Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"radyo" poems
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
0
May 29, 2015
May 29, 2015 at 5:50 AM UTC
Hindi ako marunong tumula
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
Continue reading...
129
Sa tulang aking naisulat, Sanay may mamulat , Sa kasalana at problemang lagging naiuulat, Sa telebesyon at radyo ikaw ay magugulat. Mundong puno ng karahasan, Mga taong makasalanan, Walang paninindigan, Mga taong nang iiwan, Pamilyang nasira sa isang kasalanan, Kasalanang Patuloy na ginagawat patuloy na nariyan. Mga problemang hindi masulusyonan, Mga batang sa kalsaday naiwan , Mga taong naiwan ng kanilang pangarap at kinabukasan, Ito’y opinion lamang, Sa aking naririnig bilang isang mang mang. Ang suliraning laging nariyan, Kawalan ng kapayapaan, Kakulangan ng sapat na edukasyon ng mga kabataan, Walang sawang Kahirapan, Kawalan ng sapat na pantustos ng kalusugan ng mga mamamayan. Pagkagumon ng mga kabataan sa bawal na droga, Patuloy na pagtaas ng populasyon na di naaalintana, Nasaan ang hustisya ?, Bakit ang inosente ang nasa rehas na bakla?, Nasaan ang tunay na may sala? Maging sa eleksyon ay may daya, Pagbabagot pag unlad ang gusto natin, Kaya simulan natin sa mismong pamamahay natin. Bakit ganito nasaan ang pagbabago? Laging naririnig ko pag bukas palang ng radio, Bilang isang kabataan, bilang isang mamamayan , Ang pagbabago ay laging naririyan, Ito’y nasa iyo ung pupulutin mo o itatamabak lamang.
0
Oct 20, 2017
Oct 20, 2017 at 11:00 PM UTC
PAGBABAGO PUPULUTIN MO O ITATAMBAK
Boom! Pagsabog! Na sa aking dibdib ay kumabog! Ang isip at kaluluwa ko'y nabubulabog! Ito nga ba'y himig ng kapayapaan o himig ng digmaan? Isa akong musmos na batang---- naninirahan sa isang bayan, Dito ako lumaki at nagkaroon ng pangalan, Bayang Marawi ang lupang aking sinilangan, Isang bayang tanyag sa kaunlaran, Ngunit ngayo'y nagiging usap-usapan sa t.v, radyo at maging sa pahayagan. Hindi ko malilimutan ang gabing nagdaan, Gabi!--- ng ika-23 ng Mayo ang nagpinta sa aking pusong sugatan, Isa ako sa mga nawalan ng magulang, at saksi sa karahasan na walang katapusan, Hudyat ng pagguho ng pag-asang aking pinanghahawakan. at habang aking pinagmamasdan, Isa-isang nabubulagta at dugu-an, Ang aking mga kamag-anak at kaibigan, at sila'y.....wala na----- wala ng malay at nakahandusay. Wala akong magawa kundi ang tumakbo ng tumakbo, kumarepas ako ng takbo.....ng isang napakabilis na takbo.... nanginginig sa takot...pagod na pagod... humihingal.... Iyak ng iyak at nagsusumamo at habang ako'y papalayo ng papalayo-------- Naisip ko: "Saan ako patutungo?" "Sa mga pangyayaring ito sino ang namumuno?" Sila ba'y mga Muslim o Kristiyano?" Ngunit maging sino man sila---- Sila'y hindi santo na may pusong bato, Dahil sila'y pumapatay ng kahit na sino, at ito'y hindi makatarungan at makatao. Ang sakit....Oo ang saklap...ang bayan na naghahatid ng kaunlaran, Ngayon ay nabubura at nag-iiwan ng isang malagim na ala-ala, Nagsisilbing aral sa tuwina at nagpa-paalala, Na kinakailangan ng isang may malinis na adhikain at tapat sa tungkulin ang namamahala. Ano nga ba ang hatid ng kaguluhang ito? Kaginhawaan o Kahirapan? Kabuhayan o Kamatayan? Ang katotohanang ito'y-------- Isang malagim na karimlan! Pagluha para sa aming mga kabataan, Crestine Cuerpo at pagmamaka-awa para sa darating naming kinabukasan, Oo.....masakit ang mawalan, Ngunit kailangan kong maging matapang, Dahil ako'y isang Pilipinong handang lumaban, Kaya't sigaw ko Pagbabago! Katarungan! Sa mga kinauukulan: Nasaan? Nasaan? ang inyong pagmamalasakit sa kapwa at sa bayan? Kung sa isip at puso niyo'y para lamang sa pera at kapangyarihan? Kapatid... Kapuso.... Kabarkada.... at Kapamilya....... Gumising ka ang lahat ay may-----hangganan.
