"gumuho" poems - Hello Poetry

"gumuho" poems

Minsan ako'y napapaisip kung ako'y mamahalin mo, At lalo na't nararamdaman ko sayo'y labis na totoo. Higit pa nga ito sa iniisip mo. Ano man ang mangyari masasabing 'di ako susuko. Lalo na't nalaman ang kahulugan ng pag-ibig sa ngalan mo. Kahit gumuho ang mundo, masira man ang daigdig, Ipinapangako sayo ako'y mananatili. Tignang maigi unang letra ng mga taludtod At nang makita ang mensahe nitong pusong iyong pinatibok.

0

Jul 20, 2017

Jul 20, 2017 at 8:09 AM UTC

Minsan ako'y napapaisip kung ako'y mamahalin mo, At lalo na't nararamdaman ko sayo'y labis na totoo. Higit pa nga ito sa iniisip mo. Ano man ang mangyari masasabing 'di ako susuko. Lalo na't nalaman ang kahulugan ng pag-ibig sa ngalan mo. Kahit gumuho ang mundo, masira man ang daigdig, Ipinapangako sayo ako'y mananatili. Tignang maigi unang letra ng mga taludtod At nang makita ang mensahe nitong pusong iyong pinatibok.

Continue reading...

Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.

0

Oct 20, 2017

Oct 20, 2017 at 4:08 AM UTC

Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.

Continue reading...

Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.

0

Jul 15, 2012

Jul 15, 2012 at 7:38 AM UTC

Mahirap Magmahal ng Babaeng Maganda (It's Difficult To Love A Beautiful Woman)

Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.

Continue reading...

O sinisinta, bayaan mo akong ika’y ibigin, Hinihiling ko lang na ika’y mapasa-akin, Sa Diyos, pag-ibig mo’y aking panalangin, Gumuho man ang mundo’y, di ko aalalahanin! Parang kay tagal ng oras ‘pag hindi kita kasama, Ngunit kay bilis lumipas ‘pag sayo’y napalapit na. Bawat araw na ginawa ng Maykapal ay nasa isip ka, O Pag-ibig ng buhay ko, Ito na nga’y tunay na pagsinta! Ibig kong malaman **** ika’y aking sinisinta, Laman sa mga panaginip’t hanap-hanap ng aking mga mata, Hindi mo man paniwalaa’y aking uulit-ulitin, Sa puso ko’y ikaw at walang ibang umaangkin. iamthe_avatar ©2010

0

Mar 6, 2014

Mar 6, 2014 at 8:44 AM UTC

Para sa Isang Babae

O sinisinta, bayaan mo akong ika’y ibigin, Hinihiling ko lang na ika’y mapasa-akin, Sa Diyos, pag-ibig mo’y aking panalangin, Gumuho man ang mundo’y, di ko aalalahanin! Parang kay tagal ng oras ‘pag hindi kita kasama, Ngunit kay bilis lumipas ‘pag sayo’y napalapit na. Bawat araw na ginawa ng Maykapal ay nasa isip ka, O Pag-ibig ng buhay ko, Ito na nga’y tunay na pagsinta! Ibig kong malaman **** ika’y aking sinisinta, Laman sa mga panaginip’t hanap-hanap ng aking mga mata, Hindi mo man paniwalaa’y aking uulit-ulitin, Sa puso ko’y ikaw at walang ibang umaangkin. iamthe_avatar ©2010

Continue reading...

Buwan ng puso nung una kitang makilala Chinat mo ako at nireplayan naman kita Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita Dun ko nabigyan ng kasagutan Lahat ng nasa isip kong mga katanungan Kung bakit kapag nakikita ka Gusto kong lumundag sa saya Sa tuwing kausap kita May kakaiba akong nadarama At kung bakit nga ba? Madalas, oo madalas na naiisip kita. Kaya tinago ko lahat sa yo At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo Pero ng malaman mo lahat ng to Parang gumuho ang mundo ko Oo gumuho ang mundo ko! Hindi ko alam kung ano ang gagawin Mananahimik na lang ba o aamin? Kaya mas pinili ko nalang na sabihin. Pero shet! yun yung masakit sa damdamin New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin May gusto kang iba Ang masaklap dun? Yung BESTFRIEND ko pa Yung bagong taon imbis na bagong buhay Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay Dun ko na realize na ang tanga ko Para mahulog ako sa isang kagaya mo Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko? Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo? Hanggang ngayon, alam mo ba? Nag sisisi pa rin ako Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo Umiiwas agad ako. Umiiwas ako. Kasi feeling ko awkward na masyado Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin Kung bakit di kita pinapansin Sorry pero ayoko nang isipin pa Ayoko nang umasa pa Na pagdating ng panahon may tayong dalawa pa Pero alam mo ba? Alam mo bang gusto kobg sabihin na kamusta ka? Okay ka lang ba? Sana maayos ka. Kumain ka na ba? Wag kang magpapagutom huh? Maayos ba tulog mo kagabi? Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi Pero hanggang dun lang ako. Hanggang dun lang ako Kasi nga diba? Nakuha na ng iba Yung susi ng puso mo Kaya hanggang hiling nalang ako. Hanggang hiling nalang ako Na sana isang araw, kumustahin mo rin ako. Sana isang araw, alamin mo kung kumain na ba ako O kung naging maayos ba ang tulog ko. Sana kahit minsan maisip mo rin ako. Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!! Sana isang araw maramdaman mo Na may isang taong nandito lang lagi para sayo. Handang maging takbuhan mo, Hangdang maging karamay sa bawat problema mo. Sana isang araw, malaman mo, Na may isang taong nagmamahal sa yo, Kahit na iba yung laman ng puso mo. Sana malaman mo na nandito lang ako . Maghihintay sayo. Handang magsakripisyo kung kailangan mo. Kahit na kaibigan lang yung turing mo. Masakit man pero Kailangang tanggapin ko. Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman Ang love story na to.

