Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"unahan" poems
Kling Klang....  Kling.. Klang.. Tunog ng kampana'y sumisigaw ng kagalakan, Amihan hanging sumisimbolo ng isang Banal na kaarawan. Saanman pumaroo't-pumarito'y puno ng kasiglahan; Mga hapag-kaina'y dinadagsa ng iba't-ibang kasaganaan, Mumunting kislap sa bawat bahay ay pawang madadaanan, At mga magigiliw na parol sa bawat poste'y isa-isang nagtitingkaran. Habang ang lahat ay masiglang nagkakantahan, Isang lalaki ang naglalakad sa makipot na eskinitang daanan, Maruming damit, gusgusing katawan, Balbasing mukhang mistulang mga puno sa isang mayabong na kabukiran. Pasuray-suray n'yang tinahak ang kadiliman, Dala ang isang boteng alak na kanyang nag-iisang kasamahan. Mga lasing na hakbang ay pilit binibitawan, Mumunting yapak patungong bahay na kubli sa kasayahan. Pagdating sa bukana, bote'y itinapon sa pintuan. Nagsusumigaw at pilit humihiyaw na siya'y agad na pagbuksan. Isang babaeng puno ng pasa't sugat ang kanyang naalinagan; Mayuming mukhang naging busangot ng dahil sa kahirapan. Ilang minuto pa'ng nakakaraan, Isang nakakakilabot na sigaw ang pumagitna sa masasayahang kantahan, Iyak na pilit tinatago, pinipigilan ngunit sa huli'y sumuko't mabilis na nagsilabasan. Ang katanungan, ano nga ba ang dahilan ng kasuklam-suklam na sigaw na nasaksihan? Mistulang iyak ng pagkahabag ng kalangitan Ang unti-unting nagsipatakan. Ulang nakisabay sa nakakakilabot na kalagayan - Binubugbog ng lalaki ang asawa; ang kanyang pinangakuan ng pag-iibigan, Isang taon pa lamang ang nakakaraan! Dugo'y nag-unahan sa pagpatak, Nagsimula sa kanyang kaibuturan binaybay hanggang sa kanyang talampakan. Babae'y nanghina't nagsumamo Na tigilan na ng kabiyak ang pambababoy dito at sa anghel sa tiyan nito. Ngunit ang tainga niya'y nagmistulang sungay; Walang bahid ng pag-aalinlangang pinagpatuloy ang maling labanan. Tengang-kawali't pinag-igihan pa'ng pagsipa't pagsuntok sa tinuturing n'yang kalaban. Dala ng matinding droga, ang haligi ng kabahayan ay naging sundalo't kaaway sa sarili niyang tahanan. Mistulang militar na naging ispeya't traydor sa dapat sana niyang pinagsisilbihang kaharian. Ilang araw pa'ng nakalipas, isang nakakabangungot na kaganapan, Ang naging usap-usapan sa pamayanan. Isang inang nilapastangan ang nakitang walang malay, duguan at butas ang sinapupunan. Sa gitna ng pighati't panlulumo, Ang kampana'y muling umiyak ng pakikiramay. Tunog ng madamdaming dalamhati. Musikang malumanay, .......dahan-dahang naghahatid sa inosenteng sumakabilang buhay. Kling Klang... Kling.. Klang..
0
Apr 30, 2015
Apr 30, 2015 at 10:57 AM UTC
Pluma
Kampana
Kling Klang....  Kling.. Klang.. Tunog ng kampana'y sumisigaw ng kagalakan, Amihan hanging sumisimbolo ng isang Banal na kaarawan. Saanman pumaroo't-pumarito'y puno ng kasiglahan; Mga hapag-kaina'y dinadagsa ng iba't-ibang kasaganaan, Mumunting kislap sa bawat bahay ay pawang madadaanan, At mga magigiliw na parol sa bawat poste'y isa-isang nagtitingkaran. Habang ang lahat ay masiglang nagkakantahan, Isang lalaki ang naglalakad sa makipot na eskinitang daanan, Maruming damit, gusgusing katawan, Balbasing mukhang mistulang mga puno sa isang mayabong na kabukiran. Pasuray-suray n'yang tinahak ang kadiliman, Dala ang isang boteng alak na kanyang nag-iisang kasamahan. Mga lasing na hakbang ay pilit binibitawan, Mumunting yapak patungong bahay na kubli sa kasayahan. Pagdating sa bukana, bote'y itinapon sa pintuan. Nagsusumigaw at pilit humihiyaw na siya'y agad na pagbuksan. Isang babaeng puno ng pasa't sugat ang kanyang naalinagan; Mayuming mukhang naging busangot ng dahil sa kahirapan. Ilang minuto pa'ng nakakaraan, Isang nakakakilabot na sigaw ang pumagitna sa masasayahang kantahan, Iyak na pilit tinatago, pinipigilan ngunit sa huli'y sumuko't mabilis na nagsilabasan. Ang katanungan, ano nga ba ang dahilan ng kasuklam-suklam na sigaw na nasaksihan? Mistulang iyak ng pagkahabag ng kalangitan Ang unti-unting nagsipatakan. Ulang nakisabay sa nakakakilabot na kalagayan - Binubugbog ng lalaki ang asawa; ang kanyang pinangakuan ng pag-iibigan, Isang taon pa lamang ang nakakaraan! Dugo'y nag-unahan sa pagpatak, Nagsimula sa kanyang kaibuturan binaybay hanggang sa kanyang talampakan. Babae'y nanghina't nagsumamo Na tigilan na ng kabiyak ang pambababoy dito at sa anghel sa tiyan nito. Ngunit ang tainga niya'y nagmistulang sungay; Walang bahid ng pag-aalinlangang pinagpatuloy ang maling labanan. Tengang-kawali't pinag-igihan pa'ng pagsipa't pagsuntok sa tinuturing n'yang kalaban. Dala ng matinding droga, ang haligi ng kabahayan ay naging sundalo't kaaway sa sarili niyang tahanan. Mistulang militar na naging ispeya't traydor sa dapat sana niyang pinagsisilbihang kaharian. Ilang araw pa'ng nakalipas, isang nakakabangungot na kaganapan, Ang naging usap-usapan sa pamayanan. Isang inang nilapastangan ang nakitang walang malay, duguan at butas ang sinapupunan. Sa gitna ng pighati't panlulumo, Ang kampana'y muling umiyak ng pakikiramay. Tunog ng madamdaming dalamhati. Musikang malumanay, .......dahan-dahang naghahatid sa inosenteng sumakabilang buhay. Kling Klang... Kling.. Klang..
Continue reading...