0
Aug 13, 2017
Aug 13, 2017 at 6:36 AM UTC
Tinig Ng Isang Batang Marawi
Boom! Pagsabog! Na sa aking dibdib ay kumabog! Ang isip at kaluluwa ko'y nabubulabog! Ito nga ba'y himig ng kapayapaan o himig ng digmaan? Isa akong musmos na batang---- naninirahan sa isang bayan, Dito ako lumaki at nagkaroon ng pangalan, Bayang Marawi ang lupang aking sinilangan, Isang bayang tanyag sa kaunlaran, Ngunit ngayo'y nagiging usap-usapan sa t.v, radyo at maging sa pahayagan. Hindi ko malilimutan ang gabing nagdaan, Gabi!--- ng ika-23 ng Mayo ang nagpinta sa aking pusong sugatan, Isa ako sa mga nawalan ng magulang, at saksi sa karahasan na walang katapusan, Hudyat ng pagguho ng pag-asang aking pinanghahawakan. at habang aking pinagmamasdan, Isa-isang nabubulagta at dugu-an, Ang aking mga kamag-anak at kaibigan, at sila'y.....wala na----- wala ng malay at nakahandusay. Wala akong magawa kundi ang tumakbo ng tumakbo, kumarepas ako ng takbo.....ng isang napakabilis na takbo.... nanginginig sa takot...pagod na pagod... humihingal.... Iyak ng iyak at nagsusumamo at habang ako'y papalayo ng papalayo-------- Naisip ko: "Saan ako patutungo?" "Sa mga pangyayaring ito sino ang namumuno?" Sila ba'y mga Muslim o Kristiyano?" Ngunit maging sino man sila---- Sila'y hindi santo na may pusong bato, Dahil sila'y pumapatay ng kahit na sino, at ito'y hindi makatarungan at makatao. Ang sakit....Oo ang saklap...ang bayan na naghahatid ng kaunlaran, Ngayon ay nabubura at nag-iiwan ng isang malagim na ala-ala, Nagsisilbing aral sa tuwina at nagpa-paalala, Na kinakailangan ng isang may malinis na adhikain at tapat sa tungkulin ang namamahala. Ano nga ba ang hatid ng kaguluhang ito? Kaginhawaan o Kahirapan? Kabuhayan o Kamatayan? Ang katotohanang ito'y-------- Isang malagim na karimlan! Pagluha para sa aming mga kabataan, Crestine Cuerpo at pagmamaka-awa para sa darating naming kinabukasan, Oo.....masakit ang mawalan, Ngunit kailangan kong maging matapang, Dahil ako'y isang Pilipinong handang lumaban, Kaya't sigaw ko Pagbabago! Katarungan! Sa mga kinauukulan: Nasaan? Nasaan? ang inyong pagmamalasakit sa kapwa at sa bayan? Kung sa isip at puso niyo'y para lamang sa pera at kapangyarihan? Kapatid... Kapuso.... Kabarkada.... at Kapamilya....... Gumising ka ang lahat ay may-----hangganan.
Continue reading...
62
Hindi naman ganid ang administrasyon Nagkataon lamang na may mga punto Na walang humpay na nag-iiwan Ng tandang pananong. May mga eksenang hindi literal Pero kapag bayan ang bumasa’y Ni isang letra’y hindi man lamang nasimulan. Hindi masisisi ang mga modernong bayani Kung patuloy pa rin sila sa pakikibaka Kahit nakamit na kamo ang kasarinlan; Ang hustisya raw ay napagtagumpayan na Bagkus, nilalatigo ng kapwa nasa ekonomiya. Marahil hindi pa lubusang nararadyo Hindi magkanda-ugaga ang leksyon sa Senado Eh kung uso pa ba ang tele-radyo, Kaya bang tapakan ng saksi ang demokrasyang makasarili? Doon nag-rally ang iilang katauhan Wala naman silang napala Pagkat binagsakan ng pintuan Ni hindi nakakilos kahit sila’y nasa kilusan Saklob ng gobyerno’y sila’y bisi sa nasasakupan. Hindi mabilang ang dugong dumanak Ang boses na sumigaw Ang tonong paulit-ulit pero hindi naririnig O baka naman ang may pandinig Ay mas nais magwaglit. May mga platapormang tila langit Bagkus dilim naman ang hain Sa maliwanag dapat na paligid. Ibabato nila ang kinamkam sa madla Pero dahil ang binato’y mukhang tinapay, Walang pakuwari ang iba Manhid nga ba ang tao O talagang kurot-sabay-pikit lang? Heto na naman tayo sa estante ng kaguluhan Sana nga matapos na ang pahinang ito Pero nasa simula pa lamang Pagkat ang propesiya’y Nararapat na mamalakad Ihahain ng Higit na Hari Nang maitaas Kanyang Ngalan. Kung may mga bumabatikos Sa gobyernong kinagisnan Marami pa rin ang tatayo Pagkat kaytayog ng kanilang dangal. Hindi naman dapat Tumingin lamang sa kawalan Pagkat may pag-asa pa Itong ginintuan nating bayan.
0
May 2, 2015
May 2, 2015 at 7:18 PM UTC
Repleksyon ni Juan
Hindi naman ganid ang administrasyon Nagkataon lamang na may mga punto Na walang humpay na nag-iiwan Ng tandang pananong. May mga eksenang hindi literal Pero kapag bayan ang bumasa’y Ni isang letra’y hindi man lamang nasimulan. Hindi masisisi ang mga modernong bayani Kung patuloy pa rin sila sa pakikibaka Kahit nakamit na kamo ang kasarinlan; Ang hustisya raw ay napagtagumpayan na Bagkus, nilalatigo ng kapwa nasa ekonomiya. Marahil hindi pa lubusang nararadyo Hindi magkanda-ugaga ang leksyon sa Senado Eh kung uso pa ba ang tele-radyo, Kaya bang tapakan ng saksi ang demokrasyang makasarili? Doon nag-rally ang iilang katauhan Wala naman silang napala Pagkat binagsakan ng pintuan Ni hindi nakakilos kahit sila’y nasa kilusan Saklob ng gobyerno’y sila’y bisi sa nasasakupan. Hindi mabilang ang dugong dumanak Ang boses na sumigaw Ang tonong paulit-ulit pero hindi naririnig O baka naman ang may pandinig Ay mas nais magwaglit. May mga platapormang tila langit Bagkus dilim naman ang hain Sa maliwanag dapat na paligid. Ibabato nila ang kinamkam sa madla Pero dahil ang binato’y mukhang tinapay, Walang pakuwari ang iba Manhid nga ba ang tao O talagang kurot-sabay-pikit lang? Heto na naman tayo sa estante ng kaguluhan Sana nga matapos na ang pahinang ito Pero nasa simula pa lamang Pagkat ang propesiya’y Nararapat na mamalakad Ihahain ng Higit na Hari Nang maitaas Kanyang Ngalan. Kung may mga bumabatikos Sa gobyernong kinagisnan Marami pa rin ang tatayo Pagkat kaytayog ng kanilang dangal. Hindi naman dapat Tumingin lamang sa kawalan Pagkat may pag-asa pa Itong ginintuan nating bayan.
