"pasok" poems - Hello Poetry

"pasok" poems

"No more questions? Let's move on to the next topic" Mula nang mawala ka, Sa bawat pagkakataong Banggitin iyan ng aking mga **** Napapatanga ako at itinatanong sa sarili, "Ganon lang ba kadali yun?" Sana kasing dali Ng paglipat ng pahina ng aking libro Ang paglipat ng puso ko mula sayo, pabalik sakin Sana kasing dali Ng pagbura ng marka ng lapis sa kuwaderno Ang pagbura ng alaala mo sa aking isipan Sana kasing dali Ng paglabas pasok ng mga **** sa silid Ang paglabas pasok mo sa aking mundo Sana pero hindi Dahil tila nasa bawat pahina ka ng aking libro Dahil tila marka ng bolpen ang pilit kong ibinubura Dahil tila nakalabas ka na ngunit pilit kitang inaanyayahang bumalik Kahit ilang pagsasanay, pagsusulit, at oral recitations pa Sana bumalik ka Pero hindi. "No more questions? Let's move on to the next topic" Paano nga naman kasi ako makakausad Kung isipan ko'y punong-puno pa rin ng katanungan

0

Feb 11, 2016

Feb 11, 2016 at 3:42 AM UTC

Classroom Hugot

"No more questions? Let's move on to the next topic" Mula nang mawala ka, Sa bawat pagkakataong Banggitin iyan ng aking mga **** Napapatanga ako at itinatanong sa sarili, "Ganon lang ba kadali yun?" Sana kasing dali Ng paglipat ng pahina ng aking libro Ang paglipat ng puso ko mula sayo, pabalik sakin Sana kasing dali Ng pagbura ng marka ng lapis sa kuwaderno Ang pagbura ng alaala mo sa aking isipan Sana kasing dali Ng paglabas pasok ng mga **** sa silid Ang paglabas pasok mo sa aking mundo Sana pero hindi Dahil tila nasa bawat pahina ka ng aking libro Dahil tila marka ng bolpen ang pilit kong ibinubura Dahil tila nakalabas ka na ngunit pilit kitang inaanyayahang bumalik Kahit ilang pagsasanay, pagsusulit, at oral recitations pa Sana bumalik ka Pero hindi. "No more questions? Let's move on to the next topic" Paano nga naman kasi ako makakausad Kung isipan ko'y punong-puno pa rin ng katanungan

Continue reading...

sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .

0

Jan 14, 2011

Jan 14, 2011 at 10:20 PM UTC

May C.R. ba kayo?

sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .

Continue reading...

*parang pag mamahal ko sayo walang "end point" hindi ko alam kung bakit pero kailangan **** gumawa ng kababalaghan para magkaroon ng end point ang bilog kong pagmamahal sayo bakit? hindi pa ba sapat sayo ang tapat at buo kong pagmamahal? hindi pa ba sapat ang walang end point kong pagmamahal para sayo kaya mo nagawang mag sinungaling sakin? katulad mo, pagod na din ako pagod na akong umintindi kahit gusto kong pilitin, ayoko na sayangin oras ko dahil binigyan kita ng second chance pero hindi mo pinahalagahan oo, life is full of second chances pero hindi ako yung tipong tao na sobrang bait na mas pipiliin bigyan ng isa pang pagkakataon ang ibang tao para lang mapasaya sila sa punto na alam naman niya na hindi siya masaya sa magiging desisyon niya simula palang ng relasyon natin, ikaw inuna ko lagi isipin bago sarili ko kahit may mga oras na gusto ko bumitaw, inisip ko muna mararamdaman mo kahit nahihirapan na ako intindihin ka pero may faith at tiwala ako sayo na magbabago ka, na magiging tapat ka sakin, na ang ibibigay mo lamang sakin ay wala kundi ang katotohanan pero nagkamali ako nagkamali ako na pinagkatiwalaan kita nagkamali ako na nagkaroon pa ako ng faith sayo lagi ko tinatanong sa sarili ko nun "dapat pa ba kitang pagkatiwalaan?" sagot ko laging oo, dahil ang pagmamahal ko sayo ay lamang sa mga pagkakamali mo pero pinatunayan mo na mali ang sagot ko kahit alam ko pagkatao mo, binigay ko sayo buo kong tiwala pero sinira mo wasak na wasak sa landas na hindi na kita kayang balikan dahil ayoko pumasok sa isang relasyon kung wala akong tiwala sa isang tao pagod ka na? mas pagod ako nasaktan ka? mas nasaktan ako binigay ko sayo buong puso ko pero binalik mo ng durog salamat salamat sa pag pasok sa buhay ko at nag silbi kang isang aral sakin salamat sa masasayang araw natin na parang kaya ko pa bilangin sa aking mga daliri.*