46
-Binibining_Enilra nakatulala sa kawalan malayang naglalakbay ang isipan luha ay nagsisimula nang mag unahan di alam kung dapat na bang punasan bakit akoy lubusang nasasaktan? di alam kung ang hahantungan tanging ikaw lang ang laman kahit damdamin ko'y nahihirapan Mahal,patawad ng ika'y aking nilisan lubos ko itong pinagsisihan di kona inisip kung ikaw ba'y masasaktan basta't ang alam ko lang ito ang tanging paraan simula ng umalis ka't di na nagparamdam lubos akong nag nakakaramdam ng agam-agam kung bakit hindi mo man lang nakuhang magpaalam nahihirapan nakong unawain ka lalo na yung mga panahong sayo'y balewala na kinukulit kita ; sinusuyo bakit tila mas lalo kang lumalayo araw araw akong naghihintay iyong mensahe na baka mabigyan moko ng oras na walang bayad at libre kase alam ko hindi sayo pwede subalit di na bale Mahal naman kita,kaya kaya kung magtiis para sating dalawa kaya kung maghintay kahit gaano pa katagal lahat ay kaya kung isugal dahil mahal kita! ngunit isang araw nagising ang aking diwa nagising na may luha na saaking mga mata naisip na baka wala na talaga walang nang pag-asang muling magbalik ka kung paano tayo nagsimula tulad nung umpisa kaya mahal , patawad! ako na yung unang sumuko dahil hindi kona alam kung kakayanin ko pang labanan ang tukso di ko na alam kung may puwang paba ako dyan sa puso mo ngunit ng dahil sa pinaggagawa ko mas lalo lang palang naagaw ang aking trono mas lalo ko lang palang sinasaktan ang sarili ko umiiyak;lumuluha labis akong nagdurusa dahil kasalanan konaman kung bakit pako nag desisyon ng hindi ka kasama labis akong nagsisi kung bakit iniwan kita pasensya! pasensya kung makapal ang aking mukha nakuha ko pang humiling na bumalik ka sa aking piling na baka sakaling muli kitang mahagkan kahit sa panaginip lamang sana'y muli **** pakinggan ang aking panalangin bumalik ka sana sakin at muli akong tanggapin dahil diko na alam ang gagawin hindi ko na alam kung paano kakayanin kung tuluyan na nga natin itong tatapusin. mahal patawad kung ako'y naging makasarili inisip na baka hindi talaga tayo sa huli patawad kung lagi akong wala sa iyong tabi patawad kung di kona kinayang manatili sana'y palagi **** tatandaan na mahal kita.. kahit wala na tayong dalawa #ManunulatPH
0
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 12:24 AM UTC
NBIhave3
"patawad aking mahal"
-Binibining_Enilra nakatulala sa kawalan malayang naglalakbay ang isipan luha ay nagsisimula nang mag unahan di alam kung dapat na bang punasan bakit akoy lubusang nasasaktan? di alam kung ang hahantungan tanging ikaw lang ang laman kahit damdamin ko'y nahihirapan Mahal,patawad ng ika'y aking nilisan lubos ko itong pinagsisihan di kona inisip kung ikaw ba'y masasaktan basta't ang alam ko lang ito ang tanging paraan simula ng umalis ka't di na nagparamdam lubos akong nag nakakaramdam ng agam-agam kung bakit hindi mo man lang nakuhang magpaalam nahihirapan nakong unawain ka lalo na yung mga panahong sayo'y balewala na kinukulit kita ; sinusuyo bakit tila mas lalo kang lumalayo araw araw akong naghihintay iyong mensahe na baka mabigyan moko ng oras na walang bayad at libre kase alam ko hindi sayo pwede subalit di na bale Mahal naman kita,kaya kaya kung magtiis para sating dalawa kaya kung maghintay kahit gaano pa katagal lahat ay kaya kung isugal dahil mahal kita! ngunit isang araw nagising ang aking diwa nagising na may luha na saaking mga mata naisip na baka wala na talaga walang nang pag-asang muling magbalik ka kung paano tayo nagsimula tulad nung umpisa kaya mahal , patawad! ako na yung unang sumuko dahil hindi kona alam kung kakayanin ko pang labanan ang tukso di ko na alam kung may puwang paba ako dyan sa puso mo ngunit ng dahil sa pinaggagawa ko mas lalo lang palang naagaw ang aking trono mas lalo ko lang palang sinasaktan ang sarili ko umiiyak;lumuluha labis akong nagdurusa dahil kasalanan konaman kung bakit pako nag desisyon ng hindi ka kasama labis akong nagsisi kung bakit iniwan kita pasensya! pasensya kung makapal ang aking mukha nakuha ko pang humiling na bumalik ka sa aking piling na baka sakaling muli kitang mahagkan kahit sa panaginip lamang sana'y muli **** pakinggan ang aking panalangin bumalik ka sana sakin at muli akong tanggapin dahil diko na alam ang gagawin hindi ko na alam kung paano kakayanin kung tuluyan na nga natin itong tatapusin. mahal patawad kung ako'y naging makasarili inisip na baka hindi talaga tayo sa huli patawad kung lagi akong wala sa iyong tabi patawad kung di kona kinayang manatili sana'y palagi **** tatandaan na mahal kita.. kahit wala na tayong dalawa #ManunulatPH
Continue reading...
67
Sa huling sandali na nag-aagaw hininga Ang kaibigan kong hirap sa paghinga Pilit na nagsalita sa aking tainga "Paalam kaibigan ako na'y magpapahinga" Butas ay pilit kong tinatakpan Ngunit malubha ang kanyang tagiliran At sa bawat sandaling hindi mapigilan Kaibigan ko'y unti-unting binabawian Nagpalinga-linga walang mahingian Sigaw ay tulong pakiusap ko naman! Nagbadyang tumayo ngunit kanyang pinigilan Ako'y hihingi ng tulong. "Sandali, manatili ka na lang" Pag dilat ng mata ay aking nasaksihan Kaibigan ko'y nakahimlay na duguan Lalaki'y kumaripas sa kawalan At kami'y naiwan sa gitna ng daan Sa kanto kami ay napadaan Siyay bahagyang nasa aking unahan Isang lalaking tumatakbo mula sa likuran Sa isang iglap nalaho ang aking kamalayan
0
Mar 13, 2019
Mar 13, 2019 at 4:00 AM UTC
pusang-tahimik
Kaibigan
Sa huling sandali na nag-aagaw hininga Ang kaibigan kong hirap sa paghinga Pilit na nagsalita sa aking tainga "Paalam kaibigan ako na'y magpapahinga" Butas ay pilit kong tinatakpan Ngunit malubha ang kanyang tagiliran At sa bawat sandaling hindi mapigilan Kaibigan ko'y unti-unting binabawian Nagpalinga-linga walang mahingian Sigaw ay tulong pakiusap ko naman! Nagbadyang tumayo ngunit kanyang pinigilan Ako'y hihingi ng tulong. "Sandali, manatili ka na lang" Pag dilat ng mata ay aking nasaksihan Kaibigan ko'y nakahimlay na duguan Lalaki'y kumaripas sa kawalan At kami'y naiwan sa gitna ng daan Sa kanto kami ay napadaan Siyay bahagyang nasa aking unahan Isang lalaking tumatakbo mula sa likuran Sa isang iglap nalaho ang aking kamalayan
Continue reading...