Continue reading...
52
Sa pagdating **** napabalita Unang sulyap palang namangha na Gayak na sinauna Sa paningin mahalina Musikang kaytanda na Sa pandinig mahiwaga Mahalaga ang gabi Simula ng pagsaksi Kwento kong inabangan Hatid niyang kasaysayan Sa aking talambuhay Gabing iyon may saysay Nasa pagtitipon Mga kaklase noon Kapitbahay inuman Masaya ang kwentuhan Subalit ako’y saglit Umuwi sa malapit Iyon ay dahil batid ko Simula na ng kwento Ng kanyang unang yugto Gabing Trenta ng Mayo Mula nang araw na ‘yon Pagsubaybay tradisyon Naging makabuluhan Likhang pampanitikan Subalit ‘di naglaon Nawalan telebisyon ‘Di hadlang gayunpaman Sa radyo’y pinakinggan Mula pagkabinukot Hanggang aliping tulot Babaylang naging **** Mandirigmang pinuno Nilupig at nanlupig Inusig at nang-usig Natulig at nanulig Inibig at umibig Nagtago at naglakbay Namatay at nabuhay Tinanggap at nagpanggap Naghirap at nilingap Sakay ng karakoa Tinungo ibang banwa Naghanda sa pagbalik Upang ganti’y ihalik Sa mabagsik na raha Na pumatay sa ama Sa pinunong baluktot At sa harang nanalot Mangubat at Angaway Mga rahang kaaway Lamitan na ninanay Nais siyang maging bangkay Sa kahuli-hulihan Lahat sila’y talunan Sa babae ng tagna Walang iba – Amaya Salamat, umalagad Maging hanggang sa sulad Salamat, kapanalig Laban sa manlulupig Salamat, Uray Hilway Mga tinuran gabay Salamat kay Bagani Pag-ibig nanatili Salamat sa Banal na Laon Diyos ng mga ninuno noon Kina Amaya’y panginoon Tagapagpala ng kanilang nayon Ang dulo ng epikong kapapanaw Akala’y ‘di na matatanaw Salamat sa unang Christmas bonus May TV na bago taon ay matapos Mahalaga rin ang gabi Katapusan ng pagsaksi Huling yugtong tinunghayan Ang kamatayan ni Lamitan Sa aking talambuhay Gabing iyon rin ay may saysay Nasa huling burol at lamayan Bago at matapos subaybayan Iyon ay kakaibang alaala ko Sa katapusan ng kwento Ng kanyang huling yugto Biyernes – Trese ng Enero Nagbrown-out pa nga Habang oras ng balita Buti nalang at umilaw Sa tuwa ako’y napahiyaw Sa pagtunog ng huling musika At paggalaw ng katapusang eksena Bukas TV at radyo Sa makasaysayang mga tagpo Ngayong gabi ng paglikha Ng tulang handog sa programa Unang gabing kapani-panibago Dahil wala na sa ere ang paborito ko Subalit ang Alaala ni Amaya Mga gayak, musika, tauhan at kultura Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya Mananatiling buhay sa aking diwa! -01/16-17/2012 (Dumarao) *missing my favorite program
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 10:03 PM UTC
Alaala ni Amaya
Sa pagdating **** napabalita Unang sulyap palang namangha na Gayak na sinauna Sa paningin mahalina Musikang kaytanda na Sa pandinig mahiwaga Mahalaga ang gabi Simula ng pagsaksi Kwento kong inabangan Hatid niyang kasaysayan Sa aking talambuhay Gabing iyon may saysay Nasa pagtitipon Mga kaklase noon Kapitbahay inuman Masaya ang kwentuhan Subalit ako’y saglit Umuwi sa malapit Iyon ay dahil batid ko Simula na ng kwento Ng kanyang unang yugto Gabing Trenta ng Mayo Mula nang araw na ‘yon Pagsubaybay tradisyon Naging makabuluhan Likhang pampanitikan Subalit ‘di naglaon Nawalan telebisyon ‘Di hadlang gayunpaman Sa radyo’y pinakinggan Mula pagkabinukot Hanggang aliping tulot Babaylang naging **** Mandirigmang pinuno Nilupig at nanlupig Inusig at nang-usig Natulig at nanulig Inibig at umibig Nagtago at naglakbay Namatay at nabuhay Tinanggap at nagpanggap Naghirap at nilingap Sakay ng karakoa Tinungo ibang banwa Naghanda sa pagbalik Upang ganti’y ihalik Sa mabagsik na raha Na pumatay sa ama Sa pinunong baluktot At sa harang nanalot Mangubat at Angaway Mga rahang kaaway Lamitan na ninanay Nais siyang maging bangkay Sa kahuli-hulihan Lahat sila’y talunan Sa babae ng tagna Walang iba – Amaya Salamat, umalagad Maging hanggang sa sulad Salamat, kapanalig Laban sa manlulupig Salamat, Uray Hilway Mga tinuran gabay Salamat kay Bagani Pag-ibig nanatili Salamat sa Banal na Laon Diyos ng mga ninuno noon Kina Amaya’y panginoon Tagapagpala ng kanilang nayon Ang dulo ng epikong kapapanaw Akala’y ‘di na matatanaw Salamat sa unang Christmas bonus May TV na bago taon ay matapos Mahalaga rin ang gabi Katapusan ng pagsaksi Huling yugtong tinunghayan Ang kamatayan ni Lamitan Sa aking talambuhay Gabing iyon rin ay may saysay Nasa huling burol at lamayan Bago at matapos subaybayan Iyon ay kakaibang alaala ko Sa katapusan ng kwento Ng kanyang huling yugto Biyernes – Trese ng Enero Nagbrown-out pa nga Habang oras ng balita Buti nalang at umilaw Sa tuwa ako’y napahiyaw Sa pagtunog ng huling musika At paggalaw ng katapusang eksena Bukas TV at radyo Sa makasaysayang mga tagpo Ngayong gabi ng paglikha Ng tulang handog sa programa Unang gabing kapani-panibago Dahil wala na sa ere ang paborito ko Subalit ang Alaala ni Amaya Mga gayak, musika, tauhan at kultura Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya Mananatiling buhay sa aking diwa! -01/16-17/2012 (Dumarao) *missing my favorite program
Continue reading...
