"kumain" poems - Hello Poetry

"kumain" poems

saan nga ba nagmula ang aking masamang balak Kung kapupulotan ng aral o kapupulutan ng alak Anong kahahantungan nitong simpleng inuman Sa sobrang kalasingan katabi na ang naging pulutan Papel na madaling mapunit madali ring nagliliyab Kanyang Damdaming malupit madali ring nagaalab Nang nakipaglaro ako ng apoy lahat biglang nalaglag Ang abo sa mga panaghoy dali daling pinagpag Saplot ng mahinang katawan lahat natupok dahil sa init Pusong may kapahangasan Naging marupok sa labis na galit Ngayon alam ko na kung bakit di masaya kumain ng magisa Dahil ang luto ng Diyos sinta pinagsasalonan para lang sa dalwa. Patawarin ako ng aking mga magulang, inay at itay Pagkat di ko namalayang nasusunog na pala ang aming bahay

0

Sep 29, 2018

Sep 29, 2018 at 2:54 AM UTC

saan nga ba nagmula ang aking masamang balak Kung kapupulotan ng aral o kapupulutan ng alak Anong kahahantungan nitong simpleng inuman Sa sobrang kalasingan katabi na ang naging pulutan Papel na madaling mapunit madali ring nagliliyab Kanyang Damdaming malupit madali ring nagaalab Nang nakipaglaro ako ng apoy lahat biglang nalaglag Ang abo sa mga panaghoy dali daling pinagpag Saplot ng mahinang katawan lahat natupok dahil sa init Pusong may kapahangasan Naging marupok sa labis na galit Ngayon alam ko na kung bakit di masaya kumain ng magisa Dahil ang luto ng Diyos sinta pinagsasalonan para lang sa dalwa. Patawarin ako ng aking mga magulang, inay at itay Pagkat di ko namalayang nasusunog na pala ang aming bahay

Continue reading...

Sana, bata na lang tayong lahat… Walang alam kundi ang gumising, maglaro, tumawa, matulog at kumain Yung tipong wala kang alam na problema kundi paano ka makakapaglaro bukas kasama ng mga matatalik **** kaibigan. Paano ka tatakas sa nanay mo dahil gusto kang patulugin pero ang isinisigaw mo ay “maglalaro ako!!!” Sana , bukas ay bakasyon na… Late magigising tapos kakain lang, manonood ng paboritong palabas, liligo, gagala tapos pagkauwi ay manonood ulit mamaya ay matutulog na. Habang nakahiga ay nagtetext sa importanteng tao sa buhay mo kaya naman ay kakwentuhan mo ang kapatid mo, magulang mo o ang asawa mo. Sana, pasko na lang bukas… Lahat ‘tila ba walang problema kundi “paano ang mga inaanak ko?, paano ang mga regalo? at sana mapasaya ko sila…” Tiyak lahat ay Masaya dahil napakahirap magalit sa araw na ito. Ito ang araw na napakadaming taong nagbabati o nagkakaayos mula sa pangit na nakaraan dahil sa bisa ng Pasko. Sana bukas ay may darating kang regalo- pera man o gamit o di kaya’y isang kasiyahan … Siguradong ngayon pa lang ay excited ka ng magbukas o tumanggap nun dahil wala namang taong di Masaya kapag nakatanggap ng regalo. Itatago mo ito at pakakaingatan lalo na’t ang nagbigay ay napakahalagang tao sa buhay mo. Sana ikakasal na ako bukas… Lahat tayo ay may pangarap na magkaroon ng sariling pamilya kung hindi man lahat ay madami. Siguradong kung naiisip mo ito, walang laman ang isip mo kundi masasayang sandali. Kung ikaw man ay naikasal na, maaalala **** minsan ay naglakad ka papuntang altar habang inaantay ka ng mahal mo o ikaw yung naghihintay sa harap ng altar kasabay ng mga nagtatakbuhang daga sa dibdib mo. Napakaraming masasayang bagay ang naiisip natin ngunit di ito kadaling ibinibigay. Dapat, paghirapan natin ito…

0

Jun 7, 2017

Jun 7, 2017 at 2:27 AM UTC

Sana, bata na lang tayong lahat… Walang alam kundi ang gumising, maglaro, tumawa, matulog at kumain Yung tipong wala kang alam na problema kundi paano ka makakapaglaro bukas kasama ng mga matatalik **** kaibigan. Paano ka tatakas sa nanay mo dahil gusto kang patulugin pero ang isinisigaw mo ay “maglalaro ako!!!” Sana , bukas ay bakasyon na… Late magigising tapos kakain lang, manonood ng paboritong palabas, liligo, gagala tapos pagkauwi ay manonood ulit mamaya ay matutulog na. Habang nakahiga ay nagtetext sa importanteng tao sa buhay mo kaya naman ay kakwentuhan mo ang kapatid mo, magulang mo o ang asawa mo. Sana, pasko na lang bukas… Lahat ‘tila ba walang problema kundi “paano ang mga inaanak ko?, paano ang mga regalo? at sana mapasaya ko sila…” Tiyak lahat ay Masaya dahil napakahirap magalit sa araw na ito. Ito ang araw na napakadaming taong nagbabati o nagkakaayos mula sa pangit na nakaraan dahil sa bisa ng Pasko. Sana bukas ay may darating kang regalo- pera man o gamit o di kaya’y isang kasiyahan … Siguradong ngayon pa lang ay excited ka ng magbukas o tumanggap nun dahil wala namang taong di Masaya kapag nakatanggap ng regalo. Itatago mo ito at pakakaingatan lalo na’t ang nagbigay ay napakahalagang tao sa buhay mo. Sana ikakasal na ako bukas… Lahat tayo ay may pangarap na magkaroon ng sariling pamilya kung hindi man lahat ay madami. Siguradong kung naiisip mo ito, walang laman ang isip mo kundi masasayang sandali. Kung ikaw man ay naikasal na, maaalala **** minsan ay naglakad ka papuntang altar habang inaantay ka ng mahal mo o ikaw yung naghihintay sa harap ng altar kasabay ng mga nagtatakbuhang daga sa dibdib mo. Napakaraming masasayang bagay ang naiisip natin ngunit di ito kadaling ibinibigay. Dapat, paghirapan natin ito…

Continue reading...

Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam **** hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam **** ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, aking Ginoo. Dahil aaliwin ko muna ang makatang nasa loob ko na pinatay mo.

0

Jul 15, 2016

Jul 15, 2016 at 1:31 PM UTC

Ang Huling tula na Isinulat Para Saiyo

Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam **** hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam **** ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, aking Ginoo. Dahil aaliwin ko muna ang makatang nasa loob ko na pinatay mo.

Continue reading...

Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.

0

Feb 21, 2016

Feb 21, 2016 at 8:36 PM UTC

Dalawang Buwan.

Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.

Continue reading...

Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam * hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam * ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, Mahal Ko

0

Mar 22, 2021

Mar 22, 2021 at 8:27 AM UTC

Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam * hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam * ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, Mahal Ko

Continue reading...

Dumaan saglit sa bilihan ng damit Kahit sakto ang dala ay aking pinilit Pagkat pawis ay malala dahil mainit Sa pagkikitang ito lahat ay sulit. Sa harap ng salamin maiging sinipat Kung okay ang buhok at marapat Konting talsik ng pabango sa kwelyo Hindi muna ko maninigarilyo. Upang ako'y perpekto sa pagdating Lahat ay maayos sa iyong paningin, hinahanap hanap ang 'yong awitin Ng boses **** maliit ako'y bitin. Nagmamadali at baka mahuli Ayokong maghintay ka aking binibini Kahit hasel sa lahat basta dumating Sinira ang ipon para may pang sine. Kamusta ka na? Kumain ka na ba? Unti unting pinaplano ang sasabihin. Sa paglalakad ako'y napapaisip Ano ang uunahin, saan papupuntahin Sa di kalayuan aking nakita Maamo at maaliwalas **** mukha Sabay nagising sa katotohanan Sa noo ko ay biglang pinawisan. Nang biglang nauntog sa totoo Na ito ay panaginip lamang Hawak ang lakas ng loob Napalunok at parang.. Nabilaukan sa pagkakita Sa kamay **** may humawak Sa di bandang kalayuan Pumatak ang luha ng uwak At sabay bati ng kamusta Habang hagkan ka at yapos Ako ay kinakain ng sistema Ng matinding pagseselos At binalewala ang pagpapakilala Sa kasama mo'y ikaw'y hinayaan Sigaw ng puso'y nagaklas Batid na "Dapat ako ang nandiyan".