20
Espesyal ang tula na ito kasi para 'to sa taong gusto ko,pero 'di ko alam kung tulad ko rin ba'y gusto niya ko. Para 'to sa mga taong minsan nang umasa sa taong mahal nila, minsan na naging tanga at minsan na naging hibang sa kanya. Noong una ka pa lang nakita 'Dii pa sumagi sa isip ko na isipin na gustohin ka Hanggang isang araw,nagulat ako dahil lumapit at kinausap mo. Bigla-bigla ka nalang nagkwento at sobrang nanibago ako sayo. Ang daldal mo rin pala! Sigurado magiging magkasundo tayong dalawa Hanggang sa mga sumunod na araw at buwan Dun ko lang na pagtanto na magiging kuntento na pala ako Magiging kuntento na pala ako sayo. Ang dami nating gusto Pero ang pinaka paborito talaga natin ay ang sabay mag-timpla sa anumang oras ng "Kape" Wala tayong iniintindi basta may ikaw at ako at ang mainit nating kape na pilit nating itinatanong Kung bakit nga natin ito naging paborito? Kung bakit nga ba kita gusto? Sabay mag kape at nag-kukwentuhan ng kung ano-ano lang para humaba lang ang ating usapan habang nakatingin sa kalangitan. Hanggang isang araw nagbago nalang ang ihip ng hangin at mayroong 'di maipaliwanag na kadahilan at bigla nalang ako sayo'y tumabang Bigla-biglaan na may dumating na iba at gumambala sa anumang mayroon sa ating dalawa. Yung dating ikaw at ako lang,napalitan ng siya at ikaw nalang Kaya ako nalang ang nagparaya at dumistansiya Para maging masaya ka na. Kahit ang totoo,mas masaya ka naman sa akin talaga. Pero 'diko na pipilitin pa Na mapasa akin ka pa Diko na iisipin pa kung sa paanong paraan kita mababawi sa kanya At kung paano ka babalik sa piling ko habang nasa piling ka pa niya. Diko alam kung pa'no? Hirap maki-pag sabayan at makipag unahan sa taong sa iba nakalaan Hirap maki-pag agawan ng oras at atensiyon mo habang may nagmamay-ari na sayo. Siguro nga natakot lang akong sabihin sayo ang totoo Na gusto kita! Kahit alam ko may gusto kang iba! Na alam ko iba ang hanap mo at hindi 'yun ako Hindi mo ko makita kasi kahit kailan 'di mo ko magugustuhan Kahit kailan 'di mo ko papahalagahan Kahit kailan 'di mo ko kayang mahalin kasi ako'y kaibigan lang At kahit kailan 'di mo kayang mahalin ako tulad ng pagmamahal na napapadama ko sayo Pero ok lang. Sumusuko na nga rin ako sa kakahintay Pero itong puso pilit paring umaasa na baka pag nalaman mo ang totoo baka magustuhan mo rin ako Baka bumalik ang oras na para bang may "Tayo" Kahit ang totoo ang turing mo lang naman sa akin ay kaibigan mo Kaibigan mo na patago na umiibig sayo Na hanggang ngayon wala ka parin ka alam-alam na ito'y seryoso. Walang biro. Kaibigan mo na laging nandyan sa tabi mo, Pero iba ang hinahanap mo. Iba ang gusto mo. Sana ako nalang! Sana tayo nalang! Sana magkaroon ako ng pagkakataong maging tayo Nang sa ganun ay 'di na mahirapan pa na umasa pa sayo Umasa na mamahalin mo Umasa na magiging ikaw at ako Pero salamat nalang dahil naging parte ka ng masayang ala-ala ko Salamat kasi naging maganda kang inspirasyon ko Dahil kung wala ka at kundi dahil sayo Di ko mabubuo ang ako sa pagkawala mo Sa piling ko.
0
Mar 10, 2021
Mar 10, 2021 at 7:54 AM UTC
Paudebelen
" Sana Ako Nalang "
Espesyal ang tula na ito kasi para 'to sa taong gusto ko,pero 'di ko alam kung tulad ko rin ba'y gusto niya ko. Para 'to sa mga taong minsan nang umasa sa taong mahal nila, minsan na naging tanga at minsan na naging hibang sa kanya. Noong una ka pa lang nakita 'Dii pa sumagi sa isip ko na isipin na gustohin ka Hanggang isang araw,nagulat ako dahil lumapit at kinausap mo. Bigla-bigla ka nalang nagkwento at sobrang nanibago ako sayo. Ang daldal mo rin pala! Sigurado magiging magkasundo tayong dalawa Hanggang sa mga sumunod na araw at buwan Dun ko lang na pagtanto na magiging kuntento na pala ako Magiging kuntento na pala ako sayo. Ang dami nating gusto Pero ang pinaka paborito talaga natin ay ang sabay mag-timpla sa anumang oras ng "Kape" Wala tayong iniintindi basta may ikaw at ako at ang mainit nating kape na pilit nating itinatanong Kung bakit nga natin ito naging paborito? Kung bakit nga ba kita gusto? Sabay mag kape at nag-kukwentuhan ng kung ano-ano lang para humaba lang ang ating usapan habang nakatingin sa kalangitan. Hanggang isang araw nagbago nalang ang ihip ng hangin at mayroong 'di maipaliwanag na kadahilan at bigla nalang ako sayo'y tumabang Bigla-biglaan na may dumating na iba at gumambala sa anumang mayroon sa ating dalawa. Yung dating ikaw at ako lang,napalitan ng siya at ikaw nalang Kaya ako nalang ang nagparaya at dumistansiya Para maging masaya ka na. Kahit ang totoo,mas masaya ka naman sa akin talaga. Pero 'diko na pipilitin pa Na mapasa akin ka pa Diko na iisipin pa kung sa paanong paraan kita mababawi sa kanya At kung paano ka babalik sa piling ko habang nasa piling ka pa niya. Diko alam kung pa'no? Hirap maki-pag sabayan at makipag unahan sa taong sa iba nakalaan Hirap maki-pag agawan ng oras at atensiyon mo habang may nagmamay-ari na sayo. Siguro nga natakot lang akong sabihin sayo ang totoo Na gusto kita! Kahit alam ko may gusto kang iba! Na alam ko iba ang hanap mo at hindi 'yun ako Hindi mo ko makita kasi kahit kailan 'di mo ko magugustuhan Kahit kailan 'di mo ko papahalagahan Kahit kailan 'di mo ko kayang mahalin kasi ako'y kaibigan lang At kahit kailan 'di mo kayang mahalin ako tulad ng pagmamahal na napapadama ko sayo Pero ok lang. Sumusuko na nga rin ako sa kakahintay Pero itong puso pilit paring umaasa na baka pag nalaman mo ang totoo baka magustuhan mo rin ako Baka bumalik ang oras na para bang may "Tayo" Kahit ang totoo ang turing mo lang naman sa akin ay kaibigan mo Kaibigan mo na patago na umiibig sayo Na hanggang ngayon wala ka parin ka alam-alam na ito'y seryoso. Walang biro. Kaibigan mo na laging nandyan sa tabi mo, Pero iba ang hinahanap mo. Iba ang gusto mo. Sana ako nalang! Sana tayo nalang! Sana magkaroon ako ng pagkakataong maging tayo Nang sa ganun ay 'di na mahirapan pa na umasa pa sayo Umasa na mamahalin mo Umasa na magiging ikaw at ako Pero salamat nalang dahil naging parte ka ng masayang ala-ala ko Salamat kasi naging maganda kang inspirasyon ko Dahil kung wala ka at kundi dahil sayo Di ko mabubuo ang ako sa pagkawala mo Sa piling ko.