0

Apr 15, 2017

Apr 15, 2017 at 5:51 AM UTC

O.S.L. (spoken word poetry)

Buwan ng puso nung una kitang makilala Chinat mo ako at nireplayan naman kita Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita Dun ko nabigyan ng kasagutan Lahat ng nasa isip kong mga katanungan Kung bakit kapag nakikita ka Gusto kong lumundag sa saya Sa tuwing kausap kita May kakaiba akong nadarama At kung bakit nga ba? Madalas, oo madalas na naiisip kita. Kaya tinago ko lahat sa yo At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo Pero ng malaman mo lahat ng to Parang gumuho ang mundo ko Oo gumuho ang mundo ko! Hindi ko alam kung ano ang gagawin Mananahimik na lang ba o aamin? Kaya mas pinili ko nalang na sabihin. Pero shet! yun yung masakit sa damdamin New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin May gusto kang iba Ang masaklap dun? Yung BESTFRIEND ko pa Yung bagong taon imbis na bagong buhay Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay Dun ko na realize na ang tanga ko Para mahulog ako sa isang kagaya mo Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko? Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo? Hanggang ngayon, alam mo ba? Nag sisisi pa rin ako Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo Umiiwas agad ako. Umiiwas ako. Kasi feeling ko awkward na masyado Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin Kung bakit di kita pinapansin Sorry pero ayoko nang isipin pa Ayoko nang umasa pa Na pagdating ng panahon may tayong dalawa pa Pero alam mo ba? Alam mo bang gusto kobg sabihin na kamusta ka? Okay ka lang ba? Sana maayos ka. Kumain ka na ba? Wag kang magpapagutom huh? Maayos ba tulog mo kagabi? Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi Pero hanggang dun lang ako. Hanggang dun lang ako Kasi nga diba? Nakuha na ng iba Yung susi ng puso mo Kaya hanggang hiling nalang ako. Hanggang hiling nalang ako Na sana isang araw, kumustahin mo rin ako. Sana isang araw, alamin mo kung kumain na ba ako O kung naging maayos ba ang tulog ko. Sana kahit minsan maisip mo rin ako. Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!! Sana isang araw maramdaman mo Na may isang taong nandito lang lagi para sayo. Handang maging takbuhan mo, Hangdang maging karamay sa bawat problema mo. Sana isang araw, malaman mo, Na may isang taong nagmamahal sa yo, Kahit na iba yung laman ng puso mo. Sana malaman mo na nandito lang ako . Maghihintay sayo. Handang magsakripisyo kung kailangan mo. Kahit na kaibigan lang yung turing mo. Masakit man pero Kailangang tanggapin ko. Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman Ang love story na to.

Continue reading...

#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

0

Feb 8, 2017

Feb 8, 2017 at 11:24 AM UTC

Sana Bukas May "Tayo" Na

#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

Continue reading...

I. Nakilala ka dahil sa isang kaibigan, Di nagtagal, tayo'y nagkamabutihan. Walang araw na hindi nagkakausap, Tuwing nagmemensahe ka ako'y parang nasa ulap. II. Nakilala pa natin ang isa't-isa. Tandang-tanda ko pa nung una tayong magkita, Hindi ko maalis sayo aking mga mata, Pero ramdam ko ika'y sakin ay ilang pa. III. Unang larawan na tayo'y magkasama, Proud na proud ko pang ipinakita sa tropa. Ako na ata ang pinaka-masaya nung araw na 'yun, Dinarasal na sana parati nalang ganun. III. Nagpatuloy ang ating palitan ng matatamis na salita, Pero kada-araw na lumilipas na araw, tila ika'y nanlalamig ata. Hinayaan ko, kahit na hulog na hulog na ako sa'yo. Sabi ko sa sarili ko: "Wala kang karapatan mag-tampo dahil di naman kayo." IV. Nagsawa na ako sa ganoong estado kaya't nagtanong ako ulit: "Ano ba ang meron tayo? Kasi mahal kita, eh ako ba?" Hindi ka umimik, nagpumilit kang ibahin ang usapan. Tinanong ko ulit ang aking sarili kung; "Itutuloy ko pa ba ang laban?" V. "Hindi kita kayang mahalin gaya ng pagmamahal mo sa akin." Ang ganda ng umaga ito, tapos ganito ang bungad mo? "Bakit ano ang dahilan, gusto kong maliwanagan?" Tanong ko. "Gusto na niya makipagbalikan. Patawarin mo ako." VI. Halos gumuho ang mundo ko sa nabasa ko. Para akong natutulog ng mahimbing, tapos binuhusan ng yelo. Alam ko namang hahantong sa ganito, Buti na lamang handa ako, pero di ko akalain bakit sa araw pa na 'to? VII. Masyado akong nagpadala sa mga ngiti mo, Hinahanap-hanap ko pa presensya mo, Hulog na hulog na ako, kasi akala ko kaya mo ako. May kalakihan ako, pero sana nagsabi kang hindi mo ako kayang masalo. VIII. Ikaw ang bumuo sa mga araw ko, Pero ikaw rin pala ang wawasak nito. Lumaban ako--kasi akala ko kaya mo rin akong ipaglaban, Pero mas piniling **** balikan yung taong minsan ka nang iniwan.

