Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"titingin" poems
Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.
0
Nov 1, 2017
Nov 1, 2017 at 1:56 AM UTC
AtMidCode
Hindi Ka Patas (Tangina, magkabukol ka sana.)
Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.
Continue reading...
81
Nakatingin ako ngayon sa mga ulap, Na kung saan nakakawala ng kalungkutan, Na kung saan sabay tayong nakatingala Nagtatawanan,nagkukwentuhan, Naaalala mo pa ba kaya? Noong makilala kita? Mga panahong malumbay ka At wala kang masasandalan Lumapit ako sayo non' at nagpakilala Pinatawa kita nang mapawi ang lungkot mo Pagkatapos nakalimutan mo ang problema mo Kaya nagpakilala ka din sakin Hanggang sa sumunod na araw Lagi kitang nakikita nakatanaw Sa mga ulap at mataimtim na humihiling Na sana magkita tayo muli. Salamat sayo ulap Sa pagtatapos ng araw Sabay ulit tayong titingin sa ulap at sabay na hihiling na sana magkita tayo muli
0
Aug 29, 2017
Aug 29, 2017 at 7:38 AM UTC
yourxprotector
Ulap
Nakatingin ako ngayon sa mga ulap, Na kung saan nakakawala ng kalungkutan, Na kung saan sabay tayong nakatingala Nagtatawanan,nagkukwentuhan, Naaalala mo pa ba kaya? Noong makilala kita? Mga panahong malumbay ka At wala kang masasandalan Lumapit ako sayo non' at nagpakilala Pinatawa kita nang mapawi ang lungkot mo Pagkatapos nakalimutan mo ang problema mo Kaya nagpakilala ka din sakin Hanggang sa sumunod na araw Lagi kitang nakikita nakatanaw Sa mga ulap at mataimtim na humihiling Na sana magkita tayo muli. Salamat sayo ulap Sa pagtatapos ng araw Sabay ulit tayong titingin sa ulap at sabay na hihiling na sana magkita tayo muli
Continue reading...
20
Salamat sa'yo, kaibigan Pagkat ikaw ay laging nariyan Kung dumating man galing kung saan Laging magpapapansin, magpapatipa Humihingi ng dispensa Kung minsa'y hinahayaan kita na makulong sa iyong tirahan na parang walang ng pakinabang Pasensya muli kung minsan Nasa kalagitnaan tayo ng pagsasaya Ay aking kitang bibitawan At ako'y titingin sa iba Salamat kaibigan dahil kahit na ganito't ganito ang nangyayari sa akin, handa mo akong paligayahin Salamat sa musikang iyong ibinahagi, ating ikinasaya Mga lirikong naisulat ay may sariling tono na Salamat kaibigan pagka't ikaw ay laging nariyan magpakailanman.
0
Jan 28, 2016
Jan 28, 2016 at 6:29 PM UTC
mymelodyisyou
Para Sa Malaking Kahoy Na May Anim Na Kwerdas, Tumutunog Kapag Tinitipa
Salamat sa'yo, kaibigan Pagkat ikaw ay laging nariyan Kung dumating man galing kung saan Laging magpapapansin, magpapatipa Humihingi ng dispensa Kung minsa'y hinahayaan kita na makulong sa iyong tirahan na parang walang ng pakinabang Pasensya muli kung minsan Nasa kalagitnaan tayo ng pagsasaya Ay aking kitang bibitawan At ako'y titingin sa iba Salamat kaibigan dahil kahit na ganito't ganito ang nangyayari sa akin, handa mo akong paligayahin Salamat sa musikang iyong ibinahagi, ating ikinasaya Mga lirikong naisulat ay may sariling tono na Salamat kaibigan pagka't ikaw ay laging nariyan magpakailanman.
Continue reading...
