"ilagay" poems - Hello Poetry

Lilingon-lingon upang makakuha Ng isang sulyap, isang silip Hanggang sa tinalikuran mo na ng Tuluyan Ang kalayaan At hinayaan mo ang sarili mo Na bumalik Sa selda na iyong pinanggalingan, nakasanayan Pero hintay, hinto! Hindi kita papayagan na magkaganito Hayaan mo na yakapin kita ng mahigpit At pawiin ang mga luha sa iyong pisngi Wala akong mga karanasan at payo na pwedeng ibahagi Pero susubukan ko na Baliktarin ang iyong simangot sa isang ngiti Makatulungan sana nang kahit kaunti Sa mga sugat mo na humahapdi Ilagay mo ang iyong mga kamay Sa akin Ikaw ay aking hahawakan, Hinding-hindi ka bibitawan Ikaw ay sasamahan lakarin Ang nakatakdang landas Na kailangan **** tahakin Sa dami ng mga lubak at lindol Siguradong tayo'y madadapa rin Pero huwag mo na 'yun isipin Kasi anumang mangyari Kahit kailan, kahit saan Ikaw ay aking iibigin

0

Dec 12, 2013

Dec 12, 2013 at 7:03 AM UTC

marge-redelicia

Kaibigan

Lilingon-lingon upang makakuha Ng isang sulyap, isang silip Hanggang sa tinalikuran mo na ng Tuluyan Ang kalayaan At hinayaan mo ang sarili mo Na bumalik Sa selda na iyong pinanggalingan, nakasanayan Pero hintay, hinto! Hindi kita papayagan na magkaganito Hayaan mo na yakapin kita ng mahigpit At pawiin ang mga luha sa iyong pisngi Wala akong mga karanasan at payo na pwedeng ibahagi Pero susubukan ko na Baliktarin ang iyong simangot sa isang ngiti Makatulungan sana nang kahit kaunti Sa mga sugat mo na humahapdi Ilagay mo ang iyong mga kamay Sa akin Ikaw ay aking hahawakan, Hinding-hindi ka bibitawan Ikaw ay sasamahan lakarin Ang nakatakdang landas Na kailangan **** tahakin Sa dami ng mga lubak at lindol Siguradong tayo'y madadapa rin Pero huwag mo na 'yun isipin Kasi anumang mangyari Kahit kailan, kahit saan Ikaw ay aking iibigin

30

#032116 Tutugon iyong kamay Sa musikang natural na naririnig. Pagkat sa una **** pagtapak sa eskwela'y Turo na yan nila Ma'am at Sir -- Ilagay mo raw ang kanang kamay sa puso At saka umawit ng Lupang Hinirang. Habang nagkakamuang ka't nilisan ang kamusmusan, Doon mo mas natitimbang ang liriko ng kanta. Tila baga kaylalim ng hugot ng may akda nito, Pagkat sa bawat linya'y, bibilis bawat pintig ng puso mo. Perlas ng Silanganang ninais **** sisirin. Alam kong wari mo'y bakit tatsulok ang mayroon sa Pilipinas. Ang mga mahihirap, patuloy na naghihirap. At mga mayayama'y mas nagsisiyaman pa. Nababagabag ka ba sa istilo ng pulitika? O minsan ninais mo ring mangibang bansa na lamang? Para sa higit na salapi't oportunidad. Nag-aalab pa ba ang puso mo para sa dangal ng Bayan? Buhay ay langit pa ba pag kapiling ang bansa? O ito'y pinausukan na ng modernong pambobola't pagmamanipula? Taglay mo pa ang pagmamahal, Na siyang tutulak sayo para manatili sa Bayan At lumaban at tumayo sa pagkatawag mo? May kumpas pa ba sa puso mo Ang kislap ng watawat? Tagumpay pa ba ang pahiwatig nito? O ika'y nagpapainda sa paghahatak talangka ng iilang Pilipino? Masasabi mo pa ba't matatayuan Ang linyang, "ang mamatay nang dahil sayo?" Gaano kaalab ang puso mo para sa Bayan? Walang Pilipinas, kung walang Pilipino. Walang Pilipinas kung wala ka't wala ako, Walang Pilipinas kung wala tayo. Ibalik natin ang tunay na diwa ng pagka-Pilipino!