0

May 10, 2016

May 10, 2016 at 10:14 PM UTC

I. Nakilala ka dahil sa isang kaibigan, Di nagtagal, tayo'y nagkamabutihan. Walang araw na hindi nagkakausap, Tuwing nagmemensahe ka ako'y parang nasa ulap. II. Nakilala pa natin ang isa't-isa. Tandang-tanda ko pa nung una tayong magkita, Hindi ko maalis sayo aking mga mata, Pero ramdam ko ika'y sakin ay ilang pa. III. Unang larawan na tayo'y magkasama, Proud na proud ko pang ipinakita sa tropa. Ako na ata ang pinaka-masaya nung araw na 'yun, Dinarasal na sana parati nalang ganun. III. Nagpatuloy ang ating palitan ng matatamis na salita, Pero kada-araw na lumilipas na araw, tila ika'y nanlalamig ata. Hinayaan ko, kahit na hulog na hulog na ako sa'yo. Sabi ko sa sarili ko: "Wala kang karapatan mag-tampo dahil di naman kayo." IV. Nagsawa na ako sa ganoong estado kaya't nagtanong ako ulit: "Ano ba ang meron tayo? Kasi mahal kita, eh ako ba?" Hindi ka umimik, nagpumilit kang ibahin ang usapan. Tinanong ko ulit ang aking sarili kung; "Itutuloy ko pa ba ang laban?" V. "Hindi kita kayang mahalin gaya ng pagmamahal mo sa akin." Ang ganda ng umaga ito, tapos ganito ang bungad mo? "Bakit ano ang dahilan, gusto kong maliwanagan?" Tanong ko. "Gusto na niya makipagbalikan. Patawarin mo ako." VI. Halos gumuho ang mundo ko sa nabasa ko. Para akong natutulog ng mahimbing, tapos binuhusan ng yelo. Alam ko namang hahantong sa ganito, Buti na lamang handa ako, pero di ko akalain bakit sa araw pa na 'to? VII. Masyado akong nagpadala sa mga ngiti mo, Hinahanap-hanap ko pa presensya mo, Hulog na hulog na ako, kasi akala ko kaya mo ako. May kalakihan ako, pero sana nagsabi kang hindi mo ako kayang masalo. VIII. Ikaw ang bumuo sa mga araw ko, Pero ikaw rin pala ang wawasak nito. Lumaban ako--kasi akala ko kaya mo rin akong ipaglaban, Pero mas piniling **** balikan yung taong minsan ka nang iniwan.

Continue reading...

Naaalala ko pa ang araw na una kong masilayan ang ngiti sa iyong mukha. Para bang biglang nagliwanag lahat ng tala sa langit. Para bang isang eksena sa isang pelikulang patok sa takilya. Para bang kaya ko atang sumulat ng ilang pahina ng paglalarawan at paghahalintulad nito sa mga bagay na aking hinahangaan. Para bang bumilis ang pintig ng puso kong matagal nang nakaupo’t nananahimik. Para bang maraming sumasabog na magagarang kulay sa paligid, sa aking katawan. Para bang kilala ko ata ‘yung ganitong tagpong naglalaro sa aking isipan. Para bang alam ko rin ata ang kahihinatnan ng lahat. Para bang hindi ata sa akin ang matamis na pag kurba ng iyong labi. Para bang lahat ng ito ay isang pagnanais sa isang pangarap na lipas na. “Para saan?” Tanong ko. Hindi mawala-wala ang ngiti sa iyong labi. Para bang nakita kong sinindihan ang aking mundo at panuorin ‘tong gumuho sa harapan ko. “Para sakanya.” Hindi sa’yo, sa kanya.

0

Sep 6, 2015

Sep 6, 2015 at 11:46 AM UTC

Naaalala ko pa ang araw na una kong masilayan ang ngiti sa iyong mukha. Para bang biglang nagliwanag lahat ng tala sa langit. Para bang isang eksena sa isang pelikulang patok sa takilya. Para bang kaya ko atang sumulat ng ilang pahina ng paglalarawan at paghahalintulad nito sa mga bagay na aking hinahangaan. Para bang bumilis ang pintig ng puso kong matagal nang nakaupo’t nananahimik. Para bang maraming sumasabog na magagarang kulay sa paligid, sa aking katawan. Para bang kilala ko ata ‘yung ganitong tagpong naglalaro sa aking isipan. Para bang alam ko rin ata ang kahihinatnan ng lahat. Para bang hindi ata sa akin ang matamis na pag kurba ng iyong labi. Para bang lahat ng ito ay isang pagnanais sa isang pangarap na lipas na. “Para saan?” Tanong ko. Hindi mawala-wala ang ngiti sa iyong labi. Para bang nakita kong sinindihan ang aking mundo at panuorin ‘tong gumuho sa harapan ko. “Para sakanya.” Hindi sa’yo, sa kanya.

Continue reading...