Continue reading...
60
wala naman makapagsasabi, kung kelan matutupad ang tunay na pangarap     nalalaman mo pa ba kung ano ang binubulong ng puso?     hinde pa ba ito natatabunan     ng alaala ng kahapong pinagmulan?     nais kong umangat mula sa putik na aking minana:     ambisyon ang umuudyok     pagkatotoohanin ng kasiyahan, ang bawat layaw ng laman     na tulak ng mundo     pabilis nang pabilis ang ikot     habulin man     unahan man     kelangan pagbayarin     bawat hubog sa atin ng tinaguriang     collective consciousness     nang kung sino man matalinong tumawag dyan,     dyan! mapangahas na pangngalang marangal!     sino ba ako pag humiwalay ako sa collective consciousness na yan?     anong napala ko dyan, itinulak ako     (di kayat, nagpatuak ako?)     patungo sa isang kanto nyan     dahil kelangan kong sundin     ang moralidad     ang paniniwalang     gawa-gawa rin lang     ng aking kapwa     hinde ko tinatakbuhan     ang aking     social responsibility     na syang dinikta na lipunan     na dapat akong kumayod at tuparin     ang oblgasyon ko sa kanya     no.     ang tinutukoy ko     ay ang binubulong     ng bawat saloobin     natabunan na ito     ng sigaw ng damdamin     sinong makakapagsabi     kung kelan matutupad ang pangarap?     ito ba'y aking hahabulin     pipilitin     paglalabanan     sa hilaw na panahon?     (tulad ng sigaw ng damdamin     na tumilapon sa akin?)     ang bulong ng saloobin     hinuhukay ko pa     ito'y nasa ilang     lantang lanta na ako     binging bingi     ngunit naririnig ko pa     sinasakop nya ako     umaasang bubuhayin ko muli.
0
Jun 6, 2016
Jun 6, 2016 at 1:00 PM UTC
m-g-hsieh
no translation provided
wala naman makapagsasabi, kung kelan matutupad ang tunay na pangarap     nalalaman mo pa ba kung ano ang binubulong ng puso?     hinde pa ba ito natatabunan     ng alaala ng kahapong pinagmulan?     nais kong umangat mula sa putik na aking minana:     ambisyon ang umuudyok     pagkatotoohanin ng kasiyahan, ang bawat layaw ng laman     na tulak ng mundo     pabilis nang pabilis ang ikot     habulin man     unahan man     kelangan pagbayarin     bawat hubog sa atin ng tinaguriang     collective consciousness     nang kung sino man matalinong tumawag dyan,     dyan! mapangahas na pangngalang marangal!     sino ba ako pag humiwalay ako sa collective consciousness na yan?     anong napala ko dyan, itinulak ako     (di kayat, nagpatuak ako?)     patungo sa isang kanto nyan     dahil kelangan kong sundin     ang moralidad     ang paniniwalang     gawa-gawa rin lang     ng aking kapwa     hinde ko tinatakbuhan     ang aking     social responsibility     na syang dinikta na lipunan     na dapat akong kumayod at tuparin     ang oblgasyon ko sa kanya     no.     ang tinutukoy ko     ay ang binubulong     ng bawat saloobin     natabunan na ito     ng sigaw ng damdamin     sinong makakapagsabi     kung kelan matutupad ang pangarap?     ito ba'y aking hahabulin     pipilitin     paglalabanan     sa hilaw na panahon?     (tulad ng sigaw ng damdamin     na tumilapon sa akin?)     ang bulong ng saloobin     hinuhukay ko pa     ito'y nasa ilang     lantang lanta na ako     binging bingi     ngunit naririnig ko pa     sinasakop nya ako     umaasang bubuhayin ko muli.
Continue reading...
53
Ikaw. Ikaw. Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy. Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. umakyat.. tumakbo.. Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa.. Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw.. Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim.. Dumating ka. Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako. Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako. Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong. Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita.. Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo. Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin.. At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid. Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap. Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito. Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman.. Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin.. Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
0
Sep 3, 2017
Sep 3, 2017 at 11:47 AM UTC
eonyol
Ikaw
Ikaw. Ikaw. Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy. Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. umakyat.. tumakbo.. Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa.. Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw.. Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim.. Dumating ka. Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako. Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako. Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong. Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita.. Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo. Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin.. At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid. Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap. Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito. Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman.. Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin.. Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
Continue reading...
21
Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.
0
Feb 14, 2020
Feb 14, 2020 at 9:15 PM UTC
JunLit
Kapeng Barako X
Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.
Continue reading...
58
Sa pagpikit ng mata Bago humimlay sa kama Ang nasa isip ay ikaw Parang bulalakaw Humihiling na sana Ikaw at ako Tayo Pag ang panahon ay naging sakto Kapag may magkasintahan Sa unahan man o likod ko Ang sa isip ko ay ikaw, tayo Pero wala palang tayo Wala palang dapat isipin Walang palang... Wala... Ilusyon Bula Kathang-isip lamang ang lahat Buntong-hinga Ikaw ang hangin na lumabas mula sa akin sa pamamagitan ng isang malalim na malalim na malalim na buntong-hininga.
0
Jul 13, 2015
Jul 13, 2015 at 1:12 PM UTC
kli
Buntong-hininga
Sa pagpikit ng mata Bago humimlay sa kama Ang nasa isip ay ikaw Parang bulalakaw Humihiling na sana Ikaw at ako Tayo Pag ang panahon ay naging sakto Kapag may magkasintahan Sa unahan man o likod ko Ang sa isip ko ay ikaw, tayo Pero wala palang tayo Wala palang dapat isipin Walang palang... Wala... Ilusyon Bula Kathang-isip lamang ang lahat Buntong-hinga Ikaw ang hangin na lumabas mula sa akin sa pamamagitan ng isang malalim na malalim na malalim na buntong-hininga.
Continue reading...
25
012917 Ginising mo ako ng iyong mga salita -- mga salitang sabi mo'y di mo pa kayang ikatha. Ako'y hinihele ng bawat malalambing na mga talata -- mga talatang bumuo sa *kauna-unahan **** piyesa.* Sana'y hindi ka mapagod sa paghabi ng mga salita. Sana'y di ka mapagod sa paghihintay. Sana'y di ka mapagod hanggang sa masilayan kitang muli at oo, alam kong ang babalikan ko'y pag-ibig ang siyang pagbati. Gigisingin kita gamit ang puso ko -- pusong itinaya ko para lamang sayo -- pusong makapaghihintay sayo. At hindi ko alam kung paano tatapusin to -- pagkat pag tungkol sayo'y di alam ang pagsuyo.
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 3:46 AM UTC
psalmiseta
Northview
012917 Ginising mo ako ng iyong mga salita -- mga salitang sabi mo'y di mo pa kayang ikatha. Ako'y hinihele ng bawat malalambing na mga talata -- mga talatang bumuo sa *kauna-unahan **** piyesa.* Sana'y hindi ka mapagod sa paghabi ng mga salita. Sana'y di ka mapagod sa paghihintay. Sana'y di ka mapagod hanggang sa masilayan kitang muli at oo, alam kong ang babalikan ko'y pag-ibig ang siyang pagbati. Gigisingin kita gamit ang puso ko -- pusong itinaya ko para lamang sayo -- pusong makapaghihintay sayo. At hindi ko alam kung paano tatapusin to -- pagkat pag tungkol sayo'y di alam ang pagsuyo.