0

Mar 21, 2016

Mar 21, 2016 at 11:08 AM UTC

psalmiseta

Lupang Hinirang

#032116 Tutugon iyong kamay Sa musikang natural na naririnig. Pagkat sa una **** pagtapak sa eskwela'y Turo na yan nila Ma'am at Sir -- Ilagay mo raw ang kanang kamay sa puso At saka umawit ng Lupang Hinirang. Habang nagkakamuang ka't nilisan ang kamusmusan, Doon mo mas natitimbang ang liriko ng kanta. Tila baga kaylalim ng hugot ng may akda nito, Pagkat sa bawat linya'y, bibilis bawat pintig ng puso mo. Perlas ng Silanganang ninais **** sisirin. Alam kong wari mo'y bakit tatsulok ang mayroon sa Pilipinas. Ang mga mahihirap, patuloy na naghihirap. At mga mayayama'y mas nagsisiyaman pa. Nababagabag ka ba sa istilo ng pulitika? O minsan ninais mo ring mangibang bansa na lamang? Para sa higit na salapi't oportunidad. Nag-aalab pa ba ang puso mo para sa dangal ng Bayan? Buhay ay langit pa ba pag kapiling ang bansa? O ito'y pinausukan na ng modernong pambobola't pagmamanipula? Taglay mo pa ang pagmamahal, Na siyang tutulak sayo para manatili sa Bayan At lumaban at tumayo sa pagkatawag mo? May kumpas pa ba sa puso mo Ang kislap ng watawat? Tagumpay pa ba ang pahiwatig nito? O ika'y nagpapainda sa paghahatak talangka ng iilang Pilipino? Masasabi mo pa ba't matatayuan Ang linyang, "ang mamatay nang dahil sayo?" Gaano kaalab ang puso mo para sa Bayan? Walang Pilipinas, kung walang Pilipino. Walang Pilipinas kung wala ka't wala ako, Walang Pilipinas kung wala tayo. Ibalik natin ang tunay na diwa ng pagka-Pilipino!

35

Mahirap makipagsabayan sa mga bihasang makata Animo'y kabisado ang bawat tugma ng bawat letra Batikan sa pagbuo ng ibat't ibang klase ng akda Nagkukuwentong mahusay ang bawat gawang tula Mahirap makipagsabayan sa katulad nilang mga batikan Lalo na para sa mga katulad ko na isang baguhan Bakit ba ako magsusulat kung wala namang magbabasa? Bakit pa ako magsusulat kung wala namang magpapahalaga? Ano bang pakinabang ang makukuha ko sa pagsusulat? Meron nga ba? O baka nag-aaksaya lang ako ng panulat? Kaya nga siguro dapat ko nang iwanan Ang mundong minsang nagbigay sa akin ng kasiyahan Kailangan kong tanggapin na kahit kailan,di ako magiging katulad nila Mahusay bumigkas at sumulat ng tula Kabisado ang lahat ng tugma at tayutay Na sa akda nila'y maaaring ilagay Napakahusay! Walang katulad. Kapag nabasa mo'y mawawala ka sa reyalidad Siguro nga mananatili na lamang akong nangangarap Pagkat di ko maabot ang tulad nilang sing taas ng ulap Kaya paalam. Salitang di ko sana gustong bitawan pero hinihingi ng pagkakataon, Para makatakas ako kahit paano sa malungkot ko na sitwasyon Alam kong sa pagdating ng panahon Matatagpuan kong muli ang aking inspirasyon Magsusulat akong muli,pero hindi pa ngayon.