0

May 23, 2016

May 23, 2016 at 8:51 AM UTC

Dumaan saglit sa bilihan ng damit Kahit sakto ang dala ay aking pinilit Pagkat pawis ay malala dahil mainit Sa pagkikitang ito lahat ay sulit. Sa harap ng salamin maiging sinipat Kung okay ang buhok at marapat Konting talsik ng pabango sa kwelyo Hindi muna ko maninigarilyo. Upang ako'y perpekto sa pagdating Lahat ay maayos sa iyong paningin, hinahanap hanap ang 'yong awitin Ng boses **** maliit ako'y bitin. Nagmamadali at baka mahuli Ayokong maghintay ka aking binibini Kahit hasel sa lahat basta dumating Sinira ang ipon para may pang sine. Kamusta ka na? Kumain ka na ba? Unti unting pinaplano ang sasabihin. Sa paglalakad ako'y napapaisip Ano ang uunahin, saan papupuntahin Sa di kalayuan aking nakita Maamo at maaliwalas **** mukha Sabay nagising sa katotohanan Sa noo ko ay biglang pinawisan. Nang biglang nauntog sa totoo Na ito ay panaginip lamang Hawak ang lakas ng loob Napalunok at parang.. Nabilaukan sa pagkakita Sa kamay **** may humawak Sa di bandang kalayuan Pumatak ang luha ng uwak At sabay bati ng kamusta Habang hagkan ka at yapos Ako ay kinakain ng sistema Ng matinding pagseselos At binalewala ang pagpapakilala Sa kasama mo'y ikaw'y hinayaan Sigaw ng puso'y nagaklas Batid na "Dapat ako ang nandiyan".

Continue reading...

Paano nga ba nagsimula ang lahat? Kahit ako ay naguguluhan Sa damdaming di ko lubos maintindihan Bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo Bakit ikaw pa? Di ko matanggap na ako'y Nahulog na sayo ng tuluyan Nakakatawa mang pakinggan Pero sino ba sila, ikaw? Para damdamin koy husgahan? Di man tayo personal na magkakilala Pero bakit yung puso ko Parang matagal na kitang kilala? Lihim kitang nagugustuhan sa higit pa sa iyong nalalaman. Pag-ibig na kaya ito? Ito na ba ang kinatatakutan kung mangyari? Ang umibig sa taong ni minsan ay di Kayang suklian ang pagsintang aking nararamdaman? Sana dumating ang araw na kahit minsan lang Mawala ka naman sa isip ko Kasi kahit saan ako magpunta Ikaw lang ang laman ng isip ko Kung kamusta ka kaya? Kumain ka na ba? Anong ginagawa mo ng ganitong oras? Kung naiisip mo din ba ako? Tila kay daming laman ng isip ko Pero ikaw lang talaga ang nakarating sa puso ko Lagi naman ganyan eh. Puro na lang ikaw? Minsan natanong ko din sa sarili ko. Kelan kaya magiging ako? Yung tipong ako naman ang iisipin mo, maging laman ng puso at damdamin mo. Kahangalan mang maituturing Ngunit paano nga ba mapipigilan Ang bugso ng damdamin? Aasa ba ako? O tuluyan ko na lang Limutin itong aking nararamdaman?

0

Mar 23, 2016

Mar 23, 2016 at 9:33 PM UTC

Pag-ibig na kaya?

Paano nga ba nagsimula ang lahat? Kahit ako ay naguguluhan Sa damdaming di ko lubos maintindihan Bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo Bakit ikaw pa? Di ko matanggap na ako'y Nahulog na sayo ng tuluyan Nakakatawa mang pakinggan Pero sino ba sila, ikaw? Para damdamin koy husgahan? Di man tayo personal na magkakilala Pero bakit yung puso ko Parang matagal na kitang kilala? Lihim kitang nagugustuhan sa higit pa sa iyong nalalaman. Pag-ibig na kaya ito? Ito na ba ang kinatatakutan kung mangyari? Ang umibig sa taong ni minsan ay di Kayang suklian ang pagsintang aking nararamdaman? Sana dumating ang araw na kahit minsan lang Mawala ka naman sa isip ko Kasi kahit saan ako magpunta Ikaw lang ang laman ng isip ko Kung kamusta ka kaya? Kumain ka na ba? Anong ginagawa mo ng ganitong oras? Kung naiisip mo din ba ako? Tila kay daming laman ng isip ko Pero ikaw lang talaga ang nakarating sa puso ko Lagi naman ganyan eh. Puro na lang ikaw? Minsan natanong ko din sa sarili ko. Kelan kaya magiging ako? Yung tipong ako naman ang iisipin mo, maging laman ng puso at damdamin mo. Kahangalan mang maituturing Ngunit paano nga ba mapipigilan Ang bugso ng damdamin? Aasa ba ako? O tuluyan ko na lang Limutin itong aking nararamdaman?

Continue reading...

Buwan ng puso nung una kitang makilala Chinat mo ako at nireplayan naman kita Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita Dun ko nabigyan ng kasagutan Lahat ng nasa isip kong mga katanungan Kung bakit kapag nakikita ka Gusto kong lumundag sa saya Sa tuwing kausap kita May kakaiba akong nadarama At kung bakit nga ba? Madalas, oo madalas na naiisip kita. Kaya tinago ko lahat sa yo At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo Pero ng malaman mo lahat ng to Parang gumuho ang mundo ko Oo gumuho ang mundo ko! Hindi ko alam kung ano ang gagawin Mananahimik na lang ba o aamin? Kaya mas pinili ko nalang na sabihin. Pero shet! yun yung masakit sa damdamin New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin May gusto kang iba Ang masaklap dun? Yung BESTFRIEND ko pa Yung bagong taon imbis na bagong buhay Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay Dun ko na realize na ang tanga ko Para mahulog ako sa isang kagaya mo Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko? Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo? Hanggang ngayon, alam mo ba? Nag sisisi pa rin ako Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo Umiiwas agad ako. Umiiwas ako. Kasi feeling ko awkward na masyado Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin Kung bakit di kita pinapansin Sorry pero ayoko nang isipin pa Ayoko nang umasa pa Na pagdating ng panahon may tayong dalawa pa Pero alam mo ba? Alam mo bang gusto kobg sabihin na kamusta ka? Okay ka lang ba? Sana maayos ka. Kumain ka na ba? Wag kang magpapagutom huh? Maayos ba tulog mo kagabi? Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi Pero hanggang dun lang ako. Hanggang dun lang ako Kasi nga diba? Nakuha na ng iba Yung susi ng puso mo Kaya hanggang hiling nalang ako. Hanggang hiling nalang ako Na sana isang araw, kumustahin mo rin ako. Sana isang araw, alamin mo kung kumain na ba ako O kung naging maayos ba ang tulog ko. Sana kahit minsan maisip mo rin ako. Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!! Sana isang araw maramdaman mo Na may isang taong nandito lang lagi para sayo. Handang maging takbuhan mo, Hangdang maging karamay sa bawat problema mo. Sana isang araw, malaman mo, Na may isang taong nagmamahal sa yo, Kahit na iba yung laman ng puso mo. Sana malaman mo na nandito lang ako . Maghihintay sayo. Handang magsakripisyo kung kailangan mo. Kahit na kaibigan lang yung turing mo. Masakit man pero Kailangang tanggapin ko. Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman Ang love story na to.