Continue reading...
5
Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ang naging pampakalma. Bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa ay seryoso. Walang pagkukubli ang puso Ang hindi mapirming mga yapak ay katumbas ng pagkasabik sa’yong yakap. Gabi, muli akong tumingala Walang palya ang ihambing ka sa mga tala. Kinukwento sa’kin ng mga kuliglig kung paano tatahakin ang ‘yong pag-ibig. Hindi ko kabisado; ‘Di alam kung pa’no babagtasin ang dagat na ito. Wari nila’y diyan matatagpuan ang pagmamahal mo ngunit, paano? Sinasamahan akong maglakbay ng inggit at takot Hindi madaling pamamangka ang sa aki’y bumabalot. Ang bigat ng pag-aalala ang maaaring magpalubog at malunod sa luha at panaghoy. Paano mapapanatili ang ningas ng apoy? Ano’ng solusyon sa pagkabahala upang magpatuloy? Hanggang sa itulak ako ng sapat na panahon. Muling humakbang ang hindi mapirming mga paa Humina panandalian ang ihip ng hangin Marahan ang pagkulbit ng mga buhangin. Matapang kong nilisan ang pampang Lakas ng loob, isang bangka’t panagwan Sabay naming idinawdaw ang aming mga sarili sa karagatan. Hayagang ibinubulalas ng langit na ako’y maging handa Malayo na ako sa pampang ngunit tanaw ko pa rin ang kaba. Ang pagkulog ay nagsimula na. Biglang pumatak ang ulan ng pagbabanta Dinig ko ang bulungan ng mga isda. Sambit nila’y masasayang ang pagbabakasakali Hantungan ng pakikipagsapalara’y wala. Galit na sumasayaw ang alon Ang kidlat ng kawalan ng pag-asa’y sa aki’y humahabol Pataas nang pataas ang sumasalubong na alon. Ang ‘di mawalang pagdududa ay nakikipag-unahan Umaakyat ang mga tanong sa’king isipan Kailan ko ba matatagpuan? Sabik na akong salubungin ang pag-ibig mo… … ang pag-ibig **** nasaan? Subalit, naghintay ako; Walang humpay ang paghampas ng mga alon Hindi natatapos ang pagtaas. Bawat pulgadang nadadagdag ay ang mga sagot sa’king katanungan At bigla ang pagtaob; Tama ang bilin ng mga kuliglig Ito nga ang natatangi **** pag-ibig Mapanghamon; ngunit presko sa pakiramdam. Ang sarap palang makamit ang matagal mo nang inaasam Pipiliin ko ritong manatili hanggang ako ri’y iyong matagpuan papagingdapatin **** ako rito’y manahan ‘pagkat kahit sa daluyong, kalmado akong magsasagwan. Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ay naging pampakalma. Seryoso ang bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa. Walang pagkukubli ang aking puso ‘pagkat dito pa lang sinta, mahal na kita.
0
May 3, 2020
May 3, 2020 at 1:03 AM UTC
christienlorenz
Daluyong
Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ang naging pampakalma. Bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa ay seryoso. Walang pagkukubli ang puso Ang hindi mapirming mga yapak ay katumbas ng pagkasabik sa’yong yakap. Gabi, muli akong tumingala Walang palya ang ihambing ka sa mga tala. Kinukwento sa’kin ng mga kuliglig kung paano tatahakin ang ‘yong pag-ibig. Hindi ko kabisado; ‘Di alam kung pa’no babagtasin ang dagat na ito. Wari nila’y diyan matatagpuan ang pagmamahal mo ngunit, paano? Sinasamahan akong maglakbay ng inggit at takot Hindi madaling pamamangka ang sa aki’y bumabalot. Ang bigat ng pag-aalala ang maaaring magpalubog at malunod sa luha at panaghoy. Paano mapapanatili ang ningas ng apoy? Ano’ng solusyon sa pagkabahala upang magpatuloy? Hanggang sa itulak ako ng sapat na panahon. Muling humakbang ang hindi mapirming mga paa Humina panandalian ang ihip ng hangin Marahan ang pagkulbit ng mga buhangin. Matapang kong nilisan ang pampang Lakas ng loob, isang bangka’t panagwan Sabay naming idinawdaw ang aming mga sarili sa karagatan. Hayagang ibinubulalas ng langit na ako’y maging handa Malayo na ako sa pampang ngunit tanaw ko pa rin ang kaba. Ang pagkulog ay nagsimula na. Biglang pumatak ang ulan ng pagbabanta Dinig ko ang bulungan ng mga isda. Sambit nila’y masasayang ang pagbabakasakali Hantungan ng pakikipagsapalara’y wala. Galit na sumasayaw ang alon Ang kidlat ng kawalan ng pag-asa’y sa aki’y humahabol Pataas nang pataas ang sumasalubong na alon. Ang ‘di mawalang pagdududa ay nakikipag-unahan Umaakyat ang mga tanong sa’king isipan Kailan ko ba matatagpuan? Sabik na akong salubungin ang pag-ibig mo… … ang pag-ibig **** nasaan? Subalit, naghintay ako; Walang humpay ang paghampas ng mga alon Hindi natatapos ang pagtaas. Bawat pulgadang nadadagdag ay ang mga sagot sa’king katanungan At bigla ang pagtaob; Tama ang bilin ng mga kuliglig Ito nga ang natatangi **** pag-ibig Mapanghamon; ngunit presko sa pakiramdam. Ang sarap palang makamit ang matagal mo nang inaasam Pipiliin ko ritong manatili hanggang ako ri’y iyong matagpuan papagingdapatin **** ako rito’y manahan ‘pagkat kahit sa daluyong, kalmado akong magsasagwan. Kabado; Habang ginagala ng sarili ko ang dalampasigan. Ang malumanay na ihip ng hangin ay naging pampakalma. Seryoso ang bawat buhangin na kumukulbit sa’king mga paa. Walang pagkukubli ang aking puso ‘pagkat dito pa lang sinta, mahal na kita.
Continue reading...
65
Gusto kita. Gusto kita, pero hindi maari Hindi ka puwede maging parte ng oras ko Na ika'y ilalagay ko sa unahan ng mahabang listahan Ng mga taong mahalaga Dahil importante ka man sa akin, Ika'y hindi sapat Para isakripisyo ko ang lahat Sapagkat ika'y natatanging gusto lamang. Gusto kita. Gusto kita, ngunit hindi ko alam. Hindi ko maiposisyon ang sarili ko Sa dami ng panahon, oras, at tao, Sa halo-halong emosyon at salita, Sa kinalalagyan at kawalan, At sa mga napakababaw na dahilan Sapagkat ako'y natatanging gusto lamang. Gusto kita. Gusto kita, subalit ako'y pana-panahon lang, Nandiyan kapag kailangan mo Kapag ika'y nalulunkot at nalulumbay Na parang ang mundo'y kinakalaban Ang puso **** duwag Pero tumitigil lumaban kapag Hindi na kailangan Sapagkat ako'y natatanging gusto lamang.