23
Hindi mo siguro alam, pero matagal na akong nagagandahan sa iyo. Hindi mo siguro alam, pero noong nagko-code ako, lagi akong umaasa na ikaw ang titingin sa gawa ko. Hindi ko gusto pumorma. Gusto ko lang ipakita na tama ang aking gawa kasi iniisip ko na kapag wala akong mali matutuwa at magpapaunlak ka ng pagkatamis **** ngiti (yihee). Kaso hindi ko alam kung bakit, pero lagi ka na lang may nakikitang putik. Kahit ilang lampaso ng tingin ang ginawa ko sa code ko bago ko ipasa sa iyo, may maisusulat ka pa rin na mali! Anong klaseng mata ba ang mayroon ka? Gusto ko magpakitang-gilas pero lagi mo akong natatabla. “Labag sa standards ang code mo”, “magdagdag ka pa ng test scenario” kulang na lang yata ay sabihin mo sa akin “sino ba ang nagturo sa iyo?” May mga pagkakataon na gusto ko nang umuwi. Pinapackage ko na ang mga code dahil ang lalim na ng gabi. Kaso may makikita ka sa testing, “hmm, parang may mali” Babagsak na lang ang balikat ko, sabay sabi, “ano?! uli?!” Siyempre, may magagawa pa ba ako kapag binanatan mo na ako ng ganito: “pasensya na, pero abswelto sana tayo “kung hindi ko lang sana napansin ang maling ito”. WOW. EH, ‘DI. OKAY. Pero hindi ko magawang magalit sa iyo. Kasi alam ko gusto mo lang ay halos perpekto. Ginagawa mo lang ang trabaho mo. Pero utang na loob, pwede bang bukas na natin tapusin ito? Ngayon, magsasampung taon na ako. Matagal ka nang lumisan, pero ako pa rin ay nandito. Naiintindihan ko na kung bakit sa trabaho nating ito, kailangan matalim ang mga mata mo. Dahil sa bandang huli.. Ang batik sa isang dahon, ay batik sa buong puno.
0
Feb 9, 2016
Feb 9, 2016 at 7:57 AM UTC
dorkcereals
Na-Code Review ka Ngunit Kulang
Hindi mo siguro alam, pero matagal na akong nagagandahan sa iyo. Hindi mo siguro alam, pero noong nagko-code ako, lagi akong umaasa na ikaw ang titingin sa gawa ko. Hindi ko gusto pumorma. Gusto ko lang ipakita na tama ang aking gawa kasi iniisip ko na kapag wala akong mali matutuwa at magpapaunlak ka ng pagkatamis **** ngiti (yihee). Kaso hindi ko alam kung bakit, pero lagi ka na lang may nakikitang putik. Kahit ilang lampaso ng tingin ang ginawa ko sa code ko bago ko ipasa sa iyo, may maisusulat ka pa rin na mali! Anong klaseng mata ba ang mayroon ka? Gusto ko magpakitang-gilas pero lagi mo akong natatabla. “Labag sa standards ang code mo”, “magdagdag ka pa ng test scenario” kulang na lang yata ay sabihin mo sa akin “sino ba ang nagturo sa iyo?” May mga pagkakataon na gusto ko nang umuwi. Pinapackage ko na ang mga code dahil ang lalim na ng gabi. Kaso may makikita ka sa testing, “hmm, parang may mali” Babagsak na lang ang balikat ko, sabay sabi, “ano?! uli?!” Siyempre, may magagawa pa ba ako kapag binanatan mo na ako ng ganito: “pasensya na, pero abswelto sana tayo “kung hindi ko lang sana napansin ang maling ito”. WOW. EH, ‘DI. OKAY. Pero hindi ko magawang magalit sa iyo. Kasi alam ko gusto mo lang ay halos perpekto. Ginagawa mo lang ang trabaho mo. Pero utang na loob, pwede bang bukas na natin tapusin ito? Ngayon, magsasampung taon na ako. Matagal ka nang lumisan, pero ako pa rin ay nandito. Naiintindihan ko na kung bakit sa trabaho nating ito, kailangan matalim ang mga mata mo. Dahil sa bandang huli.. Ang batik sa isang dahon, ay batik sa buong puno.
Continue reading...
38
Parang ako yung nag-aabang sa kanto Yung ang tagal makasakay Yung umulan, umaraw makapaghihintay Yung kahit naiinitan na, mag-aabang pa rin. *Aasa pa ba ako sa muli **** pagdating?* Pano pag dumaan ka’t hindi pala nakatingin? Pano pag bumalik ka pero may sakay na pala? Kaya nga ayoko ng laro Minsan madaya kasi Seryoso na, pero ba’t nakikipagbiro pa? Hindi laruan ang puso Na pwede may mag “Time First” Pag na-checkmate na ang isa. Pilit ko mang ikubli sayo Pero sana hindi na lang Tinanggap ang hamon Ang hirap pala mag-move on Tutulak ka nga Pero may pasan pa rin. Walang pasintabi, Katapusan na pala. May nabibigo pala talaga sa laban Hindi man lubos na maintindihan May istratehiya pala Pero sa bawat laban, bawat laro May sasalo pa rin pala sa bawat kabiguan. Titingin pa rin sa Kalangitan Titiklupin ng Hari ng Sanlibutan Ang pahinang walang saysay May maisusulat pa rin pala Kahit sa pusong naging sugatan. Ang Amang may Likha, nagbigay-pag-asa Patuloy na iibig nang tunay Pagkat simula pa lang nang pagsagwan Hindi ko alam kung kailan hihinto Pero alam kong may mararating ito.
0
Feb 15, 2015
Feb 15, 2015 at 11:45 PM UTC
psalmiseta
Martyr Love Nga Ba?