0

Apr 15, 2017

Apr 15, 2017 at 5:51 AM UTC

O.S.L. (spoken word poetry)

Buwan ng puso nung una kitang makilala Chinat mo ako at nireplayan naman kita Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita Dun ko nabigyan ng kasagutan Lahat ng nasa isip kong mga katanungan Kung bakit kapag nakikita ka Gusto kong lumundag sa saya Sa tuwing kausap kita May kakaiba akong nadarama At kung bakit nga ba? Madalas, oo madalas na naiisip kita. Kaya tinago ko lahat sa yo At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo Pero ng malaman mo lahat ng to Parang gumuho ang mundo ko Oo gumuho ang mundo ko! Hindi ko alam kung ano ang gagawin Mananahimik na lang ba o aamin? Kaya mas pinili ko nalang na sabihin. Pero shet! yun yung masakit sa damdamin New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin May gusto kang iba Ang masaklap dun? Yung BESTFRIEND ko pa Yung bagong taon imbis na bagong buhay Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay Dun ko na realize na ang tanga ko Para mahulog ako sa isang kagaya mo Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko? Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo? Hanggang ngayon, alam mo ba? Nag sisisi pa rin ako Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo Umiiwas agad ako. Umiiwas ako. Kasi feeling ko awkward na masyado Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin Kung bakit di kita pinapansin Sorry pero ayoko nang isipin pa Ayoko nang umasa pa Na pagdating ng panahon may tayong dalawa pa Pero alam mo ba? Alam mo bang gusto kobg sabihin na kamusta ka? Okay ka lang ba? Sana maayos ka. Kumain ka na ba? Wag kang magpapagutom huh? Maayos ba tulog mo kagabi? Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi Pero hanggang dun lang ako. Hanggang dun lang ako Kasi nga diba? Nakuha na ng iba Yung susi ng puso mo Kaya hanggang hiling nalang ako. Hanggang hiling nalang ako Na sana isang araw, kumustahin mo rin ako. Sana isang araw, alamin mo kung kumain na ba ako O kung naging maayos ba ang tulog ko. Sana kahit minsan maisip mo rin ako. Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!! Sana isang araw maramdaman mo Na may isang taong nandito lang lagi para sayo. Handang maging takbuhan mo, Hangdang maging karamay sa bawat problema mo. Sana isang araw, malaman mo, Na may isang taong nagmamahal sa yo, Kahit na iba yung laman ng puso mo. Sana malaman mo na nandito lang ako . Maghihintay sayo. Handang magsakripisyo kung kailangan mo. Kahit na kaibigan lang yung turing mo. Masakit man pero Kailangang tanggapin ko. Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman Ang love story na to.

Continue reading...

Ilang paglalarawan pa sa takipsilim para ikintal na nakayuko nang namimighati Bigyan sana nang malawak na karunungan para makapagpasya sa huling hapon at hapunan Paano isalaysay ang naganap kung ang sinta ay laging hanap Bihira kumain-nangangayayat Nauutal sa una at panapos na pantig ng pangalan ng liyag Sa hindi inaasahan ang kamay niya'y hiningi ng binata na kakilala't nanligaw Ipinangalandakan ang kasikatan Lahat ng kayamanan ng Antigo ay kuyom ng kamay Hindi tubo sa lugar-isang dayo Magaling sa panunuyo, sanay makipagsalamuha sa kapwa-tao Batbat ng salapi ang anino Mabulaklak ang dila at minsan ay palabiro Ilang buwan pa ang inalis sa kalendaryo at nangyari nang biglaan Unang pagkakataon na nasilayan na nakabelo Saan ba tutungo?

0

Jan 1, 2019

Jan 1, 2019 at 7:41 PM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #39

Ilang paglalarawan pa sa takipsilim para ikintal na nakayuko nang namimighati Bigyan sana nang malawak na karunungan para makapagpasya sa huling hapon at hapunan Paano isalaysay ang naganap kung ang sinta ay laging hanap Bihira kumain-nangangayayat Nauutal sa una at panapos na pantig ng pangalan ng liyag Sa hindi inaasahan ang kamay niya'y hiningi ng binata na kakilala't nanligaw Ipinangalandakan ang kasikatan Lahat ng kayamanan ng Antigo ay kuyom ng kamay Hindi tubo sa lugar-isang dayo Magaling sa panunuyo, sanay makipagsalamuha sa kapwa-tao Batbat ng salapi ang anino Mabulaklak ang dila at minsan ay palabiro Ilang buwan pa ang inalis sa kalendaryo at nangyari nang biglaan Unang pagkakataon na nasilayan na nakabelo Saan ba tutungo?

Continue reading...

Nagtatanong ako kung bakit di ko mailarawan Lahat ng naglalaro sa'king isipan Na kailangan pa umaano bigyan ng isang kwadro Sa inyong mga tamad na isipan At trabaho ko pang sa inyo'y isubo ang matigas na katotohanan Na para saaki'y isang malaking katangahan At ginagamit lamang ng maraming nais magpasikat upang tumaba ang kapalaluan sa kani-kanilang tiyan At kumain ng papuri na siyang lalamunin pang kape lang at pambili ng tinta ng bolpen o ng papel man 'yan At ano pa ang sining kung wala ka nang mapiga sa utak **** kinain ng uod ang laman Lumuluha ka ng dugo para sila'y mamangha; mga burgis na magpopondo sa iyong katha Na ano? Kasabay mo lang rin pumasok sa pamantasan bilang dukha Pero ibang iba na mga mukhang inalisan na ng pasakit ng pag-iisip Kung ano na ang para kinabukasan o kung meron pa nga namang daratnang liwanag O kung bukas ay ang kadiliman naman Saan ka pupulutin lintik kang di naging gahaman na piniling 'wag magpakayaman sa mumunti **** naisin na pagnanasa ng 'yong katawan? Pinili **** sundin ang tawag ng 'yong laman, ang tawag ng uhaw na kalooban Ano nga ba ang silbi ng pagpapakain sa kanila ng iyong isipan kung maari namang ito'y bigyan mo ng isang kasangkapan o kaya ito'y laktawan Ng kahit anong katanungan at pagpagin ang natutulog nilang kulot na taba mula sa pang-aalipin ng katamaran?

0

Jul 8, 2016

Jul 8, 2016 at 11:05 AM UTC

Nagtatanong ako kung bakit di ko mailarawan Lahat ng naglalaro sa'king isipan Na kailangan pa umaano bigyan ng isang kwadro Sa inyong mga tamad na isipan At trabaho ko pang sa inyo'y isubo ang matigas na katotohanan Na para saaki'y isang malaking katangahan At ginagamit lamang ng maraming nais magpasikat upang tumaba ang kapalaluan sa kani-kanilang tiyan At kumain ng papuri na siyang lalamunin pang kape lang at pambili ng tinta ng bolpen o ng papel man 'yan At ano pa ang sining kung wala ka nang mapiga sa utak **** kinain ng uod ang laman Lumuluha ka ng dugo para sila'y mamangha; mga burgis na magpopondo sa iyong katha Na ano? Kasabay mo lang rin pumasok sa pamantasan bilang dukha Pero ibang iba na mga mukhang inalisan na ng pasakit ng pag-iisip Kung ano na ang para kinabukasan o kung meron pa nga namang daratnang liwanag O kung bukas ay ang kadiliman naman Saan ka pupulutin lintik kang di naging gahaman na piniling 'wag magpakayaman sa mumunti **** naisin na pagnanasa ng 'yong katawan? Pinili **** sundin ang tawag ng 'yong laman, ang tawag ng uhaw na kalooban Ano nga ba ang silbi ng pagpapakain sa kanila ng iyong isipan kung maari namang ito'y bigyan mo ng isang kasangkapan o kaya ito'y laktawan Ng kahit anong katanungan at pagpagin ang natutulog nilang kulot na taba mula sa pang-aalipin ng katamaran?

