-unting nasusugatan Di mo napapansin ang tahi ay unti-unting nabubuksan Sa paglipas ng araw ang hapdi ay lalong tumitindi Parang apoy ang init sa katawan ay dumadampi Nasasanay na sa ganitong sistema Wala ng usapan magpanggap na lang di nagkakitaan Sanayin ang sarili sa pagkawala ng isa Ang luha ay pigilan balewala lang kung dumungaw Sa iba ibaling, paningin at isipan Humanap ng kakampi sa ibang tao kung maaari Sandamakmak na galit subuking maiwaglit Ang tropeo nito sa dulo ng laro makikita.

0

Apr 23, 2017

Apr 23, 2017 at 1:59 AM UTC

Meynard

Pusong Sugatan

Ang puso ng nakaraan ay unti-unting nasusugatan Di mo napapansin ang tahi ay unti-unting nabubuksan Sa paglipas ng araw ang hapdi ay lalong tumitindi Parang apoy ang init sa katawan ay dumadampi Nasasanay na sa ganitong sistema Wala ng usapan magpanggap na lang di nagkakitaan Sanayin ang sarili sa pagkawala ng isa Ang luha ay pigilan balewala lang kung dumungaw Sa iba ibaling, paningin at isipan Humanap ng kakampi sa ibang tao kung maaari Sandamakmak na galit subuking maiwaglit Ang tropeo nito sa dulo ng laro makikita.

12

Sa dilim at tahimik ng silid, Tunog ng malamig na ihip ng hanging dumadampi, Sa mga pader na nakapaligid, Isip koy nakahimlay, nakakubli. Ipinipikit ang mga mata, Sinusubukang sumisid sa dagat ng antok at pahinga, Subalit hindi malunod itong kaluluwa, Ayaw lumubog, umaangat nang kusa. Kay raming palaisipan, Kay raming katanungan, Kasagutan, hindi kailangan, Panahon ang may alam.

0

Aug 8, 2021

Aug 8, 2021 at 4:25 PM UTC

taltoy

Sa Lamig ng Umaga

Sa dilim at tahimik ng silid, Tunog ng malamig na ihip ng hanging dumadampi, Sa mga pader na nakapaligid, Isip koy nakahimlay, nakakubli. Ipinipikit ang mga mata, Sinusubukang sumisid sa dagat ng antok at pahinga, Subalit hindi malunod itong kaluluwa, Ayaw lumubog, umaangat nang kusa. Kay raming palaisipan, Kay raming katanungan, Kasagutan, hindi kailangan, Panahon ang may alam.

12

Sa maliit na awang na mayroon ang bintana Tila ba naging labada ang puting kurtina Kanina’y hinahangin pa ito nang bahagya Ngunit nang dahil sa ulan, bahagi ng tela’y nabasa Ampiyas lang naman kung tutuusin Madaling matuyo, isampay lang sa mahabang salamin Pagkatapos pagpagan maisasabit din Balik pangharang sa malamig na hangin Malapit na rin pala ang paglubog ng araw Kanina lamang ang langit ay kulay bughaw Repleksyon sa munting bintana’y nakasisilaw Mayumi sa paningin, kay gandang matanaw Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang paglalim ng gabi Gayunpama’y nanatili ang awang ng bintanang katabi Tubig ulan sa dalawang kamay ay dumadampi Marahang sinasalo ng ilang sandali Lumipas ang oras at ang ulan ay tumila na Ganoon din ang pag-asang matunghayan ka Aking bituin, nagkamali ako ng hiniling— Hanggang sa huli, ampiyas lang ang sa’kin.

0

May 12, 2020

May 12, 2020 at 10:58 AM UTC

jasminl_

Ampiyas

Sa maliit na awang na mayroon ang bintana Tila ba naging labada ang puting kurtina Kanina’y hinahangin pa ito nang bahagya Ngunit nang dahil sa ulan, bahagi ng tela’y nabasa Ampiyas lang naman kung tutuusin Madaling matuyo, isampay lang sa mahabang salamin Pagkatapos pagpagan maisasabit din Balik pangharang sa malamig na hangin Malapit na rin pala ang paglubog ng araw Kanina lamang ang langit ay kulay bughaw Repleksyon sa munting bintana’y nakasisilaw Mayumi sa paningin, kay gandang matanaw Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang paglalim ng gabi Gayunpama’y nanatili ang awang ng bintanang katabi Tubig ulan sa dalawang kamay ay dumadampi Marahang sinasalo ng ilang sandali Lumipas ang oras at ang ulan ay tumila na Ganoon din ang pag-asang matunghayan ka Aking bituin, nagkamali ako ng hiniling— Hanggang sa huli, ampiyas lang ang sa’kin.

20

Sa pagbuka ng liwayway Kasabay ng sikat ng araw Na dumadampi sa aking Mga panaginip na ligaw Minsan, sa aking pagbangon Kasabay ng pagbawi ng unos At paglubog ng ngiti Ay mga luhang kusang umaagos Minsan, sa kabila ng aking Pagtingin at pagtalikod Ay nawawasak ang aking Mga matatatag na bakod Paminsan minsan, Naalala kita... tayo, Naalala ko ang bawat lambing Ng mga binitawang pangako Minsan, bumubukas ang mga sugat Minsan, lumalala ang bigat Minsan, bunabalik ang nakaraan Minsan, bumabaliko ang daan Paminsan minsan, nakikita kita Sa bawat sulok ng aking ala ala.

0

Aug 1, 2018

Aug 1, 2018 at 8:13 PM UTC

chris-balase

Paminsan minsan

Sa pagbuka ng liwayway Kasabay ng sikat ng araw Na dumadampi sa aking Mga panaginip na ligaw Minsan, sa aking pagbangon Kasabay ng pagbawi ng unos At paglubog ng ngiti Ay mga luhang kusang umaagos Minsan, sa kabila ng aking Pagtingin at pagtalikod Ay nawawasak ang aking Mga matatatag na bakod Paminsan minsan, Naalala kita... tayo, Naalala ko ang bawat lambing Ng mga binitawang pangako Minsan, bumubukas ang mga sugat Minsan, lumalala ang bigat Minsan, bunabalik ang nakaraan Minsan, bumabaliko ang daan Paminsan minsan, nakikita kita Sa bawat sulok ng aking ala ala.

22

Araw araw sa pag lubog ng araw Hangin ay dumadampi sa iyong Mga labing pala ngiti. Hindi malaman kung saan titingin Sa kalawakan, ang tanging hiling Ay iyong lambing.

0

Sep 14, 2020

Sep 14, 2020 at 12:08 PM UTC

sunflowerlove

Hating Gabi

Araw araw sa pag lubog ng araw Hangin ay dumadampi sa iyong Mga labing pala ngiti. Hindi malaman kung saan titingin Sa kalawakan, ang tanging hiling Ay iyong lambing.

6