0

Feb 29, 2016

Feb 29, 2016 at 7:25 AM UTC

*parang pag mamahal ko sayo walang "end point" hindi ko alam kung bakit pero kailangan **** gumawa ng kababalaghan para magkaroon ng end point ang bilog kong pagmamahal sayo bakit? hindi pa ba sapat sayo ang tapat at buo kong pagmamahal? hindi pa ba sapat ang walang end point kong pagmamahal para sayo kaya mo nagawang mag sinungaling sakin? katulad mo, pagod na din ako pagod na akong umintindi kahit gusto kong pilitin, ayoko na sayangin oras ko dahil binigyan kita ng second chance pero hindi mo pinahalagahan oo, life is full of second chances pero hindi ako yung tipong tao na sobrang bait na mas pipiliin bigyan ng isa pang pagkakataon ang ibang tao para lang mapasaya sila sa punto na alam naman niya na hindi siya masaya sa magiging desisyon niya simula palang ng relasyon natin, ikaw inuna ko lagi isipin bago sarili ko kahit may mga oras na gusto ko bumitaw, inisip ko muna mararamdaman mo kahit nahihirapan na ako intindihin ka pero may faith at tiwala ako sayo na magbabago ka, na magiging tapat ka sakin, na ang ibibigay mo lamang sakin ay wala kundi ang katotohanan pero nagkamali ako nagkamali ako na pinagkatiwalaan kita nagkamali ako na nagkaroon pa ako ng faith sayo lagi ko tinatanong sa sarili ko nun "dapat pa ba kitang pagkatiwalaan?" sagot ko laging oo, dahil ang pagmamahal ko sayo ay lamang sa mga pagkakamali mo pero pinatunayan mo na mali ang sagot ko kahit alam ko pagkatao mo, binigay ko sayo buo kong tiwala pero sinira mo wasak na wasak sa landas na hindi na kita kayang balikan dahil ayoko pumasok sa isang relasyon kung wala akong tiwala sa isang tao pagod ka na? mas pagod ako nasaktan ka? mas nasaktan ako binigay ko sayo buong puso ko pero binalik mo ng durog salamat salamat sa pag pasok sa buhay ko at nag silbi kang isang aral sakin salamat sa masasayang araw natin na parang kaya ko pa bilangin sa aking mga daliri.*

Continue reading...

1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am

0

Jul 7, 2016

Jul 7, 2016 at 1:32 AM UTC

1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am

Continue reading...

Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?

0

May 13, 2016

May 13, 2016 at 8:24 AM UTC

Pagmamahalang sira

Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?

Continue reading...

Hindi niyo ba nakikita Ang kanilang panlilinlang sa taong bayan Sa pagpapakita ng malayang lansangan Ngunit ang totoo'y sila ang kapahamakan Apat na dekada nang nakalipas Bata, matanda, sanggol, walang takas Walang takas sa pagmanalupit ng mga pulis at sundalo Ang nakaraan, hindi ba tayo natuto? Mga pulis ay nagkalat Mga sundalo'y laganap at dumadami Kahit saan lumingon, sila ang matatanaw Nagmamasid, nag-iikot, baril ay nasa tabi Putok ng baril biglaang maririnig Kasunod ay balitang may nabaril Iisa ang rason: nanlaban Ang tanong, nanlaban ba o kunwariang nanlaban? Kanilang pagkatok Biglaang pasok Naghalungkat na walang pahintulot Tama pa ba ito? Mga tao'y hinahayaan lang Ang mga naglalakad na kapahamakan Dahil sa takot na sila'y tauhan ng presidente Isang kamay sa bibig, kabila'y sa mata Unti-unti nang nagpaparamdam Ang pagbalik muli ng setyembre bente-tres Tao'y nabulag, hanggang ngayon ganon parin Kailan kaya magigising ang tao, kapag huli na ba ang lahat?