Parang ako yung nag-aabang sa kanto Yung ang tagal makasakay Yung umulan, umaraw makapaghihintay Yung kahit naiinitan na, mag-aabang pa rin. *Aasa pa ba ako sa muli **** pagdating?* Pano pag dumaan ka’t hindi pala nakatingin? Pano pag bumalik ka pero may sakay na pala? Kaya nga ayoko ng laro Minsan madaya kasi Seryoso na, pero ba’t nakikipagbiro pa? Hindi laruan ang puso Na pwede may mag “Time First” Pag na-checkmate na ang isa. Pilit ko mang ikubli sayo Pero sana hindi na lang Tinanggap ang hamon Ang hirap pala mag-move on Tutulak ka nga Pero may pasan pa rin. Walang pasintabi, Katapusan na pala. May nabibigo pala talaga sa laban Hindi man lubos na maintindihan May istratehiya pala Pero sa bawat laban, bawat laro May sasalo pa rin pala sa bawat kabiguan. Titingin pa rin sa Kalangitan Titiklupin ng Hari ng Sanlibutan Ang pahinang walang saysay May maisusulat pa rin pala Kahit sa pusong naging sugatan. Ang Amang may Likha, nagbigay-pag-asa Patuloy na iibig nang tunay Pagkat simula pa lang nang pagsagwan Hindi ko alam kung kailan hihinto Pero alam kong may mararating ito.
Continue reading...
36
*Pwede ba ako ang kumuha ng mga litrato mo? Sa mga lugar na gustong gusto **** puntahan Kung saan ang tanawin ay puno ng luntian At sa mga bundok na nagtataasan Pwede ba ako ang kumuha ng mga litrato mo? Kapag hindi ka nakatingin Kapag niyayakap mo ang hangin Kapag naglalaro ka ng buhangin Nais kong maalala mo ako Na parte ako sa bawat pagngiti mo sa mga litrato Sa pagpikit ng iyong mata Sa pagdipa ng iyong kamay na para bang ika'y lumilipad na Pwede ba ako ang kumuha ng mga litrato natin? Maaari bang sabay natin yakapin ang hangin? Hawak kamay sana tayong maglalaro ng buhangin At ang mga mata mo ay sa akin na titingin*
0
Jan 23, 2016
Jan 23, 2016 at 8:51 PM UTC
inggo
Litrato
*Pwede ba ako ang kumuha ng mga litrato mo? Sa mga lugar na gustong gusto **** puntahan Kung saan ang tanawin ay puno ng luntian At sa mga bundok na nagtataasan Pwede ba ako ang kumuha ng mga litrato mo? Kapag hindi ka nakatingin Kapag niyayakap mo ang hangin Kapag naglalaro ka ng buhangin Nais kong maalala mo ako Na parte ako sa bawat pagngiti mo sa mga litrato Sa pagpikit ng iyong mata Sa pagdipa ng iyong kamay na para bang ika'y lumilipad na Pwede ba ako ang kumuha ng mga litrato natin? Maaari bang sabay natin yakapin ang hangin? Hawak kamay sana tayong maglalaro ng buhangin At ang mga mata mo ay sa akin na titingin*
Continue reading...
16
Isang damdaming nakatago Ang sa aki'y nahanap mo Na pag iyong nahawakan, alam ko Siya ring bibitiwan mo Mga salita kong ibinabaon na Bakit nais na marinig pa? Kung ang lagi mo namang akala Ang mga ito'y para sa iba Isang ngiting di para sa akin At mga matang di naman titingin Ika'y ihip ng hangin Na ako'y lilisanin din Kaya tanging hiling, patawarin Ang inalagaan kong pagtingin Di ko yata kayang naisin Na ang pagdaloy nito'y tapusin Anuman ang iyong nalaman Sana ay makalimutan Itong tula na lang ang iiwan Ang bubulong ng aking nararamdaman.
0
Apr 13, 2015
Apr 13, 2015 at 2:54 AM UTC
clau
Bulong
Isang damdaming nakatago Ang sa aki'y nahanap mo Na pag iyong nahawakan, alam ko Siya ring bibitiwan mo Mga salita kong ibinabaon na Bakit nais na marinig pa? Kung ang lagi mo namang akala Ang mga ito'y para sa iba Isang ngiting di para sa akin At mga matang di naman titingin Ika'y ihip ng hangin Na ako'y lilisanin din Kaya tanging hiling, patawarin Ang inalagaan kong pagtingin Di ko yata kayang naisin Na ang pagdaloy nito'y tapusin Anuman ang iyong nalaman Sana ay makalimutan Itong tula na lang ang iiwan Ang bubulong ng aking nararamdaman.
Continue reading...
