"nanlamig" poems - Hello Poetry

Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang mga luhang nanlalamig Luhang ikaw mismo ang nagdulot Mga luhang ni minsa'y di inakalang manggagaling sa pagmumukhang ito Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang sakit na ikaw mismo ang nagdulot Mahal, 'wag nang itanggi Ikaw ang nagdulot nito. Sa anim na bote ng alak, tinapos ko ang bawat sandaling kapiling ka Sa mga sinehan na pinuntahan, sa mga kamang inilapag ang mga katawan, sa mga piling lugar o sa kahit saang sulok na ninais. Sa anim na bote ng alak, tinapos kita. Ang unang bote ng alak ay para sa iyong panlalamig Totoo, nanlamig ka Mas malamig pa sa boteng hawak-hawak Sa bawat gabing kapiling ka, ang mga bisig mo lamang ang nagsisilbing unan Oo mahal, nasa bisig mo ako, pero ang lamig na. Ang pangalawang bote ng alak ay para sa'yong di pagpaparamdam Nagdaan ang mga araw na nasanay akong wala ka Nasanay akong mag isa sa bawat gabing ako'y may pangangailangan Nasanay akong bigyan ng init ang sarili gamit ang mga kamay Sinanay ko ang sarili Pero higit sa lahat, sinanay mo ako Ang pangatlong bote ng alak ay para sa iyong pagsisinungaling Alam kong nagsinungaling ka na wala kang iba Pag uwi mo sa akin, iba ang amoy, iba ang itsura Kasi naman diba? Iba na ang nag-alaga "I love you" sabi mo, pero sinungaling ka Sinungaling Ang pang-apat na bote ng alak ay para sa hindi mo pag-uwi sa akin Mahal, ako ang iyong tahanan Pero pinili mo ang lansangan Ang pang-lima na bote ng alak ay para sa hindi mo pag alala Pinili **** limutin ang ating mga sarili Pinili **** maging bulag upang di ako makitang nasasaktan Puta ka? Sana naging bulag ka na lang talaga Ang pang-anim at panghuling bote ng alak ay para sa hindi mo pag-laban Ipinaglaban kita Ipinaglaban kita sa mga taong pilit tayong paghiwalayin Ipinaglaban kita sa mga kaibigan ko Ipinaglaban kita sa buong mundo Pero please naman, ipaglaban mo rin ang sarili mo Gawin mo para sa'yo Sa anim na bote ng alak Tinapos ko ang lahat at naitanong ang sarili Sino nga ba ang nagpapasya kung minahal kita o hindi? Ikaw ba? Sila? Hindi ikaw! Hindi sila! Kundi ako! Hindi sila ang magpapasya kung inibig kitang tunay Dahil sa huli Ako ang nagmahal, hindi sila Ako ang nasaktan, hindi sila Sa anim na bote ng alak Tatapusin na kita at patuloy pa kitang tatapusin hanggang sa hindi maghilom ang sugat sa puso na pinili **** iwaksi.