0

Oct 11, 2017

Oct 11, 2017 at 1:39 AM UTC

ChameleonInk

Paalam

Mahirap makipagsabayan sa mga bihasang makata Animo'y kabisado ang bawat tugma ng bawat letra Batikan sa pagbuo ng ibat't ibang klase ng akda Nagkukuwentong mahusay ang bawat gawang tula Mahirap makipagsabayan sa katulad nilang mga batikan Lalo na para sa mga katulad ko na isang baguhan Bakit ba ako magsusulat kung wala namang magbabasa? Bakit pa ako magsusulat kung wala namang magpapahalaga? Ano bang pakinabang ang makukuha ko sa pagsusulat? Meron nga ba? O baka nag-aaksaya lang ako ng panulat? Kaya nga siguro dapat ko nang iwanan Ang mundong minsang nagbigay sa akin ng kasiyahan Kailangan kong tanggapin na kahit kailan,di ako magiging katulad nila Mahusay bumigkas at sumulat ng tula Kabisado ang lahat ng tugma at tayutay Na sa akda nila'y maaaring ilagay Napakahusay! Walang katulad. Kapag nabasa mo'y mawawala ka sa reyalidad Siguro nga mananatili na lamang akong nangangarap Pagkat di ko maabot ang tulad nilang sing taas ng ulap Kaya paalam. Salitang di ko sana gustong bitawan pero hinihingi ng pagkakataon, Para makatakas ako kahit paano sa malungkot ko na sitwasyon Alam kong sa pagdating ng panahon Matatagpuan kong muli ang aking inspirasyon Magsusulat akong muli,pero hindi pa ngayon.

27

Pitasin mo ako, At ilagay mo ako sa gitna mo at isara mo ito. Alam ko, Alam ko na hindi ko lugar Ito. At sabi nila na akoy nararapat kung saan akoy pwedeng mabasa at masilawan ng araw. Kung Saan akoy pwedeng mabuhay, at maalagan. Pero, paano ako mabubuhay kung akoy nawawalay sa piling mo. Alam ko, na ako ay mabubuhay sa piling mo, Akoy nararapat na kasama mo, hahayaan ko ang pagmamahal mo ang bumasa saakin, at ang mga ngiti mo ang sumilaw saakin, parang araw sa umaga, sa hapon at hangang sa magdilim. At hangang mag bukang liwayway. Ako ay isang bulaklak, na pinitas ng isang umiibig na binatang lalake at ikay isang libro na Pag aari ng isang dalagang babae na sinisinta. Kaya uulitin ko, Pitasin mo ako, Ilagay mo ako sa gitna ng mga pahina, Sa gitna kung saan nakahimlay ang puso mo. Doon akoy mananatili para sayo.

0

May 11, 2015

May 11, 2015 at 1:08 PM UTC

marlo-cabrera

Bulaklak at Libro.

Pitasin mo ako, At ilagay mo ako sa gitna mo at isara mo ito. Alam ko, Alam ko na hindi ko lugar Ito. At sabi nila na akoy nararapat kung saan akoy pwedeng mabasa at masilawan ng araw. Kung Saan akoy pwedeng mabuhay, at maalagan. Pero, paano ako mabubuhay kung akoy nawawalay sa piling mo. Alam ko, na ako ay mabubuhay sa piling mo, Akoy nararapat na kasama mo, hahayaan ko ang pagmamahal mo ang bumasa saakin, at ang mga ngiti mo ang sumilaw saakin, parang araw sa umaga, sa hapon at hangang sa magdilim. At hangang mag bukang liwayway. Ako ay isang bulaklak, na pinitas ng isang umiibig na binatang lalake at ikay isang libro na Pag aari ng isang dalagang babae na sinisinta. Kaya uulitin ko, Pitasin mo ako, Ilagay mo ako sa gitna ng mga pahina, Sa gitna kung saan nakahimlay ang puso mo. Doon akoy mananatili para sayo.