20
Sa sandaling iwan kita, Ay doon ka naman lalabas Habang tahimik na nanunulsol, Upang hindi ako makatakas Subalit ako'y bukod tanging nasasakal! Ang hininga'y bumibilis sa iyong pagdating Pakibit balikat akong nagdarasal, "Huwag mo sanang tapatan ng iyong patalim." At sa oras na matapos ang nginig, titingin nalang sa oras habang nakapikit. Ang aninong nagmumulto galing nakaraan Ang nagdala sa aking kinahahantungan.
0
Mar 5, 2017
Mar 5, 2017 at 11:08 AM UTC
chickenspaghetti
Anino
Sa sandaling iwan kita, Ay doon ka naman lalabas Habang tahimik na nanunulsol, Upang hindi ako makatakas Subalit ako'y bukod tanging nasasakal! Ang hininga'y bumibilis sa iyong pagdating Pakibit balikat akong nagdarasal, "Huwag mo sanang tapatan ng iyong patalim." At sa oras na matapos ang nginig, titingin nalang sa oras habang nakapikit. Ang aninong nagmumulto galing nakaraan Ang nagdala sa aking kinahahantungan.
Continue reading...
12
Ngayong gabi Titingin ako sa langit Para itanong sa mga bituin Ang mga salitang hindi mo maririnig Dahil. Punyeta. Ayaw-- takot na takot-- Akong ika'y mahalin.
0
Oct 7, 2015
Oct 7, 2015 at 8:31 PM UTC
banet
Untitled
Ngayong gabi Titingin ako sa langit Para itanong sa mga bituin Ang mga salitang hindi mo maririnig Dahil. Punyeta. Ayaw-- takot na takot-- Akong ika'y mahalin.
Continue reading...
7
Itaas na ang bandera at iwagayway Iharap pababa sa mga naglulupasay Dito magsisimula Ang pagkuha ng retrato Dito magsisimula Ang pagkuha ng “selfie” Sa pagtunog ng isang “click” Ay makukuha ang atensyon mo, Maaaliw ka, Mabibighani’t mapapatingin At tila pag kumukuha ka ng retrato Ay ikaw ang pinakamaganda Sa naglalakihang lente na nasa screen Sa pagtunog ng isang “click” Ay mapapangiti ka Photogenic daw, ika nga At sa pagkatapos lagi ng mga ito Ay mawawala nalang bigla Na tila nagsusuot ka ng antipas Tuwing nakangiti nagpapakuha ng retrato Sa pagtunog ng isang “click” Ay mag aayos ka Magpapagwapo’t magpapaganda At tila isa itong contest At kailangan ikaw ang pinakamaganda At sa pagkatapos nito Ay titignan mo kung nadaig mo ba sila Ngunit bakit ikaw na hindi naman kumukuha ng retrato Ay tila nagiging isang kodak o kamera Na sa tuwing tumitingin ako sayo ay tila makukuhanan ako ng retrato Na tuwing nakikita kita, wala mang click, ay titingin ako sa mga mata mo na tila lente ng kamera
 Sa paglapit mo saakin Ay makukuha mo ang atensyon ko, Maaaliw ako, mabibighani’t mapapatingin At tila pag kasama kita Ay wala akong mahiling Kundi ang patigilin ang oras Para manatili sa piling mo Ngunit bakit kapag nasa iyo ang atensyon ko Ikaw ay nakatingin naman sa iba Hindi ang pagiging nandito ko ang tumatakbo Sa munting isip mo, kundi siya Sa paglapit mo saakin Ay mag aayos akong bigla Magpapagwapo o magpapaganda At tila isa itong contest Na kailangan madaig ko siya Pero parang hindi ko kaya Dahil kahit kailan hindi ko madadaig siya At kahit na gaano mo pa ako lapitan Siya parin ang magiging malapit dahil sa kariktan At ako ay maiiwan sa alon ng pag-iisa Sa paglapit mo saakin Ay mapapangiti ako Lalabas ang mga ngipin Na tila nasa isang patalastas ako ng colgate Ngingiti At ngingiti lang Ngunit sa likod ng mga ngiting ito Ang tinatago ko ay luha Mga luha na hindi ko ninanais na makita mo Sanhi ng simula mo ‘kong paasahin Mga luha na pinili kong itago mula sa’yo Dahil alam ko rin naman na hindi mo ito papansinin Hindi ka naman kodak na itinataas ko
Ngunit bakit pakiramdam ko ay nakatingin ka saakin pababa Habang ako’y nasasaktan at nagluluksa At sa pagtapos ko ng piyesang ito Ang tanging hiling ko lamang ay Mga retrato na maaaring itabi Dahil nag uumapaw na ang mga mata kong gusto nang matuyo Itaas na ang bandera at iwagayway Iharap pababa sa mga naglulupasay Dito magtatapos Ang pagkuha ng retrato Dito magtatapos Ang pagkuha ng “selfie”