105
“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman.     Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 3:31 AM UTC
MAY PANAHON SA BUHAY
“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman.     Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.
Continue reading...
7
Ang sarap pakinggan ng mga kanta sa Radyo Mp3 Player Tv o kahit saan mo pa yan nariinig Masarap pakinggan lalo na pag damang dama mo Iba't ibang klase ang mararamdaman mo pag makikinig ka sa mga kanta Malungkot,masaya,naiiyak,natatawa,kinikilig,naiinis Masarap kumanta lalo na pag ikaw lang mag-isa kasi walang nakakarinig sayo Pero mas kumanta kung kasama mo yung taong inaalayan mo nito Yung taong minsan kang pinsaya Yung taong minsan kang pinalungkot Yung taong minsan kang pinaiyak Yung taong minsan kang pinakaba Yung taong minsan kang pinatawa Pero pano kung yung taong inalayan mo ng kanta minsan kang pinasaya minsan kang pinalungkot minsan kang pinakaba minsan kang pinatawa Eh nawala na Paano na Ano gagawin mo Ano pang kakantahin mo Ano iisipin **** paraan para bumalik siya Kapag naririnig mo yung kantang minsan niyong kinanta ng sabay nalulunkot ka,naiiyak,naiinis kasi pinakawalan mo siya Iniwan ka niya Iniwan ka Iniwan Yan yung mga salitang mariririnig mo kapag makikinig ng mga kanta
0
Dec 5, 2015
Dec 5, 2015 at 11:27 AM UTC
Kanta
May gusto akong isulat isang kwentong hindi klaro yung tipong pagbuklat mo ng libro nakaguhit na sa mga letra ang gusto ko sayo May gusto akong isulat isang kantang wala  sa tiyempo yung tipong pag-play sa radyo siguradong makukuha ko ang atensyon mo May gusto akong isulat isang pelikulang walang pondo yung tipong pag napanuod mo matatawa ka na lang sa mga cheesy lines ko May gusto akong isulat isang tulang walang tugma at liriko yung tipong pagbasa mo ng school paper niyo nakalantad na ang damdamin ko May gusto akong isulat isang liham na maglalaman ng puso ko yung tipong pagtanggap mo maririnig mo na agad ang pagtibok nito. <3
0
Mar 2, 2016
Mar 2, 2016 at 11:27 PM UTC
Untitled
Ang posporo ay isang entabladong ginawa para masira, Para magbigay ng panandaliang liwanag, Para sayawan at indakan ng apoy, At sa huli, Lilisanin din ito, Iiwan ang sunog at durog na entabladong isang beses niya lang sinayawan. Tayo ay dalawang taong ginawa at itinakda ng tadhana para maintindihan natin ang pag-ibig, Ginawa tayo para masira at maging buo muli, Para sumayaw at umindak sa bawat kantang maririnig natin sa radyo, Pinilas at tinapon natin ang huling yugto sa storya natin. At lahat ng 'to, ay isang posporong nasindihan na at nadurog, nagngangalang sana Eto ang posporong nagngangalang tayo Sinindihan ito ng tadhana, Nagliyab tayong dalawa sa kabila ng gabing malamig Hindi nawala ang indayog ng apoy na pilit hinihipan ng hangin, Patuloy na nagliliyab, kinakain ang kabuoan ng posporo Hanggang sa nawala, Hanggang sa napagtanto ko na ako pala ang posporong sinayawan mo. Ako ang posporong hangarin ang masayawan ng apoy **** mapangsindak, At ayaw maubos ng iyong liyab, Ako ang entabladong pwede **** sayawan nang walang hanggan, Sana'y hindi ka umalis nang natapos pa lamang ang isang kanta, Ngunit Nawala ka Umalis, Iniwan ang sunog at durog kong entablado Ikaw ang apoy na pumuno at umubos sa akin, Ako ang posporong nagsisilbing patunay ng ating munting sandali Pinilit kong hanapin muli ang alab mo, Ngunit napagtanto Aanhin mo pa ang nasindihan na posporo? Hanggang ngayon, Hindi ko pa rin mawari na sa buong akala ko Sabay nating pinilas ang huling yugto ng storyang sinulat natin, Ngunit pagkatapos ng lahat, Tinago mo pala 'to at idinikit muli sa kwento nating dalawa.