0

Jul 24, 2018

Jul 24, 2018 at 8:22 AM UTC

Hindi niyo ba nakikita Ang kanilang panlilinlang sa taong bayan Sa pagpapakita ng malayang lansangan Ngunit ang totoo'y sila ang kapahamakan Apat na dekada nang nakalipas Bata, matanda, sanggol, walang takas Walang takas sa pagmanalupit ng mga pulis at sundalo Ang nakaraan, hindi ba tayo natuto? Mga pulis ay nagkalat Mga sundalo'y laganap at dumadami Kahit saan lumingon, sila ang matatanaw Nagmamasid, nag-iikot, baril ay nasa tabi Putok ng baril biglaang maririnig Kasunod ay balitang may nabaril Iisa ang rason: nanlaban Ang tanong, nanlaban ba o kunwariang nanlaban? Kanilang pagkatok Biglaang pasok Naghalungkat na walang pahintulot Tama pa ba ito? Mga tao'y hinahayaan lang Ang mga naglalakad na kapahamakan Dahil sa takot na sila'y tauhan ng presidente Isang kamay sa bibig, kabila'y sa mata Unti-unti nang nagpaparamdam Ang pagbalik muli ng setyembre bente-tres Tao'y nabulag, hanggang ngayon ganon parin Kailan kaya magigising ang tao, kapag huli na ba ang lahat?

Continue reading...

Sikretong liham , para sayo ginoo Maaring hindi mabasa ngunit sana’y pahintulutan mo May mga salita lamang na hindi na maririnig ng iyong puso Sa mga nakaraang araw , buwan o taon Ngunit sa pamamagitan nitong tula ko Ay mag silbing liham para sayo Nagagalak ang puso Sa mga ngiti mo Sa bawat pag tawa at pang aasar na pabiro Kung paano mo e kuwento mga plano sa buhay At pagpapakita kung sino ka nga ba talaga ang ginoong nasa harapan ko Nais ko sanang malaman mo Na naging laman ka ng mga panalangin ko Na sa pag pasok mo sa mundo ko Ay mananatili ka na dito Dahil isa ka na ginoo , Sa kumumpleto ng unang taon ko Naiisip ko parin mga tawa at ngiti mo Sa mga birong nag patawa Sa malungkot kong mundo Sayang lamang at hindi ko nasuklian iyon Ngunit sanay ngumiti ka parin Dahil para saakin bagay iyon Sa makulay **** mundo Mga larawang ibinigay Maraming salamat sa puso **** Walang kapantay Sa pag sama sa dahan dahang pag sayaw Habang pag sabay sa iyong mahusay na pag kanta At pag yakap ng mahigpit noong ako’y hinang hina Ginoo , panalangin ko sa taas Na sa pag bangga nating mga landas Ay masaya at naka ngiti ka ng wagas Dahil iyon lamang ang panalangin kong Para sayo ay sana matupad Hanggang sa muli , ginoo Ang liham na sayo’y iaabot Dito na lamang

0

Feb 22, 2020

Feb 22, 2020 at 10:55 PM UTC

Sikretong liham , para sayo ginoo Maaring hindi mabasa ngunit sana’y pahintulutan mo May mga salita lamang na hindi na maririnig ng iyong puso Sa mga nakaraang araw , buwan o taon Ngunit sa pamamagitan nitong tula ko Ay mag silbing liham para sayo Nagagalak ang puso Sa mga ngiti mo Sa bawat pag tawa at pang aasar na pabiro Kung paano mo e kuwento mga plano sa buhay At pagpapakita kung sino ka nga ba talaga ang ginoong nasa harapan ko Nais ko sanang malaman mo Na naging laman ka ng mga panalangin ko Na sa pag pasok mo sa mundo ko Ay mananatili ka na dito Dahil isa ka na ginoo , Sa kumumpleto ng unang taon ko Naiisip ko parin mga tawa at ngiti mo Sa mga birong nag patawa Sa malungkot kong mundo Sayang lamang at hindi ko nasuklian iyon Ngunit sanay ngumiti ka parin Dahil para saakin bagay iyon Sa makulay **** mundo Mga larawang ibinigay Maraming salamat sa puso **** Walang kapantay Sa pag sama sa dahan dahang pag sayaw Habang pag sabay sa iyong mahusay na pag kanta At pag yakap ng mahigpit noong ako’y hinang hina Ginoo , panalangin ko sa taas Na sa pag bangga nating mga landas Ay masaya at naka ngiti ka ng wagas Dahil iyon lamang ang panalangin kong Para sayo ay sana matupad Hanggang sa muli , ginoo Ang liham na sayo’y iaabot Dito na lamang

Continue reading...