Continue reading...

Bibigyan kita ng tula. Hindi panghuhula... kundi tula. Hindi magiging napakahaba. Hindi ka naman palabasa para iyong mabasa ang mga bagay-bagay na sumasangay kung ano ba talaga ang tunay na halaga ng tulang isusulat ko para sa utak mo na tuliro. Sa mga nabasa kong libro wala na sigurong mas magulo kaysa sa iyo na kapag hindi mo na nakuha ang iyong gusto ay bigla-bigla ka nalang babato ng mga salitang magpapaginhawa sa iyo. Pero tandaan mo bago ka pa magbigay ng mga salita mo ay marami na akong alam na salita sa diksyonaryo na sadyang binabasa ko kasi umay ako sa mga salita ng mga tao na paulit-ulit at sadyang parikit nang parikit. Hindi mo narin na kailangang pagsabihang kumain na sapagkat ako ay may isip at hindi nagpapaihip sa mga bagay na dapat na ginagawa ng taong may tamang isip. Nako. Sentido kumon mo ay naihip. Wala akong inaasahan na pag-uusap na magaganap dahil matagal ko nang tanggap na tinuring na akong mapagpanggap dahil lang sa desisyon na ninanais ko lamang ng aksyon dahil ayun ang magiging paraan kung paano gagaan ang mga bagay na ninanais **** balikan. Hindi na ako makapagbigay ng **** na lubos na kasing laki ng dati sapagkat hindi mo naman talaga kayang isantabi ang iyong mga saya. Tila nakakahiya naman sa mga salita **** dapat na malaman ko ba talaga kasi mga payo ko ay dumaan lang sa labi. Payo ko ay narinig at dumaan pero lumabas lang sa isang lagusan. Ako ay iyong narinig gamit ang tainga **** mahilig sa mga tunog na panbasag-pinggan kaya ako ay hindi napakinggan. Hindi rin naintindihan. Naging gusto kita kahit hindi naman kinakailangan. Para sa utak **** tuliro. Uulitin ko ulit para sa iyo. Hindi na kita gusto ayan ang kailangan na malaman mo. Ibaon mo sa isip mo katulad ng pagbaon mo sa galit at sakit na ipinaglalaban mo na nakakatulong sa iyo na mapaginhawa ang pakiramdam mo na sinasabi mo ngang hindi ko man naisaalang-alang kasi hinahakot ko lang ang mga kati ng mga nakalipas na hapdi at kirot. Ang pwede ko lang pala maramdaman ay ang sarili kong kurot. Pinapaligaya mo ako pero hindi kita kailangan. Hindi kita kailangan para ibahagi sa mundo kung gaano ako katalino. Hindi kita kailangan para ipakita ang mga halakhalak ko sa maraming tao. Hindi kita kailangan para malaman ko na may nakakaintindi sa akin. Pasensya na pero hindi kita kailangan.

0

Mar 2, 2017

Mar 2, 2017 at 10:10 AM UTC

dwayne-jordan-luis

Pero Hindi Kita Kailangan

Bibigyan kita ng tula. Hindi panghuhula... kundi tula. Hindi magiging napakahaba. Hindi ka naman palabasa para iyong mabasa ang mga bagay-bagay na sumasangay kung ano ba talaga ang tunay na halaga ng tulang isusulat ko para sa utak mo na tuliro. Sa mga nabasa kong libro wala na sigurong mas magulo kaysa sa iyo na kapag hindi mo na nakuha ang iyong gusto ay bigla-bigla ka nalang babato ng mga salitang magpapaginhawa sa iyo. Pero tandaan mo bago ka pa magbigay ng mga salita mo ay marami na akong alam na salita sa diksyonaryo na sadyang binabasa ko kasi umay ako sa mga salita ng mga tao na paulit-ulit at sadyang parikit nang parikit. Hindi mo narin na kailangang pagsabihang kumain na sapagkat ako ay may isip at hindi nagpapaihip sa mga bagay na dapat na ginagawa ng taong may tamang isip. Nako. Sentido kumon mo ay naihip. Wala akong inaasahan na pag-uusap na magaganap dahil matagal ko nang tanggap na tinuring na akong mapagpanggap dahil lang sa desisyon na ninanais ko lamang ng aksyon dahil ayun ang magiging paraan kung paano gagaan ang mga bagay na ninanais **** balikan. Hindi na ako makapagbigay ng **** na lubos na kasing laki ng dati sapagkat hindi mo naman talaga kayang isantabi ang iyong mga saya. Tila nakakahiya naman sa mga salita **** dapat na malaman ko ba talaga kasi mga payo ko ay dumaan lang sa labi. Payo ko ay narinig at dumaan pero lumabas lang sa isang lagusan. Ako ay iyong narinig gamit ang tainga **** mahilig sa mga tunog na panbasag-pinggan kaya ako ay hindi napakinggan. Hindi rin naintindihan. Naging gusto kita kahit hindi naman kinakailangan. Para sa utak **** tuliro. Uulitin ko ulit para sa iyo. Hindi na kita gusto ayan ang kailangan na malaman mo. Ibaon mo sa isip mo katulad ng pagbaon mo sa galit at sakit na ipinaglalaban mo na nakakatulong sa iyo na mapaginhawa ang pakiramdam mo na sinasabi mo ngang hindi ko man naisaalang-alang kasi hinahakot ko lang ang mga kati ng mga nakalipas na hapdi at kirot. Ang pwede ko lang pala maramdaman ay ang sarili kong kurot. Pinapaligaya mo ako pero hindi kita kailangan. Hindi kita kailangan para ibahagi sa mundo kung gaano ako katalino. Hindi kita kailangan para ipakita ang mga halakhalak ko sa maraming tao. Hindi kita kailangan para malaman ko na may nakakaintindi sa akin. Pasensya na pero hindi kita kailangan.

Continue reading...

Lunes Siya ay tatlong-daang talampakan mula sa aking kinatatayuan Sa kanyang pinaroroonan ako ay patungo Sa dulo ng pasilyong ito siya'y taimtim na naghihintay Sinuway ko ang tawag ng kahayokan ng damdamin At hindi kumatok nang madatnan ang pintuan ng kanyang silid "Hahayaan ko na lang siyang umidlip." sambit sa sarili Martes Siya, isang panibagong habol ng paningin, sumenyas May ngiti siyang ipinakita bago dumiretso sa kasilyas Sa silong ng eskuwelahan kung saan ako nag-aaral Ako'y sumunod sa utos ng aking katigangan Sumunod sa estrangherong may kislap sa kanyang ngiti Ngunit dali-dali akong umalis nang mga mata ko'y nanlisik Miyerkules Ako ay nakaupo sa dulo ng bus, iniwan ng mga pasaherong inip Napaisip at nag-iisip na bumaba na ngunit May sumakay na lalaking marilag at ako'y nabihag Hindi ko naiwasang hindi tumitig habang siya'y nakangisi At sa kanyang pagtabi at mag-dikit ang mga biyas namin Agarang tinawag ko ang kundoktor at pinahinto ang sasakyan Huwebes Mag-isa sa aking silid, nakahilata sa kama, Luna sa aking mukha Ang diwa ay naglalakbay at may hinahabol na alaala Bigla kong naalala may mensahe sa aking selepono Isang hubad na larawan ng kausap ko nang wala pang limang araw Nandilat ang aking mga mata at nagising ang aking diwa Sa kalakhang kanyang ipinakita na aking di naman gaanong pinansin Biyernes Ikaw ay aking muling nasulyapan sa isang kainan Malapit sa iyong tinitirhan, may kausap sa iyo'y nakikipagtitigan O sa imahinasyon ko lang iyon? Ngunit hindi ko maiaalis sa puso ko ang masindak, Manlumo, malumbay na kaya **** mabuhay na wala Ang init ng mga balat nating nagtatagpo. Oh Diyos ko, Ako'y pagbigyan mo makasama siya kahit isang gabi lang Isang magdamagang nananaig ang kamunduan Na maglapat ang aming mga dila Na masubo ko ang kabuuan niya hanggang mabulunan Na malasap ang alat ng pawis sa kanyang balat Na mahila ko ang kanyang buhok sa gigil ng pagkasabik Na muling takpan niya ang aking bibig, pinipigilan akong umimik Sabado ng gabi may mensaheng bumungad sa'kin Kami raw ay mag-hapunan at kumain ng pang-himagas hanggang Linggo ng umaga At sa pagkakataong ito ay pumayag na ako.