Tumingin si Kupidong hindi mapakali Sa damdamin kong nag-aalab sa iyo. Aking pagkamangha ng labis sa iyong mga Mata na hindi makatingin sa akin. Sana Magtapat ang naglalabang puwersa Ng pagmamahal at pagkainis para ang Nadarama ko sa iyo ay maibsan na. 'Di ba't nais mo na mawala ako; hindi ba't Gustong-gusto mo na akong gumuho? Ika'y torete na sa akin, alam ko 'yon. Kung Mawala ako, mawawala ka na din Dahil ako lang nagmahal sa'yo ng sobra. Handa ka na ba mawala? Tignan mo sana Akong nakaalis na sa iyong puder. Kung Ibigin mo ako ng sobra at sumubok Ka pumasok sa aking puso, makapapasok ka? Kung papipiliin ka, ako o ang sarili mo? Maging makasarili o subukang makabuo ng Tayo? Ako'y pinipilit mo pa na bumalik Sa'yo, sa'yong maliit na puder. Noon, simple Lang ang nais ko, ibigin at umibig. Ngayon, Ang pag-ibig ko'y may hangganan, ang Puso ko'y napapagod. Pakawalan mo na Ko at ang pag-ibig mo sa akin. Silent inside the room, with darkness in the Sanctuary, I sit here and try to seek you. (to alfia) -J.J.

0

Sep 24, 2015

Sep 24, 2015 at 10:44 PM UTC

Mahal Pa Rin Kita

Tumingin si Kupidong hindi mapakali Sa damdamin kong nag-aalab sa iyo. Aking pagkamangha ng labis sa iyong mga Mata na hindi makatingin sa akin. Sana Magtapat ang naglalabang puwersa Ng pagmamahal at pagkainis para ang Nadarama ko sa iyo ay maibsan na. 'Di ba't nais mo na mawala ako; hindi ba't Gustong-gusto mo na akong gumuho? Ika'y torete na sa akin, alam ko 'yon. Kung Mawala ako, mawawala ka na din Dahil ako lang nagmahal sa'yo ng sobra. Handa ka na ba mawala? Tignan mo sana Akong nakaalis na sa iyong puder. Kung Ibigin mo ako ng sobra at sumubok Ka pumasok sa aking puso, makapapasok ka? Kung papipiliin ka, ako o ang sarili mo? Maging makasarili o subukang makabuo ng Tayo? Ako'y pinipilit mo pa na bumalik Sa'yo, sa'yong maliit na puder. Noon, simple Lang ang nais ko, ibigin at umibig. Ngayon, Ang pag-ibig ko'y may hangganan, ang Puso ko'y napapagod. Pakawalan mo na Ko at ang pag-ibig mo sa akin. Silent inside the room, with darkness in the Sanctuary, I sit here and try to seek you. (to alfia) -J.J.

Continue reading...

111422 Namumuo ang pawis sa kanyang kamao Tila ba sapat na ang mga galos na kanyang natamo. At dali-dali nyang sinarhan ang silid Na walang ni isang palamuti ng kapaskuhan, “Nandito — nandito na ako sa ikatlong palapag,” Aniya sa kabilang linya. Kinuha niya ang lapis Buhat sa luma nyang aparador — Puno ng alikabok Na kahit ilang pagpag na’y Hindi naririndi sa pagbuga Ng umaalingasaw nitong karumihan. Naupo sya’t napapikit na lamang Inaalala ang bawat detalye Ang bawat katagang kanyang narinig Ang bawat imaheng nais nyang takasan. Nanginginig pa rin ang kanyang mga tuhod, At nangangalay ang kanyang mga kamay. Habang tumatagas ang pawis nyang Kulay itim sa malagim na gabi. Naghihintay ng sagot Sa mga katanungang saksakan ng ingay Sabayan pa ng sunod-sunod na putok Ng mga sumasalubong ng Bagong Taon. At sa kanyang di sinasadyang pagdungaw Sa bintanang walang kurtina’y Nabaling ang kanyang tingin Sa buwang napakaliwanag Tila ba may taglay itong kung anong elemento — “Mahiwaga,” wika nya. Ang mga larawan sa kanyang balintataw Ay unti-unting gumuho At napalitan ng imahe ng buwan . Akala nya’y makakatakas na siya sa liwanag nito, Akala nya’y ito na ang huling kathang Kanyang maililimbag sa kanyang kwento. Maya-maya pa’y sa dulo ng kanyang dila’y Hindi nya maipaliwanag Ang kung anong himig na kanyang sinasalaysay Na tila ba may boses na nag-uutos sa kanyang Bigkasin ang mga pangungusap Na hindi nya ninais na sambitin. Mahigpit ang pag-akap ng kanyang kamay Sa lapis na guguhit at tutuldok sana Sa kanyang masalimuot na nakaraan. At muli nyang pinagmasdan ang kalangitan Hindi na buhat sa sarili nyang bintana Pagkat hayag sa kanya maging ang mga bituin. Dahan-dahan nyang itinuro ang buwan Gamit ang lapis nyang hindi man lang natasaan — “Sayang, ngayon lang Kita nasilayan… Sayang, pagkat hanggang dito na lamang.”