Pintuan palang malalaman mo na, Na ito ang bahay ng mahirap na pamilya, May nakasulat pa sa itaas na "Welcome to Miano Family" at " God bless our home". Mga katagang matagal ng iniukit ng panahon, Pag pasok mo ay sasalubong agad sayo, Ang mga mga kagamitan na bigay, Mga gamit na pinagsawaan na ng kapit bahay, Mga Tv, relos, at orasan na di na umaandar, Sa iyong unang hakbang iyong maaapakan, Ang mga lumang tarpaulin na ginawang floormat, Upang takpan ang madumi at maputik na sahig, Lingon ka sa kanan, At makikita mo ang gawa kong hagdanan, Hagdan na mayroon lang tatlong apakan, Ngunit di kelangan mabahala, Pagkat gawa ko iyan, kaya dapat magtiwala, Sa iyong pag akyat makikita agad, Ang kahon na sa laki ay sagad, Sariling gawang kahon para sa speaker at amplifier, Di sapag mamayabang pero kalahating araw ko lang tinapos iyan, Partida nga at wala pang kompletong kagamitan, Mapapansin **** ganun din ang set up sa taas, May mga tarpaulin nanaman paloob at palabas, May mga pira pirasong damit na tinahi para magsilbing kurtina at pantakip, Pantakip mula sa mga butas na ding ding, Pag lipat sa kabilang kwarto at makikita mo, Ang sahig na gawa nanaman sa kawayan, Na ginawa upang maging daanan ng hangin sa mainit na panahon, Walang masyadong kagamitan, Pero masasabi mo talagang magulo, Magulo at parang wala nang paglalagyan, Ng mga damit at mga unan na pa kalat kalat, Konting pagmamasid pa at iyong mapapansin, Ang basag naming salamin, Mga LED lights na di nagagamit pag sapit nh dilim, Mga wires na napakagulo at gutay gutay, Batterya ng motor na gamit ng ilaw pag gabi, Pag napagod kana sa taas, Bumaba ka ulit at makikita mo sa gilid ng hagdan, Ang Mga gawa sa kahoy na upuan, Tingin saglit sa taas at masdan, Pinag tagpi tagping yero na bubungan, Mga bubong na maaliwalas kapag tag.araw, Pag tag ulan naman ay nagmumukhang talon sa buhos ng tubig, Sa kusina naman tayo ay magpunta, Bubungad agad ang mga basag na baso, At mga plato't kutsarang di kumpleto, Naubos narin cguro ng tatay kong lasinggero, Sa hugasan makikita mo naman, Ang gawa sa kahoy na hugasan, Mg lalagyan ng plato at basong may sabitan, Isang hakbang pa at welcome to our lutuan, Lutuan na gaw asa lupa nq ipinatong sa yero kahoy at kawayan, Mga maiitim na na kawa at kaldero na laman, At syempre mga kahoy rin na panggatong na nakalagay naman s abandang ilalim ng lutuan, Tuwing kakain kailangan mag kanya², Pagkat pag nag sabay ay tiyak na di kasya, Pagkat plato't kutsara'y kulang na, Pero ganun paman kami ay masaya. Simpleng bahay, simpleng buhay, simpleng pamumuhay 😊

0

Nov 8, 2020

Nov 8, 2020 at 2:25 AM UTC

"God bless our home"

Pintuan palang malalaman mo na, Na ito ang bahay ng mahirap na pamilya, May nakasulat pa sa itaas na "Welcome to Miano Family" at " God bless our home". Mga katagang matagal ng iniukit ng panahon, Pag pasok mo ay sasalubong agad sayo, Ang mga mga kagamitan na bigay, Mga gamit na pinagsawaan na ng kapit bahay, Mga Tv, relos, at orasan na di na umaandar, Sa iyong unang hakbang iyong maaapakan, Ang mga lumang tarpaulin na ginawang floormat, Upang takpan ang madumi at maputik na sahig, Lingon ka sa kanan, At makikita mo ang gawa kong hagdanan, Hagdan na mayroon lang tatlong apakan, Ngunit di kelangan mabahala, Pagkat gawa ko iyan, kaya dapat magtiwala, Sa iyong pag akyat makikita agad, Ang kahon na sa laki ay sagad, Sariling gawang kahon para sa speaker at amplifier, Di sapag mamayabang pero kalahating araw ko lang tinapos iyan, Partida nga at wala pang kompletong kagamitan, Mapapansin **** ganun din ang set up sa taas, May mga tarpaulin nanaman paloob at palabas, May mga pira pirasong damit na tinahi para magsilbing kurtina at pantakip, Pantakip mula sa mga butas na ding ding, Pag lipat sa kabilang kwarto at makikita mo, Ang sahig na gawa nanaman sa kawayan, Na ginawa upang maging daanan ng hangin sa mainit na panahon, Walang masyadong kagamitan, Pero masasabi mo talagang magulo, Magulo at parang wala nang paglalagyan, Ng mga damit at mga unan na pa kalat kalat, Konting pagmamasid pa at iyong mapapansin, Ang basag naming salamin, Mga LED lights na di nagagamit pag sapit nh dilim, Mga wires na napakagulo at gutay gutay, Batterya ng motor na gamit ng ilaw pag gabi, Pag napagod kana sa taas, Bumaba ka ulit at makikita mo sa gilid ng hagdan, Ang Mga gawa sa kahoy na upuan, Tingin saglit sa taas at masdan, Pinag tagpi tagping yero na bubungan, Mga bubong na maaliwalas kapag tag.araw, Pag tag ulan naman ay nagmumukhang talon sa buhos ng tubig, Sa kusina naman tayo ay magpunta, Bubungad agad ang mga basag na baso, At mga plato't kutsarang di kumpleto, Naubos narin cguro ng tatay kong lasinggero, Sa hugasan makikita mo naman, Ang gawa sa kahoy na hugasan, Mg lalagyan ng plato at basong may sabitan, Isang hakbang pa at welcome to our lutuan, Lutuan na gaw asa lupa nq ipinatong sa yero kahoy at kawayan, Mga maiitim na na kawa at kaldero na laman, At syempre mga kahoy rin na panggatong na nakalagay naman s abandang ilalim ng lutuan, Tuwing kakain kailangan mag kanya², Pagkat pag nag sabay ay tiyak na di kasya, Pagkat plato't kutsara'y kulang na, Pero ganun paman kami ay masaya. Simpleng bahay, simpleng buhay, simpleng pamumuhay 😊