0

Jul 21, 2016

Jul 21, 2016 at 5:12 AM UTC

Lunes Siya ay tatlong-daang talampakan mula sa aking kinatatayuan Sa kanyang pinaroroonan ako ay patungo Sa dulo ng pasilyong ito siya'y taimtim na naghihintay Sinuway ko ang tawag ng kahayokan ng damdamin At hindi kumatok nang madatnan ang pintuan ng kanyang silid "Hahayaan ko na lang siyang umidlip." sambit sa sarili Martes Siya, isang panibagong habol ng paningin, sumenyas May ngiti siyang ipinakita bago dumiretso sa kasilyas Sa silong ng eskuwelahan kung saan ako nag-aaral Ako'y sumunod sa utos ng aking katigangan Sumunod sa estrangherong may kislap sa kanyang ngiti Ngunit dali-dali akong umalis nang mga mata ko'y nanlisik Miyerkules Ako ay nakaupo sa dulo ng bus, iniwan ng mga pasaherong inip Napaisip at nag-iisip na bumaba na ngunit May sumakay na lalaking marilag at ako'y nabihag Hindi ko naiwasang hindi tumitig habang siya'y nakangisi At sa kanyang pagtabi at mag-dikit ang mga biyas namin Agarang tinawag ko ang kundoktor at pinahinto ang sasakyan Huwebes Mag-isa sa aking silid, nakahilata sa kama, Luna sa aking mukha Ang diwa ay naglalakbay at may hinahabol na alaala Bigla kong naalala may mensahe sa aking selepono Isang hubad na larawan ng kausap ko nang wala pang limang araw Nandilat ang aking mga mata at nagising ang aking diwa Sa kalakhang kanyang ipinakita na aking di naman gaanong pinansin Biyernes Ikaw ay aking muling nasulyapan sa isang kainan Malapit sa iyong tinitirhan, may kausap sa iyo'y nakikipagtitigan O sa imahinasyon ko lang iyon? Ngunit hindi ko maiaalis sa puso ko ang masindak, Manlumo, malumbay na kaya **** mabuhay na wala Ang init ng mga balat nating nagtatagpo. Oh Diyos ko, Ako'y pagbigyan mo makasama siya kahit isang gabi lang Isang magdamagang nananaig ang kamunduan Na maglapat ang aming mga dila Na masubo ko ang kabuuan niya hanggang mabulunan Na malasap ang alat ng pawis sa kanyang balat Na mahila ko ang kanyang buhok sa gigil ng pagkasabik Na muling takpan niya ang aking bibig, pinipigilan akong umimik Sabado ng gabi may mensaheng bumungad sa'kin Kami raw ay mag-hapunan at kumain ng pang-himagas hanggang Linggo ng umaga At sa pagkakataong ito ay pumayag na ako.

Continue reading...

Sadyang puno ng kabalintunaan ang mundo. Sa isang lugar na tinaguriang tirahan ng mga patay, sinong mag-aakalang doon rin nakatira ang mga buhay? Nagsimula ang aking malungkot na karanasan nang matanggal sa trabaho ang aking ama at pinaalis kami sa aming bahay. Kaya't naisipan ng aking mga magulang na manuluyan sa kanyang kumare na naninirahan sa North Cemetery. Hindi naging madali ang manirahan sa sementeryo. Sa gabi, walang ilaw. Umaasa lamang kami sa mga poste ng ilaw sa parke. Walang malinis na tubig at kailangan pa naming mag-igib sa malayo. Hindi ko magawa ang mga gusto ko. Bukod sa iniisip kong wala kaming matinong bahay. Nariyan pa ang di maintindihang takot at pangamba lalo na't sagana sa kwentong katatakutan ang mga palabas at naririnig ko sa mga tao dito. Naku, saan pa kaya maaaring magkaroon ng multi mundo sa hantungan ng mga patay. Ngi!! Pero sa awa ng Diyos, wala pa akong nakikita. Sa sobrang kahirapan, naranasan namin na hindi kumain ng isang araw o mag-ulam ng asin. Pero malakas pa rin ang pananampalataya ko sa Diyos, sa huli, muling nagkatrabaho ang aking ama at ngayon, nakalipat na kami ng bahay sa labas ng sementeryo. Ngunit hinding-hindi ko malilimutan ang aking karanasan na tumira sa sementeryo. Ito ay alaalang nagsisilbing sandata ko sa kahirapan upang magsikap at maging ganap na pari. Ating pakatandaan saan man tayo ilagak ng Diyos, magulo man o katakot-takot, hinding-hindi niya tayo pababayaan.

0

Jun 18, 2018

Jun 18, 2018 at 1:26 AM UTC

matabang-utak-ni-ong

Buhay sa lugar ng mga patay ....

Sadyang puno ng kabalintunaan ang mundo. Sa isang lugar na tinaguriang tirahan ng mga patay, sinong mag-aakalang doon rin nakatira ang mga buhay? Nagsimula ang aking malungkot na karanasan nang matanggal sa trabaho ang aking ama at pinaalis kami sa aming bahay. Kaya't naisipan ng aking mga magulang na manuluyan sa kanyang kumare na naninirahan sa North Cemetery. Hindi naging madali ang manirahan sa sementeryo. Sa gabi, walang ilaw. Umaasa lamang kami sa mga poste ng ilaw sa parke. Walang malinis na tubig at kailangan pa naming mag-igib sa malayo. Hindi ko magawa ang mga gusto ko. Bukod sa iniisip kong wala kaming matinong bahay. Nariyan pa ang di maintindihang takot at pangamba lalo na't sagana sa kwentong katatakutan ang mga palabas at naririnig ko sa mga tao dito. Naku, saan pa kaya maaaring magkaroon ng multi mundo sa hantungan ng mga patay. Ngi!! Pero sa awa ng Diyos, wala pa akong nakikita. Sa sobrang kahirapan, naranasan namin na hindi kumain ng isang araw o mag-ulam ng asin. Pero malakas pa rin ang pananampalataya ko sa Diyos, sa huli, muling nagkatrabaho ang aking ama at ngayon, nakalipat na kami ng bahay sa labas ng sementeryo. Ngunit hinding-hindi ko malilimutan ang aking karanasan na tumira sa sementeryo. Ito ay alaalang nagsisilbing sandata ko sa kahirapan upang magsikap at maging ganap na pari. Ating pakatandaan saan man tayo ilagak ng Diyos, magulo man o katakot-takot, hinding-hindi niya tayo pababayaan.

Continue reading...

“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman? Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.

0

Nov 9, 2017

Nov 9, 2017 at 1:58 AM UTC

makabagongmakata69

HIGIT SA KAYAMANAN

“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman? Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.

Continue reading...

Offline nanaman siya. Pwede naman kasing magsabi sya ng wait, para alam kong di ako umaasa. Madalas kasi lagi syang bigla biglang offline, ayoko namang tanong ng tanong tapos chat ng chat sakanya kasi minsan parang feel ko nauurat na siya. Feel ko lang kasi kahit ako nauurat nadin eh, paulit ulit nalang. Pero okay lang, kailangan ko nang masanay. Sanayan lang naman to. But he's worth it, I swear he is. If i would compare him, to a thing.. Probably it would be a Gum. Sa una lang sweet, sa huli nawawalan na ng lasa. Bow! Pero mahal ko padin sya kahit ganun sya. As a girl, marami kaming gusto sa isang lalaki. Lalo na ang mga Sweet Conversations, that always makes our days. At ang pinakabest part? Yung mga Long Goodnight and Goodmorning messages, yung tipong gigising kaming mga babae sa isang sweet and blissful morning messages. Yung tipong, "Hi alien! Good morning, sorry kung natulugan kita kagabi, antagal mo kasi magreply eh kala ko tulog kana. Sorry kung nag antay ka man, babawi ako. I love you" Charot lang kahit wala ng, I love you. As long as it touches our hearts. Kumain ka na ng tanghalian oy, wag ka magpapalipas.