16

Lilingon sa kanan, lilingon sa kaliwa. Lilingon sa itaas, lilingon sa ibaba. Kahit saan ipako ang aking mga mata, Alaala mo ang tangi kong nakikita. Sa kanan- naroon ang munting librong bigay mo para sa aking kaarawan. Sa kaliwa- may tsokolateng madalas **** ilagay sa sisidlan. Sa itaas- nakasabit ang asul na bag, iniabot mo noong kapaskuhan. Sa ibaba- naroon pa at nakatago mga mensaheng iyong iniwan. Ano ba? Bakit ba? Paano ba? Ano na? Ang daming tanong na wala namang kasagutan. Mananatili na lang ba itong palaisipan? O maglalakas loob akong tanungin ka? Ano nga bang mayroon tayo para sa isa’t-isa? Kasi ako? Nahuhulog na nga yata. Damdamin mo’y hindi ko mawari, Tugon mo sana ay iyo nang masabi. Ang hirap kasing manghula. Nagmumukha akong tanga. Kung sabihin mo na kaya? Ako’t ikaw ba’y may pag-asa? Hindi ka ba napapagod sa pagtakbo sa isip ko? Ang tagal mo na ring nakatambay dito sa aking puso. Ilang taon na ba tayo? Isa? Dalawa? O tatlo? Wala nga palang tayo, ang meron lang ay…ikaw at ako. ☹ Hindi ko alam kung paano tatapusin ang tula. Kasi ang kwento natin ay 'di pa nagsisimula. Palaisipan pa rin ito sa kabilang banda. Bukas-makalawa, ako pa rin ay makata.

0

Jan 28, 2018

Jan 28, 2018 at 5:31 AM UTC

domina-gamboa

PALAISIPAN

Lilingon sa kanan, lilingon sa kaliwa. Lilingon sa itaas, lilingon sa ibaba. Kahit saan ipako ang aking mga mata, Alaala mo ang tangi kong nakikita. Sa kanan- naroon ang munting librong bigay mo para sa aking kaarawan. Sa kaliwa- may tsokolateng madalas **** ilagay sa sisidlan. Sa itaas- nakasabit ang asul na bag, iniabot mo noong kapaskuhan. Sa ibaba- naroon pa at nakatago mga mensaheng iyong iniwan. Ano ba? Bakit ba? Paano ba? Ano na? Ang daming tanong na wala namang kasagutan. Mananatili na lang ba itong palaisipan? O maglalakas loob akong tanungin ka? Ano nga bang mayroon tayo para sa isa’t-isa? Kasi ako? Nahuhulog na nga yata. Damdamin mo’y hindi ko mawari, Tugon mo sana ay iyo nang masabi. Ang hirap kasing manghula. Nagmumukha akong tanga. Kung sabihin mo na kaya? Ako’t ikaw ba’y may pag-asa? Hindi ka ba napapagod sa pagtakbo sa isip ko? Ang tagal mo na ring nakatambay dito sa aking puso. Ilang taon na ba tayo? Isa? Dalawa? O tatlo? Wala nga palang tayo, ang meron lang ay…ikaw at ako. ☹ Hindi ko alam kung paano tatapusin ang tula. Kasi ang kwento natin ay 'di pa nagsisimula. Palaisipan pa rin ito sa kabilang banda. Bukas-makalawa, ako pa rin ay makata.

28

di ko alam kung ako lang ang ganito o marami ring taong nahihirapan ang emosyon ay ipagtanto. nahihirapan isulat, ilagay sa kwaderno, buhatin ang lapis, at gumawa ng mga letrang bubuo sa isang kantang ikaw lang nakakarinig. isang kantang sumusigaw sa puso’t isipan isang boses na nagsasabing “ako’y pakinggan.” isang bugkos ng mga salita na di mo alam kung pag pinagtabi tabi mo na sa iyong papel ay magkakaroon ng kahulugan. oo. madalas akong ganito. na andaming gustong sabihin ng utak ko pero ni bibig ko o ang kamay ko ay di alam kung paano ito ibubuo. bakit ang dali magsulat? pero ang emosyon, hirap na hirap ibuklat? minsan, nananalangin ako na sana may taong lalapit dito para turuan akong sabihin kung ano nasa utak ko. ngunit kahit meron mang ganung tao, alam ko di parin niya makukuha ang aking gusto. dahil ang mga salita na galing sa utak ko, na para sa akin ay kumakanta ng napakagandang musika ay sa kanya naman, halos pareho, pero di gaanong tugma sa pagkanta. kaya oo. kahit hirap na hirap ako, na sabihin sa lahat ang emosyong sinisigaw ng mga piyesa sa utak ko, tuloy parin ako sa pagsulat kagaya nito. dahil onti onti kong naiintindihan na ang lungkot, saya, o mapa ano man, ay iba iba ang kahulugan sa tao. pero pare parehong ang dama ng nagagawa nito sa puso.