Continue reading...

Hi tita, Kamusta? Alam niyo naman po na matalik na magkaibigan kami ng anak nyo. Matalik na kaibigan mo rin ang nanay ko. Pitong taon na nung nakilala ko anak niyo, Gwapo at matalino siya, Kaya hindi na ako nagtataka kung bakit maraming naghahabol sakanya. Malapit pamilya niyo sa amin. Tita, Thankful ako na inaalagaan mo ako. Binibigyan mo ako ng regalo tuwing birthday ko. Minsan inaayusan mo pa ako, Iniintindi ko kasi wala kang anak na babae. Kulang na nga lang pati panty't bra ibigay mo saakin. Ikaw pa ang bumigay saakin ng napkin nung first time ko magkaregla. Ilang beses na rin ako nakasakay sa kotse niyo. Sabi mo pa ako ang mata mo na nagbabantay sa anak mo pag may pasok. Lagi ko pong tinutulungan anak niyo. Pero tita alam niyo po ba ano ang masaklap? 7 billion ang tao dito sa mundo pero anak mo pa rin ang gusto ko. Pero alam niyo po ba ano ang mas masaklap? Anak mo ang gusto ko pero kahit kailan saakin ay hindi siya nagkagusto.

0

Jul 3, 2018

Jul 3, 2018 at 8:52 AM UTC

Hi tita, Kamusta? Alam niyo naman po na matalik na magkaibigan kami ng anak nyo. Matalik na kaibigan mo rin ang nanay ko. Pitong taon na nung nakilala ko anak niyo, Gwapo at matalino siya, Kaya hindi na ako nagtataka kung bakit maraming naghahabol sakanya. Malapit pamilya niyo sa amin. Tita, Thankful ako na inaalagaan mo ako. Binibigyan mo ako ng regalo tuwing birthday ko. Minsan inaayusan mo pa ako, Iniintindi ko kasi wala kang anak na babae. Kulang na nga lang pati panty't bra ibigay mo saakin. Ikaw pa ang bumigay saakin ng napkin nung first time ko magkaregla. Ilang beses na rin ako nakasakay sa kotse niyo. Sabi mo pa ako ang mata mo na nagbabantay sa anak mo pag may pasok. Lagi ko pong tinutulungan anak niyo. Pero tita alam niyo po ba ano ang masaklap? 7 billion ang tao dito sa mundo pero anak mo pa rin ang gusto ko. Pero alam niyo po ba ano ang mas masaklap? Anak mo ang gusto ko pero kahit kailan saakin ay hindi siya nagkagusto.

Continue reading...