0
Aug 13, 2016
Aug 13, 2016 at 12:20 PM UTC
Posporo
Ang posporo ay isang entabladong ginawa para masira, Para magbigay ng panandaliang liwanag, Para sayawan at indakan ng apoy, At sa huli, Lilisanin din ito, Iiwan ang sunog at durog na entabladong isang beses niya lang sinayawan. Tayo ay dalawang taong ginawa at itinakda ng tadhana para maintindihan natin ang pag-ibig, Ginawa tayo para masira at maging buo muli, Para sumayaw at umindak sa bawat kantang maririnig natin sa radyo, Pinilas at tinapon natin ang huling yugto sa storya natin. At lahat ng 'to, ay isang posporong nasindihan na at nadurog, nagngangalang sana Eto ang posporong nagngangalang tayo Sinindihan ito ng tadhana, Nagliyab tayong dalawa sa kabila ng gabing malamig Hindi nawala ang indayog ng apoy na pilit hinihipan ng hangin, Patuloy na nagliliyab, kinakain ang kabuoan ng posporo Hanggang sa nawala, Hanggang sa napagtanto ko na ako pala ang posporong sinayawan mo. Ako ang posporong hangarin ang masayawan ng apoy **** mapangsindak, At ayaw maubos ng iyong liyab, Ako ang entabladong pwede **** sayawan nang walang hanggan, Sana'y hindi ka umalis nang natapos pa lamang ang isang kanta, Ngunit Nawala ka Umalis, Iniwan ang sunog at durog kong entablado Ikaw ang apoy na pumuno at umubos sa akin, Ako ang posporong nagsisilbing patunay ng ating munting sandali Pinilit kong hanapin muli ang alab mo, Ngunit napagtanto Aanhin mo pa ang nasindihan na posporo? Hanggang ngayon, Hindi ko pa rin mawari na sa buong akala ko Sabay nating pinilas ang huling yugto ng storyang sinulat natin, Ngunit pagkatapos ng lahat, Tinago mo pala 'to at idinikit muli sa kwento nating dalawa.
Continue reading...
38
Kalong ng kanyang ina ang isang labing anim na taong gulang na binatilyo. Basang-basa. Nangingitim ang mukha at di na humihinga. Patay na yata. Nakuryente siya habang ini-aakyat ang black and white na telebisyong kasasangla lang ng isang magsasakang magpapa-check-up sa PGH- sa ikalawang palapag ng kanilang 5 square meter na tahanan. May bagyo noon. Super. At umapaw ang ilog. Ang sabi sa radyo nakataas na ang signal no.3 sa buong Central Luzon. Nag-iisip pa rin siya (ang ina) habang binabagtas ng sinasakyan nilang rubber boat na kulay dilaw ang daan papuntang evacuation center. Hindi na niya nagawang magsuklay at mag-suot ng bra. Kalong niya ang kanyang binatilyong pangarap mag-aral sa Maynila- na kanya ngayong ipinagluluksa. Sa Maynila, sa isang pamantasang kulay langit ang pasukan at labasan, nagdiriwang ang mga paang patungo sa Robinsons. Alas dose. Cut ang klase. #WalangPasok.
0
Aug 2, 2015
Aug 2, 2015 at 12:50 PM UTC
Tumanggi ang Inang Mailagay sa Bodybag ang Kanyang Anak, Kakalungin na Lang Daw Niya
Alam mo bang ikaw lang ang minahal ko nang ganito? Yung tipong pag nakikita kita, gagawin ko'y di mapagtanto Yung kahit anong hilingin mo'y mabibigay ko Yung naalala kita lagi kapag may kundiman sa radyo Sa kabila ng lahat, iniwan mo kong nag-iisa Nakakubli sa unan kong basa Ikaw ang naging buhay ngayo'y hirap nang huminga Hindi ko alam kung paano kakayanin ang sakit na iyong dinala Pero bakit ikaw pa rin ang laman ng aking mga panaginip? Hinahaplos mo raw ng iyong mga kamay ang aking mukha Parang awa mo na't lubayan mo na ang aking isip Ako'y nagdurusa pa rin sa labis na sakit na iyong dinala.
0
Oct 29, 2015
Oct 29, 2015 at 8:47 PM UTC
Para sa'yo sana
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014
0
Aug 3, 2017
Aug 3, 2017 at 8:30 PM UTC
Anong oras na?
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014
Continue reading...
33
Umuulan nanaman Wala na ata tong katapusan, Pero baka katulad lang ng pagmamahal mo na akala ko walang hanggan, Yun pala ay matatapos din naman. May mga bagay talaga sa mundong hindi tayo sigurado, Tulad ng weather forecasts sa tv at radyo. May mga bagay na ayaw mo na atang malaman ang totoo. Katulad na lang ng "minahal mo nga ba talaga ako?" Ang dilim na ng langit, Unti-unti ka ng binabalot ng sakit, Mga alaala ay nagiging mapait, Buti na lang sinasabayan ka ng langit. Sobrang lakas na ng ulan, Wala na akong makita sa daan, Kung saan ako pupunta ay hindi ko na alam kung saan, Tila ba'y naghihintay na lang ako ng hangganan.
0
Aug 26, 2016
Aug 26, 2016 at 11:17 AM UTC
Ulan
Kalakip ka ng dagundong ng hangin ngayong tanghali: Bago ang lahat, kakapahin ko ang natitirang init sa upuan. Iyon ang aking galit. Inukit ng iyong bigat ang paglubog ng buwan, dito sa aking gabi, tumatambad sa silid na walang durungawan, isang batang namumugad, gumagapang sa walang-malay na gulugod ng pagdaralita. Bulahaw ng radyo at ang binulatlat na pagkakataon – matapos ang lahat ng ito, ang tulog ay may angkop na bigat, panaginip ay kulata, dala ng hangin ang bukas na walang pagkakaiba: Dinaanan mo na rin ito kahapon ng hindi man lamang dumungaw para kumaway.