0

Sep 26, 2015

Sep 26, 2015 at 12:28 AM UTC

Offline nanaman siya. Pwede naman kasing magsabi sya ng wait, para alam kong di ako umaasa. Madalas kasi lagi syang bigla biglang offline, ayoko namang tanong ng tanong tapos chat ng chat sakanya kasi minsan parang feel ko nauurat na siya. Feel ko lang kasi kahit ako nauurat nadin eh, paulit ulit nalang. Pero okay lang, kailangan ko nang masanay. Sanayan lang naman to. But he's worth it, I swear he is. If i would compare him, to a thing.. Probably it would be a Gum. Sa una lang sweet, sa huli nawawalan na ng lasa. Bow! Pero mahal ko padin sya kahit ganun sya. As a girl, marami kaming gusto sa isang lalaki. Lalo na ang mga Sweet Conversations, that always makes our days. At ang pinakabest part? Yung mga Long Goodnight and Goodmorning messages, yung tipong gigising kaming mga babae sa isang sweet and blissful morning messages. Yung tipong, "Hi alien! Good morning, sorry kung natulugan kita kagabi, antagal mo kasi magreply eh kala ko tulog kana. Sorry kung nag antay ka man, babawi ako. I love you" Charot lang kahit wala ng, I love you. As long as it touches our hearts. Kumain ka na ng tanghalian oy, wag ka magpapalipas.

Continue reading...

hindi na kita ipaglalaban, sawang-sawa na ako mula nang 'yong iwanan na ang puso'y nagdurugo hindi na kita ipaglalaban, hindi na tulad ng dati na pipiliting ibuklat ang mga mata para lang makausap ka pa hindi na kita gagambalain sa pagtatanong sa'yo ng anong maaari kong gawin upang mapangiti ka at makita ang nakasisilaw **** ngipin, ang 'yong ngiting nakapanlalambot, ang 'yong mga matang natutuhan nang ako'y malimot hindi na kita guguluhin sa pagpilit kong kumain ka na, matulog nang maaga, para ika'y titigan ko habang ika'y nahihimbing sa aking piling hindi na kita ipaglalaban, dahil kahit kailan ay hindi mo man lang ako sinubukang mahalin kahit na ako'y naghihirap man din, hindi mo pinansin ang pagpupuyat ko gabi-gabi sa aking tahanan, ang pagpilit kong payagan tayo ng tadhana na magmahalan, at pagmamahal ko sa'yo sa lahat ng posibleng paraan at ngayo'y bahagi ka na lamang ng aking nakaraan

0

Jul 12, 2016

Jul 12, 2016 at 8:52 AM UTC

Hindi na kita ipaglalaban

hindi na kita ipaglalaban, sawang-sawa na ako mula nang 'yong iwanan na ang puso'y nagdurugo hindi na kita ipaglalaban, hindi na tulad ng dati na pipiliting ibuklat ang mga mata para lang makausap ka pa hindi na kita gagambalain sa pagtatanong sa'yo ng anong maaari kong gawin upang mapangiti ka at makita ang nakasisilaw **** ngipin, ang 'yong ngiting nakapanlalambot, ang 'yong mga matang natutuhan nang ako'y malimot hindi na kita guguluhin sa pagpilit kong kumain ka na, matulog nang maaga, para ika'y titigan ko habang ika'y nahihimbing sa aking piling hindi na kita ipaglalaban, dahil kahit kailan ay hindi mo man lang ako sinubukang mahalin kahit na ako'y naghihirap man din, hindi mo pinansin ang pagpupuyat ko gabi-gabi sa aking tahanan, ang pagpilit kong payagan tayo ng tadhana na magmahalan, at pagmamahal ko sa'yo sa lahat ng posibleng paraan at ngayo'y bahagi ka na lamang ng aking nakaraan

Continue reading...

Magkaibigan Naglolokohan Nag-aasaran Nagngingitian Isang araw nag-yaya ng hindi inaasahan Hindi tumigil sa text at tawagan Kumain ng sabay Nag-usap ng matagal Bumiyahe ng magkahawak-kamay Umakyat ng bundok at nakaalalay Spoiled sa paghatid at pagsundo Tambayan ang mcdo Gusto laging magkasama Ayaw humiwalay sa isa’t-isa Ang oras ay kay bilis pag magkapiling Ang araw ay kay tagal pag malayo ang isa sa atin Isang araw nagtanong at nagtaka Ano bang meron sa ating dalawa? Higit pa ito sa magkaibigan Mukhang nahulog na ng tuluyan Pebrero 28 itinakda natin ang “tayo” Minarkahan na ang ating kalendaryo Hindi inaasahan. Ni hindi pumasok kailanman sa isipan, Na ang dating magkaibigan at magkaasaran Sa huli ay magkakatuluyan Salamat sa mga hindi inaasahan.

0

Apr 6, 2016

Apr 6, 2016 at 10:14 PM UTC

carlyn-tolentino

Magkaibigan Naglolokohan Nag-aasaran Nagngingitian Isang araw nag-yaya ng hindi inaasahan Hindi tumigil sa text at tawagan Kumain ng sabay Nag-usap ng matagal Bumiyahe ng magkahawak-kamay Umakyat ng bundok at nakaalalay Spoiled sa paghatid at pagsundo Tambayan ang mcdo Gusto laging magkasama Ayaw humiwalay sa isa’t-isa Ang oras ay kay bilis pag magkapiling Ang araw ay kay tagal pag malayo ang isa sa atin Isang araw nagtanong at nagtaka Ano bang meron sa ating dalawa? Higit pa ito sa magkaibigan Mukhang nahulog na ng tuluyan Pebrero 28 itinakda natin ang “tayo” Minarkahan na ang ating kalendaryo Hindi inaasahan. Ni hindi pumasok kailanman sa isipan, Na ang dating magkaibigan at magkaasaran Sa huli ay magkakatuluyan Salamat sa mga hindi inaasahan.

Continue reading...

sisimulan ko sa kumusta pagkatapos ay sunod-sunod na tanong kung kumain ka na ba o kung bakit mukhang galit ka may umaway ba sayo? may problema ba tayo? mahaba ako kung magsulat sa simula punung-puno ng sigla wala pang takot o kaba dahil ang liham na ito ay hindi ko ipapadala ang importante lang ay masabi ko na kahit na sa ngayon, ito ay akin lang muna

0

Oct 4, 2015

Oct 4, 2015 at 10:51 AM UTC

christinedelapazzz

halos araw-araw akong nagsusulat

sisimulan ko sa kumusta pagkatapos ay sunod-sunod na tanong kung kumain ka na ba o kung bakit mukhang galit ka may umaway ba sayo? may problema ba tayo? mahaba ako kung magsulat sa simula punung-puno ng sigla wala pang takot o kaba dahil ang liham na ito ay hindi ko ipapadala ang importante lang ay masabi ko na kahit na sa ngayon, ito ay akin lang muna

Continue reading...

kamusta ka? kamusta araw mo? ah ganun ba.. ako din bawal madaya! just play along yaan mo na yun! kumain ka na? ligo lang ako nakita mo na ba yung post? ***** tayo dito na ako saya no? next time ulit i like this

0

Nov 25, 2018

Nov 25, 2018 at 5:51 AM UTC

allan-pangilinan

kamusta ka? kamusta araw mo? ah ganun ba.. ako din bawal madaya! just play along yaan mo na yun! kumain ka na? ligo lang ako nakita mo na ba yung post? ***** tayo dito na ako saya no? next time ulit i like this

Continue reading...