"Ang pagmamahal ko sa iyo ay kasing init ng bawat pagsikat ng araw. Ngunit kapag ako ay iyong sinaktan, asahan **** hindi mo na masisilayan ang paglubog ng araw." Sa isang sikat na resort sa Laiya, Batangas napagkasunduan ng magkakaibigang sina Adlaw, Bulan, Amihan, Machete, at Tawa-Tawa upang alalahanin at damhin ang buhay probinsiya. Halos limang taon na rin ang nakalipas nang huli silang nakauwi sa kani-kanilang probinsiya. At dahil sa iisang kompanya lamang sila nagtatrabaho sa Makati ay sa isang lugar na lang din nila napagdesisyunang magliwaliw. Iyon nga lang ay isang araw lang ang common day off na mayroon sila, kaya lulubusin din nila ang isang araw upang magtampisaw sa karagatan. Nasa iisang kompanya lang sila nagtatrabaho na kung tawagin ay Cliffhanger Outsourcing Center, pero magkakaiba ang araw ng kanilang day off. Sina Adlaw at Bulan ay mag-ka-teammate na kung saan ay miyerkules at huwebes ang araw na wala silang pasok habang ang tatlo na sina Amihan, Machete at Tawa-Tawa ay Huwebes at Biyernes naman ang araw na walang pasok. Sakay ng isang van na ang may-ari ay si Machete, dere-deretso na silang bumiyahe. Madaling araw pa lang ay agad na silang umalis. Kapag maluwag ang daloy ng trapiko ay aabot lamang ng isang oras at kalahati ang biyahe patungong Laiya, Batangas.

0

Jul 9, 2018

Jul 9, 2018 at 2:58 AM UTC

Black Satur-Death

"Ang pagmamahal ko sa iyo ay kasing init ng bawat pagsikat ng araw. Ngunit kapag ako ay iyong sinaktan, asahan **** hindi mo na masisilayan ang paglubog ng araw." Sa isang sikat na resort sa Laiya, Batangas napagkasunduan ng magkakaibigang sina Adlaw, Bulan, Amihan, Machete, at Tawa-Tawa upang alalahanin at damhin ang buhay probinsiya. Halos limang taon na rin ang nakalipas nang huli silang nakauwi sa kani-kanilang probinsiya. At dahil sa iisang kompanya lamang sila nagtatrabaho sa Makati ay sa isang lugar na lang din nila napagdesisyunang magliwaliw. Iyon nga lang ay isang araw lang ang common day off na mayroon sila, kaya lulubusin din nila ang isang araw upang magtampisaw sa karagatan. Nasa iisang kompanya lang sila nagtatrabaho na kung tawagin ay Cliffhanger Outsourcing Center, pero magkakaiba ang araw ng kanilang day off. Sina Adlaw at Bulan ay mag-ka-teammate na kung saan ay miyerkules at huwebes ang araw na wala silang pasok habang ang tatlo na sina Amihan, Machete at Tawa-Tawa ay Huwebes at Biyernes naman ang araw na walang pasok. Sakay ng isang van na ang may-ari ay si Machete, dere-deretso na silang bumiyahe. Madaling araw pa lang ay agad na silang umalis. Kapag maluwag ang daloy ng trapiko ay aabot lamang ng isang oras at kalahati ang biyahe patungong Laiya, Batangas.

Continue reading...

Antagal ko nag-antay sa iyo pagdating. Mainit. Maingay. Masikip. Sa bawat hakbang palapit Ako’y napapaismid. Kasya ba at kaya? O kasaya at di na kaya? Unti unti. Eto na, eto na. Papasok na ako. Toooot-toot! Bigla nag-sara ang pinto. Ako’y umatras at napahinto. Tiningnan kitang umalis. Isa, dalawa, tatlo. Umabot ng tatlumpung minuto. Wala ka pa din. Naiinip. Naiinis. Nagagalit. Bakit ang tagal mo bumalik? Nakita kita, ako’y napakapit sa bag na dala. Inihanda ang sarili Bumukas. Lumabas. Tinulak. Pasok! Sa wakas ako’y nakapasok Sa loob ng bagon. Ngunit kinaya man, Ako’y yari na sa akin amo. Pagkat ako’y nahuli na Naman sa amin pagtitipon. Napakamot. Napayuko. Napamura.

0

Nov 17, 2017

Nov 17, 2017 at 11:29 AM UTC

Antagal ko nag-antay sa iyo pagdating. Mainit. Maingay. Masikip. Sa bawat hakbang palapit Ako’y napapaismid. Kasya ba at kaya? O kasaya at di na kaya? Unti unti. Eto na, eto na. Papasok na ako. Toooot-toot! Bigla nag-sara ang pinto. Ako’y umatras at napahinto. Tiningnan kitang umalis. Isa, dalawa, tatlo. Umabot ng tatlumpung minuto. Wala ka pa din. Naiinip. Naiinis. Nagagalit. Bakit ang tagal mo bumalik? Nakita kita, ako’y napakapit sa bag na dala. Inihanda ang sarili Bumukas. Lumabas. Tinulak. Pasok! Sa wakas ako’y nakapasok Sa loob ng bagon. Ngunit kinaya man, Ako’y yari na sa akin amo. Pagkat ako’y nahuli na Naman sa amin pagtitipon. Napakamot. Napayuko. Napamura.

Continue reading...