0

Nov 15, 2022

Nov 15, 2022 at 11:11 AM UTC

111422 Namumuo ang pawis sa kanyang kamao Tila ba sapat na ang mga galos na kanyang natamo. At dali-dali nyang sinarhan ang silid Na walang ni isang palamuti ng kapaskuhan, “Nandito — nandito na ako sa ikatlong palapag,” Aniya sa kabilang linya. Kinuha niya ang lapis Buhat sa luma nyang aparador — Puno ng alikabok Na kahit ilang pagpag na’y Hindi naririndi sa pagbuga Ng umaalingasaw nitong karumihan. Naupo sya’t napapikit na lamang Inaalala ang bawat detalye Ang bawat katagang kanyang narinig Ang bawat imaheng nais nyang takasan. Nanginginig pa rin ang kanyang mga tuhod, At nangangalay ang kanyang mga kamay. Habang tumatagas ang pawis nyang Kulay itim sa malagim na gabi. Naghihintay ng sagot Sa mga katanungang saksakan ng ingay Sabayan pa ng sunod-sunod na putok Ng mga sumasalubong ng Bagong Taon. At sa kanyang di sinasadyang pagdungaw Sa bintanang walang kurtina’y Nabaling ang kanyang tingin Sa buwang napakaliwanag Tila ba may taglay itong kung anong elemento — “Mahiwaga,” wika nya. Ang mga larawan sa kanyang balintataw Ay unti-unting gumuho At napalitan ng imahe ng buwan . Akala nya’y makakatakas na siya sa liwanag nito, Akala nya’y ito na ang huling kathang Kanyang maililimbag sa kanyang kwento. Maya-maya pa’y sa dulo ng kanyang dila’y Hindi nya maipaliwanag Ang kung anong himig na kanyang sinasalaysay Na tila ba may boses na nag-uutos sa kanyang Bigkasin ang mga pangungusap Na hindi nya ninais na sambitin. Mahigpit ang pag-akap ng kanyang kamay Sa lapis na guguhit at tutuldok sana Sa kanyang masalimuot na nakaraan. At muli nyang pinagmasdan ang kalangitan Hindi na buhat sa sarili nyang bintana Pagkat hayag sa kanya maging ang mga bituin. Dahan-dahan nyang itinuro ang buwan Gamit ang lapis nyang hindi man lang natasaan — “Sayang, ngayon lang Kita nasilayan… Sayang, pagkat hanggang dito na lamang.”

Continue reading...

Sa maling akala, Doon tayo nawala, Na parang isang bula, Sa isang hinala, Na hindi ako yung may sala, Pero yun ang pinaniwalaan mo, Kaya tayo gumuho, Unting unti na naglalaho, Ang mga pinagsamahan natin, Hayaan mo at ako na ang aangkin, Para matapos ang sakit na iyong naramdaman, Huwag ka ng magalala sakin paglisan, Dahil ang puso ito’y di ka naman iniwan, Kahit anong oras ikaw pa rin.

0

Nov 25, 2017

Nov 25, 2017 at 10:58 PM UTC

strangekiddoofmnl

Sa maling akala, Doon tayo nawala, Na parang isang bula, Sa isang hinala, Na hindi ako yung may sala, Pero yun ang pinaniwalaan mo, Kaya tayo gumuho, Unting unti na naglalaho, Ang mga pinagsamahan natin, Hayaan mo at ako na ang aangkin, Para matapos ang sakit na iyong naramdaman, Huwag ka ng magalala sakin paglisan, Dahil ang puso ito’y di ka naman iniwan, Kahit anong oras ikaw pa rin.

Continue reading...

Sabi nila di ka tunay na manunula kung ang sulat mo'y di tugma Kaya napatingin ako sa aking mga tula At nagtanong sa aking sarili kung ang aking iniisip ay tama O tunay nga ba ang aking duda Hindi nga ako isang makata Marahil ang gawa ko'y di makatutugma Dito ay kalungkutan ang aking nadama Dahil sa kasinungalingan ng aking paniniwala Di tugma ang aking kinurbang salita Gamit ang makabagong pluma Luha't dugo ko'y na baliwala Dahil lang sa sinabi ng isang makata Kaya't gumuho ang aking mundo't pag-asa Galit at pighati ang gumising sa aking gabi, mulat ang parehas na mata At ako'y umiyak at lalong nagduda Sa aking talento't kakayahang tumula

0

Feb 25, 2021

Feb 25, 2021 at 5:42 AM UTC

Sabi nila di ka tunay na manunula kung ang sulat mo'y di tugma Kaya napatingin ako sa aking mga tula At nagtanong sa aking sarili kung ang aking iniisip ay tama O tunay nga ba ang aking duda Hindi nga ako isang makata Marahil ang gawa ko'y di makatutugma Dito ay kalungkutan ang aking nadama Dahil sa kasinungalingan ng aking paniniwala Di tugma ang aking kinurbang salita Gamit ang makabagong pluma Luha't dugo ko'y na baliwala Dahil lang sa sinabi ng isang makata Kaya't gumuho ang aking mundo't pag-asa Galit at pighati ang gumising sa aking gabi, mulat ang parehas na mata At ako'y umiyak at lalong nagduda Sa aking talento't kakayahang tumula

Continue reading...