0
Mar 22, 2016
Mar 22, 2016 at 1:01 PM UTC
mariaallyssa
Pero
Gusto kita. Gusto kita, pero hindi maari Hindi ka puwede maging parte ng oras ko Na ika'y ilalagay ko sa unahan ng mahabang listahan Ng mga taong mahalaga Dahil importante ka man sa akin, Ika'y hindi sapat Para isakripisyo ko ang lahat Sapagkat ika'y natatanging gusto lamang. Gusto kita. Gusto kita, ngunit hindi ko alam. Hindi ko maiposisyon ang sarili ko Sa dami ng panahon, oras, at tao, Sa halo-halong emosyon at salita, Sa kinalalagyan at kawalan, At sa mga napakababaw na dahilan Sapagkat ako'y natatanging gusto lamang. Gusto kita. Gusto kita, subalit ako'y pana-panahon lang, Nandiyan kapag kailangan mo Kapag ika'y nalulunkot at nalulumbay Na parang ang mundo'y kinakalaban Ang puso **** duwag Pero tumitigil lumaban kapag Hindi na kailangan Sapagkat ako'y natatanging gusto lamang.
Continue reading...
27
Kay bilis din ng panahon aking kaibigan Tulad ng paglaho ng pangalan mo sa inbox ng cellphone na gamit ko Na dati ay napupuyat upang makatext lamang ang isang tulad mo Ngayon ay nagtatanong kung mayroon ka pa ba ng mga numero ko? Kay dali nga siguro lumipas ang oras Tulad ng chat box sa facebook na hindi na kita mahanap Na noon ay laging nasa unahan at puno ng tawanan ang nilalaman Ngayon ay tila nalulumbay at ayaw tumahan Salamat sa lahat ng mga alala na ito aking mahal Masaya akong ulit ulitin ito sa aking isipan Huwag ka mag alala dahil ako ay hindi nangangamba May langit pa naman, kung saan walang time limit ay makakapiling ka.
0
Oct 2, 2017
Oct 2, 2017 at 12:04 AM UTC
nngella
Dali-dali
Kay bilis din ng panahon aking kaibigan Tulad ng paglaho ng pangalan mo sa inbox ng cellphone na gamit ko Na dati ay napupuyat upang makatext lamang ang isang tulad mo Ngayon ay nagtatanong kung mayroon ka pa ba ng mga numero ko? Kay dali nga siguro lumipas ang oras Tulad ng chat box sa facebook na hindi na kita mahanap Na noon ay laging nasa unahan at puno ng tawanan ang nilalaman Ngayon ay tila nalulumbay at ayaw tumahan Salamat sa lahat ng mga alala na ito aking mahal Masaya akong ulit ulitin ito sa aking isipan Huwag ka mag alala dahil ako ay hindi nangangamba May langit pa naman, kung saan walang time limit ay makakapiling ka.
Continue reading...
12
Ikaw. Ikaw. Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy. Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. Magsulat.. Bumangon... Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa.. Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw.. Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim.. Dumating ka. Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako. Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako. Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong. Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita.. Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo. Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin.. At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid. Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap. Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito. Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman.. Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin.. Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
0
Feb 27, 2020
Feb 27, 2020 at 9:31 AM UTC
Euphrosyne
Ikaw
Ikaw. Ikaw. Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy. Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. Magsulat.. Bumangon... Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa.. Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw.. Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim.. Dumating ka. Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako. Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako. Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong. Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita.. Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo. Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin.. At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid. Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap. Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito. Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman.. Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin.. Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
Continue reading...
21
Sino dito ang naniniwala sa pag-ibig? Sino dito ang hindi na naniniwala sa pag-ibig? Sino naman dito ang hindi pa alam kung ano ang kahulugan ng pag-ibig? Sino naman dito ang may alam ngunit hindi pa handa para sa pag-ibig?; alamin na natin Hindi ito matatawag na pag-ibig kung ika'y inilalagay, Sa pagsuway. Hindi ito ang tamang pagmamahalan 'Pagkat ito ay makasariling desisyon at makasalanan. Ang tunay na pag-ibig ay hindi lamang sa umpisa matamis Ang tunay na pag-ibig ay nakapagtitiis Ang tunay na pag-ibig ay nagsasakripisyo Ang tunay na pag-ibig ay tumutupad ng pangako. Ngayon kaibigan Maaari mo na bang sagutan Ang aking katanungan Ang talata sa unahan
0
Apr 18, 2020
Apr 18, 2020 at 10:07 AM UTC
anjeralopez
II. Tunay Na Pag-ibig
Sino dito ang naniniwala sa pag-ibig? Sino dito ang hindi na naniniwala sa pag-ibig? Sino naman dito ang hindi pa alam kung ano ang kahulugan ng pag-ibig? Sino naman dito ang may alam ngunit hindi pa handa para sa pag-ibig?; alamin na natin Hindi ito matatawag na pag-ibig kung ika'y inilalagay, Sa pagsuway. Hindi ito ang tamang pagmamahalan 'Pagkat ito ay makasariling desisyon at makasalanan. Ang tunay na pag-ibig ay hindi lamang sa umpisa matamis Ang tunay na pag-ibig ay nakapagtitiis Ang tunay na pag-ibig ay nagsasakripisyo Ang tunay na pag-ibig ay tumutupad ng pangako. Ngayon kaibigan Maaari mo na bang sagutan Ang aking katanungan Ang talata sa unahan
Continue reading...
16
Pahinga ka muna Mukhang pagod kana Ilang milya na ba nalakad Bago ka tuluyang dito mapadpad Hindi mo kailangan parating mag-madali Tipong bawat araw na lamang ay nag-aatubili Sapagkat hindi ganiyan ang turo ng buhay Ika'y parati nasa unahan sa karamihan nakahiwalay Kung minsan dapat mo ring maranasan sa hulihan Nang malaman mo ang tunay na kahulugan Nang kasiyahan matapos ang tagumpay Kahit sugat-sugat ang katawan at ang paa'y pilay Pahinga ka muna Mukhang pagod kana Sa karera ng buhay Na 'di mo dapat itunuring na ganoong bagay Ayos lang mag-kamali Makailang beses mang maulit muli Dahil kung minsan kailangan mo matuto Mula sa pagkakamali na kung saan ka nalito Huminto ka ng sandali H'wag kang mag-madali Pakinggan ang pusong sumasambit Hindi mo kailangan lahat ng bagay ipilit Tandaan mo walang tunay na katagumpayan Sa isang tao na napipilitan Kaya ikaw na ay tuluyang huminto Nang dahil 'di talaga 'yan ang gusto
0
Dec 26, 2020
Dec 26, 2020 at 7:20 AM UTC
Lecius
"Tigil na"
Pahinga ka muna Mukhang pagod kana Ilang milya na ba nalakad Bago ka tuluyang dito mapadpad Hindi mo kailangan parating mag-madali Tipong bawat araw na lamang ay nag-aatubili Sapagkat hindi ganiyan ang turo ng buhay Ika'y parati nasa unahan sa karamihan nakahiwalay Kung minsan dapat mo ring maranasan sa hulihan Nang malaman mo ang tunay na kahulugan Nang kasiyahan matapos ang tagumpay Kahit sugat-sugat ang katawan at ang paa'y pilay Pahinga ka muna Mukhang pagod kana Sa karera ng buhay Na 'di mo dapat itunuring na ganoong bagay Ayos lang mag-kamali Makailang beses mang maulit muli Dahil kung minsan kailangan mo matuto Mula sa pagkakamali na kung saan ka nalito Huminto ka ng sandali H'wag kang mag-madali Pakinggan ang pusong sumasambit Hindi mo kailangan lahat ng bagay ipilit Tandaan mo walang tunay na katagumpayan Sa isang tao na napipilitan Kaya ikaw na ay tuluyang huminto Nang dahil 'di talaga 'yan ang gusto
Continue reading...