0

Sep 12, 2015

Sep 12, 2015 at 2:08 AM UTC

ken-alorro

Ang Anim na Bote ng Alak

Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang mga luhang nanlalamig Luhang ikaw mismo ang nagdulot Mga luhang ni minsa'y di inakalang manggagaling sa pagmumukhang ito Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang sakit na ikaw mismo ang nagdulot Mahal, 'wag nang itanggi Ikaw ang nagdulot nito. Sa anim na bote ng alak, tinapos ko ang bawat sandaling kapiling ka Sa mga sinehan na pinuntahan, sa mga kamang inilapag ang mga katawan, sa mga piling lugar o sa kahit saang sulok na ninais. Sa anim na bote ng alak, tinapos kita. Ang unang bote ng alak ay para sa iyong panlalamig Totoo, nanlamig ka Mas malamig pa sa boteng hawak-hawak Sa bawat gabing kapiling ka, ang mga bisig mo lamang ang nagsisilbing unan Oo mahal, nasa bisig mo ako, pero ang lamig na. Ang pangalawang bote ng alak ay para sa'yong di pagpaparamdam Nagdaan ang mga araw na nasanay akong wala ka Nasanay akong mag isa sa bawat gabing ako'y may pangangailangan Nasanay akong bigyan ng init ang sarili gamit ang mga kamay Sinanay ko ang sarili Pero higit sa lahat, sinanay mo ako Ang pangatlong bote ng alak ay para sa iyong pagsisinungaling Alam kong nagsinungaling ka na wala kang iba Pag uwi mo sa akin, iba ang amoy, iba ang itsura Kasi naman diba? Iba na ang nag-alaga "I love you" sabi mo, pero sinungaling ka Sinungaling Ang pang-apat na bote ng alak ay para sa hindi mo pag-uwi sa akin Mahal, ako ang iyong tahanan Pero pinili mo ang lansangan Ang pang-lima na bote ng alak ay para sa hindi mo pag alala Pinili **** limutin ang ating mga sarili Pinili **** maging bulag upang di ako makitang nasasaktan Puta ka? Sana naging bulag ka na lang talaga Ang pang-anim at panghuling bote ng alak ay para sa hindi mo pag-laban Ipinaglaban kita Ipinaglaban kita sa mga taong pilit tayong paghiwalayin Ipinaglaban kita sa mga kaibigan ko Ipinaglaban kita sa buong mundo Pero please naman, ipaglaban mo rin ang sarili mo Gawin mo para sa'yo Sa anim na bote ng alak Tinapos ko ang lahat at naitanong ang sarili Sino nga ba ang nagpapasya kung minahal kita o hindi? Ikaw ba? Sila? Hindi ikaw! Hindi sila! Kundi ako! Hindi sila ang magpapasya kung inibig kitang tunay Dahil sa huli Ako ang nagmahal, hindi sila Ako ang nasaktan, hindi sila Sa anim na bote ng alak Tatapusin na kita at patuloy pa kitang tatapusin hanggang sa hindi maghilom ang sugat sa puso na pinili **** iwaksi.

54

I. Naalala ko pa dati nung tayo'y musmos pa lamang Naglalaro tayo sa labasan ng habulan at tayaan. Hindi ka tumitigil hangga’t tayo'y mapagod, Pareho tayong hapong-hapo at basa ating likod. II. Hanggang sa eskwelahan tayo'y magkasama pa rin. Magkaklase, nagkokopyahan sa mga takdang-aralin. Nakikinig kunyari sa **** at nagsusulat na rin. Sabay kumakain sa tanghalian, hatian pa sa ulam. III. Hanggang sa tayo ay nangako sa isa’t-isa, Nangako tayo na walang iwanan, hindi ba? Tinupad mo ‘yun at ganun din ako sayo. Ako'y nagbigay ng singsing sabay sa pangako natin. IV. Tumagal ang panahon, tila pakikitungo mo'y nag-iba/ Ang kaibigan kong kilala, sa akin ay nanlamig na. Hindi ko alam kung anong problema kaya kinausap kita. Tinanong ko kung anong nangyari, tugon mo'y malamig na; “Wala.” V. At nalaman ko nalang na may ibang kaibigan ka na pala, Parati kong tinatanong sarili ko kung ako ba'y may nagawa May nagawa ba akong hindi tama? Bakit ganun? Paano? Paano na lamang ang pangako natin noon? VI. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako naliliwanagan, Sinubukan kitang kausapin, ngunit ako'y tinatalikuran. Ganito pala kasakit ang maiwan ng isang kaibigan. Ganito pala kasakit ang mawalan ng matalik na kaibigan.