051922 Sa loob ng ilang taong paghabi ng mga tula’y Nagsilbi pala itong aking pahingahan. At sa pagpili kong isantabi nang pansamantala Ang pag-ibig ko sa pluma’t papel Ay unti-unti rin palang gumuho Ang mga pader na naging proteksyon ko Laban sa mga kumunoy ng aking damdamin. Sabi ng iilan, Gusto nila ng kalayaan — Ngunit naiiba ata ang aking kagustuhan. Pagkat mas ninanais ko pang Punuan nang matataas na pader ang sarili kong bakuran. Siguro nga, tama sila Na takot akong buksan ang aking pintuan. Siguro nga, ayokong sinu-sino lamang Ang daraan sa aking paningin. At baka sila mismo ang magtirik ng kandila Para sa paghimlay ng aking mga pangarap Na nais ko pang makamit at maibahagi. Naisip ko biglang — Wala naman palang masama Sa pagtakip natin sa ating mga sarili. Pagkat kung ang sinasabi nilang pagtago Ay palatandaan ng kaduwagan at pagiging makasarili'y Baka araw-araw na rin tayong nagugulantang Sa mga nakahanay na mga kalansay at mga bangkay Sa ating mga pintuang pinangangalagaan. Ang bawat nilalang Ay may sari-sariling paraan Sa pag-abot ng kani-kanilang pangarap. At ang bawat katauhan di’y May iba’t ibang paksang ipinaglalaban At patuloy na pinaninindigan. Kung ang mga pader nati’y Hahayaan na lamang nating matibag nang basta-basta’y Tila ba tinalikuran na rin natin ang ating mga sarili. Pagkat ito’y hayagang kataksilan Sa ating mga mga sinusungkit pa lamang Na pangarap na mga bituin. At kung minsang mapadpad na tayo Sa pampang ng ating paglisan, Ay tayo na rin sana ang kusang maging taya At patuloy na lumaban at manindigan. Para rin ito sa atin, Para sa sariling kaligtasan Laban sa walang pasintabing pagkukutya Ng mga dayuhan sa ating mga balintataw. Sana'y kusang-loob tayong magsisipagbalikan Kung saan natin naiwan at naisantabi Ang apoy ng ating pag-irog sa ating mga adhikain. At kung pluma’t papel muli ang magsisilbing armas Para sa muli nating pagkabuhay, Ay patuloy rin tayong makikiindak Sa bawat letra’t magpapatangay sa mga ideolohiyang Kusang nagtitilamsikan buhat sa ating mga pagkatao. At hindi tayo magpapadaig at magpapatalo Sa mga ekstrangherong walang ibang ninais Kundi yurakan ang ating pagtingin sa ating mga sarili’t Sila mismo ang gagapos sa ating mga kamay Upang hindi na muling makapagpahinga Sa piling ng ating mga pluma’t papel.

0

May 19, 2022

May 19, 2022 at 10:59 AM UTC

Pluma’t Papel

051922 Sa loob ng ilang taong paghabi ng mga tula’y Nagsilbi pala itong aking pahingahan. At sa pagpili kong isantabi nang pansamantala Ang pag-ibig ko sa pluma’t papel Ay unti-unti rin palang gumuho Ang mga pader na naging proteksyon ko Laban sa mga kumunoy ng aking damdamin. Sabi ng iilan, Gusto nila ng kalayaan — Ngunit naiiba ata ang aking kagustuhan. Pagkat mas ninanais ko pang Punuan nang matataas na pader ang sarili kong bakuran. Siguro nga, tama sila Na takot akong buksan ang aking pintuan. Siguro nga, ayokong sinu-sino lamang Ang daraan sa aking paningin. At baka sila mismo ang magtirik ng kandila Para sa paghimlay ng aking mga pangarap Na nais ko pang makamit at maibahagi. Naisip ko biglang — Wala naman palang masama Sa pagtakip natin sa ating mga sarili. Pagkat kung ang sinasabi nilang pagtago Ay palatandaan ng kaduwagan at pagiging makasarili'y Baka araw-araw na rin tayong nagugulantang Sa mga nakahanay na mga kalansay at mga bangkay Sa ating mga pintuang pinangangalagaan. Ang bawat nilalang Ay may sari-sariling paraan Sa pag-abot ng kani-kanilang pangarap. At ang bawat katauhan di’y May iba’t ibang paksang ipinaglalaban At patuloy na pinaninindigan. Kung ang mga pader nati’y Hahayaan na lamang nating matibag nang basta-basta’y Tila ba tinalikuran na rin natin ang ating mga sarili. Pagkat ito’y hayagang kataksilan Sa ating mga mga sinusungkit pa lamang Na pangarap na mga bituin. At kung minsang mapadpad na tayo Sa pampang ng ating paglisan, Ay tayo na rin sana ang kusang maging taya At patuloy na lumaban at manindigan. Para rin ito sa atin, Para sa sariling kaligtasan Laban sa walang pasintabing pagkukutya Ng mga dayuhan sa ating mga balintataw. Sana'y kusang-loob tayong magsisipagbalikan Kung saan natin naiwan at naisantabi Ang apoy ng ating pag-irog sa ating mga adhikain. At kung pluma’t papel muli ang magsisilbing armas Para sa muli nating pagkabuhay, Ay patuloy rin tayong makikiindak Sa bawat letra’t magpapatangay sa mga ideolohiyang Kusang nagtitilamsikan buhat sa ating mga pagkatao. At hindi tayo magpapadaig at magpapatalo Sa mga ekstrangherong walang ibang ninais Kundi yurakan ang ating pagtingin sa ating mga sarili’t Sila mismo ang gagapos sa ating mga kamay Upang hindi na muling makapagpahinga Sa piling ng ating mga pluma’t papel.