Oo, tigang ako. Tigang sa katawan ng tao. Sa haplos ng malalambing na wika na ilang beses hinaplos ang mga taingang sanay lamang sa palo. Sa halik ng atensyon na kay tamis lalo na sa mga oras ng lungkot. Sa pagpasok ng ideya na pag-ibig na pilit pinupunit ang dingding na noon pa butas-butas ngunit unti-unting bumubuka. Tigang ako sa palabas at pagpasok, labas at pasok ng anumang klaseng pagpapaibig. Basta't masarap, matamis, at maaaring ulit-ulitin, aking ibubuka ang sariling tigang sa pag-ibig.

0

Oct 8, 2017

Oct 8, 2017 at 11:30 AM UTC

Oo, tigang ako. Tigang sa katawan ng tao. Sa haplos ng malalambing na wika na ilang beses hinaplos ang mga taingang sanay lamang sa palo. Sa halik ng atensyon na kay tamis lalo na sa mga oras ng lungkot. Sa pagpasok ng ideya na pag-ibig na pilit pinupunit ang dingding na noon pa butas-butas ngunit unti-unting bumubuka. Tigang ako sa palabas at pagpasok, labas at pasok ng anumang klaseng pagpapaibig. Basta't masarap, matamis, at maaaring ulit-ulitin, aking ibubuka ang sariling tigang sa pag-ibig.

Continue reading...

Alas dose Nagsisimula ang mga hirit sa pagsibol ng liwanag ng nagiisang buwan Dalawang anino ng mga pusong pinagkaitan ng panahon at pagkakataon Mga diwang hirap makatulog sa kabila ng pilit ng dalawang pares ng mata para pumikit Ala una Nagising sa biglaang pagtawag Sa kabilang linya, ang boses ng nagiisang tangi Mga matang pilit na dumidilat ngunit singkit pa din Alas dos Nagsisimula pa lang ang gabi Mga palitan ng salita at biro Oras na para matulog para sa isa, may pasok pa kinaumagahan Alas tres Ang oras ng kadiliman Na nagsilbing liwanag para sa dalawa Mga tawa nilang mas lumalakas At damdaming mas lalong lumalala Sa kabila ng lahat, hindi man tama Pagsapit ng alas kwatro Natulog siyang may ngiti At panalangin Na sana’y ganito sila palagi Ng kanyang natatangi

0

Jun 10, 2021

Jun 10, 2021 at 3:44 PM UTC

Alas dose Nagsisimula ang mga hirit sa pagsibol ng liwanag ng nagiisang buwan Dalawang anino ng mga pusong pinagkaitan ng panahon at pagkakataon Mga diwang hirap makatulog sa kabila ng pilit ng dalawang pares ng mata para pumikit Ala una Nagising sa biglaang pagtawag Sa kabilang linya, ang boses ng nagiisang tangi Mga matang pilit na dumidilat ngunit singkit pa din Alas dos Nagsisimula pa lang ang gabi Mga palitan ng salita at biro Oras na para matulog para sa isa, may pasok pa kinaumagahan Alas tres Ang oras ng kadiliman Na nagsilbing liwanag para sa dalawa Mga tawa nilang mas lumalakas At damdaming mas lalong lumalala Sa kabila ng lahat, hindi man tama Pagsapit ng alas kwatro Natulog siyang may ngiti At panalangin Na sana’y ganito sila palagi Ng kanyang natatangi

Continue reading...

Naiproklama na Ang mga pasok sa senado At siyam sa kanila Mga pambato ng Pangulo – Poe, Legarda, Cayetano Pimentel, Trillanes, Escudero Villar, Angara, Aquino Salamat sa Maykapal Dahil karamihan ay dilaw Halos lahat ay marangal Lalabanan mga halimaw Sa ating mga 9 na bida Na sa senado itinadhana Pangalagaan niyo po ang ating inang bansa. -05/19/2013 (Dumarao) *My Yellow Poems Collection…written on the day after the proclamation of senator winners

0

Sep 14, 2019

Sep 14, 2019 at 9:36 PM UTC

Siyam na Bida sa Senado

Naiproklama na Ang mga pasok sa senado At siyam sa kanila Mga pambato ng Pangulo – Poe, Legarda, Cayetano Pimentel, Trillanes, Escudero Villar, Angara, Aquino Salamat sa Maykapal Dahil karamihan ay dilaw Halos lahat ay marangal Lalabanan mga halimaw Sa ating mga 9 na bida Na sa senado itinadhana Pangalagaan niyo po ang ating inang bansa. -05/19/2013 (Dumarao) *My Yellow Poems Collection…written on the day after the proclamation of senator winners

Continue reading...