0
Mar 22, 2016
Mar 22, 2016 at 6:26 AM UTC
Isang Kalsada
Sa pagitan ng mga panahong hawak mo ang aking kamay at inialay mo ang iyong bisig upang maging tahanan ko, minahal kita. Nang ilapat mo ang pangalan ko sa lirico ng isang awitin at ginawa itong atin, minahal kita. Noong tinupad mo ang pangakong samahan akong panoorin ang paborito kong palabas sa sine, minahal kita. Noong binago mo ang kulay ng pag-ibig at gawin itong bughaw, minahal kita. Nang maging laman ako ng mga isinulat **** awitin, minahal kita. At maging hanggang sa mga oras na tapos ka nang umibig, minahal pa rin kita. - Sa pagitan ng awang ng aking mga daliri, ramdam ko pa rin ang init ng kamay mo. Tumitigil pa rin ako sa tuwing sumusulpot sa radyo ang awiting minarkahan na ng pagmamahal mo. Nasa dulong bulsa ng pitaka ko ang tiketa ng bawat palabas na pinanood natin nang magkasama At kahit pagkatapos ng lahat ng tula at kantang naging supling ng parehong pagmamahal at pighating dulot mo, bughaw pa rin ang kulay na idinikit ko sa pag-ibig. Marahil hindi tagumpay ang sumalubong sa atin nang lumubog ang araw at mag-isa kong hinarap ang umaga, sapat na siguro ang mga naisulat na tula’t awitin upang maging pananda ng hindi natin pagsuko At nais kong paniwalaan na sa pagitan ng mga linya at lirikong ito, minsang nanahan ang pag-ibig. Buong pagkatao kong tinatanggap na ang pagmamahal ko na minsang naging rason mo ng pananatili ang mismong nagtulak sa’yong bumitaw. Marahan mo sanang isara ang pinto sa’yong paglisan. sa tangis at ligaya, -P
0
Mar 23, 2020
Mar 23, 2020 at 12:54 PM UTC
para sa minsang naging tahanan ko
Makamingaw ang makabungol nga kahilom sa probinsya, sa dihang magpaduyan ka'g pahayahay sa may punong mangga, samtang naminaw ug nagpatukar sa gubaon nga radyo ni lola. Nagpainit sa silaw sa adlaw, kainit nga mulimpyo sa utok kong hugaw, sa hangin, mukuyog ako ug sayaw. aron musilip ang mga panganod nga akong ginahidlaw.
0
Nov 17, 2020
Nov 17, 2020 at 7:00 PM UTC
Panunduman sa Pagkabata
Kaibigan? Ka-ibigan? Kai-bigan? Ano nga ba tayo? Dalawang taong hinapo na ng mga karanasan sa pag-ibig, Dalawang taong pinili ang isa’t-isa, Dalawang taong nais maging isa. Ngunit ano nga ba tayo? Pinasaya, Binigyan ng oras, Kinantahan ng mga lirikong nakaaantig ng puso, Pinangakuan ng kung anu-ano sa ilalim ng buwan, Na tila ba ngayon ay para bang iginuhit na lamang sa tubig. Kinuha mo ang puso ko, Pero gusto ko lamang linawin, Hindi ko ninais na ipalit mo ang iyo sa akin. Pero para bang ginago ako ng tadhana, Itinakbo mo ang puso ko palayo— Palayo sa’kin, nang hindi lumilingon. Ipinagsawalang bahala ko ang sakit na naramdaman, Nagbulag-bulagan sa mga bagay na malinaw sa aking paningin. Pinilit burahin ang masasamang ideyang namumuo sa aking isipan, Umaasang mali ang lahat ng sakit na ipinagkikibit-balikat ko lamang. Totoo nga, Madaya ang kapalaran. Nakakatawang isiping Sa loob ng isang buwan, Kaya **** mainlove. Pero, nakakagago din isiping, Sa loob ng isang buwan, Kaya ka rin nyang iwanan. Sa bagay, ano nga ba tayo? Wala naman, diba? Maaaring ihanay mo lamang ako sa mga babaeng pinaasa mo, Na marahil pagdating ng panahon, Malilimutan mo rin kung ano ang namagitan satin, Na siguro sa paningin mo’y pang landian lang pala ako, hindi pang seryosohan. Hindi ako yung tipo **** babae, Hindi ako matalino, Wala akong political stance, Hindi ako kagandahan. Ano nga bang kataka-taka dun? Walang dapat ikasakit dahil Hindi mo naman ako tipo kaya hindi mo ko sineryoso. Walang tayo, Hindi rin tayo magkaibigan. At lalong hindi magkasintahan. “Almost”, yun tayo. Halos Halos naging tayo. Halos umabot na ko sa punto na mamahalin kita ng buo. Halos napaniwala mo kong mahal mo ko. Halos napaniwala mo kong kamahal-mahal ako. Halos napaniwala mo kong karapat dapat akong pahalagahan. Halos bigyan mo ko ng oras mo. Halos naramdaman kong sincere ka. Halos araw-araw kung hanapin kita. Halos minu-minuto kung tingnan ko ang cellphone ko para lang maghintay ng reply mo. Halos ikaw na lang ang marinig ko pag naririnig ko yung mga kanta sa radyo na inawit mo sakin. Halos ikaw na lang yung hanapin ng puso ko sa bawat saglit na hindi kita nararamdaman. Halos.