0

Jun 28, 2015

Jun 28, 2015 at 9:59 AM UTC

thealltimejor

Ang Nawalan ng Matalik na Kaibigan

I. Naalala ko pa dati nung tayo'y musmos pa lamang Naglalaro tayo sa labasan ng habulan at tayaan. Hindi ka tumitigil hangga’t tayo'y mapagod, Pareho tayong hapong-hapo at basa ating likod. II. Hanggang sa eskwelahan tayo'y magkasama pa rin. Magkaklase, nagkokopyahan sa mga takdang-aralin. Nakikinig kunyari sa **** at nagsusulat na rin. Sabay kumakain sa tanghalian, hatian pa sa ulam. III. Hanggang sa tayo ay nangako sa isa’t-isa, Nangako tayo na walang iwanan, hindi ba? Tinupad mo ‘yun at ganun din ako sayo. Ako'y nagbigay ng singsing sabay sa pangako natin. IV. Tumagal ang panahon, tila pakikitungo mo'y nag-iba/ Ang kaibigan kong kilala, sa akin ay nanlamig na. Hindi ko alam kung anong problema kaya kinausap kita. Tinanong ko kung anong nangyari, tugon mo'y malamig na; “Wala.” V. At nalaman ko nalang na may ibang kaibigan ka na pala, Parati kong tinatanong sarili ko kung ako ba'y may nagawa May nagawa ba akong hindi tama? Bakit ganun? Paano? Paano na lamang ang pangako natin noon? VI. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako naliliwanagan, Sinubukan kitang kausapin, ngunit ako'y tinatalikuran. Ganito pala kasakit ang maiwan ng isang kaibigan. Ganito pala kasakit ang mawalan ng matalik na kaibigan.

30

sumulat ako ng elehiya ginamit ko lahat ng palasak na salita ninais ko ang naunsiyaming kapayapaan: yaong hindi bayolente't nababahiran ng dugo't karahasan mayroon pa naman sigurong mas malinis na paraan, 'yun, 'y-'yun bang legal at dinaraan sa reporma 'yaong tulad ng kay rizal! tama! yaong may diplomasya tumigil ako pansamantala upang bumuklat ng pahina napakarami nang rebolusyong hindi tulad ng inihahatag nila, katulad ng, ah! katulad ng EDSA! nauhaw ako at tumigil pansamantala habang sa lamig ng aking kwarto'y rinig malakas na buhos ng galit ng araw mabuti't nang buksan ko ang mga kurtina, payapang nagwawalis sa bakuran ang kapitbahay may nagpapaligo ng aso't magagarang sasakyan ipinagpasalamat ko ang bubong sa king ulunan. ah, payapa. hindi rinig sa balita ang pandarahas ng militar sa kanayunan ngunit batid ng karamihan, at ang solusyon ika nila ay armadong pakikibaka nanlamig ako at namutla, binaybay ko ang mga taong nakalipas bago ko marinig ang pangangalampag sa aming pintuan pilit kaming inaakusahan, walang dokumento o anumang ebidensya at dumaan ang mga imahe ng militar sa kanayunan: ang daan-daang pamamaslang habang walang kalaban-laban sa huli, wala akong armas na nilundayan sa aking mga huling sandali, para sa sarili ko lamang, sumulat ako ng elehiya