0

Apr 6, 2019

Apr 6, 2019 at 6:36 PM UTC

japheth

sulat

di ko alam kung ako lang ang ganito o marami ring taong nahihirapan ang emosyon ay ipagtanto. nahihirapan isulat, ilagay sa kwaderno, buhatin ang lapis, at gumawa ng mga letrang bubuo sa isang kantang ikaw lang nakakarinig. isang kantang sumusigaw sa puso’t isipan isang boses na nagsasabing “ako’y pakinggan.” isang bugkos ng mga salita na di mo alam kung pag pinagtabi tabi mo na sa iyong papel ay magkakaroon ng kahulugan. oo. madalas akong ganito. na andaming gustong sabihin ng utak ko pero ni bibig ko o ang kamay ko ay di alam kung paano ito ibubuo. bakit ang dali magsulat? pero ang emosyon, hirap na hirap ibuklat? minsan, nananalangin ako na sana may taong lalapit dito para turuan akong sabihin kung ano nasa utak ko. ngunit kahit meron mang ganung tao, alam ko di parin niya makukuha ang aking gusto. dahil ang mga salita na galing sa utak ko, na para sa akin ay kumakanta ng napakagandang musika ay sa kanya naman, halos pareho, pero di gaanong tugma sa pagkanta. kaya oo. kahit hirap na hirap ako, na sabihin sa lahat ang emosyong sinisigaw ng mga piyesa sa utak ko, tuloy parin ako sa pagsulat kagaya nito. dahil onti onti kong naiintindihan na ang lungkot, saya, o mapa ano man, ay iba iba ang kahulugan sa tao. pero pare parehong ang dama ng nagagawa nito sa puso.

31

Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.

0

Jan 5, 2017

Jan 5, 2017 at 10:05 PM UTC

kahel

Cool lang ako.

Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.

25

Para tayong nasa isang jeep, May iba't ibang pupuntahan. Mayroon doon sa malapit, sa kabilang kanto o sa dulo ng bayan. Hindi magkakakilala pero iisa lang ang layunin. Ang makarating sa pinaroroonan. Para tayong nasa isang jeep, May nagmamadali, may chill lang. Naghihintayan at nagmamasid... Kung sino ang unang magbabayad ng pamasahe. Kung kanino i-aabot ang pamasahe. Para tayong nasa isang jeep, Ayaw umupo sa pwesto malapit sa driver dahil may instant trabaho na agad Taga-abot. Taga-bigay. Kailangan sumigaw para marinig. Kumapit ng mabuti para hindi mahulog. Para tayong nasa isang jeep na walang ibang ginawa kundi ang makipagtitigan. Habang ang ating mga mata ay nag-uusap at nag-kikislapan. Para tayong nasa isang jeep na handa makipagsiksikan para lang makauwi. Habang ako, sayo ay wala ng espasyo . Kasya pa ako pero mas pinili **** pasabitin na lang ako. Na traffic lang tayo saglit bigla ka na lang pumara at sabay baba sa buhay ko. Na parang nakalimutan mo ilagay sa bag ang baon mo O kaya naman di ka sigurado sa direksyong patungo Hindi ko na nakita ang mukha mo dahil sa kapal ng usok na buga ng tambutso At hindi ko man lang naibalik sayo ang sukli mo, Nahawakan ang mga kamay mo at napigilang maglaho.