Continue reading...

Sa dilim ng aking pag-iisa Halos gumuho na ang pag-asa Hinuhusgahan at kinukutya Tinatawanan at minumura Mga salitang lason ang dala Sa pagkakamaling naging sumpa Na kumakain sa pang-unawa At kaisipan na nagwawala Nanlalamig ang puso't gunita Hindi maibigkas ang salita Sino nga ba ang maniniwala Sa sinasabi at ginagawa Sa dami ng mga kumokontra Na sa pagkatao'y sumisira Mga pagkakamaling nagawa Ipinipilit ko na itama Ngunit kinukulang ng unawa Ang damdamin nilang natutuwa Ilaban ma'y walang magagawa Mali pa rin ang ginawang tama Lumalalim ang sugat na dala Lumalatim ang sinasalita Pinipilit nito na magiba Ang natitirang paniniwala Gabay ng pananampalataya Ang nagpapatibay na gumawa Upang pagkakamali'y itama At maging ganap ang nakatakda Ang pagsibol ng bagong simula Umpisa ng isang kabanata ...

0

Aug 30, 2020

Aug 30, 2020 at 10:20 PM UTC

Sa dilim ng aking pag-iisa Halos gumuho na ang pag-asa Hinuhusgahan at kinukutya Tinatawanan at minumura Mga salitang lason ang dala Sa pagkakamaling naging sumpa Na kumakain sa pang-unawa At kaisipan na nagwawala Nanlalamig ang puso't gunita Hindi maibigkas ang salita Sino nga ba ang maniniwala Sa sinasabi at ginagawa Sa dami ng mga kumokontra Na sa pagkatao'y sumisira Mga pagkakamaling nagawa Ipinipilit ko na itama Ngunit kinukulang ng unawa Ang damdamin nilang natutuwa Ilaban ma'y walang magagawa Mali pa rin ang ginawang tama Lumalalim ang sugat na dala Lumalatim ang sinasalita Pinipilit nito na magiba Ang natitirang paniniwala Gabay ng pananampalataya Ang nagpapatibay na gumawa Upang pagkakamali'y itama At maging ganap ang nakatakda Ang pagsibol ng bagong simula Umpisa ng isang kabanata ...

Continue reading...

Heto at dumating na nga At ako ma'y din nabibigla Ako ay napagod na Sa kaytagal na pag-iisa Malapit nang gumuho Ang pader na itinayo Napagod na sa katatago Ang malambot na puso Teka muna saglit Kailan nga ba lumuha ulit Nang ngiting nagpupumilit Kahit sobra nang sakit? Oo nagsisinungaling ako Nang sabihing okay lang ako Hindi kasi pweding sabihin sayo Dahil nasanay nang itago ito Napapagod na ako Sa kalungkutang ito Napapagod na ako Sa pag iisa Kong ito. - JGA

0

Mar 23, 2020

Mar 23, 2020 at 11:26 AM UTC

Heto at dumating na nga At ako ma'y din nabibigla Ako ay napagod na Sa kaytagal na pag-iisa Malapit nang gumuho Ang pader na itinayo Napagod na sa katatago Ang malambot na puso Teka muna saglit Kailan nga ba lumuha ulit Nang ngiting nagpupumilit Kahit sobra nang sakit? Oo nagsisinungaling ako Nang sabihing okay lang ako Hindi kasi pweding sabihin sayo Dahil nasanay nang itago ito Napapagod na ako Sa kalungkutang ito Napapagod na ako Sa pag iisa Kong ito. - JGA

Continue reading...

Noong musmos pa’y sabaw sa isang malukong na pinggan puno ng kaning may kaunting tutong pagkaliban ko ng bakod, ika’y nakasalubong kalooban ko’y kimi, dila ko noo’y urong wala sa aking hinuhà, walang sinangguning manghuhulà sino ba’ng mag-aakalà marmol **** bantayog gatô palang kahoy ang loob nang katotohana’y nabantog sa kaunting yanig, gumuho ang moog huwag daw sasamba sa mga d’yos-d’yosan ngunit tila larawan ka ng may-kabanalan haliging inasam na masasandalan sa ilaw ko pala’y naging tampalasan imaheng nadurog ay dagok sa aking likod, at tila balisong na sa puso’y kumadyot kulang ba ang hikbi ng pusang malambot? labis bang nagmahal ang asong malikot? Mahabang panahon ginugol, dumaan Ang kapeng mainit lumamig, Napanis na’t nakalimutan Sa paglalakad, dinampot, hinimay ang duming iniwan ng mga alamid matiyagang pinagyaman Isinangag ng paulit-ulit sa nagmumuning isipan Giniling sa puso tumanaw sa pinagmulan Tinimplahan ng matam-is na kapatawaran Paglagok ng mainit, aking naramdaman Tiwasay ang dibdib, may kapayapaan.