0
Apr 19, 2017
Apr 19, 2017 at 11:15 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Selfie
Itaas na ang bandera at iwagayway Iharap pababa sa mga naglulupasay Dito magsisimula Ang pagkuha ng retrato Dito magsisimula Ang pagkuha ng “selfie” Sa pagtunog ng isang “click” Ay makukuha ang atensyon mo, Maaaliw ka, Mabibighani’t mapapatingin At tila pag kumukuha ka ng retrato Ay ikaw ang pinakamaganda Sa naglalakihang lente na nasa screen Sa pagtunog ng isang “click” Ay mapapangiti ka Photogenic daw, ika nga At sa pagkatapos lagi ng mga ito Ay mawawala nalang bigla Na tila nagsusuot ka ng antipas Tuwing nakangiti nagpapakuha ng retrato Sa pagtunog ng isang “click” Ay mag aayos ka Magpapagwapo’t magpapaganda At tila isa itong contest At kailangan ikaw ang pinakamaganda At sa pagkatapos nito Ay titignan mo kung nadaig mo ba sila Ngunit bakit ikaw na hindi naman kumukuha ng retrato Ay tila nagiging isang kodak o kamera Na sa tuwing tumitingin ako sayo ay tila makukuhanan ako ng retrato Na tuwing nakikita kita, wala mang click, ay titingin ako sa mga mata mo na tila lente ng kamera
 Sa paglapit mo saakin Ay makukuha mo ang atensyon ko, Maaaliw ako, mabibighani’t mapapatingin At tila pag kasama kita Ay wala akong mahiling Kundi ang patigilin ang oras Para manatili sa piling mo Ngunit bakit kapag nasa iyo ang atensyon ko Ikaw ay nakatingin naman sa iba Hindi ang pagiging nandito ko ang tumatakbo Sa munting isip mo, kundi siya Sa paglapit mo saakin Ay mag aayos akong bigla Magpapagwapo o magpapaganda At tila isa itong contest Na kailangan madaig ko siya Pero parang hindi ko kaya Dahil kahit kailan hindi ko madadaig siya At kahit na gaano mo pa ako lapitan Siya parin ang magiging malapit dahil sa kariktan At ako ay maiiwan sa alon ng pag-iisa Sa paglapit mo saakin Ay mapapangiti ako Lalabas ang mga ngipin Na tila nasa isang patalastas ako ng colgate Ngingiti At ngingiti lang Ngunit sa likod ng mga ngiting ito Ang tinatago ko ay luha Mga luha na hindi ko ninanais na makita mo Sanhi ng simula mo ‘kong paasahin Mga luha na pinili kong itago mula sa’yo Dahil alam ko rin naman na hindi mo ito papansinin Hindi ka naman kodak na itinataas ko
Ngunit bakit pakiramdam ko ay nakatingin ka saakin pababa Habang ako’y nasasaktan at nagluluksa At sa pagtapos ko ng piyesang ito Ang tanging hiling ko lamang ay Mga retrato na maaaring itabi Dahil nag uumapaw na ang mga mata kong gusto nang matuyo Itaas na ang bandera at iwagayway Iharap pababa sa mga naglulupasay Dito magtatapos Ang pagkuha ng retrato Dito magtatapos Ang pagkuha ng “selfie”
Continue reading...
76
Sira nanaman ang kalikasan Para sa makabagong kalakaran Gumanda nga ang larawan Magkukulang naman sa kasaganahan Matatandang puno at halaman Dapat nating alagaan , darating ang araw Wala nang proteksyon sa kapaligiran at, Tayo'y titingin muli sa nakaraan Kapag ako'y pumanaw , katawan ko'y tamnan Upang sa gayon ang aking bunga ay dapat pangalagaan Ngayon nasan na ang dignidad ng mga mamamayan na pinagpalit ang magandang larawan sa mga punong pinutol na kasama natin sa kaunlaran.
0
Jun 2, 2018
Jun 2, 2018 at 8:44 AM UTC
Johnad
KKL
Sira nanaman ang kalikasan Para sa makabagong kalakaran Gumanda nga ang larawan Magkukulang naman sa kasaganahan Matatandang puno at halaman Dapat nating alagaan , darating ang araw Wala nang proteksyon sa kapaligiran at, Tayo'y titingin muli sa nakaraan Kapag ako'y pumanaw , katawan ko'y tamnan Upang sa gayon ang aking bunga ay dapat pangalagaan Ngayon nasan na ang dignidad ng mga mamamayan na pinagpalit ang magandang larawan sa mga punong pinutol na kasama natin sa kaunlaran.
Continue reading...