0

Aug 30, 2016

Aug 30, 2016 at 4:25 AM UTC

kahel

Unfare

Para tayong nasa isang jeep, May iba't ibang pupuntahan. Mayroon doon sa malapit, sa kabilang kanto o sa dulo ng bayan. Hindi magkakakilala pero iisa lang ang layunin. Ang makarating sa pinaroroonan. Para tayong nasa isang jeep, May nagmamadali, may chill lang. Naghihintayan at nagmamasid... Kung sino ang unang magbabayad ng pamasahe. Kung kanino i-aabot ang pamasahe. Para tayong nasa isang jeep, Ayaw umupo sa pwesto malapit sa driver dahil may instant trabaho na agad Taga-abot. Taga-bigay. Kailangan sumigaw para marinig. Kumapit ng mabuti para hindi mahulog. Para tayong nasa isang jeep na walang ibang ginawa kundi ang makipagtitigan. Habang ang ating mga mata ay nag-uusap at nag-kikislapan. Para tayong nasa isang jeep na handa makipagsiksikan para lang makauwi. Habang ako, sayo ay wala ng espasyo . Kasya pa ako pero mas pinili **** pasabitin na lang ako. Na traffic lang tayo saglit bigla ka na lang pumara at sabay baba sa buhay ko. Na parang nakalimutan mo ilagay sa bag ang baon mo O kaya naman di ka sigurado sa direksyong patungo Hindi ko na nakita ang mukha mo dahil sa kapal ng usok na buga ng tambutso At hindi ko man lang naibalik sayo ang sukli mo, Nahawakan ang mga kamay mo at napigilang maglaho.

26

Nagsimula ang lahat sa simpleng pag uusap Hanggang sa dumating yung puntong lagi na kitang hinahanap Kasa-kasama ka na sa bawat kong pinapangarap Ikaw ang nagbibigay lugod sa kalooban Kong naghihirap Kaya akala ko noon ikaw na ang sagot sa pusong sugatan Ngunit ginamot mo lang din pala ito ng panandalian At sa pag alis mo, mas malalim pa ang sugat na iyong iniwan At ngayon Hindi ko na alam kung sino pang lalapitan Magagamot pa ba ang sugat na iyong idinulot? Sa nabasag Kong puso mayroon pa kayang pupulot? Magawa ko pa kayang kalimutan ang lahat ng sakit O mananatili na lang sa puso ko ang lahat ng inggit? Ayoko na. Ayoko nang mabuhay sa mundong binago mo Ayoko nang mabuhay sa mundong kinalalagyan ko Ayoko nang mabuhay pa sa mga pag-asang walang patutunguhan At Sa mga pantasya't pangakong sinusubukan ko nang kalimutan Ayoko na. Hindi na maghihilom ang sugat na idinulot mo Kahit ilang band aid pa ang ilagay dito O kahit Ilang taon man ang lumipas Sakit ay hindi kukupas Sugat dito sa puso'y mananatiling isang marka. Na lagi saking magpapaalala "Nagmahal ako at Nagpakatanga Para sa pag-ibig na walang pinatunguhang maganda."

0

Oct 11, 2017

Oct 11, 2017 at 1:43 AM UTC

ChameleonInk

Sugat

Nagsimula ang lahat sa simpleng pag uusap Hanggang sa dumating yung puntong lagi na kitang hinahanap Kasa-kasama ka na sa bawat kong pinapangarap Ikaw ang nagbibigay lugod sa kalooban Kong naghihirap Kaya akala ko noon ikaw na ang sagot sa pusong sugatan Ngunit ginamot mo lang din pala ito ng panandalian At sa pag alis mo, mas malalim pa ang sugat na iyong iniwan At ngayon Hindi ko na alam kung sino pang lalapitan Magagamot pa ba ang sugat na iyong idinulot? Sa nabasag Kong puso mayroon pa kayang pupulot? Magawa ko pa kayang kalimutan ang lahat ng sakit O mananatili na lang sa puso ko ang lahat ng inggit? Ayoko na. Ayoko nang mabuhay sa mundong binago mo Ayoko nang mabuhay sa mundong kinalalagyan ko Ayoko nang mabuhay pa sa mga pag-asang walang patutunguhan At Sa mga pantasya't pangakong sinusubukan ko nang kalimutan Ayoko na. Hindi na maghihilom ang sugat na idinulot mo Kahit ilang band aid pa ang ilagay dito O kahit Ilang taon man ang lumipas Sakit ay hindi kukupas Sugat dito sa puso'y mananatiling isang marka. Na lagi saking magpapaalala "Nagmahal ako at Nagpakatanga Para sa pag-ibig na walang pinatunguhang maganda."