0

Nov 8, 2019

Nov 8, 2019 at 5:14 PM UTC

Kapeng Barako IX

Noong musmos pa’y sabaw sa isang malukong na pinggan puno ng kaning may kaunting tutong pagkaliban ko ng bakod, ika’y nakasalubong kalooban ko’y kimi, dila ko noo’y urong wala sa aking hinuhà, walang sinangguning manghuhulà sino ba’ng mag-aakalà marmol **** bantayog gatô palang kahoy ang loob nang katotohana’y nabantog sa kaunting yanig, gumuho ang moog huwag daw sasamba sa mga d’yos-d’yosan ngunit tila larawan ka ng may-kabanalan haliging inasam na masasandalan sa ilaw ko pala’y naging tampalasan imaheng nadurog ay dagok sa aking likod, at tila balisong na sa puso’y kumadyot kulang ba ang hikbi ng pusang malambot? labis bang nagmahal ang asong malikot? Mahabang panahon ginugol, dumaan Ang kapeng mainit lumamig, Napanis na’t nakalimutan Sa paglalakad, dinampot, hinimay ang duming iniwan ng mga alamid matiyagang pinagyaman Isinangag ng paulit-ulit sa nagmumuning isipan Giniling sa puso tumanaw sa pinagmulan Tinimplahan ng matam-is na kapatawaran Paglagok ng mainit, aking naramdaman Tiwasay ang dibdib, may kapayapaan.

Continue reading...

Ako’y biktima ng tadhanang malupit, Sa tindi ng hagupit di alam kung saan kakapit. Minsan lang nabigo itong puso ko sa pag-ibig Parang gumuho itong aking daigdig. Nang dumating ka at nakilala, Sugat sa puso’y unti-unting nawawala. Ano nga bang mayroon ka At puso ko’y napapatalon sa tuwa? Paglipas ng panahon, sa tagal ng ating pagsasama Puso ko’y nakadama ng kakaiba Pakiramdam ko’y ligtas ako sa tuwing kasama ka; Pag-ibig na naman ba itong aking nadarama?

0

Dec 19, 2019

Dec 19, 2019 at 7:59 AM UTC

“Pusong ‘di mapigilan”

Ako’y biktima ng tadhanang malupit, Sa tindi ng hagupit di alam kung saan kakapit. Minsan lang nabigo itong puso ko sa pag-ibig Parang gumuho itong aking daigdig. Nang dumating ka at nakilala, Sugat sa puso’y unti-unting nawawala. Ano nga bang mayroon ka At puso ko’y napapatalon sa tuwa? Paglipas ng panahon, sa tagal ng ating pagsasama Puso ko’y nakadama ng kakaiba Pakiramdam ko’y ligtas ako sa tuwing kasama ka; Pag-ibig na naman ba itong aking nadarama?

Continue reading...

Naranasan ko ang manlimos ng pagmamahal, ang makontento sa panandalian, at matuwa sa paminsang ako ang hinahanap. Nakauubos. Kaya nang makilala kita, abot langit ang pasasalamat ko, dahil kahit papaano ay iba ka sakanya— lamang nang kaunti kumbaga. Kaya ganoon na lang din ang takot kong mawala ka pa. Alam ko naman sa sarili kong kulang, pero maghahanap pa ba ako? Paano kung ito lang talaga 'yon? Kaya kahit hindi puno, niyakap ko ng buong puso. Hanggang hindi ko namalayan, inuulit ko lang pala kung paano ako gumuho. Akala ko iba ka. Akala ko, sa'yo ko mahahanap ang pahinga. Pero hindi. Nakatatawang isipin na lalo akong nawala nang matagpuan kita.

0

Nov 20, 2022

Nov 20, 2022 at 9:11 AM UTC

Naranasan ko ang manlimos ng pagmamahal, ang makontento sa panandalian, at matuwa sa paminsang ako ang hinahanap. Nakauubos. Kaya nang makilala kita, abot langit ang pasasalamat ko, dahil kahit papaano ay iba ka sakanya— lamang nang kaunti kumbaga. Kaya ganoon na lang din ang takot kong mawala ka pa. Alam ko naman sa sarili kong kulang, pero maghahanap pa ba ako? Paano kung ito lang talaga 'yon? Kaya kahit hindi puno, niyakap ko ng buong puso. Hanggang hindi ko namalayan, inuulit ko lang pala kung paano ako gumuho. Akala ko iba ka. Akala ko, sa'yo ko mahahanap ang pahinga. Pero hindi. Nakatatawang isipin na lalo akong nawala nang matagpuan kita.

Continue reading...

Malamig na salita bawat angulo, Mapag laro talaga ang mundo, Sa bawat paliwanag ay magulo, Masakit makita gumuho na ang mundo Wag mo sana maisipan tumigil, Kahit ako nalang mag mahal, Titiisin ko kahit nakakasakal, Ipaparamdam ko sayo ang pagmamahal Hindi sapat ang mga salita para iparamdam tunay mo'ng halaga, Wag ka sana mabulag sa Pinapakita ng aking masayang kaluluwa.

0

Apr 2, 2020

Apr 2, 2020 at 9:44 AM UTC

Malamig na salita bawat angulo, Mapag laro talaga ang mundo, Sa bawat paliwanag ay magulo, Masakit makita gumuho na ang mundo Wag mo sana maisipan tumigil, Kahit ako nalang mag mahal, Titiisin ko kahit nakakasakal, Ipaparamdam ko sayo ang pagmamahal Hindi sapat ang mga salita para iparamdam tunay mo'ng halaga, Wag ka sana mabulag sa Pinapakita ng aking masayang kaluluwa.

Continue reading...