13
Isa akong hamak na kabataan na pinagkaitan ng mapaglarong mundong ito. Sa isang madilim na bodega ako matagal nang nananatili. Mabaho at walang pagkain, araw-araw ay tinitiis namin ang kalam ng aming sikmura. Mahigpit na ipinag-uutos sa amin na pulutin ang mga bagay na kapaki-pakinabang sa loob ng tambakan na ito. Sinusunod namin ito ng maayoa ngunit tila ang pangakong binitiwan ng taong dumampot sa amin sa kalsada, na kami ay pag-aaralin, ay naglaho nang parang bula. Sa bawat sandali ng aking buhay, wala akong naging karamay kundi ang malaking salamin na nakabitin sa dingding ng malawak na silid na ito. Na at patuloy na nagsasabi sa akin ng pag-asa. Pag-asa na siyang matagal ko nang gustong makamtan. Sa tuwing titingin ako sa silid na aking kinalalagyan, halos mamatay na ako sa kawalang kalayaan na ito. Minsan pinipilit kong kumawala sa silid na ito kasama ng ibang kabataang inalipin na ng takot. Ngunit suntok at hagupit ng tubo ang aming natatamo sa tuwing nanaisin naming tumakas sa silid na ito. Hindi ko talaga lubos na maisip ang mga pangyayaring nagaganap sa buhay ko. Kung ito ba ay totoo o isang panaginip lamang. Tumingin ako sa salamin at isa lang ang sinasabi ng aking wangis, hanggang kailan ko pagmamasdan ang mukhag nahihirapan at punung-puno ng kalungkutan? Mabuti pa ang salamin na ito. Sa or as na siaikat ang araw, lagi niyang ipinadarama ang panibagong pag-asa.
0
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:22 AM UTC
matabang-utak-ni-ong
Salamin ng Pag-asa ...
Isa akong hamak na kabataan na pinagkaitan ng mapaglarong mundong ito. Sa isang madilim na bodega ako matagal nang nananatili. Mabaho at walang pagkain, araw-araw ay tinitiis namin ang kalam ng aming sikmura. Mahigpit na ipinag-uutos sa amin na pulutin ang mga bagay na kapaki-pakinabang sa loob ng tambakan na ito. Sinusunod namin ito ng maayoa ngunit tila ang pangakong binitiwan ng taong dumampot sa amin sa kalsada, na kami ay pag-aaralin, ay naglaho nang parang bula. Sa bawat sandali ng aking buhay, wala akong naging karamay kundi ang malaking salamin na nakabitin sa dingding ng malawak na silid na ito. Na at patuloy na nagsasabi sa akin ng pag-asa. Pag-asa na siyang matagal ko nang gustong makamtan. Sa tuwing titingin ako sa silid na aking kinalalagyan, halos mamatay na ako sa kawalang kalayaan na ito. Minsan pinipilit kong kumawala sa silid na ito kasama ng ibang kabataang inalipin na ng takot. Ngunit suntok at hagupit ng tubo ang aming natatamo sa tuwing nanaisin naming tumakas sa silid na ito. Hindi ko talaga lubos na maisip ang mga pangyayaring nagaganap sa buhay ko. Kung ito ba ay totoo o isang panaginip lamang. Tumingin ako sa salamin at isa lang ang sinasabi ng aking wangis, hanggang kailan ko pagmamasdan ang mukhag nahihirapan at punung-puno ng kalungkutan? Mabuti pa ang salamin na ito. Sa or as na siaikat ang araw, lagi niyang ipinadarama ang panibagong pag-asa.
Continue reading...
5
Ayoko nang mag-isip Dahil baka aking ma-isip Na kahit hanggang ngayon Ay wala ako sa'yong isip, giliw Ayoko nang pumikit At ayoko nang mangarap sa bituin Dahil sinta ko, Ikaw ang aking panaginip Ikaw ang nasa talukab ng aking mga mata Na nawawalang parang bula 'Pag dating ng umaga Pero aking mahal, Hindi ka nawawala pag-umaga, Dati Kaya sa dati na lang ako kakapit At sa dati na lang ako titingin At sa dati na lang ako mananatili At hindi sa aking mga panaginip na mapagsinungaling.
0
Jan 20, 2016
Jan 20, 2016 at 1:34 PM UTC
banet
Untitled
Ayoko nang mag-isip Dahil baka aking ma-isip Na kahit hanggang ngayon Ay wala ako sa'yong isip, giliw Ayoko nang pumikit At ayoko nang mangarap sa bituin Dahil sinta ko, Ikaw ang aking panaginip Ikaw ang nasa talukab ng aking mga mata Na nawawalang parang bula 'Pag dating ng umaga Pero aking mahal, Hindi ka nawawala pag-umaga, Dati Kaya sa dati na lang ako kakapit At sa dati na lang ako titingin At sa dati na lang ako mananatili At hindi sa aking mga panaginip na mapagsinungaling.