26

Tara na sa bahagharing kay ganda Kasabay ng kislap ng iyong mata Mga ngiting di alintana Hiling kong makita sana Halimuyak na iyong dala Sa akin ay nagpapangulila Tamis ng iyong tinig Labis kong iniibig Giliw ako'y ilagay sa iyong isipan Kaagapay sa kahirapan Pagkat ikaw man ay lilisan Magtatagpo pa rin kinabukasan Isang banayad na panalangin Aking laging sasambitin Sa iyo'y ipagkaloob itong dinidingin Wagas na pagmamahal ng Diyos na mahabagin Kay Hesus aking sasambitin Na ika'y lagi nyang mamahalin Hihingin kay Birheng Maria Na kailanma'y di ka mangulila Sana'y lagi **** madama Sa tuwing ika'y nag iisa Yakap nilang kay Tamis at Ganda Di mawawala itong pagsinta Kailanma'y sa puso at diwa Sumasaiyo itong magandang gunita

0

Jul 31, 2022

Jul 31, 2022 at 9:52 PM UTC

Cal-C

Bahaghari

Tara na sa bahagharing kay ganda Kasabay ng kislap ng iyong mata Mga ngiting di alintana Hiling kong makita sana Halimuyak na iyong dala Sa akin ay nagpapangulila Tamis ng iyong tinig Labis kong iniibig Giliw ako'y ilagay sa iyong isipan Kaagapay sa kahirapan Pagkat ikaw man ay lilisan Magtatagpo pa rin kinabukasan Isang banayad na panalangin Aking laging sasambitin Sa iyo'y ipagkaloob itong dinidingin Wagas na pagmamahal ng Diyos na mahabagin Kay Hesus aking sasambitin Na ika'y lagi nyang mamahalin Hihingin kay Birheng Maria Na kailanma'y di ka mangulila Sana'y lagi **** madama Sa tuwing ika'y nag iisa Yakap nilang kay Tamis at Ganda Di mawawala itong pagsinta Kailanma'y sa puso at diwa Sumasaiyo itong magandang gunita

26

Pilipinas anong nangyayari sa'yo? Ang dating bayan ng matatalino. Bakit, lahat ata ay nawala na sa huwistyo. Ginagawang biro pandemyang ito. Huwag po sana tayong ningas-kugon. Noong una lamang magaling ang pagtugon. Ngunit naging suwail at pabibo ng naglaon. Sige lang, hanggang lahat na tayo nakabaon. Hindi ninyo ba talaga alintana? Ang sa ating lahat ay nagbabadya. Kalabang di nakikita, sakunang nakadamba. Walang malakas, walang mayaman lahat tayo ay biktima. Hindi ba kayo naaawa sa mga bata at matatanda. Idagdag nyo pa ang mga may sakit na madaling mahawa. Maaaring ilan po sa kanila ay iyong kapamilya. Tumahan ka po sa bahay para sa kanila. Tulungan po natin ang ating lingkod bayan. Mapa Sundalo, Doktor, nars o basurero pa yan. Huwag nating dagdagan hirap na kanilang pinapasan. Huwag na nating ilagay buhay nila sa kapahamakan. Huwag na po nating antayin lumalim. Hanggang masaksihan ang di kakayaning lagim. Magdadala sa ating buhay at bansa sa takipsilim. Pakiusap, tayong lahat ay magdasal ng taimtim. Labanan po nating lahat ito, Kapwa ko Pilipino. Iyan ang lahi ko at lahi mo. Diba likas sa atin ang pagiging matatalino. Ngayon natin patunayan ito. Sumunod na po tayo sa Gobyerno. Simpleng utos na kayang sundin ng kahit kanino. Wag na pong lumabas ng bahay ninyo. Kung di man lang importante ang rason nito. Sumunod na po tayo, Please lang Ang makukulit ay babarilin, BANG BANG Para kang latang nasipa, TANG TANG Andyan na ang sundo mo, **** **** Siguro nga kailangan na ang Kamay na bakal. Para ang mga suwail tuluyang masakal. Ang rason ay masarap ang bawal. Kaya pati buhay ng iba ay isusugal. Huwag na nating pabayaan, Inang bayan. Matatalo lamang itong kalaban. Kung tayong lahat ay magtutulungan. Bagkus na magturuan at magsisihan.