28
Isa, dalawa, tatlo, Lahat ng jeep ay puno. Wala ni isang nag tangkang sa 'kin ay huminto, Itinaas ang aking kamay at inunat ang hintuturo. Sumenyas na manong pasabit nalang po, At sa pag arangkada ng jeep mo ngayon, Bakit maraming mata sakin ang nakatuon? Inuusisa ang bawat parte ng aking katauhan, Na para bang andami-rami nilang katanungan. Bakit sumabit kapa? P'wede namang mag abang ka nalang sa iba, Magmumukha ka lang diyang tanga, Kaya boy mabuti pang bumitaw kana. Kahit maraming tutol sa aking pagpapasiya. Kahit ang kamay ko ay medyo dumudulas na. Kahit pa ang bisig ko ay nangangalay na, Hinigpitan ko pa ang kapit dahil ayoko ng mahulog pa sa iba. Kumapit ako sa bawat salitang sinabi mo, At inabot ko ang bayad simbolo ng pag-ibig ko. Tama naman ang sukli, barya at bawat sentimo, Pero bakit tila walang pasahero ang nais mag-abot nito? Marahil hindi pa sila handa, Na hayaan kang suklian ang salitang "mahal kita", Pero 'wag kang mag-alala, Dahil maghihintay ako sa panahon na kung saan lahat ay tama na. Kung sakali mang may bumabang pasahero sa may unahan, At magkaroon ako ng puwang sa iyong sasakyan, Handa akong iwanan ang pagkakasabit ko sa likuran, Para samahan kang bumiyahe dito sa mundong walang kasiguraduhan.
0
Jul 8, 2018
Jul 8, 2018 at 9:17 AM UTC
manunula-t
SABIT SA JEEP NG PAGIBIG
Isa, dalawa, tatlo, Lahat ng jeep ay puno. Wala ni isang nag tangkang sa 'kin ay huminto, Itinaas ang aking kamay at inunat ang hintuturo. Sumenyas na manong pasabit nalang po, At sa pag arangkada ng jeep mo ngayon, Bakit maraming mata sakin ang nakatuon? Inuusisa ang bawat parte ng aking katauhan, Na para bang andami-rami nilang katanungan. Bakit sumabit kapa? P'wede namang mag abang ka nalang sa iba, Magmumukha ka lang diyang tanga, Kaya boy mabuti pang bumitaw kana. Kahit maraming tutol sa aking pagpapasiya. Kahit ang kamay ko ay medyo dumudulas na. Kahit pa ang bisig ko ay nangangalay na, Hinigpitan ko pa ang kapit dahil ayoko ng mahulog pa sa iba. Kumapit ako sa bawat salitang sinabi mo, At inabot ko ang bayad simbolo ng pag-ibig ko. Tama naman ang sukli, barya at bawat sentimo, Pero bakit tila walang pasahero ang nais mag-abot nito? Marahil hindi pa sila handa, Na hayaan kang suklian ang salitang "mahal kita", Pero 'wag kang mag-alala, Dahil maghihintay ako sa panahon na kung saan lahat ay tama na. Kung sakali mang may bumabang pasahero sa may unahan, At magkaroon ako ng puwang sa iyong sasakyan, Handa akong iwanan ang pagkakasabit ko sa likuran, Para samahan kang bumiyahe dito sa mundong walang kasiguraduhan.
Continue reading...
29
110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.
0
Nov 2, 2021
Nov 2, 2021 at 12:01 AM UTC
psalmiseta
Palimos ng Patawad
110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.
Continue reading...
29
Manghawak ka sa kung ano ang kalooban ng Ama. Kayo man ay hindi niloob para sa isa't isa, Magtiwala ka sa magagawa Niya. Kahit anong mangyari ay hindi Siya nagpapabaya. Huwag magagalit sa Kaniya Mag-isip ka Ibig ng Diyos na iyong malaman Na hindi tama ang iyong nilalakaran. Paano ka maglilingkod sa Ama Ng payapa Kung ang kasama mo sa buhay, Ay magulo at nasa likong pamumuhay? Inilalayo ka Niya Sapagkat ayaw ka Niyang mawala. Ayaw Niyang tumalikod ka Kapakanan mo ang inaalala Niya. Maaaring hindi siya ang para sa iyo May darating na bago. Ito ang biyayang manggagaling sa Panginoon Hindi ka na masasaktan tulad ng noon. Sa paglilingkod ay manatili At kung ika'y magmamahal muli, Balikan ang salitang nasa unahan Sana'y iyong maunawaan.
0
Apr 20, 2020
Apr 20, 2020 at 4:25 AM UTC
anjeralopez
Magtiwala Ka
Manghawak ka sa kung ano ang kalooban ng Ama. Kayo man ay hindi niloob para sa isa't isa, Magtiwala ka sa magagawa Niya. Kahit anong mangyari ay hindi Siya nagpapabaya. Huwag magagalit sa Kaniya Mag-isip ka Ibig ng Diyos na iyong malaman Na hindi tama ang iyong nilalakaran. Paano ka maglilingkod sa Ama Ng payapa Kung ang kasama mo sa buhay, Ay magulo at nasa likong pamumuhay? Inilalayo ka Niya Sapagkat ayaw ka Niyang mawala. Ayaw Niyang tumalikod ka Kapakanan mo ang inaalala Niya. Maaaring hindi siya ang para sa iyo May darating na bago. Ito ang biyayang manggagaling sa Panginoon Hindi ka na masasaktan tulad ng noon. Sa paglilingkod ay manatili At kung ika'y magmamahal muli, Balikan ang salitang nasa unahan Sana'y iyong maunawaan.
Continue reading...