0

Sep 2, 2018

Sep 2, 2018 at 1:07 AM UTC

AndieBonifacio

sumulat ako ng elehiya

sumulat ako ng elehiya ginamit ko lahat ng palasak na salita ninais ko ang naunsiyaming kapayapaan: yaong hindi bayolente't nababahiran ng dugo't karahasan mayroon pa naman sigurong mas malinis na paraan, 'yun, 'y-'yun bang legal at dinaraan sa reporma 'yaong tulad ng kay rizal! tama! yaong may diplomasya tumigil ako pansamantala upang bumuklat ng pahina napakarami nang rebolusyong hindi tulad ng inihahatag nila, katulad ng, ah! katulad ng EDSA! nauhaw ako at tumigil pansamantala habang sa lamig ng aking kwarto'y rinig malakas na buhos ng galit ng araw mabuti't nang buksan ko ang mga kurtina, payapang nagwawalis sa bakuran ang kapitbahay may nagpapaligo ng aso't magagarang sasakyan ipinagpasalamat ko ang bubong sa king ulunan. ah, payapa. hindi rinig sa balita ang pandarahas ng militar sa kanayunan ngunit batid ng karamihan, at ang solusyon ika nila ay armadong pakikibaka nanlamig ako at namutla, binaybay ko ang mga taong nakalipas bago ko marinig ang pangangalampag sa aming pintuan pilit kaming inaakusahan, walang dokumento o anumang ebidensya at dumaan ang mga imahe ng militar sa kanayunan: ang daan-daang pamamaslang habang walang kalaban-laban sa huli, wala akong armas na nilundayan sa aking mga huling sandali, para sa sarili ko lamang, sumulat ako ng elehiya

21

sobrang ginaw ba ng paligid at pati puso mo'y nanlamig? niyakap kita ng mahigpit, ngunit mas nanginig nang ako'y lumapit. sabi mo'y kailangan mo ng oras, espasyo na saki'y malayo. ang nais mo'y makapag-isip, bakit ko naman ipagkakait? binigay ko lahat ng gusto mo pero ngayon ako ang talo. ang panahong hiningi para init ay manumbalik ay ang s'yang naging mitsa upang damdami'y tuluyang mawaglit. sobrang lamig na ng paligid at ang tanging lunas ay ang iyong halik. pakiusap mahal, ika'y magbalik.

0

Oct 27, 2018

Oct 27, 2018 at 1:02 AM UTC

SebastienAngelo

MAHALAMIG

sobrang ginaw ba ng paligid at pati puso mo'y nanlamig? niyakap kita ng mahigpit, ngunit mas nanginig nang ako'y lumapit. sabi mo'y kailangan mo ng oras, espasyo na saki'y malayo. ang nais mo'y makapag-isip, bakit ko naman ipagkakait? binigay ko lahat ng gusto mo pero ngayon ako ang talo. ang panahong hiningi para init ay manumbalik ay ang s'yang naging mitsa upang damdami'y tuluyang mawaglit. sobrang lamig na ng paligid at ang tanging lunas ay ang iyong halik. pakiusap mahal, ika'y magbalik.

17

Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento

0

Apr 22, 2018

Apr 22, 2018 at 1:18 PM UTC

kurt-christian-b-tubera

PELIKULA

Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento

94

Nakalimot ka siguro na masungit sa iyo ang tadhana Nang ikaw ay nagmahal sa isang tao at nagpahalaga Maikling ngiti lang ang kanya ngang hatid Ngunit habang buhay nasa iyong panlasa ang pait Tuwing iidlip siya ay na riyan Tuwing paggising siya ang hanap Maging sa panaginip ikaw ginagambala ng iyong maling desisyon Hanggang sa langit ang paghingi mo ng solusyon Ikaw lamang naman ay nakinig sa tibok ng damdamin Wala ka naman talagang sala sa harap ng iyong salamin Siya ay dala ng nanlamig na hangin Sa iyong paghinga iyo siyang nakuha Kalaunan tanging hindi umayon ay tadhana

0

Dec 24, 2018

Dec 24, 2018 at 8:47 AM UTC

youraverageAL

Malambing na Kaibigang Tadhana

Nakalimot ka siguro na masungit sa iyo ang tadhana Nang ikaw ay nagmahal sa isang tao at nagpahalaga Maikling ngiti lang ang kanya ngang hatid Ngunit habang buhay nasa iyong panlasa ang pait Tuwing iidlip siya ay na riyan Tuwing paggising siya ang hanap Maging sa panaginip ikaw ginagambala ng iyong maling desisyon Hanggang sa langit ang paghingi mo ng solusyon Ikaw lamang naman ay nakinig sa tibok ng damdamin Wala ka naman talagang sala sa harap ng iyong salamin Siya ay dala ng nanlamig na hangin Sa iyong paghinga iyo siyang nakuha Kalaunan tanging hindi umayon ay tadhana

13

032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.