0

Feb 1, 2021

Feb 1, 2021 at 8:25 AM UTC

babelot

LABAN NATIN ITO" (CoVid ayaw namin sayo) Babelot

Pilipinas anong nangyayari sa'yo? Ang dating bayan ng matatalino. Bakit, lahat ata ay nawala na sa huwistyo. Ginagawang biro pandemyang ito. Huwag po sana tayong ningas-kugon. Noong una lamang magaling ang pagtugon. Ngunit naging suwail at pabibo ng naglaon. Sige lang, hanggang lahat na tayo nakabaon. Hindi ninyo ba talaga alintana? Ang sa ating lahat ay nagbabadya. Kalabang di nakikita, sakunang nakadamba. Walang malakas, walang mayaman lahat tayo ay biktima. Hindi ba kayo naaawa sa mga bata at matatanda. Idagdag nyo pa ang mga may sakit na madaling mahawa. Maaaring ilan po sa kanila ay iyong kapamilya. Tumahan ka po sa bahay para sa kanila. Tulungan po natin ang ating lingkod bayan. Mapa Sundalo, Doktor, nars o basurero pa yan. Huwag nating dagdagan hirap na kanilang pinapasan. Huwag na nating ilagay buhay nila sa kapahamakan. Huwag na po nating antayin lumalim. Hanggang masaksihan ang di kakayaning lagim. Magdadala sa ating buhay at bansa sa takipsilim. Pakiusap, tayong lahat ay magdasal ng taimtim. Labanan po nating lahat ito, Kapwa ko Pilipino. Iyan ang lahi ko at lahi mo. Diba likas sa atin ang pagiging matatalino. Ngayon natin patunayan ito. Sumunod na po tayo sa Gobyerno. Simpleng utos na kayang sundin ng kahit kanino. Wag na pong lumabas ng bahay ninyo. Kung di man lang importante ang rason nito. Sumunod na po tayo, Please lang Ang makukulit ay babarilin, BANG BANG Para kang latang nasipa, TANG TANG Andyan na ang sundo mo, **** **** Siguro nga kailangan na ang Kamay na bakal. Para ang mga suwail tuluyang masakal. Ang rason ay masarap ang bawal. Kaya pati buhay ng iba ay isusugal. Huwag na nating pabayaan, Inang bayan. Matatalo lamang itong kalaban. Kung tayong lahat ay magtutulungan. Bagkus na magturuan at magsisihan.

44

Ang Wall - Sa basa-basa na ulap ang isang balabal ng pagsasara Umuulan sa kalungkutan ng lamig ng umaga Upang shroud sirang kaluluwa kaliwa fractured Limbs katakut-takot sa disarray ng kamatayan Kapag bilang mga lalaki ang kanilang tapang ay naghihintay Takot sa papasok na kawalan ng katiyakan Nakatago sa mga hangin ng kapalaran na mahina Sa malungkot na gabi ng kapalaran Gusto mo ba o hindi na ako pinili? Upang harapin ang iyong kapalaran upang harapin ang iyong mga takot Nakalimutan ang gayong pagkawalang sala 'til ilagay sa ilang mga pader ng luha

0

Oct 15, 2018

Oct 15, 2018 at 5:20 AM UTC

racheal-rodriguez

My own wall

Ang Wall - Sa basa-basa na ulap ang isang balabal ng pagsasara Umuulan sa kalungkutan ng lamig ng umaga Upang shroud sirang kaluluwa kaliwa fractured Limbs katakut-takot sa disarray ng kamatayan Kapag bilang mga lalaki ang kanilang tapang ay naghihintay Takot sa papasok na kawalan ng katiyakan Nakatago sa mga hangin ng kapalaran na mahina Sa malungkot na gabi ng kapalaran Gusto mo ba o hindi na ako pinili? Upang harapin ang iyong kapalaran upang harapin ang iyong mga takot Nakalimutan ang gayong pagkawalang sala 'til ilagay sa ilang mga pader ng luha

13