24
nagbabakasakali lang naman baka naaalala mo pa ako naaalala mo pa ba unang pagkikita kulay ng supil mo'y pula ganda ng iyong mata ang nilaman ng mga dati kong kanta naaalala mo pa ba ako oo sa likod ng 'yong ala-ala na minsan sa buhay mo ay hinagkan ako nilambing hinalikan iniyakan tinawanan at higit sa lahat at ang pinaka masakit sa lahat minahal baka naaalala mo pa ang pagkakulang ng 'yong mga kamay dahil hindi nito hawak ang akin kung gaano kalungkot ang 'yong mga daliri dahil hindi nakapulupot sa akin baka naaalala mo pa na ang laman ng mga mata mo ay ang mukha ko at ang laman ng utak mo ay ako, palagi baka naaalala mo pa na bago ka tamaan ng rumaragasang sasakyan na nagpawala ng memorya at ala-ala mo ay kasama kita sinasambit ang matagal na nating mga pangarap anak, pamilya at iba pa baka naaalala mo pa na bago ka mabunggo ng paparating na ilaw mula sa unahan ng rumaragasang sasakyan sa gitna ng dilim ay pinagdarasal ka na sana 'di magbago ang pagmamahal mo ngayon sa apat na sulok ng 'yong kwarto sa ospital ay di mo ako naaalala limot ang dating ala-ala ang halik ang yakap ang luha ang hikbi ang tawa nagbabakasakaling naaalala mo pa
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 3:42 AM UTC
randomguyy
headlight
nagbabakasakali lang naman baka naaalala mo pa ako naaalala mo pa ba unang pagkikita kulay ng supil mo'y pula ganda ng iyong mata ang nilaman ng mga dati kong kanta naaalala mo pa ba ako oo sa likod ng 'yong ala-ala na minsan sa buhay mo ay hinagkan ako nilambing hinalikan iniyakan tinawanan at higit sa lahat at ang pinaka masakit sa lahat minahal baka naaalala mo pa ang pagkakulang ng 'yong mga kamay dahil hindi nito hawak ang akin kung gaano kalungkot ang 'yong mga daliri dahil hindi nakapulupot sa akin baka naaalala mo pa na ang laman ng mga mata mo ay ang mukha ko at ang laman ng utak mo ay ako, palagi baka naaalala mo pa na bago ka tamaan ng rumaragasang sasakyan na nagpawala ng memorya at ala-ala mo ay kasama kita sinasambit ang matagal na nating mga pangarap anak, pamilya at iba pa baka naaalala mo pa na bago ka mabunggo ng paparating na ilaw mula sa unahan ng rumaragasang sasakyan sa gitna ng dilim ay pinagdarasal ka na sana 'di magbago ang pagmamahal mo ngayon sa apat na sulok ng 'yong kwarto sa ospital ay di mo ako naaalala limot ang dating ala-ala ang halik ang yakap ang luha ang hikbi ang tawa nagbabakasakaling naaalala mo pa
Continue reading...
53
Isa dalawa tatlo Mag unahan tayo sa dulo Kung May mahuhulog Ay Walang sasalo Apat Lima anim Nagiiba na ang takbo ng mundo Nahuhulog na yata ako sa iyo At Unti unti ko ng ginugustong sumuko Sa laban na ito Na nakakalito Ano ba ako sayo? Gusto ko yung totoo para habang papalapit pa Lang ay makakalayo na ako Dahil habang lumalayo Mas lalong lumalabo Mas lalong nagiging komplikado Mas lalong lumalamig ang pagtrato mo Habang ako nakakapit sa mga Baka sakali ko Natatakot ako Dahil umpisa pa lamang ay atin ng idiniin Na bawal mahulog Dahil hanggang kaibigan lang tayo Pito walo siyam Nagiiba na ang ihip ng hangin Mas lumilinaw na sa akin ang salitang magpakailan man ay Di ka na mapapasakin Kaya ko pa ba? Kasi yung taong gusto ko May gusto ng iba Kaya’t mas mabuti siguro kung ako’y lilisan Lahat ng nararamdaman ay akin ng iiwan Para nadin mawala ang mga “Baka sakali” Na gumugulo sa isipan ko Para nadin matauhan At matuto na ako Sampu Paalam Ito ako ngayon sa harapan mo Nagsasabing ako na’y susuko
0
Jul 2, 2019
Jul 2, 2019 at 4:14 AM UTC
bella-11
SAMPUNG HAKABNG PAPALAYO SAYO
Isa dalawa tatlo Mag unahan tayo sa dulo Kung May mahuhulog Ay Walang sasalo Apat Lima anim Nagiiba na ang takbo ng mundo Nahuhulog na yata ako sa iyo At Unti unti ko ng ginugustong sumuko Sa laban na ito Na nakakalito Ano ba ako sayo? Gusto ko yung totoo para habang papalapit pa Lang ay makakalayo na ako Dahil habang lumalayo Mas lalong lumalabo Mas lalong nagiging komplikado Mas lalong lumalamig ang pagtrato mo Habang ako nakakapit sa mga Baka sakali ko Natatakot ako Dahil umpisa pa lamang ay atin ng idiniin Na bawal mahulog Dahil hanggang kaibigan lang tayo Pito walo siyam Nagiiba na ang ihip ng hangin Mas lumilinaw na sa akin ang salitang magpakailan man ay Di ka na mapapasakin Kaya ko pa ba? Kasi yung taong gusto ko May gusto ng iba Kaya’t mas mabuti siguro kung ako’y lilisan Lahat ng nararamdaman ay akin ng iiwan Para nadin mawala ang mga “Baka sakali” Na gumugulo sa isipan ko Para nadin matauhan At matuto na ako Sampu Paalam Ito ako ngayon sa harapan mo Nagsasabing ako na’y susuko
Continue reading...
36
Mali bang bumitaw 'pag nahihirapan na? Mali bang umayaw 'pag sumusobra na? Mali bang sumuko 'pag hindi na maintindihan? Mali bang lumayo 'pag hindi na pinahahalagahan? Mga katanungang 'gang ngayo'y hindi ko maunawaan 'Di maikintal sa'king isipan ang tumpak na kasagutan Kung bakit tila mali sa iba ang mga bagay na saki'y tama Kung bakit tila 'di nila maintindihan ang aking nararamdaman Na kahit pilit mang ikubli sa aking mga ngiti Hindi maikakaila ang pusong nagsisisi Kung maibabalik lang ang nga panahong nakalipas Mas pinili nalang sanang sundin ang utak kesa pusong mapangahas Wala sanang maling desisyong nagawa Ang nakasakit ng iba At walang maling emosyon ang nagsilbing tugon Tila tama nga sila at ito'y hindi maikakaila na Pagsisisi'y wala sa unahan kung 'di laging sa hulihan.
0
Aug 19, 2020
Aug 19, 2020 at 7:17 PM UTC
Ninia
Siphayo
Mali bang bumitaw 'pag nahihirapan na? Mali bang umayaw 'pag sumusobra na? Mali bang sumuko 'pag hindi na maintindihan? Mali bang lumayo 'pag hindi na pinahahalagahan? Mga katanungang 'gang ngayo'y hindi ko maunawaan 'Di maikintal sa'king isipan ang tumpak na kasagutan Kung bakit tila mali sa iba ang mga bagay na saki'y tama Kung bakit tila 'di nila maintindihan ang aking nararamdaman Na kahit pilit mang ikubli sa aking mga ngiti Hindi maikakaila ang pusong nagsisisi Kung maibabalik lang ang nga panahong nakalipas Mas pinili nalang sanang sundin ang utak kesa pusong mapangahas Wala sanang maling desisyong nagawa Ang nakasakit ng iba At walang maling emosyon ang nagsilbing tugon Tila tama nga sila at ito'y hindi maikakaila na Pagsisisi'y wala sa unahan kung 'di laging sa hulihan.
Continue reading...
32