"Nak, kumusta ka na?" habang inihahain yung Cinnamon bread mula sa oven. "Naku, Ma'am. Ito single pa rin, dami ko pa kasi need patunayan sa sarili ko." "Gaganda na nga ng mga na-achieve mo eh kulang pa ba? Hanapin mo rin yung magpapasaya sayo, ako nga simpleng life lang pero masaya ako sa partner ko at sa work ko." Bumulong sa katrabaho, "Siya yung sinasabi kong prof namin na life coach rin. Pinakilala niya sa akin yung the Ballad of the Lonely Masturbator ni Anne Sexton. Sobrang ganda niya pumili ng mga piyesa para sa class namin." Ay, Ma'am, si Ara nga po pala. Katrabaho ko." "Ay, hi po, Ma'am." "Ikaw ba, pinopormahan ka ba nitong si Michael?" Pabirong udyok ni Ma'am Pola. "Ingatan mo si Michael, mga sunod na faculty to ng CAL." "Ay, Naku, Ma'am. Di po ako qualified, baka maligaw ng landas mga taga ABE. Hehe." "Lahat naman tayo, may mga bagay na akala natin di pa tayo qualified, pero binibigay sa atin kasi may mga taong alam kung ano talaga kaya natin. Ngayon lang yung memo nagrerequire ng Masters kaya di na kayo makapasok. Tignan niyo nga kayo, ang gagaling kaya ng batch niyo." "Oh, eto nak, mainit-init pa yung order mo, apat na boxes ng Cinnamon bread. Pasensya ka na ginabi ka na ang dami ko ring binebake, baka may pasok ka pa bukas." "Ay, salamat po, Ma'am. Buti po at bumuti-buti na pakiramdam niyo. Solid po yung mga binabake niyo sana mabuksan niyo uli yung store niyo sa may great wall." "Ay naku, hoping and praying anak. Sana maging masaya family mo sa binake ko." "Naku, Ma'am, bentang benta to kasi minarket ko na sa kanila. Sana kahit papaano nakatulong po ako." "Thank you, Mike ah. Balitaan mo ako at kumustahan tayo sa kape pag may time pa." "Bye, Ma'am. Ingat po kayo lagi."

0

Oct 29, 2022

Oct 29, 2022 at 9:27 PM UTC

Gunita at Tinapay (isang pag-alala sa buhay ni Ma'am Pola)

"Nak, kumusta ka na?" habang inihahain yung Cinnamon bread mula sa oven. "Naku, Ma'am. Ito single pa rin, dami ko pa kasi need patunayan sa sarili ko." "Gaganda na nga ng mga na-achieve mo eh kulang pa ba? Hanapin mo rin yung magpapasaya sayo, ako nga simpleng life lang pero masaya ako sa partner ko at sa work ko." Bumulong sa katrabaho, "Siya yung sinasabi kong prof namin na life coach rin. Pinakilala niya sa akin yung the Ballad of the Lonely Masturbator ni Anne Sexton. Sobrang ganda niya pumili ng mga piyesa para sa class namin." Ay, Ma'am, si Ara nga po pala. Katrabaho ko." "Ay, hi po, Ma'am." "Ikaw ba, pinopormahan ka ba nitong si Michael?" Pabirong udyok ni Ma'am Pola. "Ingatan mo si Michael, mga sunod na faculty to ng CAL." "Ay, Naku, Ma'am. Di po ako qualified, baka maligaw ng landas mga taga ABE. Hehe." "Lahat naman tayo, may mga bagay na akala natin di pa tayo qualified, pero binibigay sa atin kasi may mga taong alam kung ano talaga kaya natin. Ngayon lang yung memo nagrerequire ng Masters kaya di na kayo makapasok. Tignan niyo nga kayo, ang gagaling kaya ng batch niyo." "Oh, eto nak, mainit-init pa yung order mo, apat na boxes ng Cinnamon bread. Pasensya ka na ginabi ka na ang dami ko ring binebake, baka may pasok ka pa bukas." "Ay, salamat po, Ma'am. Buti po at bumuti-buti na pakiramdam niyo. Solid po yung mga binabake niyo sana mabuksan niyo uli yung store niyo sa may great wall." "Ay naku, hoping and praying anak. Sana maging masaya family mo sa binake ko." "Naku, Ma'am, bentang benta to kasi minarket ko na sa kanila. Sana kahit papaano nakatulong po ako." "Thank you, Mike ah. Balitaan mo ako at kumustahan tayo sa kape pag may time pa." "Bye, Ma'am. Ingat po kayo lagi."

Continue reading...