Continue reading...
18
sinabi mo sa akin mahal mo ako naniwala ako. sinabi mo sa akin ako lang naniwala ako. sinabi mo sa akin, habang hawak ang kamay ko, na “nandito lang ako.” humawak ako nang mahigpit at naniwala ako. sinabi mo sa akin habang ako’y yakap mo na di ka bibitaw na kahit kailan maasahan ko ang pagbalot ng iyong mga kamay sa aking katawan yung tipong lahat ng lamig sa mundo mga problemang di ko ginusto mawawala na lang sa init ng katawan mo. oo, naniwala ako. sinabi mo sa akin na ako lang na hinding hindi ka titingin sa iba sa parehong paraan ng pagtingin mo sa akin at naniwala ako. at naniwala ako. naniwala ako at ipinangako ko sa sarili ko na simula nang sinabi mo na mahal mo ako wala nang mas gaganda pa sa paningin ko kung hindi ang mukha mo. ang mukha **** sa ngiti palang na naniwala akong pwede palang maging masaya sa mata palang na naniwala akong nakita na kita — nahanap ko na. sa bawat pisngi **** naniwala akong may paglalagyan pala ng mga labi kong uhaw sa halik. naniwala ako sa lahat. naniwala ako sayo. may mga oras din namang nagduda ako. sa bawat away sa mga masasamang salitang nabitawan sa kada luhang pumapatak sa ating mga mata sa mga di pagkakaintindihan sa mga muntik nating pagbitaw. naniwala pa rin ako. naniwala ako sayo. pero di ko inakala na ang tiwala ay dahan dahan din palang nawawala. isang kandilang ilang minuto na lang apoy nito mawawala. kahit ilang beses kong sinabi sayo na ako’y di mawawala. na ako’y nandito lang wala ng iba. na ako’y naniwala sa iyong salita, sa iyong ganda, sa iyong lahat na. kahit na tayo’y magkasama ang puso mo nasa iba na. naniwala ako mahal mo ako. pero ako lang pala ang ganito. sinabi mo sa akin tapos na tayo naniwala ako. na wala ako. wala na ako sa puso mo.
0
Jul 17, 2019
Jul 17, 2019 at 1:46 AM UTC
japheth
naniwala
sinabi mo sa akin mahal mo ako naniwala ako. sinabi mo sa akin ako lang naniwala ako. sinabi mo sa akin, habang hawak ang kamay ko, na “nandito lang ako.” humawak ako nang mahigpit at naniwala ako. sinabi mo sa akin habang ako’y yakap mo na di ka bibitaw na kahit kailan maasahan ko ang pagbalot ng iyong mga kamay sa aking katawan yung tipong lahat ng lamig sa mundo mga problemang di ko ginusto mawawala na lang sa init ng katawan mo. oo, naniwala ako. sinabi mo sa akin na ako lang na hinding hindi ka titingin sa iba sa parehong paraan ng pagtingin mo sa akin at naniwala ako. at naniwala ako. naniwala ako at ipinangako ko sa sarili ko na simula nang sinabi mo na mahal mo ako wala nang mas gaganda pa sa paningin ko kung hindi ang mukha mo. ang mukha **** sa ngiti palang na naniwala akong pwede palang maging masaya sa mata palang na naniwala akong nakita na kita — nahanap ko na. sa bawat pisngi **** naniwala akong may paglalagyan pala ng mga labi kong uhaw sa halik. naniwala ako sa lahat. naniwala ako sayo. may mga oras din namang nagduda ako. sa bawat away sa mga masasamang salitang nabitawan sa kada luhang pumapatak sa ating mga mata sa mga di pagkakaintindihan sa mga muntik nating pagbitaw. naniwala pa rin ako. naniwala ako sayo. pero di ko inakala na ang tiwala ay dahan dahan din palang nawawala. isang kandilang ilang minuto na lang apoy nito mawawala. kahit ilang beses kong sinabi sayo na ako’y di mawawala. na ako’y nandito lang wala ng iba. na ako’y naniwala sa iyong salita, sa iyong ganda, sa iyong lahat na. kahit na tayo’y magkasama ang puso mo nasa iba na. naniwala ako mahal mo ako. pero ako lang pala ang ganito. sinabi mo sa akin tapos na tayo naniwala ako. na wala ako. wala na ako sa puso mo.
Continue reading...