0
Mar 6, 2018
Mar 6, 2018 at 6:00 AM UTC
Halos
Kaibigan? Ka-ibigan? Kai-bigan? Ano nga ba tayo? Dalawang taong hinapo na ng mga karanasan sa pag-ibig, Dalawang taong pinili ang isa’t-isa, Dalawang taong nais maging isa. Ngunit ano nga ba tayo? Pinasaya, Binigyan ng oras, Kinantahan ng mga lirikong nakaaantig ng puso, Pinangakuan ng kung anu-ano sa ilalim ng buwan, Na tila ba ngayon ay para bang iginuhit na lamang sa tubig. Kinuha mo ang puso ko, Pero gusto ko lamang linawin, Hindi ko ninais na ipalit mo ang iyo sa akin. Pero para bang ginago ako ng tadhana, Itinakbo mo ang puso ko palayo— Palayo sa’kin, nang hindi lumilingon. Ipinagsawalang bahala ko ang sakit na naramdaman, Nagbulag-bulagan sa mga bagay na malinaw sa aking paningin. Pinilit burahin ang masasamang ideyang namumuo sa aking isipan, Umaasang mali ang lahat ng sakit na ipinagkikibit-balikat ko lamang. Totoo nga, Madaya ang kapalaran. Nakakatawang isiping Sa loob ng isang buwan, Kaya **** mainlove. Pero, nakakagago din isiping, Sa loob ng isang buwan, Kaya ka rin nyang iwanan. Sa bagay, ano nga ba tayo? Wala naman, diba? Maaaring ihanay mo lamang ako sa mga babaeng pinaasa mo, Na marahil pagdating ng panahon, Malilimutan mo rin kung ano ang namagitan satin, Na siguro sa paningin mo’y pang landian lang pala ako, hindi pang seryosohan. Hindi ako yung tipo **** babae, Hindi ako matalino, Wala akong political stance, Hindi ako kagandahan. Ano nga bang kataka-taka dun? Walang dapat ikasakit dahil Hindi mo naman ako tipo kaya hindi mo ko sineryoso. Walang tayo, Hindi rin tayo magkaibigan. At lalong hindi magkasintahan. “Almost”, yun tayo. Halos Halos naging tayo. Halos umabot na ko sa punto na mamahalin kita ng buo. Halos napaniwala mo kong mahal mo ko. Halos napaniwala mo kong kamahal-mahal ako. Halos napaniwala mo kong karapat dapat akong pahalagahan. Halos bigyan mo ko ng oras mo. Halos naramdaman kong sincere ka. Halos araw-araw kung hanapin kita. Halos minu-minuto kung tingnan ko ang cellphone ko para lang maghintay ng reply mo. Halos ikaw na lang ang marinig ko pag naririnig ko yung mga kanta sa radyo na inawit mo sakin. Halos ikaw na lang yung hanapin ng puso ko sa bawat saglit na hindi kita nararamdaman. Halos.
Continue reading...
61
;; ikaw ang paburitong kanta na inaabangan ko palaging tumugtog sa radyo. ikaw ang larong pipiliin kong maging taya ulit. ikaw ang pelikulang uumpisahan kong muli, kahit na lumuha pa. ikaw pait na nais kong malasan pa rin. ikaw ang sakit na hahayaan kong madama ulit, at ikaw rin ang pag-ibig na patuloy sa akin na ipinagkakait.
0
Jan 14, 2021
Jan 14, 2021 at 5:27 PM UTC
ikaw, na pinagkakait
Mali ng sinabi ko ayos lang ako. Habang unti unting kinakain ng kalungkutan ang puso ko. Sa isang madilim na sulok Madalas ako umuupo. Mga anino nagpapalakas Sa imahinasyon ko. Nilalakasan ko ang tugtog sa radyo. Pinipilit mabingi sa mga kantang Nilalabanan ang bulong ng hindi ninyo nakikitang nilalang. Tama na. Tumigil na kayo. Bakit ako. Pinapaalis ko sila. Pero ayaw nila tumahimik. Tapusin mo na. Tumalon ka na. Lagi nila binubulong ang mga salitang yan sa akin. Gising man ako o tulog. Sino ba sila?
0
Feb 3, 2018
Feb 3, 2018 at 1:58 AM UTC
Sino ba sila?
Bu sabah ne kadar sıkıcı pencereden bakmak midesi bulanık hava hamile martılar siren sesi ve yağ kokusu komşuda sıkıcıyız bu sabah kibirli ve kızgın ve ağlamak üzere aynı anda aynı anda düzüşmekte kediler cünup akmakta trabzandan merdiven viskiyle yıkanmalı artık ve infial mevzubahis parkta iki ergen dudak dudağa öpüştü önce sonra gülüştüler erkek olan tokatı patlattı diğer erkek ağlamadı bile ne tuhaf sosyalleşemiyoruz artık yarıçıplak kadın resimleri her yerde var onlar radyo, televizyon ve gazeteler işkence gibi sıkıcı hayat fasikülleniyor ruhuma leş kokuyor ağzım oral faaliyetten kıçı açık uyuyor gina yatakta ve ve pembe ceket almalıyım kendime ve pamuk şeker geceye sevişmek istiyorum yine ve içmek şarap sigara ve yumruk atmak göğün taşaklarına işe ve rahatla! yazmak camın buğusuna ne kadar sıkıcı bu sabah ve hayat ona keza aldanış ve faturası ipine güven olmaz kuyular boşanan çiftler ve boşalamayanlar hırsızlar, pezevenkler ve cinayet skeçleri ve çocuklar dahi planı yaradanın bi’ onlar geliyor hakkından tanrının... Vaha
0
Feb 5, 2019
Feb 5, 2019 at 10:09 AM UTC
Kıyamet Sabahı
kızıl şal gökyüzü boynuma eşikte sarılan sanki erken kahvaltı martıya köpüklü marmara’dan merci vaha merci vaha Dame De Sion mukimiymiş gibi ne varsa yalayıp yutuyor beleşe yatıyor her sabah Fidelio çalacak diyor radyo şemsiyesiz açılma mümkünse gitar çal sakın dışarı çıkma herşey yerinde oysa kedi ve de level atlayan köpekler sarhoş yürüyor yolda sayı yapabilse işkembecide evin yolunu bulacak sonunda ve gettolara şiir çizen şahıs amelie poulain o bile orda yürüyorum yarım yamalak siyahi şarkıyla içimden detone sessizce sıcacık Ma Baker tütüyor francala ahh o sonbahar yaprağı yok mu görüyorum her sabah sarı sapsarı su dalgası saçlı hızla düşüyor gözucumdan zay’oluyor sokak sonunda üzüyor bir gün daha yürüyor banliyöden pera’ya...