Nadudual, nahihilo, walang gana kumain, walang gana gumalaw at gumawa ng pagbabago May motibo pero mabilis ding sumusuko nilalamig, nanginginig, nakatulala, kumukulo na ang sikmura Ibang-iba sa panlabas na anyong ipinapakita katahimikan, kasiyahan, kalituhan, sigaw ng pusong uhaw makakamit kaya lahat bago pumanaw? ika-29 ng Oktubre Nakaligtaan ang lihim na pagkakamali may oras pa bago maputulan ng tubig

0

Nov 29, 2022

Nov 29, 2022 at 10:00 PM UTC

NepthaliaPolenioFungo

Luha ng Ligaw na Kaluluwang Kailanma'y 'di Makikita (Filipino)

Nadudual, nahihilo, walang gana kumain, walang gana gumalaw at gumawa ng pagbabago May motibo pero mabilis ding sumusuko nilalamig, nanginginig, nakatulala, kumukulo na ang sikmura Ibang-iba sa panlabas na anyong ipinapakita katahimikan, kasiyahan, kalituhan, sigaw ng pusong uhaw makakamit kaya lahat bago pumanaw? ika-29 ng Oktubre Nakaligtaan ang lihim na pagkakamali may oras pa bago maputulan ng tubig

Continue reading...

Manggagawa ang tatay ko at manggagawa din ako, lumaki ako sa lugar na ang mga kapit-bahay ko ay puro mga manggagawa. Dati pangarap ko’ng maging labor lider, maging unyonista na tulad ng tatay ko. Manggagawa mga taong pinalalakas ang katawan dahil ito ang kanilang tanging puhunan. Katawan, dugo at pawis ito ang kailangan dahil wala silang ibang masasandalan. Mga isang-kahig at isang-tuka at mga alipin ng gutom at pangangailangan, mga modernong alipin. Mga factory workers, bodegero, baradero, construction workers, OFW, mga sekyu, mekaniko, latero, karpintero, katulong, hardinero, kubetero, tsuper, kargador, estibador – lahat sila mga manggagawa. Gumagawa araw at gabi kapalit ng maliit na kita, hindi sapat na benipesyo at walang dangal sa harap ng among kapitalista. Mga inuupasala at pinagsasamantalahan, mga gatasan na laging tinatampalasan ng mga walanghiya at mga tampalasan. Manggagawa na walang dangal na laging busabos ng mga mayayaman at makapangyarihan kailan mo kaya makikita ang araw ng iyong katubusan? May mga dambuhalang mahilig kumain ng laman mga halimaw na walang kabusugan, mga bampira na sinasaid ang dugo ng biktimang walang kalaban-laban. Ganyan ang mga kapitalistang ating pinaglilingkuran. Mga walang pakialam sa buhay ng iba ang mahalaga sa kanila ay ang kumita ng limpak-limpak na pakinabang. Mga kapwa manggagawa may araw din na tayo ay lalaya. 'Wag mainip sapagkat nakatunghay ang kasaysayan ang batas nito ang magsasabi kung kelan tayo lalaya sa tanikala ng mga mapang-aping panukala.

0

Nov 30, 2017

Nov 30, 2017 at 8:15 PM UTC

makabagongmakata69

Manggagawa ang tatay ko at manggagawa din ako, lumaki ako sa lugar na ang mga kapit-bahay ko ay puro mga manggagawa. Dati pangarap ko’ng maging labor lider, maging unyonista na tulad ng tatay ko. Manggagawa mga taong pinalalakas ang katawan dahil ito ang kanilang tanging puhunan. Katawan, dugo at pawis ito ang kailangan dahil wala silang ibang masasandalan. Mga isang-kahig at isang-tuka at mga alipin ng gutom at pangangailangan, mga modernong alipin. Mga factory workers, bodegero, baradero, construction workers, OFW, mga sekyu, mekaniko, latero, karpintero, katulong, hardinero, kubetero, tsuper, kargador, estibador – lahat sila mga manggagawa. Gumagawa araw at gabi kapalit ng maliit na kita, hindi sapat na benipesyo at walang dangal sa harap ng among kapitalista. Mga inuupasala at pinagsasamantalahan, mga gatasan na laging tinatampalasan ng mga walanghiya at mga tampalasan. Manggagawa na walang dangal na laging busabos ng mga mayayaman at makapangyarihan kailan mo kaya makikita ang araw ng iyong katubusan? May mga dambuhalang mahilig kumain ng laman mga halimaw na walang kabusugan, mga bampira na sinasaid ang dugo ng biktimang walang kalaban-laban. Ganyan ang mga kapitalistang ating pinaglilingkuran. Mga walang pakialam sa buhay ng iba ang mahalaga sa kanila ay ang kumita ng limpak-limpak na pakinabang. Mga kapwa manggagawa may araw din na tayo ay lalaya. 'Wag mainip sapagkat nakatunghay ang kasaysayan ang batas nito ang magsasabi kung kelan tayo lalaya sa tanikala ng mga mapang-aping panukala.

Continue reading...

Lungkot ng sistema , Pag-gising sa umaga tulala ang eksena Nakasanayan na ang pagpatak ng tubig sa mata, Basang-basa na ang tela Pinipilit ko kasing punasan ang sakit , pagkalumbay , dala ng kalungkutan Alaala mo na di mawawala,lumipas man ang panahon dala dala ko ito sa libingan Kahapon lang ngiti mo'y hindi maipaliwanag , yun na pala ang huli nating pagkikita Di man lang ako nakapagmano at nakahalik sa iyong mga noo , hanggang mawalan na ng hininga Ang Nais ko pa naman sana maabutan ka ng magiging apo mo sa hinaharap , upang makita mo sila Pero huwag magaalala , ituturo ko naman lahat ng bagay na natutunan ko sayo lola Paalam lola , Hindi ko man lang nasulit na ika'y makasama Wala na tuloy magkwkwento sakin nung ako'y bata pa Wala ding kasabay kumain kapag ako'y magisa na Nakakalungkot pero kailangang tanggapin , ang buhay natin ay sakanya Salamat , Alam kong maaliwalas na ang iyong pakiramdam Nakatakas ka na kasi sa parisukat na mundo na kasuklam-suklam Payapa na ang sistema , darating din kami dyan Ang mga rosas ay nalanta , at may uusbong muli na maganda...

0

Mar 20, 2019

Mar 20, 2019 at 11:30 PM UTC

Lungkot ng sistema , Pag-gising sa umaga tulala ang eksena Nakasanayan na ang pagpatak ng tubig sa mata, Basang-basa na ang tela Pinipilit ko kasing punasan ang sakit , pagkalumbay , dala ng kalungkutan Alaala mo na di mawawala,lumipas man ang panahon dala dala ko ito sa libingan Kahapon lang ngiti mo'y hindi maipaliwanag , yun na pala ang huli nating pagkikita Di man lang ako nakapagmano at nakahalik sa iyong mga noo , hanggang mawalan na ng hininga Ang Nais ko pa naman sana maabutan ka ng magiging apo mo sa hinaharap , upang makita mo sila Pero huwag magaalala , ituturo ko naman lahat ng bagay na natutunan ko sayo lola Paalam lola , Hindi ko man lang nasulit na ika'y makasama Wala na tuloy magkwkwento sakin nung ako'y bata pa Wala ding kasabay kumain kapag ako'y magisa na Nakakalungkot pero kailangang tanggapin , ang buhay natin ay sakanya Salamat , Alam kong maaliwalas na ang iyong pakiramdam Nakatakas ka na kasi sa parisukat na mundo na kasuklam-suklam Payapa na ang sistema , darating din kami dyan Ang mga rosas ay nalanta , at may uusbong muli na maganda...

Continue reading...