0

Mar 22, 2017

Mar 22, 2017 at 3:56 AM UTC

psalmiseta

Ang Bilis Naman

032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.

54

Noong bata pa ako Gustung-gusto ko kapag malamig Iyong tipong hindi ko na kailangan ng electric fan At hindi rin ako pinagpapawisan Pero noon 'yon Nang wala pa akong ibang depenisyon ng lamig Nang hindi ko pa alam kung ano ba ang pakiramdam kapag may nanlalamig Akala ko kasi dati ang taong malamig lang ay iyong patay Akala ko kasi dati ang lamig ay dulot lang ng malakas na hangin, paparating na bagyo o kaya ng amihan Akala ko kasi dati hindi darating sa punto kung saan unti-unti ka nang magpapaalam Unti-unti mo na ako iiwan unti - unti mo na akong kinalimutan bakit? bakit kung kelan na magiging pamilya na tayo bakit kung kelan maroon ng laman ang sinapupunan ko bakit kung kelan may tatawag na sayong "ama ko" bakit mo kami binitawan at pinabayaan ng anak mo Malamig Hindi dahil sa amihan o sa kung ako pa man Maayos ang panahon ngunit bakit ganoon Dati naman kapag malamig ay kuntento ang tulog ko Ngunit simula ng manlamig ka Nakakatulog ako matapos ang pagbuhos ng mainit na likidong nanggagaling sa mga mata Simula nang manlamig ka hindi ko na alam kung ano ba ang kaibahan mo sa yelo Simula nang manlamig ka hindi ko na alam ang gagawin ko Hindi ako sanay ng ganito Sanay ako sa mainit **** yakap Sanay ako sa mainit **** pagtanggap Pero sa lamig ng iyong tono'y naninibago ako Bakit ka nagbago? Ikaw pa ba iyan? O ang katauhan mo'y in-abduct na ng mga yelo Pero hindi ko matanggap Na sa pagbitaw mo sa aking mga yakap Sa hindi mo pagpaparamdam Sa hindi mo pagpansin May iba akong nalaman Kaya pala Kapag pala nanlamig na May nagpapainit na palang iba

0

Feb 27, 2018

Feb 27, 2018 at 5:16 PM UTC

Yhoonashin

Malamig

Noong bata pa ako Gustung-gusto ko kapag malamig Iyong tipong hindi ko na kailangan ng electric fan At hindi rin ako pinagpapawisan Pero noon 'yon Nang wala pa akong ibang depenisyon ng lamig Nang hindi ko pa alam kung ano ba ang pakiramdam kapag may nanlalamig Akala ko kasi dati ang taong malamig lang ay iyong patay Akala ko kasi dati ang lamig ay dulot lang ng malakas na hangin, paparating na bagyo o kaya ng amihan Akala ko kasi dati hindi darating sa punto kung saan unti-unti ka nang magpapaalam Unti-unti mo na ako iiwan unti - unti mo na akong kinalimutan bakit? bakit kung kelan na magiging pamilya na tayo bakit kung kelan maroon ng laman ang sinapupunan ko bakit kung kelan may tatawag na sayong "ama ko" bakit mo kami binitawan at pinabayaan ng anak mo Malamig Hindi dahil sa amihan o sa kung ako pa man Maayos ang panahon ngunit bakit ganoon Dati naman kapag malamig ay kuntento ang tulog ko Ngunit simula ng manlamig ka Nakakatulog ako matapos ang pagbuhos ng mainit na likidong nanggagaling sa mga mata Simula nang manlamig ka hindi ko na alam kung ano ba ang kaibahan mo sa yelo Simula nang manlamig ka hindi ko na alam ang gagawin ko Hindi ako sanay ng ganito Sanay ako sa mainit **** yakap Sanay ako sa mainit **** pagtanggap Pero sa lamig ng iyong tono'y naninibago ako Bakit ka nagbago? Ikaw pa ba iyan? O ang katauhan mo'y in-abduct na ng mga yelo Pero hindi ko matanggap Na sa pagbitaw mo sa aking mga yakap Sa hindi mo pagpaparamdam Sa hindi mo pagpansin May iba akong nalaman Kaya pala Kapag pala nanlamig na May nagpapainit na palang iba