0
Mar 17, 2019
Mar 17, 2019 at 5:38 AM UTC
Platonik
kim olduğumu kendime ilk kez sorduğumda tek gözlü karanlık bir odada sırtımı sevgi dolu bir kaya'ya dayamış olmanın verdiği huzurla radyo'dan geçen şarkıların plakalarını not ediyordum biraz daha büyüdüğümde mahalle çeşmesindeki öfkeli kalabağın al topuklarında köpüren halı popülasyonunda kovayla eve su taşımanın bir kamu hizmeti olduğu bilincine vardım ki şalvarı dizine dek sıyrılmış antilop sürüsü beni cezbetmeye başladığında milli parkların en değerli savunucusu olacağımı biliyordum seraglio noktasındaki haliç kıyısına kaydımı yaptırdığımda ortaokul'da aldığım yara kabuğunun kendiliğinden düştüğünü farkettim tüm zamanların en iyi ingilizce çevirmeni olabilmek kırmızı başlıklı kıza orman yolculuğunda eşlik etmekti üç yıl sonunda formasyon dezenformasyona dönüştüğünde hipotenüs paramparça olmuş ortak bölenlerin en büyüğü kader farklı fuckülte kapılarında öpüşmeleri ertelemişti yetişkin olduğumda türk lirasının konvertibilite durumları ve aet'ye uyumsuzluk sebeplerini araştırırken onlarca tezgahta tecrübe sahibi oldum pera'nın büyülü çiftliklerine meraklı ineklerine müzükle terapi de bulunma görevini üstlendiğimde yeni bir kesiğe doğru yola çıktığımı bilmiyor sabahı şantözle işkembecide karşılıyordum fakat aramızda ki bu tarifsiz nefasetin kaşıkçı elması'yla uyumaktan daha da paha biçilmez olduğunu evlendiğinde çok daha iyi anladım ve sonacıma soluklanma gizeminin sanatın diğer dallarında daha yaşamsal bir döngüye sahip olduğu fikri daha cazip hale geldi artık biyolojik olarak bittiğimin fizyolojik yaptırımlarına yakınen şahit olduğumu hissettiğim bugünlerde bazı organları özlemle anıyor sadece birinin verdiği dimdik morelle pierre'den haliçe kahve ısmarlıyorum
0
Apr 2, 2020
Apr 2, 2020 at 6:57 AM UTC
Seraglio Özeti
kim olduğumu kendime ilk kez sorduğumda tek gözlü karanlık bir odada sırtımı sevgi dolu bir kaya'ya dayamış olmanın verdiği huzurla radyo'dan geçen şarkıların plakalarını not ediyordum biraz daha büyüdüğümde mahalle çeşmesindeki öfkeli kalabağın al topuklarında köpüren halı popülasyonunda kovayla eve su taşımanın bir kamu hizmeti olduğu bilincine vardım ki şalvarı dizine dek sıyrılmış antilop sürüsü beni cezbetmeye başladığında milli parkların en değerli savunucusu olacağımı biliyordum seraglio noktasındaki haliç kıyısına kaydımı yaptırdığımda ortaokul'da aldığım yara kabuğunun kendiliğinden düştüğünü farkettim tüm zamanların en iyi ingilizce çevirmeni olabilmek kırmızı başlıklı kıza orman yolculuğunda eşlik etmekti üç yıl sonunda formasyon dezenformasyona dönüştüğünde hipotenüs paramparça olmuş ortak bölenlerin en büyüğü kader farklı fuckülte kapılarında öpüşmeleri ertelemişti yetişkin olduğumda türk lirasının konvertibilite durumları ve aet'ye uyumsuzluk sebeplerini araştırırken onlarca tezgahta tecrübe sahibi oldum pera'nın büyülü çiftliklerine meraklı ineklerine müzükle terapi de bulunma görevini üstlendiğimde yeni bir kesiğe doğru yola çıktığımı bilmiyor sabahı şantözle işkembecide karşılıyordum fakat aramızda ki bu tarifsiz nefasetin kaşıkçı elması'yla uyumaktan daha da paha biçilmez olduğunu evlendiğinde çok daha iyi anladım ve sonacıma soluklanma gizeminin sanatın diğer dallarında daha yaşamsal bir döngüye sahip olduğu fikri daha cazip hale geldi artık biyolojik olarak bittiğimin fizyolojik yaptırımlarına yakınen şahit olduğumu hissettiğim bugünlerde bazı organları özlemle anıyor sadece birinin verdiği dimdik morelle pierre'den haliçe kahve ısmarlıyorum
Continue reading...
76