Sana pwede akong patulugin at paganahing kumain ng inyong mga at least. At least hindi sila naparis sa mga nawala na lang sukat. At least di sila nakitang palutang lutang sa ilalim ng Jones Bridge. At least hindi ko na kailangang halughugin ang mga gusgusing morgue makita lang sila. At least buhay sila- nakakulong nga lang, may kaunting pasa sa tadyang. Sa totoo lang, nakakabingi ang inyong mga at least. Wala itong silbi sa akin sa kasalukuyan. Parang gabundok na labahing poproblemahin. Parang lukot na polo na makikita ko sa salamin. Parang masikip na brief at basang medyas. It ***** Hinuhubad nito lahat ng panatag na larawan sa aking isip. Ginugulo nito ang relasyon ng subject at predicate sa aking mga pangungusap. It really ***** Bakit naman kaya ako makukuntentong- at least buhay sila? Eh, sa ganitong bansang ang mga namumuno’y tila 3 for 50 na DVDng ibenebenta sa Raon- sino ba dapat ang nakakulong?

0

Aug 2, 2015

Aug 2, 2015 at 12:47 PM UTC

Sana pwede akong patulugin at paganahing kumain ng inyong mga at least. At least hindi sila naparis sa mga nawala na lang sukat. At least di sila nakitang palutang lutang sa ilalim ng Jones Bridge. At least hindi ko na kailangang halughugin ang mga gusgusing morgue makita lang sila. At least buhay sila- nakakulong nga lang, may kaunting pasa sa tadyang. Sa totoo lang, nakakabingi ang inyong mga at least. Wala itong silbi sa akin sa kasalukuyan. Parang gabundok na labahing poproblemahin. Parang lukot na polo na makikita ko sa salamin. Parang masikip na brief at basang medyas. It ***** Hinuhubad nito lahat ng panatag na larawan sa aking isip. Ginugulo nito ang relasyon ng subject at predicate sa aking mga pangungusap. It really ***** Bakit naman kaya ako makukuntentong- at least buhay sila? Eh, sa ganitong bansang ang mga namumuno’y tila 3 for 50 na DVDng ibenebenta sa Raon- sino ba dapat ang nakakulong?

Continue reading...

Naalala ko pa yung araw na napagdesisyunan kong kumain sa McDo. Kasi wala lang, trip ko lang. Hindi naman ako gutom, hindi rin pagod. Pero nag-McDo ako. Noong panahong yun, Saka ko lang narealize yung sinasabi nilang "Self Worth." Pahalagahan ang sarili, mahalin. Bagay na hindi ko nagawa sa nakaraan. Kaya ayun, nagwakas, natuldukan. Paano naman nga ba kasi magpapahalaga sa iba Kung sarili ko nga di ko mapahalagahan. Umorder na ko ng fries at Big Mac Syempre kasama ang paborito kong McFloat. Nasa kalagitnaan na ko ng pagnguya Nung nagtanong ka "May nakaupo na po ba?" Hindi ko na tiningnan ang kanyang mukha Umiling nalang ako. Nagtataka rin kasi ako bat sa harap ko pa naisipan **** umupo. Yun pala, wala na talagang pwesto sa McDo. Binasag mo ang katahimikan sa pagpapakilala mo sa akin. Bigla atang lumamig ng hangin Lalo na nung nakita kong nakangiti ka sakin. Nagkakilala tayo. Naging magkaibigan. Ikaw ang nagsilbi kong Happy Meal sa araw-araw na paggising ko. Hindi ko na kailangan ng Happy Meal toy Kasi makasama ka lang enjoy na ako. Ikaw yung chicken fillet na sa sobrang lambot ng pisngi mo nanggigigil ako. Ikaw yung Hot Fudge na mas matamis pa sa Dairy Milk kasi sobrang sweet mo. At para kang gravy ng McDo na hanggat di ubos yung ulam magrerefill ako. Hanggang isang araw, inaya mo ko mag-McDo. Masaya akong sumama kasi minsan lang yun. Ako naman ililibre ng taong madalas ilibre ko. Feeling ko tuloy sasagutin mo na ako. Nagpresenta kang ikaw na o-order At ako nang bahala sa uupuan. Hindi ko alam bakit pagkaupo ko palang Nakaramdam na ko ng kalungkutan. Natakot ako bigla sa di malamang dahilan. Buti dumating ka na, at Buti nakangiti ka. Ngunit ako ay nagtaka na Ang pagkaing binili mo ay hindi para sa dalawa. Agad **** sinabi saken na saglit lang, May pupuntahan ka lang. Pagkaalis mo, kinain ko na ang binili mo. Pero nagulat ako Matapos kong i-angat ang burger na inorder mo. "Hindi pa pala ako handa." Nakasulat sa sticky note na nilagay mo. Di ko alam ano ibig **** sabihin Kaya nagdecide akong ikaw ay hintayin. Mahal, sabi mo saglit. Pero bakit hindi ka na bumalik? Iniwan mo na ako. Iniwan mo gamit ang isang sticky note, Kasama ang favorite kong McFloat.

0

Feb 24, 2019

Feb 24, 2019 at 10:16 PM UTC

Naalala ko pa yung araw na napagdesisyunan kong kumain sa McDo. Kasi wala lang, trip ko lang. Hindi naman ako gutom, hindi rin pagod. Pero nag-McDo ako. Noong panahong yun, Saka ko lang narealize yung sinasabi nilang "Self Worth." Pahalagahan ang sarili, mahalin. Bagay na hindi ko nagawa sa nakaraan. Kaya ayun, nagwakas, natuldukan. Paano naman nga ba kasi magpapahalaga sa iba Kung sarili ko nga di ko mapahalagahan. Umorder na ko ng fries at Big Mac Syempre kasama ang paborito kong McFloat. Nasa kalagitnaan na ko ng pagnguya Nung nagtanong ka "May nakaupo na po ba?" Hindi ko na tiningnan ang kanyang mukha Umiling nalang ako. Nagtataka rin kasi ako bat sa harap ko pa naisipan **** umupo. Yun pala, wala na talagang pwesto sa McDo. Binasag mo ang katahimikan sa pagpapakilala mo sa akin. Bigla atang lumamig ng hangin Lalo na nung nakita kong nakangiti ka sakin. Nagkakilala tayo. Naging magkaibigan. Ikaw ang nagsilbi kong Happy Meal sa araw-araw na paggising ko. Hindi ko na kailangan ng Happy Meal toy Kasi makasama ka lang enjoy na ako. Ikaw yung chicken fillet na sa sobrang lambot ng pisngi mo nanggigigil ako. Ikaw yung Hot Fudge na mas matamis pa sa Dairy Milk kasi sobrang sweet mo. At para kang gravy ng McDo na hanggat di ubos yung ulam magrerefill ako. Hanggang isang araw, inaya mo ko mag-McDo. Masaya akong sumama kasi minsan lang yun. Ako naman ililibre ng taong madalas ilibre ko. Feeling ko tuloy sasagutin mo na ako. Nagpresenta kang ikaw na o-order At ako nang bahala sa uupuan. Hindi ko alam bakit pagkaupo ko palang Nakaramdam na ko ng kalungkutan. Natakot ako bigla sa di malamang dahilan. Buti dumating ka na, at Buti nakangiti ka. Ngunit ako ay nagtaka na Ang pagkaing binili mo ay hindi para sa dalawa. Agad **** sinabi saken na saglit lang, May pupuntahan ka lang. Pagkaalis mo, kinain ko na ang binili mo. Pero nagulat ako Matapos kong i-angat ang burger na inorder mo. "Hindi pa pala ako handa." Nakasulat sa sticky note na nilagay mo. Di ko alam ano ibig **** sabihin Kaya nagdecide akong ikaw ay hintayin. Mahal, sabi mo saglit. Pero bakit hindi ka na bumalik? Iniwan mo na ako. Iniwan mo gamit ang isang sticky note, Kasama ang favorite kong McFloat.

Continue reading...