39

Kaya pala ayaw na akong pansinin, Kaya pala bigla na lang ako sineen, Kaya pala hindi nya na binabasa mga mensahe ko para sa kanya. Kaya pala pakiramdam ko ayaw nya na ako kausap. Kaya pala pakiramdam ko ayaw nya na sa akin, Kaya pala bigla syang nanlamig, Kaya pala balewala na ako. Kaya pala kinalimutan na ako. Kaya pala.. Kaya pala.. Kasi may bago ka na. Haha Tangina.

0

May 12, 2017

May 12, 2017 at 1:23 AM UTC

azyraelian

Kaya Pala

Kaya pala ayaw na akong pansinin, Kaya pala bigla na lang ako sineen, Kaya pala hindi nya na binabasa mga mensahe ko para sa kanya. Kaya pala pakiramdam ko ayaw nya na ako kausap. Kaya pala pakiramdam ko ayaw nya na sa akin, Kaya pala bigla syang nanlamig, Kaya pala balewala na ako. Kaya pala kinalimutan na ako. Kaya pala.. Kaya pala.. Kasi may bago ka na. Haha Tangina.

12

Nung una pa lang alam ko na Pero ako'y nagbubulag-bulagan pa Dinadaya ang sarili para sa isa Sinasaktan ang sarili para sa kanya Nung una pa lang alam ko na Nang makita ko ang kanyang mga mata Tila ba naglalakad ng mag-isa Sa walang katapusang tulay, umaasa Nung una pa lang alam ko na Nang ang labi nya ay nanlamig na Wala na ang dating pagsasama Ang dating punung-puno ng tuwa at saya Habangbuhay na nanatili sa nakaraan Pilit pinagsisiksikan kung ano lang ang alam Ang bumitaw sa tadhana para ilaan Ang mga natitirang dahilan para lumaban

0

Oct 27, 2017

Oct 27, 2017 at 1:52 PM UTC

Pipin

Alam ko Naman

Nung una pa lang alam ko na Pero ako'y nagbubulag-bulagan pa Dinadaya ang sarili para sa isa Sinasaktan ang sarili para sa kanya Nung una pa lang alam ko na Nang makita ko ang kanyang mga mata Tila ba naglalakad ng mag-isa Sa walang katapusang tulay, umaasa Nung una pa lang alam ko na Nang ang labi nya ay nanlamig na Wala na ang dating pagsasama Ang dating punung-puno ng tuwa at saya Habangbuhay na nanatili sa nakaraan Pilit pinagsisiksikan kung ano lang ang alam Ang bumitaw sa tadhana para ilaan Ang mga natitirang dahilan para lumaban