58
Alam ko may problema Pero wag ka masyadong mag alala Kasi sobrang nakakairita Ayoko nalang magsalita Baka mahampas kita Ako nalamang ay titingin sa kawalan At magiisip ng mga bagay na walang katuturan Kahit papano, pinagagana ko naman utak ko Di sa paraang ako'y madedehado Magbabasa nalamang ngunit sa isang salita't ingay mo lang baka di kita matiis at masampal kita harap harapan kaya kung pwede lang wag kang umaktong mang mang na tila di mo maintindihan ang sino man
0
Aug 7, 2015
Aug 7, 2015 at 8:19 AM UTC
TheMarshmellow15
kung pwede lang
Alam ko may problema Pero wag ka masyadong mag alala Kasi sobrang nakakairita Ayoko nalang magsalita Baka mahampas kita Ako nalamang ay titingin sa kawalan At magiisip ng mga bagay na walang katuturan Kahit papano, pinagagana ko naman utak ko Di sa paraang ako'y madedehado Magbabasa nalamang ngunit sa isang salita't ingay mo lang baka di kita matiis at masampal kita harap harapan kaya kung pwede lang wag kang umaktong mang mang na tila di mo maintindihan ang sino man
Continue reading...
15
Uuwi nanaman ako sa luma kong tahanan Titingin sa mga pader At kakausapin ang mga sulok Titingala, hihiling sa gabi at bituin Na sana mapawi na ang kirot Na nadarama ng puso Masakit na ang mag isa Masakit na ang walang mapaghingahan At ang tanging tinig na maririnig Ay ang alingawngaw ng isip Pipilitin ko umidlip. Pakiusap, hayaan mo akong umidlip At manatiling ligaw Sa panaginip kong ninakaw Ng mga lumipas na araw Dahil napagtanto ko na... Masakit na ang mag isa.
0
Apr 17, 2017
Apr 17, 2017 at 3:13 PM UTC
chris-balase
Filipino verse
Uuwi nanaman ako sa luma kong tahanan Titingin sa mga pader At kakausapin ang mga sulok Titingala, hihiling sa gabi at bituin Na sana mapawi na ang kirot Na nadarama ng puso Masakit na ang mag isa Masakit na ang walang mapaghingahan At ang tanging tinig na maririnig Ay ang alingawngaw ng isip Pipilitin ko umidlip. Pakiusap, hayaan mo akong umidlip At manatiling ligaw Sa panaginip kong ninakaw Ng mga lumipas na araw Dahil napagtanto ko na... Masakit na ang mag isa.
Continue reading...
17
Hanggang sulyap nalang, Ang aking kayang gawin, Hanggang dito nalang, Ngunit patuloy na titingin. Idinalangin ko nalang, Na sana mata ko'y may puso din, Dahil kahit sa tingin man lang, Maipaabot ko itong damdamin. Ako'y walang pinagkaiba kay Fidel, Hanggang sa tula lang ang kayang gawin, Sa mga balintataw, ika'y isang anghel, Anghel na nilalaman ng mga dalangin.
0
Aug 23, 2017
Aug 23, 2017 at 4:37 AM UTC
taltoy
Isang Tula
Hanggang sulyap nalang, Ang aking kayang gawin, Hanggang dito nalang, Ngunit patuloy na titingin. Idinalangin ko nalang, Na sana mata ko'y may puso din, Dahil kahit sa tingin man lang, Maipaabot ko itong damdamin. Ako'y walang pinagkaiba kay Fidel, Hanggang sa tula lang ang kayang gawin, Sa mga balintataw, ika'y isang anghel, Anghel na nilalaman ng mga dalangin.
Continue reading...
12
Araw araw sa pag lubog ng araw Hangin ay dumadampi sa iyong Mga labing pala ngiti. Hindi malaman kung saan titingin Sa kalawakan, ang tanging hiling Ay iyong lambing.
0
Sep 14, 2020
Sep 14, 2020 at 12:08 PM UTC
sunflowerlove
Hating Gabi
Araw araw sa pag lubog ng araw Hangin ay dumadampi sa iyong Mga labing pala ngiti. Hindi malaman kung saan titingin Sa kalawakan, ang tanging hiling Ay iyong lambing.
Continue reading...
6
buhok mo ay nakapusod at may salamin ka sa mata. Ang hirap na tuloy ilihis ng aking mga mata. Hindi mo man pansin pero pinagmamasdan kita. Pasulyap sulyap lang para di halata. Titingin ngaun ,titingin mamaya. Konting titig pa, tutunawin na kita.
0
Aug 5, 2020
Aug 5, 2020 at 9:40 PM UTC
Zenbillena
Buhok mo ay nakapusod
buhok mo ay nakapusod at may salamin ka sa mata. Ang hirap na tuloy ilihis ng aking mga mata. Hindi mo man pansin pero pinagmamasdan kita. Pasulyap sulyap lang para di halata. Titingin ngaun ,titingin mamaya. Konting titig pa, tutunawin na kita.
Continue reading...
10