16

Naalala ko noon, saksi ang kalawakan kung gaano natuwa ang aking puso ng ika’y nakita. Ramdam ko ang tibok ng aking puso, dahil sobrang kinikilig ako. Magkahawak kamay. Yun bang HHWW sa burnham park pero.... pero isang gabi, bigla nalang bumigat ang pusong dating kinikilig, at biglang nagkahiwalay ang ating mga kamay. Mga ala alang inukit dito sa aking puso, bigla nalang nag laho. Ang ngiti sa aking mukha napalitan ng sakit, ang dulo ay iyong natagpuan. Bakit? Bakit hindi ka lumaban? habang ako, hindi nawawalan ng pag asang mananatili ka dito. Bakit hindi ka kumapit? Habang ang kamay ko’y mahigpit ang kapit sa kamay **** bigla nalang nanlamig. Noong gabing yon, naglakad lakad kung saan saan, at ang mga nadadaanan nakikisabay pa sa aking kalungkutan mga tugtugin na para bang alam nila ang aking pinag dadaanan, para bang nananadya ang tadhana. Ang dami ko palang karamay sa lungkot, na dulot ng kahapon. Pero bumalik ako nagbabasakaling babalik karin sa piling ko. Noong pumikit ako, nang makita ang dilim, natakot na baka ito rin ang iyong nakita ng ika’y lumisan sa aking piling. Ngunit tinangay ng hangin ang takot at napalitan ng tuwa ng ipakita saakin ang liwanag, at nandun ka. Habang nakapikit ako, makita ko sanang muli ng malapitan ang mukha mo, na sana ang ngiting iyong iniwan dito sa lupa, dala dala mo parin nang ika’y nakarating sa kung saan ka nararapat. Pagdilat ko, matapos ang gabing punong puno ng pait at pasakit, saksi ang kalawakan kung gaano nasaktan ang puso ng ika’y lumisan. Ngunit hindi na kasing sakit ng dati, dahil alam kong masaya ka na, at hindi kana nasasaktan, dahil kasama mo na ang lumikha sa sayo. Pangako, nandito lang ako, na kahit nagtapos na ang kwento, ng ikaw at ako, ang tayo. Hinding hindi ka mawawala dito sa puso ko.

0

Apr 30, 2020

Apr 30, 2020 at 8:37 AM UTC

arpdlnspokenwords

Walang Hanggan

Naalala ko noon, saksi ang kalawakan kung gaano natuwa ang aking puso ng ika’y nakita. Ramdam ko ang tibok ng aking puso, dahil sobrang kinikilig ako. Magkahawak kamay. Yun bang HHWW sa burnham park pero.... pero isang gabi, bigla nalang bumigat ang pusong dating kinikilig, at biglang nagkahiwalay ang ating mga kamay. Mga ala alang inukit dito sa aking puso, bigla nalang nag laho. Ang ngiti sa aking mukha napalitan ng sakit, ang dulo ay iyong natagpuan. Bakit? Bakit hindi ka lumaban? habang ako, hindi nawawalan ng pag asang mananatili ka dito. Bakit hindi ka kumapit? Habang ang kamay ko’y mahigpit ang kapit sa kamay **** bigla nalang nanlamig. Noong gabing yon, naglakad lakad kung saan saan, at ang mga nadadaanan nakikisabay pa sa aking kalungkutan mga tugtugin na para bang alam nila ang aking pinag dadaanan, para bang nananadya ang tadhana. Ang dami ko palang karamay sa lungkot, na dulot ng kahapon. Pero bumalik ako nagbabasakaling babalik karin sa piling ko. Noong pumikit ako, nang makita ang dilim, natakot na baka ito rin ang iyong nakita ng ika’y lumisan sa aking piling. Ngunit tinangay ng hangin ang takot at napalitan ng tuwa ng ipakita saakin ang liwanag, at nandun ka. Habang nakapikit ako, makita ko sanang muli ng malapitan ang mukha mo, na sana ang ngiting iyong iniwan dito sa lupa, dala dala mo parin nang ika’y nakarating sa kung saan ka nararapat. Pagdilat ko, matapos ang gabing punong puno ng pait at pasakit, saksi ang kalawakan kung gaano nasaktan ang puso ng ika’y lumisan. Ngunit hindi na kasing sakit ng dati, dahil alam kong masaya ka na, at hindi kana nasasaktan, dahil kasama mo na ang lumikha sa sayo. Pangako, nandito lang ako, na kahit nagtapos na ang kwento, ng ikaw at ako, ang tayo. Hinding hindi ka mawawala dito sa puso ko.

4